ΑΓΓΛΙΑ:Περικοπές 20% στις δημόσιες δαπάνες

Ψαλίδι στο βρετανικό δημόσιο

Περικοπές της τάξεως του 20% στις δημόσιες δαπάνες για όλα τα υπουργεία εξαγγέλλει σήμερα ο Βρετανός υπ. Οικονομικών Τζορτζ Όσμπορν. Στόχος είναι ο μηδενισμός του δημοσίου ελλείμματος μέσα σε μια πενταετία.

Πρελούδιο των μέτρων αποτέλεσαν οι διαδοχικές δηλώσεις του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Νικ Κλέγκ, που με διαφορετικές αποχρώσεις ο καθένας επιχειρούν να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη που δεν έχει πειστεί για την αναγκαιότητα των μέτρων. Ο μηδενισμός του δημοσίου ελλείμματος που φθάνει το 11,1% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος ή 156 δις στερλίνες μέσα στην επόμενη πενταετία αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητα  της κυβέρνησης συνασπισμού Συντηρητικών-Φιλελευθέρων.

Εκτός ελέγχου οι κοινωνικές παροχές

Ο υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Όσμπορν ανακοινώνει σήμερα την έναρξη διαπραγματεύσεων με εκπροσώπους όλων των τάξεων συμπεριλαμβανομένων και απλών πολιτών για τη φύση και τη διάρκεια των μέτρων. Στο στόχαστρο θα βρεθούν κοινωνικές παροχές που σύμφωνα με την κυβέρνηση έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο, όπως επιδόματα παιδιών, στέγασης και αναπηρίας. Από το πακέτο μέτρων θα εξαιρεθούν οι τομείς  υγείας, παιδείας και ασφάλειας. Ενα από τα βασικά επιχειρήματα του οικονομικού επιτελείου αποτελεί η προειδοποίηση του οίκου αξιολόγησης FITCH ότι αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα περιορισμού του ελλείμματος, η βρετανική οικονομία θα κινδυνεύσει με υποβάθμιση.

Οι προϋπολογισμοί πρώτα στην Κομισιόν;

Παράλληλα, ένα νέο μέτωπο για τη Βρετανία στο πλαίσιο της Ευρώπης άνοιξε με την πρόταση του προέδρου της ΕΕ  που προβλέπει την υποβολή από όλες τις χώρες του προϋπολογισμού τους πρώτα στην Ευρωπαική Επιτροπή και το ΕΚΟΦΙΝ και μετά στα εθνικά κοινοβούλια. Ο υφυπουργός Οικονομικών Ντάνυ Αλεξάντερ, που συμμετείχε στο χθεσινο ΕΚΟΦΙΝ, απέρριψε αναφανδόν την πρόταση. “Δεν θα υπονομεύσουμε τη δημοκρατία μας και τον κύριο εκφραστή της το Κοινοβούλιο”, δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών στο Λονδίνο. Αυτό αναμένεται να είναι ένα ακόμη θέμα  τριβής με τις Βρυξέλλες κατά την πρώτη εμφάνιση του Ντέιβιντ Κάμερον στη Σύνοδο Κορυφής την επόμενη εβδομάδα.

Μαρία Καστρισιανάκη, Λονδίνο -- Υπεύθ. σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

| www.dw-world.de | © Deutsche Welle.

Ι. Κ. Πρετεντέρης-"τώρα μας κυνηγούν οι «φήμες»"

Επικίνδυνα αστεία

Ι. Κ. Πρετεντέρης | Αθήνα - Κυριακή 13 Ιουνίου 2010

Αν κατάλαβα καλά, αλλάξαμε εχθρό. Εκεί που μας την έπεφταν οι κερδοσκόποι, τώρα μας κυνηγούν οι φήμες. Οτι η Ελλάδα πτωχεύει, ότι βγαίνει από το ευρώ, ότι έπεσε έξω... «Αστεία ιστορία»απάντησε ο αμέριμνος υπουργός Οικονομικών. Δεν ξέρω πού βρήκε το αστείο, εγώ δεν γέλασα καθόλου...
«Αστεία πράγματα αλλά και επικίνδυνα» τον διόρθωσε ελαφρώς ο Πρωθυπουργός. Ισως να έχει περισσότερο δίκιο.

Αφενός, επειδή οι διαδοχικές διαβεβαιώσεις του υπουργού Οικονομικών έχουν αποδειχθεί έως τώρα περισσότερο από επισφαλείς. Εδώ και εννέα μήνες συμβαίνει πάντα αυτό που διέψευδε την προηγούμενη εβδομάδα - μεταξύ μας, δεν έχει πέσει μέσα ούτε στην ημερομηνία των Χριστουγέννων! Και από τη στιγμή που τα πράγματα εξελίχθηκαν τελικά όπως ακριβώς τα έλεγαν οι «κερδοσκόποι»,αρχίζω να έχω βάσιμες υποψίες για τις «φήμες» που τους διαδέχτηκαν.

Αφετέρου, επειδή «φήμες» και σκοπιμότητες πάντα υπάρχουν. Το ερώτημα είναι γιατί γίνονται τώρα πιστευτές. Γιατί διαμορφώνουν σήμερα το κυρίαρχο κλίμα. Ξέρετε γιατί; Επειδή στηρίζονται σε πραγματικά γεγονότα και περιστατικά.

Πάρτε ένα παράδειγμα: η κυβέρνηση ανακοίνωσε περιχαρής ότι το α΄ πεντάμηνο μείωσε το δημόσιο έλλειμμα κατά πέντε δισ. ευρώ. Κολοκύθια τούμπανα!

Περιορίστηκαν, λέει, οι δαπάνες κατά τέσσερα δισ. ευρώ. Ξέρετε γιατί; Επειδή το Δημόσιο δεν πληρώνει. Δέκα δισ. ευρώ χρωστάει μόνο στις επιχειρήσεις, το ένα δισ. από επιστροφή του ΦΠΑ, και παγώνει τις επιστροφές έως τον Σεπτέμβριο. Την ίδια στιγμή οι δαπάνες του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων έχουν πέσει κατά 29,6%. Τ ι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά ότι δεν πρόκειται για περιορισμό δημοσίων δαπανών αλλά για στάση πληρωμών του Δημοσίου. Δεν δαπανούν διότι δεν πληρώνουν.

Αυξήθηκαν, λέει, κατά ένα (και κάτι...) δισ. τα έσοδα. Περίπου, δηλαδή, τα μισά απ΄ όσα προσδοκούσαν να εισπράξουν· στα οποία περιλαμβάνονται η πρώτη δόση αύξησης του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων καθώς και η έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις.

Τι σημαίνει αυτό; Οτι τα φορολογικά έσοδα έχουν σχεδόν καταρρεύσει λόγω της ύφεσης και αντισταθμίζονται μόνο από την αύξηση των έμμεσων φόρων και την έκτακτη εισφορά στις επιχειρήσεις. Μόνο η τελευταία έφτασε στα 800 εκατομμύρια- να τη η περίφημη «αύξηση των δημοσίων εσόδων».

Κ αι μια κι ο λόγος για επιχειρήσεις: τα κέρδη των εισηγμένων μειώθηκαν κατά 70% (!) στο α΄ τρίμηνο του 2010. Σε λίγο ούτε εισφορά δεν θα μπορεί να τους πάρει η κυβέρνηση!

Αυτή είναι η κατάσταση με πραγματικά στοιχεία. Οχι με φήμες. Ούτε είναι φήμη ότι ο πληθωρισμός τον Μάιο έφτασε στο 5,4%- με σοβαρές πιθανότητες να αγγίξει το 7% έως τον Σεπτέμβριο... Ούτε είναι φήμη ότι η ανεργία έφτασε στο 11,6% τον Μάρτιο- οι άνεργοι αυξάνονται με ρυθμό 10% κάθε μήνα.

Αυτά δεν είναι φήμες. Δεν είναι καν «αστεία ιστορία», που θα έλεγε ο υπουργός Οικονομικών. Είναι μάλλον «επικίνδυνα πράγματα», για να προτιμήσω την ορολογία του Πρωθυπουργού. Και πείτε μου τώρα έπειτα από αυτά ποιος λογικός άνθρωπος θα συμπεράνει ότι «όλα πάνε πρίμα».
Γ ι΄ αυτό, λοιπόν, οι φήμες γίνονται πιστευτές. Επειδή όσοι παρακολουθούν τις εξελίξεις αντιλαμβάνονται ότι η χώρα όχι μόνο βαδίζει σε λάθος δρόμο αλλά τον βαδίζει και χωρίς προοπτική και χωρίς αποτελέσματα. 

Οτι υπάρχει ουσιαστικό έλλειμμα διακυβέρνησης, όταν η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφασίσει τι θα κάνει με τις αποκρατικοποιήσεις ή με το Ασφαλιστικό ή με το καμποτάζ. Κι ότι υπόσχεται «μπαράζ νομοθετικών πρωτοβουλιών» για τις οποίες ουδείς γνωρίζει αν και πότε θα υλοποιηθούν.

Οτι η δημόσια διοίκηση, ο κρατικός μηχανισμός, όχι μόνο δεν έχει την ενέργεια ή τη διάθεση αλλά ούτε την ικανότητα να σηκώσει το βάρος μιας τέτοιας προσπάθειας.

Και, κυρίως, ότι οι αντοχές και οι ανοχές της κοινωνίας έχουν εξαντληθεί πριν καν δοκιμαστούν. Στο 18% έπεσε η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση της ΡUΒLΙC ΙSSUΕ.Ούτε το ποσοστό του ΦΠΑ δεν πιάνει.

Ποιες φήμες, λοιπόν; Και ποιες διαδόσεις; Ο καθρέφτης είναι που προκαλεί ανησυχία. Και μια οιαδήποτε Siemens αρκεί ώστε, από τη μια μέρα στην άλλη, να τα σαρώσει όλα. 

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=337399&dt=13/06/2010

«Τα ΑΕΙ τα διοικούν οι φοιτητικές παρατάξεις»

Ι. Καρακώστας
«Τα ΑΕΙ τα διοικούν οι φοιτητικές παρατάξεις»

Ο απερχόμενος αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών μιλάει για τις πελατειακές σχέσεις, τις κομματικές νεολαίες, τις ευθύνες πολιτικών και καθηγητών

Συνέντευξη στην ΜΑΡΝΥ ΠΑΠΑΜΑΤΘΑΙΟΥ | Αθήνα - Κυριακή 13 Ιουνίου 2010

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=337273&dt=13/06/2010


Ο ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟΣ αντιπρύτανης του μεγαλύτερου και αρχαιότερου Ιδρύματος στη χώρα, του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Ι. Καράκωστας 
μιλάει στο «Βήμα» για όσα βίωσε κατά τη θητεία του σε αυτό. Αναλύει τα κακώς κείμενα, προτείνει λύσεις, αναφέρεται στους... κινδύνους του επαγγέλματος. Πολλά από όσα λέειτα γνωρίζουν
όλοι όσοι με οποιονδήποτε τρόπο συνδέονται με την ανώτατη Παιδεία στη χώρα μας - συμβαίνουν άλλωστε επί δεκαετίες. Ο κ. Καράκωστας τονίζει ότι αν τα ΑΕΙ δεν αλλάξουν άμεσα φυσιογνωμία, δεν θα επιβιώσουν. Και το εξηγεί, μιλώντας «έξω από τα δόντια» για πελατειακέςσχέσεις, «μαφίες» και άλλα κακάπου λίγο-πολύ χαρακτηρίζουν τον ευρύτερο δημόσιο τομέα... 
- Θα ξεκινήσω από την πρώτη εικόνα που βλέπει κανείς μπαίνοντας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σήμερα διεξάγονται οι πρυτανικές εκλογές για τη νέα διοίκηση του Ιδρύματος (σ.σ.:η συνέντευξη του κ.Καράκωστα έγινε την ημέρα των πρυτανικών εκλογών). Γιατί είναι κλειδωμένες οι πόρτες του κτιρίου της Πρυτανείας;
«Γιατί υπάρχει κίνδυνος να μπουν ομάδες φοιτητών και να αρπάξουν κάλπες στις οποίες ψηφίζουν οι συμφοιτητές τους. Ηδη εκλάπησαν κάλπες την πρώτη ημέρα των εκλογών για να εμποδιστεί η διαδικασία. Εμείς βρήκαμε την εύκολη λύση στη Νομική Σχολή, που είναι η σχολή μου: αποφασίσαμε να τις βιδώνουμε! Εχουμε όμως και ποικιλία άλλων επιθέσεων. Μπορεί να μπουν φοιτητές και να κάνουν καταλήψεις, να κλείσουν το κτίριο της Πρυτανείας, να σπάσουν μνημεία».

- Είναι δυνατόν οι πρυτανικές αρχές του μεγαλύτερου πανεπιστημίου της χώρας να έχουν ακόμη τέτοιους φόβους;
«Πράγματι, αυτό λέει η λογική. Ομως στην περίπτωσή μας υπάρχουν ειδικές συνθήκες. Αρμόδια για τις κάλπες είναι τα μέλη της Εφορευτικής Επιτροπής. Οι άνθρωποι αυτοί δέχονται επιθέσεις και προπηλακίζονται. Η μόνη απάντηση σε μια τέτοια συμπεριφορά είναι πάλι η βία. Εμείς όμως δεν μπορούμε να δώσουμε αυτή την απάντηση. Η τακτική την οποία ακολουθούσαμε ως τώρα ήταν η άμυνα. Το πρόβλημα όμως πρέπει να αντιμετωπιστεί γενικότερα. Οι πανεπιστημιακές αρχές έπρεπε εξαρχής να είχαν δηλώσει ότι το άσυλο είναι μια έννοια που καλύπτει μόνο την ελευθερία της διακίνησης των ιδεών και της διδασκαλίας. Και να λειτουργούσαν αναλόγως. Εάν ελάμβανε χώρα απόπειρα διάπραξης κακουργημάτων, θα έπρεπε να είναι σε θέση να καλούν τη βοήθεια των αστυνομικών αρχών».

- Κάτι που σήμερα μένει σε θεωρητικό επίπεδο.
«Ακριβώς. Ποτέ ως τώρα δεν μπόρεσαν οι πρυτανικές αρχές να καταλήξουν σε αυτή την απόφαση. Πρέπει να πω ότι σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις όπου διαπιστώθηκε απόπειρα ή τέλεση κακουργηματικών πράξεων εγώ εισηγήθηκα να ζητήσουμε τη βοήθεια των αστυνομικών αρχών. Με το δεδομένο βέβαια ότι θα εγγυούνταν ότι δεν θα εκτεθεί σε κίνδυνο η σωματική ακεραιότητα ή η ζωή νέων. Βέβαια, πάντα υπάρχει ο φόβος κινδύνου σοβαρών εκτρόπων σε μια τέτοια κίνηση, εξαιτίας των οποίων και τελικά ποτέ δεν την παίρναμε. Σήμερα πάντως η επίκληση του ασύλου είναι πρόσχημα, και αυτό το ξέρουμε όλοι. Είναι αστείο να μιλάμε για άσυλο στην εποχή της απόλυτης κατοχύρωσης των ατομικών ελευθεριών και δράσεων».

- Οι φοιτητικές παρατάξεις διοικούν σήμερα τα πανεπιστήμια;
«Σε μεγάλο βαθμό, ναι. Γι΄ αυτό χρειάζεται θάρρος για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου. Η έλλειψη θάρρους δεν χαρακτηρίζει μόνο τους πανεπιστημιακούς αλλά και τους πολιτικούς, τους δικαστές, τα στελέχη της διοίκησης. Η κομματική παρέμβαση στα πανεπιστήμια είναι το μεγαλύτερο καρκίνωμα».

- Και οι πρυτανικές αρχές όμως δεν έχουν σχέση με τις φοιτητικές παρατάξεις; Πολλοί μιλούν για εμπλοκή και πελατειακές σχέσεις και εν όψει της εκλογής τους.
«Φυσικά. Το εκλογικό σύστημα δίνει στους φοιτητές το 40% του εκλογικού σώματος. Ποσοστό τεράστιο. Σε κανένα ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο το ποσοστό αυτό δεν ξεπερνά το 10%. Στο παρελθόν προέκυπταν έτσι ανεξέλεγκτες σχέσεις μεταξύ τους. Πού είναι όμως το πολιτικό θάρρος της νέας κυβέρνησης; Τι να το κάνω το ότι ήρθε και μας έσφιξε τα χέρια η υπουργός Παιδείας, όταν δεν είχε το θάρρος να μειώσει το ποσοστό της συμμετοχής των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές; Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης είναι ο μοναδικός υπουργός αυτής της κυβέρνησης που μας είπε “σε ό,τι αποφασίσετε εγώ θα είμαι δίπλα σας και θα σας βοηθήσω”. Είναι γνωστό ότι πολλά πράγματα δεν μπορούμε να τα λύσουμε μόνοι μας. Ολοι οι υπόλοιποι υπουργοί που διαχειρίζονται χαρτοφυλάκια τα οποία άπτονται και θεμάτων Παιδείας ήταν όλο λόγια. Ενα άλλο μεγάλο πρόβλημα στα πανεπιστήμια είναι ότι η διοίκηση θυμίζει Ελληνικό Δημόσιο. Κανείς δεν έχει λόγο να βιάζεται, όλοι κάνουν τα απολύτως αναγκαία ή ούτε καν αυτά. Το να τα διαχειριστεί όλα αυτά είναι μια πολύ δύσκολη δουλειά».

- Πέσατε δηλαδή πάνω σε αυτό που χαρακτηρίζεται «μαφία του Δημοσίου».

«Ναι. Εδώ ο υπεύθυνος για κάθε πρόγραμμα πρέπει να κάνει τη δουλειά μόνος του. Είναι χαρακτηριστικό πως όταν ψάχναμε οδηγό για το όχημα που μεταφέρει τους φοιτητές με αναπηρία, κάτι που μόνο το Πανεπιστήμιο Αθηνών προσφέρει ως ολοκληρωμένη υπηρεσία, προέκυψε ότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε προσλήψεις και ότι όλοι οι οδηγοί ήταν βολεμένοι σε άλλες θέσεις. Αναγκάστηκα να πω ότι θα πάω ο ίδιος να οδηγήσω το αυτοκίνητο, για να ντραπούν μερικοί και να βρεθεί λύση».

- Τα ΑΕΙ δηλαδή τα ελέγχουν οι φοιτητικές παρατάξεις και οι βολεμένοι του Δημοσίου;
«Ακριβώς. Από την άλλη πλευρά, πολλοί καθηγητές έχουν το πανεπιστήμιο ως πάρεργο. Χρησιμοποιούν τον τίτλο του πανεπιστημιακού που συνεπάγεται χρυσοφόρα τάλαντα και δεν πατάνε ποτέ στα αμφιθέατρα».

- Εχετε δεχθεί ποτέ κρούσεις από πολιτικούς για τακτοποίηση ανθρώπων της επιλογής τους στο Δημόσιο;

«Φυσικά. Το ρουσφέτι είναι στο αίμα του Ελληνα. Είμαστε αναγκασμένοι να αντιμετωπίζουμε ευγενικά τέτοια αιτήματα, φροντίζοντας ταυτόχρονα να αποφεύγουμε όσο μπορούμε την ικανοποίησή τους».

- Εσάς σας έχουν τρομοκρατήσει ποτέ στη διάρκεια επεισοδίων;
«Βέβαια. Σε μια απόπειρα καταλήψεως από φοιτητές, μας πετούσαν κομμάτια από μάρμαρα και μας φώναζαν “θα τα πούμε εμείς όταν έρθει η ώρα”». - Από πολιτικούς έχετε τρομοκρατηθεί;

«Ευθέως όχι. Πολλοί βέβαια επικροτούν ορισμένες δράσεις χωρίς να σκέφτονται τι σημαίνει αυτό για τη δημοκρατία μας, και αυτό μού προκαλεί απέραντη θλίψη».

- Αν αναλαμβάνατε σήμερα το πανεπιστήμιο «λευκό» από τις αμαρτίες του παρελθόντος και τις αγκυλώσεις που περιγράψατε, πώς θα το διοικούσατε;
«Με σύγχρονες μεθόδους που θα περιελάμβαναν τρεις-τέσσερις οικονομικούς διευθυντές-μάνατζερ. Θα προσέλκυα κεφάλαια που θα ενέτασσα στη λειτουργία του Ιδρύματος και θα τα ήλεγχα με τις διαδικασίες του δημόσιου πανεπιστημίου, όπως γίνεται με τις υποτροφίες ή τις χορηγίες. Θα προσέλκυα μεγάλους χορηγούς. Γιατί να μην υπάρχει, για παράδειγμα, μια έδρα Ωνάση στον τομέα των αρχαίων ελληνικών ή της αρχαιολογίας στο Ιδρυμά μας; Εδρα Διαμαντή ή έδρα Εμπειρίκου;».

Δεν τολμήσαμε...
- Πρέπει να καταργηθεί το άσυλο; «Αν δεν καταργηθεί, καθώς δεν εξυπηρετεί πια παρά μόνο ιστορικούς λόγους, πρέπει να διευκρινιστεί τι ακριβώς καλύπτει. Αυτό που γίνεται εδώ, δεν γίνεται σε κανένα άλλο πανεπιστήμιο της Ευρώπης. Για παράδειγμα, στη Γερμανία πρόσφατα οι φοιτητές αποφάσισαν κινητοποιήσεις. Ξέρετε τι έκαναν; Ανοιξαν πανό και μοίραζαν φυλλάδια μέσα σε αμφιθέατρα χωρίς να εμποδίσουν κατά τ΄ άλλα σε κανένα επίπεδο τη διδασκαλία ή τη λειτουργία του πανεπιστημίου. Στη Γερμανία αυτό το λένε κατάληψη. Αν κάποιος προσπαθήσει να εμποδίσει τη λειτουργία του πανεπιστημίου, ασκούνται αμέσως εναντίον του πειθαρχικές διώξεις. Σ΄ εμάς δεν τόλμησε ποτέ κανείς να το κάνει αυτό, παρ΄ ότι προβλέπεται στον νόμο. Γιατί; Γιατί φοβούνται όλοι την αντίδραση των φοιτητικών παρατάξεων που αναφέρονται κατευθείαν στα κόμματα του Κοινοβουλίου».

Χρ. Γιανναρᾶς-Στρατηγική λογική κατέναντι αφασίας

Hμερομηνία δημοσίευσης: 13-06-10

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_13/06/2010_404393

Στρατηγική λογική κατέναντι αφασίας

Tου Χρηστου Γιανναρα

Κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, μεταφρασμένο στα ελληνικά, το βιβλίο του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου, ΤΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΒΑΘΟΣ - Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ (εκδόσεις «Ποιότητα», μτφρ. Νικ. Ραπτόπουλου, σελίδες 845). Θα ήθελα να το συστήσω σε όποιον ενδιαφέρεται σοβαρά (όχι συναισθηματικά-επιδερμικά) για το ενδεχόμενο να επιβιώσει ιστορικά το ελλαδικό κράτος στις σημερινές διεθνείς συνθήκες. Οχι βέβαια για να πάρει άμεση απάντηση. Αλλά για να αντιληφθεί ποιο επίπεδο κατάρτισης και ευφυΐας, ποιο ειδικό χάρισμα στρατηγικής σκέψης απαιτεί η σοβαρή αναμέτρηση με ένα τέτοιο ερώτημα.

Δεν διανοούμαι να «παρουσιάσω» στους αναγνώστες της επιφυλλίδας αυτό το βιβλίο. Ο,τι και αν παραθέσω θα είναι κατώτερο του επιπέδου και της γοητείας του. Κάθε χαρακτηρισμός που θα εκφέρω δεν επαρκεί για να συνιστά κρίση, τον καταθέτω μόνο ως πρόκληση-πρόταση να διαβαστεί το βιβλίο. Αν ήταν δυνατό, να διαβαστεί από κάθε Ελληνα. Είναι σαφώς το βιβλίο ενός αντιπάλου: ο Αχμέτ Νταβούτογλου διεκδικεί για την πατρίδα του μεγάλο κομμάτι της δικής μας πατρίδας, του Αιγαίου, την Κύπρο. Αλλά εγώ, τουλάχιστον, δεν έχω διαβάσει ποτέ σε ελληνικό βιβλίο συναρπαστικότερη και αποκαλυπτικότερη ανάλυση της γεωστρατηγικής σπουδαιότητας του Αιγαίου και της Κύπρου. 

Ο Ντ. ξέρει καλά τι διεκδικεί. Εγώ ο Ελληνας υπερασπίζω συναισθηματική θολούρα. Παιδιαρίζω.

Μόνο με ένα ελληνικό μελέτημα θα μπορούσα, προσωπικά, να συγκρίνω το βιβλίο του Ντ.: Με το «επίμετρο», στο βιβλίο του Παναγιώτη Κονδύλη, ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (1997), που έχει τίτλο «Γεωπολιτικές και στρατιωτικές παράμετροι ενός ελληνοτουρκικού πολέμου».

Αλλά η ιδιοφυΐα του Κονδύλη και οι προβληματισμοί του οριοθετούνται καταφανώς από τον μηδενισμό του: Τον ενδιαφέρει η στρατηγική λογική (λογική του μπριτζ ή του σκακιού) για την άμυνα της αξιοπρέπειας και της εθνικής κυριαρχίας του ελλαδικού κρατιδίου – δεν έχει άλλο όραμα, δεν πιστεύει σε κάτι περισσότερο, σε πρόταση πανανθρώπινης εμβέλειας που να κομίζει στην Ιστορία ο Ελληνισμός.

Ο Ντ. αντλεί τη στρατηγική του ανάλυση από το όραμά του για την Τουρκία. Και το όραμα είναι, να διασώσει η χώρα του τον «πολιτισμικό της άξονα», τη διαφορά της από τη Δύση – τη διαφορά όχι ως αντίθεση, αλλά ως ιδιαιτερότητα, ως «ιδιαίτερη θέση στο διεθνές σύστημα». Είναι σαφέστατη (σχεδόν επιθετική) η περηφάνια του γι’ αυτήν την ιδιαιτερότητα, δεν φιλοδοξεί ούτε την αντιπαλότητα ούτε τη μίμηση, δεν είναι ο μειονεκτικός απέναντι στη Δύση Ανατολίτης, ο ξιπασμένος από τα «φώτα» της μεταπράτης. Εχει ραχοκοκαλιά, διεκδικεί να επιβάλει, από θέσεως ισχύος, την τουρκική ιδιαιτερότητα στη σημερινή διεθνή συνύπαρξη.

Γι’ αυτό και αρνείται να παγιδευτεί στην άμυνα, στη «διαφύλαξη συνόρων». Λέει: «Οι φιλόδοξες χώρες ορίζουν το τι θεωρούν για τις ίδιες απειλή βασιζόμενες στις στρατηγικές τους επιδιώξεις, όχι στους φόβους τους. Αντίθετα, οι παθητικές, χωρίς φιλοδοξίες χώρες διαμορφώνουν στρατηγικές υποταγμένες στις απειλές που υφίστανται» (ακόμα και από τεχνητά, ασήμαντα γειτονικά τους κρατίδια, θα πρόσθετα). «Δεν υπάρχει πιο θλιβερή κατάσταση για μια χώρα από το να προβάλλει τις εσωτερικές της αδυναμίες σαν βασικές αρχές που καθορίζουν τη στρατηγική της», συμπληρώνει ο Ντ. Παραβλέπει ότι υπάρχει και θλιβερότερη κατάσταση: Χώρες που απλώς υποτάσσουν πειθήνια τη στρατηγική τους στα θελήματα-βίτσια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ ή σε παραγγελίες προμήθειας εξοπλισμών από Ευρωπαίους «προστάτες» τους. Και το κάνουν μόνο για να εξαγοράσουν εύνοια (με χειροπιαστά ανταλλάγματα) κάποιοι σπιθαμιαίοι επαγγελματίες της εξουσίας.

«Το βασικότερο έρεισμα στρατηγικής ισχύος μιας χώρας είναι ο ανθρώπινος παράγων», διδάσκει ο Ντ. «Είναι αδύνατο να αλλάξει κανείς τη γεωγραφική θέση και την ιστορική παράδοση, σταθερά δεδομένα της στρατηγικής. Ομως, ο παράγων της ανθρώπινης καλλιέργειας μπορεί να δημιουργήσει κανούργια δεδομένα στρατηγικής λογικής, νέες οπτικές για την αξιολόγηση της γεωγραφίας και της ιστορίας». Αν συνειδητοποιούσαμε οι Ελληνες τη βαρύτητα αυτής της απόφανσης του Ντ. θα είχαμε παραπέμψει σε ειδικό δικαστήριο πρωθυπουργούς όχι για την εγκληματική οικονομική τους πολιτική, αλλά για την πολιτική τους στο υπουργείο Παιδείας.

Η θεμελιωδέστερη προϋπόθεση για τον σχεδιασμό αποτελεσματικής στρατηγικής είναι, κατά τον Ντ., 

«η λογική που στηρίζεται σε υπαρξιακά αιτήματα: Στα στοιχεία που υφαίνουν τη σημερινή συλλογική μας προσωπικότητα, στους παράγοντες κοινωνικής συνοχής, στην πολιτική κουλτούρα, (τελικά) στην εθνική συνείδηση... Κοινωνίες με ριζικά αποδυναμωμένη και φθαρμένη εθνική συνείδηση δεν έχουν πεδίο στρατηγικής λογικής, θέτουν σε κίνδυνο την ιστορική τους ύπαρξη, περιθωριοποιούνται στη διεθνή σκακιέρα».

[ΣΧΟΛΙΟΝ: ΔΗΛΑΔΗ, ΟΜΙΛΟΥΜΕ ΔΙΑ ΚΡΑΤΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΝΕΩΤΕΡΙΚΟ  ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΤΟΜΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ (π.χ. έθνος, Ιστορία, φυλή, Κράτος,  Κοινωνία, Πολιτισμός -με την Σπεγκλεριανή έννοια,  κ.ο.κ.) ΟΙ  ΟΠΟΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΕΣ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΣΥΝΑΠΑΡΤΙΣΟΥΝ ' εθνική συνείδηση' και ΄κοινωνική συνοχή', ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ Η ΑΤΟΜΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!] 

Πρέπει να ξέρει, φαντάζομαι, ο σημερινός Τούρκος υπ. Εξ. ότι, με μια τέτοια εκφραστική σαν τη δική του, το σύνολο του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα (οι εξαιρέσεις ελάχιστες και μη σοβαρές) καγχάζει ειρωνικά. 

Τρέμοντας μήπως και χαρακτηριστούν «μη-προοδευτικοί» από μια κυρίαρχη στη δημοσιότητα (με δυσεξήγητες μεθοδεύσεις) διανόηση, χλευάζουν κάθε αναφορά σε κοινωνική συνοχή, ιστορική συνέχεια, ιδιαιτερότητα πολιτισμού. Διαστρέφουν την Ιστορία στα σχολικά εγχειρίδια, αφελληνίζουν τη γλώσσα, εξηλιθιώνουν τις μάζες με τον τζόγο και το ποδόσφαιρο. 

Ισως να μην είναι συνειδητοί αρνησιπάτριδες, αλλά μόνο χαμηλότατου νοητικού βεληνεκούς. 

Γι’ αυτό και ψευτοθρηνούν επί χρόνια για το πόσο μειονεκτική είναι η Ελλάδα σε σχέση με τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα της Τουρκίας.

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου λέει: 

«Το Αιγαίο αποτελεί τον σημαντικότερο θαλάσσιο κόμβο της ευρασιατικής ηπείρου στην κατεύθυνση Βορρά - Νότου... Αυτή η θάλασσα - πέρασμα κατέχει μια προσδιοριστική θέση μοναδική στη γεωπολιτική, γεωστρατηγική, γεωοικονομική, γεωπολιτισμική (διεθνή) αλληλεπίδραση... Εχει μια πρώτης τάξεως στρατηγική σημασία όχι μόνο για την Ελλάδα και την Τουρκία, αλλά και για τις παράκτιες χώρες του Εύξεινου Πόντου και για όλες τις παγκόσμιες και περιφερειακές δυνάμεις που έχουν ανάγκη ενός μεταφορικού και εμπορικού κόμβου... Η Κύπρος, που κατέχει παγκοσμίως κεντρική (γεωστρατηγική) θέση, βρίσκεται, μαζί με την Κρήτη, πάνω σε άξονα όπου τέμνονται (τεράστιας γεωοικονομικής και στρατηγικής σημασίας) θαλάσσιες οδοί... Μια χώρα που παραμελεί την Κύπρο δεν είναι δυνατό να έχει αποφασιστικό λόγο στις παγκόσμιες και περιφερειακές πολιτικές, δεν μπορεί να δραστηριοποιηθεί στο διεθνές πεδίο... Ακόμα και αν δεν υπήρχε ούτε ένας μουσουλμάνος Τούρκος εκεί, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί ανοιχτό ένα Κυπριακό Ζήτημα».

Αυτά τα εκπληκτικά γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα του Αιγαίου, της Κύπρου, της Κρήτης, σκέψου, αναγνώστη, ποια ελληνικά πολιτικά «αναστήματα» τα διαχειρίζονται.

N. Ξυδακης-«το σύστημα ρίχνει κι άλλα κόκαλα στο αγριεμένο πλήθος»

Hμερομηνία δημοσίευσης: 13-06-10 -- http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_13/06/2010_404008 Eνα βλεμμα Τελετές μνησικακίας με ηθικά ερείπια Tου Nικου Γ. Ξυδακη Το πρόσωπο του Ακη Τσοχατζόπουλου στις εφημερίδες των περασμένων ημερών εικονίζει μια εποχή, και το τέλος της. Ο άλλοτε πανίσχυρος υπουργός και γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, μέλος τη τρόικας, στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου, παρ’ ολίγον πρόεδρος του κόμματος, ο συμπαθής Beau Brummel με τον ακατάληπτο σοσιαλίζοντα λόγο, απολογήθηκε ενώπιον της Επιτροπής Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ για το πώς απέκτησε τα πλούτη του και πώς συναλλάσσεται με υπεράκτιες εταιρείες. Το κόμμα του, το κόμμα που συνίδρυσε μαζί με άλλα ιστορικά μέλη το 1974, αφού τον άκουσε, αποφάσισε να αναστείλει την κομματική του ιδιότητα· να διώξει τον Ακη. Ο 71χρονος πολιτικός εμφανίστηκε μπροστά στις κάμερες και τα μικρόφωνα για το τελευταίο του On, στο πεζοδρόμιο της Χ. Τρικούπη, εκεί όπου κάποτε παρλάριζε και χρησμοδοτούσε. Δεν έμοιαζε με τον συμπαθή γόη του παρελθόντος. Ηταν κουρασμένος, αδυνατισμένος, σουρωμένος, κατηφής. Δεν φορούσε γραβάτα, το πουκάμισό του ήταν ανοιχτό, φαινόταν ατημέλητος, παραιτημένος. Η φωνή του βγήκε βραχνή, ξέπνοη. Και το βλέμμα του... Το βλέμμα του ήταν θαμπό και άδειο, το βλέμμα ενός ανθρώπου που μόλις συνειδητοποίησε την ήττα, το βλέμμα ενός ανθρώπου που γέρασε απότομα και συρρικνώθηκε και άδειασε. Μετά τα παλικάρια του εκσυγχρονισμού Μαντέλη και Τσουκάτο, Πασόκους του 1997 - 2004, το σύστημα ρίχνει κι άλλα κόκαλα στο αγριεμένο πλήθος, ρίχνει τον Ακη, θεμέλιο του ΠΑΣΟΚ για τρεις δεκαετίες. Το κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου δεν περιμένει πια τον εισαγγελέα, τι θα πει, τι θα βρει· σπεύδει να ξεσαβουρώσει, σπεύδει να εξευμενίσει την πάνδημη οργή, πετάει ό,τι του είναι περιττό.  Πετάει κόκαλα στο αγριεμένο πλήθος που καταδιώκει μανιασμένο το σύστημα, μήπως και κερδηθεί λίγος πολύτιμος χρόνος, μήπως και η προσοχή αποσπαστεί από τη θύελλα που έχει ξεσπάσει, από την απειλή φτώχειας και αποκλεισμού, από την αίσθηση ομηρίας, από το θαμπό παρόν και το δυσοίωνο μέλλον. Το πλήθος ορμάει στο κόκαλο, αλλά πολύ γρήγορα αποστρέφει το πρόσωπό του.  Δεν χορταίνει με κόκαλα, δεν χορταίνει με ξοφλημένους και καμένους, με ό,τι έχει ξεφωνηθεί.  Tο πλήθος θα μείνει πεινασμένο και αγριεμένο. Και θα φερμάρει και θα αλυχτάει, όλο και περισσότερο, όσο θα σφίγγει ο κλοιός της επισφάλειας. Tο επόμενο γεύμα θα είναι δημοσιογράφοι. Η λίστα με τους (πενήντα, εξήντα;) δημοσιογράφους που πήραν δώρα από τη Siemens. H λίστα ακούστηκε αλλά δεν εμφανίστηκε δημοσίως. Από μέιλ σε μέιλ κι από στόμα σε στόμα όμως κυκλοφορούν ονόματα, φήμες, πληροφορίες. Συνεχείς μικροδόσεις δηλητήριου, τόσο όσο να σβήνει η δίψα του κοινού, τόσο όσο να μην σκοτώσει τον ασθενή. Ο Τάδε πήγε ταξίδι VIP με έξοδα της εταιρείας, ο Δείνα πήρε δώρο οικοσκευή, ο άλλος έλαβε δώρο σε ρευστό. Η λίστα κρέμεται πάνω από κεφάλια αδίκων και δικαίων, πάνω από την τιμή ενός επαγγελματικού κλάδου, που θα στολιστεί πάλι εν χορώ «αλήτες, ρουφιάνοι» κ.λπ., κρέμεται σαν χατζάρα πάνω από την αξιοπιστία των μήντια, που διαμεσολαβούν και κανονίζουν. Ολοι εναντίον όλων. Υπό το φάσμα της κλιμακούμενης χρεοκοπίας, όλοι φημολογούν εναντίον όλων, η κοινωνία ποτίζεται ώς το μεδούλι από μνησικακία, εχθρότητα, φθόνο, μοχθηρία, εκδίκηση. Κι όσο ποτίζεται, τόσο ερεθίζεται και ζητάει κι άλλο. Η μνησικακία φουντώνει μόνη της, αυτοτροφοδείται. Οσο αντικρίζει ηττημένα βλέμματα, θρασείς επίορκους και δωρολήπτες, πολιτικά ερείπια, η κοινή αγριότητα θα ζητάει κι άλλα, κι άλλα. Το σύστημα θα απαντά, θα ρίχνει κόκαλα και κορμιά στην αρένα. Ποιο το κέρδος από τούτη την ασύντακτη, σπασμωδική πτωματοφαγία; Κανένα ουσιώδες.  Η φυσική εξόντωση προσώπων ήδη καταβαραθρωμένων ηθικά ικανοποιεί τη δίψα για τιμωρία και εκδίκηση, αλλά θέτει εκτός εστίασης τα πιο φλέγοντα προβλήματα, τις δομικές ανωμαλίες ενός συστήματος που αναπαράγεται τρώγοντας σάπια μέλη. Η δίκη και η καταδίκη των καταχραστών είναι αναγκαία. Αλλά δεν είναι αρκετή. Η δικαστική εκκαθάριση του πολιτικού βίου α λα ιταλικά θα σαρώσει τα ήδη ερείπια· ίσως καταλήξει σε κράτος δικαστών, ίσως οδηγήσει σε εξαφάνιση των υπαρχόντων πολιτικών σχηματισμών, ίσως οδηγήσει σε μπερλουσκονισμό και Παλινόρθωση, ίσως σε νέες μορφές αυταρχισμού. Πολύ δύσκολα όμως μπορούμε να διακρίνουμε πώς μπορεί ο αυτοκανιβαλισμός του συστήματος να δράσει χειραφετητικά και να οδηγηθούμε σε αναγεννημένο κράτος δικαίου. Οι ελεύθερες κοινωνίες δεν τρέφονται με πτώματα.

Πολιτική παρέμβαση του Μίκη Θεοδωράκη

Πολιτική παρέμβαση του Μίκη Θεοδωράκη σε εκδήλωση του τμήματος Παιδείας και Πολιτισμού του ΣΥΝ

(ANA) – 01 Ιουν 2010

Με πολιτική του παρέμβαση σε εκδήλωση του τμήματος Παιδείας και Πολιτισμού του Συνασπισμού ο Μίκης Θεοδωράκης πρότεινε να αποχωρήσει η Ελλάδα από το μηχανισμό στήριξης Ευρωπαϊκής Ένωσης - ΔΝΤ και από το ΝΑΤΟ προειδοποιώντας ότι 

"εάν το σκάφος Ελλάς δεν αλλάξει άμεσα και ριζικά πορεία τότε θα οδηγηθούμε στο τέλος μας ως έθνος, λαός, ιστορία και πολιτισμός " 

προσθέτοντας ότι αυτή είναι η επιθυμία 

"των άσπονδων φίλων μας που μας περιφρονούν, μας χλευάζουν και μας ντροπιάζουν καθημερινά". 

Στην παρέμβασή του ο Μίκης Θεοδωράκης μεταξύ άλλων πρότεινε: 

α. την οριστική και τελειωτική απαλλαγή της χώρας από το δημόσιο χρέος 

β. Την εξόφληση του δημόσιου χρέους με εκποίηση μέρους της κρατικής περιουσίας, με εξαίρεση των, στρατηγικής σημασίας, ΔΕΚΟ, με εκποίηση μέρους της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας, υποχρέωση με ειδικούς φόρους στους έχοντες και κατέχοντες να συνεισφέρουν στην κοινή εθνική προσπάθεια, με τη δημιουργία δημόσιου εθνικού τραπεζικού πυλώνα και τη διεκδίκηση διαγραφής μέρους του χρέους σε συνεργασία με τις ελλειμματικές χώρες του ευρωπαϊκού νότου. 

Ακόμα πρότεινε μετά την αποχώρηση της Ελλάδας από το μηχανισμό στήριξης και από το ΝΑΤΟ να στραφεί για στήριξη σε άλλες φιλικές χώρες, όπως τη Ρωσία, την Κίνα και τις αραβικές χώρες και ειδικά για την εθνική άμυνα να προμηθευτεί υπερσύγχρονο στρατιωτικό αμυντικό υλικό από τη Ρωσία και την Κίνα. 

Επισήμανε ότι με κεντρικό σύνθημα " για τη σωτηρία της πατρίδας" όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι πρέπει να μπουν επικεφαλής σ' αυτή την αναγεννητική και σωτήρια κινητοποίηση προτείνοντας να γίνει δημοψήφισμα. 

Σε περίπτωση δε θετικής ψήφου από τον ελληνικό λαό ο πρόεδρος της Δημοκρατίας να διαλύσει τη Βουλή και να αναθέσει την εξουσία σε ομάδα ακέραιων και ικανών πολιτών και παράλληλα να προκηρύξει εκλογές για την ανάδειξη συντακτικής εθνοσυνέλευσης. Κάνοντας συχνές αναφορές στην ΕΑΜΙΚΗ αριστερά ο κ.Θεοδωράκης δήλωσε πεπεισμένος ότι με τις προτάσεις που καταθέτει "η Ελλάδα θα γίνει χώρα ελεύθερη, ανεξάρτητη και δημοκρατική". 

Νωρίτερα ο Μίκης Θεοδωράκης εξέφρασε τον αποτροπιασμό και την οδύνη του για το νέο, όπως το χαρακτήρισε, έγκλημα των Ισραηλινών σε βάρος μιας ειρηνευτικής δύναμης για ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα και κατήγγειλε την ελληνική κυβέρνηση και τον υπουργό Άμυνας ότι υποκριτικά αποδοκίμασαν την Ισραηλινή επίθεση και ματαίωσαν τα κοινά γυμνάσια με το Ισραήλ προσθέτοντας ότι " η κυβέρνηση σε σύντομο χρονικό διάστημα χέρι - χέρι με το Ισραήλ θα καλύψει τελικά αυτή την εγκληματική πράξη που ντροπιάζει κάθε ελεύθερο λαό και χώρα". 

Στην εκδήλωση μίλησε και ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας ο οποίος χαιρέτισε τόσο την παρουσία του Μίκη Θεοδωράκη, όσο και το γεγονός ότι επέλεξε την συγκεκριμένη εκδήλωση του Συνασπισμού για να κάνει την πολιτική του παρέμβαση. Ο κ.Τσίπρας είπε ότι ανεξαρτήτως του αν συμφωνήσει κανείς ή όχι με αυτή την παρέμβαση ο Μίκης Θεοδωράκης και το έργο του ορίζει τις πολιτιστικές συντεταγμένες αυτής της χώρας και τον κάλεσε να συμμετάσχει, ως το τιμώμενο πρόσωπο, σε πολιτιστικό συνέδριο που πρότεινε να οργανώσει ο Συνασπισμός μετά την ολοκλήρωση του πολιτικού του συνεδρίου που θα γίνει τις επόμενες ημέρες.

© 2010 ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Στα 73,84 δις ευρώ το κόστος της ελληνικής κρίσης

Παρασκευή, 11 Ιούνιος 2010 23:30

http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/-7384--------2010061124414/

Η ελληνική κρίση διανύει τον 9ο μήνα της και στο διάστημα αυτό οι απώλειες για τη χώρα είναι τόσο πολλές που είναι αδύνατον να περιγραφούν αναλυτικά. Αν μπορούσαμε να τραβήξουμε μία πολυδιάστατη φωτογραφία της Ελλάδας πριν την κρίση, η οποία να αποτύπωνε την τότε εικόνα της χώρας στο χρηματοπιστωτικό, τον οικονομικό, τον πολιτικό και τον κοινωνικό τομέα και τη συγκρίναμε με μία αντίστοιχη σημερινή φωτογραφία, τότε θα βλέπαμε δύο διαφορετικές Ελλάδες.   

Μέσα σε λίγους μήνες το χρηματιστήριο κατέγραψε ένα, άνευ προηγουμένου ως προς τα χαρακτηριστικά του, κραχ, τα ομόλογα της χώρας και των μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών υποβαθμίστηκαν σε junk (σκουπίδια), το κόστος του κρατικού δανεισμού απογειώθηκε σε επίπεδα προ ένταξης μας στην ΕΕ, η στρόφιγγα δανειακών κεφαλαίων προς τη χώρα έκλεισε με την Ελλάδα να αποχωρεί από τη χρηματιστηριακή αγορά ομολόγων για πρώτη φορά στην ιστορία της, η χώρα στράφηκε προς την Ευρώπη ζητώντας οικονομική στήριξη, παράλληλα στράφηκε προς το ΔΝΤ ενεργοποιώντας το δικό του μηχανισμό στήριξης, αμέσως υιοθετήθηκαν μία σειρά από τα σκληρότερα δημοσιονομικά μέτρα στην οικονομική ιστορία, έγιναν περικοπές σε μισθούς, σε συντάξεις, αύξηση της φορολογίας, δημιουργήθηκε ένα ιδιόρρυθμο καθεστώς συγκυβέρνησης της χώρας από το ΔΝΤ την ΕΚΤ, την ΕΕ και την ελληνική κυβέρνηση, αυξήθηκε η ανεργία, μειώθηκε το ΑΕΠ, εκτινάχθηκε ο πληθωρισμός, καταγράφηκαν τεράστιες εκροές κεφαλαίων στο εξωτερικό αποδυναμώνοντας τις ελληνικές τράπεζες, καταρρακώθηκε η καταναλωτική εμπιστοσύνη, απογειώθηκε η κοινωνική ανησυχία αλλά και μειώθηκε θεαματικά το έλλειμμα για πρώτη φορά από τις αρχές του 90ʼ.

Είναι δύσκολο να υπολογίσουμε το, μέχρι στιγμής, ακριβές κόστος της ελληνικής κρίσης καθώς για μία σειρά παραμέτρων, όπως π.χ. για την απώλεια θέσεων εργασίας, δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία ως προς το μέγεθος των απωλειών που προκύπτουν από αυτές. Υπάρχουν, ωστόσο, μερικά βασικά και αντικειμενικά μεγέθη, τα οποία παρέχουν μία εικόνα για του πόσο έχει κοστίσει στην Ελλάδα η κρίση, μέχρι στιγμής, χωρίς να συμπεριλάβουμε το πακέτο στήριξης και το επιπλέον κόστος που προκύπτει από το επιτόκιο με το οποίο αυτό μας παρέχεται αλλά ούτε και τις απώλειες των εργαζομένων από τις περικοπές στους μισθούς,  τις απώλειες από τις περικοπές στις συντάξεις κλπ.

Απώλειες από την πτώση του χρηματιστηρίου

Στις 14/10/2009, πριν την πρώτη υποβάθμιση της Ελλάδας από τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, το ελληνικό χρηματιστήριο είχε κεφαλαιοποίηση της τάξης των 150 δις δολαρίων. Στις  10/06/2010 η αξία του ΧΑ αποτιμάται στα 63 δις δολάρια, δηλαδή είναι μειωμένη κατά  87 δις δολάρια. Έτσι, χρηματιστηριακά, η κρίση έχει κοστίσει στην Ελλάδα, μέχρι στιγμής, 70 δις ευρώ (87 δις δολάρια).

Απώλειες από αύξηση κόστους δανεισμού (χωρίς υπολογισμό του πακέτου στήριξης)

Σύμφωνα με έρευνα του Bloomberg, οι τόκοι από τρεις, μόνο, μεγάλες εκδόσεις ομολόγων στη μετά κρίση περίοδο  φτάνουν στα 7,7 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο θα είχε διαμορφωθεί στα 3,8 δισ. ευρώ σε περίπτωση που τα spreads είχαν παραμείνει στα προ κρίσης επίπεδα. Το επιπλέον κόστος είναι περίπου 4 δισ. ευρώ μόνον από τις τρεις αυτές εκδόσεις, ενώ το συνολικό επιπλέον κόστος αποτιμάται, περίπου στα 6 δις ευρώ. 

Απώλειες από τη μείωση του ΑΕΠ

Το τελευταίο τρίμηνο του 2009 το ΑΕΠ μειώθηκε κατά  1,7 δις έναντι του αντίστοιχου τριμήνου του 2008 ενώ στο πρώτο πεντάμηνο του 2010 η μείωση είναι της τάξης των  2,8 δις έναντι του αντίστοιχου 5αμήνου του 2009, με το συνολικό κόστος να ανέρχεται στα  4,5 δις

Η κρίση, όμως, δεν έφερε μόνο απώλειες αλλά και ʽκέρδηʼ τα οποία αποκτήθηκαν με πολύ κόπο και πόνο.

Κέρδη από τη μείωση του κρατικού ελλείμματος

Το ταμειακό έλλειμμα της κεντρικής κυβέρνησης (καθαρό αποτέλεσμα κρατικού προϋπολογισμού με λογαριασμούς διαχείρισης χρέους), την περίοδο Ιανουαρίου-Μαΐου, αποτιμάται στα 9,544 δισ. ευρώ, όταν στο πεντάμηνο Ιανουαρίου-Μαΐου 2009 ήταν 14,628 δισ. ευρώ, με το κέρδος να είναι, περίπου, 5,1 δις ευρώ.

Κέρδη από αύξηση κρατικών εσόδων

Τα έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού αυξήθηκαν σε 19,897 δισ. ευρώ, από 18,338 δισ. ευρώ πέρυσι, με το καθαρό κέρδος να είναι 1,56 δις.

Συνολικά, και με βάση τις παραπάνω παραμέτρους, το κόστος της ʽελληνικής κρίσηςʼ, στους πρώτους 8 μήνες από την έναρξη της, είναι 73,84 δις ευρώ. Το εξαιρετικά ανησυχητικό είναι πως η ʽελληνική κρίσηʼ δημιουργήθηκε 2, περίπου, χρόνια από την αρχή της διεθνούς κρίσης, που είχε, ήδη, κοστίσει πάρα πολύ και στην Ελλάδα. Έτσι, αφού η χώρα είχε δεχτεί ένα πανίσχυρο χτύπημα από τη μεγαλύτερη διεθνή ύφεση των τελευταίων 80 ετών, δέχτηκε ένα δεύτερο ακόμη πιο ισχυρό χτύπημα, το οποίο και την έβγαλε νοκ άουτ, οδηγώντας την σε οικονομικούς μηχανισμούς στήριξης προκειμένου να μην καταρρεύσει ολοκληρωτικά.

Ανεργία

Πέρα από τα παραπάνω η χώρα έχει μία πάρα πολύ επικίνδυνη ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της και αυτή είναι η δραματική αύξηση της ανεργίας, σε συνδυασμό με το χαμηλό ποσοστό οικονομικά ενεργού πληθυσμού. Το ποσοστό ανεργίας το Μάρτιο 2010 ανήλθε σε 11,6%, έναντι 9,2% το Μάρτιο 2009, που είναι κοντά στο υψηλότερο επίπεδο από το 2005. Το σύνολο των απασχολουμένων κατά το Μάρτιο 2010 εκτιμάται ότι ανήλθε σε 4.423.899 άτομα με τους ανέργους να φτάνουν τους 578.723.  Είναι ενδιαφέρον πως από το σύνολο του πληθυσμού, 6,87 εκ ανήκουν στην κατηγορία των μη ενεργών οικονομικά ή των παιδιών και μόλις 4.423.899 εργάζονται. Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 121.699 άτομα σε σχέση με το Mάρτιο του 2009 (αύξηση 26,6%), όταν η Ελλάδα βίωνε, ήδη, τις συνέπειες της διεθνής κρίσης επί 1,5, σχεδόν, χρόνο.

Προειδοποίηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας για τη μείωση των ελλειμμάτων

Σε μία φάση που η ανάπτυξη μοιάζει να απειλείται περισσότερο από ποτέ και που η ανεργία γίνεται ο νέος εφιάλτης διεθνώς, αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες με σημαιοφόρο την Ελλάδα, έχουν διοργανώσει ένα πρωτάθλημα μείωσης των ελλειμμάτων τους, θέτοντας αυτό ως πρωταρχικό και κύριο στόχο τους, ίσως στη χειρότερη δυνατή χρονική στιγμή. Είναι ενδιαφέρον, όμως, πως η χώρα με το μεγαλύτερο έλλειμμα στον κόσμο, οι ΗΠΑ, συνεχίζει την πολιτική τόνωσης της οικονομίας της η οποία, για άλλη μία φορά, την έχει φέρει σε πλεονεκτική θέση έναντι των υπολοίπων κρατών του κόσμου, με τα ομόλογα της να γίνονται ανάρπαστα και με την εισροή κεφαλαίων στη χώρα να έχει αυξηθεί θεαματικά.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εργασίας, σε πρόσφατη έρευνα του προειδοποιεί ότι μια απότομη μείωση των ελλειμμάτων μπορεί να έχει καταστροφικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες καθώς η πολύ απότομη μείωση των δημοσίων ελλειμμάτων μπορεί να επιβραδύνει ή να σταματήσει την ανάπτυξη και να απογειώσει την ανεργία.

«Δεν υπάρχει βιώσιμη ανάκαμψη χωρίς ενίσχυση της απασχόλησης», σημείωσε ο υπεύθυνος της γραμματείας του Οργανισμού Χουάν Σομάβια, προσθέτοντας πως ʽη νέα χρηματοπιστωτική κρίση και ο αγώνας κατά των δημοσίων ελλειμμάτων μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο αυτήν την αποστολή (της ανάκαμψης).

Ο αξιωματούχος του οργανισμού επέμεινε στις κοινωνικές συνέπειες της νέας κρίσης. «Οι κοινωνικές εντάσεις συνεχίζουν να αυξάνονται. Ήδη υπάρχει πολύς θυμός και απογοήτευση για τη μηδαμινή ανάκαμψη της απασχόλησης», εξήγησε και προειδοποίησε ότι «τα προσεχή χρόνια θα είναι δύσκολα για όλους μας: τους εργαζόμενους άνδρες και γυναίκες, τις επιχειρήσεις και τους πολιτικούς υπευθύνους, και για το πολύπλευρο σύστημα».

Ο κύριος Χουάν Σομάβια δε λέει κάτι διαφορετικό από αυτό που προβλέψαμε ότι θα συνέβαινε συνεπεία της κρίσης, όταν εστιάζαμε στις αναλύσεις μας, κυρίως, στις ΗΠΑ. Αυτή τη φορά, ωστόσο, το επίκεντρο του προβλήματος έχει γίνει ευρωπαϊκό και ίσως ο δρόμος στον οποίο μας έχει βάλει το έξυπνο χρήμα, να κρύβει περισσότερους κινδύνους απʼ όσους πολλοί φαντάζονται.

ΚΥΠΡΟΣ:Μία πολύ περίεργη Ιστορία

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010 -- http://ellinikoforum.blogspot.com/2010/06/blog-post_6923.html

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΤΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΤΤΙΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ.

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ. 

Διόλου απίθανη η εμπλοκή των Τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στο βρώμικο "παιχνίδι" ανθελλήνων σε βάρος του Ελληνισμού.

Ένα μνημείο ντροπής στήθηκε στην Κύπρο στις 25 Μαϊου του 2008.

γράφει ο Reporto 

Το βάφτισαν σύμβολο μνήμης, αλλά ενσωματώνει τη συνομωσία, την αντεθνική προβοκάτσια και την πλέον επικίνδυνη πολιτική διαστροφή.
Πρόκειται για μια πράξη που ναρκοθετεί την ιστορία,
Αποδυναμώνει επικίνδυνα την εθνική μας αλήθεια,
Προβοκάρει με τρόπο κατάπτυστο και ντροπιαστικό το αίμα που χύθηκε και προσφέρει βούτυρο στο ψωμί του αιματοβαμμένου Αττίλα.  

ΜΝΗΜΟΝΕΥΕΙ ...ανύπαρκτα γεγονότα!!!
ΕΠΙΝΟΕΙ ...ανύπαρκτους βομβαρδισμούς τους οποίους κανείς δεν είδε και ποτέ δεν άκουσε!!!
ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ σε νεκρούς που ...ΟΥΔΕΠΟΤΕ γεννήθηκαν!!!
ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ τους αληθινούς ήρωες της εθνικής τραγωδίας.

Και το σημαντικότερο… 

Θέτει σε αμφισβήτηση την πραγματική ιστορία… 
Ανοίγει το δρόμο για την καθολική της ανατροπή… 
Νομιμοποιεί τη γενίκευση της ναρκοθέτησής της και συμβάλει στην απαλλαγή του Αττίλα από τα φρικιαστικά του εγκλήματα.  

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ. 

Το μνημείο αναφέρεται σε ανύπαρκτο περιστατικό βομβαρδισμού με βόμβες ναπάλμ εναντίον "ελλήνων καταδρομέων" στις 31 Ιουλίου του 1966!!!
Τέτοιο περιστατικό ουδέποτε συνέβη.
Ουδέποτε κατεγράφη στα αρχεία των στρατιωτικών υπηρεσιών, οι οποίες διέθεταν πλήθος στρατοπέδων στον Πενταδάκτυλο τόσο της Εθνοφρουράς όσο και της Ελληνικής Μεραρχίας που βρισκόταν στην Κύπρο από το 1964 έως το 1967.
Κανένας κάτοικος των παρακείμενων περιοχών δεν άκουσε το παραμικρό.
Τίποτε σχετικό δεν έχει αναγραφεί στον τύπο της εποχής.
Και το σημαντικότερο...

Οι "πεσσόντες" στους οποίους αναφέρεται, είναι νεκροί που ουδέποτε εγεννήθησαν για να έχουν την πολυτέλεια να πεθάνουν ως ήρωες στην Κύπρο.  

ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ: 

Ποιοι και γιατί επεχείρησαν να απλώσουν τα βρώμικα χέρια τους για να βιάσουν την αληθινή ιστορία της Κύπρου??? 

Ποιοι και γιατί επεχείρησαν να τροφοδοτήσουν τις υπερήφανες σελίδες της με ανύπαρκτους "ήρωες" και ανύπαρκτα περιστατικά??? 

Και κυρίως ποια χοντρή προβοκάτσια ήταν παρκαρισμένη στο ψυγείο έτοιμη να αξιοποιηθεί στον κατάλληλο χρόνο σε βάρος του ελληνισμού και της αληθινής ιστορίας του??? 

Οι «Βετεράνοι Κύπρου 1974» αφού πραγματοποίησηαν εκτεταμένη και ενδελεχή έρευνα σε όλες τις ιστορικές πηγές, απευθύνθηκαν ως όφειλαν αρμοδίως, στην προσπάθειά τους να ξετυλίξουν το κουβάρι αυτής της ύποπτης και γεμάτης ερωτηματικά υπόθεσης.
Με έγγραφό τους στις 22 Σεπτεμβρίου του 2008, απευθύνονται στον αρχηγό του ΓΕΕΦ Κύπρου αντιστράτηγο κ. Κωνσταντίνο Μπισμπίκα, ζητώντας επιβεβαίωση των αναφερόμενων περιστατικών μέσα από τα επίσημα στρατιωτικά αρχεία.  

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΩΝ Β.Κ1974. 

Με απάντησή του ο αρχηγός της Εθνική Φρουράς – προς έκπληξη όλων – δικαιώνει τους φόβους των Βετεράνων της Κύπρου.

Η απάντηση είναι σαφής: «Από τα τηρούμενα αρχεία του ΓΕΕΦ δεν επιβεβαιώνεται το παραπάνω γεγονός»  

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΜΕ ΤΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ 

Μια ύποπτη δυσωδία βρωμιάς και επικίνδυνης αντεθνικής προβοκάτσιας αρχίζει να αναδύεται και να σκεπάζει τα πάντα. 

Η επίσης σχετική απάντηση του Γ.Ε.Σ και πιο ιδιαίτερα του αρμοδίου τμήματος της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού, έρχεται να επιβεβαιώσει το εφιαλτικό σενάριο: «Στα Πολεμικά Ημερολόγια και λοιπούς φακέλους του Αρχείου της ΕΛΔΥΚ, που τηρούνται στην Διεύθυνσή μας, δεν έχει καταγραφεί το γεγονός, το οποίο αναφέρεται στην επιστολή σας».

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΕΔΩ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ.  

ΑΓΕΝΝΗΤΟΙ ΝΕΚΡΟΙ… 

Όλη αυτή η βρωμιά, δεν είναι απλά περίεργη, αλλά αρχίζει να γίνεται επικίνδυνη όταν:
Οι «Βετεράνοι Κύπρου 1974» ζητούν με επιστολή τους πρός τον αρχηγό του Γ.Ε.Σ. να πληροφορηθούν αν οι φερόμενοι ως «πεσόντες» στον ανύπαρκτο βομβαρδισμό, είναι καταγεγραμμένοι στα αρχεία απωλειών του Γ.Ε.Σ.και αν ναι... πότε, πού και πώς σκοτώθηκαν.  

ΙΔΟΥ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ 

Η απάντηση του Γ.Ε.Σ. αφήνει άφωνους τους πάντες και περιπλέκει ακόμα περισσότερο το πρόβλημα. 

Οι «νεκροί ήρωες» ουδέποτε εστρατεύθησαν, ουδέποτε εγεννήθησαν, και τα ονόματά τους δεν περιλαμβάνονται στα μητρώα των στρατολογικών γραφείων του τόπου καταγωγής τους (όπως αναγ΄ραφονται στο εν λόγω "μνημείο".  

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΔΙΑΨΕΥΣΤΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ. 

Ανύπαρκτο λοιπόν το γεγονός…
Ανύπαρκτα πρόσωπα οι υποτιθέμενοι «ήρωες»…
Αγέννητοι οι νεκροί.

ΕΡΩΤΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: 

Διαβολική σύμπτωση ή απόλυτα προσεγμένη πληροφόρηση των επικίνδυνων παραχαρακτών της αιματοβαμμένης ιστορίας του τόπου μας???
Ποιός και τι συμφέρον είχε να τους «προφυλάξει» από τις συνέπειες  της χρήσης υπαρκτών έστω ονομάτων??? 

Οι «Βετεράνοι Κύπρου 1974» απευθυνόμενοι αρμοδίως με το έγγραφο που ακολουθεί, ζήτησαν την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας. 

Και στις 8 Οκτωβρίου 2009 λαμβάνουν την ακόλουθη απάντηση: 

ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ. 

1. Δε βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την αφελή επιπολαιότητα κάποιου ευφάνταστου επιχειρηματία, αλλά με ένα καλοστημένο σχέδιο μιας πολιτικής και εθνικής προβοκάτσιας με απρόβλεπτες διαστάσεις.

2. Η πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδας και της Κύπρου δεν αντέδρασαν σ αυτή την πολιτική λαθροχειρία. ΓΙΑΤΊ???

3. Οι υπηρεσίες τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου στις οποίες απευθύνθηκαν οι "Β.Κ 74" συναισθάνθηκαν ότι βρίσκονται αντιμέτωπες με μια κορυφαία εθνική προβοκάτσια???
Αν ναι... τότε από πού άντλησαν το δικαίωμα να διαχειριστούν μη πολιτικά ένα κορυφαίο πολιτικό πρόβλημα???

4. Ποιόν και τι άγγιξαν οι "Βετεράνοι Κύπρου 1974" με την έρευνά τους???
Διότι.... αφού την ολοκλήρωσαν ενημέρωσαν για τα αποτελέσματά της υπεύθυνα, Δημοσιογράφους, πολιτικές προσωπικότητες και νομικούς παράγοντεςτόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο,

Οι οποίοι...
Εξεπλάγησαν… Ανησύχησαν… Θορυβήθηκαν… Δήλωσαν πρόθυμοι να αναδείξουν το θέμα... και μετά… ΣΙΩΠΗΣΑΝ. Γιατί???
Ποιόν άγγιξαν λοιπόν???
Ποιόν θέλησαν να κουκουλώσουν???
Ποιο ολέθριο σχέδιο επεχείρησαν να συγκαλύψουν???
Γιατί αρνήθηκαν να ελέγξουν την πολιτική και τη στρατιωτική ηγεσία για τις δεδομένες παραλείψεις και ολιγωρίες τους???
Γιατί άφησαν στο απυρόβλητο τους φυσικούς αυτουργούς της επικίνδυνης προβοκατόρικης λαθροχειρίας???  

ΖΗΤΗΜΑ ΚΛΕΙΔΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ. 

Η Τουρκία, η κατά τα λοιπά λαλίστατη και ικανότατη χρήστης της εθνικής επικοινωνίας, αποσιώπησε το γεγονός. Γιατί η Τουρκία σιωπά??? 

Γιατί δεν ανέδειξε το περιστατικό διεκδικώντας το «δίκιο» της???

Ποιους λόγους και ποιο πλήρωμα του χρόνου περιμένει για να το κάνει???

Με ποιά παράλληλη εθνική προβοκάτσια αναμένει να το συνδυάσει, για να επιχειρήσει τη συνολικότερη ακύρωση των αληθινών σελίδων της Ελληνοκυπριακής ιστορίας, και την καθολική αθώωσή της για τα εγκλήματα του Αττίλα???

Για όλα τα παραπάνω απαιτούνται απαντήσεις ΑΜΕΣΕΣ και κυρίως ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ. 

Αυτοί που σιώπησαν και επεχείρησαν να κουκουλώσουν, υποχρεούνται να μιλήσουν.
Υποχρεούνται να καταδείξουν αυτούς που άγγιξαν έστω και με την ακούσια εμπλοκή τους, με το θέμα, εξ αιτίας της έρευνας των "Β.Κ 74" και να φέρουν όλη την αλήθεια στο φώς.

Τα ονόματά τους είναι στη διάθεσή μας. 

Περιμένουμε να συναισθανθούν την ευθύνη τους.
Περιμένουμε να ανοίξουν τα στόματα και να αρχίσει να αποκαλύπτεται η ολέθρια αλήθεια.
Κανείς δε δικαιούται να λειτουργεί ως πεμπτοφαλαγγίτης του Ελληνισμού ταμπουρωμένος πίσω από την ένοχη σιωπή της συγκάλυψης.
Περιμένουμε να συναισθανθούν την ευθύνη τους για να μη μας αναγκάσουν να μιλήσουμε πλέον με ονοματεπώνυμα.

Και θα το κάνουμε… 

Διότι κανείς δε δικαιούται να ταμπουρώνεται πίσω από ψευδεπίγραφους και ανέξοδους πατριωτισμούς.

Έτσι κι αλλιώς κάποια στιγμή θέλουν δε θέλουν ΟΛΟΙ ΘΑ ΛΟΓΟΔΟΤΗΣΟΥΝ!!!

Την παρούσα φυσικά πρόκληση θα απευθύνουμε και στο σύνολο της Ελληνικής και Κυπριακής πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. 

 ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ ΔΕ ΘΑ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΟΥΜΕ. 

"ΒΑΛΒΙΔΕΣ ΕΚΤΟΝΩΣΗΣ" ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ ΔΕ ΘΑ ΑΝΕΧΘΟΥΜΕ.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΘΑ ΑΝΑΔΕΙΧΘΕΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΛΜΑ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΑΣ ΣΙΩΠΗΣΕΙ... ΑΣ ΣΥΓΚΑΛΥΨΕΙ...