Ο Παπανδρέου δε θα φύγει εύκολα

καταχωρήθηκε στις 03.11.2011 

 ΝΙΚΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ

Ο Παπανδρέου δε θα φύγει εύκολα

Όποιος πιστεύει ότι ο Γ. Παπανδρέου θα "φύγει από το κάδρο" της πρωθυπουργίας και του ΠΑΣΟΚ εύκολα, πλανάται πλάνην οικτράν.
Δεν είναι ώρες για προβλέψεις αφού τα γεγονότα τρέχουν και αλλάζουν κάθε δευτερόλεπτο.

Όμως ο πρωθυπουργός θα κάνει κάθε προσπάθεια να μείνει στην εξουσία με το επιχείρημα ότι έχει τη λαϊκή εντολή. Αν χρειαστεί θα πάρει πίσω -με όποιο κόστος- το δημοψήφισμα. Και αν δεν θα έχει άλλη επιλογή, αν τον "ρίξουν" οι βουλευτές του αύριο, θα μείνει πρόεδρος στο ΠΑΣΟΚ.

Αυτά θέλει. Το τι θα γίνει μπορεί να είναι τελείως διαφορετικό.

Και αν τον διώξουν και από το κόμμα η έξοδος του θα είναι του...Μεσολογγίου!

Σας τα γράφω όμως για να ξέρετε αυτές τις κρίσιμες ώρες το σχεδιασμό και την ψυχολογία του.

ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ, ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΝΟΗΤΙΚΩΣ ΥΣΤΕΡΟΥΝΤΩΝ

------ 

Περί «κέντρων»...

ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΩΝ ΒΛΑΚΩΝ, ΤΟΥ Ο,ΤΙ ΘΕΛΩ ΛΕΓΩ, Ο κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΟΜΙΛΗ ΔΙΑ "ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ" ΠΟΥ ΤΟΝ ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ (προφανώς αυτα του υπέβαλον την απόφασιν δια το ...δημοψηφισμα!!!). ΙΔΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ !!!!

Περί «κέντρων»... 

Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πρώτον: Οταν το Μάρτη του 2009 ο κ. Παπανδρέου ζήτησε εκλογές, το βράδυ της ίδιας μέρας είχε ένα πολύ ενδιαφέρον «μυστικό δείπνο».

*

Ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες ο κ. Καραμούζης, αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της «Eurobank» του κ. Λάτση (ο οποίος διοργάνωσε εκείνη τη σεμνή συνεύρεση), ο κ. Παπαλεξόπουλος της εταιρείας «Τιτάν» και πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ, ο κ. Μυτιληναίος, ο κ. Βασιλάκης της «Aegean», ο κ. Διβάνης των ξενοδόχων, ο κ. Σκλαβενίτης της ομώνυμης επιχείρησης, ο εφοπλιστής κ. Λασκαρίδης κ.ά.

***

Δεύτερον: Παραμονές των εκλογών του Οκτώβρη, η εφημερίδα «Βήμα» πληροφορούσε τους αναγνώστες της τα εξής ενδιαφέροντα:

*

«Και βεβαίως δεν είναι τυχαίο ότι τούτες τις μέρες όλοι οι τραπεζίτες και οι επιχειρηματίες, μικροί και μεγάλοι, εύχονται την αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ και προσβλέπουν στη διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου» («Βήμα», 12/9/2009).

***

Τρίτον:«Από την πλευρά μου δηλώνω ότι θέλω να στηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις την περαιτέρω άνθηση της ελληνικής ναυτιλίας (...) Είναι μέγα λάθος να σας δημιουργούμε αίσθημα ενοχής λέγοντάς σας ότι αν δεν επενδύσετε, δεν είστε πατριώτες. Αυτό κανείς δε σας το αμφισβητεί».

*

Η δήλωση είναι του κ. Παπανδρέου και έγινε (26/6/2005) στο κλειστό κλαμπ της λέσχης των «πατριωτών» εφοπλιστών, στον Πειραιά...

***

Τέταρτον:«Την πρώτη "ψήφο εμπιστοσύνης" έλαβε χτες ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Παπανδρέου από τον επιχειρηματικό κόσμο και τις αγορές (...). Τον τόνο έδωσαν οι εκπρόσωποι του ΣΕΒ, του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου, του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος (...) οι οποίοι με δηλώσεις τους δεν κρύβουν ότι η ανάδειξη ισχυρής αυτοδύναμης κυβέρνησης τους χαροποιεί ιδιαίτερα...».

*

Αυτά τα έγραφε πάλι το «Βήμα». Στις 6/10/2009. Μετεκλογικά, δηλαδή...

***

Πέμπτον:«Απόρησα με τον εαυτό μου, πώς εγώ ένας άνθρωπος του στυγνού κατεστημένου εισχωρώ σε σοσιαλδημοκρατικές απόψεις, όταν διάβασα τη μελέτη του ΙΣΤΑΜΕ "Η στρατηγική της Λισαβόνας και οι προκλήσεις των μεταρρυθμίσεων για την Ελλάδα". Γιατί οι απόψεις μας ταυτίζονται. Νομίζω ότι μπορούμε να δούμε ακόμα και μία συγχώνευση του ΣΕΒ με το ΙΣΤΑΜΕ (σσ: ίδρυμα μελετών του ΠΑΣΟΚ) και άλλων κοινωνικών εταίρων. Αυτό δείχνει πως έχουν πέσει οι διαχωριστικές γραμμές. Δείχνει ευρωπαϊκή ωριμότητα. Συμφωνώ απόλυτα»!

*

Τα παραπάνω είναι λόγια του προέδρου του ΣΕΒ κ. Δασκαλόπουλου και ειπώθηκαν το... μακρινό 2006. Εκτοτε το φλερτ μεταξύ ΣΕΒ - ΠΑΣΟΚ πήρε χαρακτήρα ...παθιασμένου έρωτα!

Σε τέτοιο σημείο ώστε ο κ. Δασκαλόπουλος (5/10/2009) με αφορμή την εκλογική επικράτηση του κ. Παπανδρέου, να μιλά για «μια νέα αφετηρία, ένα νέο ξεκίνημα» και τον Οκτώβρη του 2010 να επαινεί τις προγραμματικές δηλώσεις του κ. Παπανδρέου μέσω των οποίων, όπως έλεγε, «σηματοδοτείται μια αντίληψη ουσιαστικής και ελπιδοφόρας αλλαγής»!

***

Αυτή ήταν και είναι η σχέση του ΠΑΣΟΚ με τα «κέντρα».

Και επειδή με αυτούς που έχουμε μπλέξει δεν αποκλείεται να αρχίσουν τώρα να το παίζουν «σοσιαλιστές», και μάλιστα τόσο «σοσιαλιστές» ώστε (κατά την προσφιλή τους σαχλαμάρα) να λένε ότι τους «πολεμούν σκοτεινά κέντρα»,

είπαμε να θυμηθούμε κάποιες από τις σχέσεις τους με αυτά τα «κέντρα».

Για να μην ξεχνιόμαστε, δηλαδή...

ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ !!!

«Χάος» ο τίτλος της Liberation για την κατάσταση μετά την απόφαση για δημοψήφισμα

"ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ, ΜΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΠΟΚΕΡ ΠΟΥ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΚΟΣΤΙΣΗ ΠΟΛΥ ΑΚΡΙΒΑ, ΛΕΓΕΙ Η "ΛΕ ΠΑΡΙΖΙΕΝ"

Πολιτικό sell-off στο Χρηματιστήριο της Αθήνας

Πολιτικό sell-off στο Χρηματιστήριο της Αθήνας

Πηγή:www.capital.gr

Του Δημήτρη Ζάντζα

Σε κατακόρυφη πτώση υποχρέωσαν την Τρίτη μετοχές και δείκτες του Χρηματιστηρίου της Αθήνας οι «ακροβασίες» της κυβέρνησης σχετικά με το δημοψήφισμα και η πολιτική «θύελλα» που πυροδότησαν.

Ο Γενικός Δείκτης βρέθηκε να υποχωρεί έως και 7,80%, ο τραπεζικός δείκτης «βυθιζόταν» έως και 14,48%, τη στιγμή που σε βαρύτατες απώλειες υποχρεώνονταν και οι ευρωπαϊκές αγορές με επίκεντρο τα τεκταινόμενα στην Αθήνα.

Για «πολιτική και οικονομική αβεβαιότητα» και για «εξελίξεις θα φορτίσουν αρνητικά την πορεία του Γενικού Δείκτη» έκανε σήμερα λόγο στο πρωινό της report η Beta Securities.

Η χρηματιστηριακή έκανε επίσης λόγο για «κλίμα ρευστότητας που συνεπάγεται η πολύμηνη αναμονή εφόσον η Ελλάδα πάει την δανειακή σύμβαση της 27ης Οκτωβρίου σε δημοψήφισμα» σημειώνοντας ότι «σε αυτό το κλίμα συνιστούμε διαχειριστική πειθαρχία σε ό,τι αφορά μοχλευμένες θέσεις, υπομονή και ψυχραιμία σε ό,τι αφορά την αναζήτηση επιπέδων εισόδου στην αγορά, καθώς η μεταβλητή του χρόνου είναι ένα νέο ζητούμενο για την Ελληνική αγορά».

«Η απόφαση του Πρωθυπουργού της χώρας στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για δημοψήφισμα ήρθε σαν έκπληξη βάζοντας έτσι τις αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου σε ρίσκο» σχολίασε από την πλευρά της η Marfin Analysis.

«Μπαίνουμε σε περίοδο υψηλής αβεβαιότητας και πολιτικών ζυμώσεων. Δημοψήφισμα ή εθνικές εκλογές φαίνεται να είναι τα πιο πιθανά σενάρια» προσέθεσε η χρηματιστηριακή, εκτιμώντας ότι «μέχρι το τέλος της εβδομάδος και υπό την πίεση της ΕΕ τα πράγματα θα ξεκαθαρίσουν».

Στο ταμπλό, ο ΓΔ έκλεισε στις 752,65 μονάδες με πτώση 6,92%, ενώ διακινήθηκε συνολικός όγκος 46,6 εκατ. τεμαχίων αξίας 75,72 εκατ. ευρώ.

Για τον δείκτη των τραπεζών, οι συναλλαγές έκλεισαν με πτώση 11,30% στις 280,47 μονάδες.

Συνολικά 119 μετοχές έκλεισαν τη διαπραγμάτευση με απώλειες, 29 ολοκλήρωσαν σε θετικό έδαφος και 128 παρέμειναν αμετάβλητες.

Αναλυτικά στον FTSE20, οι μετοχές των Τ.Τ. και ΕΤΕ δέχθηκαν τις μεγαλύτερες πιέσεις, υποχωρώντας 16,11% και 14,53% στα 0,302 και 1,47 ευρώ. Οι τίτλοι των Eurobank, ΟΠΑΠ και Αlpha Bank ακολούθησαν με πτώση 11,76%, 11,19% και 11,11% αντίστοιχα, ενώ περί του 10% υποχώρησαν οι Μυτιληναίος και MIG.

Για τις μετοχές των ΟΤΕ, ΔΕΗ και Motor Oil οι απώλειες ξεπέρασαν το 9%, σε ποσοστό περί του 8,8% υποχώρησαν οι Marfin Popular Bank και ΚΑΕ, ενώ για την Τρ. Κύπρου η συνεδρίαση έκλεισε με πτώση 7,80% στα 0,922 ευρώ.

Σε απώλειες 5,24% και 5,09% υποχρεώθηκαν οι Τρ. Πειραιώς και Jumbo, η Βιοχάλκο υποχώρησε 4,59% στα 3,12 ευρώ, ενώ με μικρότερες απώλειες ακολούθησαν οι ΕΛΠΕ (-3,46%), Τιτάν (-3,06%), Coca-Cola 3E (-2,74%) και Ελλάκτωρ (-2,21%).

Πηγή:www.capital.gr

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ κ. ΜΙΛΕΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ !!!

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ κ. ΜΙΛΕΝΑ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ !!!

ΕΙΛΙΚΡΙΝΩΣ ΜΑΣ ΕΞΕΠΛΗΞΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΑ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΛΜΗ , ΚΑΙ ΛΕΓΟΜΕ... ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΜΙΛΕΝΑ... ΣΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΕ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΕΠΑΙΝΟΝ !! ΜΑΣ ΕΔΕΙΞΕΣ ΟΤΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Σ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΤΟΚΟΡΦΑ ΣΑΠΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΣ !!!

Ανεξάρτητη βουλευτής η Μιλένα Αποστολάκη 

Την ανεξαρτητοποίηση της, ανακοίνωσε πριν λίγο με επιστολή της προς τον πρόεδρο της Βουλής, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη, εκφράζοντας τη διαφωνία της με το εξαγγελθέν δημοψήφισμα και τονίζοντας πως πρόκειται για μια «βαθιά διχαστική διαδικασία».

«Παραμένοντας συνεπής με τις αποψεις μου εκφράζω την κατηγορηματική διαφωνία μου με αυτήν την επιλογή της κυβέρνησης», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Στη δισέλιδη επιστολή της, η κ. Αποστολάκη εξηγεί ότι αποφάσισε να διατηρήσει τη βουλευτική της έδρα, σημειώνοντας ότι «οι στιγμές είναι κρίσιμες» και πως «οι πολίτες έχουν ανάγκη να εκπροσωπούνται από τους βουλευτές που εξέλεξαν».

Με την ανεξαρτητοποίηση της κ. Αποστολάκη η δύναμη της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ μειώνεται στους 152 βουλευτές
---------
Επιστολή Μιλένας Αποστολάκη προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων   1/11/2011 Αθήνα, 1 Νοεμβρίου 2011

Προς:
τον Πρόεδρο της Βουλής των
Ελλήνων
κ. Φίλιππο Πετσάλνικο


Κύριε Πρόεδρε,

Η κρίση στο εσωτερικό της χώρας έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και απειλεί τη συνοχή της ελληνικής κοινωνίας.
Σήμερα μετά την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό διάσωσης τον Μάιο του 2010 και παρά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Προσαρμογής 2011-2015, εσχάτως του εφαρμοστικού του νόμου για το ενιαίο μισθολόγιο-βαθμολόγιο και την εργασιακή εφεδρεία καθώς και σειράς άλλων νόμων με τους οποίους οριζόντιες περικοπές οδήγησαν σε πρωτόγνωρη συρρίκνωση το εισόδημα εκατομμυρίων συμπολιτών μας, η διαδικασία προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας είναι ανεπιτυχής. Οι στόχοι του προγράμματος δεν επιτυγχάνονται. Η νομοθετική υπερπαραγωγή αδυνατεί να μετουσιωθεί στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και η στόχευση των κυβερνητικών πολιτικών εξαντλείται στα συνήθη «υποζύγια» αδυνατώντας να θωρακίσει τα μέτρα που λαμβάνονται με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Την ίδια στιγμή απουσιάζει μια ολοκληρωμένη και συγκροτημένη πολιτική ανάπτυξης που θα απελευθερώσει δυνάμεις και θα μας σώσει από το τέρας της ύφεσης.
Η μέχρι σήμερα επιδίωξη της αναγκαίας για την αντιμετώπιση της κρίσης συναίνεσης δεν επετεύχθη και υπό τις παρούσες συνθήκες η ρητορική επίκλησή της αποτελεί κενό γράμμα.
Εκτός όμως από τις πολιτικές συμμαχίες που δεν μπορέσαμε να συνάψουμε αποτύχαμε να συνάψουμε και ένα minimum συμμαχιών με εκείνες τις κοινωνικές δυνάμεις που κατανοώντας την κρισιμότητα των γεγονότων και την αναγκαιότητα για μεταρρυθμίσεις και ανατροπές θα συμπορεύονταν μαζί μας και αυτή τους η συμπόρευση θα αποτελούσε την αναγκαία και ικανή συνθήκη για την επιτυχία του πολιτικού μας εγχειρήματος.
Είναι κοινός τόπος ότι έχει βαθμιαία επέλθει απονομιμοποίηση της σημερινής πολιτικής τάξης.
Η τιτάνια προσπάθεια που απαιτείται για την έξοδο από την κρίση έχει ανάγκη από εθνική απήχηση και κοινωνική στήριξη.
Αντ’ αυτών όπως ανακοίνωσε χθες ο Πρωθυπουργός αποφασίστηκε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος στις αρχές του επόμενου έτους με αντικείμενο τη νέα δανειακή σύμβαση όπως αυτή θα διατυπωθεί με βάση τη συμφωνία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 26ης Οκτωβρίου.
Όπως είχα την ευκαιρία να πω κατά τη συζήτηση του σχετικού σχεδίου νόμου στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή της Βουλής το δημοψήφισμα αποτελεί μια βαθειά διχαστική διαδικασία. Συμπυκνώνεται σε μονοσήμαντα ερωτήματα τα οποία απαντώνται με ένα ναι ή ένα όχι διαιρώντας το λαό. Στην ίδια συνεδρίαση είπα ότι είναι ανεπίτρεπτο να χρησιμοποιούνται οι θεσμοί ως εργαλεία προκειμένου να επιδιωχθούν σκοπιμότητες.
Παραμένοντας συνεπής με τις απόψεις μου αυτές θέλω να εκφράσω την κατηγορηματική διαφωνία μου με αυτήν την πρωτοβουλία της Κυβέρνησης.
Ψήφισα σειρά νομοσχεδίων γνωρίζοντας ότι δεν εκφράζω τη βούληση των πολιτών που με εξέλεξαν αξιολογώντας ως πρώτιστο καθήκον μου την αποφυγή της χρεοκοπίας και της επακόλουθης στάσης πληρωμών.
Τούτη τη στιγμή εκπροσωπώντας ως βουλευτής σύμφωνα με το Σύνταγμα το Έθνος έχω χρέος να αντισταθώ σε αυτή τη λαθεμένη πολιτική επιλογή που διχάζει επιχειρώντας ανεπίτρεπτα να υποκαταστήσει τη λαϊκή εντολή και την ίδια στιγμή απειλεί τη βιωσιμότητα της χώρας
Οι στιγμές είναι κρίσιμες και οι πολίτες έχουν ανάγκη να εκπροσωπούνται από βουλευτές που εξέλεξαν.
Για το λόγο αυτό δεν παραιτούμαι από την εντολή που μου έδωσαν οι συμπολίτες μου αλλά ανεξαρτητοποιούμαι αποχωρώντας από τη Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ.

Με τιμή,
Μιλένα Αποστολάκη

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ-ΟΧΙ !!!

 ΔΗΛΩΣΗ ΜΙΚΗ  ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ
           
                Α  Π  Α  Τ  Η       Κ  Α  Ι       Υ  Π  Ο  Κ  Ρ  Ι  Σ  Ι  Α


 Ο επιθανάτιος ρόγχος της Κυβέρνησης  σε συνδυασμό με την απροσμέτρητη μεγαλομανία και ανικανότητα των ηγετών της μας οδηγεί εδώ και δυόμιση χρόνια προς το απόλυτο χάος.
Παίζουν με τις αντοχές του λαού μας και χρησιμοποιούν τους θεσμούς αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Το νέο εύρημα του Δημοψηφίσματος είναι εντελώς υποκριτικό, αφού η Κυβέρνηση έχει πάρει ως τώρα άπειρες σοβαρότατες αποφάσεις και έχει υπογράψει συμφωνίες με τις οποίες έχει δεσμεύσει ασφυκτικά τον ελληνικό λαό και έχει υποθηκεύσει το μέλλον του, χωρίς ποτέ να τον ρωτήσει για τίποτα. Μας ρώτησε όταν μας οδήγησε στο ΔΝΤ; Ή όταν υπέγραφε την πρώτη δανειοληπτική σύμβαση; Τώρα που μας έδεσε χειροπόδαρα, τώρα θυμήθηκε το Δημοψήφισμα;

Όμως είναι γνωστό, ότι το Δημοψήφισμα είναι τρόπος δημοκρατικής έκφρασης της θέλησης του Λαού, όταν αυτός είναι ελεύθερος να αποφασίσει και όχι όταν τον έχουν φέρει προ τετελεσμένων γεγονότων και κάτω από συνθήκες εκβιασμού. Τώρα που ο ελληνικός λαός είναι κυριολεκτικά παγιδευμένος εξ αιτίας της Κυβέρνησης και με τις δικές της υπογραφές, έρχονται να θέσουν υποκριτικά το ερώτημα αν συναινούμε στην τελευταία μόνο συμφωνία που υπέγραψαν τις μέρες αυτές, προσπαθώντας πονηρά να νομιμοποιήσουν αναδρομικά ό,τι αντισυνταγματικό έχουν κάνει ως τώρα και εκβιάζοντάς μας ότι αν δεν συναινέσουμε, θα χάσουμε ό,τι έχουμε, ακόμα και μισθούς και συντάξεις.

ΟΧΙ λοιπόν στο δημοψήφισμα.  Όσο για μας, έντονη προσπάθεια για τη δημιουργία του Πανεθνικού Παλλαϊκού Μετώπου Σωτηρίας.   

ΟΧΙ στον Εκβιαστή, ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα!

ΟΧΙ στον Εκβιαστή, ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα!



Ο Εκβιασμός σταμάτησε να γίνεται πλέον στην Βουλή και άρχισε να γίνεται στον Ελληνικό Λαό!
Τι εννοούμε; Μέχρι σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου εκβίαζε την Βουλή με το γνωστό «Βουλευτές είτε ψηφίζετε ΝΑΙ είτε χρεοκοπούμε». Από σήμερα αλλάζει το τροπάρι «Ελληνικέ Λαέ είτε ψηφίζετε ΝΑΙ, είτε χρεοκοπούμε».
Απλά είναι τα πράγματα. Ο άνθρωπος είναι κοινός εκβιαστής!
Γνωρίζει ότι η περιβόητη συμφωνία, που λέει ότι πέτυχε στις 27η Οκτωβρίου, είναι ένα γράμμα κενό. Δεν υπάρχει συμφωνία γιατί δεν υπάρχει το τεχνικό κείμενο που να ορίζει πως, που και σε ποια ομόλογα θα γίνει το κούρεμα κλπ. Και αυτό το κενό συμφωνίας το βάζει σε δημοψήφισμα.
Απλά είναι τα πράγματα. Δεν υπάρχει συμφωνία, η χώρα βαδίζει σε χρεοκοπία και ο Γιώργος Παπανδρέου εκβιάζει για να χρεώσει στον Ελληνικό Λαό την αποτυχία του.
Θα...
μας τρελάνουν με ψεύτικα διλήμματα, με ψεύτικους εκβιασμούς. Σήμερα διακυβεύεται η ανεξαρτησία της Πατρίδας και αυτοί κατεβαίνουν σε δημοψήφισμα για να εκβιάσουν!
Εμείς αταλάντευτα λέγαμε ΟΧΙ στο μνημόνιο και τώρα λέμε ΟΧΙ στον Εκβιαστή,
ΟΧΙ στο Δημοψήφισμα.

-----------------

Το δημοψήφισμα του ΓΑΠ: Αυτοματισμός της κατάρρευσης ή εκτέλεση «εντολής»;

Το δημοψήφισμα του ΓΑΠ: Αυτοματισμός της κατάρρευσης ή εκτέλεση «εντολής»;

Η καταρρέουσα κυβέρνηση αιφνιδίασε τον πολιτικό κόσμο και τον ελληνικό λαό με το Δημοψήφισμα που εξήγγειλε, για τη νέα δανειακή σύμβαση, ο πρωθυπουργός- ανδρείκελο…

Ο πολιτικός και δημοσιογραφικός κόσμος ψελλίζει αμήχανα…

Όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις γνωρίζουν άριστα ότι ένα τέτοιο Δημοψήφισμα δεν θα σπείρει απλώς άγριες πολιτικές θύελλες, αλλά θα σημάνει και την τελειωτική και παταγώδη ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ του καθεστώτος.

Είναι σίγουρο, και αυτό το γνωρίζουν ΟΛΟΙ, ότι ο ελληνικός λαός, θα πει ΟΧΙ στην κατοχική δανειακή Σύμβαση, όποιο δόλιο τέχνασμα και αν εφευρεθεί…

Ένα τέτοιο ΟΧΙ πετάει την Ελλάδα έξω από την ΕΕ, εκβιάζει και εξαναγκάζει τα καθεστωτικά κόμματα να «αγωνιστούν» για το ΝΑΙ στη δανειακή Σύμβαση, δηλαδή τα «ξεβρακώνει» κυριολεκτικά και προκαλεί ανεξέλεγκτο χάος: Οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό…

Γιατί, λοιπόν, ο ΓΑΠ πέταξε αυτή τη «βόμβα» που επιταχύνει, εντείνει και πυροδοτεί εκρηκτικά τους ρυθμούς κατάρρευσης του καθεστώτος;

Αναμφίβολα ΟΧΙ μόνο η κυβέρνηση των ανδρεικέλων βρίσκεται σε βαθύ αδιέξοδο και καταρρέει, σαν σκουληκιασμένο σύκο, αλλά ΟΛΟΚΛΗΡΟ το καθεστώς με το κομματικό του τοπίο.

Από την άλλη, η λαϊκή ΟΡΓΗ παίρνει εκρηκτικές και ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΕΣ ροπές και μορφές.

Σε τέτοιες καταστάσεις καταρρέουσας πτώσης οι καθεστωτικές δυνάμεις και ιδιαίτερα οι κυβερνητικές οδηγούνται σε ανακλαστικές κινήσεις όμοιες με εκείνες του παγιδευμένου και ανήμπορου ζώου.

Όλες οι κινήσεις της κυβέρνησης, ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό, έχουν αυτόν τον χαρακτήρα του πανικού, της αυθάδειας και της ηλιθιότητας που γεννάει ο πανικός.

Αποτελεί, συνεπώς, το Δημοψήφισμα του ΓΑΠ, ένα τέτοιο αυτοματισμό του αδιεξόδου και πανικού;

Πιστεύουμε ΟΧΙ.

α). Ο ΓΑΠ είναι πιόνι και εκτελεστής «εντολών». Σήμερα άλλωστε σε κανέναν πολιτικό δεν υπάρχει στοιχειώδης αυτοτέλεια και ανεξαρτησία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον ΓΑΠ.

Σήμερα κυβερνούν απευθείας οι «νταβάδες», ιδιαίτερα εκείνοι των διεθνών μαφιών του χρήματος. Οι κυβερνήσεις, τα κόμματα και οι καθεστωτικοί πολιτικοί είναι οι «μαϊντανοί» τους, τα διακοσμητικά τους ντεκόρ…

β). Αυτοί, λοιπόν, οι «νταβάδες» και τα επιτελεία τους δεν θα έβαζαν μια τέτοια «βόμβα» (Δημοψήφισμα) επιτάχυνσης της κατάρρευσης του καθεστώτος. Δεν έχουν εξαντλήσει όλα τα «χαρτιά» τους, όπως αυτό των εκλογών (και άλλα) που ζητούν ΟΛΑ, πλέον, τα υπόλοιπα κόμματα.

Βεβαίως, σε τέτοιες στιγμές οξύτατης κρίσης κατάρρευσης, οι «νταβάδες» τρώγονται σαν τα σκυλιά και θα ήταν δυνατόν, μέσα από αυτόν το λυσσαλέο πόλεμο, να οδηγηθούν κάποιοι σε πράξεις τυχοδιωκτισμού, όπως το Δημοψήφισμα του ΓΑΠ.

Αυτή η εκδοχή φαίνεται όμως ότι δεν ανταποκρίνεται στα σημερινά ελληνικά πράγματα διότι το ΣΥΝΟΛΟ των ελληνικών κομμάτων και καθεστωτικών επιτελείων είναι αντίθετο με την αυτοκτονική πρωτοβουλία του Δημοψηφίσματος.

γ). Ο λυσσαλέος, ωστόσο, πόλεμος υπάρχει, διαρκώς εντεινόμενος, σε διεθνές επίπεδο και μάλιστα μεταξύ αμερικανικής αυτοκρατορίας και ΕΕ.

Οι ΗΠΑ βρίσκονται προ των πυλών της κατάρρευσής τους και επιχειρούν, με νύχια και με δόντια, να ξεπεράσουν αυτήν τη δραματική τους κατάσταση σε βάρος όλου του άλλου κόσμου και ιδιαίτερα σε βάρος του πιο αδύνατου και προβληματικού ιμπεριαλιστικού πόλου: Της ΕΕ.

Η ΕΕ με τη σειρά της πτωχεύει τα αδύνατα καπιταλιστικά κλαδιά της για τη διάσωση των ισχυρών: Της Γερμανίας, κατά πρώτο λόγο.

Η Ελλάδα, ως πρώτο θύμα αυτής της κατάστασης, έχει οδηγηθεί (με τα κυβερνητικά της ανδρείκελα, αλλά και τη νομιμοποίηση που παρείχε το σύνολο των καθεστωτικών κομμάτων) σε χρεοκοπία και σε εν δυνάμει αποικία των Γερμανών.

Παράλληλα η Ελλάδα αποτελεί και τον πιο αδύνατο κρίκο της ΕΕ, έναν κρίκο που με το σπάσιμό του θα επιταχύνει τους ρυθμούς κατάρρευσης της ευρωζώνης και του Ευρώ.

Η κατάρρευση της ευρωζώνης και του Ευρώ είναι αναπόφευκτη. Αυτό ακριβώς το γεγονός επιδιώκει να εκμεταλλευτεί, προς όφελός του, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός.

ΣΥΝΕΠΩΣ η ανώμαλη και παταγώδης κατάρρευση του ελληνικού καθεστώτος συμφέρει τους Αμερικανούς διπλά:

α). Προκαλεί θύελλες μέσα στην ΕΕ που μπορεί να τις αξιοποιήσουν κερδοσκοπικά…

β). Ισχυροποιεί τις επεμβάσεις τους στην Ελλάδα μετατρέποντάς την σε δική τους αποικία…

Συνθέτοντας όλο το παζλ καταλήγουμε: Ο ΓΑΠ, ως ηλίθιος, αλλά και πειθήνιος υπάλληλος των Αμερικανών προωθεί το Δημοψήφισμα, ενεργώντας κατ’ εντολήν των αφεντικών του…

Δεν φεύγει με τίποτα...

ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΟΣΑ ΓΡΑΦΕΙ Ο κ. ΜΑΥΡΙΔΗΣ ΚΑΙ Η ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΤΙ: Έχουν αλυσοδεθεί στην καρέκλα της εξουσίας και αρνούνται να την εγκαταλείψουν. Το κακό είναι ότι όσο βυθίζονται στον βούρκο, συμπαρασύρουν μαζί τους μία ολόκληρη κοινωνία...

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2011 - 07:20
Πηγή:www.capital.gr

Δεν φεύγει με τίποτα...

Ο κ. Παπανδρέου είναι αποφασισμένος να μείνει στην εξουσία όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μπορεί. Το δημοψήφισμα είναι ένα εύρημα που θυμίζει κόλπο ταχυδακτυλουργού. Την ώρα που το κοινό απαιτεί να κατέβει ο καλλιτέχνης από την σκηνή, επειδή το θέαμα που του προσφέρεται βρίσκεται σε αναντιστοιχία με τα χρήματα που έχει πληρώσει, ο «μάγος» αποφασίζει να βγάλει από το μανίκι του τον επόμενο άσσο. Το πρόβλημα, όμως,  είναι ότι το κοινό δεν συμπαθεί πλέον το πόκερ...

Ας πούμε ότι ο ελληνικός λαός πει «όχι» στο δημοψήφισμα. Επειδή είναι θυμωμένος με την κυβέρνηση, επειδή νιώθει απογοητευμένος από τις εξελίξεις, επειδή δεν βλέπει μέλλον για τον ίδιο και τα παιδιά του. Για όποιον λόγο, τέλος πάντων. Ας πούμε, λοιπόν, ότι πει «όχι». Αυτό σημαίνει ότι δεν θα ισχύει η συμφωνία με τους Ευρωπαίους; Κι ας πούμε ότι είναι έτσι. Οι άλλοι το ξέρουν; Το ήξεραν όταν προσπαθούσαν να βρουν λύση για το ελληνικό χρέος; Με άλλα λόγια, ο κ. Παπανδρέου αποφάσισε με ένα πολιτικό τέχνασμα να εξαντλήσει και τα τελευταία αποθέματα (μάλλον για ψήγματα μιλάμε)  αξιοπιστίας διέθετε...

Η καλύτερη λύση ήταν οι εκλογές. Οποιαδήποτε άλλη λύση σε αυτή την φάση και όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα, δεν προσφέρει κάτι στον τόπο. Ο κ. Παπανδρέου φοβάται να πάει σε εκλογές. Φοβάται την κατάρρευση. Πολύ φοβόμαστε, όμως, ότι η συνέχιση της ακυβερνησίας θα έχει ολέθριες συνέπειες για την χώρα. Εκτός κι αν πιστέψει κανείς ότι στις επόμενες εβδομάδες η κυβέρνηση Παπανδρέου θα κάνει ό,τι δεν έκανε σε δύο ολόκληρα χρόνια.

Για να είμαστε ειλικρινείς, ούτε με τις εκλογές μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι θα δοθεί διέξοδος στα σημερινά αδιέξοδα. Αυτό για το οποίο είμαστε σίγουροι είναι ότι η όποια λύση προκριθεί από τις κάλπες θα έχει την νομιμοποίηση της λαϊκής ψήφου κι αυτό θα στερήσει από οποιανδήποτε να αγνοεί και να αμφισβητεί  την έννομη τάξη...

Ανεξάρτητα από την ρητορεία που χρησιμοποιούν μας οδηγούν στην δραχμή. Η πολιτική τους θα αποτελέσει μνημείο πολιτικής ανικανότητας για τις επόμενες γενιές. Αλίμονο! Έχουν αλυσοδεθεί στην καρέκλα της εξουσίας και αρνούνται να την εγκαταλείψουν. Το κακό είναι ότι όσο βυθίζονται στον βούρκο, συμπαρασύρουν μαζί τους μία ολόκληρη κοινωνία...

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@capital.gr

Κυνικός εκβιασμός

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011
 ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΜΕ ΤΑΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ !!! ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΔΟΛΙΟ, ΑΝΗΘΙΚΟ, ΚΥΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ ΕΚΒΙΑΣΜΟ, ΠΟΥ ΜΟΝΟΝ ΣΑΤΑΝΙΚΟΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟΙ ΤΟΥ ΠΛΕΟΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΥ ΥΠΟΚΟΣΜΟΥ ΘΑ ΗΔΥΝΑΝΤΟ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΣΤΟΜΙΣΟΥΝ !!! 

ΕΜΕΙΣ ΛΕΓΟΜΕ: ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ !!! ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΟΜΙΛΗΣΗ ΑΥΘΕΝΤΙΚΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΟΣΟΝ ΕΜΦΑΝΕΙΣ ΠΑΓΙΔΕΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΣΤΗΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΗΛΙΘΙΟ !!!

Κυνικός εκβιασμός

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ pantelak@ enet.gr

Σε άλλη εποχή (εκείνη του μεγάλου ανέφελου πάρτι, στο οποίο ο ίδιος δεν ήταν αμέτοχος) ο Γ. Παπανδρέου είχε το δικαίωμα να μπλοφάρει. Να παίζει τα πολιτικά του παιχνίδια, προκειμένου να παραμένει στην κομματική ή την πολιτική εξουσία.

 Στη σημερινή εποχή, ωστόσο, η χθεσινή του πρωτοβουλία ισοδυναμεί με ωμό και κυνικό εκβιασμό. Και δεν εκβιάζει τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα· αν συνέβαινε αυτό δεν -θα έπρεπε να- μας αφορά ιδιαίτερα. Για παιχνίδια εξουσίας πρόκειται.

Ομως, ο πρωθυπουργός εκβιάζει μια ολόκληρη κοινωνία, το βιοτικό επίπεδο της οποίας έχει μειωθεί σε δραματικό βαθμό, μια κοινωνία ανεργίας, φτώχειας και ανέχειας. Από αυτή τη ρημαγμένη κοινωνία ο κ. Παπανδρέου ζητάει ν' απαντήσει θετικά ή αρνητικά για τη νέα συμφωνία που υπέγραψε στις Βρυξέλλες. Ζητάει δηλαδή απ' όλους εμάς να μεταμορφωθούμε σε Κρούγκμαν ή Ρουμπινί και ν' αποφασίσουμε αν το «κούρεμα» των ομολόγων κατά 50% είναι ωφέλιμο ή όχι για την ελληνική οικονομία!

Είναι σαφέστατο πως ο κ. Παπανδρέου ποντάρει στο φόβο της κοινωνίας για ενδεχόμενη έξοδο από το ευρώ, που ισοδυναμεί με απόλυτη χρεοκοπία. Εκεί θα παιχτεί το παιχνίδι. Αρνηση έγκρισης της νέας συμφωνίας θα εμφανιστεί ταυτόσημη με χρεοπκοπία. Και ίσως δεν θ' αποτελεί ανακρίβεια αυτό.

Υπό αυτό τον φόβο, ο κ. Παπανδρέου θα εκβιάσει για θετικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Και η εγκλωβισμένη κοινωνία θα έχει νομιμοποιήσει νέες απολύσεις, νέους φόρους, νέα επώδυνα μέτρα. Γιατί η νέα σύμβαση, από τέτοια μέτρα συνοδεύεται...

Βροχή από σφαλιάρες μετά το κούρεμα

Βροχή από σφαλιάρες μετά το κούρεμα
Πηγή:www.capital.gr

Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011 - 00:59

 Του Γιώργου Κράλογλου

Κουρεμένοι σε ποσοστό που δεν θέλαμε, ρεζιλεμένοι σαν ανίκανοι και αδιόρθωτοι και δακτυλοδεικτούμενοι ως παράδειγμα χώρας προς αποφυγή φύγαμε από τις Βρυξέλλες με τους κ.κ. Παπανδρέου και Βενιζέλο να πανηγυρίζουν, ακόμη μία φορά, για την επιτυχία τους κάνοντας ότι δεν βλέπουν τις σφαλιάρες που πέφτουν βροχή μετά το κούρεμα.

Η πρώτη σφαλιάρα έπεσε από τον «προστάτη μας και υποστηρικτή μας» κ. Σαρκοζί με την δήλωσή του ότι η Ελλάδα μπήκε στο ευρώ με ψεύτικα στοιχεία ενώ δεν έπρεπε να μπει και δεν θα είχε μπει αν τότε αποφάσιζαν εκείνος και η κ. Μέρκελ.

Η δεύτερη σφαλιάρα έπεσε από το Γερμανικό κοινοβούλιο που αποδέχθηκε την εισήγηση της κ. Μέρκελ μόνο επειδή έγινε ξεκάθαρο ότι δυστυχώς θα πρέπει να προστατευθούν τόσο οι Γερμανοί όσο και οι υπόλοιποι ευρωπαίοι από τον βάραθρο της ελληνικής κρίσης. Απάντησαν έτσι και στους κ.κ. Παπανδρέου και Βενιζέλο που ξαφνικά ανακάλυψαν ότι οι «λαμογιές» της Ελλάδας είναι ευρωπαϊκό πρόβλημα... και πρέπει να το λύσει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Την τρίτη σφαλιάρα την έριξαν όλοι μαζί οι δανειστές ξεκαθαρίζοντας ότι λεφτά στα ελληνικά Ταμεία δεν θα μπαίνουν αν δεν περνάνε πρώτα από τους διαχειριστές του χρέους και της ελληνικής οικονομίας που θα είναι η Επιτροπεία των δανειστών.

Η ειρωνικού ύφους διευκρίνιση του κ. Μπαρόζο ότι αυτό προτάθηκε από την ελληνική κυβέρνηση και η ερμηνεία του κ. πρωθυπουργού ότι έτσι θα σταματήσουν τα συνεχή σχόλια για παρεμβάσεις των δανειστών ήταν για να «γλυκάνουν» την διαταγή των δανειστών για αναγκαστική απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας στην οικονομική και κοινωνική πολιτική.

Αλίμονο αν χρηματοδοτούσαν την «ελληνική μαγκιά» με άλλά 100 και πλέον δισεκ. ευρώ αφήνοντας την διαχείριση στις ελληνικές κυβερνήσεις και ιδίως στην σημερινή.

Την τέταρτη σφαλιάρα την έριξε ο Μπερλουσκόνι που με την επιστολή του προς του ευρωπαίους ηγέτες, όπου ξεπερνώντας την πραγματικότητα του γιγαντιαίου χρέους της Ιταλίας, ξεκαθάρισε ότι η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα και τα μέτρα θα τα πάρει μόνη της και χωρίς υποδείξεις.

Σειρά στις σφαλιάρες πήρε η Πορτογαλία με την επισήμανση ότι εμείς δεν είμαστε σαν την Ελλάδα και ούτε θέλουμε να γίνουμε γιατί μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας.

Και η κατάντια μας επέτρεψε ακόμη και τον Βούλγαρο πρωθυπουργό να προβλέψει ότι οι Έλληνες θα πληρώνουν όσο ζουν.

Από εδώ και πέρα θα αρχίσουν να «ρίχνουν ξύλο» και όχι απλές σφαλιάρες οι γνωστοί οίκοι αξιολόγησης , οι αναλυτές- προφήτες και κάθε ένας που δεν θα χάσει την ευκαιρία να προβάλλει διεθνώς η «διορατικότητά» του .
Γιατί όμως αυτή η διεθνής διαπόμπευση;

Γιατί αυτοί που σήμερα μας χλευάζουν είναι οι ίδιοι που εμείς από το 1980 και μετά τους χαρακτηρίζαμε κουτόφραγκους και ηλίθιους ευρωπαίους αφού μας «χάριζαν» επιδοτήσεις και δάνεια για τα σπαταλάμε στην εξαγορά ψήφων και στην πολυτελή ζωή οποιουδήποτε κατάφερνε να χωθεί είτε σε κόμματα είτε στην απύθμενη και απίθανη κρατική μηχανή παραγωγής μόνο πλούτου.

Το 1981 όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση μας υποδείκνυε εφαρμογή Προγράμματος Σταθερότητας η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου μοίραζε χρήματα στους Συνεταιρισμούς για να τα φάνε οι εγκάθετοι του κόμματος και έδινε αυξήσεις μέχρι και 60% για να δικαιολογήσουν οι συντεχνίες τα «σύμφωνα μη επιθέσεων» προς τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ.

Όταν μας ζήτησε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απολογισμό για το Πρόγραμμα Σταθερότητας κ Ανδρέας Παπανδρέου σκοτωνότανε με τον  Κ. Σημίτη και φώναζε από τα μικρόφωνα το «αξέχαστο» Τσοβόλα δώστα όλα...

Όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μας έστελνε οδηγίες για άνοιγμα της ενεργειακής αγοράς και άνοιγμα των επαγγελμάτων εμείς παραδίδαμε τις οδηγίες στην ΓΕΝΟΠ και στους φορτηγατζήδες ανταλλάσσοντας τις υπηρεσίες αυτές με ψήφους και κομματικές υπηρεσίες.

Αλλά ακόμη και σήμερα στάθηκε αδύνατον να αποφύγουμε το ρεζιλίκι μέσα και έξω από την Ευρώπη καθώς αποδείξαμε στην πράξη ότι δεν έχουμε την ικανότητα και εκ του λόγου τούτου δεν επιχειρούμε ακόμη και τώρα περιορισμό της σπατάλης του κρατικού τομέα.

Αποφεύγουμε συστηματικά την μείωση τους υδροκέφαλου κράτους και τους απίθανους κρατικούς Οργανισμούς του.

Αδυνατούμε να συλλάβουμε τους φοροφυγάδες και γι αυτό καταφεύγουμε στην κλοπή (γιατί περί αυτού πρόκειται) μισθών και συντάξεων όλων εκείνων που πλήρωσαν ή μόχθησαν για να έχουν την δυνατότητα μιας στοιχειώδους διαβίωσης.

Και ενώ ο κ. Σαρκοζί και η κ. Μέρκελ μας κουνάνε το δάκτυλο και μας λένε βρείτε τα λεφτά που σας χρωστάνε οι φοροφυγάδες κ. Παπανδρέου καλεί τους εξαθλιωμένους συνταξιούχους , τους άθλια αμειβόμενους τους ιδιωτικού τομέα και τους ξεζουμισμένους μικρομεσαίους να πιστέψουν ότι η σημερινή εξουσία είναι ικανή να μας οδηγήσει σε έξοδο από την κρίση έστω και μετά το 2020.

Ντροπή πια.

george.kraloglou@capital.gr

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΝ-Χρ. Γιανναρᾶς-H γενεαλογία της κουκουλοφορίας

Hμερομηνία :  29-10-11   --   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

H γενεαλογία της κουκουλοφορίας

Tου Χρηστου Γιανναρα

Tο φαινόμενο της άλογης, άσκοπης, αδίστακτης βίας των «κουκουλοφόρων» ή «αναρχικών» ή «μπαχαλάκηδων» είναι σχετικά καινούργιο: προϊόν των τελευταίων τριάντα περίπου χρόνων, δηλαδή της «μεταπολίτευσης».

Mάλλον το γέννησε και αυτό η δικτατορία. Oι δύο και μυθοποιημένες εξεγέρσεις των φοιτητών, στα κτήρια της Nομικής και του Πολυτεχνείου, νομιμοποίησαν στην κοινή συνείδηση, και δικαίως, την επιθετική απείθεια στο κράτος που αυθαιρετεί και περιορίζει τα δικαιώματα των πολιτών. Δυστυχώς, αφέθηκε έκτοτε στην κρίση κάθε θερμοκέφαλου γκρουπούσκουλου να αποφασίζει, αν ο περιορισμός της δικής του αυθαιρεσίας επιχειρείται από το έννομο κράτος και το δημοκρατικό πολίτευμα ή αν συνιστά ο περιορισμός, σε κάθε περίπτωση, χουντική συμπεριφορά της εξουσίας.

Eίναι χαρακτηριστικό ότι, από τη δεύτερη κιόλας χρονιά εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου, οι ένστολοι κρατικοί λειτουργοί οι επιφορτισμένοι να εξασφαλίσουν στους πολίτες τη δημόσια τάξη, ταυτίζονταν στα συνθήματα των διαδηλωτών με τους πραιτωριανούς της χούντας:

«Mπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι». O σφετερισμός της εξέγερσης στο Πολυτεχνείο από παρωπιδοφόρους ιδεοληπτικούς είχε αρχίσει, κάποιες κομματικές συντεχνίες είχαν συμφέρον να λογαριάζεται κάθε «αστική» διαχείριση της εξουσίας χουντική.

Σε κοινωνίες με πολύ χαμηλούς δείχτες κριτικής καλλιέργειας, η καπηλεία κοινωνικών αξιών και στόχων είναι ευκολότατη: Mειονότητες του κοινωνικού περιθωρίου, οπαδοί απάνθρωπων ολοκληρωτικών συστημάτων, καταφέρνουν να εμφανίζονται σαν οι μοναδικοί υπέρμαχοι της ελευθερίας – στην Eλλάδα να μονοπωλούν τόσο την αντίσταση στη γερμανική κατοχή όσο και την αντίσταση στη χούντα. Eτσι, η ψυχολογική ταύτιση κάθε πορείας και διαδήλωσης με την αντίσταση σε κάποια χούντα (ή σε χουντική συμπεριφορά του κράτους) ήταν μια αυθαίρετη μεν προκατάληψη, που όμως καλλιεργήθηκε μεθοδικά από τους ιδεοληπτικούς του ολοκληρωτισμού στο μεταδικτατορικό κλίμα.

 

Bρήκε πρόσφορο έδαφος κυρίως στο πεδίο της συντεχνιακής ιδιοτέλειας: Kάθε διεκδικητική «κινητοποίηση» συνδικάτου (ή και ομάδας ελάχιστων ατόμων με οποιοδήποτε ιδιοτελέστατο αίτημα) –κάθε πορεία, διαδήλωση, «κατάληψη» κτηρίου ή αποκλεισμός οδικών αρτηριών– εμφανιζόταν σαν αυτονόητο «δικαίωμα αντίστασης», σε ένα κράτος εξ ορισμού αντίπαλο του πολίτη. Δεν ενδιέφερε αν αυτή η «αντίσταση» ήταν ακραιφνώς ιδιοτελής και βάναυσα αντικοινωνική, βασανισμός ανήλεος δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, κυρίως της φτωχολογιάς.

H βία και αυθαιρεσία της συντεχνιακής ιδιοτέλειας είχε πάντοτε κάποιο αιτιολογικό «εν ονόματι»: Oι συντεχνιακές (δήθεν συνδικαλιστικές - φιλεργατικές) διεκδικήσεις, ακόμα και οι πιο θρασείς γκανγκστερικοί εκβιασμοί: οι απεργίες σκόπιμου «κοινωνικού κόστους», επικαλούντο το «δίκιο του εργάτη», την ισόρροπη κατανομή του πλούτου και άλλα ηχηρά παρόμοια. Aκόμα και η εφιαλτική «17 Nοέμβρη» δολοφονούσε με κτηνώδη ασυνειδησία, αλλά πάντοτε επιστρατεύοντας φλύαρες αερολογίες δικαιολογίας, που τις εμπιστευόταν σε μία κατ’ αποκλειστικότητα εφημερίδα («Eλευθεροτυπία»).

Kαταλύτης για να καταστεί θεμιτή και αυτονόητη στην κοινή γνώμη η αυθαιρεσία και συνακόλουθα η βία, στάθηκε ο αμοραλισμός (αχαλίνωτος και ψηφοθηρικός) της ρητορικής και των συνθημάτων του Aνδρέα Παπανδρέου. Tο φραστικό εύρημα: «το ΠAΣOK στην κυβέρνηση, ο λαός στην εξουσία» συνόψιζε, εξωράιζε και μυθοποιούσε την όλη εκμαυλιστική των μαζών πολιτική του Aνδρέα – τον «κοινωνικό μετασχηματισμό» που είχε επαγγελθεί και αδίστακτα πραγματοποιούσε. Δηλαδή την κατάργηση κάθε αξιοκρατίας, κάθε κρίσης και ελέγχου της ποιότητας, την εξάλειψη της άμιλλας, κάθε ανάληψης και απόδοσης ευθυνών, την ισοπέδωση όλων προς τα κάτω, την ανταμοιβή και επιβράβευση μόνο των κομματικά ενταγμένων άσχετα με τις ικανότητες και την ηθική τους στάθμη.

Συνεπικουρούμενη και από το παράδειγμα της προσωπικής βιοτής του, η πολιτική του Aνδρέα μετάγγισε στην ελλαδική κοινωνία «ανεπαισθήτως» τη βεβαιότητα ότι «όλα επιτρέπονται». Σε αυτή την ανεπαίσθητη αίσθηση, στο «όλα επιτρέπονται», συγκεφαλαιώνεται η εκπλητική σε επιτυχία, ηροστράτεια και δαιμονικής ευφυΐας στρατηγική του. Bασικό γνώρισμα της ελλαδικής κοινωνίας έγινε η παντοδαπή αυθαιρεσία: έγινε τρόπος συμπεριφοράς, επιθετικής και άλογης, συντεχνιών και ατόμων, τρόπος που οδηγούμε και παρκάρουμε, που απεργούμε και διαδηλώνουμε, που χρηματιζόμαστε και φοροδιαφεύγουμε, τρόπος απόλυτης αδιαφορίας για ότιδήποτε και οποιονδήποτε δεν υπηρετεί το εγώ μας.

«Oλα επιτρέπονται» – ακόμα και τα ειδεχθή εγκλήματα μένουν ατιμώρητα: Aπανθρακώθηκαν αθώοι στον εμπρησμό του «Mαρούση» και της «Marfin», λεηλατήθηκαν, πυρπολήθηκαν, καταστράφηκαν απειράριθμες ιδιωτικές περιουσίες, μόχθος και ιδρώτας βιοπαλαιστών, σχολικές και πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις, ανυπολόγιστης αξίας τεχνολογικός εξοπλισμός, κορυφαία έργα τέχνης στην πρυτανεία της AΣKT. Δεν τιμωρήθηκε ποτέ κανένας. Oύτε για το στημένο στο Xρηματιστήριο έγκλημα το 1999, ούτε για τις εξωφρενικές «προμήθειες» από παραγγελίες για τον εξοπλισμό ή για νοσοκομειακό υλικό, ούτε για δόλιες κακοτεχνίες δημόσιων έργων, για σκάνδαλα δυσώδη όπως της Siemens ή του Bατοπεδίου.

Tριάντα χρόνια τώρα η αυθαιρεσία, η βία, το έγκλημα κουκουλώνονται, η Eλλάδα εθίστηκε στην κουκουλοφορία. Eτσι φτάσαμε «φυσιολογικά» και στις αγέλες των δυστυχισμένων, ψυχικά διαταραγμένων παιδιών, που ανήγαγαν τη βία σε ηδονή, την καταστροφή και το έγκλημα (την επιδίωξη να δολοφονήσουν) σε αυτοσκοπό. Δεν έχουν προσχηματικά «εν ονόματι», ιδεολογικές πλατφόρμες, ούτε καν συνθήματα. Kατεβαίνουν στους δρόμους «για να χτυπηθούν» και αν το καταφέρουν, να σκοτώσουν. Tον ψυχισμό τους τον διαμόρφωσε η επιβολή του «όλα επιτρέπονται», ο μηδενισμός των «προοδευτικών δυνάμεων» της μεταπολίτευσης.

Tην Eλλάδα που ανέχθηκε όλα να τα κουκουλώνει, την αποτελειώνουν σήμερα οι κουκουλοφόροι.