ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗΣ-Η θέσις μας ως προς την σημερινήν κατάστασιν της Ελλάδος (12/11/2011)

Η θέσις μας ως προς την σημερινήν κατάστασιν της Ελλάδος (12/11/2011)
[τελευταία αναθεώρησις: 11/12/2011]

ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗΣ

[τα παραθέματα διαφοροποιούνται με κίτρινο πλαίσιο-υπόστρωμα]

Ας μη αυταπατόμεθα, σήμερον ζώμεν μίαν κατάστασιν τέλους... όπως την περιγράφει ο κ. Χρ. Γιανναράς (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ):

Σήμερα, με το αδιαπραγμάτευτο «Mνημόνιο» και τα εκβιαστικά τελεσίγραφα των δανειστών μας, το σαδιστικό παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι πριν από κάθε «δόση» δανείου, με την Eλλάδα στιγματισμένη σαν λεπρή, στο έπακρο εξευτελισμένη σαν χώρα - κίνδυνος για τη διεθνή κοινότητα, είναι δύσκολο πια να αμφισβητήσει κανείς την ιστορική αποτυχία μας στον μεταπρατισμό, στον μιμητισμό, στον εκούσιο αφελληνισμό. Eνα κράτος διαλυμένο, αποσυντεθειμένο σε τόσα κομμάτια όσα τα εγωιστικά συμφέροντα που το νέμονται. Μοναδική «κοινωνική» αντίδραση η αλογία, η καταστροφική υστερία. Το μικρονοϊκό ρητορικό παραλήρημα (πάντοτε γραπτό) ενός πρωθυπουργού που ντρεπόμασταν να τον ακούμε και να τον βλέπουμε, η ανοχή της κυβέρνησής του στον πρωτοφανή εξυτελισμό. Η παιδαριωδία μιας αξιωματικής αντιπολίτευσης ξελιγωμένης για επιστροφή στην εξουσία, έστω και σε κρανίου τόπο. Είναι πολύ ατιμωτικό ιστορικό τέλος για έναν λαό που σάρκωσε πρόταση πολιτισμού επί τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια.

ΑΡΧΙΚΩΣ

Πιστεύομε οτι το σύστημα το ιδεολογικο-πολιτικόν της Μεταπολιτεύσεως απέτυχε παταγωδώς, ωδηγήσαν την χώραν στην πτώχευσιν και τους Ελληνας στην δυστυχία και τώρα ακόμη οδηγεί την χώραν προς την λάθος κατεύθυνσιν και, άρα, οφείλει να εξαφανισθή λαμβάνον τα επίχειρα της εγκληματικής δράσεώς του! Προσέξατε! Τα ανωτέρω ΔΕΝ είναι ιδικαί μας ιδέαι, αλλά αποτελούν τας διαπιστώσεις ολοκλήρου του Ελληνικού λαού π.χ. αποσπώμεν απο το Βαρόμετρο Νοεμβρίου της PUBLIC ISSUE:

 Ιδού!!! Και η τελευταία δημοσκόπησις της 4ης Δεκεμβρίου 2011 πού ομιλεί διά το τί έχει δώσει η Μεταπολίτευσις στούς νέους!!!

Στη δημοσκόπηση της 4/12/2011 της Κάπα Research για «Το Βήμα» στην ερώτηση «Ποια από τις παρακάτω λέξεις εκφράζει καλύτερα την ψυχολογία σας αυτή την εποχή;» μόνο το 1,1% των ερωτηθέντων νέων απαντά «χαρά», την «ελπίδα» επιλέγει το 8,3%, ενώ κυριαρχούν η «ανησυχία» (35,7%), η «απαισιοδοξία/φόβος» (28%) και η «οργή» (17,9%).

Προσοχή! Δεν αδικούμε την Μεταπολίτευσιν! Αντιθέτως την κρίνομε με βάσιν τας ιδικάς της αρχάς!
Η Μεταπολίτευσις μας είπε οτι όλαι αι ανθρώπιναι αξίαι, αι  ηθικαί, αι προσωπικαί, αι κοινωνικαί, αι εθνικαί, αι πολιτειακαί , αι ελληνικαί  πολιτιστικαί και οιαδήποτε άλλη, αποτελούν ιδέας απηρχαιωμένας και "γραφικάς" που τας υποστηρίζουν πλέον μονον καθυστερημένα , αποτυχημένα, επαρχιώτικα και περιθωριακά κοινωνικά στρώματα ΚΑΙ επιπροσθέτως, το καθεστώς της Μεταπολιτεύσεως  επετέθη με μοναδικήν και λυσσαλέαν μανίαν πρός κατεδάφισιν οτιδήποτε διεσώζετο ακόμη εκ των εν λόγω αξιών και των δομών που είχον εμπνέσει! ΟΜΩΣ, ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ κρίνομε το καθεστώς της Μεταπολιτεύσεως απο αυτήν την ανθρωπο-κοινωνικο-εθνοκτόνον δράσιν του που έφερε τον ΠΛΗΡΗ αμοραλισμόν (…και εγέννησε τους πολιτικούς με τα "δωράκια των 500 χιλιάδων δρχ." και την βαλίτσα της Ζημενς (την κομισθείσα υπό του κ. Τσουκάτου) του ενος εκ. ευρώ --αθάνατο ΠΑΣΟΚ!) και την ΟΛΙΚΗΝ διάλυσιν του κοινωνικού ιστου! Η Μεταπολίτευσις εκονιορτοποίησε με μανίαν ΟΛΑΣ τας ΠΡΟΝΕΩΤΕΡΙΚΑΣ ΑΞΙΑΣ που ο λαός μας ακόμη θέτει υπεράνω της εώλου ΑΤΟΜΟΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΟΣ, οπως τας ιδέας της Πατρίδος ή του ΕΘΝΟΥΣ (ναι, δεν υπάρχει πιο εκνευριστικό γεγονός απο το να βλέπης σήμερον τους ολετήρας οπαδούς της ατομοκεντρικής κοινωνίας να λέγουν υποκριτικώς με θράσος μυρίων πιθήκων, δια να μας εξαπατήσουν --διότι μας θεωρούν ανοήτους και χαχόλους -- "θυσίες για την Πατρίδα" --ποιά πατρίδα , συ που διαλαλείς ότι είσαι άπατρις και εξόρισες και την λέξη Πατρίδα απο τα Σχολεία?, "θυσιαζομαι για το Εθνος" --ποιό Εθνος ανθρωπάκο μου? το έθνος του ΔΝΤ? Σείς , αχρείοι, ΔΙΑΓΡΑΨΑΤΕ απο το Σύνταγμα με την ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΙΝ ΤΟΥ 1986 την ΛΕΞΙΝ "ΕΘΝΟΣ" ! --και αυτό το έκανε το ΠΑΣΟΚ και η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΟΜΩΣ το εδέχθη σιωπηλώς και ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΙΠΗ ΛΕΞΙΝ το έτερον κόμμα, η Ν.Δ.!)! ΟΜΩΣ ΕΜΕΙΣ ΛΕΓΟΜΕ: ΟΧΙ! δεν σας εγκαλούμε δι' αυτά, δεχόμεθα οτι καλώς επράχθησαν!
Περαιτέρω, η Μεταπολίτευσις μας είπε οτι αυτό που έχει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ αξίαν εις μίαν συγχρονον κοινωνίαν, εις ενα νεωτερικον ατομοκεντρικον φιλελεύθερον κράτος, ειναι η οικονομία, να "υπάρχουν λεφτά" (ιδού διατί εξέλεξε ως θριαμβικήν κραυγήν της απεχθούς εξουσίας της την αηδιαστικήν "αμερικανιά", «it's the economy, stupid!»)! Η ιδεολογία αυτή μας οδήγησε σε μεγάλα δεινά, π.χ. υπέστημεν την εσχάτην ταπείνωσιν των Ιμίων, οταν μαζέψαμε την [..]σημαία μας --κατα τον νυν Αντιπρόεδρον κ.Θ. Πάγκαλον-- διότι «δεν κανει κανείς πόλεμο για μιά βραχονησίδα διότι κάνει κακό στην οικονομία»! Επέλεξε λοιπόν η Μεταπολίτευσις "να παίξη" στο γήπεδο της Οικονομίας! Καλώς λέγομε! ΟΜΩΣ !!! Αι! Λοιπόν! Η Μεταπολίτευσις στο γήπεδο και στο παιχνίδι που αυτή διάλεξε, εκεί απέτυχε και μας εβαλε στο χάος και στην χρεοκοπία!!
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ, οφείλει να εξαφανισθή, να δικασθη, να καταδικασθή και να παραδοθή στην χλεύη της Ιστορίας (ή καλύτερα για όλους μας, να αφεθή στην σιωπή, να καταδικασθή, κατα γνησίως αρχιοελληνικόν τρόπον εις damnatio memoriae, οπως κατεδίκασαν οι Αθηναίοι τον, συμπράξαντα με την αυτοκρατορικήν δύναμιν της εποχής, Ιππίαν και τον βάρβαρο, καταστροφέα των Ιερών, Φίλιππο Ε΄ της Μακεδονίας)!

Μία σαφή περιγραφή της αποτυχίας που αξίζει να μελετήσωμε, κάνει ο κ.ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ Καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ):

««Το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας εδράζεται σε δύο απλούς παράγοντες. Πρώτον, αναφορικά με τα δημόσια έσοδα, αυτοί που κερδίζουν χρήματα δεν πληρώνουν φόρο εισοδήματος. Δεύτερον, αναφορικά με τις δαπάνες, αυτοί που διαχειρίζονται δημόσιους πόρους, τους χρησιμοποιούν και ως πηγή ατομικού πλουτισμού.

Αυτοί οι δύο παράγοντες στήριξαν επί δύο δεκαετίες τη διατήρηση ενός πολιτικού συστήματος που εδραζόταν ακριβώς σε αυτή τη διττή υπόσταση του δημοσιονομικού προβλήματος. Το πολιτικό αυτό σύστημα επένδυσε παράλληλα και εφάρμοσε το μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας, την πλήρη απελευθέρωση των εξωτερικών συναλλαγών, τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις (τραπεζών, επικοινωνιών, υποδομών, μεταφορών), την πλήρη αυτονόμηση της ιδιωτικής οικονομίας και την κεντρική ανασυγκρότηση του κόσμου των επιχειρήσεων μέσω του χρηματιστηρίου. Το σκληρό νόμισμα (σκληρή δραχμή το 1996-2000 και το ευρώ στη συνέχεια), ήταν θεμελιακό στοιχείο του οικονομικού μετασχηματισμού λόγω της πλήρους εξάρτησης της νέας οικονομίας από τις ροές συναλλαγματικών πόρων (ναυτιλία, τουρισμός, ελληνικές επενδύσεις στα Βαλκάνια και την ανατολική Ευρώπη). Ο ξένος δανεισμός με τα χαμηλά επιτόκια συντήρησε τη δημόσια στήριξη της ιδιωτικής οικονομίας, τις «αγορές του αιώνα» και τους Ολυμπιακούς και φυσικά την ίδια την εντυπωσιακή οικονομική άνοδο (1996-2008).

Αυτές οι ίδιες κοινωνικές και πολιτικές ομάδες συντήρησαν την ίδια περίοδο την ιδέα ότι η Ελλάδα έχει μεγάλο κράτος, έχει πρόβλημα ανταγωνιστικότητας, ισχυρές συντεχνίες, υψηλούς μισθούς και δανείζεται προκειμένου να συντηρεί όλα τα παραπάνω. Η ενοχοποίηση των φτωχών και αδυνάμων ήταν μόνιμη, τη στιγμή που η σύγκριση ελληνικών και ευρωπαϊκών στατιστικών δεικτών έδειχνε ότι η μόνη απόκλιση της Ελλάδας και η αποκλειστική αιτία του μόνιμου ελλείμματος στον προϋπολογισμό (5% του ΑΕΠ ή περίπου 7 δισ.), ήταν ο φόρος εισοδήματος φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων. Αυτή η δομή που συσσώρευε πλούτο και τον κατένειμε άνισα επί χρόνια συντηρούσε ταυτόχρονα ένα πλήρως κατακερματισμένο σύστημα ―παροχών― που διευκόλυνε τη συναίνεση, ένα κατακερματισμένο σύστημα που μαζί με την πλήρη εγκατάλειψη των δημόσιων θεσμών μετέτρεψε σε καρικατούρα την έννοια του υποτιθέμενου εκσυγχρονισμού.

Με την κρίση, τα παραπάνω ακυρώθηκαν, πρωτίστως επειδή ακυρώθηκε η δυνατότητα νέου δανεισμού και συντήρησης των ελλειμμάτων. Η επιλογή του μνημονίου υποτίθεται ότι θα θεράπευε τα προβλήματα μέσω της εσωτερικής υποτίμησης, της βίαιης προσαρμογής μισθών, συντάξεων και εισοδημάτων χωρίς να χρειαστεί να θιγούν οι βασικές δομές που μας κληροδότησε το παρελθόν. Για το λόγο αυτό απέτυχε παταγωδώς, καθώς δεν έθιγε τα αίτια του δημοσιονομικού προβλήματος, οπότε κάθε μέτρο περικοπής μετατρεπόταν σε σχεδόν ισοδύναμη ύφεση, που ακύρωνε το μέτρο αυτό. Τα μνημόνια έγιναν δύο, τα μέτρα βάθυναν, η ελληνική οικονομία συρρικνώθηκε με απίστευτους ρυθμούς, το χρέος εκτοξεύθηκε, και η ευρωπαϊκή ψευδαίσθηση περί απομόνωσης του ελληνικού ―ιού― μετατράπηκε σε κόλαση για την ίδια την Ε.Ε. Δύο διαδοχικές αποφάσεις (21 Ιουλίου, 27 Οκτωβρίου) έμειναν στα χαρτιά εν μέσω μιας κλιμακούμενης κρίσης που κτυπάει πλέον την πόρτα του Παρισιού και του Βερολίνου. »»

Επίσης, κατηγορούμε συγεκριμένως, την Κυβέρνησιν του ΠΑΣΟΚ του 2009-2010, διότι κατα τρόπον δόλιον, ύπουλον, μαφιόζικο και τυραννικό ΔΕΝ έθεσε το πραγματικόν ζήτημα υπο την κρίσιν του ελληνικού λαού (και ακόμη, ουδείς το θέτει)! Ποίο είναι το πραγματικόν ζήτημα ? Ειναι: ''ΕΧΟΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΥΣΒΑΣΤΑΚΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΧΡΕΟΣ,  ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΜΕ ΜΕ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΥΠΟΥ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ, ΤΙ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΠΡΑΞΩΜΕ ?'' Εφόσον ετίθετο προς τον ελληνικόν λαόν --και προς όλους μας-- αυτό το πραγματικό ερώτημα, ΤΟΤΕ θα ΕΓΙΝΕΤΟ ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ και φυσικά θα αντελαμβάνετο ο καθείς οτι αι απαντήσεις θα ήσαν ποικίλαι. Παραδείγματα: Να κηρύξωμε μονομερή χρεοκοπία (οπως υποστηρίζει σήμερον ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, ο κ. Καζάκης και άλλοι) κατα το πρότυπον του Εκουαδόρ. Να καλέσωμε εμείς ενα εκαστον των δανειστων εις προσωπικας συμφωνίας επιμηκύνσεως του χρέους,  κατα το πρότυπον της Ουρουγουάης. Να εξεύρωμε κατα τρόπον άμεσον χρήματα με μίαν μεγάλην οικονομικήν συμφωνίαν (π.χ. παραχώρησις της εκμεταλλεύσεως της ΑΟΖ). Να εύρωμε φθηνά δάνεια (η Κίνα μας εδάνειζε με 2,5%). Και ουτω καθ' εξής!Η απάντησις, η εξόχως ταπεινωτική, να μπούμε στο Δ.Ν.Τ. , ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΝΕΖΗΤΕΙΤΟ ΚΑΝ!!!
Αντιθέτως η κυβέρνησις, ενώ ηδύνατο το Φθινόπωρον του 2009 να καλύψη τας ανάγκας μας δια 1,5 έτη με φθηνα δάνεια που ησαν τοτε ακόμη διαθέσιμα και κατόπιν να ιδή τι θά κάμη, αντιθέτως, ηρχισε μία ΔΙΕΘΝΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ δυσφημίσεως της Ελλάδος, του πρωθυπουργού διατυμπανίζοντος οτι «αρχει σε μία διεφθαρμένη χώρα» που είναι «οικονομικός Τιτανικός»! ΑΥΤΟ εγινε ΕΠΙΤΗΔΕΣ δια να αυξηθουν τα περίφημα Spread (αυτο διευκολύνθηκε και με αλλα μέτρα, οπως το διαπραγματευτικό δεκαήμερο που εδωσε --και ουδέποτε το εξήγησε-- η συνενοχη Τράπεζα της Ελλάδος!)! Διότι είχε ήδη προαποφασισθή --ΧΩΡΙΣ Δημοψήφισμα, και "Διαβούλευση" και opengov. και πράσινα άλογα-- η προσφυγή στο ΔΝΤ, αγνωστον διατί και αγνωστον ποία ΑΝΟΜΑ συμφέροντα εξυπηρετούσε (τουτο οφείλει να διερευνήση το Ειδικόν Δικαστήριον... αν θέλωμε να είμεθα ευνομουμένη χώρα, ει δ' άλλως η συνεχώς ανανεουμένη ΟΜΕΡΤΑ μας οδηγεί κατα τρόπον φυσικόν σε ολοένα και περισσοτέρα ΔΙΑΦΘΟΡΑ)! Ορθώς εγράφη (και χρειάζεται Ειδικόν Δικαστήριον):

 Το χειρότερο όμως είναι ότι τη συκοφάντηση και την απαξίωσή μας, αφενός, την προκάλεσαν Ελληνες, με πρώτον τον τέως πρωθυπουργό Γ. Α. Παπανδρέου: στις απαρχές της κρίσης, διέσυρε τον ίδιο του τον λαό που τον εξέλεξε, περιγράφοντάς τον συγκαταβατικά ως διεφθαρμένο, ενώπιον των κατάπληκτων ξένων ηγετών. Προσπαθούσε να αποσείσει από πάνω του την ιστορική ευθύνη για ό,τι φούσκωνε σαν κύμα; Αισθανόταν περισσότερο μέλος της διεθνούς ηγετικής ελίτ, παρά μέλος του «καθυστερημένου» ελληνικού λαού; Ηταν ασυγχώρητα αφελής; Ηταν ανίκανος να σταθεί και να φερθεί σαν ηγέτης-πατέρας; Πολλές ερμηνείες μπορούν να δοθούν, το γεγονός όμως παραμένει ένα: η συμπεριφορά του τέως πρωθυπουργού έπληξε ανεπανόρθωτα τη χώρα σε μια κρίσιμη στιγμή. Στο μέτρο μάλιστα που αυτή η αυτοσυκοφάντηση χρησιμοποιήθηκε εν συνεχεία από τους Ευρωπαίους συνομιλητές του Γ. Παπανδρέου κατά κόρον, για να μετατραπεί σταδιακά η Ελλάδα σε μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, μπορούμε να μιλάμε πλέον για εκ μέρους του προδοσία της λαϊκής εντολής και της εθνικής αξιοπρέπειας.(Ν. ΞΥΔΑΚΗΣ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

ΟΜΩΣ ΛΕΓΟΜΕ….
ΣΗΜΕΡΟΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ! ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ [''ΕΧΟΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΥΣΒΑΣΤΑΚΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΧΡΕΟΣ,  ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΜΕ ΜΕ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΥΠΟΥ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ, ΤΙ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΠΡΑΞΩΜΕ ?'' ] ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΧΙΣΗ Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!

ΠΑΡΕΚΒΑΣΙΣ --- ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

 Επίσης, κατηγορούμε συγεκριμένως, την Κυβέρνησιν του ΠΑΣΟΚ του 2009-2011, διότι ΔΕΝ ησκήθη σταθεροποιητική οικονομική πολιτική, αλλ' αντιθέτως πολιτική που οδηγούσε κατα κρημνών την χώραν, μικρά απόδειξις:

Αυτό το γράφημα του επιτοκίου του ελληνικού ομολόγου 1 έτους κάνει το γύρο του κόσμου αυτή τη στιγμή 

XRIMANEWS.GR

Το γύρο του κόσμου κάνει το γράφημα του επιτοκίου των ελληνικών ομολόγων 1 έτους με αναλυτές να σχολιάζουν πως δεν έχουν δει κάτι παρόμοιο ποτέ στη ζωή τους. Όταν ο Παπανδρέου ανέλαβε την πρωθυπουργία της Ελλάδας το επιτόκιο των ομολόγων 1 έτους βρισκόταν στο 2,52%, δηλαδή η Ελλάδα δανειζόταν απ' τις αγορές με κόστος 2,52% για δώδεκα μήνες. 

Σήμερα, περίπου δύο χρόνια αργότερα η πολιτική Παπανδρέου ήταν τόσο επιτυχημένη που το επιτόκιο αυξήθηκε στο 343%!!! ποσοστό το οποίο επαγγελματίες αναλυτές και traders ορκίζονται πως δεν έχουν ξαναδεί ποτέ σε αναπτυμένη χώρα. 

Φυσικά το συγκεκριμένο γράφημα θα μπει στα βιβλία πανεπιστημίων σε όλο τον κόσμο και θα διδάσκεται μαζί με την πολιτική Παπανδρέου και ΔΝΤ ως παράδειγμα προς αποφυγή.

ΠΑΡΕΚΒΑΣΙΣ --- ΠΕΡΙ "ΚΟΥΡΕΜΑΤΟΣ"

Φωνές εκκωφαντικές ανυποφόρου προπαγάνδας μας λέγουν ότι τώρα με το "κούρεμα" των ομολόγων εσώθημεν, και δια την ακρίβεια --κατα τον κ. Υπουργό των Οικονομικών -- οτι "κερδίσαμε" 100 δις Ευρώ! Η πικρή αλήθεια ειναι οτι μάλλον χάνωμε και ειχον δίκαιο όσοι ήσαν κατά του "κουρέματος" (όπως ο κ. Παπαδήμος, ο νυν πρωθυπουργός, με άρθρον του στους FINANCIAL TIMES), απο τας πολλάς αναλύσεις περί αυτού εδώ δημοσιεύομε την εμπεριστατωμένην άποψιν του κ. Σταυρου Λυγερου ως εγράφη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ:

Οταν ανακοινώθηκε η απόφαση - πλαίσιο της 27ης Οκτωβρίου είχαμε διατηρήσει επιφυλάξεις, επειδή η πείρα έχει αποδείξει πως ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες. Οι δημοσιευμένες πληροφορίες για τις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ελληνική πλευρά και στις τράπεζες για τους όρους του κουρέματος δικαιώνουν εκείνες τις επιφυλάξεις. Η ρητορική για «κούρεμα» του χρέους κατά 50% είναι απολύτως παραπλανητική. Από το «κούρεμα» εξαιρούνται κυρίως το δάνειο της τρόικας και τα ομόλογα 62 δισ. που έχει αγοράσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από τη δευτερογενή αγορά. Από τα περίπου 370 δισ. χρέους, προς «κούρεμα» είναι περίπου 200 δισ.

Οι τράπεζες, όμως, που θα υποστούν το «κούρεμα» επιχειρούν να πάρουν από το παράθυρο αυτό που θα χάσουν από την πόρτα. Το εξοργιστικό είναι ότι σε μεγάλο βαθμό η ελληνική κυβέρνηση συναινεί. Δεν δίνει το τοκογλυφικό επιτόκιο ύψους 7 - 8% που ζητούν οι τράπεζες, αλλά προτείνει επιτόκιο 6% για 30 χρόνια! Σήμερα, τα επιτόκια δανεισμού είναι πολύ υψηλά, αλλά σε φυσιολογικούς καιρούς μια χώρα σαν την Ελλάδα δεν μπορεί να δανείζεται με πάνω από 4,5%. Αυτό σημαίνει πως όταν η κρίση τελειώσει, η Ελλάδα θα πληρώνει κάθε χρόνο καπέλο σε τόκους. Στη διάρκεια των 30 χρόνων θα πληρώσει καπέλο της τάξεως του 45 - 60% της αξίας των νέων ομολόγων, ή αλλιώς θα επιστρέψει σε τόκους περίπου το μισό από το όφελος που θα έχει από το κούρεμα. Επιπλέον, θα έχει χάσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Τα νέα ομόλογα θα υπόκεινται στο βρετανικό και όχι στο ελληνικό δίκαιο (όπως τα υπό αντικατάσταση). Αυτό σημαίνει ότι οι δανειστές θα μπορούν να βάλουν στο χέρι ορισμένα περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού κράτους που σήμερα δεν μπορούν. Η αναδιάρθρωση γίνεται για να καταστεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο. Το ίδιο το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι για να καταστεί το χρέος βιώσιμο απαιτείται πολύ μεγαλύτερο «κούρεμα» από το 50%. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμα και αν γίνει δεκτή η ελληνική θέση στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες, το τελικό «κούρεμα» θα είναι πολύ μικρότερο όχι μόνο από όσο χρειάζεται, αλλά και από όσο λέγεται. Εάν, όμως, το χρέος δεν καταστεί βιώσιμο, είναι αδύνατον να υπάρξει λύση στο ελληνικό πρόβλημα. Με άλλα λόγια, το αδιέξοδο θα ανακυκλωθεί και η Ελλάδα θα έχει χάσει ένα κρίσιμο πλεονέκτημα έναντι των δανειστών.

ΟΘΕΝ

ΓΕΝΙΚΩΣ, Πιστεύομε οτι σήμερον ζώμεν μίαν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ γενικώς και εις την βάσιν της κατάστασιν, η οποία δύναται να συνοψισθη καλώς εις μίαν φράσιν του κ. Χρ. Γιανναρά:

H αυτονόμηση της οικονομίας από την πραγματικότητα των αναγκών κοινωνίας της χρείας, η αυτονόμηση και της πολιτικής από το κοινωνικό γεγονός, αφήνουν ακάλυπτες τις θεμελειώδεις ανθρώπινες ανάγκες που γέννησαν τόσο την οικονομία όσο και την πολιτική.

ΟΘΕΝ, Πιστεύομε οτι σήμερον ΑΠΑΙΤΕΙ η Ελλάς και ο Ελληνισμός ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, μίαν αλλην και ΝΕΑΝ πολιτικήν και ιδεολογικήν κατεύθυνσιν, μίαν ορθήν πολιτικήν που θα ιδρύση ενα ΝΕΟΝ ΚΡΑΤΟΣ, και πιστεύομε ότι αυτή η ΝΕΑ και ορθή πολιτική, οφείλει --απαραιτήτως, δια να είναι "ορθή"-- να στηριχθη στας δέκα διακεκηρυγμένας θέσεις του κ. ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, τας οποίας και υιοθετούμε πλήρως… τας αναφέρωμε:

1. Να απαλλαγούμε από το Μνημόνιο-Τρόικα-ΔΝΤ.

2. Να χαρακτηρίσουμε άκυρες όλες τις Δεσμευτικές Συμβάσεις, Συμφωνίες που υπέγραψε η Κυβέρνηση του Μνημονίου.

3. Να απαλλαγούμε οριστικά και τελεσίδικα από τα χρέη και τους τόκους.

4. Να απαιτήσουμε τις πολεμικές επανορθώσεις από την Γερμανία.

5. Να συνάψουμε Δάνεια και επικερδείς Συμφωνίες με τρίτες χώρες.

6. Να διεκδικήσουμε το Status της Ουδετερότητας με την καθιέρωση ισότιμων σχέσεων με όλες τις χώρες του κόσμου. Και με επιδίωξη να μη διαταραχθεί η θέση μας στην Ευρώπη. Όσον αφορά το ΝΑΤΟ, το Status της Ουδετερότητας οδηγεί σε αναθεώρηση των σχέσεών μας. Τέλος οι διεθνείς εγγυήσεις που θα συνοδεύουν την Ουδετερότητα της χώρας, μάς απαλλάσσουν από τα βάρη των εξοπλισμών.

7. Να επιβάλουμε τα Κυριαρχικά μας Δικαιώματα στους τομείς των διεθνών σχέσεων και της Άμυνας της χώρας.

8. Να αξιοποιήσουμε τον ορυκτό και υποθαλάσσιο πλούτο της χώρας ξεκινώντας με την ΑΟΖ (την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη).

9. Να αναθεωρήσουμε τον Συνταγματικό μας χάρτη με νέους θεσμούς, που να εξασφαλίζουν το πολίτευμα της γνήσιας-πραγματικής και άμεσης Δημοκρατίας.

10. Να εφαρμόσουμε ένα Νέο Πρόγραμμα Οικουμενικής Ανάπτυξης, Κοινωνικής Ανόρθωσης, Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης και Πολιτιστικής Αναγέννησης με στόχο την ραγδαία άνοδο του οικονομικού, κοινωνικού, μορφωτικού και πολιτιστικού επιπέδου του ελληνικού λαού με την παράλληλη ανάδειξη του κύρους της χώρας στο διεθνή χώρο.

ΑΥΤΑΣ ΣΧΟΛΙΑΖΟΜΕ ΩΣ ΕΞΗΣ:

Η εφαρμογή των κατα την γνώμην μας περιλαμβάνει:

Α.

Δια να γίνουν τα κατωτέρω...
««1. Να απαλλαγούμε από το Μνημόνιο-Τρόικα-ΔΝΤ.
2. Να χαρακτηρίσουμε άκυρες όλες τις Δεσμευτικές Συμβάσεις, Συμφωνίες που υπέγραψε η Κυβέρνηση του Μνημονίου.
3. Να απαλλαγούμε οριστικά και τελεσίδικα από τα χρέη και τους τόκους.»»

ΟΦΕΙΛΟΜΕ ΝΑ ΕΞΟΦΛΗΣΩΜΕ ΠΑΡΑΥΤΑ ΟΛΑ ΜΑΣ ΤΑ ΧΡΕΗ !

ΔΕΝ συμφωνούμε με όλους αυτούς που θεωρούν οτι πρέπει να κηρυχθή κατάστασις χρεοκοπίας. Πιστεύομε οτι η Ελλάς ειναι τω όντι πλουσία χώρα και έχει την δυνατότητα να εξεύρη χρήματα σημερον κιόλας και να αποπληρώση, τοις μετρητοις μάλιστα,τους τοκογλύφους και να "γλυτώση" απο αυτούς. Δι' ημας το θέμα δεν ειναι οικονομικόν, ειναι εξόχως πολιτικόν! ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΑΙΣΙΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΑΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, απο τους Διεθνείς τοκογλύφους και το Διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα! ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΠΙΑ ΔΑΝΕΙΑ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΡΟΤΣΙΛΔ (Αυτό που μας εδωσαν το 1823 απεπληρώθη εν τέλει --ο τόκος έφθασε το 200%! -- το 1996!)!
Πράγματι, η Ελλάς διαθέτει πολλούς τρόπους ΑΜΕΣΟΥ εξευρέσεως χρημάτων τους οποίους ΔΕΝ θέλησαν να εκμεταλλευθούν ΟΛΑΙ αι κυβερνήσεις της Μεταπολιτεύσεως --Διατί? Ειναι μυστήριον και συνάμα πράξις κακουργηματική που οφείλει να διερευνήση το Ειδικόν Δικαστήριον (ομιλώ πολύ δια το Ειδικόν Δικαστήριον? Συγγνώμην, στας ΗΠΑ παρεπέμφθη εκεί ο τότε Πρόεδρος κ. Κλίντον δια να διερευνηθή η σχέσις του με τα κορίτσια της Γραμματείας του και εδώ μας αφήνει αδιαφόρους ακόμη και η αποδεδειγμένη και ΤΩ ΟΝΤΙ ανήθικος σχέσις του "πολιτικού προσωπικού" με την Ζήμενς! -- Στην Ελλάδα της Μεταπολιτεύσεως ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, υπάρχει και κάτι που τηρείται απαρεγκλήτως: Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΟΜΕΡΤΑ!). Αναφέρομε ενδεικτικώς, απο αυτήν την διετίαν: η Νορβηγική εταιρεία πετρελαίων προσεφέρθη να ενοικιάση την Δυτικήν ΑΟΖ και εις αντάλλαγμα να αναλάβη το χρέος, ομοίως προσεφέρθη η Κίνα ζητήσασα λιμενικάς διευκολύνσεις, ομως η κυβέρνησις εκώφευσε. Ακόμη, τα πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της Κρήτης εχουν αποδειχθή πλήρως εκμεταλλεύσιμα και το ενδιαφέρον είναι μεγάλον (πλειστάκις ακούγεται η εξής εκκωφαντική βλακεία: «Μα δεν είναι άμεσα εκμεταλλεύσιμα»! Η απάντησις είναι απλή! Γίνεται οπως εις κάθε μίσθωσιν, λαμβάνεται προκαταβολή απο την εταιρείαν που ενοικιάζει την ΑΟΖ και ετήσιον μίσθιον και αυτή προχωρεί, π.χ. τα δύο πρώτα έτη δεν έχει παραγωγήν, κατόπιν έχει παραγωγήν μεγαλυτέραν του ενοικίου κ.ο.κ.).
Επίσης , έληξε την 31/12/2010 η "σύμβασις Κούπερ", η οποία εδέσμευε τον ορυκτόν πλούτον επι μίαν 70ετίαν (υπεγράφη το 1940), και τώρα, ή θα τον εκμεταλλευθώμεν εμείς ή θα περάση οριστικώς εις ξένα χέρια με τας διαβοήτους "αποκρατικοποιήσεις" (και ειναι πλέον αποδεδειγμένον οτι η Ελλάς εχει σπάνιον ορυκτόν πλούτον γεγονός που απο κυβερνητικής απόψεως καλύπτει πάντοτε πλήρης σιωπή, π.χ. εχει ήδη απο τα 1930 ευρεθή οτι η χώρα διαθέτει πλούσια κοιτάσματα ουρανίου). Δι' ολα αυτα, ενδιεφέρθη και η Ρωσσία (οπως επαναλαμβάνη συνεχώς και ο κ. Καρατζαφέρης), ομως η κυβέρνησις κωφεύει! Διατί ? Ισως επειδή ειναι προσδεδεμένη στερρώς στο αρμα των ΗΠΑ, ομως και αυτό δεν το αξιοποιεί! Ως γνωστόν, όποιος είναι αυτοκράτωρ πρέπει να πληρώνη κιόλας! ΟΜΩΣ ουδείς απο τον πολιτικον κόσμον εσκέφθη να ειπή στην κυρία Κλίντον, οτι καλώς εχομε την πλήρη υποταγή στην παρακμιακή αυτή αυτοκρατορία, καλώς εχομε τας "βάσεις του θανάτου" (που ελησμόνησε το καθεστωτικόν ΠΑΣΟΚ), αλλά τώρα ως αντάλλαγμα της ευπειθούς και δουλικής υποταγής μας, ας αναλάβουν αι ΗΠΑ το χρέος μας… οποιος απαιτεί αυτοκρατορικήν υποταγήν να "βάζη και το χέρι στην τσέπη" , οπως εκαμνε ο βασιλεύς Δαρείος που γέμιζε τους υποτακτικούς του με χρυσούς δαρεικούς!
ΟΜΩΣ, δεν έγιναν και πολλά άλλα και αυτονόητα… Δια παραδειγμα, είπε προ ολίγων ημερών η κυρία Μέρκελ (απόδειξις οτι έχομε χάσει πλήρως ολόκληρον την εθνικήν μας κυριαρχίαν, όχι μόνον την οικονομικήν), με αφορμήν την αγοράν των Γαλλικών φρεγατών, ότι "το μόνον που δεν έχει ανάγκην η Ελλάς ειναι πολεμικά πλοία!" Μάλιστα, καλώς, ομως διατί ουδείς ουδέποτε, απο τον "πολιτικόν κόσμον" (οστις ησχολείτο με τον "τουρκικόν κίνδυνον" και προέβαινε στίς "αγορές του αιώνος" που απομυζούσαν οτι απέμενε απο την αποβιομηχανιζομένη Ελλάδα και ηύξανον το χρέος) εσκέφθη να ζητήση απο τους "φίλους μας" και "εταίρους μας" της Ευρωπαϊκής Ενώσεως να πράξουν το αυτονόητον (ωστε να μας απαλλάξουν απο τα δυσβάστακτα αμυντικά βάρη), να υπογράψουν ενα σύμφωνον εγγυήσεως τη εδαφικής μας ακεραιότητος, τοιούτον ως το "Αγγλογαλλικόν Σύμφωνον εγγυήσεως της εδαφικής ακεραιότητος της Πολωνίας" (με το οποίον δεν εδίστασαν οι Αγγλογάλλοι να ανάψουν φωτιά και να κάψουν τον κόσμο όλο)! Αυτό επρεπε να ζητηθή τώρα (η πολιτική του αυτονόητου που λέγει και ο τέως πρωθυπουργός) δια να απαλλαγούμε επι ενα χρονικόν διάστημα απο τας στρατιωτικάς δαπάνας, οπως πολύ ορθώς επρότεινε ο κ. Μανώλης Γλέζος. Ο κ. Σαρκόζυ (ο σωστός τονισμός) θέλει "να μας βάζη στήν θέση μας", μάλιστα, καλώς, ομως ας τον καλέσωμε να μας απαλλάξη απο τας στρατιωτικάς δαπάνας, να υπογράψη εν τοιούτον Σύμφωνον, να μας βάλη υπό την Γαλλικήν πυρηνικήν "ομπρέλλα" και δια να αισθανόμεθα "σιγουριά" να ξαναρθούν στο Φάληρον (οπως στον επαίσχυντο αποκλεισμό του 1916) τα Γαλλικά θωρηκτά (με τα "λαμπρά, μεγάλα ονόματά τους": "Η Δημοκρατία", "Ερνέστος Ρενάν", "Ζαν Ντ' Αρκ" κ.ο.κ.)! Αυτό να του ζητήσωμε!

Β.

««4. Να απαιτήσουμε τις πολεμικές επανορθώσεις από την Γερμανία. ΚΑΙ
5. Να συνάψουμε Δάνεια και επικερδείς Συμφωνίες με τρίτες χώρες.»»

ΑΣΦΑΛΩΣ πρέπει να απαιτήσωμε τις πολεμικές επανορθώσεις από την Γερμανία… ΚΑΙ μας χρωστά οχι μόνον η Γερμανία, αλλά και άλλοι ακόμη οπως π.χ. η Αγγλία (χρωστά πολλά τα οποία εκκρεμούν, π.χ. η κατάσχεσις των Ελληνικών σιτηρών τα οποία ειχαμε αγοράσει τοις μετρητοις (κυβέρνησις Κορυζή) απο την Αυστραλίαν, η κατάσχεσις των Ελληνικών καταθέσεων εις Βρεταννίαν --που ωδήγησε εις πτώχευσιν τους Ελληνας εφοπλιστάς, κλπ. κλπ.)
ΑΣΦΑΛΩΣ να συνάψουμε Δάνεια και επικερδείς Συμφωνίες με τρίτες χώρες και κυρίως με την Ρωσσία η οποία επιθυμεί μια φιλικώς διακειμένη Ελλάδα ως εγγύησιν της εξόδου εις το Αιγαίον και η οποία ειναι δυνατόν εις αντάλλαγμα να κληθή να εγγυηθή την εδαφικήν ακεραιότητά μας, πραγμα που ΔΕΝ επραξε η Αμερικανική Αυτοκρατορία της Ουάσιγκτων και ούτε οι ευρωπαϊκοί βραχίονές της, το ΝΑΤΟ, η Αγγλία, η Γαλλία, η Ε.Ε. -- λέγεται οτι είμεθα "αποικία", ΛΑΘΟΣ!, αι αποικίαι ΔΕΝ εχουν έγνοιες με την ακεραιότητά τους (δεν εδημιουργείτο τέτοιο ζήτημα στην Κένυα ή στην Ρουάντα Ουρούντι), την εξασφαλίζει η ηγεμονική δύναμις, η οποία εξασφαλίζει επίσης εν υποφερτόν σύστημα διαβιώσεως, υποδομάς, νοσοκομεία, τηλεγραφεία κλπ. κλπ.! Εις ημάς ζητούν τα αντίθετα! Να διαλύσωμε το ασφαλιστικόν μας σύστημα, να εξανεμίσωμε τας υποδομάς μας! Εμείς είμεθα κάτι ίσως μοναδικόν στην παγκόσμιο ιστορία, μία ίδιότυπος "μπανανία" χωρίς μπανάνες !!

Γ.

««6. Να διεκδικήσουμε το Status της Ουδετερότητας με την καθιέρωση ισότιμων σχέσεων με όλες τις χώρες του κόσμου. Και με επιδίωξη να μη διαταραχθεί η θέση μας στην Ευρώπη. Όσον αφορά το ΝΑΤΟ, το Status της Ουδετερότητας οδηγεί σε αναθεώρηση των σχέσεών μας. Τέλος οι διεθνείς εγγυήσεις που θα συνοδεύουν την Ουδετερότητα της χώρας, μάς απαλλάσσουν από τα βάρη των εξοπλισμών.»»

ΝΑΙ! Είναι, ώρα να φροντίσωμε το ιδικόν μας συμφέρον και μόνον, και να ειπούμε το πρώτον πραγματικόν ΟΧΙ  (ΟΧΙ σαν εκείνο του '40 που ητο όχι στον Μουσσολίνι αλλά και ΝΑΙ στους εκβιασμούς των Αγγλων και ΝΑΙ στον πραγματικό πολέμιο, τους Διεθνείς τοκογλύφους και το Διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα)! ΑΣΦΑΛΩΣ Ουδετερότης και βεβαίως  και απαραιτήτως ΕΞΩ απο το ΝΑΤΟ, το οποίον ετήρησε επαίσχυντον θέσιν τοσον στα Ελληνοτουρκικά, όσον και στο όνομα των Σκοπίων, οπως και εις το θέμα των ελληνοβουλγαρικών και Ελληνο-αλβανικών συνόρων, παλαιότερα! Και το οποίον σήμερον αποτελεί  απλώς και μόνον οργανον ασκήσεως της αθλίας και τυραννικής πολιτικής των Εξουσιαστων, ιδέ π.χ. την σαφώς εγκληματικήν επέμβασίν του εις Γιουγκοσλαυίαν! Δι' ημας το θέμα ειναι εξόχως πολιτικόν! ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ιδικά σου Σύνορα, ιδικός σου Στρατός, ανεξάρτητη στρατιωτική πολιτική! ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ νάχωμε ετοιμα τα κανόνια στην ντάπια του Κήπου των Ηρώων στο Μεσολόγγι! Το μπορείς?? Αν αυτά δεν τα μπορείς, αγαπητέ συνέλληνα, αν είναι πάνω απ' τις δυνάμεις σου, αν δεν το "λέει η καρδούλα σου", αν δεν έχεις "κότσια", τότε ιδού η λύσις! Να ειπής συγγνώμην στον κ. Νταβούτογλου και να κάμης αίτησιν επανεισόδου στην Οθωμανικήν Αυτοκρατορίαν! Λυπούμεθα, η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ θέλει και "κότσια"!

««Και με επιδίωξη να μη διαταραχθεί η θέση μας στην Ευρώπη. »» Αυτό εχει μικράν σημασίαν, δια τον απλούστατον λόγον οτι ΔΕΝ σημαίνει τιποτε η λέξις «Ευρώπη» (Συγγγνώμην, εκτός των άλλων, τα ευρωπαϊκά κράτη σήμερον καταφέρονται επισήμως και καταδικάζουν ΚΑΙ ΑΥΤΗΝ την ευρωπαϊκή πολιτιστική κληρονομιά ως όχι απλώς αναξίαν λόγου αλλά και καταδικαστέαν ως "ρατσιστική" --στα Σχολεία της Ευρώπης οι νέοι μανθάνουν να θεωρούν ως κάτι ασήμαντον και παρωχημένον, ισάξιον με την "τέχνην" των κανιβάλων --προφανώς την "μαγειρικήν τέχνην"-- ό,τι παρήγαγε η Ευρώπη! Ουδείς ομιλεί δια τον Γκαίτε ή τον Δάντη Αλιγιέρη --οι νέοι Ιταλοί ΔΕΝ μπορούν κάν να διαβάσουν τη γλώσσα του(! ) και όποιος τολμά να αναφέρεται στά επιτεύγματα του Ελληνορρωμαϊκού πολιτισμού δικάζεται κιόλας ως "μοναρχοφασίστας", νοσταλγός του Οίκου της Σαβοϊας!). Αν Ευρώπη σημαίνει τελικώς μία Κοινή Αγορά, τότε να υπογράψωμε Διμερείς Συμφωνίες κατα το πρότυπον της Νορβηγίας και της Ελβετίας!

ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, λοιπόν, ΕΞΩ απο την Ε.Ε. --οργανισμόν κατ' εξοχήν "αντιδημοκρατικόν" -- διότι μόνον δεινά επιφέρει η δέσμευσις με τας Συμφωνίας τύπου Μάαστριχ και τας περιέργους ντιρεκτίβας που εκδίδουν αι "φαιαί εξοχότητες" τω ανωνύμων γραφειοκρατών των Βρυξελλών (οπως απεκάλυψε ο κ.Πρόντι, ούτως --απο την ανώνυμον γραφειοκρατίαν-- εκηρύχθη και ο πόλεμος κατά της Γιουγκοσλαυϊας)! ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, ΕΞΩ απο την ΟΝΕ και το ΕΥΡΩ !!! Δι' ημας το θέμα δεν ειναι οικονομικόν, ειναι εξόχως πολιτικόν! ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΘΝΙΚΟΝ ΝΟΜΙΣΜΑ, σημαίνει να έχομε ιδικά μας "ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ'', τα οποία εχουν ΑΞΙΑΝ έτι μεγαλυτέραν και απο αυτήν την στρατιωτικήν ισχύν (κοιτάξτε τι γίνεται σήμερον στην ΙΤΑΛΙΑ! Το οξύ οικονομικόν πρόβλημα θα ελύετο απλούστατα και εν μιά νυκτί ΕΑΝ εκαμνε μίαν υποτίμησιν κατα 15% της Λιρέττας -- το "σκληρό" ευρώ οδηγεί  τους πάντας στην πτώχευσιν, νομοτελειακώς)! Συγγνώμην, οταν εκάμαμε την Εθνεγερσίαν μας, ΔΕΝ ηγέρθη συζήτησις δια το αν μας συμφέρει και πώς θα εγκαταλείψωμε την ΚΟΙΝΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ, όπου και οι Ελληνες έμποροι και βιομήχανοι είχον την ΠΡΩΤΗΝ θέσιν, και δια το πώς θα εγκαταλείψωμε τα Γρόσια και τους Παράδες και θα πάμε στην αρχαιοελληνική Δραχμή!

Εδώ είναι πολύτιμες αι περί ΟΝΕ παρατηρήσεις που κάμνει ο καθηγητής  κ.  ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ (http://www.ifestos.edu.gr/)

15.11.2011. Η ΟΝΕ ως μια θεσμική φούσκα που κάθεται πάνω σε μια μηδενική υπερεθνική ανθρωπολογία


Η ΕΕ αποτελεί ένα μετά-νεοτερικό (όχι μετά-μοντέρνο) επίτευγμα των ευρωπαϊκών εθνών. Εις πείσμα των μονοσήμαντων οικονομικίστικων ιδεολογημάτων που αφετηριακά προωθούσαν μια ανθρωπολογική εξίσωση και εξομοίωση που θα «μετατόπιζε πίστη και νομιμοφροσύνη στους υπερεθνικούς θεσμούς στην βάση οφελιμιστικών κριτηρίων και παραγόντων» τα εθνοκράτη δυνάμωσαν. Οι κοινωνίες ποτέ δεν έπαψαν να επιδιώκουν φορά κίνησης προς περισσότερη δημορατία. Πεισματικά καθήλωσαν τους τεχνοκράτες και γραφειοκράτες στον ρόλο εντολοδόχου και όχι εντολέα.

Είναι λογικό να επισημανθεί πως παρά τις φλυαρίες στοχαστών δεύτερης και τρίτης τάξης περί «πατριωτισμού του Συντάγματος» μια υπερεθνική πολιτική ανθρωπολογία δεν μπορούσε να υπάρξει, δεν υπήρξε και ποτέ δεν θα υπάρξει. Το έθνος, έλεγε ο Ντε Γκολ, στο τέλος επισκιάζει όλες τις επίπλαστες κατασκευές.

Στον ένα δίσκο της πλάστιγγας συνέχισε όπως πάντοτε να εισρέει εθνομηδενιστική λογική (εξ ορισμού αντί-δημοκρατική και ανελεύθερη). Στον άλλο δίσκο οι εντολείς κοινωνίες αρνούνταν τις εξομοιωτικές και εξισωτικές αξιώσεις. Δύσκολη βέβαια η θαλασσοπορία πλην η λογική κυριαρχούσε: Οι αξιώσεις να κρατηθεί η ΕΕ εθνοκρατοκεντρική σύμφωνα με την φύση της επικρατούσαν.

Το πολιτικό πραξικόπημα της ΟΝΕ που (απέλπιδα) γαλλικό σκοπό είχε να ελέγξει την Γερμανικη κεντρική τράπεζα, όμως, άλλαξε την διαλεκτική σχέση των εύθραστων ισορροπιών μεταξύ εθνοκρατοκεντρερικών δομών και ανεξέλεγκτων τεχνοκρατικών δομών: Ένα γιγαντιαίο υπερεθνικό διανεμητικό σύστημα διοικούμενο από τεχνοκράτες και το οποίο εν τούτοις επηρέαζε τα μακροοικονομικά μεγέθη των εθνοκρτών, επικάθησε πάνω σε ένα κενό αέρος. Μια θεσμική φούσκα τοποθετήθηκε πάνω σε μια μηδενική υπερεθνική πολιτική ανθρωπολογία.

Αντιθέσεις και αντιφάσεις σωρεύονταν επί δύο δεκαετίες. Κάθε λογικά σκεπτόμενο άτομο γνώριζε ότι ήταν ζήτημα χρόνου να ανατραπούν οι εύθραυστες ισορροπίες. Μέσα σε αυτό το κίβδηλο εποικοδόμημα-επίφαση εισέρευσαν ακόμη περισσότεροι τεχνοκράτες, εξωπολιτικοί διεθνικοί δρώντες, θηρία του διεθνικού παρασκηνίου παντελώς κοινωνικοπολιτικά ανεξέλεγκτα, πρωτοκαθεδρία στον δημόσιο λόγο απέκτησαν ποικιλόχρωμα διεθνικά εκτρώματα όπως ο Σόρος και διεθνικά τέρατα όπως η Γκόλτεν Σάκς. Η ανθρωπολογία στο εσωτερικό της ανεξέλεγκτης τεχοκρατίας ήταν εξωπολιτική, τερατώδης και κινούνταν ευέλικτα. Η εθνοκρατική κυριαρχία και ο εθνοκρατοκεντρικός ορθολογισμός ροκανίστηκαν, τα ηγεμονικά κράτη αναπόδραστα και αναμενόμενα επέδραμαν. Τις δύο τελευταίες δεκαετίες η διεθνής και ευρωπαϊκή οικονομική και πολιτική διακυβέρνηση, εξάλλου, ήταν, είναι και αναπόδραστα θα συνεχίσει να είναι ελλειματική.

Η μια και μόνη κοσμοθεωρία στα θεμέλια του Κοινοτικού οικοδομήματος που το κρατούσε όρθιο, η εμπεδωμένη δηλαδή αντί-ηγεμονική παραδοχή που εξαρχής διάχεε το εθνοκρατοκεντρικό εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αποδυναμώθηκε. Τώρα εκμηδενίστηκε. Οι τρόικες, οι Γκόλτεν Σάκς, οι Σόρος και άλλα γεράκια των παρασκηνίων διακυβερνούν και οι πολιτικοί ιθύνοντες των μελών καθίστανται θλιβεροί υπάλληλοί τους. Χρειάζεστε τρόικα. Είπε κάποιος αδιάντροπα στους δεινοπαθούντες έλληνες. Εσχάτως, νέο-ηγεμόνες, τεχνοκράτες, γραφειοκράτες, διεθνικοί δρώντες και εκτροχιασμένοι εθνικοί πολιτικοί νόμισαν πως μπορούν να συνεχίσουν να κάνουν πλιάτσικο αενάως εις βάρος των πολιτών. Σφάλλουν. Ο επίπλαστος καθωσπεπισμός και η συμβατική σοφία θα εκλείψουν. Είναι θέμα χρόνου. Το ζήτημα είναι οι ζημιές που θα πάθουμε.

Δεν είναι μόνο οι ευρωπαίοι που το 1991-2 όταν υιοθέτησαν την ΟΝΕ έκαναν την πρώτη αυτοκτονική κίνηση. Ήταν και η Ελλάδα μια δεκαετία μετά. Τους προειδοποιούσαμε σε βιβλία και άρθρα(*). Η καθωσπρέπει γραφειοκρατικοδίαιτη διανόηση και οι πολιτικά ανυποψίαστοι πολιτικοί δράστες οδήγησαν την Ελλάδα σε αυτοχειριασμό: Χωρίς να υπάρχει ο παραμικρός λόγος. Την στιγμή που δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις να αντεπεξέλθουμε στον ανελέητο ανταγωνισμό ενός ανθρωπολογικά, πολιτικά και θεσμικά ελλειμματικού εγχειρήματος, κυριολεκτικά ριχθήκαμε στον λάκκο των λεόντων. Αντιφατικά καλέσαμε τους υπεύθυνους της καταστροφής για να μας «σώσουν». Μια ακόμη αντίφαση προστίθεται στην σωρό πολλών άλλων. Τα μικτά επιφωνήματα απόγνωσης, θαυμασμού για τους ουρανοκατέβατους σωτήρες και οι κραυγές ευσεβών πόθων και απελπισίας των ιθυνόντων, δείχνουν ίσως την αγωνία τους για τις ευθύνες που κάποια στιγμή σίγουρα θα τους ζητηθούν.

Η κατακρήμνιση της ΕΕ συνεχίζεται με πρώτο μεγάλο θύμα την Ελλάδα. Έπονται όλοι οι  άλλοι. Θα  κατακρημνιστούν και τα όποια επιτεύγματα του εθνοκρατοκεντρικού εγχειρήματος. Δεν είναι τόσο η πτώχευση (μεγάλο κακό βέβαια).

Όσον αφορά την Ελλάδα, είναι επίσης και η αναίτια δέσμευσή μας να πληρώνουμε επί δεκαετίες τα επενδυτικά λάθη των ευρωπαϊκών τραπεζών. Το γεγονός ότι με τις ύστερες συμφωνίες θέτουμε τον δημόσιο πλούτο των ελλήνων υπό την αίρεση ξένων. Και ο εξευτελισμός μας ως κράτος και ως κοινωνία από τους αδιόρθωτους απόγονους των ηγεμονίσκων και των φεουδαρχών. Ευθύνες δεν μπορεί παρά να αναζητηθούν. Η ζημιά όμως είναι ήδη πολύ μεγάλη.   

       Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από ακαδημαϊκές αναλύσεις σε δέκα περίπου βιβλία και πολλά άλλα κείμενα. Στο τελευταίο υποδηλώθηκε πως η αναντιστοιχία υπερεθνικών κατεξουσιαστικών θεσμών και υποκείμενης ανθρωπολογίας οδηγεί σε μια αναπόφευκτη πτώση. Μόνη διέξοδος ήταν και συνεχίζει να είναι ο εξορθολογισμός του εθνοκρατοκεντρικού ευρωπαϊκού πολιτικού συστήματος, η αφαίρεση και της παραμικρής ανεξάρτητης εξουσίας από τους εντολοδόxους υπερεθνικούς θεσμούς, η ενίσχυση των διακυβερνητικών θεσμών και η δημιουργία νέων αμιγώς διακρατικών δομών, η κατάργηση της αστείας υπόθεσης που ονομάζεται ευρωκοινοβούλιο, η δημιουργία Συνέλευσης των εθνικών κοινοβουλίων και ασφαλώς ενίσχυση μιας φοράς κίνησης προς περισσότερη δημοκρατία στο εσωτερικό ενός έκαστου εθνοκράτους μέλους της ΕΕ. Ίσως είναι αργά. Γιατί μάλλον επανερχόμαστε στις πολιτικές προϋποθέσεις της δεκαετίας του 1930.

------------
(*) Πράγματι, ο κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ έγραφε το 1999 (Εφ. ΤΑ ΝΕΑ,  Τετάρτη 30 Ιουνίου 1999)

Ο μπαμπούλας της ΟΝΕ


Οι ιεραρχήσεις των προτεραιοτήτων μας επηρεάζονται, ενδεχομένως, από μερικές εξόφθαλμα λανθασμένες εκτιμήσεις. Για έξι τουλάχιστον λόγους, η υπόθεση της ΟΝΕ είναι παραφουσκωμένη και μυθοποιημένη.

Πρώτον, ο χαρακτήρας της διαδικασίας ολοκλήρωσης κρίθηκε ήδη στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Έκτοτε, οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν αυτή την εκτίμηση. Οι αποφάσεις του 1991-92 ­ τις οποίες μερικοί αφελώς ερμήνευσαν ως προαγγελία της εγγύησης των συνόρων μας ­ δεν οφείλονταν σε στρατηγικές συγκλίσεις ή στην ύπαρξη ενός ευρωπαϊκού πολιτικού και κοινωνικού χώρου. Αντίθετα, ήταν σπασμωδικές και βιαστικές κινήσεις λόγω «γερμανικού προβλήματος». Ουσιαστικά,συνδέοντας το θέμα αυτό με τη γερμανική επανένωση, το Παρίσι «εκβίασε» τη Βόννη και πέτυχε την υιοθέτηση της ΟΝΕ. Ο σκοπός ήταν απλός: ο έλεγχος της Γερμανικής Κεντρικής Τράπεζας.

Δεύτερον, εκτός του ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια κοινωνικοπολιτικά σταθερή και βιώσιμη οικονομική και νομισματική ένωση, οι στόχοι της Γαλλίας δυνατό να έχουν ήδη ακυρωθεί λόγω αντίθετων εξελίξεων από τις προσδοκώμενες, δηλαδή λόγω της οικονομικής υπεροχής της Γερμανίας ανεξαρτήτως ΟΝΕ. Δυνητικά,αυτό αυξάνει τις αντιθέσεις και αντιφάσεις στην Ε.Ε.

Τρίτον, ως συνέπεια σωρείας σπασμωδικών και ασπόνδυλων αποφάσεων ­ωφελιμιστικού και χρησιμοθηρικού χαρακτήρα ­ τα μέλη της Ε.Ε. εισήλθαν σε έναν διαρκή αγώνα δρόμου για «σύγκλιση» χωρίς πολιτικό προορισμό, χωρίς κοινωνικό όραμα, χωρίς επαρκή οικονομική αλληλεγγύη και χωρίς την αναγκαία και μη εξαιρετέα διπλωματική και αμυντική ταυτότητα. Έκτοτε, το σύστημα τείνει προς κατακερματισμό, πολυδιάσπαση και εγκατάλειψη των αφετηριακών σκοπών, ενώ επανεμφανίζονται ηγεμονικές συμπεριφορές. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως τον περασμένο Ιανουάριο ο Ζακ Ντελόρ μίλησε ακόμη και για κίνδυνο διάλυσης της Ε.Ε.

Τέταρτον, η στρατηγική ανικανότητα της Ευρώπης αποκτά μόνιμο χαρακτήρα, τα διλήμματα ασφαλείας και οι γεωπολιτικές διαιρέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης επανέρχονται στο προσκήνιο και πολλοί Αγγλοαμερικανοί μιλούν ανοικτά για κατάργηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υιοθέτηση μιας χαλαρής«Ατλαντικής Ένωσης» υπό υψηλή αμερικανική εποπτεία. Η πορεία της Ευρώπης, εξάλλου, επηρεάστηκε καθοριστικά λόγω της μεγάλης στρατηγικής στροφής της Γαλλίας το 1993-5. Η Συμφωνία του Βερολίνου το 1996 και η ουσιαστική αποδοχή από το Παρίσι του ατλαντικού χαρακτήρα της ευρωπαϊκής άμυνας, σε συνδυασμό με αναβαθμισμένες πολιτικές και θεσμικές σχέσεις της χώρας αυτής με το ΝΑΤΟ (και τελεσίδικη αποδοχή της Γαλλίας ως αδιαμφισβήτητου μέλους της «νόμιμης»πυρηνικής ομάδας), είναι εξελίξεις που επιβεβαίωσαν την αδυναμία των Ευρωπαίων να περάσουν από την ενοποίηση στα καταναλωτικά θέματα, στους τομείς της υψηλής πολιτικής και κοινωνικής ολοκλήρωσης.

Πέμπτον, μόνο αιθεροβάμονες αμφισβητούν το γεγονός πως η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει από καιρό απομακρυνθεί από τις αφετηριακές λογικές του κοινοτισμού και από τις ιστορικές επιδιώξεις για μη-ηγεμονική υπερεθνική ολοκλήρωση. Οι κυρίαρχες τάσεις είναι όχι προς πολιτική ένωση αλλά προς κατακερματισμό,νεο-ηγεμονικές συμπεριφορές, ιεραρχήσεις στη βάση κριτηρίων ισχύος και υποβάθμιση της συμμετοχής ή και «πρόστιμα» - τιμωρία ­ αντί αλληλεγγύης, όπως συνέβαινε στο παρελθόν ­ των λιγότερο ισχυρών μελών.

Έκτον, για τους πιο πάνω και πολλούς άλλους λόγους, η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ε.Ε. ­ την οποία κανείς νοήμων δεν αμφισβητεί ­ αναπτύσσεται πλέον με τον ίδιο τρόπο που συμβαίνει σε κάθε άλλο διακρατικό σύστημα: σκληρός ανταγωνισμός. Όπως δείχνουν εξάλλου οι επιλογές τριών άλλων κρατών της Ε.Ε., η άμεση συμμετοχή στην ΟΝΕ δεν είναι αυτοσκοπός. Τα συμφέροντά μας δεν εξυπηρετούνται αν αυτό σημαίνει: 1) οικονομική και πολιτική καθυπόταξή μας,εάν και όταν θα ενταχθούμε στην ΟΝΕ, 2) εκδίωξη ­ αντί αλληλεγγύης ­ από τον«σκληρό πυρήνα», αν αποτύχουμε π.χ. κατά 1% στον πληθωρισμό (βλ. πρόσφατες δηλώσεις Πρόντι), 3) χαλάρωση όσον αφορά την τουρκική απειλή και αποδυνάμωση στην περιφέρειά μας.

Αναμφίβολα πολλοί θα υποστήριζαν μέτρα που θα βελτίωναν την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας στον διεθνή χώρο. Δεν μας τιμά, όμως, εάν χρειαζόμαστε τον μπαμπούλα της ΟΝΕ, για να κάνουμε αυτό που μας συμφέρει να κάνουμε. Μήπως θα πρέπει να ξανασκεφτούμε σκοπούς, μέσα, προτεραιότητες και ιεραρχήσεις; Είναι,τουλάχιστον, δυνατό να σταματήσει η πολιτική τρομοκρατία πως αν χάσουμε το τρένο της ΟΝΕ θα ριχτούμε, δήθεν, στον λάκκο των λεόντων;

ΠΑΡΕΚΒΑΣΙΣ

Ποιός πταίει διά την πτώχευσιν της Ελλάδος ? Βεβαίως, πταίουν το διογκωμένον δημόσιον, η υπερφορολόγησις, το πατόκορφα διεφθαρμένον πολιτικόν σύστημα και πολιτικόν και συνδικαλιστικόν προσωπικόν (η λεγόμενη Κλεπτοκρατία)! Βεβαιως πταίει το σύστημα του Σοσιαλισμού, των εξωαγοραίων διανομών εισοδήματος και των εξωαγοραίων  επιδοτήσεων (που έκαμε π.χ. Υπερ-δημοσίους υπαλλήλους τους αγρότας --αγρότας κατ' όνομα, διότι το πλείστον δηλώνει εν προϊόν υψηλής επιδοτήσεως, λαμβάνει την επιδότησιν και στο  χωράφι του ΔΕΝ φυτεύει τίποτε !!!!)! Βεβαιως πταίει το Εκαπαιδευτικόν σύστημα που καλλιεργεί εκ προθέσεως την αγραμματωσύνην και την ραστώνην και την  ακρισίαν (πώς αλλοιώς θα βρίσκεις ότι "τα λένε ωραία" οι πολιτικοί της Μεταπολιτεύσεως? Πώς θα γίνης αβουλον ζωάκι εις χείρας του "συστήματος'', του "χρηματοπιστωτικού" ή της υπερ-διεφθαρμένης "δημοκρατιας της Μεταπολιτεύσεως", πώς θα καταλήξης στην αγκαλιά του επαισχύντου "πελατειακου κράτους" δια να σε διορίση στο εξαθλιωμένον Δημόσιον ο υπερ-διεφθαρμένος βουλευτής της "Κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας" ?)!
Βεβαίως, πταίει η διαπλοκή και η συνεργασία πολιτικών-πλουτοκρατών: Ακόμη και η μελέτη του STRATFOR παρατηρεί οτι ««από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στα 20 χρόνια ευημερίας, ωφελήθηκε οικονομικά η ελληνική ελίτ και όχι ο απλός λαός, ο οποίος είναι άκρως αμφιλεγόμενο αν κέρδισε κάτι από τον Ε. Ε. και την ευρωζώνη σε σχέση με αυτό που θα κέρδιζε εκτός ευρωζώνης! Η οικονομική ελίτ κέρδισε από τον υπέρογκο δανεισμό.»» ΚΑΙ επίσης ΑΥΤΟ το οποίον ειναι γνωστόν αλλά έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ακριβώς επειδή το λέει το STRATFOR: ««Τα οικονομικά «πακέτα» [δηλ. αυτά που δίδονται τώρα, με το Μνημόνιο] από τη Γερμανία που υποτίθεται θα βοηθήσουν στη σταθεροποίηση του συστήματος αφήνουν άθικτη επί της ουσίας την ελίτ, ενώ το ακριβώς αντίθετο ισχύει για τους απλούς καθημερινούς εργαζόμενους, οι οποίοι υποφέρουν λόγω δραματικών απωλειών σε μισθούς, και συντάξεις.»»
Επίσης η κατάργησις των δασμών λόγω "Κοινής Αγοράς" υπήρξε καταστροφική δι' ημάς τους αδυνάτους! Επ' αυτού: η μελέτη του STRATFOR παρατηρεί  οτι ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, η οικονομική ολοκλήρωση μέσω του ευρώ έδωσε την ευκαιρία εισόδου στην ελληνική αγορά σε όποιον Ευρωπαίο το επιθυμούσε, με αποτέλεσμα σχεδόν όλοι οι παραγωγικοί τομείς της οικονομίας της χώρας να βρεθούν σε εξαιρετικά δυσχερή θέση λόγω χαμηλού κόστους εισαγωγών κάτι που οδήγησε σε μαρασμό και απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας, κυρίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. 

Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

ΟΜΩΣ, ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ ΟΛΑ ΗΣΑΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑΝ ΑΡΙΣΤΑ, αποτελεί αδήρητον ΚΑΝΟΝΑ της οικονομικής επιστήμης ότι η σύνδεσις στο ίδιο νομισματικόν σύστημα ενός ισχυρού και ενός ασθενούς μέλους θα καταλήξη ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΩΣ στην πτώχευσιν του ασθενεστέρου (ο οποίος και τη ιδίαν την ώραν της πτωχεύσεως θα ηδύνατο να διασωθη με μίαν γενναίαν υποτίμησιν που θα ηδύνατο να κάμη ΕΑΝ είχε ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ, τα οποία ομως η Ενωσις του τα στερεί (όπως εχει ειπή δια την Ελλάδα ο κορυφαίος οικονομολόγος Παύλος Κρούγκμαν, «θα ητο εύκολο να αντιμετωπίσετε την κρίσι αν είχατε νομισματικά εργαλεία… τωρα δεν δύνασθε να πράξετε το παραμικρόν»)! Διατί επτώχευσε η Αργεντινή (παρασυρθείσα απο την πτώχευσιν της Βραζιλίας)? Διότι είχε ως νόμισμα το Δολλάριον (φαινομενικώς το Πέσος αλλά συνδεδεμένον με το Δολλάριον) και ΔΕΝ ειχε νομισματικά εργαλεία! Η Ελλάς εχει πτωχεύσει τρείς φοράς έως της σήμερον, διατί? διότι ητο συνδεδεμένη με εν σκληρον νόμισμα, με το "σύστημα του Φράγκου" (Δι' αυτό και ο λαός απεκάλει την δραχμήν "φράγκο", εξ' ου και αι πολλαί λαϊκαί εκφράσεις που ζούν ακόμη π.χ. «έπιασε την καλή, τρελλάθηκε στα φράγκα")! Επομένως, αποτελεί ανάγκην να εγκαταλείψωμε οριστικώς το ΕΥΡΩ ΤΩΡΑ !!! Τα ανωτέρω απεδείχθησαν στην Ε.Ε. εν τη πράξει, ιδού χαρακτηριστικός πίναξ:

Πηγή:www.capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

Δ.

««9. Να αναθεωρήσουμε τον Συνταγματικό μας χάρτη με νέους θεσμούς, που να εξασφαλίζουν το πολίτευμα της γνήσιας-πραγματικής και άμεσης Δημοκρατίας.»»

ΑΣΦΑΛΩΣ, το πρωτον που πρέπει να γίνη προς εγκαθίδρυσιν ενος ΝΕΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, μιας νέας ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, ειναι να συγκληθή Συντακτική Συνέλευσις προς καταρτισμόν ΝΕΟΥ Συντάγματος το οποίον θα εξυπηρετεί και θα προστατεύει τα θεμέλια της Πολιτείας και θα έχει θεσμούς αλληλο-ελεγχομένους, ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΔΕΙ ΦΩΝΗΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΑΟΝ, ΦΩΝΗΝ «γνήσιας-πραγματικής και άμεσης Δημοκρατίας», εν αντιθέσει με το σημερινόν Σύνταγμα, το οποίον ΔΕΝ ειναι  Σύνταγμα, ΟΥΤΕ δημοκρατίας, ΟΥΤΕ καν ευνομουμένης Πολιτείας , αλλά συγκεκαλυμένη τυραννία,διότι καθιερώνει την ΕΝΟΣ ΑΝΔΡΟΣ ΑΡΧΗΝ, ενος πρωθυπουργού ο οποίος αφου καταλάβει την αρχήν ανηθίκως και δημαγωγικώς (υποσχόμενος π.χ. ότι "λεφτά υπάρχουν") και στηριζόμενος κατόπιν στην πλειοψηφίαν των ιδικών του βουλευτών, δύναται κατόπιν να λαφυραγωγή ληστρικώς την χώρα χωρις να δύναται ΟΥΔΕΙΣ να τον σταματήση ή να τον ελέγξη, παρότι θα εχει τους πάντας και ολον τον λαόν εναντίον του!!! Συγκρίνατε με το αρχαιο-ελληνικής εμπνεύσεως (χάρις εις την αλληλογραφίαν Κοραή-Τζέφφερσον) Σύνταγμα των ΗΠΑ όπου ειναι ευκολότατον να κατηγορηθή ( impeachment) ο Πρόεδρος της Ενώσεως και να οδηγηθή εις ιδικόν δικαστήριον, πραγμα που εχει συμβή πλειστάκις (και προσφάτως, ως προανεφέρθη, με τον κ. Κλίντον)!
Επίσης το ΝΕΟΝ αυτο Σύνταγμα θα επαναβεβαιώση το διακηρυχθέν απο την Α΄ Εθνικήν μας Συνέλευσιν, οτι το παρόν Κράτος ειναι το κράτος του Ελληνισμού και του Ελληνικού Εθνους και θα προβλέπει αναλόγους θεσμούς (παραδειγματιζόμενον απο το Σύνταγμα και τους Νόμους του Κράτους του Ισραήλ το οποίον θεωρεί ως πρώτην αρχήν του το οτι το Ισραήλ αποτελεί το Jewish State). ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΩΣ, το Σύνταγμα τουτο (εν αντιθέσει προς το σημερινόν που είναι, εκτός των άλλων,  Σύνταγμα Θρησκευτικής Μισαλλοδοξίας) ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, που θα κατοχυρώνη ρητώς όλα τα διαλαμβανόμενα στον Χάρτη του ΟΗΕ και (κυρίως) στην ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβασις Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων)!

Ε.

««10. Να εφαρμόσουμε ένα Νέο Πρόγραμμα Οικουμενικής Ανάπτυξης, Κοινωνικής Ανόρθωσης, Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης και Πολιτιστικής Αναγέννησης με στόχο την ραγδαία άνοδο του οικονομικού, κοινωνικού, μορφωτικού και πολιτιστικού επιπέδου του ελληνικού λαού με την παράλληλη ανάδειξη του κύρους της χώρας στο διεθνή χώρο.»»

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ, ΑΥΤΑ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Η ΕΛΛΑΣ !!! ΕΧΟΜΕ ΑΜΕΣΟ ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης και Πολιτιστικής Αναγέννησης !!!

Οπως παρατηρεί ο κ. Χρ. Γιανναράς (στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ):

««Το κατεπείγον πολιτικό ζητούμενο είναι η αλλαγή στο ψυχολογικό κλίμα: Θεσμικές μεταβολές και καινοτόμες πρωτοβουλίες που να κάνουν συγκεκριμένη και απτή την καταξίωση της ποιότητας στον κοινό βίο, της ποιότητας καθεαυτήν, δίχως υπονόμευση από τη χρησιμοθηρία. Να ανατραπεί ο πρωτογονισμός της μεταπολιτευτικής ξιπασιάς που ταύτισε την «ανάπτυξη» με τη μεγιστοποίηση της καταναλωτικής ευχέρειας, την «πρόοδο» με τον μηδενιστικό λαϊκισμό του «όλα επιτρέπονται». Να αντλήσει ο Ελληνας σήμερα αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια, χαρά της ζωής όχι από το σισύφειο κυνηγητό της οικονομικής ευπραγίας, την εξασφάλισή της μέσω του κομματικού παρασιτισμού, του πελατειακού κράτους, της εγωκεντρικής αυθαιρεσίας. Να μπορέσει να καυχηθεί ο Ελληνας για ποιοτικές κατακτήσεις συλλογικές και ατομικές.

Αν είχε έκτακτο ηγετικό χάρισμα ο κ. Σαμαράς, θα κατέβαινε σε αυτές τις εκλογές, του πανικού και του αδιεξόδου, με επαγγελίες άλλου επιπέδου, άλλης λογικής: Οτι θα εξασφάλιζε στην ελλαδική κοινωνία τα καλύτερα στην Ευρώπη κλασικά λύκεια (έχει το ανθρώπινο υλικό για να τολμήσει το εγχείρημα, δίχως το παραμικρό επιπλέον οικονομικό κόστος). Οτι θα αναδιάρθρωνε ριζικά τη γλωσσική διδασκαλία και τη διδασκαλία των μαθηματικών στα σχολειά, για να έχουν τα Ελληνόπουλα πρόσβαση στη γλώσσα ως λογική και στα μαθηματικά ως γλώσσα. Οτι θα ξεκινούσε τη διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής από την τετάρτη του Δημοτικού, σαν παιχνίδι, ώς το τέλος του Λυκείου σαν άσκηση της κριτικής σκέψης.

Με τέτοιου είδους επαγγελίες θα κατέβαινε στις εκλογές ο κ. Σαμαράς, αν είχε πατριωτική παλληκαριά και ηγετικό χάρισμα. Θα γνωστοποιούσε ονόματα, καταξιωμένους πολίτες, που θα τους είχε επιστρατεύσει να συντάξουν νέο Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, ικανόν να μεταβάλει τη δημοσιοϋπαλληλία σε πεδίο ανάδειξης των αρίστων (και όχι της ρουσφετολογικής σαβούρας). Να είναι τιμή και αξίωμα ο τίτλος του κρατικού λειτουργού, στίβος για τους προικισμένους με δημιουργική φαντασία και κοινωνική ευαισθησία.

Το κράτος πολλαπλασιάζει τα έσοδά του, όταν αμείβει (με τη φορολογική του πολιτική) την παραγωγική πρωτοβουλία και τόλμη, είτε του μικρής περιουσίας αγρότη είτε του γενναίων επενδύσεων επιχειρηματία. Αν στην άσκηση πολιτικής πρωτεύει η καταξίωση της ποιότητας, η συλλογικότητα ξαναγίνεται κοινωνία, ξορκίζεται η ζούγκλα. Η ελληνική κοινωνία θα ανακάμψει, όχι με νταηλίκια προς τους δανειστές, αλλά αν αποβάλει τη λογική του δανεισμού, που τη γέννησε το κομματικό ρουσφετολογικό κράτος και ο εκβιαστικός, γκανγκστερικός συνδικαλισμός, αυτό το καρκίνωμα καταξίωσης της αδιαντροπιάς, της συμφεροντολογικής κτηνωδίας.

Απλές αλήθειες, στέρεες, ικανές να αλλάξουν το κλίμα, να χτίσουν ανάκαμψη. Εχουν ένα ελάττωμα: Δεν κατακτώνται με μόνη την κατανόηση. Προϋποθέτουν κερδισμένη με μόχθο ανιδιοτέλεια, έξοδο από το εγώ – κι αυτό όχι για να πειθαρχήσει ο άνθρωπος σε κώδικες Ηθικής και συστήματα «αξιών», ρομαντικές ουτοπίες για ψυχολογική κατανάλωση, αλλά μόνο για τη χαρά της αυταπάρνησης, τη χαρά να κοινωνείς τη ζωή, να τη μοιράζεσαι. Να χαίρεσαι την τιμή καταξίωσης της ποιότητας, «τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών», τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε».

Την επαφή με την πραγματικότητα αυτής της ποιότητας την έχουν χάσει οι κομματάνθρωποι. Και πρόκειται για απώλεια αρμοδιότητας ψυχιάτρων. Πρέπει κατεπειγόντως να τους στείλουμε στα σπίτια τους. Να ιδιωτεύσουν.»»

ΤΩΡΑ ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΟΥΜΕ

Η σαθρή πολιτική λιτότητος δρά ευτυχώς αφυπνιστικώς, η κοινωνική ανεκτικότητα οσονούπω τελειώνει. Γράφει επ' αυτού ο κ. ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΣ Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ):

««Πόσο κοινωνική ανεκτικότητα μπορεί να έχει μια στρατηγική που θέλει να περιορίσει μέχρι το 2012 τον ελληνικό δημόσιο τομέα στο 33%-35% του ΑΕΠ, σε αφρικανικά και λατινοαμερικανικά επίπεδα δηλαδή; Οι ευρωπαϊκές ελίτ δεν φαίνεται να έχουν σχέδιο για το πώς ο καπιταλισμός θα επανακαθορίσει τη σχέση του με τη δημοκρατία. Οι πολιτικές λιτότητας αποδομούν το κοινωνικό (αλλά και το πελατειακό) κράτος και, συγχρόνως μετά την κρίση του 2008, ούτε ο ιδιωτικός δανεισμός μπορεί να στηρίξει το επίπεδο ζωής των μεσαίων και κατώτερων στρωμάτων. Η μόνη συστημική απάντηση μέχρι στιγμής φαίνεται να είναι ο αυταρχισμός.»»

ΟΠΟΤΕ, το σκηνικό διά την λαϊκήν έγερσιν έχει ήδη "στηθή" και επομένως προσδοκούμε βασίμως να συνεχισθουν αι ήδη αρξάμεναι λαϊκαί ζυμώσεις, ώστε να εμφανισθούν νέαι δυνάμεις, γνησίως λαϊκαί, αι οποίαι θα αντικαταστήσουν το εν διαλύσει και σεσηπώς ήδη, πολιτικόν σύστημα και ιδεολόγημα της Μεταπολιτεύσεως και το πατόκορφα διεφθαρμένον "πολιτικόν του προσωπικόν". Προς την κατεύθυνσιν αυτήν εργαζόμεθα όλοι (και τούτο εξυπηρετεί και το παρόν κείμενον) και ελπίζομε και είμεθα αισιόδοξοι και πιστεύομε οτι συντόμως θα επέλθη η ανανέωσις τη πολιτικής ζωής του τόπου μας με πρόσωπα που θα εκφράζουν τους γνησίους πόθους της ελληνικής λαϊκής ψυχής και τα οποία θα εμπνέονται απο τας ανωτέρω ΔΕΚΑ αρχάς! Πιστεύομε ότι η αλλαγή δύναται να συμβή μόνον με ΑΓΩΝΑΣ ΛΑΪΚΟΥΣ!!!
ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ, ΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΩΜΕ ΣΑΦΩΣ !!!  ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ και μάλιστα διά λόγους σαφείς όπως πολύ ορθώς αναλύει εις άρθρον του ο κ. ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΡΑΛΟΓΛΟΥ (5/12/2011 -- capital.gr) υπό τον τίτλον «ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ»:

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΗ !!!

Όσο περισσότερο αντέχουμε την μιζέρια και την εξαθλίωση που μας περιβάλλει τόσο καλύτερα εξυπηρετούνται τα σχέδια όλων εκείνων που έχουν να κερδίσουν από την κατάντια μας αυτή. Δανειστές, Έλληνες πολιτικοί όλου του φάσματος, κρατικοδίαιτοι, και ύποπτοι «κεφαλαιούχοι» έχουν τώρα κοινή επιδίωξη. Να κερδίσουν χρόνο για να ανασυνταχθούν ασελγώντας αργότερα στο κουφάρι της Ελλάδας.

Οι δανειστές πρώτοι απ΄ όλους δεν βλέπουν κανένα λόγο να μας σώσουν όσο έχουν στα χέρια τους την διαχείριση της οικονομίας και την εθνική κυριαρχία για μεταρρυθμίσεις και ριζικές κοινωνικές ανακατατάξεις. Κερδίζοντας χρόνο θα δουν τι τελικά θα κάνουν με την ασήμαντη (γι΄ αυτούς) Ελλάδα όταν αναμορφώσουν τον ευρωπαϊκό οικονομικό χάρτη. Μέχρι τότε θα μας έχουν σβήσει παντελώς από την ευρωπαϊκή μεταποιητική και εμπορική γεωγραφία.

Τα περί εξαγωγών και εξωστρέφειας της εθνικής παραγωγής είναι ελαφρώς αστεία και επειδή συνδέονται μόνο με κλαδικά επιχειρηματικά αιτήματα θα έχουν σύντομα και ημερομηνία λήξεως.

Το επόμενο σκέλος που θα σβήσει θα είναι η ενεργειακή Ελλάδα που βρίσκεται ήδη στο περιθώριο των ανακατατάξεων της ενεργειακής ζώνης της Ανατολικής Ευρώπης, των Βαλκανίων και της ευρύτερης περιοχής των χωρών του Ευξείνου Πόντου. Άλλωστε οι  γνωστές εγχώριες πολιτικές «φούσκες»  των κυβερνήσεων από τον κ. Κ. Σημίτη μέχρι και σήμερα για τον δήθεν ρόλο της Ελλάδος στις ενεργειακές ανακατατάξεις έχουν ήδη σκάσει . Και θα εξαφανιστούν τελείως όταν η ΔΕΗ, η ΔΕΠΑ και τα ακόμη ελεγχόμενα, έμμεσα, από το κράτος διυλιστήρια θα αλλάξουν χέρια. Με ταχύτατες μάλιστα διαδικασίες. Όταν φθάσει ή ώρα της αποκρατικοποίησης, με ρυθμό πολυβόλου, τότε θα αντιληφθούμε ότι ο αφανισμός της Ελλάδας και από τον ενεργειακό χάρτη της Ευρώπης ήταν προσχεδιασμένος τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από την Ευρώπη πριν από το 2000. Απλώς μας άφησαν να νομίζουμε ότι έχουμε ρόλο στις ευρωπαϊκές ενεργειακές μπίζνες και τα σχέδια για τις χώρες που πραγματικά θα αναλάβουν ρόλο όπως, για παράδειγμα, η Τουρκία.

Οι πολιτικοί του σημερινού πολιτικού φάσματος θέλουν επίσης χρόνο για να ανασυνταχθούν και να επανακάμψουν ως «Σωτήρες» του έθνους και των σκληρά δοκιμαζόμενων Ελλήνων...  Όσο δεν βρίσκουν τα πρόσωπα, τα σχήματα και ιδίως την ιδεολογία που θα καλύψει την «σταυροφορία» σωτηρίας της χώρας... τόσο θα χρειάζονται χρόνο και συνεπώς θα πρέπει να συντηρούν την σημερινή μιζέρια για να μεγαλώνει η αγανάκτηση και η προσδοκία των χαχόλων (έτσι μας βλέπουν) ψηφοφόρων. Συνεπώς και οι πολιτικοί δεν έχουν ούτε την άδεια (από τους δανειστές) ούτε την δυνατότητα, λόγω των δικών τους επαγγελματικών προβλημάτων, να μας σώσουν.  Άρα και αυτοί συνεχίζοντας το παρατράγουδο των υποχρεώσεών μας προς τους δανειστές θα γονατίζουν τους φορολογούμενους και όποιον μπορεί ακόμη να σηκώσει κεφάλι.

Οι «κεφαλαιούχοι» και οι «επενδυτές διαχειριστές» των κεφαλαίων εκείνων που παίζουν χοντρά το παιχνίδι της δραχμής θα συνεχίζουν να τζογάρουν με την ψυχολογία των πανικοβλημένων καταθετών για να αδυνατίζουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα και να διασφαλίζουν την συνέχιση της κακομοιριάς και της εξαθλίωσης στην χώρα. Συνεπώς και αυτοί κερδίζουν όσο δεν διακρίνεται σωτηρία του τόπου.

Οι επιχειρηματίες κρατικοδίαιτοι και μη όλων των τομέων της οικονομίας θέλουν επίσης χρόνο για να ολοκληρώσουν της προϋποθέσεις εφαρμογής μιας εργασιακής πολιτικής χωρίς όρια, χωρίς οροφές, χωρίς συλλογικότητα και πάνω απ΄ όλα χωρίς ωράρια, αντιρρήσεις και αντιδράσεις. Η εξίσωση μισθών και ημερομισθίων σε εκείνα της Βουλγαρίας και αργότερα της Τουρκίας στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της εθνικής παραγωγής είναι θέμα χρόνου.

Και αυτόν τον χρόνο επιδιώκουν και οι επιχειρηματικές τάξεις που δεν έχουν κανένα λόγο να βάλουν τα κεφάλαιά τους για να σώσουν ακόμη και τις επιχειρήσεις τους. Αν βρεθεί κράτος και κυβέρνηση που θα θελήσει να σώσει τις επιχειρήσεις τους με προνομιακές χρηματοδοτήσεις προκειμένου να σωθούν οι τελευταίες θέσεις εργασίας έχει καλώς. Διαφορετικά τα δικά τους τα κεφάλαια δεν πρόκειται να θυσιαστούν στον αγώνα για την διάσωση του τόπου.

Χρόνο θέλουν ακόμη και οι επαγγελματίες συνδικαλιστές κυρίως των κρατικών συντεχνιών για να ανασχεδιάσουν την «αγωνιστικότητα» τους και να πείσουν τους αφανισμένους οικονομικά εργαζόμενους και τους ανέργους ότι είναι χρήσιμοι και στο μέλλον παρά την αποκάλυψη τους καταστρεπτικού τους ρόλου σε όλα τα επίπεδα.

Χρόνο θέλουν ακόμη και αυτοί που περιμένουν να αγοράσουν την κρατική περιουσία με το γνωστό «σύστημα αξιοποίησης» μιας και η σημερινή κυβέρνηση είναι προσωρινή και δεν μπορεί να οδηγηθεί σε ριζοσπαστικές αποφάσεις «σωτηρίας του έθνους».

Αυτόν τον ρόλο τον περιμένουν από την (βεβαία) συγκυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές όποτε και αν γίνουν.

Άρα ούτε αυτοί οι « επενδυτές» είναι αποφασισμένοι να μας σώσουν τώρα και να χάσουν έτσι τα βέβαια κέρδη που θα τους εξασφαλισθούν μετά τις εκλογές.

Με δεδομένες όλες αυτές τις επιδιώξεις και τους στόχους, δανειστών, πολιτικών, «κεφαλαιούχων», «επενδυτών» και εργοδοτών κανείς δεν μπορεί να περιμένει κινήσεις σωτηρίας αλλά μόνο σχεδιασμούς για την δική τους οικονομική σωτηρία... george.kraloglou@capital.gr

Η ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ ΔΙΑ ΤΟΝ κ. ΠΑΠΑΔΗΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ

 Μας ερωτούν διά τοπώς βλέπομε τη νέα Κυβέρνησι (ΟΧΙ την πολιτικήν της, περί αυτού περαιτέρω, αλλά την Κυβέρνησι καθαυτήν)! Αντί άλλης απαντήσεως θα αναδημοσιεύσωμε κείμενον του κ. Χρ. Γιανναρά από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, με του οποίου τας απόψεις συμφωνούμε:

««H εμφάνιση του κ. Λουκά Παπαδήμου, το παρουσιαστικό του, γέννησε θετικές ψυχολογικές αντιδράσεις. «Tο πρόσωπο είναι σπαθί» έλεγε ο λαός μας, όταν ακόμα μιλούσε τα ελληνικά των μανάδων μας (και όχι της τηλεόρασης ή του πασοκικού σχολείου). Eίδαμε μπροστά μας έναν άνθρωπο ήρεμο, ευπρεπή, απροσποίητο, δίχως το άγχος να κερδίσει τις εντυπώσεις. Oλοκάθαρο βλέμμα, «αέρας» απλότητας, σοβαρότητας, σύνεσης. Kαι ο λόγος του λιτός, καίριος, σαφής. H παρουσία του Λουκά Παπαδήμου στην προεδρία της κυβέρνησης γέννησε εμπιστοσύνη, επομένως και ελπίδα.
Aλλά η κρατική εγρήγορση των πολιτών δεν έχει περιθώρια να χαλαρώσει: Στον κ. Παπαδήμο δεν ανατέθηκε η, προσωρινή έστω, διακυβέρνηση της χώρας με επιτελείο της δικής του επιλογής και ευθύνης (όπως έγινε στην Iταλία με τον κ. Mάριο Mόντι). Δεν του ζητήθηκε να επιλέξει το επιτελείο του ο ίδιος, έστω και από το πολιτικό προσωπικό των τριών κομμάτων που συναίνεσαν στο πρόσωπό του. O κ. Παπαδήμος πρέπει να κυβερνήσει τη χώρα με μια δεδομένη, καθορισμένη από τα κόμματα υδροκεφαλική κυβέρνηση, συγκροτημένη από πρόσωπα που στη συνείδηση των πολιτών ταυτίζονται με την αποτυχία του πολιτικού συστήματος στην Eλλάδα, την ευτέλεια, την ανικανότητα, την κραυγαλέα φαυλότητα.
Oι κομματικές ηγεσίες το έδειξαν φανερά, δεν ήθελαν την πρωθυπουργία Παπαδήμου: O ολίγιστος των Παπανδρέου προσπάθησε, επί τρεις ημέρες, να παρακάμψει το όνομά του, που από την πρώτη στιγμή αυτονόητα και επιτεταμένα προβαλλόταν, χρησιμοποιώντας ακόμα και ασύστολα ψεύδη. Yποχρεώθηκε να συναινέσει μόνο με την εκβιαστική απειλή των πενήντα βουλευτών του, που έφριξαν από την καταληκτική επιλογή του και τον διασυρμό που προμήνυε. O δε κ. Σαμαράς, δίχως τον παραμικρό δισταγμό, τόλμησε τη δήλωση που θα τον συνοδεύει εσαεί σαν μέτρο των ποιοτικών του εκτιμήσεων: «Tι Παπαδήμος, τι Πετσάλνικος»!
Kαι οι δύο αρχηγοί, ήταν περισσότερο από φανερό, έτρεμαν τη σύγκριση. Στο πρόσωπο του Παπαδήμου οι πολίτες θα ψηλαφούσαν το μέτρο για να πιστοποιήσουν: ποιος είναι ηγέτης και ποιος κνώδαλο, ποιον μπορούν να εμπιστεύονται και ποιον πρέπει να αποφεύγουν σαν θλιβερή ή κωμική ολιγότητα. Aν άφηναν τον Παπαδήμο να σχηματίσει κυβέρνηση με δικούς του επιτελείς (έστω μεταβατική), ύστερα από κάποιους μήνες το πολιτικό σκηνικό ίσως να ήταν εντελώς άλλο από το σημερινό: τα ώς τώρα κόμματα να είχαν θαφτεί, οριστικά και αμετάκλητα, στο «χρονοντούλαπο της Iστορίας».

Oμως ο Παπαδήμος δέχθηκε, άνευ όρων, να ηγηθεί σε έναν ευτελισμένο συρφετό αποτυχημένων, να πρωθυπουργεύσει σε μια κυβέρνηση - δειγματολόγιο ή κουρελού συμβόλων της ανυποληψίας, της περίτρανα αποδεδειγμένης ανικανότητας, της αρρωστημένα προκλητικής αναίδειας και θρασύτητας, της χιλιομαρτυρημένης φαυλότητας. Δέχθηκε, άνευ όρων, να ταυτίσει το όνομά του με ανθρώπους που δεν τολμούν να ξεμυτίσουν σε δημόσιο χώρο, γιατί ξέρουν με ποιες πρακτικές αποδοκιμασίας τους περιμένει η οργή και η αηδία των πολιτών. 

Γιατί το έκανε αυτό ο Παπαδήμος, γιατί αποδέχθηκε την άνευ όρων πρωθυπουργία;
H απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι αντικείμενο κυρίως λογικής και πολιτικής ανάλυσης και δευτερευόντως ψυχολογικής βυθοσκόπησης του κ. Παπαδήμου. Tρία τινά μοιάζει πιθανό να συμβαίνουν:

Tο πρώτο, ότι ο κ. Παπαδήμος αποδέχθηκε συνειδητά τον πολύ περιορισμένο (χρονικά και ως προς το πεδίο ευθυνών) ρόλο του τεχνοκράτη. Aνέλαβε να διεκπεραιώσει την εκταμίευση της έκτης δόσης του δανείου, να οριοθετήσει τη διαδικασία της εθελοντικής ανταλλαγής των ελληνικών ομολόγων (το PSI plus) και να επιμεληθεί την εφαρμογή των αποφάσεων της Συνόδου Kορυφής της 27ης Oκτωβρίου. Aυτή τη μαστορική ξέρει, αυτήν θα ασκήσει, και μετά θα γυρίσει στο σπίτι του. Παρεμπιπτόντως θα επιβλέψει και τη διενέργεια εκλογών – κάτι που θα μπορούσε να κάνει ακόμα και ο κ. Πετσάλνικος. Θα ελέγχει και θα συντονίζει τα υπουργεία της κυβέρνησης μόνο ως προς την εμπλοκή τους στις τρεις συγκεκριμένες αποστολές που του ανατέθηκαν. Δεν θέλει να έχει την παραμικρή ανάμειξη με τις εξουσιαστικές φιλοδοξίες του κομματικού υποκόσμου.
Δεύτερο πιθανό ενδεχόμενο: O κ. Παπαδήμος δεν επρόκειτο ποτέ να αναμειχθεί ούτε στο συγκεκριμένο αυτό πεδίο τεχνοκρατικής συνεισφοράς, αν δεν του το ζητούσαν πιεστικά από την Eυρωπαϊκή Kοινότητα, με εγγυήσεις υποστήριξής του, για να αποτραπεί η αποπομπή της πατρίδας του από την E.E. Θεώρησε πατριωτικό του καθήκον να βοηθήσει αδιαφορώντας για τις ταπεινώσεις που θα του επεφύλασσαν οι κομματικές ηγεσίες και κουζίνες.
Tρίτο ενδεχόμενο, το περισσότερο «χλωμό»: O κ. Παπαδήμος πιστεύει στη δυναμική της ποιότητας. Oτι έναν ηγέτη πρόδηλα επαρκή και με θυσιαστική ανιδιοτέλεια ο λαός θα τον λατρέψει. Oτι μπροστά σε αυτή τη δυναμική που έχει από μόνη της η ποιότητα, κάποτε (όχι πάντοτε) καταρρέουν από μόνες τους και οι πιο θωρακισμένες αντιστάσεις της ανικανότητας και της φαυλότητας. Hδη η ανικανότητα και η φαυλότητα έχουν στήσει μια χάρτινη κυβέρνηση – τη συγκρότησαν οι κομματάρχες μόνο για να μοιράσουν μπουναμάδες στα παραπαίδια τους. Σε κάθε υπουργείο πληθωρισμός από παραπαίδια, έτσι, για να γλείψουν λίγους μήνες το κόκαλο. O κ. Παπαδήμος ποντάρει, λέει η «ωχρή» εκδοχή, στη διαφορά που ενσαρκώνει από όλο αυτό το ανθρώπινο υλικό: Mιλάει διαφορετική γλώσσα, σκέπτεται με διαφορετική λογική, ενεργεί με διαφορετικό ήθος, έχει στόχους διαφορετικούς. Kυρίως, είναι υγιής ψυχικά, απρόσβλητος από την παράνοια της εξουσιολαγνείας των κομματανθρώπων και τη συνακόλουθη απώλεια επαφής με την πραγματικότητα. Aυτή η διαφορετικότητα θα τον επιβάλει. Oταν λήξει η θητεία του, θα είναι αδιανόητη η απομάκρυνσή του από την πρωθυπουργία. Eστω και χωρίς να φτιάξει κόμμα, το όνομά του θα το γράφουν οι πολίτες σε ένα χαρτί και θα το ρίχνουν στην κάλπη.»»

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΟΝ

 Αντί ιδικής μας αναλύσεως της σημερινής καταστάσεως, αποαπώμεν απο τό άρθρον στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ που έγραψε ο κ. ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗΣ Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας στο King's College του Λονδίνου, υπό τον τίτλον «Αγορές - Ε.Ε. - μνημνονιακό μπλοκ: το νέο τρίγωνο της ανωμαλίας»

Ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;» λέγεται ότι αναφώνησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στη συγκυρία της υπόθεσης Λαμπράκη.[….]
Το ίδιο ερώτημα τίθεται προφανώς και σήμερα και η απάντηση συνίσταται και πάλι σε ένα τρίγωνο πολιτικής ανωμαλίας. Ενα τρίγωνο νέου τύπου, που οι πλευρές του αποτελούνται από τις ονομαζόμενες «αγορές», δηλαδή το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, την Ε.Ε., και πιο συγκεκριμένα το γαλλογερμανικό διευθυντήριο, και το εγχώριο μνημονιακό μπλοκ, δηλαδή τη συμμαχία οικονομικών συμφερόντων και πολιτικής ελίτ που ανέλαβε να φέρει σε πέρας ένα αδιανόητο μέχρι πρότινος έργο κοινωνικής κατεδάφισης και νεοαποικιακής υποδούλωσης της χώρας.

Η δημοκρατία και πάλι στο απόσπασμα, λοιπόν, με εναρκτήριες πράξεις το μνημονίο και την υποταγή στην τρόικα. Με τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών περάσαμε όμως σε ένα άλλο, ανώτερο στάδιο αυτής της διαδικασίας, που δεν μπορεί παρά να χαρακτηρισθεί «λευκό πραξικόπημα» ή πραξικόπημα με κοινοβουλευτικό μανδύα. Γιατί τι άλλο είναι ο τρόπος με τον οποίο τορπιλίστηκε από τα χρηματιστήρια και τους γαλλογερμανούς ηγεμόνες της Ε.Ε. η πρόταση ΓΑΠ για δημοψήφισμα, και ταπεινώθηκε με πρωτοφανή τρόπο ο ίδιος; Σε τι διαφορετικό παραπέμπει το παρασκηνιακό όργιο που προηγήθηκε του σχηματισμού της υπαγορευμένης από τα διεθνή και εγχώρια εξωθεσμικά κέντρα ενιαίας κυβέρνησης των μνημονιακών δυνάμεων; Δεν είναι απολύτως προφανές ότι οι απαιτήσεις που εκφράζουν με τον πιο ανοιχτό τρόπο οι Μέρκελ, Σαρκοζί, Ολι Ρεν και λοιποί ταιριάζουν μόνο σε χώρες όπου και τυπικά έχει καταλυθεί κάθε έννοια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας;

Η ύπαρξη μιας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, και μάλιστα συντριπτικής, πρόθυμης να στηρίξει ένα τέτοιο εξάμβλωμα δεν αίρει σε τίποτε το γεγονός ότι αυτή η δήθεν «εθνική» κυβέρνηση στερείται της στοιχειώδους δημοκρατικής νομιμοποίησης. Και όμως ετοιμάζεται να εκτελέσει αποφάσεις που θα δεσμεύουν τη χώρα για δεκαετίες και θα τη θέσουν σε μετωπική σύγκρουση με μια κοινωνία σε εξεγερτικό αναβρασμό. Η συντελούμενη ανατροπή συνιστά συνεπώς κάτι βαθύτερο από μια προσωρινού χαρακτήρα διακοπή της «δημοκρατικής ομαλότητας». Στην ουσία πρόκειται για την απαρχή μιας μετάλλαξης προς ένα «μεταδημοκρατικό» καθεστώς όπου οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες επιβιώνουν ως απλή πρόσοψη. Στόχος είναι να περάσει η διαχείριση της εξουσίας στα χέρια ενός πολιτικού προσωπικού αυτονομημένου από κάθε κομματική και κοινωνική βάση αλλά απευθείας συνδεδεμένου με τα κυρίαρχα επιχειρηματικά συμφερόντα και απόλυτα πειθήνιου στις εντολές του ευρωπαϊκού κέντρου.

Το κρίσιμο ερώτημα βέβαια είναι τι μπορούν να κάνουν άμεσα οι δυνάμεις που αντιστέκονται σ' αυτή την εξέλιξη, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς.
Ας μην το κρύβουμε, ο πήχης είναι πολύ ψηλά. Ολες οι κουβέντες για περιορισμό της ισχύος των αγορών και έλεγχο της οικονομίας από την πολιτική θα παραμένουν κενές περιεχομένου όσο δεν προτείνουν συγκεκριμένους τρόπους αντιμετώπισης της κυριαρχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και των πολιτικών μορφών με τις οποίες εκφράζεται. Σε ό,τι μας αφορά πιο άμεσα, αυτό σημαίνει κατ' αρχάς αμφισβήτηση του δημόσιου χρέους και ρήξη με την ευρωζώνη και, εντέλει, με την ίδια την Ε.Ε. Για να το πούμε διαφορετικά, καμιά δημοκρατική και κοινωνικά βιώσιμη λύση δεν είναι ρεαλιστική εντός των σημερινών πλαισίων. Καμιά δημοκρατική τομή δεν μπορεί να υλοποιηθεί αν δεν φύγει η θηλιά του δημόσιου χρέους και της συμμετοχής στην ευρωζώνη. Αυτό σημαίνει αθέτηση πληρωμών με πρωτοβουλία του δανειζόμενου, που αλλάζει το συσχετισμό και επιτρέπει την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με στόχο τη διαγραφή του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του, και όχι επιφανειακά κουρέματα που διαιωνίζουν τη μνημονιακή λεηλασία όπως αυτά που προβλέπουν οι καταστροφικές συμφωνίες της 27ης Οκτωβρίου. Αυτό σημαίνει επίσης ανάκτηση της δυνατότητας εθνικής νομισματικής πολιτικής, σε κοινωνική κατεύθυνση, και έξοδο από το ευρώ, που δεν είναι παρά μια παγίδα φτιαγμένη στα μέτρα των μεγάλων επιχειρήσεων και των τραπεζών και ειδικότερα των γερμανικών. Το τελευταίο όπλο που έχει μείνει σήμερα στο κλονιζόμενο σύστημα είναι ο φόβος που δημιουργεί σε ευρεία λαϊκά στρώματα η έξοδος από το ευρώ, η οποία παρουσιάζεται ως συντέλεια του κόσμου. Αυτό που παραλείπεται όμως είναι ότι ούτως ή άλλως η ελληνική κοινωνία καλείται να αποχαιρετήσει το φρούδο όνειρο μιας ισότιμης συμμετοχής στο κλαμπ των ισχυρών και των πλούσιων δήθεν «εταίρων». Η συνειδητοποίηση αυτού του γεγονότος, τη στιγμή που το ευρωπαϊκό οικοδόμημα κλονίζεται συθέμελα, μπορεί αντίθετα να αποτελέσει την αρχή μιας διαφορετικής και απελευθερωτικής πορείας για τη χώρα, αλλά και για όλη την Ευρώπη, στους αντίποδες του αντιδημοκρατικού και αντικοινωνικού τερατουργήματος που ακούει στο όνομα «Ευρωπαϊκή Ενωση».

 ****

Σήμερον τι συμβαίνει λοιπόν ? Σήμερον ζώμεν την καθαυτό ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΑΝΩΜΑΛΙΑΝ!
Εδημιουργήθη μια Κυβέρνησις που ΔΕΝ ειναι οπωσδήποτε προϊόν, ούτε νωπής λαϊκής εντολής, ούτε είναι δυνατόν να λεχθή ότι υπηρετεί την καλώς νοουμένην εθνικήν κυριαρχίαν! Αντιθέτως είναι μία Κυβέρνησις η οποία πρόκειται να επικυρώση την συμφωνίαν της 27ης Οκτωβρίου η οποία καθορίζει το μέλλον του Ελληνισμού δια μία 10ετία, εως το 2020, επισήμως, κατ' αυτούς! Η κυβέρνησις αυτή ονομάζεται "μεταβατική", 'υπηρεσιακή", "εθνικής σωτηρίας" ή οπως αλλως επιθυμείτε, ΟΜΩΣ, μια ειναι η ουσία, ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗΝ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 10 ΕΤΗ ή δια να είμεθα ειλικρινείς, ΔΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ 80 ή 100 (οπως προβλέπουν οι ουδέτεροι και νουνεχείς οικονομολόγοι)!!!
Κατόπιν, μας είπαν, θα γίνουν εκλογές! Και τι θα γίνη τότε ? ΤΟΤΕ θα ψηφισθη μια νέα κυβέρνησις που θα είναι ΤΩ ΟΝΤΙ "υπηρεσιακή", καθότι αυτή και οι επόμενές της θα εκτελούν απλώς και με τρόπον αυστηρώς "υπηρεσιακόν" την συμφωνίαν της 27ης Οκτωβρίου !!! Πολιτική ανωμαλία ή Τραγέλαφος ? Διαλέξατε !
[ΟΜΩΣ, ας μην είμεθα εις όλα απαισιόδοξοι, κάτι καλόν (βελτιώσεις "στα σημεία") μπορεί και τώρα ακόμη να προκύψη απο την νέαν κυβέρνησιν! Εμείς θεωρούμε θετικόν και ευοίωνον το γεγονός ότι εις αυτήν συμμετέχουν ως υπουργοί οι ΔΥΟ κατα την γνώμην μας καλύτεροι και με τας ορθωτέρας γνώμας, βουλευταί της σημερινής Βουλής των Ελλήνων, οι κκ. Άδωνις Γεωργιάδης και Μάκης Βορίδης, τους οποίους και συγχαίρομε και στους οποίους ευχόμεθα κάθε επιτυχίαν εις το έργον των!]

ΕΜΕΙΣ επιμένομε εις την ανάδειξιν νέων και λαϊκών δυνάμεων και μιάς νέας πολιτικής!
ΕΜΕΙΣ ΠΙΣΤΕΥΟΜΕ οτι με την προαναφερθείσαν ορθήν πολιτικήν η ΠΛΗΡΗΣ ανάκαμψις του Ελληνισμού ΔΕΝ απαιτει ουτε μια 10ετία, ουτε μία 100ετία! ΑΠΑΙΤΕΙ ΜΟΝΟΝ ΜΙΑΝ ΗΜΕΡΑΝ ΟΡΘΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ !!!

Οι «δόσεις» πηγαίνουν στους τοκογλύφους. ΟΧΙ στους μισθούς

Οι «δόσεις» πηγαίνουν στους τοκογλύφους. ΟΧΙ στους μισθούς

    Δημοσιεύθηκε: Πεμ Νοέ 10, 2011 9:03 am

Πάντα το ίδιο παραμύθι με τις «δόσεις»: Για να πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις!!!!

Καθεστωτικά κόμματα, πολιτικοί, δημοσιογραφικά παπαγαλάκια και λοιποί ακαδημαϊκοί, ενορχηστρωμένα αναπαράγουν, κυκλοφορούν και τρομοκρατούν με τις καταβολές των «δόσεων» που αν δεν καταβληθούν δεν θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις…

Το ίδιο γίνεται και σήμερα με την «6η δόση»…

Ούτε ένα Ευρώ δεν πάει, από τις «δόσεις» στους μισθούς και στις συντάξεις!!!!

Το αντίθετο: Μετά από κάθε «δόση» συρρικνώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις…

Τις δόσεις τις εισπράττουν οι «μαφίες του χρήματος», δηλαδή οι τοκογλύφοι…

Αν και τα έχουμε όλα αυτά διεξοδικά αναλύσει θα επανέλθουμε και σήμερα.


Πρώτος στόχος της νέας κυβέρνησης - είπε χτες ο κ. Παπανδρέου στο τελευταίο του (Wink διάγγελμα ως πρωθυπουργός - είναι
«να διασφαλίσει άμεσα την καταβολή της 6ης δόσης»...
*
Δήλωση που αποτέλεσε και το κερασάκι στην προπαγανδιστική τούρτα των τελευταίων βδομάδων.
Διάστημα κατά το οποίο δεν υπάρχει πολιτικός παράγοντας του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ., του κόμματος της Ντόρας Μπακογιάννη, που να μην τον έχουμε δει να κλαίει και να οδύρεται στο ενδεχόμενο
«μη και χαθεί η 6η δόση»...
*
Δεν υπάρχει τηλεαστέρας που να μην κόπτεται για τους μισθούς και τις συντάξεις του λαού και να μην τον έχουμε ακούσει να θέτει το αδυσώπητο ερώτημα:
«Πώς θα πληρωθούν οι μισθοί αν δεν πάρουμε την 6η δόση;»...
*
Δεν υπάρχει τηλεβόας της καθεστωτικής προπαγάνδας που να μην επιχειρεί να τρομοκρατήσει τον ελληνικό λαό, που δεν τον καλεί να υποταχθεί στις απειλές, στους εκβιασμούς, στις πολιτικές απάτες και όλα τούτα στο όνομα της διασφάλισης της 6ης δόσης που
«αν δεν εκταμιευτεί τότε δεν θα καταβληθούν τα μεροκάματα και οι συντάξεις»...
***
Δεν έχουμε την αυταπάτη ότι υπάρχει πάτος στην αθλιότητα και στα ψέματά τους.
· Αυτοί που έκοψαν μισθούς (και θέλουν να τους κόψουν κι άλλο),
· αυτοί που έκοψαν συντάξεις (και θέλουν να τις κόψουν κι άλλο),
· αυτοί που έστειλαν εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία και εκατομμύρια στη φτώχεια,
παριστάνουν ότι... αγωνιούν (!) τάχα για τους μισθούς και τις συντάξεις του λαού!
*
Αλλά, πράγματι, γι' αυτό αγωνιούν;
Για να εξασφαλίσουν τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους νοιάζονται οι συνεταίροι του νέου κυβερνητικού σχήματος;
Γι' αυτό θέλουν την εκταμίευση της περίφημης 6ης δόσης;
Για να τη δώσουν στους εργαζόμενους και στους συνταξιούχους;
***
Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική:
*
Και η 6η, και η 7η, και η... 17η δόση, θα πάνε εκεί που πήγαν και όλες οι προηγούμενες.
Η τρέχουσα, η 6η δόση, όπως κι όλες όσες προηγήθηκαν, όπως κι όλες όσες θα ακολουθήσουν, δεν αφορούν το λαό.
Δεν πάνε στο λαό.
*
Τα ποσά των δόσεων επιστρέφουν - πάραυτα - στους δανειστές «μας», στους πιστωτές «μας», στους εγχώριους και ξένους «σωτήρες μας»...
*
Το μόνο που μένει στο λαό από την κάθε δόση είναι:
Να πληρώνει τους νέους τόκους.
Να επωμίζεται τα νέα βάρη.
Να υφίσταται τα νέα δυσβάσταχτα μέτρα που συνοδεύουν την κάθε δόση.
***
Ιδού η αλήθεια περί της 6ης δόσης:
*
Το ποσό της 6ης δόσης ανέρχεται στα 8 δισ. ευρώ.
Την ίδια ώρα, όμως, και συγκεκριμένα μέσα στους μήνες Νοέμβρη και Δεκέμβρη του 2011, η Ελλάδα καλείται να πληρώσει το ποσό των 15,5 δισ. ευρώ σε τόκους και χρεολύσια προς ομολογιούχους και κατόχους έντοκων γραμματίων.
*
Μέσα στο τρέχον δίμηνο, δηλαδή, ο ελληνικός λαός,
πολιτικά όμηρος των κυβερνήσεων της πλουτοκρατίας,
υποχρεούται να καταβάλει σε τοκογλύφους, σε εγχώριους και διεθνείς κερδοσκόπους ποσό σχεδόν διπλάσιο από τα 8 δισ. ευρώ της 6ης δόσης!
*
Να, λοιπόν, πού πάει - όλη - η 6η δόση, όπως όλες οι προηγούμενες και όλες οι επόμενες:
Μέχρι και το τελευταίο της ευρώ, μέχρι και το τελευταίο σεντ της δόσης πάει στους τοκογλύφους!

Ούτε στους μισθούς, ούτε στις συντάξεις.

Η 6η δόση, μαζί με τα κλεμμένα από τα αλλεπάλληλα χαράτσια που τα φορτώνεται ο ελληνικός λαός ώστε να συμπληρώνονται τα ληξιπρόθεσμα που «χρωστάμε»,
πάνε στα τοκογλυφικά!
***
Τι θα πάθαινε, επομένως, ο ελληνικός λαός αν δεν εκταμιευόταν το ποσό των 8 δισ. ευρώ της 6ης δόσης;
Τίποτα!

Υπό μια προϋπόθεση:

Οτι ο ελληνικός λαός θα πετάξει πάνω από το σβέρκο του τους τοκογλύφους που του πίνουν το αίμα. Σε αυτή την περίπτωση ο ελληνικός λαός δε θα πάθαινε
απολύτως τίποτα!
Αυτοί που θα «πάθαιναν» θα ήταν οι «φίλοι» και οι «σωτήρες» μας, που δε θα εισέπρατταν τα τοκογλυφικά.
*
Να, επομένως, γιατί ο ελληνικός λαός δεν έχει ανάγκη καμία 6η δόση.
*
Να γιατί σε κάθε δόση, ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να βλέπει τι «παίρνει» - όπως τον κοροϊδεύουν οι «παλιές» και «νέες» κυβερνήσεις - αλλά τι δίνει!
***
Την 6η δόση - και κάθε δόση - την έχει ανάγκη το πολιτικό σύστημα των καπιταλιστών για να ταΐζει την πλουτοκρατία και να γεμίζει τα σεντούκια των εγχώριων και ξένων «δανειστών» μας.
*
Να γιατί ο ελληνικός λαός πρέπει να απαλλαγεί και από τις δόσεις και από τις κυβερνήσεις των... «δοσήλογων».
*
Να γιατί ο ελληνικός λαός πρέπει να αρνηθεί να πληρώνει αυτά τα τοκογλυφικά.
*
Γιατί εφόσον αρνηθεί να πληρώνει το χρέος που άλλοι το προκάλεσαν και άλλοι το «γλεντάνε», τότε ο ελληνικός λαός
- μη πληρώνοντας τους τοκογλύφους, δηλαδή τα μονοπώλια και τις τράπεζες -
θα έχει στη διάθεσή του τόσο τα 8 δισ. ευρώ, όσο και τα επιπλέον 7,5 δισ. ευρώ (μέχρι να συμπληρωθούν τα 15,5 δισ. ευρώ) που τώρα,
διά της 6ης δόσης,
οδεύουν προς τοκογλύφους!
*
Να, τελικά, γιατί χρειάζεται μια άλλη εξουσία στην Ελλάδα.
Μια λαϊκή εξουσία,
που θα αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ και
θα προχωρήσει στη μονομερή διαγραφή του χρέους.

Eπιστροφή στην Δραχμή - Αδύνατον... ή ΔΥΝΑΤΟΝ ?

ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΜΕ ΑΠΟ ΤΟ www.capital.gr

Eπιστροφή στην Δραχμή - Αδύνατον...


Οποιος υποστηρίζει ότι μπορούμε να επιστρέψουμε στην δραχμή, δεν γνωρίζει από καθημερινή οικονομοτεχνική διαχείριση.

Η επιστροφή στην δραχμή προϋποθέτει:

Α) Τύπωμα 1000 δισ. σε χαρτονομίσματα, & άλλων τόσων σε κέρματα [ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΕΘΑ ΚΕΡΜΑΤΑ, ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ ΑΠΟ ΑΛΛΟΤΕ ΤΑ ΛΕΓΟΜΕΝΑ "ΚΕΡΜΑΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΙΑ" ΜΙΚΡΩΝ ΑΞΙΩΝ-ΧΑΡτΟΝΟΜΙΣΜΑΤΑ (ιδε παραδειγμα εις φωτ.), ΟΥΤΕ ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ ΥΠΟΔΙΑΙΡΕΣΕΙΣ], έτσι ώστε να ανταλλαχτούν τα 100 δισ. ευρώ περίπου που βρίσκονται στην αγορά αυτή τη στιγμή, σε διάφορες μορφές.

Αυτό πότε θα γίνει?????  Σάββατο ή Κυριακή????
Ας γελάσουμε όλοι μαζί παρακαλώ.
Σας λέω ότι χρειάζονται τουλάχιστον 6 μήνες συνεχούς τυπώματος. [ΝΑΙ, Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ 6 ΜΗΝΩΝ]

Και μέχρι τότε όλοι θα το έχουμε καταλάβει, (ασφαλώς και οι υπάλληλοι των νομισματοκοπείων δεν θα το κρατήσουν μυστικό...) οπότε θα έχουμε προλάβει να αποσύρουμε 180 δισ. καταθέσεων από τις Τράπεζες και θα τα έχουμε στείλει έξω [ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΘΑ ΣΥΝΟΔΕΥΘΗ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΣ ΜΕ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΟΠΩΣ ΗΣΧΥΟΝ ΩΣ ΤΟ 2001], ή θα τα έχουμε πάει στο χωριό να τα χτίσουμε σε κανα τοίχο. Οι τράπεζες θα καταρρεύσουν παντελώς και θα προκληθεί τέτοιο μπάχαλο, που είναι προτιμότερο σαν χώρα να μείνουμε στο ευρώ ακόμα και αν παίρνουμε μισθούς & συντάξεις 400 ευρώ ο καθένας.

Επίσης:
Β) Προϋποθέτει 100.000 λογιστήρια εταιριών & δημοσίων υπηρεσιών, να έχουν μετατρέψει συμβάσεις, τιμολόγια, τιμές, μηχανογραφικά συστήματα σε δραχμές.

Σας ενημερώνω πολύ ταπεινά ότι για να πάμε στο ευρώ, τα λογιστήρια των εταιρειών χρειάστηκαν 2 χρόνια για να μετατρέψουν τα συστήματά τους και οι εταιρείες πληροφορικής δούλευαν στο φούλ για να εξυπηρετήσουν τους πελάτες τους. [ΕΤΣΙ, ΘΑ ΓΙΝΗ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ]

Μετά από 9 χρόνια,  δυστυχώς δεν έχει εφευρεθεί ακόμα το μαγικό ραβδάκι που θα μετατρέψει όλα τα προηγούμενα εν μια νυχτί.[ΟΧΙ, ΣΕ 6 ΜΗΝΕΣ]

Μπορώ να πώ ακόμα 10 λόγους για τους οποίους η επιστροφή στην δραχμή, σε χρονικό διάστημα που να ενέχει το στοιχείο του αιφνιδιασμού [ΝΑΙ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΜΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ],  είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΔΥΝΑΤΗ ΤΕΧΝΙΚΩΣ.

Οπότε δεν πρόκειται να γίνει.
Οι τεχνοκράτες το ξέρουν.
Απλά πρέπει κάτι να λένε για να μας φοβίζουν.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ 

του Γιώργου Κασιμάτη

Εδώ και δυο χρόνια ο Ελληνικός Λαός ζει μια από τις πιο απάνθρωπες μορφές πολιτικής και οικονομικής βίας που ασκείται πάνω του και περνά μια από τις πιο επικίνδυνες για την υπόσταση της Ελλάδας στιγμές της νεότερης ιστορίας του.
Πριν από ενάμιση χρόνο, τα μεγάλα κέντρα του χρηματοοικονομικού συστήματα με τους εντολοδόχους του, το ΔΝΤ και την Ευρωζώνη με επικεφαλής της Γερμανία βρήκαν ώριμη την Ελλάδα και πρόθυμη την πολιτική της ηγεσία, για να επιβάλουν για πρώτη φορά στην Ευρώπη, με τις μεθόδους του ψεύδους, της παραπλάνησης και της δημιουργίας πανικού και ενοχής, την τριτοκοσμική πολιτική τους που οδηγεί στην υποτέλεια της χώρας και στην εξαθλίωση του λαού. 

Από το Μάιο του 2010, είμαστε όλοι μάρτυρες του ειδεχθούς εγκλήματος που διαπράττεται συνεχώς, με την υπογραφή της κυβέρνησης, σε βάρος της Ελλάδας:
-    Είμαστε μάρτυρες της σύναψης παράνομων και ανυπόστατων δανειακών συβάσεων, με παράνομους και εξευτελιστικούς για τη χώρα μας όρους και με παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και θεμελιωδών αρχών του Συντάγματος και της ευρωπαϊκής και διεθνούς νομιμότητας.
-     Είμαστε μάρτυρες συμφωνιών ολοκληρωτικής κηδεμόνευσης της Ελλάδας, με πλήρη κατάλυση της εξωτερικής και οικονομικής ανεξαρτησίας, με όρους παραίτησης από όλα τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας και δέσμευσης του συνόλου της δημόσιας περιουσίας.
-    Είμαστε, τέλος, μάρτυρες διαρκούς και σοβαρής παραβίασης του δημοκρατικού πολιτεύματος, με απόκρυψη από το λαό των πραγματικών συμφωνιών και με παράκαμψη του αντιπροσωπευτικού σώματος.

Με βάση τις παράνομες και ανυπόστατες συμφωνίες δανεισμού, ασκείται, από το Μάιο του 2010, από την κυβέρνηση και την τρόικα μια απάνθρωπη εξουσία εκτός Συντάγματος και ευρωπαϊκής νομιμότητας, η οποία οδηγεί τη χώρα όλο και σε βαθύτερη οικονομική κρίση, επιβάλλει στο λαό όλο και πιο αβάσταχτα και απάνθρωπα βάρη και καθιστά, με συνεχή διόγκωση, το εθνικό χρέος όλο και πιο επαχθές. Στόχος όλων αυτών είναι:
-    Η ολοκληρωτική κηδεμόνευση της χώρας και η υποτέλεια της Ελλάδας.
-    Ο πλήρης έλεγχος της εξωτερικής και της οικονομικής πολιτικής της.
-    Η άλωση της δημόσιας περιουσίας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της.
-    Η εξαθλίωση της συντριπτικής πλειονότητας του Ελληνικού Λαού.
-    Η εξάρθρωση του μεσαίου οικονομικού χώρου και η κατάληψη της ελληνικής αγοράς και των ελληνικών επιχειρηματικών μονάδων. Τελικός στόχος: Η ολοκληρωτική άλωση του εθνικού χώρου της οικονομίας από τα πολυεθνικά δίκτυα επιχειρήσεων και ο πλήρης αφελληνισμός της ελληνικής οικονομίας, ώστε να περιέλθει στον πλήρη έλεγχος της από τα κέντρα εξουσίας του υπερεθνικού χρηματοοικονομικού συστήματος.

Η άνομη και απάνθρωπη πολιτική άρχισε εδώ και δεκαπέντε μήνες να πλήττει απάνθρωπα την Ελλάδα και τους Έλληνες με τη συνέργεια της Κυβέρνησης και τη συγκατάνευση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Θύμα αυτού του εγκλήματος δεν είναι μόνο ορισμένες  μερίδες της ελληνικής κοινωνίας. Ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός είναι θύμα αυτού του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.

Η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν έδειξε μέχρι σήμερα μόνο την ανικανότητά της να αντιμετωπίσει τη νέα αυτή εισβολή κατά της Ελλάδας, αλλά το κύριο τμήμα της έδωσε και χείρα βοηθείας στους εισβολείς δανειστές μας για την επίτευξη των σκοπών τους.

Τελευταία είμαστε μάρτυρες του εξευτελισμού κάθε έννοιας πολιτικής και της αγαστής σύμπνοιας των κομμάτων εξουσίας στην αποδοχή χωρίς όρους των επονείδιστων δανειακών συμβάσεων, και των δεσμών με τα οποία οι δανειστές μας έδεσαν χειροπόδαρα την Ελλάδα. Έφτασαν στο σημείο να αποδεχτούν ακόμη και την τελευταία δανειακή σύμβαση χωρίς καν να γνωρίζουν -επισήμως, τουλάχιστον- τους νέους όρους, τα νέα δεσμά και τα νέα μέτρα που επιβάλλει στην Ελλάδα και στον Ελληνικό Λαό. Η παράδοση της χώρας στη βουλιμία των δανειστών μας είναι ολοκληρωτική!

Όλοι παρακολουθούμε το πρόσφατο θέατρο που παίζουν τα ξένα κέντρα εξουσίας με την κυβέρνηση σε βάρος του Ελληνικού Λαού: Η πολιτική μας ηγεσία έγινε περίγελος. Το πρώτο όργανο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, η Βουλή των Ελλήνων  εξευτελίστηκε. Οι πιο πολλοί βουλευτές αγωνίζονται για την καρέκλα τους. Τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, αφού αποδέχτηκαν με βαθιά υπόκλιση όλες τις δανειακές συμβάσεις με όλους τους επονείδιστους όρους και αφού αποδέχτηκαν πρόθυμα τα δεσμά εξαθλίωσης του ελληνικού λαού, το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας και την ολοκληρωτική κηδεμόνευση της Ελλάδας, παλεύουν μόνο για την εξουσία.  Εν τω μεταξύ: Η Ελλάδα συκοφαντείται, λοιδορείται και υβρίζεται διεθνώς και εκβιάζεται από τους δανειστές της. Η ελληνική οικονομία αφελληνίζεται  και ο Ελληνικός Λαός  βυθίζεται κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά στη φτώχια.

Ο Ελληνικός Λαός δεν μπορεί πια να περιμένει την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του και της κυριαρχίας του από τη σημερινή πολιτική ηγεσία εξουσίας. Ούτε το πολίτευμα λειτουργεί, ούτε τα όργανα του πολιτεύματος. Κάποιες αδύναμες φωνές στη Βουλή δεν ακούγονται, χάνονται ή θάβονται. Όταν η Δημοκρατία δε λειτουργεί και η λαϊκή κυριαρχία φαλκιδεύεται, το Σύνταγμα, με το ακροτελεύτιο άρθρο του, αναγνωρίζει το δικαίωμα και επιβάλλει την υποχρέωση στο Λαό να υπερασπιστεί μόνος του, με τις δικές του δυνάμεις, τα κυριαρχικά του δικαιώματα και τη δημοκρατία.

Εμείς είμαστε πεπεισμένοι ότι η ώρα του Λαού ήλθε!
Με πλήρη συνείδηση των ευθυνών του πολίτη, σύμφωνα με την τελευταία και ύπατη επιταγή του Συντάγματος, σας καλούμε 
σ ε  α ν τ ί σ τ α σ η
κατά της αθέμιτης καταπάτησης των κυριαρχικών και ζωτικής σημασίας δικαιωμάτων του Ελληνικού Λαού, με τους ακόλουθους στόχους:

1. Να πολεμήσομε με όλες τις δυνάμεις μας την πολιτική ηγεσία και την πολιτική κηδεμόνευσης της Ελλάδας.
2. Να ενημερώσομε σωστά τον Ελληνικό Λαό για τα δεσμά και τα απάνθρωπα μέτρα που επιβάλλουν οι δανειακές συμβάσεις με την υπογραφή της Ελληνικής Κυβέρνησης, ώστε να συνειδητοποιηθεί η ανάγκη καταγγελίας τους και μη αναγνώρισης του επαχθούς και παράνομου χρέους.
3. Να ξεγυμνώσομε τα εκβιαστικά διλήμματα και ψεύδη με τα οποία μας βομβαρδίζουν καθημερινά οι δανειστές μας και οι επίδοξοι εκμεταλλευτές της περιουσίας του Ελληνικού Λαού, με επικεφαλής τη Γερμανία, και να πούμε όχι στους εκβιασμούς.
4. Να εκπονήσομε μέσα και τρόπους και να οργανώσομε δράσεις λαϊκής αντίστασης  κατά της παράνομης επιβολής βαρών στον Ελληνικό, της κηδεμόνευσης της Ελλάδας, της εξάρθρωσης του μεσαίου οικονομικού χώρου και αφελληνισμού της δημόσιας περιουσίας και της ελληνικής οικονομίας.
5. Να προβάλλομε σθεναρά εμπόδια εφαρμογής των αθέμιτων μέτρων εξαθλίωσης των ευρύτερων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας. 
6. Να στηρίξομε και να προαγάγομε τη δημιουργία πολιτικής που θα οδηγήσει στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας και στην ποιοτική ανάπτυξη του πολιτισμού.
7. Να στηρίξομε την πολιτική αναδιοργάνωσης του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα σε σύγχρονες βάσεις, ώστε να μπορέσουν να ασκήσουν τον κοινωνικό και τον πολιτικό ρόλο τους.

Πρέπει όλοι οι Έλληνες να συνειδητοποιήσομε ότι η Η Ελλάδα έχει πλούτο. Πλούτος της είναι οι δυνατότητές της. Η Ελλάδα δε χρεοκόπησε - η πολιτική ηγεσία της χρεοκόπησε.
 
Η Ελλάδα και θέλει και μπορεί !

Β. Βιλιάρδος- ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ, ΛΕΗΛΑΣΙΑ, ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ, ΛΕΗΛΑΣΙΑ, ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ: Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας ονομάζεται στην πραγματικότητα Merkel – τόσο ο σημερινός, όσο και ο επόμενος, είτε προκύψει από μία διαδικασία αντίθετη με το Ελληνικό Σύνταγμα, είτε από εκλογές

“Πιστεύω ότι ένας λαός δεν πρέπει να εκτιμά τίποτα περισσότερο από την αξιοπρέπεια και την ελευθερία της ύπαρξης του – ότι η ντροπή μίας δειλής υποταγής δεν ξεπλένεται με τίποτα…..Δηλώνω ότι θεωρώ την ψεύτικη σωφροσύνη, η οποία αποσκοπεί στην αποφυγή του κινδύνου, ως το πλέον επικίνδυνο αποτέλεσμα του φόβου.

Ο κίνδυνος πρέπει να αντιμετωπίζεται με θάρρος, με ήρεμη και σταθερή απόφαση, καθώς επίσης με καθαρή συνείδηση. Ένα έθνος δεν μπορεί να εξαγοράσει την ελευθερία του από τις ξένες δυνάμεις, με τεχνάσματα και στρατηγήματα – αλλά μόνο εάν ριχτεί άφοβα στη μάχη, θυσιάζοντας χίλιες ζωές για ένα πολλαπλό κέρδος ζωής” (Carl von Clausewitz).

Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche, τα σχέδια δημοψηφίσματος του πρωθυπουργού, τα οποία κατηγόρησαν σύσσωμοι σχεδόν οι Έλληνες, ενώ διακωμώδησε ο άρρωστος Γερμανός υπουργός Οικονομικών (διασύροντας και εξευτελίζοντας ακόμη μία φορά τη χώρα μας διεθνώς), συζητήθηκαν σαν να επρόκειτο να αντικατασταθεί η Δημοκρατία από μία «ρωσική ρουλέτα».

Εκτός αυτού, παρά το ότι το δημοψήφισμα αφορούσε την αποδοχή ή μη της συμφωνίας της 26^ης Οκτωβρίου (άρθρο μας), «παραποιήθηκε εγκληματικά και σκόπιμα» - αφού «μεταφράστηκε» αυθαίρετα σε δημοψήφισμα υπέρ ή κατά του Ευρώ, αν και όλοι γνωρίζουν ότι, μία χώρα της Ευρωζώνης δεν μπορεί να «αποβληθεί», αλλά ούτε και να εγκαταλείψει μόνη της την ένωση, με βάση τη συνθήκη (η οποία πρέπει προηγουμένως να αλλάξει – κάτι που απαιτεί πολλά χρόνια).

Κατά την Sueddeutsche λοιπόν ο Έλληνας πρωθυπουργός λειτούργησε έντιμα και ορθολογικά, θεωρώντας ότι οι εκβιασμοί της κυρίας Merkel, καθώς επίσης του κ.Sarkozy, με στόχο την επιβολή της συμφωνίας της 26^ης Οκτωβρίου (μεταξύ άλλων η συμφωνία σηματοδοτεί την επίσημη, την Πύρρειο χρεοκοπία καλύτερα της Ελλάδας), δεν ήταν δυνατόν να γίνουν αποδεκτοί από τον ίδιο – αφού δεν είχε την απαραίτητη νομιμοποίηση για κάτι τέτοιο (θέμα Εθνικής Κυριαρχίας).  

Ο πρωθυπουργός, πάντοτε κατά την εφημερίδα, εκβιαζόταν να συμφωνήσει με την αποπληρωμή του νέου δανείου των 130 δις €, μέσω της εκχώρησης της εθνικής κυριαρχίας της χώρας του – γεγονός που όφειλαν να γνωρίζουν οι Έλληνες Πολίτες, αφού μόνο αυτοί θα μπορούσαν να εγκρίνουν μία τόσο σημαντική απόφαση. Επειδή λοιπόν ο πρωθυπουργός είχε την άποψη ότι, η ιδιαίτερη αυτή κατάσταση προϋπέθετε μία απόλυτα δημοκρατική διαδικασία, αποφάσισε, πολύ σωστά, να καταφύγει σε δημοψήφισμα – όπως ακριβώς έκανε ο Γάλλος πρωθυπουργός το 2005, σε σχέση με το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα.  

Περαιτέρω, ένα δημοψήφισμα είναι αναμφίβολα ένα πολύ πιο ακριβές, καθώς επίσης ένα πολύ λιγότερο αποσταθεροποιητικό «μέσον», σε σχέση με τις πρόωρες εκλογές - οι οποίες ουσιαστικά «αποκρύπτουν» την εξάρτηση και την οικονομική αδυναμία της Ελλάδας να αντισταθεί σε τέτοιους εκβιασμούς. Σε τελική ανάλυση όμως, οι Merkel & Co εμπόδισαν το Ελληνικό δημοψήφισμα, διαπραγματευόμενοι έναντι αυτού εκλογές. Στα πλαίσια αυτά δε ακολούθησαν ουσιαστικά μία παλαιά Ευρωπαϊκή αντίληψη, σύμφωνα με την οποία ένα δημοψήφισμα εμποδίζει την ικανότητα λειτουργίας της ΕΕ – γεγονός που μάλλον δεν προάγει τη Δημοκρατία εντός της Ένωσης.

Από την άλλη πλευρά, δεν είναι λάθος το ότι οι Έλληνες διαδηλώνουν εναντίον της κυρίας Merkel, αφού τόσο αυτή, όσο και ο κ.Sarkozy αποφάσισαν στην πραγματικότητα για τα προγράμματα λιτότητας που επιβλήθηκαν από το ΔΝΤ στην Ελλάδα – ερήμην του πρωθυπουργού της. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, η κυβέρνηση του, καθώς επίσης το Κοινοβούλιο του ήταν και είναι τα όργανα εκτέλεσης των αποφάσεων οι οποίες, ερήμην της Ελλάδας, επιβάλλονται στους Πολίτες της.

Επομένως, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας ονομάζεται στην πραγματικότητα Merkel – τόσο ο σημερινός, όσο και ο επόμενος, είτε προκύψει από μία διαδικασία αντίθετη με το Ελληνικό Σύνταγμα, είτε πραξικοπηματικά, είτε από εκλογές (επίσης αυτός που θα τον διαδεχθεί αργότερα, για όσο χρονικό διάστημα η Ελλάδα υποτάσσεται στις εντολές των δανειστών της).

Προφανώς δε, είναι μάλλον αστείο να ισχυρίζεται κανείς ότι, αποδέχεται ένα δάνειο χωρίς το συνοδευτικό του μνημόνιο, καθώς επίσης όλα τα προηγούμενα – με τα οποία θα λεηλατηθεί η Ελλάδα, μέχρι εκείνη τη στιγμή που θα οδηγηθεί στη χρεοκοπία, εξαθλιωμένη και απόλυτα εξευτελισμένη. Θα ήταν σαν να είχε εγκριθεί ένα ενυπόθηκο δάνειο από την τράπεζα, το οποίο θα απαιτούσε κάποιος άλλος να λάβει, χωρίς τη συνοδευτική υποθήκη – κάτι που θα ήταν μάλλον απίθανο.     

Ολοκληρώνοντας λοιπόν τόσο ο σημερινός πρωθυπουργός, όσο και όλοι όσοι επόμενοι θα αποδέχονται τις όποιες νέες συμφωνίες και τα «συνοδευτικά» τους (μνημόνια υποτέλειας, εξαθλίωσης, εξευτελισμού και λεηλασίας), έναντι δανεικών χρημάτων, θα είναι σαν να πουλούν την ψυχή της χώρας τους στο διάβολο – κοροϊδεύοντας παράλληλα τους ψηφοφόρους τους, με τον αθλιότερο δυνατόν τρόπο. Αρκεί να σημειώσει κανείς ότι, η Ευρωζώνη απαιτεί πέντε υπογραφές για να «κατοχυρώσει» τον εκβιασμό της, για να κατανοήσει τον απίστευτο εξευτελισμό της χώρας μας – για πρώτη φορά στην υπερήφανη Ιστορία της.  

Βέβαια απαιτεί κόπο, ενώ παράλληλα «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία» - χαρακτηριστικά που φαίνεται ότι έχουμε χάσει εντελώς όλοι εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες Πολίτες.

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ

Με βάση, μεταξύ άλλων, τα παραπάνω έχουμε την άποψη ότι, η Ευρωζώνη δεν πρόκειται δυστυχώς να ενωθεί δημοσιονομικά και πολιτικά – ενώ, εάν συνεχίσουν να διοικούν οι τράπεζες από το παρασκήνιο (αποκρατικοποίηση της εξουσίας), με τη βοήθεια των όποιων πολιτικών μαριονετών τους, κάποια στιγμή οι Ευρωπαίοι Πολίτες θα επαναστατήσουν. Επομένως, αργά ή γρήγορα, η Ευρωζώνη θα διαλυθεί κάτω από το βάρος των «συστημικών» της προβλημάτων (άρθρο μας), με εξαιρετικά επώδυνα αποτελέσματα για ολόκληρο τον πλανήτη.

Ειδικά όσον αφορά το Ευρώ επιθυμούμε να επαναλάβουμε ότι, αποτελώντας ένα ξένο νόμισμα για όλες της χώρες της Ευρωζώνης, θα αναγκάσει τη μία μετά την άλλη να χρεοκοπήσουν. Αναλυτικότερα, γνωρίζοντας ότι η βασική αιτία της χρεοκοπίας οποιουδήποτε κράτους δεν ήταν ποτέ άλλη, από την υπερχρέωση του σε ξένο συνάλλαγμα, καθώς επίσης πως όλες οι χώρες τις Ευρωζώνης είναι αφενός μεν υπερχρεωμένες (δημόσιο χρέος άνω του 60% που προβλέπει η συνθήκη του Μάαστριχτ), αφετέρου λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία, θεωρούμε πως είναι απλά θέμα χρόνου η συνολική κατάρρευση τους.

Για παράδειγμα η Αργεντινή, η οποία χρεοκόπησε με δημόσιο χρέος ίσο με το 55% του ΑΕΠ της (η Γερμανία σήμερα υπερβαίνει το 85%), δεν θα χρεοκοπούσε, εάν δεν χρωστούσε σε δολάρια αλλά σε πέζος – αφού στην περίπτωση αυτή θα τύπωνε απλά νέα πέζος (πληθωριστικά φυσικά), για να αποπληρώσει τα χρέη της. Επειδή όμως τα δάνεια της ήταν κυρίως σε ξένο συνάλλαγμα, το οποίο δεν μπορούσε να τυπώνει, αλλά ήταν υποχρεωμένη να αγοράζει ή/και να δανείζεται σε συνεχώς υψηλότερες τιμές (τόκους, ισοτιμία), για να εξοφλεί τις δόσεις των δανείων της, κάποια στιγμή έπαψε να τα καταφέρνει και χρεοκόπησε.

Επειδή τώρα οι χώρες της Ευρωζώνης χρωστούν σε Ευρώ, το οποίο όμως καμία δεν ελέγχει (δεν μπορεί να τυπώσει κλπ.), είναι εύλογο ότι κάποια στιγμή, όταν θα γίνει δύσκολος ή αδύνατος ο δανεισμός τους (πολύ υψηλά επιτόκια κλπ.), ενώ δεν μπορούν να τυπώσουν νέα χρήματα, θα χρεοκοπήσουν η μία μετά την άλλη (εκτός εάν η ΕΚΤ αρχίσει να τυπώνει για όλους). Προφανώς δε η χρεοκοπία της μίας θα παρασέρνει την άλλη, λόγω των μεταξύ τους συναλλαγών και πιστώσεων, μέχρι το σημείο που θα καταρρεύσει και η τελευταία.

Παράλληλα δε το Ευρώ μάλλον θα υποτιμάται διαρκώς σε σχέση με το Δολάριο, μεταξύ άλλων

(α)  επειδή οι Η.Π.Α. χρωστούν μόνο σε δολάρια, οπότε δεν μπορούν να χρεοκοπήσουν, παρά τα τεράστια προβλήματα της οικονομίας τους, ενώ

(β)  όλοι εκείνοι οι Ευρωπαίοι Πολίτες, οι οποίοι θα φοβούνται τυχόν «απέλαση» της χώρας τους από την Ευρωζώνη (όπως οι Έλληνες σήμερα), θα αγοράζουν δολάρια για τη διαφύλαξη των αποταμιεύσεων τους – αφού, στην περίπτωση επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, τα ευρώ «κατάσχονται» και μετατρέπονται υποχρεωτικά στο εθνικό νόμισμα (κάτι που δεν ισχύει φυσικά για τα άλλα νομίσματα).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Υπενθυμίζουμε ξανά ότι, κατά την πάγια τακτική των παιδιών του Σικάγου, αφού όλα τα κρίσιμα νομοσχέδια και οι σοβαρές αποφάσεις περάσουν από μία «μεταβατική κυβέρνηση» (η οποία θα εισπράξει όλη την οργή των «υπηκόων» της), χωρίς ως συνήθως να είναι κατοχυρωμένα από την απόλυτη πλειοψηφία (180 βουλευτές), θα ακολουθήσει αμέσως μετά η επόμενη κυβέρνηση «σωτηρίας» – η οποία, αφενός μεν θα τα κατοχυρώσει «τελεσίδικα», χωρίς μεγάλες αντιδράσεις από το «πλήθος», αφετέρου θα τα δρομολογήσει σταδιακά στην πράξη, διατηρώντας φυσικά όλα τα εγκληματικά μέτρα (με την εκλεπτυσμένη αιτιολογία ότι, το κράτος έχει συνέχεια και πρέπει να σεβόμαστε τα υπογεγραμμένα).

Όλα αυτά όπως στο «παράδειγμα» της Τουρκίας όπου, αφού ολόκληρη σχεδόν η πολιτική ηγεσία κατέρρευσε, μετά την από κοινού ψήφιση των νομοσχεδίων (για την λήψη των δόσεων του ΔΝΤ), εν μέσω μεγάλων κοινωνικών αναταραχών, ο σημερινός πρόεδρος της, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία αμέσως μετά, ήταν στην πραγματικότητα αυτός που ξεπούλησε τα πάντα στις πολυεθνικές, μοιράσθηκε διαχρονικά την εθνική κυριαρχία της Τουρκίας με τους εισβολείς, ενώ διατήρησε φυσικά τους μισθούς των 300 € (άρθρο μας).       

Είναι προφανώς το χειρότερο, αλλά ταυτόχρονα το πιθανότερο σενάριο από όλα όσα μπορούν να μας συμβούν στη συνέχεια – ενώ πολύ δύσκολα θα το αποφύγουμε, εάν επιτρέψουμε να γίνει πράξη η πρόσφατη συμφωνία της κυβέρνησης σε σχέση με τη χρεοκοπία, εάν δεν διώξουμε αμέσως το ΔΝΤ και εάν δεν αποστασιοποιηθούμε από όλους όσους υποστηρίζουν τα προγράμματα του (άμεσα ή έμμεσα – με δήθεν αλλαγές δηλαδή).

ΥΓ: Εντελώς παραδόξως τα τρία πρόσωπα, τα οποία αναφέρθηκαν από τα ΜΜΕ ως πιθανοί μελλοντικοί πρωθυπουργοί, προέρχονται από τα τρία «συστατικά» της Τρόικας: από την ΕΚΤ, από το ΔΝΤ και από την Ευρωζώνη. Το ένα δε εξ αυτών (ΔΝΤ), αναφέρθηκε επίσης για το υπουργείο οικονομικών (υπενθυμίζουμε ότι, ο υπουργός οικονομικών της Τουρκίας, ο οποίος ανέλαβε να εφαρμόσει την πολιτική των παιδιών του Σικάγου, προερχόταν επίσης από το ΔΝΤ). Πρόκειται μήπως για τη «νομιμοποίηση» του θεάτρου σκιών ή είναι απλά σύμπτωση;

Βασίλης Βιλιάρδος  (copyright)

Αθήνα, 08. Νοεμβρίου 2011

viliardos@kbanalysis.com

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΙΣ-Το Δημοψήφισμα που δεν έγινε

PUBLIC ISSUE

Το Δημοψήφισμα που δεν έγινε
Οι στάσεις της ελληνικής κοινής γνώμης απέναντι στην τρέχουσα επικαιρότητα

Πανελλαδική τηλεφωνική έρευνα, σε δείγμα 603 ατόμων, ηλικίας 18 ετών και άνω, 01-03/11/2011. Πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΙΔΙΚΑ ΣΑΣ !!!

Περί «εθνικής αξιοπρέπειας»!!!

Περί «εθνικής αξιοπρέπειας»!!!
Ή το παιχνίδι της αναπαλαίωσης…

Καταρχήν είναι αστείο και αυθάδεια υποκρισίας να μιλάει κάποιος για «εθνική αξιοπρέπεια», όταν έχει νομιμοποιήσει και στηρίζει και σήμερα τον αρχιδωσίλογο πρωθυπουργό αυτής της χώρας (το δολοφόνο κάθε εθνικής μας υπόστασης και κάθε «εθνικής αξιοπρέπειας»), όταν αποδέχεται ΚΟΙΝΗ κυβέρνηση μαζί με αυτούς τους εκτελεστές των «συμβολαίων θανάτου» της Ελλάδας ΚΑΙ όταν ΕΠΙΚΥΡΩΝΕΙ τη «Δανειακή Σύμβαση» που μετατρέπει την Ελλάδα σε ΑΠΟΙΚΙΑ…

Για ποια «εθνική αξιοπρέπεια» μπορεί να μιλούν τα καθεστωτικά κόμματα και οι αρχηγοί τους, όταν δεν έχουν βγάλει άχνα, ακόμα και για το κουρέλιασμα του Συντάγματος, και ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ενεργά στο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα που συντελείται με τη δικτατορική καθοδήγηση των διεθνών κέντρων εξουσίας;

Τέτοιου είδους καραγκιοζιλίκια μόνο στην Ελλάδα μπορεί να υπάρξουν όπου τα κόμματα και οι πολιτικοί του καθεστώτος είναι ατόφια ανδρείκελα…

Τα ανδρείκελα εκτελούν πειθήνια τις εντολές, αλλά δεν θέλουν και να υπογράφουν «δηλώσεις» ότι είναι ανδρείκελα, να διαλαλούν, δηλαδή, το ρόλο τους…

Αυτό που δεν έχουν ακόμα αντιληφτεί τα ανδρείκελα είναι ότι ο ελληνικός λαός τους έχει πάρει χαμπάρι…

Αυτό το γνωρίζουν τα αφεντικά τους και τους τσαλαπατούν βάναυσα, ακριβώς γιατί «σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν»: Όταν δεν μπορούν πλέον να πείσουν και να εξαπατήσουν τους ιθαγενείς δούλους…

Το δωσίλογο ΠΑΣΟΚ έχει καταρρεύσει τελειωτικά και τελεσίδικα…

Τα διεθνή κέντρα εξουσίας αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά και προωθούν την αναδιάταξη-αναπαλαίωση του πολιτικού χάρτη…

Τα διεθνή κέντρα εξουσίας γνωρίζουν ακόμα ότι και ο έτερος κυβερνητικός πόλος δεν τραβάει, δεν πείθει και δεν μπορεί να λειτουργήσει μετά την ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ κατάρρευση του άλλου κυβερνητικού πυλώνα, πόσο μάλλον μετά τα οπορτουνιστικά ζικ-ζακ του Σαμαρά, την ανοικτά κραυγαλέα υποταγή του στις εντολές των «νταβάδων και την ολέθρια «συμμαχία» του με αυτόν που κατηγορούσε σαν «τυχοδιώκτη» και «επικίνδυνο»…

Οι πάγιες και σταθερές επί μακρόν πιέσεις των «νταβάδων» (διεθνών και εγχώριων) για κυβέρνηση «εθνικής ενότητας» από τα δύο καταρρέοντα κυβερνητικά κόμματα αποτελούσαν το «όχημα» της αναδιάταξης-αναπαλαίωσης του πολιτικού χάρτη: Τη ληξιαρχική πράξη θανάτου των δύο μεγάλων κομμάτων, την ΤΟΜΗ των εσωτερικών τους σπασμών και διαιρέσεων, δηλαδή την αφετηρία για τις νέες εκτρωματικές πολιτικές γέννες…

Όλο αυτό το εκβιαστικό και τρομοκρατικό θεατρικό σκηνικό που στήθηκε μετά την εξαγγελία του Δημοψηφίσματος, αποσκοπούσε ακριβώς στην επιτάχυνση των διαδικασιών ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ και ΑΝΑΠΑΛΑΙΩΣΗΣ των δύο αυτών «καμένων» κομμάτων, με τη δημιουργία άλλων, το ξέπλυμα κάποιων πολιτικών και την κατασκευή άλλων…

Ο Σαμαράς, είτε συνειδητά, είτα ασυνείδητα (συρόμενος από τη λογική του ανδρείκελου) υπέγραψε την αυτοκτονία του, έχασε κάθε αξιοπιστία (και αυτά τα ψήγματα που είχε) και έσπειρε θύελλες στο εσωτερικό του κόμματός του…

Ο Καραμανλής άνοιξε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ την πόρτα στην «εταιρεία δολοφόνων» της δωσίλογης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ…

Ο Σαμαράς άνοιξε την πόρτα (συνειδητά ή από πολιτική καχεξία) στα σχέδια των «νταβάδων» για την αναδιάταξη-αναπαλαίωση του πολιτικού σκηνικού…

Τα τελεσίγραφα των αποικιοκρατών σε αυτήν τη διαλεκτική εντάσσονται: Του ολοκληρωτικού τσαλακώματος των ανδρείκελων ηγετών, που δεν τους χρειάζονται πια, ακριβώς γιατί ο ρόλος τους έγινε αντιληπτός και πολύ ορατός από τον ελληνικό λαό…

Βεβαίως, όλο αυτό το εκβιαστικό παιχνίδι των δικτατόρων της ΕΕ, έχει σχέση και με την οξυμένη σύγκρουση που υπάρχει μεταξύ της ΕΕ (της Γερμανίας κυρίως) με την Αμερική, στον άγριο πόλεμο ανάμεσα στο δολάριο και το Ευρώ…

Φαίνεται ότι η νέα κυβέρνηση «εθνικής σωτηρίας» έχει προκαλέσει νέες τριβές μεταξύ των διεθνών ληστών, σχετικά με τη σύνθεσή της: Αμερικανόδουλοι-Ευρώδουλοι…

Δ. ΚΑΖΑΚΗΣ-Ταφόπλακα η 26η Οκτωβρίου

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Ταφόπλακα η 26η Οκτωβρίου

Για μια ακόμη φορά οι κρατούντες της ευρωζώνης μας έσωσαν με νέα συμφωνία. Διάσωση νούμερο 4 ή κάτι τέτοιο. Έχουμε χάσει πλέον τον αριθμό. Μόνο τα θύματα των διασώσεων μπορούμε να μετράμε. Κι αυτά ανέρχονται πλέον σε εκατομμύρια. Μιας κι ένας ολόκληρος λαός έχει τεθεί υπό κατάσταση γενικευμένης πτώχευσης, πρωτοφανούς για τα μεταπολεμικά δεδομένα της χώρας, επειδή το επιβάλει το συμφέρον της ευρωζώνης. Έτσι είναι, άμα είναι να επιλέξεις ανάμεσα σ’ ένα εγκεφαλικό κατασκεύασμα – όπως είναι το ευρώ και η ευρωζώνη – και σ’ έναν ολόκληρο λαό, τι το πιο λογικό; Διαλέγεις το εγκεφαλικό κατασκεύασμα μόνο και μόνο γιατί συμφέρει τις αγορές, τις τράπεζες και τους ισχυρούς της ευρωζώνης. Αυτό το τερατούργημα αποκαλείται σήμερα «Ευρώπη» και «ευρωπαϊκή πορεία» της χώρας.

Το βασικό είναι να καταλάβουμε ότι για μια ακόμη φορά σωθήκαμε από τους φίλους και εταίρους μας. Ή τουλάχιστον έτσι θέλουν να πιστέψουμε όλοι αυτοί που μέχρι χθες μας έλεγαν άλλα. Πρώτα όμως θα πρέπει να διευκρινίσουμε τι περιλαμβάνει η περίφημη συμφωνία της 26^ης Οκτωβρίου. Ελάχιστα πράγματα. Να η ουσία όπως διατυπώθηκε στην Δήλωση της Συνόδου Κορυφής (26/10):

Ευχολόγιο «διάσωσης»

«Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (PSI) έχει ζωτικό ρόλο στην εδραίωση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους. Συνεπώς χαιρετίζουμε την τρέχουσα συζήτηση μεταξύ της Ελλάδας και των ιδιωτών επενδυτών της για την εξεύρεση λύσης για εμβάθυνση της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Από κοινού με ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για την ελληνική οικονομία, η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα αναμένεται να διασφαλίσει την απομείωση της σχέσης του ελληνικού χρέους προς το ΑΕΠ με στόχο να φθάσει το 120% έως το 2020. Προς το σκοπό αυτό, καλούμε την Ελλάδα, τους ιδιώτες επενδυτές και όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να διαμορφώσουν εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων με ονομαστική μείωση του 50% επί του θεωρητικού ελληνικού χρέους που κατέχουν ιδιώτες επενδυτές. Τα κράτη μέλη της ευρωζώνης θα συνεισφέρουν στη δέσμη PSI ποσό ύψους έως 30 δισ. ευρώ. Στη βάση αυτή, ο επίσημος τομέας είναι έτοιμος να παράσχει πρόσθετη χρηματοδότηση του προγράμματος ύψους έως 100 δισ. ευρώ μέχρι το 2014, συμπεριλαμβανομένης της απαιτούμενης ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών. Το νέο πρόγραμμα θα πρέπει να συμφωνηθεί έως το τέλος του 2011 και η ανταλλαγή ομολόγων να εφαρμοστεί στις αρχές του 2012. Καλούμε το ΔΝΤ να συνεχίσει να συνεισφέρει στη χρηματοδότηση του νέου ελληνικού προγράμματος.»

Τι προκύπτει από αυτή την Δήλωση:

1.              Εκφράζεται η ευχή ότι οι διαπραγματεύσεις με τους ιδιώτες επενδυτές για το δημόσιο χρέος να οδηγήσει σε «απομείωση της σχέσης του ελληνικού χρέους προς το ΑΕΠ με στόχο να φθάσει το 120% έως το 2020». Πώς θα γίνει αυτό και με ποιους όρους μένει αδιευκρίνιστο και επαφίεται στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους ιδιώτες επενδυτές-δανειστές.

2.              Προκειμένου η ευχή της ευρωζώνης να ευοδωθεί η ευρωκρατούντες καλούν «την Ελλάδα, τους ιδιώτες επενδυτές και όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να διαμορφώσουν εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων με ονομαστική μείωση του 50% επί του θεωρητικού ελληνικού χρέους που κατέχουν ιδιώτες επενδυτές». Πόσο θα είναι αυτό το «κούρεμα» η Δήλωση δεν αναφέρει, αλλά η κυβέρνηση επίσημα και τα παπαγαλάκια της ευρωζώνης αναφέρουν γύρω στα 100 δις ευρώ.

3.              Για να γίνει η εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων (PSI, όπως αρέσκεται να την αναφέρει ο κ. Βενιζέλος εις άψογην βλαχοδημαρχικήν προφορά) «τα κράτη μέλη της ευρωζώνης θα συνεισφέρουν στη δέσμη PSI ποσό ύψους έως 30 δισ. Ευρώ». Που θα πάνε αυτά τα 30 δις ευρώ; Μα στους ιδιώτες επενδυτές που θα δεχτούν το «κούρεμα» ως χρηματοοικονομική εγγύηση, όπως ξεκαθάρισε η επίσημη ανακοίνωση του IIF του κ. Νταλάρα στις 27/10. Με άλλα λόγια θα καταβληθούν σε ζεστό ρευστό προκειμένου να γίνει η εθελοντική ανταλλαγή.

4.              Προκειμένου η Ελλάδα να συνεχίσει την πληρωμή τοκοχρεολυσίων για τα επόμενα χρόνια, αλλά και για να καλύψει τις εσωτερικές δανειακές της ανάγκες, οι ευρωκρατούντες αποφάσισαν επίσης «ο επίσημος τομέας είναι έτοιμος να παράσχει πρόσθετη χρηματοδότηση του προγράμματος ύψους έως 100 δισ. ευρώ μέχρι το 2014, συμπεριλαμβανομένης της απαιτούμενης ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών.»

5.              «Το νέο πρόγραμμα θα πρέπει να συμφωνηθεί έως το τέλος του 2011 και η ανταλλαγή ομολόγων να εφαρμοστεί στις αρχές του 2012.»

Καλπάζει το χρέος

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ας τα πιάσουμε ένα-ένα:

Πρώτο: Μιλάνε για «κούρεμα» 50% του ελληνικού δημόσιου χρέους στα χέρια των ιδιωτών επενδυτών που θα αποφέρει υποτίθεται 100 δις ευρώ απομείωση. Για 100 δις ευρώ, επαναλαμβάνουμε, μιλάνε τα παπαγαλάκια και όχι η Δήλωση. Αντίθετα, οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ (1/11) ανεβάζουν την απομείωση μόλις στα 65-70 δις ευρώ. Κανείς δεν μας λέει πώς θα προκύψει αυτή η απομείωση και από πού συγκεκριμένα. Ούτε καν το IIF του κ. Νταλάρα δεν μας λέει, όπως έκανε την 21^η Ιουλίου, με ποιον τρόπο θα γίνει η εθελοντική ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων. Το μόνο που λέει και διατυμπανίζει είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ που του υποσχέθηκαν 30 δις ευρώ χρηματοοικονομικές εγγυήσεις. Με άλλα λόγια το όλο «κούρεμα» είναι στον αέρα.

Δεύτερο: Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι όλα θα πάνε σύμφωνα με αυτά που δηλώνουν παπαγαλάκια και κομισάριοι της ευρωζώνης, τότε δεν πρέπει να μας εξηγήσει κάποιος πώς είναι δυνατόν να μιλά κανείς για απομείωση χρέους όταν σου «κουρεύουν» υποτίθεται τα 100 δις ευρώ, αλλά σε φορτώνουν με άλλα 100 + 30 δις ευρώ νέα δάνεια; Είναι αυτό απομείωση ή πρόκειται για αύξηση του ελληνικού χρέους κατά 30 δις ευρώ τουλάχιστον; Και λέμε τουλάχιστον γιατί η προσωρινή ωφέλεια από το «κούρεμα» μπορεί να είναι και χαμηλότερη των 70 δις ευρώ, όπως π.χ. εκτιμά το ΔΝΤ. Τότε μιλάμε για αύξηση του συνολικού δημόσιου χρέους της Ελλάδας κατά 60 δις ευρώ.

Τρίτο: Ήδη η Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή ζητά από την Ελλάδα (31/10) να ανακεφαλαιώσει τις εγχώριες τράπεζες με τουλάχιστον 30 δις ευρώ. Με άλλα λόγια από τα 100 που πρόκειται να δοθούν ως νέο δάνειο από την ευρωζώνη μας μένουν περί τα 70 δις ευρώ για να καλύψουμε δανειακές ανάγκες και πληρωμές τοκοχρεολυσίων έως το 2014. Σε τι ποσό ανέρχονται αυτές οι χρηματοδοτικές ανάγκες την περίοδο 2012-2014; Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία πρέπει να πληρωθούν 130,4 δις ευρώ σε χρεολύσια (Δελτίο Δημόσιου Χρέους, Ιούνιος 2011) και τουλάχιστον 62 δις ευρώ σε τόκους ομολόγων και εντόκων γραμματίων. Σύνολο τοκοχρεολυσίων 192,4 δις ευρώ. Αν υποθέσουμε ότι η πραγματική απομείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους είναι της τάξης του 28% της ονομαστικής του αξίας έως το 2014, αν πάρουμε στα σοβαρά τα περί 100 δις ευρώ του «κουρέματος», τότε η συνολική επιβάρυνση του δημόσιου χρέους την περίοδο 2012-2014 διαμορφώνεται στα 138,5 δις ευρώ. Που θα βρεθούν αυτά με δεδομένο ότι το νέο δάνειο θα ανέρχεται σε 70 (100 – 30 της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών); Και χωρίς να υπολογίζουμε τις πρωτογενείς δανειακές ανάγκες του ελληνικού κράτους. Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν όλα πάνε καλά, όπως τα σχεδιάζει η ευρωζώνη, τότε το δημόσιο χρέος θα καλπάζει με ρυθμούς ανεξέλεγκτους τα επόμενα χρόνια.

Διακρατικό χρέος

Τότε τι πετυχαίνει η εν λόγω συμφωνία; Πολύ απλά να αλλάξει τη νομική βάση για τα 240 δις ευρώ του ελληνικού δημόσιου χρέους. Να μετατραπεί δηλαδή από χρέος σε ομόλογα εκδοθέντα με βάση τους κανόνες του εθνικού δικαίου, σε χρέος διακρατικό, είτε με ομόλογα που θα έχουν πια εκδοθεί από έναν υπερεθνικό μηχανισμό (πιθανότατα το EFSF) σύμφωνα με το αγγλικό δίκαιο ή άλλο ξένο δίκαιο ευκαιρίας που εξασφαλίζει τους δανειστές έναντι του οφειλέτη. Αυτή είναι η όλη ιστορία.

Όσο για το 120% του ΑΕΠ το 2020 θα πρέπει να θεωρηθεί ως ένα ακόμη ανέκδοτο σαν όλες τις άλλες προβλέψεις που έχουν κάνει οι τροϊκανοί και καμιά τους μέχρι σήμερα δεν έχει επαληθευθεί. Μπορεί να λένε ότι φταίει η Ελλάδα, οι ανεπρόκοποι Έλληνες και το θερμό κλίμα μας, αλλά όπως και να το κάνει κανείς όσο κι αν προσπαθείς να κάνεις έναν γάιδαρο να πετάξει πηδώντας από την κορυφή ενός βράχου αυτό που εν τέλει είναι απολύτως σίγουρο ότι αυτός θα σκάσει κάτω και θα τα τινάξει. Όπως και να γίνει, όσο κι αν ξυλοφορτώσεις τον γάιδαρο, ή όσες βρισιές κι αν τον στολίσεις. Βέβαια, η όλη τέχνη είναι να μην κάνεις τον γάιδαρο να σε τρελάνει στις κλωτσιές, όπως ετοιμάζεται να κάνει ο ελληνικός λαός. Σ’ αυτό έχουν αμέριστη βοήθεια από ολόκληρο τον συρφετό του σύγχρονου λεβαντινοραγιαδισμού.

Δέσμευση εσόδων

Επίσης συμφωνήθηκαν και τα εξής:

Πρώτο: «Η Ελλάδα δεσμεύει μελλοντικές ταμειακές ροές από το πρόγραμμα «Ήλιος» ή άλλα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις πέραν των ήδη περιλαμβανομένων στο πρόγραμμα προσαρμογής για την περαιτέρω μείωση του χρέους της Ελληνικής Δημοκρατίας έως 15 δισ. ευρώ με σκοπό την αποκατάσταση της δανειοδοτικής ικανότητας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF)». Με άλλα λόγια τα έσοδα από την πολυδιαφημισμένη επένδυση του προγράμματος «Ήλιος» δεν πρόκειται να πάνε για την ανάπτυξη της χώρας, αλλά για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF). Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα πρέπει να δεσμεύσει τα 15 δις ευρώ για το EFSF μόνο στον βαθμό που η συνολικές εγγυήσεις προς το Ταμείο θα μείνουν στα 440 δις ευρώ. Αν αυτές οι εγγυήσεις ανέλθουν στα 779 δις ευρώ, όπως έχει αποφασιστεί, οι υποχρεώσεις της Ελλάδας προς το EFSF ανέρχονται στο ύψος των 22 δις ευρώ.

Δεύτερο: «Θα πρέπει να ενισχυθούν οι μηχανισμοί για την παρακολούθηση της εφαρμογής του ελληνικού προγράμματος, όπως ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση. Η ιδιοποίηση του προγράμματος είναι ελληνική και η εφαρμογή του ευθύνη των ελληνικών αρχών. Στο πλαίσιο του νέου προγράμματος, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τους υπόλοιπους εταίρους της στην Τρόικα, θα συγκροτήσει για τη διάρκεια του προγράμματος επιτόπου εποπτική ικανότητα, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής εθνικών εμπειρογνωμόνων, σε στενή και συνεχή συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση και την Τρόικα για την παροχή συμβουλών και συνδρομής ώστε να διασφαλιστεί η έγκαιρη και πλήρης εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. Θα συνδράμει την Τρόικα στην αξιολόγηση της συμμόρφωσης των μέτρων που θα λάβει η ελληνική κυβέρνηση στο πλαίσιο των δεσμεύσεων του προγράμματος. Αυτός ο νέος ρόλος θα καθοριστεί στο Μνημόνιο συμφωνίας.»

Κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας

Με αυτόν τον τρόπο αποφασίστηκε η εγκατάσταση μόνιμης Ύπατης Αρμοστείας στην χώρα. Το τέχνασμα είναι ότι το ζήτησε η κυβέρνηση. Κι επομένως υποτίθεται ότι δεν αποτελεί ολοκληρωτική κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας. Αυτά βέβαια ισχύουν μόνο για ιδιώτες με την αρχαιοελληνική έννοια της λέξης. Πολύ απλά με την νέα συμφωνία και το νέο Μνημόνιο ο κ. Χορστ Ράινχενμπαχ και οι εκατοντάδες επιτελείς του (ο γερμανικός τύπος τους ανεβάζει σε πάνω από 300 επιτρόπους) θα εγκατασταθούν επίσημα ως γκάουλαιτερ της Ελλάδας. Στόχος τους είναι να τιμωρήσουν τους Έλληνες για τα λάθη και τα μοιραία αμαρτήματά τους που τους οδήγησαν στον δρόμο της απωλείας. Αν δεν με πιστεύετε, δείτε πώς τοποθέτησε το ζήτημα η κ. Μέρκελ: «Θα υπάρξει ένα ενισχυμένο καθεστώς παρακολούθησης σε σχέση με την εκπλήρωση των ελληνικών υποχρεώσεων», δήλωσε η κ. Μέρκελ ανήμερα της συνόδου κορυφής. «Αυτό θα είναι δεσμευμένο με ένα μνημόνιο κατανόησης. Θα υπάρχει μόνιμη παρουσία εκεί. Θα είναι δυνατή η παρακολούθηση των μέτρων που έλαβε η Ελλάδα. Νομίζω ότι αυτό είναι καλύτερο από ό, τι όταν κάθε τρεις μήνες μια «τρόικα» ταξιδεύει πήγαινε-έλα, ένα μόνιμο σύστημα εποπτείας.» Και μετά βγήκε η Δήλωση ότι δήθεν η ελληνική κυβέρνηση το ζήτησε.

Το γεγονός ότι αυτά τα μέτρα παίρνονται μόνο και μόνο για να κάνουν την Ελλάδα παράδειγμα προς αποφυγή, το ομολόγησε και ο Γερμανός υπουργός οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Σε συνέντευξή του στο Der Spiegel (31/10) σε ερώτηση του δημοσιογράφου ότι η απόφαση της συνόδου για «κούρεμα» του ελληνικού χρέους δεν θα εξωθήσει και την Πορτογαλία με την Ιρλανδία να ζητήσουν το ίδιο, ο κ. Σόιμπλε απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ζώνης του ευρώ, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προέρχονται από την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, έχουν ομόφωνα τονίσει για άλλη μια φορά ότι η Ελλάδα είναι μια μοναδική, εξαιρετική περίπτωση που απαιτεί ειδική λύση. Σε αντάλλαγμα για την συνεχή και πιο μακροπρόθεσμη βοήθεια από τα μέλη της ζώνης του ευρώ, η Ελλάδα θα πρέπει να λάβει σκληρά μέτρα και να δεχθεί πολύ στενότερη παρακολούθηση. Θα μπορούσα επίσης να πω ότι θα εγκαταλείψει προσωρινά μέρος της κυριαρχίας της. Δεν πιστεύω ότι οποιαδήποτε χώρα θα ήταν πρόθυμη να υποβληθεί σε τόσο αυστηρά μέτρα, εκτός και αν οδηγείται από τις χειρότερες των περιστάσεων.»

Πώς είναι δυνατόν να γλυτώσουμε την πτώχευση;

Καταλαβαίνεται τι λέει; Η συμφωνία προβλέπει την τιμωρία της Ελλάδας και των Ελλήνων με τόσο επαχθή τρόπο ώστε να μην τολμήσει κανένα άλλο κράτος να ζητήσει τέτοιου είδους βοήθεια. Μας μετατρέπουν σε αποικία για να μας κάνουν εξιλαστήριο θύμα της δικής τους κρίσης, της κρίσης του ευρώ και των δικών τους τραπεζών. Φυσικά δεν πρόκειται να βγουν χαμένοι γιατί θα αναλάβουν να ξεπουλήσουν ότι υπάρχει και δεν υπάρχει σ’ αυτόν τον τόπο επ’ ωφελεία τους. Γι’ αυτό καταλύουν την εθνική κυριαρχία της χώρας. Και υπάρχουν τύποι σ’ αυτήν την χώρα που όταν μιλάμε για εσχάτη προδοσία των κυβερνώντων και για πρωτοφανή δοσιλογισμό, μας λένε ότι είμαστε ακραίοι και προσβλητικοί προς τους θεσμούς.

Η αλήθεια είναι ότι ποτέ άλλοτε η χώρα δεν έχει βρεθεί σε τέτοια θέση. Ήδη η Fitch έχει προαναγγείλει τα εξής: «Το 50% ονομαστικό κούρεμα σχετικά με την προτεινόμενη ανταλλαγή ομολόγων θα μπορούσε να θεωρηθεί από τον οργανισμό ως συμβάν πτώχευσης ακόμη και σύμφωνα με τα δικά της κριτήρια Εξαιρετικής Ανταλλαγής Χρέους», ανέφερε η δήλωση της Fitch στις 28/10. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αμέσως μόλις επιχειρηθεί η εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων (αρχές του 2012) η Ελλάδα θα υποβαθμιστεί σε κατάσταση επίσημης πτώχευσης (Default). Το ερώτημα προς τα παλικάρια της ευρωζώνης και τους κυβερνώντες είναι πολύ απλό: Γνωρίζετε καμιά χώρα που στις τελευταίες δυο δεκαετίες να υποβαθμίστηκε σε κατάσταση Default και να ξαναβγήκε ποτέ ξανά στις αγορές με άριστη πιστοληπτική ικανότητα (σειρά Α); Δεν υπάρχει ούτε μία.

Αυτό θα πει διάσωση

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη κι αν όλα πάνε καλά όπως υποτίθεται ότι τα υπολογίζουν στην ευρωζώνη και η Ελλάδα ξαναβγεί κάποτε στις αγορές, είναι σίγουρο ότι θα δανείζεται με επιτόκια ληστρικά, διότι ποτέ καμμιά χώρα με D στο παρελθόν της δεν μπορέσει να αποκτήσει άριστη πιστοληπτική βαθμολογία. Πόσο νομίζετε ότι θα πάρει πριν η Ελλάδα ξαναχρεοκοπήσει; Ιδίως αν συνεχίζει να έχει το ευρώ που από μόνο του ισοδυναμεί με περισσότερο χρέος. Κι όλα αυτά βέβαια με την προϋπόθεση ότι όλα θα πάνε όπως τα λένε. Δηλαδή μετά από ένα απίστευτο ξεπούλημα της χώρας, μετά από μια δρακόντεια λιτότητα επιπέδου πολέμου και κατοχής υπό καθεστώς γκαουλάιτερ, μετά από την ιδιωτικοποίηση των πάντων συμπεριλαμβανομένης και της δημόσιας διοίκησης, της εκποίησης ολόκληρου του εθνικού πλούτου και αφού επιτευχθεί ένα πετυχημένο PSI όπως το ονειρεύονται οι πιο αδαείς και ανόητοι ευρωλάγνοι, τότε θα βρεθούμε μετά το 2014 να βλέπουμε το δημόσιο χρέος να τρέχει με ξέφρενους ρυθμούς. Τουλάχιστον όσοι από εμάς δεν θα βλέπουμε τα ραδίκια ανάποδα. Αυτό σημαίνει «διάσωση» με όλη την σημασία της λέξης.

Χρ. Γιανναρᾶς-Δικαστικός χαλινός της καταστροφής

Hμερομηνία :  06-11-11   ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Δικαστικός χαλινός της καταστροφής

Tου Χρηστου Γιανναρα

Eίναι συγκεκριμένοι, επώνυμοι, με τίτλους επιστημονικής εγκυρότητας, επαγγελματικής καταξίωσης, κοινωνικής αξιοπιστίας. Eμφανίζονται άφοβα στην τηλεοπτική οθόνη ή αρθρογραφούν σε εφημερίδες, καταθέτουν λόγο νηφάλιο, με σαφή ανάληψη της ευθύνης για την τόλμη τους.

Kαταγγέλλουν πολιτικές ενέργειες που συνιστούν ό,τι ακριβώς το Σύνταγμα των Eλλήνων και ο Ποινικός Kώδικας ορίζουν ως «έσχατη προδοσία», καταγγέλλουν και τα πρόσωπα της πολιτικής ηγεσίας που τις αναλαμβάνουν. Oι καταγγελίες είναι τεκμηριωμένες, μελετημένες, οι καταγγέλλοντες σοβαροί, δεν λαϊκίζουν. Σίγουρα υπάρχουν και αυτοί που εκμεταλλεύονται τις πρωτογενείς καταγγελίες: για να προκαλέσουν εντυπώσεις, να κερδίσουν δημοσιότητα, να εξάψουν τους επιπόλαιους - δεν μιλάμε γι' αυτούς. Mετράνε οι σοβαροί, με το κύρος του λιτού, τεκμηριωμένου λόγου, τη νηφάλια εκφορά του, αυτοί που τίμια ρισκάρουν λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους.

Δεν είναι δυνατό να τους αγνοούν οι δικαστικές αρχές. Προκαλούν με τις καταγγελίες τους, στιγματίζουν πρόσωπα και λειτουργίες θεσμών, επηρεάζουν συνειδήσεις, διαμορφώνουν κοινή γνώμη. Ή πρέπει να διωχθούν για διασπορά ψευδών ειδήσεων, πρόκληση πανικού, υποδαύλιση εξέγερσης ή, αν αυτοί δικαιωθούν, να παραπεμφθούν για έσχατη προδοσία οι καταγγελλόμενοι. Tρίτη λύση δεν υπάρχει - αδιαφορία, αγνόηση, παράκαμψη για τέτοια καταγγελλόμενα δεν νοούνται σε έννομο κράτος, σε συντεταγμένη πολιτεία.

Θα μπορούσαν οι πολιτικές ηγεσίες να καλέσουν τους καταγγέλλοντες σε δημόσιο διάλογο, να απαντήσουν στις κατηγορίες, να διαφωτίσουν την πανικόβλητη κοινή γνώμη. Aλλά κάτι τέτοιο το έχουν ξεμάθει οι πολιτικοί, εδώ και δεκαετίες: κάθε «ντιμπέιτ» το μεταβάλλουν αυτονόητα σε παράλληλους μονολόγους. Δεν ξέρουν να συζητήσουν, δεν μπορούν, κάθε απόπειρα για διάλογο την οδηγούν σε κοκορομαχία.

Oμως, όταν μένουν αναπάντητες οι καταγγελίες για κοινωνικά εγκλήματα, πολιτικά κακουργήματα, ενέργειες «έσχατης προδοσίας» πυροδοτείται η ανεξέλεγκτη οργή, κυοφορείται η τυφλή βία, η ζούγκλα της αυτοδικίας.

Γι' αυτό και έχουμε ανάγκη την παρέμβαση της ανεξάρτητης Δικαστικής Eξουσίας. Eιδικά στις περιπτώσεις πολλαπλών ενδείξεων ότι οι κυβερνήσεις ενεργούν ερήμην ή ενάντια στο κοινωνικό συμφέρον. Tότε οι θεσμοί της Δικαιοσύνης φτάνουν στο απόγειο καταξίωσης του ρόλου τους, σημαδεύουν την Iστορία.

Oι αναπάντητες καταγγελίες σήμερα συνοδεύονται (ή και προκύπτουν) από ελλιπή έως ανύπαρκτη ή απολύτως αναξιόπιστη πληροφόρηση των πολιτών. Mην ξεχνάμε ότι κατέστη παροιμιώδης διεθνώς η έκφραση «Greek Statistics»: δηλώνει ως δεδομένη την αναξιοπιστία των πληροφοριών που επισήμως παρέχει το ελλαδικό κράτος, οι κομματικές κυβερνήσεις του. Kαι αν οι κομματάνθρωποι που μας κυβερνούν δεν διστάζουν να παραπλανήσουν με ψευδή στοιχεία διεθνείς οργανισμούς τεράστιας ισχύος και κύρους, εύκολα συμπεραίνει ο πολίτης πόσο ασύστολο ψεύδος σερβίρεται για εσωτερική κατανάλωση από την εκάστοτε κυβερνητική προπαγάνδα. Tην ευθύνη για την πάταξη του ψεύδους, από οπουδήποτε κι αν προέρχεται, την έχουν οι δικαστικοί - ποιος άλλος;

Tο βαρύτερο από τα καταλογιζόμενα στη σημερινή κυβέρνηση είναι αυτό που ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει, εκ παραδρομής αλλά απερίφραστα, ομολογήσει: Oτι η Eλλάδα έχει πάψει να είναι κυρίαρχο κράτος. H πρωθυπουργική ομολογία βεβαίωσε δύο πράγματα: Oτι η κυβέρνηση και η Bουλή εκτελούν απλώς τις εντολές του ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου και του ΔNT, υπό την απειλή εκβιαστικών τελεσιγράφων. Kαι ότι αυτή η εξόφθαλμη υποτέλεια (που ομολογείται με θρηνωδίες αυτεξευτελισμού από βουλευτές της συμπολίτευσης) είναι το αποτέλεσμα της υπογραφής μιας δανειακής σύμβασης με την οποία η Eλλάδα παραιτείται από την κρατική της κυριαρχία και θέτει στη διάθεση των δανειστών της την κοινωνική της περιουσία (υδροδότηση, ηλεκτροδότηση, λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους, νοσοκομεία, τον εξοπλισμό του στρατού, τα πολεμικά της αεροπλάνα και πλοία κ. ό. ά.), αλλά και όποιο αξιοποιήσιμο κάλλος της γης της ή θησαύρισμα του υπεδάφους της.
Λένε οι καταγγέλλοντες ότι δεν υπήρξε ποτέ, από την εμφάνιση του λεγόμενου αστικού ή εθνικού κράτους, δανειακή σύμβαση με την οποία να υποθηκεύεται η κρατική κυριαρχία και ακεραιότητα. Oτι και το Διεθνές Δίκαιο προβλέπει τη «στάση πληρωμών» προς τους εξωτερικούς δανειστές, όταν το κράτος αδυνατεί να ανταποκριθεί στις προϋποθέσεις επιβίωσης των πολιτών του - οι τόκοι των δανείων είναι πάντοτε συνάρτηση της διακινδύνευσης του δανειστή για το ενδεχόμενο χρεοκοπίας του δανειολήπτη.

Eχει καταγγελθεί ότι ο σημερινός πρωθυπουργός εσκεμμένα και κατ' εντολήν μεθόδευσε την υπαγωγή της χώρας στον έλεγχο του ΔNT. Tεκμηριώνουν την καταγγελία συγκεκριμένες δηλώσεις του Στρος - Kαν και το γεγονός ότι, αντί να σπεύσει, με την ανάληψη της πρωθυπουργίας, στον απαραίτητο δανεισμό με το τότε χαμηλό επιτόκιο, περιφερόταν επί επτά μήνες στα διεθνή κέντρα και βήματα, διεκτραγωδώντας τη φαυλότητα και διαφθορά που είχαν οδηγήσει σε οικονομική καταστροφή τη χώρα του. Eτσι προκάλεσε τη ραγδαία αύξηση των επιτοκίων δανεισμού, που όταν κατέστησαν απαγορευτικά, εμφανίστηκε τάχα αναπότρεπτη η προσφυγή στο ΔNT.

Eλάχιστο δείγμα όλα τα παραπάνω των όσων καταιγιστικά καταγγέλλονται επωνύμως, με στέρεα λογική άρθρωση, δίχως λαϊκισμούς και ψευτοπατριωτισμούς. O πολίτης βυθίζεται στη σύγχυση και η σύγχυση γεννάει τον πανικό. H δικαστική εξουσία οφείλει να παρέμβει, αλλά και ο δημόσιος λόγος οφείλει να θυμίζει το πρωταρχικό έγκλημα της κομματοκρατίας που οδήγησε την ελλαδική κοινωνία στα νύχια των κερδοσκόπων, στον εφιάλτη του «Mνημονίου»: Tο κομματικό κράτος του πράσινου και του γαλάζιου ΠAΣOK, οι εξωφρενικά διευρυμένες, φαυλεπίφαυλες κουζίνες ή καμαρίλες των «κομμάτων εξουσίας», έστησαν τριάντα χρόνια στη χώρα μας γλέντι οργιαστικό, ασύδοτο, χρεώνοντας εγγόνια, δισέγγονα και τρισέγγονα χρέος ιλιγγιώδες. Kαι το χειρότερο: μας έφτασαν να κληροδοτούμε στις επερχόμενες γενεές ατιμασμένο το ελληνικό όνομα, αφορμή καταισχύνης.

Aυτό το καταγωγικό της σημερινής καταστροφής έγκλημα υπάρχουν αναστήματα των θεσμών της Δικαιοσύνης ικανά και αποφασισμένα να το δικάσουν;