SOS - Οι ΗΠΑ προωθούν την αντι-λευκή, φιλο-πολυπολιτισμική ατζέντα τους στην Γαλλία, μέσα από τον εβραϊκής καταγωγής Αμερικάνο πρέσβη

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Οι ΗΠΑ προωθούν την αντι-λευκή, φιλο-πολυπολιτισμική ατζέντα τους στην Γαλλία, μέσα από τον εβραϊκής καταγωγής Αμερικάνο πρέσβη

Το National Public Radio παρουσίασε μια ιστορία από την εκπομπή ‘The World’ του PRI, σχετικά με το ‘πολιτικό ακτιβισμό’ με τον οποίο ασχολείται ο Charles Rivkin, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Γαλλία. Συγκεκριμένα, η ιστορία παρουσίασε το έργο του γεννημένου το 1962, εβραϊκήςκαταγωγής Αμερικάνου πρέσβη (πλήρες όνομα: Charles Hammerman Rivkin) στα μεγάλα προάστια πολλών πόλεων της Γαλλίας, στα οποία κατοικούν ως επί το πλείστοντριτοκοσμικοί μετανάστες. Όπως σημειώνει το άρθρο, οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στη Γαλλία επειδή είναι πάρα πολύ «γαλλική», ενθαρρύνοντας τη χώρα να δεχθεί και να «αφομοιώσει» περισσότερους μη-Γάλλους και μη-Ευρωπαίους μετανάστες. Το άρθρο διαθέτει ένα απόσπασμα από τον Gilles Kepel, ένα Γάλλο ακαδημαϊκό και εμπειρογνώμονα σχετικά με το Ισλάμ στα προάστια του Παρισιού: 

"Υπήρχε η σκέψη ότι οι Γάλλοι ήταν ένα είδος πολιτικής ελίτ που δεν ήταν μικτοί, (δηλ. ήταν ομοιογενείς φυλετικά) που ήταν πολύ λευκοί, πολύ αρσενικοί, πολύ παλιοί, και ότι, αν η χώρα δεν ήταν πιο πλουραλιστική, τότε θα γινόταν πιο αδύναμη, και μια πιο αδύνατη Γαλλία δεν ήταν καλή ως σύμμαχος, έτσι ώστε άρχισαν να προσεγγίζουν τα προάστια". 

Παρατηρήστε ότι η ατζέντα των Ηνωμένων Πολιτειών στη Γαλλία είναι ειδικά αντι-Λευκή. Η αμερικανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση αντιτίθεται στην ιδέα ότι η Γαλλία κατοικείται αποκλειστεί από Γάλλους.

Σε ένα πρόσφατο άρθρο είδαμε τα παράπονα μη-Γάλλων που ζουν στη Γαλλία για την Μις Γαλλία που ήταν «πολύ λευκή»(διάβασε την ιστορία εδώ). 

Ο πρέσβης Rivkin έχει ενθαρρύνει τέτοια σκέψη ως επί το πλείστον στα μη-λευκά προάστια. Έτσι ο Αμερικάνος πρέσβης περιόδευσε στα γαλλικά προάστια μαζί με τον ‘αριστερό’, Μαύρο ηθοποιό Σάμιουελ Τζάκσον, (φώτο) εγκαινίασε μια τοιχογραφία με τον Martin Luther King, Jr και τραγούδησε το ‘We Shall Overcome’ μαζί με ως επί το πλείστον Αφρικανούς μετανάστες. Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο το βλέπει αυτό ως ένα «έξυπνο» παιχνίδι από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι νέο. Η «προσέγγιση» των ΗΠΑ, στου τριτοκοσμικούς μετανάστες που ζουν στην Ευρώπη συνεχίζεται για πάνω από μια δεκαετία, όπως αναφέρθηκε στην ραδιοφωνική εκπομπή. Μια από τις «επιτυχημένες» ιστορίες που τεκμηριώνεται από την αναφορά είναι μια προσπάθεια από έναν Αφρικανό μετανάστη να αντιταχθεί στις προσπάθειες της Γαλλίας να μειώσει κάπως την ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα στις περιοχές που ζουν  μετανάστες. Αναφέρει το PRI:

Η Πρεσβεία της Γαλλίας αρνήθηκε να σχολιάσει αυτήν την ιστορία, αλλά έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ένας μακρύς κατάλογος δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται στα προάστια, καθώς και πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα ‘International Visitors Leadership Program’.

H ομάδα "Ταξιαρχία Αντι-Νεγροφοβία" είναι μέρος της Collective Against Racial Profiling

Απόφοιτοι του προγράμματος περιλαμβάνουν προσωπικότητες ελίτ, όπως είναι ο Francois Hollande, και οΝικολά Σαρκοζί. Αλλά έχει ήδη επεκταθεί σε ανθρώπους σαν την Tara Dickman, την Γαλλίδα κόρη Νοτιοαφρικανών μεταναστών. Ο πρώην διευθυντής της εκστρατείας τουΟμπάμα θα προσληφθεί για την εκπαίδευση της οργάνωσης της κοινότητας στο Σικάγο, και ότι το ταξίδι αυτό τον ενέπνευσε να δημιουργήσει μια ομάδα που ονομάστηκε‘Collective Against Racial Profiling’ (‘Κολεκτίβα για την Καταπολέμηση των Φυλετικών Χαρακτηριστικών). 

«Μέσα σε ένα χρόνο, δεκατέσσερις άνθρωποι κατέφυγαν στο δικαστήριο για να μηνύσουν το κράτος, και στη συνέχεια αυτό έγινε ένα σημαντικό ζήτημα στις εκλογές. Τώρα υπάρχουν τρεις προτάσεις νόμου ... και αυτό είναι πραγματικά χάρη σε αυτό το ταξίδι." 

Φυσικά, πολλοί Γάλλοι δεν είναι ευχαριστημένοι για την παρέμβαση αυτή των ΗΠΑ στην κοινωνία τους και τη ριζοσπαστικοποίηση του πληθυσμού των αλλοδαπών ανάμεσά τους. Το άρθρο αυτό δεν αναφέρει μερικούς κέντρο-δεξιούς επικριτές για αυτόν τον ακτιβισμό των ΗΠΑ, ενώ φυσικά, το άρθρο περιορίζεται σε όσους ενστερνίζονται την πολιτική της γαλλικής κυβέρνησης για την αντικατάσταση των Γάλλων. 

-----------------------------------------------------------------------------

ΗΠΑ: Εβραιοαμερικάνα δημοσιογράφος λέει 

ότι η συρρίκνωση των λευκών «είναι καλό πράγμα»

Οι πρόσφατες δηλώσεις της Emily Bazelon ενίσχυσαν την άποψη που υπάρχει σε πολλούς ότι οι Εβραίοι στην Αμερική υποστηρίζουν θερμά και προωθούν την μαζική μετανάστευση στις ΗΠΑ, προκειμένου οι λευκοί να γίνουν μειονότητα. Κάτι που ήδη συμβαίνει στα κορυφαία πανεπιστήμια της χώρας. 

Η Εβραιοαμερικάνα δημοσιογράφος Emily Bazelon είναι ακτιβίστρια και συνδέεται με την AIPAC και άλλες εβραϊκές οργανώσεις. Ισχυρίζεται ότι ο χαμηλός δείκτης γεννητικότητας στους λευκούς είναι ένα «καλό πράγμα» (“good thing”) και ότι οι λευκοί πρέπει να υφίστανται διακρίσεις στα πανεπιστήμια μέσω της λεγόμενης“affirmative action” (κυβερνητική πολιτική υπέρ των μειονοτήτων). Μήπως θα υποστήριζε η Bazelon μία ‘affirmative action’ στο Ισραήλ;

Παρακάτω είναι το βίντεο που στην εκπομπή του «συντηρητικού» δημοσιογράφου Stephen Colbert, η Εβραία δημοσιογράφος Emily Bazelon χαιρετίζει την προοπτική οι λευκοί να γίνουν μειονότητα στην Αμερική ως "ένα καλό πράγμα". Ισχυρίζεται ότι «ζούμε σε ένα χωνευτήρι ("melting pot"), μια κοινωνία γεμάτη μετανάστες με όλες τις διαφορετικές φυλές και θέλουμε να την διατηρήσουμε έτσι".

The Colbert Report
Get More: Colbert Report Full Episodes,Political Humor & Satire Blog,Video Archive

Αλλά δεν θέλει απλώς να την διατηρήσει έτσι όπως είναι τώρα, θέλει να την αλλάξει περαιτέρω. Όταν ο Colbert αναφέρει ότι οι λευκοί είναι μια πλειοψηφία, γρήγορα τον διακόπτει για να πει ότι «δεν είναι για πολύ», επιμένοντας ότι«Θα συνεχίσουμε να είμαστε όλο και πιο ποικιλόμορφοι και αυτό είναι ένα καλό πράγμα». Αυτή η δήλωση έγινε χωρίς να υπάρχει καμία αντίδραση από τον δημοσιογράφο. Αν ο Colbert είχε πει ότι η Αμερική έχει μια λευκή πλειοψηφία και θέλει να διατηρηθεί αυτό, τι είδους αντίδραση νομίζετε ότι θα υπήρχε; {Αυθόρμητη απάντηση ΚΟ: θα τον είχε κράξει το σύμπαν ως «λευκό ρατσιστή» (“white supremacist”) και θα είχε χάσει την θέση του. Αλλά τώρα «άκρα του (πολιτικά ορθού) τάφου σιωπή»}.

Αφορμή για τη συνέντευξη ήταν η υπόθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου για την θετική δράση (“affirmative action”) στο Πανεπιστήμιο του Τέξας. Η Bazelon υπερασπίζεται την πολιτική αυτή λέγοντας ότι «Αν φύγει η θετική δράση αυτό θα ωφελήσει τους λευκούς ανθρώπους». Είναι σαφές από τα λόγια της, ότι δεν θα το ήθελε αυτό. Επιπλέον, δηλώνει ότι "Όλες οι έρευνες δείχνουν ότι  χωρίς θετική δράση θα υπάρχουν λιγότεροι μαύροι και ισπανόφωνοι."

Κατά την έναρξη της συνέντευξης ο Colbert χαρακτηρίζει την Bazelon ως "λευκή", και έτσι θα μπορούσε να φαίνεται «μεγαλόψυχη» στην προώθηση της θετικής δράσης για τους μαύρους και τους ισπανόφωνους, την ώρα που αναγνωρίζει ότι το σύστημα αυτό λειτουργεί εις βάρος των λευκών. Ωστόσο, στην πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζει κανένα μειονέκτημα. 
Οι Εβραίοι, όπως η Bazelon, που αποτελούν μόλις το 2% του πληθυσμού στις ΗΠΑ, αντιπροσωπεύουν το 20-30% των φοιτητών που εισάγονται σε πανεπιστήμια ελίτ, συχνά ένα υψηλότερο ποσοστό από ό, τι οι μη-εβραϊκής καταγωγής λευκοί Αμερικανοί, οι οποίοι εξακολουθούν να αποτελούν το 70% του πληθυσμού. 
Συζητώντας για την «θετική δράση» πόσο άδικο είναι πολλά λευκά παιδιά να μην μπορούν να μπουν σε μια κορυφαία σχολή, λόγω της επίσημης θετικής δράσης υπέρ των μαύρων και των ισπανόφωνων. Η μεγαλύτερη ζημιά όμως είναι ότι η επίσημη θετική δράση είναι μια απόσπαση της προσοχής από αυτή την μαζική ανεπίσημη, φιλο-εβραϊκή θετική δράση. Τι καλύτερο παράδειγμα του διαίρει και βασίλευε! Λευκοί φοιτητές καταθέτουν προσφυγές υποστηρίζοντας ότι η θετική δράση για τους μαύρους και τους ισπανόφωνους συνιστά διακρίσεις σε βάρος τους. Ασιάτες φοιτητές, οι οποίοι δεν επωφελούνται από την θετική δράση και αποτελούν το 16% του Χάρβαρντ και δύο έως τρεις φορές στα κορυφαία σχολεία της Καλιφόρνια, καταθέτουν προσφυγές υποστηρίζοντας ότι αυτοί από την πλευρά τους υπόκεινται σε ποσοστώσεις από τους λευκούς. Εν τω μεταξύ, οι Εβραίοι μπορούν να έχουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, δείχνοντας από τη μία ότι είναι «μεγαλόψυχοι λευκοί» που προσπαθούν να σηκώσουν τις μειονεκτούσες μειονότητες, και από την άλλη να ισχυρίζονται ότι είναι μια «μειονότητα σε μειονεκτική θέση», ενώ ο κανόνας είναι ότι αποτελούν μια υπερ-προνομιούχα άρχουσα τάξη. Τα ‘γκογίμ’ μάχονται μεταξύ τους, και κανείς δεν τολμά να δείξει με το δάχτυλό του τους Εβραίους.

Πώς γίνεται οι Εβραίοι να γίνονται δεκτοί σε ποσοστά περίπου 30 φορές υψηλότερα σε σχέση με το μερίδιό που τους αναλογεί στον πληθυσμό από τους μη-εβραϊκής καταγωγής λευκούς Αμερικάνους; Είναι πραγματικά οι λευκοί τόσο ηλίθιοι; Φυσικά όχι. Είναι επειδή οι σχολές και οι διευθύνσεις που κυριαρχούνται από Εβραίους διαβάζουν τις αιτήσεις των υποψηφίων. Και οι αιτήσεις δείχνουν ποιος είναι Εβραίος και ποιος είναι ένας απλός λευκός.

Η Κοινή Αίτηση (Common Application), η οποία χρησιμοποιείται από όλες τις κορυφαίες σχολές, απαιτεί οι αιτούντες να συμπληρώνουν ένα κουτάκι που λέει για την φυλή. Το κουτάκι για την θρησκεία είναι προαιρετικό, αλλά είναι διαθέσιμο σε όποιον αισθάνεται ότι θα αποτελούσε ένα πλεονέκτημα για να το συμπληρώσει, ίσως επειδή το όνομά του δεν ακούγεται αρκετά εβραϊκό. Ωστόσο, επειδή η φιλο-εβραϊκή διάκριση θα ήταν έτσι πολύ εμφανής, η Bazelon ρίχνει κάποιο φως στο πως λειτουργεί ο μηχανισμός. Λέει ότι εκτός από τους βαθμούς και τα αποτελέσματα στα τεστ, οι σχολές μπορούν να επιλέξουν να εξετάσουν άλλα «προσωπικά χαρακτηριστικά», όπως προσφορά κοινωφελούς εργασίας, ηγεσία, ή απαντήσεις σε ερωτήσεις που απαιτούνται. Αυτό επιτρέπει υποκειμενικές θεωρήσεις σε αντικειμενικές βαθμολογίες των τεστ. Ο αιτών π.χ. μπορεί να δηλώσει συμμετοχή σε μια προπόνηση της παιδικής ομάδας μπάσκετ του εβραϊκού κοινοτικού κέντρου ή την συγκέντρωση χρημάτων για ένα εβραϊκό φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ποιος θα πει πως αυτά θα πρέπει να αξιολογηθούν; Όσον αφορά τις ερωτήσεις προς ανάπτυξη, εδώ είναι μια από αίτηση του περασμένου έτους:

"Μια σειρά από ακαδημαϊκά συμφέροντα, προσωπικές απόψεις και εμπειρίες ζωής προσθέτει πολλά στο εκπαιδευτικό μείγμα. Δίδοντας το προσωπικό σας υπόβαθρο, περιγράψτε μια εμπειρία που δείχνει αυτό που θα φέρει την ποικιλομορφία σε ένα κολέγιο, ή μια συνάντηση που κατέδειξε τη σημασία της διαφορετικότητας σε σας. "

Πώς ένα λευκό παιδί από την Iowa θα μπορούσε να απαντήσει πως θα φέρει την ποικιλομορφία σε ένα κολέγιο; Πώς νομίζετε ότι θα ανταποκρίνονταν οι Εβραίοι διευθύνοντες σε μια απάντηση του στυλ: «Είμαι ένας λευκός Χριστιανός. Με κάνει αυτό ένα σπάνιο είδος στην πανεπιστημιούπολη σας;» Ας ρωτήσουμε την Emily Bazelon(αριστερά στην φωτογραφία) τι είδους διαφορετικότητα φέρνει εκείνη. Πήγε στο Ισραήλ κατ’ ευθείαν από το κολλέγιο, παντρεύτηκε έναν Εβραίο (μέχρι εκεί έφτανε το «χωνευτήρι» της), έδωσε στα παιδιά της εβραϊκά ονόματα, συνεργάστηκε με έναν Εβραίο δικαστή μετά την αποφοίτησή της από τη νομική σχολή, της δόθηκε ένα χρηματοδοτούμενο από την AIPAC ταξίδι για το Ισραήλ για να πάρει "πληροφορίες" για το παλαιστινιακό ζήτημα, εργάζεται για ένα εβραϊκό on-line περιοδικό, και λέει ότι οι Παλαιστίνιοι δεν αποδέχονται την μη-βία, επειδή «δεν είναι της φύσης τους». Αυτό είναι το είδος της «διαφορετικότητας» που τα ελιτίστικα σχολεία της Ivy League θέλουν να φέρνουν στα κολλέγιά τους!

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / 

Η έλλειψη συμπάθειας των λευκών 

για τους άλλους λευκούς                   

Αρθρο του Kevin MacDonald* (The Occidental Observer) /ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Σημ. ΚΟ: Στις ΗΠΑ μπορείς να μιλάς με υπερηφάνεια για την φυλή σου, εάν είσαι μαύρος, κίτρινος, κόκκινος, καφέ (ισπανόφωνος) ή με μπλε και πράσινους κόκκους. Εάν είσαι όμως λευκός και τολμήσεις να μιλήσεις για την φυλή σου, είσαι ένας «νεοναζί» «ρατσιστής» και θα βρεθείς, με συνοπτικές διαδικασίες, εξόριστος από το σύστημα.

Η Αμερική που ιδρύθηκε από λευκούς Ευρωπαίους μετανάστες και χριστιανούς στο θρήσκευμα, συστηματικά και μεθοδικά, τις τελευταίες δεκαετίες μεταμορφώθηκε σε ένα πολυφυλετικό, πολυθρησκευτικό, πολυπολιτισμικό κρατικό μόρφωμα, συνδετικός κρίκος του οποίου, υποτίθεται, είναι όχι κάποια κοινή καταγωγή και κουλτούρα, αλλά η «δημοκρατία». Είναι το λεγόμενο “proposition nation”. Ας μην ξεχνάμε όμως, ότι από την Αμερική, στην οποία η λευκή φυλή τείνει να γίνει μειονότητα και ο χριστιανισμός βρίσκεται σε διωγμό αλλά και πτώση, εξάγεται (και επιβάλλεται) κάθε είδους προϊόν. Ιδεολογικό, πολιτικό, πολιτιστικό, κουλτούρα και υποκουλτούρα. Γι’ αυτό έχει σημασία θέματα που απασχολούν την σύγχρονη αμερικανική πραγματικότητα και παρουσιάζονται από τον ΚΟ να τυγχάνουν προσοχής και προβληματισμού. Η παγκοσμιοποίηση άλλωστε δεν αφήνει περιθώρια να θεωρήσεις ότι εσύ θα μείνεις στο απυρόβλητο.

Το παρακάτω θέμα αγγίζει και την ελληνική πραγματικότητα. Η «αλληλεγγύη στο μετανάστες» - το έχετε δει σαν σύνθημα – δηλώνει, υποτίθεται, είτε «ανθρωπιά», είτε «ταξική αδελφοσύνη» («ξένοι εργάτες αδέλφια μας» άλλο σύνθημα) είτε αίσθηση «παγκόσμιου πολίτη». Η «αλληλεγγύη στους Έλληνες» από την άλλη πλευρά δαιμονοποιείται καθώς δηλώνει «ρατσισμό». Εκτός αν το δηλώνει ο «φιλάνθρωπος» Σόρος, (που θα μας κτίσει «σπίτια αλληλεγγύης»).

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, τα μέλη της ελληνικής οικογένειας είναι πιο δεμένα μεταξύ τους σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ίσως πολύ σύντομα και αυτό να θεωρηθεί «ρατσιστικό». Άλλωστε όλοι ανήκουμε στην «παγκόσμια οικογένεια». 

Whites’ lack of empathy for other Whites

Υπάρχουν αναμφίβολα πάρα πολλοί παράγοντες που ευθύνονται για την γενική βούληση των Λευκών να επιτρέψουν στον εαυτό τους να παραμεριστούν και να γίνουν εθελοντικά μια μειοψηφία μέσα σε μια θάλασσα από μη-λευκούς, οι περισσότεροι από τους οποίους κατέχουν ιστορικά μνησικακίες εναντίον τους. Η άποψη μου είναι ότι αυτοί οι πολιτισμικοί μετασχηματισμοί είναι το αποτέλεσμα μιας σύνθετης αλληλεπίδρασης προϋπαρχουσών τάσεων των Ευρωπαίων προς τον ατομικισμό που αλληλεπιδρούν με την άνοδο της εχθρότητας της εβραϊκής ελίτ προς τους παραδοσιακούς λαούς και τον πολιτισμό της Ευρώπης.

Το πρόβλημα με την φυλαυτία (ή τον ατομικισμό) είναι ότι έχουμε αδύναμους δεσμούς με άλλους Λευκούς και δεν έχουμε την αίσθηση (ακόμα) της κοινής μοίρας. Με άλλα λόγια, είμαστε χαμηλά στον εθνοκεντρισμό. Ακούμε για ένα λευκό άτομο που έπεσε θύμα ενός μαύρου εγκληματία ή του αρνήθηκαν μια προαγωγή στην δουλειά του ή την εισαγωγή του σε ένα πανεπιστήμιο για χάριν ενός ατόμου από μια «υποεκπροσωπούσα μειονότητα», και εμείς δεν αισθάνομαστε καμία συναισθηματική ταύτιση (αγγλ. "empathy". Μεταφράζεται και ως "συμπάθεια") με τα θύματα απλά και μόνο επειδή είναι λευκοί (σχ. ΚΟ: κάτι που σαφώς υπάρχει σε άλλες φυλές). Δεν αισθανόμαστε κανένα ψυχολογικό πόνο όταν ακούμε ότι Λευκοί της εργατικής τάξης φεύγουν από μια περιοχή, επειδή τις θέσεις τους τις πήραν παράνομοι Μεξικανοί μετανάστες.

Σε ένα ορθολογικό επίπεδο, οι Λευκοί μπορεί κάλλιστα να πιστεύουν ότι η θυματοποίηση των Λευκών ηθικά είναι λάθος. Ως εκ τούτου, η διαπίστωση ότι οι Λευκοί εάν υποστηρίξουν τους λευκούς αυτό θα τερματίσει την «θετική δράση» (“affirmative action” = πολιτικές προνομίων στις ΗΠΑ υπέρ των μειονοτήτων) και τη μετανάστευση (κυρίως την παράνομη μετανάστευση), όπως έχει αποδειχθεί στην Καλιφόρνια και άλλες πολιτείες. Αλλά υποψιάζομαι ότι δεν υπάρχει κανένα πραγματικό συναίσθημα συναισθηματικής ταύτισης προς τους άλλους Λευκούς. Και είναι αυτό το συναίσθημα της συναισθηματικής ταύτισης που στο τέλος παρακινεί αυτού του είδους τη συμπεριφορά που μπορεί πραγματικά να αρχίσει να αλλάζει τα πράγματα στην πολιτική.

Αυτό φάνηκε πρόσφατα σε μια μελέτη που εξέτασε εγκεφάλους Μαύρων και Λευκών βλέποντας τους Μαύρους και τους Λευκούς που ήταν θύματα του τυφώνα Κατρίνα(‘Race and Empathy Matter on Neural Level’, Science Daily). Όλοι ανέφεραν συναισθηματική ταύτιση με τα θύματα. Αυτή είναι μια λεκτική κρίση που δεν αντανακλά τίποτα περισσότερο από την παραδοσιακή ηθική. Οι άνθρωποι σίγουρα δεν θα ήθελαν να πουν στους υπεύθυνους της έρευνας ότι είναι ανάλγητα αδιάφοροι μπροστά στον ανθρώπινο πόνο.

Αλλά τα κέντρα συγκίνησης του εγκεφάλου είπαν μια διαφορετική ιστορία. Οι Μαύροι ένιωθαν συναισθηματική ταύτιση με θύματα που ήταν μαύροι και πιο εθνοκεντρικοί.Οι Μαύροι είχαν ισχυρότερες συναισθηματικές αντιδράσεις. Οι Λευκοί από την άλλη πλευρά, δεν έδειξαν καμία ιδιαίτερη συναισθηματική ταύτιση με ανθρώπους κάποιας φυλής.

Δεν είναι ότι οι Λευκοί δεν μπορούν να νιώσουν συναισθηματική ταύτιση. Εικόνες από μέλη της οικογένειας οδηγούν αναμφίβολα σε ισχυρή συναισθηματική ταύτιση  μεταξύ Λευκών - απαντήσεις που δείχνουν ότι οι άνθρωποι κινούνται να βοηθήσουν τα μέλη της οικογένειάς τους. Πράγματι, όλες οι έρευνες δείχνουν ότι υπάρχουν πολύ ισχυρότεροι οικογενειακοί δεσμοί μεταξύ των Λευκών παρά μεταξύ των Μαύρων – δεσμοί που έχουν ως κίνητρο, τουλάχιστον εν μέρει, την ενσυναίσθητη ανησυχία για την οικογένεια. Αλλά σε γενικές γραμμές, σε εμάς απλά δεν ξυπνούν συναισθήματα συναισθηματικής ταύτισης όταν βλέπουμε Λευκούς που πάσχουν ή είναι θύματα.

Και αυτό σημαίνει, επίσης, ότι οι πολλοί Λευκοί που συμπεριφέρονται με αλτρουισμό προς τους Μαύρους ή άλλους μη-λευκούς δεν ενεργούν εξαιτίας μίας συναισθηματικής επιτακτικής ανάγκης για συναισθηματική ταύτιση, αλλά για κάποιο άλλο λόγο - πιθανότατα γιακοινωνική αποδοχή. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος στην εποχή μας, να δείξεις ότι είσαι ένας «καλός άνθρωπος»; Το σκέφτηκα αυτό σήμερα, όταν είδα μια φωτογραφία της ηθοποιού Σάντρα Μπούλοκ με το πρόσφατα υιοθετημένο μαύρο μωρό της. Φυσικά, αυτό μπορεί να είναι μια άστοχη μητρική στοργή.

Αλλά αυτή η έλλειψη συναισθηματικής ταύτισης με τους άλλους Λευκούς είναι ένα πρόβλημα για την πολιτική δράση εκ μέρους των Λευκών. Οι άνθρωποι παρακινούνται πολύ περισσότερο από τα συναισθήματα παρά από ορθολογικές εκτιμήσεις. Η συναισθηματική ταύτιση μεταξύ των Εβραίωνγια τα εβραϊκά βάσανα είναι θρυλική. Όπως ο WalterBenjamin είπε κάποτε, «το μίσος και το πνεύμα της θυσίας. . . τρέφονται από την εικόνα των υποδουλωμένων προγόνων και όχι από αυτή των απελευθερωμένων εγγονιών».(Illuminations, 1968, 262)

Υπάρχει αναμφισβήτητα διαφορά μεταξύ των Λευκών όσον αφορά τον εθνοκεντρισμό, πράγμα που σημαίνει ότι τουλάχιστον κάποιοι Λευκοί ταρασσόνται από τον πόνο άλλων Λευκών περισσότερο από τον πόνο, ας πούμε, των Μαύρων. Με άλλα λόγια, έχουν το ίδιο μοτίβο συναισθημάτων που έχουν οι Μαύροι, μόνο αντεστραμμένο.

Προσωπικά, έχω διαπιστώσει ότι έχω μεγαλύτερη συναισθηματική αντίδραση προς τους Λευκούς που γίνονται θύματα. Αυτό μπορεί να υπάρχει επειδή έχω γενετικά περισσότερο κλίση προς τον εθνοκεντρισμό ό, τι οι πιο πολλοί λευκοί. Αλλά ο εθνοκεντρισμός θα μπορούσε επίσης να επηρεαστεί εάν ζείτε στη Νότια Καλιφόρνια, όπου οι Λευκοί αποτελούν πλέον μειονότητα. Κοινωνικοί ψυχολόγοι έχουν δείξει ότι τα μέλη των ομάδων που αποτελούν πλειοψηφία δεν έχουν την ίδια αίσθηση αισθημάτων ότι ανήκουν σε μία ομάδα όπως και τα μέλη των μειονοτικών ομάδων.

Τα καλά νέα είναι ότι, καθώς οι Λευκοί γίνονται μια μειονότητα, η αλληλεγγύη μεταξύ μελών της ίδιας ομάδας και η συναισθηματική ταύτιση με άλλους Λευκούς-αναμένεται να αυξηθεί. Και η συμμετοχή στην υπεράσπιση των Λευκών με άλλους ομοϊδεάτες έχει αναμφίβολα ως αποτέλεσμα την ενίσχυση και την αύξηση αυτών των τάσεων, ειδικά όταν δεν είναι καθόλου δύσκολο να φανταστεί κανείς εφιαλτικά σενάρια για το μέλλον των Λευκών. Τέτοια εφιαλτικά σενάρια έχουν μεγάλη συναισθηματική επίδραση, ειδικά όταν απεικονίζονται γραφικά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν θα δούμε τέτοιες απεικονίσεις στα media.

Τα κακά νέα είναι ότι ακόμη και αν υπάρξει συναισθηματική ταύτιση με άλλους λευκούς, εξακολουθούν να υπάρχουν τεράστια εμπόδια για τους Λευκούς για να συμμετάσχουν πραγματικά στην υπεράσπιση των Λευκών - εμπόδια, όπως να χάσει κάποιος τη δουλειά του και ο κοινωνικός εξοστρακισμός. Η δύναμη της αριστεράς να προκαλέσει οικονομικό πόνο είναι τεράστια, όπως φάνηκε πρόσφατα από το διογκούμενο κίνημα υπέρ της επιβολής οικονομικών κυρώσεων κατά της Αριζόνα για το γεγονός ότι είχε το θράσος να θεσπίσει ένα νόμο που αποσκοπεί στο να απαλλαγεί από τους παράνομους αλλοδαπούς (σχ. ΚΟ: Η Αριζόνα λόγω θέσης έχει τεράστιο πρόβλημα από τους αλλοδαπούς που εισέρχονται παράνομα από το Μεξικό).

Αλλά το να υπάρξει συναισθηματική ταύτιση για άλλους Λευκούς είναι βέβαιο ότι θα είναι ένα μεγάλο πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση-και ίσως ένα βήμα που είναι απαραίτητο, αν θέλουμε να δούμε πραγματικά έντονη δέσμευση από τους Λευκούς να αλλάξουν το ισχύον καθεστώς.

* Ο Kevin B. MacDonald (γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1944) είναι Αμερικάνος καθηγητής της Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Long Beach, συγγραφέαςκαι υπέρμαχος του Εθνοκεντρισμού. Το πιο γνωστό βιβλίο του είναι το “The Culture of Critique” (1998), το οποίο ασχολείται με τους Εβραίους ακτιβιστές της Αμερικής του 20ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένης της ψυχανάλυσης, των «αριστερών», της Σχολής της Φρανκφούρτης, και των «διανοούμενων της Νέας Υόρκης». 

Μιλώντας για την θεωρία του “white guilt” (‘λευκή ενοχή’ – βλ. εδώ) και για το βιβλίο του ‘Cultural Insurrections, Psychology And White Ethnocentrism’, ο MacDonald (που αρθρογραφεί στο Occidental Observer), λέει:¨

«Έχω αναφερθεί στο πώς οι Εβραίοι στα πανεπιστήμια και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν την τάση της κατασκευής πολιτισμού. Εδώ βρίσκονται τα θεμελιώδη ζητήματα γύρω από τον λευκό εθνοκεντρισμό και συγκεκριμένα, την «σιωπηρή λευκότητα» και την «λευκήενοχή».

Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, ήταν τα εβραϊκά πνευματικά κινήματα του 20ου αιώνα που επέφεραν μια σημαντική μείωση στην πολιτιστική επιρροή των λευκών Αμερικανών. Αυτές οι εβραϊκές κινήσεις πότισαν την αμερικανική ζωή με μια κουλτούρα κριτικής που επιτίθεται στον δυτικό πολιτισμό ως κάτι ανεπαρκές, κάτι ύποπτο, κάτι γεμάτο με ηθικό ξεπεσμό.

Οι ηγέτες αυτών των κινημάτων, όπως ο Franz Boas στον τομέα της ανθρωπολογίας και ο Σίγκμουντ Φρόιντ στο χώρο της ψυχανάλυσης, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως Εβραίοι, έχουν υποβάλει τον λευκό χριστιανικό πολιτισμό σε μια ριζική κριτική, ενώ την ίδια στιγμή έχουν εξιουδαϊσει αυτόν τον πολιτισμό καλλιεργώντας ακόμα και το φόβο, του να προσδιοριστείς Λευκός.

Το Τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου, καθώς και η σύγκλητος του πανεπιστημίου έχοντας δεχτεί πιέσεις από ‘αριστερούς’ που ζητούν το μποϊκοτάρισμα του «νεοναζί» και «αντισημίτη» MacDonald, διαχώρισαν την θέση τους από το έργο του. Ο ίδιος απορρίπτει την ταμπέλα του «νεοναζί» και αυτοπροσδιορίζεται ως "white advocate", υπερασπιστής της λευκής φυλής.

- Διάβασε παλαιότερο άρθρο του Kevin B. MacDonald στονKO: Εβραίοι και ‘Occupy Wall Street’. “Η φυλή μου ελέγχει την Wall St.”, λέει Εβραίος ραδιοφωνικός παρουσιαστής

- Δείτε βίντεο του MacDonald που μιλάει για το τέλος του λευκού ανθρώπου

 ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ 

Πραίτορες του Καθεστώτος κατά της Χρυσής Αυγής

Το πλέον εύκολο πράγμα στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, είναι να παριστάνεις τον ιδεολόγο επαναστάτη και να είσαι ένα υπάκουο πιόνι του συστήματος. Έχουμε αμέτρητα τέτοια ‘’φρούτα’’ στη χώρα μας. Δεν έχει κανείς παρά να ελέγξει το πολιτικό παρελθόν της πλειοψηφίας του δημοσιογραφικού κόσμου, για να διαπιστώσει του λόγου το αληθές.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα, ο βουλευτής Καστοριάς του Σύριζα, Βαγγέλης Διαμαντόπουλος, δήλωσε αναρχικός, συντασσόμενος με την ανομία και ασυδοσία των συντρόφων του οι οποίοι επί 20ετία και πλέον, εκκινούσαν τις εγκληματικές τους δραστηριότητες από τη Βίλλα Αμαλίας. Ο ίδιος αυτός ‘’προλετάριος’’, αποκαλύφθηκε πως είναι διορισμένος στο Δημόσιο και είναι προφανές, ότι δε διορίστηκε από τους Δεξιούς. Αυτά για να μη παραμυθιάζουν τη κοινή γνώμη κάποιοι επιτήδειοι, πως τάχα η Αριστερά δε κυβέρνησε ποτέ. Επιπλέον, ο κρατικοδίαιτος αυτός κύριος, σε μια κρίση ειλικρινούς ιδεολογικής ομολογίας ξεκαθάρισε πως η κατάργηση των βουλευτικών προνομίων, είναι επικίνδυνη και αναιρεί ουσιαστικά τη Δημοκρατία!

Στα χνάρια του κατά φαντασίαν προλετάριου βουλευτή, βαδίζει ο δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης Κώστας Αρβανίτης. Στρογγυλοκαθισμένος πάνω στον παχυλό μισθό της ΕΡΤ, την ώρα που το 1/3 του Ελληνικού Λαού βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας, ο κύριος Αρβανίτης, ‘’πουλά’’ αντι-εθνικισμό, αντιφασισμό και αντιρατσισμό, για να κερδίσει τα εύσημα του Καθεστώτος και του ερυθρού παρακράτους.

Είναι δικαίωμα του καθενός βεβαίως, να πιστεύει όπου θέλει και να είναι περήφανος για τις ιδέες του. Αποτελεί όμως πρόκληση, να πληρώνει ο Ελληνικός Λαός ένα στρατευμένο δημοσιογράφο, ο οποίος στρέφεται καταφανώς εναντίον 500.000 Ελλήνων, οι οποίοι ψήφισαν Χρυσή Αυγή στις τελευταίες εκλογές.

Ο κύριος Αρβανίτης λοιπόν, του οποίου την αντικειμενικότητα έχουμε κάθε λόγο να αμφισβητούμε, στηρίζει τη διοργάνωση ενός αντιφασιστικού συλλαλητηρίου στην Αθήνα. Όπου αντιφασιστικού, εννοούν φυσικά αντιχρυσαυγίτικου… Παρέα ο κύριος Αρβανίτης, με τα θλιβερά κι επιδοτούμενα ορφανά του Μαρξ και μερικές δεκάδες λαθροεισβολείς να απαιτούν να μη μπορεί ο Λαός μας, να εκφράσει δημοκρατικά τις πολιτικές του πεποιθήσεις!

Πέφτουν καθημερινά οι μάσκες της συνδιαλλαγής κράτους και παρακράτους. Κάτω από το προσωπείο της δημοκρατίας, κρύβουν το μπολσεβίκικο μίσος τους προς κάθε τι ελληνικό. Τώρα όμως είναι αργά για εκείνους. Ο Ελληνικός Λαός ορθώνεται κάτω από τα Εθνικιστικά Λάβαρα, αναζητώντας την Ελευθερία του από τα δεσμά της σύμπραξης καπιταλιστών και μαρξιστών. Περαστικά κύριε Αρβανίτη, μια μέρα και η κρατική τηλεόραση θα ξαναγίνει ελληνική!

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος στην Βουλή...

 Ο Νίκος Μιχαλολιάκος στην Βουλή...

 Ο Νίκος Μιχαλολιάκος απάντησε στις δηλώσεις της κ. Μαρίας Ρεπούση της ΔΗΜΑΡ, η οποία τόνισε πως δεν δέχεται μαθήματα πατριωτισμού από τη Χρυσή Αυγή.

  «Μα δεν έχουμε τέτοια προσδοκία που να αγγίζει τα όρια της μεταφυσικής», σχολίασε με νόημα ο κ. Μιχαλολιάκος.

  Οσο για το πολυνομοσχέδιο ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής είπε:

  «Γιατί οι δανειστές απαιτούν αυτή την ψηφοφορία; Θέλουν να υπογράψουμε ξανά και ξανά αν και η Βουλή έχει ψηφίσει τρία Μνημόνια», είπε ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής και αναφερόμενος στην αναγκαστική εκτέλεση και το ενδεχόμενο κατάσχεσης εθνικών περιουσιακών στοιχείων παρατήρησε: «Κάποιοι μπορεί να θεωρούν ότι δεν είναι προδότες και ότι ψηφίζουν άδολα. Ωραία να το πιστέψουμε. Αλλά ψηφίζοντας το νομοσχέδιο την εκχώρηση την υπογράφουν».

  Σχολιάζοντας την επίθεση που δέχθηκε νωρίτερα από τον βουλευτή της ΝΔ Δάνη Τζαμτζή που είπε ότι η ίδρυση νέων γραφείων της Χρυσής Αυγής σημαίνει ότι έχει χορηγούς, ο κ. Μιχαλολιάκος απάντησε ότι «η Χρυσή Αυγή πήρε την εκλογική επιχορήγηση για τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του Μαϊου και του Ιουνίου και ελέγχθηκε για 5 ώρες από ορκωτούς λογιστές. Η Χρυσή Αυγή νοικιάζει γραφεία με 300 ευρώ και έχει ανθρώπους που κάνουν θυσίες και πληρώνουν από την τσέπη τους». Σχολιάζοντας δε τις επικρίσεις ότι η Χρυσή Αυγή είναι ναζιστικό κόμμα, ο κ. Μιχαλολιάκος σημείωσε ότι «το ατομικό δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού φαίνεται πως δεν ισχύει για κάποιους ούτε και η δήλωση της Χρυσής Αυγής ότι είναι εθνικιστικό κόμμα». Αναρωτήθηκε δε «τι κόμμα είναι η ΝΔ; Είναι κόμμα του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού; Του Κοινωνικού φιλελευθερισμού; Κόμμα πάρε το αυγό και κούρευτο…».

  Στην κριτική ότι η αντιπολίτευση δεν λέει που θα βρεθούν τα λεφτά για να πληρωθούν συντάξεις, ο Γ.Γ. της Χρυσής Αυγής δήλωσε ότι αντιστρέφει το ερώτημα και κάλεσε την κυβέρνηση να εξηγήσει «που πήγαν τα λεφτά για τις συντάξεις; που πήγαν τα λεφτά των εργαζομένων; που πήγαν τα λεφτά των ταμείων»;
 
  Επίσης αναφέρθηκε στην πώληση του ΟΠΑΠ και αναρωτήθηκε «γιατί αντί για τον ΟΠΑΠ που είναι κερδοφόρος, η κυβέρνηση δεν πουλάει τις συχνότητες που τις έχουν καταλάβει και χρωστούν εκατομμύρια».

  Τέλος, ο Γενικός Γραμματέας της Χρυσής Αυγής είπε ότι το κόμμα του καταδικάζει την τρομοκρατία και κάθε μορφή βίας, χωρίς «αλλά» και χωρίς «όμως» επισημαίνοντας ότι οργιάζουν οι προβοκάτσιες και ότι δεν αποκλείεται αύριο να χρεώσουν και τίποτε στη Χρυσή Αυγή.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Αιχμάλωτος στη «βίλα Αμαλία»

TO BHMA --- Πολιτική

Αιχμάλωτος στη «βίλα Αμαλία»

Στροφή 180 μοιρών σε όλα τα μέτωπα, υπό την πίεση δημοσκοπικών ευρημάτων και υπό τον φόβο της βίας

Κωβαίος Αγγελος

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 13/01/2013, 05:45 | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 13/01/2013, 05:45

Η απομάκρυνση της πολιτικής συζήτησης από το δίλημμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο» οδηγεί την Κουμουνδούρου σε αναγκαστικό αναπροσδιορισμό θέσεων, στρατηγικών και τακτικών επιλογών και αναδεικνύει εγγενείς αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ. Στις εξελίξεις αυτές καθοριστικό ρόλο έπαιξε, όπως παραδέχεται άλλωστε εμμέσως και η ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η δημοσκοπική κάμψη που παρουσιάζεται στις τελευταίες έρευνες, αλλά και η παραδοχή ότι η προσπάθεια της κυβέρνησης να καλλιεργήσει (έστω και ψευδείς) προσδοκίες δεν συνδυάζεται με μια πειστική εναλλακτική πρόταση από την αξιωματική αντιπολίτευση.

Τις προηγούμενες ημέρες η αμηχανία στους κύκλους της αξιωματικής αντιπολίτευσης έφθασε στα όρια του εκνευρισμού και του πολιτικού αδιεξόδου, με αποτέλεσμα την απόφαση για μια δραματική αναδίπλωση τόσο στη φρασεολογία όσο και στην τακτική της, καθώς ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να πάρει σαφείς αποστάσεις από ακραίες εκδηλώσεις και από θέσεις συνιστωσών, που ως σήμερα αποτελούν οργανικά τμήματα του σχηματισμού.

Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν η απόφαση που ελήφθη και οδήγησε τον κ. Αλ. Τσίπρασε μια άρον-άρον στροφή 180 μοιρών, σε όλα σχεδόν τα μέτωπα.

Χτύπησε δυνατά το καμπανάκι

Την προηγούμενη Πέμπτη το βράδυ στην Κουμουνδούρου χτύπησαν τα προειδοποιητικά καμπανάκια. Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε να υπολείπεται της ΝΔ σε μία δημοσκόπηση, καταγράφοντας απώλεια δυνάμεων. Υπό την πίεση αυτής της εξέλιξης, η αξιωματική αντιπολίτευση αναζητεί πλέον νέους τρόπους περιγραφής των εναλλακτικών της προτάσεων και των μεθόδων εμπέδωσης των προσδοκιών για τη δυνατότητά της να κυβερνήσει.

Στην Κουμουνδούρου, και πρωτίστως στα ηγετικά της κλιμάκια, δεν κρύβουν την ανησυχία τους και δεν αποφεύγουν μια σειρά παραδοχές και μια εσπευσμένη αυτοκριτική: κατ' αρχάς, δεν αρνούνται ότι υπάρχει πράγματι μια τάση στασιμότητας στη δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ· και εν συνεχεία αναγνωρίζουν ότι αυτό οφείλεται στη διάψευση των προσδοκιών που οι ίδιοι είχαν καλλιεργήσει και ειδικότερα ως προς τις δυνατότητές τους να εμποδίσουν την ψήφιση των μέτρων και να προκαλέσουν εκλογές σε σύντομο χρονικό διάστημα, μέσω των οποίων η κυβέρνηση θα κατέρρεε και ο ΣΥΡΙΖΑ θα ερχόταν στην εξουσία.

«Διαπιστευτήρια» στον Σόιμπλε

Με τα αποτελέσματα του φιλόδοξου ταξιδιού στη Λατινική Αμερική και τις συναντήσεις με τις πολιτικές ηγεσίες της Βραζιλίας και της Αργεντινής να αναλύονται ακόμη και τις αναλύσεις να παραμένουν στα συρτάρια, ο κ. Τσίπρας επενδύει πλέον πολιτικά στην προγραμματισμένη για αύριο συνάντησή του με τον μεγάλο του «εχθρό», τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Εν όψει αυτών μάλιστα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επιχειρεί να στείλει ένα μήνυμα προς το Βερολίνο για την αλλαγή της στάσης του.

Διαμηνύει ότι επιθυμεί «φυσιολογικές σχέσεις με κυβερνήσεις που παίζουν ρόλο στα ελληνικά πράγματα» και σε ό,τι αφορά το μνημόνιο διευκρινίζει εν είδει αυτοκριτικής ότι «καλό είναι να καταγγέλλεις, αλλά το ζήτημα είναι να ψάξουμε τις λύσεις», επιχειρώντας έτσι ακόμη ένα βήμα προσέγγισης με τα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων. Παράλληλα, όπως διεφάνη ξεκάθαρα στην πρόσφατη συνέντευξή του στον Real FM, ο κ. Τσίπρας αλλάζει τη στάση του απέναντι στην Ανγκελα Μέρκελ, προβλέποντας μάλιστα ότι το κόμμα της θα κάνει περίπατο στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

Παράλληλα, ο κ. Τσίπρας ετοιμάζεται και για ένα ταξίδι του στην Ουάσιγκτον στα τέλη του άλλου μήνα. Εκεί θα μιλήσει στο Ινστιτούτο Brookings, όπου κατά το πρόσφατο παρελθόν ομιλητές ήταν ο κ. Γ. Παπανδρέου και η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου.

Αποδοκιμασία καταλήψεων

Το έτερο πεδίο θεαματικής αναδίπλωσης αναδείχθηκε μετά τη σύγχυση που προκλήθηκε στις τάξεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης με αφορμή την υπόθεση της βίλας Αμαλία.

Με δεδομένη την πενιχρή πολιτική και επικοινωνιακή απόδοση των «κοκορομαχιών» με την κυβέρνηση για τις καταλήψεις κτιρίων και των γραφείων της ΔΗΜΑΡ, η Κουμουνδούρου αναγκάστηκε εν τέλει να αποδοκιμάσει κατηγορηματικά τον βουλευτή της κ. Ευ. Διαμαντόπουλο και κάθε σχέση με τον αναρχικό χώρο. Αυτό συνέβη τόσο με αναφορές του ιδίου του κ. Τσίπρα, ο οποίος δηλώνει πλέον ότι «η παραβατικότητα πρέπει να παταχθεί» και ότι «είμαστε κι εμείς νοικοκυραίοι και ασχολούμαστε με τα προβλήματα της μεσαίας τάξης», όσο και με μια αναδίπλωση του ιδίου του κ. Σκουρλέτη, ο οποίος βρέθηκε στη θέση να πει για τις δηλώσεις Διαμαντόπουλου περί αναρχισμού ότι είναι «το λιγότερο άστοχες και είναι απόψεις που δεν είναι μέσα στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ».

Οι επιθέσεις κατά δημοσιογράφων

Η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ απειλήθηκε με πλήρη κατάρρευση και σε ένα διαφορετικό πεδίο, σε βαθμό που στην Κουμουνδούρου προκλήθηκε πολιτικός πανικός. Τη στιγμή που είχε τεθεί σε εφαρμογή ένα σχέδιο αντιπαράθεσης με τα ΜΜΕ και τη διαπλοκή, ακόμη και με συγκεκριμένους δημοσιογράφους, τους οποίους μάλιστα ο ίδιος ο κ. Τσίπρας έσπευσε να συνδέσει με τη «λίστα Λαγκάρντ», συνέβησαν οι καταλήψεις σε κάποια ΜΜΕ, αλλά και οι επιθέσεις με γκαζάκια εις βάρος γνωστών δημοσιογράφων. Με τις επιθέσεις αυτές ο κ. Τσίπρας είδε την επιλογή του να επιτεθεί κατά των ΜΜΕ και των στελεχών τους να καταρρέει και να απειλεί να μετατραπεί σε μπούμεραγκ, με αποτέλεσμα την αναζήτηση πλέον μιας τροποποιημένης στρατηγικής απέναντι στη «διαπλοκή» και πάντως την πιο ξεκάθαρη μέχρι στιγμής αποκήρυξη τέτοιων κρουσμάτων.

Σύμφωνα με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και υπό την αισθητή πίεση και ορατή απειλή των κυβερνητικών επικοινωνιακών κέντρων, τα οποία έσπευσαν να συνδέσουν γενικώς και αορίστως τον ΣΥΡΙΖΑ με τις επιθέσεις, ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του καταδίκασαν με κατηγορηματικό τρόπο τη βία και τονίζουν ότι η απειλή κατά της ανθρώπινης ζωής δεν συμβαδίζει με το αξιακό περιεχόμενο της Αριστεράς. Κατά πολλούς όμως το συγκεκριμένο στοιχείο απετέλεσε τη βασική αιτία για τη συνολική στροφή της Κουμουνδούρου.

Ανακρούει πρύμναν και στην Προανακριτική

Η λίστα των εντυπώσεων και όχι της ανατροπής
Ολα διαδραματίζονται στη σκιά της κοινοβουλευτικής σύγκρουσης με αφορμή την υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ», την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη δείχνει ότι προσπαθεί να χειριστεί με τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή και τις λιγότερες δυνατές προσδοκίες. Χωρίς περιστροφές ο ίδιος ο κ. Αλ. Τσίπρας δηλώνει ότι η πορεία της κυβέρνησης δεν συνδέεται με την προανακριτική επιτροπή, μετριάζοντας έτσι τις σχετικές φιλοδοξίες για το πολιτικό αποτέλεσμα της διαδικασίας.

Με τα ευρήματα μάλιστα των εν εξελίξει ερευνών να περιπλέκουν σημαντικά τη νομική εικόνα της υπόθεσης, η αξιωματική αντιπολίτευση επιχειρεί ήδη μια μερική αναδίπλωση και σε αυτό το πεδίο. Χωρίς να εγκαταλείπει την υπόθεση και δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο θέμα των χειρισμών και της μη αξιοποίησης της λίστας, η ηγεσία την Κουμουνδούρου δείχνει ήδη ότι αυτό που προσδοκά είναι τουλάχιστον να κερδίσει την πολιτική μάχη εντυπώσεων που ούτως ή άλλως θα δοθεί στο Κοινοβούλιο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου δεν συμπεριλαμβάνεται στην πρόταση, με κατηγορηματικές μάλιστα επισημάνσεις κοινοβουλευτικών στελεχών (όπως ο κ. Ν. Βούτσης) περί του ότι «ο κ. Παπανδρέου δεν είχε στην τσέπη του αυτό το στικάκι, ούτε το έκρυβε» και ότι «ποτέ δεν ήταν συνυπεύθυνος από πρώτη ματιά στην απόκρυψη».

Η απόφαση αυτή κατά πολλούς συνδέεται με τη στρατηγική προσέλκυσης ψήφων από τον χώρο του ΠαΣοΚ, αλλά και με τη νέα στρατηγική συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία ο κ. Τσίπρας περιγράφει λέγοντας ότι «δεν μπορούμε μόνοι μας» και ότι «σε αυτήν συμπεριλαμβάνονται χωρίς ιδεολογικές αγκυλώσεις και ιδεοληψίες ακόμη και συνεργασίες με δυνάμεις εκτός Αριστεράς, όσο αυτές είναι εντός του δημοκρατικού τόξου».
===================================

Γνώμες

 

Το γάλα του ΣΥΡΙΖΑ

Οι βίλες, τα γκαζάκια, η αμετροέπεια των ελεγκτών και η καρδάρα

Πρετεντέρης Γιάννης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 13/01/2013, 05:45 | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 13/01/2013, 05:45

Την Παρασκευή το πρωί, σε συνέντευξή του στον Real FΜ, o πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εξέφραζε «την ανησυχία του» για την αλυσίδα εμπρηστικών επιθέσεων εναντίον δημοσιογράφων.

Την ίδια ακριβώς στιγμή, το κόμμα του δήλωνε επισήμως ότι οι επιθέσεις αυτές είναι«απόλυτα καταδικαστέες πράξεις» όχι επειδή σκοτώνουν, καταστρέφουν ή εκφοβίζουν, αλλά επειδή «δίνουν άλλοθι στην κυβέρνηση να συνεχίσει το έργο της περιστέλλοντας την ίδια τη δημοκρατία» - λες και τα γκαζάκια τα έβαλε η κυβέρνηση!..

Την ίδια ακριβώς στιγμή, η ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ που ονομάζεται left.gr αναρτούσε κείμενο σε περίεργα ελληνικά που άρχιζε ως εξής:

«Εκβιάζουν, φιμώνουν, λογοκρίνουν, συκοφαντούν. Τα media της διαπλοκής και μια δράκα μεγαλόσχημων δημοσιογράφων βάζουν στο στόχαστρο τους αγώνες, τη νεολαία, τους εργαζόμενους. Οι μιντιάρχες-ολιγάρχες έχουν επιβάλει τέτοια ομοφωνία υπέρ των μνημονίων στα μέσα που ελέγχουν που θα έκανε ακόμη και το καθεστώς της Βόρειας Κορέας να κοκκινίζει!».

Και κατέληγε μιλώντας για «ευρισκόμενους σε διατεταγμένη υπηρεσία λακέδες των αφεντικών».

Την ίδια ακριβώς στιγμή και για το ίδιο γεγονός, ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Δημ. Τρίμης, που εκπροσωπεί κυρίως τη συνδικαλιστική οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ, έκανε για τις εμπρηστικές επιθέσεις κατά των δημοσιογράφων δήλωση που ξεκινούσε ως εξής:

«Φαίνεται ότι η στρατηγική της έντασης που κυβερνητικοί κύκλοι καλλιεργούν συστηματικά προχωρά».

Είτε ο έγκριτος δημοσιογράφος που προεδρεύει της ΕΣΗΕΑ γνωρίζει από κάπου ότι τα γκαζάκια τα βάζει η κυβέρνηση είτε απλώς είχε διαβάσει την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, άγνωστοι έβαλαν φωτιά και κατέστρεψαν ολοκληρωτικά το εξοχικό του εκδότη Φ. Μπόμπολα στα Σφακιά, αφού πρώτα πυροβόλησαν τις πόρτες και έγραψαν στον τοίχο «Γερμανοπροδότη». Ευτυχώς, ο άνθρωπος βρισκόταν στην Αθήνα.

Την ίδια ακριβώς μέρα με τον εμπρησμό, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε εκδώσει άλλη ανακοίνωση με σειρά ασυνάρτητων ερωτημάτων προς τον γράφοντα - μεταξύ των οποίων αν γνωρίζει την κίνηση των λογαριασμών που διατηρούν ενδεχομένως στο εξωτερικό οι μέτοχοι του MEGA, μεταξύ των οποίων και ο Φ. Μπόμπολας!

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέληγε στην ίδια ανακοίνωση να αμφισβητεί τους όρους υπό τους οποίους πήρε δάνειο το MEGA από πέντε τράπεζες - οι οποίες, είναι αλήθεια, είχαν παραλείψει να θέσουν τη δανειακή σύμβαση υπόψη του Π. Σκουρλέτη...

Τρεις ημέρες μετά την ανακοίνωση για το MEGA, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ εξηγούσε στην ΚΟ του κόμματός του τα εξής:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αξιωματική αντιπολίτευση όχι μόνο στην κυβέρνηση Σαμαρά, αλλά στην κυβέρνηση μέσων-τραπεζών-πολιτικού προσωπικού που εγκαθίδρυσαν η τρόικα και οι δανειστές στον τόπο μας».

Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ελέγχει απλώς την κυβέρνηση, όπως ορίζει το Σύνταγμα. Θέλει να ελέγχει ολόκληρη τη χώρα: τις τράπεζες και τα δάνεια, τα μέσα ενημέρωσης και τα δελτία ειδήσεων, τους τραπεζικούς λογαριασμούς και το πολιτικό προσωπικό.

Οπως προκύπτει άλλωστε από τον έλεγχο του ΣΥΡΙΖΑ, οι τελευταίοι είναι εκ προοιμίου ύποπτοι επειδή δεν ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά ευτυχώς ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τους έδωσε τη λύση:

«Οποιος είναι ήσυχος με τη συνείδησή του δεν έχει παρά να κάνει το αυτονόητο, ο ίδιος να ζητήσει να ελεγχθεί».

Υποθέτω, από επιτροπή ελεγκτών του ΣΥΡΙΖΑ υπό τη Ζωή Κωνσταντοπούλου!..

Με αυτά και με άλλα, με τη Βίλα Αμαλία και τη Βίλα Μαρία Κάλλας, με το MEGA και τα γκαζάκια, με τον Διώτη και τη λίστα Λαγκάρντ, με τους ανεκδιήγητους βουλευτές και τις απίστευτες ανακοινώσεις τους, με τους ανεξάντλητους καβγάδες και τις ακατάσχετες υστερίες, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε μέσα σε δέκα ημέρες να γκρεμίσει την καρδάρα με όλο το γάλα που μάζευε από τον περασμένο Ιούνιο.

Η «Μεγάλη Αριστερά» που ονειρεύονται επανεμφανίστηκε με τα χαρακτηριστικά ενός ακροαριστερού κόμματος του 4%. Εξτρεμισμός, επιθετικότητα, στόμφος, αμετροέπεια, οξεία ρητορική, συνωμοσιολογία.

Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ήδη τη δυσφορία που προκάλεσαν στον κόσμο τα χαρακτηριστικά αυτά.

Αναμενόμενο. Οσοι διεκδικούν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους την ελληνική κοινωνία, όσοι ζητούν να μετατραπούν σε υπέρτατη ελεγκτική αρχή των πάντων, όσοι αναλαμβάνουν αυτοβούλως να διορθώσουν την Ελλάδα κατά τη βούλησή τους, όσοι πυροδοτούν την ομαλότητα και τη νομιμότητα, μόνο μία απάντηση μπορούν να εισπράξουν: πριτς!

ΟΙ ΕΞΩΓΗΪΝΟΙ ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ?

ΟΙ ΕΞΩΓΗΪΝΟΙ ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ?
ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ! ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΗ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ "ΗΡΘΑΝ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΠΛΑΝΗΤΗ"!
----------------------------------------------------

Παρακολουθήστε το ρώσικο ντοκιμαντέρ το οποίο μεταφράστηκε πρόσφατα στα Αγγλικά.

ΠΗΓΗ

Β. Βιλιάρδος-Η ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ

Η ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ: Η ανεργία των νέων, παράλληλα με την κατάρρευση της αστικής τάξης, θα προκαλέσει οδυνηρές κοινωνικές αναταραχές - οι οποίες θα πυροδοτήσουν μία εσωτερική πάλη των τάξεων, τον πόλεμο μεταξύ των γενεών και τις διακρατικές αντιπαραθέσεις

"Τη δεκαετία του 1980 οι χώρες της Λατινικής Αμερικής υποχρεώθηκαν από τους δανειστές τους να εφαρμόσουν ανάλογα προγράμματα, όπως αυτά του Ευρωπαϊκού Νότου σήμερα - με αποτέλεσμα να αποτύχουν η μία μετά την άλλη. Ακολούθησε η εποχή του άμετρου πολιτικού λαϊκισμού - αμέσως μετά, οι κοινωνικές αναταραχές και οι οικονομικές καταρρεύσεις.

Η Λατινική Αμερική ανέκαμψε μόνο όταν ο κυριότερος πιστωτής της, οι Η.Π.Α., αποφάσισαν να διαγράψουν ένα μεγάλο μέρος των απαιτήσεων τους. Δυστυχώς, η υπερδύναμη χρειάστηκε δέκα ολόκληρα χρόνια για να το αποφασίσει, αφού προηγουμένως κατανόησε κάτι απλό και αυτονόητο - το ότι δηλαδή χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν, δεν πληρώνονται.  

Αργότερα, το 1989, κλήθηκα για να συμβουλεύσω την κυβέρνηση της Πολωνίας, όταν ήταν αντιμέτωπη με ένα βουνό χρεών - τα οποία ήταν φυσικά αδύνατον να εξοφληθούν. Πρότεινα λοιπόν στους βασικούς δανειστές της, στις επτά μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη δηλαδή, να διαγράψουν ένα μεγάλο μέρος των απαιτήσεων τους - γεγονός που δεν εύρισκε σύμφωνη καμία χώρα.

Αναγκάσθηκα λοιπόν να πείσω υπομονετικά το ένα κράτος μετά το άλλο, οπότε απέμεινε τελευταία η Γερμανία - η οποία δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να συμφωνήσει. Πως τα κατάφερα τελικά να την πείσω;

Απλούστατα, ταξίδεψα στην κεντρική βιβλιοθήκη της Ουάσιγκτον και πήρα ένα αντίγραφο της συμφωνίας του Λονδίνου - με βάση την οποία διαγράφηκε ένα μεγάλο μέρος των χρεών της Γερμανίας, ενώ τα τοκοχρεολύσια για τα υπόλοιπα αποφασίσθηκε να πληρώνονται σε συνάρτηση με το ρυθμό αύξησης των εξαγωγών της.

Στη συνέχεια, ένας υψηλόβαθμος πολιτικός της Πολωνίας έδωσε τα έγγραφα στον κ. H. Kohl - στον τότε καγκελάριο της Γερμανίας. Αυτός το κοίταξε προσεκτικά και είπε τελικά: «Είναι πραγματικά ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα» (J.D.Sachs, με παρεμβάσεις)”.  

"Αφού οι πολιτικοί είναι το πρόβλημα της χώρας μας, τότε θα γίνουμε εμείς το πρόβλημα των πολιτικών. Ο κεντρικός στόχος μας είναι να στείλουμε όσο πιο πολλούς, κατευθυνόμενους από τα οικονομικά λόμπυ πολιτικούς, στην ανεργία" (Partido X: Κοινωνική ανυπακοή - το κόμμα του μέλλοντος των νέων στην Ισπανία).

Ανάλυση

Σε σχέση με την εξέλιξη της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης υπάρχουν ασφαλώς πάρα πολλά ερωτηματικά - απορίες επίσης για το τι τελικά θα συμβεί αφού, παρά την ενδιάμεση «ανακωχή» των αγορών, την οποία εξασφάλισε ο πρόεδρος της ΕΚΤ λέγοντας πως "Η ΕΚΤ θα κάνει ότι είναι απαραίτητο για την προστασία του ευρώ, μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της και, πιστέψτε με, θα είναι αρκετό", τα θεμελιώδη μεγέθη δεν έχουν αλλάξει.

Αν και η ΕΚΤ υποσχέθηκε λοιπόν να αγοράζει τα ομόλογα των ελλειμματικών οικονομιών, υπό την προϋπόθεση ότι θα τηρούν τις δημοσιονομικές δεσμεύσεις τους (προγράμματα λιτότητας), κανένας δεν ξέρει τι πραγματικά θα μπορούσε να συμβεί, εάν μία χώρα αποφάσιζε να πάψει να υποτάσσεται στις επιταγές της Γερμανίας - όπως για παράδειγμα η Ισπανία, η οποία πληρώνει πολύ ακριβά τη «διάσωση» της (θυσιάζοντας στην κυριολεξία τους Πολίτες της αφού τους υποχρεώνει, μεταξύ άλλων, να υφίστανται μία ανεργία της τάξης του 27%).

Ειδικότερα, εάν η Ισπανία αναγκαζόταν να αναθεωρήσει τη δημοσιονομική της πολιτική, πιεζόμενη ενδεχομένως από τις αντιδράσεις των πολιτών της, θα σταματούσε η ΕΚΤ την αγορά των ομολόγων του δημοσίου της; Θα τοποθετούσε ίσως ανώτατα όρια στα επιτόκια δανεισμού της Ισπανίας; Πως θα αντιδρούσαν οι επενδυτές προβλέποντας τέτοιου είδους εξελίξεις; Τι θα συνέβαινε εάν η Ισπανία, όπως επίσης η Ιταλία, επέλεγαν τελικά την έξοδο από το ευρώ, αφού κάτι τέτοιο είναι μάλλον προς το συμφέρον τους;  

Εκτός αυτού, μήπως οι αγορές θελήσουν κάποια στιγμή να δοκιμάσουν, εάν ο πρόεδρος της ΕΚΤ είναι πράγματι πρόθυμος να κάνει πράξη τα μεγάλα λόγια του; Τι θα συμβεί εάν ξαφνικά, στα πλαίσια αυτά, «στοιβαχτούν» μεγάλες ποσότητες ισπανικών, ιταλικών, πορτογαλικών, γαλλικών κλπ. ομολόγων στα ταμεία της ΕΚΤ, «απαιτώντας» την άμεση εξόφληση τους; Θα «τύπωνε» χρήματα η ΕΚΤ για να τα πληρώσει, παραβαίνοντας ίσως τις δικαιοδοσίες της;   

Ανεξάρτητα από τα ερωτήματα αυτά, αλλά σε σχέση με τα επιδεινούμενα θεμελιώδη μεγέθη της ΕΕ, το μεγάλο πρόβλημα της Ευρωζώνης, αυτό που ίσως θα προκαλέσει την έκρηξη του ηφαιστείου, με την κρίση να επανέρχεται δριμύτερη, είναι η κατάρρευση της μεσαίας, της αστικής καλύτερα τάξης. Επίσης η ανεργία - κυρίως δε την ανεργία των νέων, η οποία έχει ξεπεράσει σε πολλές χώρες, όπως στην Ελλάδα και την Ισπανία, τα ανώτατα δυνατά όρια.

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

Παρά τη μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων, αφού στη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών οι πλούσιοι γινόντουσαν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι, η μεσαία τάξη δεν αντιμετώπιζε σημαντικά προβλήματα. Οι λογαριασμοί πληρώνονταν, τα ταξίδια στην περίοδο των διακοπών ήταν ο κανόνας, η αγορά ενός σπιτιού ή ενός διαμερίσματος με τη βοήθεια ενός τραπεζικού δανείου ήταν εφικτή, ενώ η απόκτηση αυτοκινήτου ολοκλήρωνε την εικόνα μίας σχετικά εύπορης, άνετης ζωής.

Το κυριότερο όλων, οι προοπτικές για το μέλλον ήταν ευοίωνες, όπως επίσης οι ελπίδες για ένα καλύτερο βιοτικό επίπεδο – υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα εργαζόταν κανείς, όσο το δυνατόν περισσότερο. Φυσικά η μεσαία τάξη, στην οποία βασίλευε το «αμερικανικό όνειρο» (American dream), δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να αναρριχηθεί στα ανώτατα επίπεδα – να ανήκει δηλαδή κάποτε στην ελίτ. Εν τούτοις, αισθανόταν ότι θα μπορούσε, εάν προσπαθούσε αρκετά – γεγονός που ήταν σημαντικότερο από κάθε τι άλλο, αφού στήριζε και εξασφάλιζε την κοινωνική ειρήνη και συνοχή.

Μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης όμως, η κατάσταση άλλαξε ραγδαία – ειδικά στην Ευρώπη. Παραδόξως δε, η ευθύνη αυτών των αλλαγών δεν βαρύνει την αστική τάξη, αλλά τα ανώτατα εισοδηματικά στρώματα, την ελίτ – η οποία φαίνεται πως έχει ξεχάσει ότι, η εξασφάλιση του πολύ υψηλού βιοτικού της επιπέδου στηρίζεται στη μεσαία τάξη, την οποία ανόητα προσπαθεί να εξαφανίσει, λεηλατώντας και εξαθλιώνοντας την.

Αναλυτικότερα, οι δραστικές μειώσεις των μισθών, ο περιορισμός του κράτους προνοίας, η πολύ υψηλή φορολόγηση, οι μαζικές απολύσεις, η ανεργία, το κλείσιμο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τόσα πολλά άλλα, τα οποία επιβάλλονται (καταρχήν) στις υπερχρεωμένες οικονομίες του Νότου, οδηγούν χωρίς καμία αμφιβολία τη μεσαία τάξη στον Καιάδα – αφού οι υποθήκες, καθώς επίσης οι λογαριασμοί δεν μπορούν πλέον να πληρωθούν, τα αυτοκίνητα πωλούνται, η θέρμανση γίνεται αγαθό πολυτελείας και τα ταξίδια στις διακοπές είναι αδύνατον πια να πραγματοποιηθούν.

Ο καθοδικός σπειροειδής κύκλος της εξαθλίωσης λοιπόν, ο οποίος στο παρελθόν παρέσυρε μόνο αυτούς που δεν ήθελαν να δουλέψουν και να προσπαθήσουν για ένα καλύτερο αύριο, είναι σήμερα ο κανόνας για ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού. 

Στα πλαίσια αυτά, φαίνεται πως θα είμαστε σύντομα αντιμέτωποι με μία καινούργια «πάλη των τάξεων», η οποία όμως αυτή τη φορά έχει ξεκινήσει εκ των άνω – από τις ανώτατες εισοδηματικές τάξεις δηλαδή οι οποίες, στην προσπάθεια τους να μεγεθύνουν ακόμη περισσότερο τα εισοδήματα τους, έχουν τοποθετήσει στο στόχαστρο τη μεσαία τάξη.

Το ίδιο συμβαίνει δυστυχώς και με τις πλουσιότερες χώρες του Βορά, οι οποίες στοχοποιούν ανόητα τα ελλειμματικά ευρωπαϊκά κράτη του Νότου - χωρίς να κατανοούν ότι, με αυτόν τον τρόπο κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, το ηφαίστειο θα εκραγεί, με απίστευτα καταστροφικές συνέπειες για όλους.   

    

Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ

Από την άλλη πλευρά και σύμφωνα με πολλούς, μετά την εισαγωγή του ευρώ η ανεργία των νέων σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωζώνης μειώθηκε - αντίθετα, στη Γερμανία αυξήθηκε, αν και ελαφρά. Η αιτία του φαινομένου αυτού ήταν το ότι, οι χώρες του Νότου, οι οποίες είχαν ανέκαθεν προβλήματα δανεισμού (λόγω των υψηλών χρεών τους, καθώς επίσης των αυξημένων επιτοκίων που ήταν αναγκασμένες να πληρώνουν), «πλημμύρισαν» ξαφνικά με φθηνά χρήματα - με αποτέλεσμα η χρηματοδότηση τόσο του δημοσίου, όσο και του ιδιωτικού τους τομέα να είναι πάρα πολύ εύκολη.

Τα κεφάλαια αυτά τώρα αποσύρονταν από τη Γερμανία, αφού τόσο οι τράπεζες (ακόμη και οι γερμανικές), όσο και οι λοιποί επενδυτές, προτιμούσαν να τα τοποθετούν στις χώρες του Νότου - αφού απολάμβαναν την ίδια ασφάλεια σαν κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, ενώ προσέφεραν πολύ υψηλότερες αποδόσεις.    

Οι αγορές λοιπόν δάνειζαν αφειδώς τις χώρες του Νότου, οι οποίες με τη σειρά τους μοίραζαν τα χρήματα αυτά στους πολίτες τους - οι πολιτικοί με στόχο να επανεκλεγούν, ενώ οι ιδιώτες, επιχειρηματίες και μη, για να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερο. Με τον τρόπο αυτό διενεργούνταν υπερβολικές επενδύσεις σε έργα υποδομής εκ μέρους του δημοσίου, ενώ κατασκευάζονταν πάρα πολλά κτίρια εκ μέρους των ιδιωτών - οπότε δημιουργούνταν όλο και περισσότερες θέσεις εργασίας, από τις οποίες ωφελούνταν κυρίως οι νέοι.

Τα υπόλοιπα χρήματα διοχετεύονταν στον τομέα των υπηρεσιών, επίσης «εντάσεως απασχόλησης» νέων και ανειδίκευτων εργαζομένων, όπου η κερδοφορία ήταν λιγότερο κοπιαστική – με αποτέλεσμα να «αδυνατίζει» συνεχώς η βιομηχανική παραγωγή στο Νότο, η οποία έχει πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις.     

Ειδικά στον τομέα των ακινήτων, η φούσκα που δημιουργήθηκε σε αρκετές χώρες ήταν τεράστια - όπως για παράδειγμα στην Ισπανία, όπου κατασκευάσθηκαν μέσα σε ελάχιστα χρόνια περισσότερα διαμερίσματα από τους κατοίκους της. Κάτι ανάλογο συνέβη και στην Ιρλανδία, στην Ολλανδία, στην Κύπρο κοκ. - ενώ στην Ελλάδα, όπως και στη Γαλλία, η εξέλιξη ήταν κατά πολύ ηπιότερη (όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές το πρόβλημα της Ελλάδας ήταν το δημόσιο χρέος της - σε αντίθεση με όλες σχεδόν τις άλλες χώρες, οι οποίες οδηγήθηκαν στην κρίση λόγω του ιδιωτικού χρέους τους).

Μετά το ξέσπασμα τώρα της χρηματοπιστωτικής κρίσης διαπιστώθηκε ότι, η φούσκα των ακινήτων, ειδικά στις Η.Π.Α., είχε ωφελήσει σε μεγάλο βαθμό αφενός μεν τις τράπεζες, αφετέρου τις κατασκευαστικές εταιρείες - οδηγώντας στη συνέχεια τόσο τις μεν, όσο και τις δε, σε τεράστιες απώλειες.

Παράλληλα, τα περιουσιακά στοιχεία τόσο των μεσαίων, όσο και των χαμηλότερων εισοδηματικών τάξεων δεν είχαν αυξηθεί σημαντικά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο – αφού η καλυτέρευση του βιοτικού επιπέδου τους στηρίχθηκε στο δανεισμό. Εν τούτοις, αυτές ακριβώς οι «τάξεις» υποχρεώθηκαν δυστυχώς από τις κυβερνήσεις τους να επιβαρυνθούν με τη διάσωση των υπερχρεωμένων τραπεζών, έτσι ώστε να αποφευχθεί το μεγάλο κραχ - η κρίση των κρίσεων δηλαδή, την οποία θα προκαλούσε αναμφίβολα η κατάρρευση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Αμέσως μετά οι διασωθείσες τράπεζες έγιναν πολύ πιο προσεκτικές - οπότε περιόρισαν σημαντικά τη χρηματοδότηση τόσο του ιδιωτικού, όσο και του δημοσίου τομέα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την κατακόρυφη αύξηση των ελλειμμάτων και των χρεών των κρατών, σαν αποτέλεσμα αφενός μεν της μείωσης του ρυθμού ανάπτυξης (ύφεσης σε πολλές χώρες, μείωση των φορολογικών εσόδων κλπ.), αφετέρου της ανάληψης των χρεών των τραπεζών, οδήγησε στην αύξηση των επιτοκίων δανεισμού του δημοσίου.

Ειδικότερα, οι αγοραστές ομολόγων του δημοσίου (αγορές) διέκριναν ξαφνικά μεγάλα ρίσκα, όσον αφορά τη δυνατότητα ή μη διαφόρων χωρών να ανταπεξέλθουν με την εξυπηρέτηση των δανείων τους - κινδύνους που στο παρελθόν είχαν προφανώς υποτιμήσει. Έτσι λοιπόν άρχισαν να τιμολογούν το αυξημένο ρίσκο τους, απαιτώντας κατά πολύ υψηλότερα επιτόκια και τροφοδοτώντας το φαύλο κύκλο χρεών και ελλειμμάτων - αφού τα υψηλότερα επιτόκια αυξάνουν τα ελλείμματα, τα οποία με τη σειρά τους «εκβάλλουν» στα χρέη.

Περαιτέρω, στην Ευρωζώνη δεν επιτράπηκε η χρεοκοπία καμίας μεγάλης τράπεζας, όπως της Lehman Brothers στις Η.Π.Α. - αντίθετα, επιλέχθηκε η διάσωση τόσο των τραπεζών, όσο και των ελλειμματικών οικονομιών, εις βάρος ουσιαστικά των φορολογουμένων πολιτών. Σαν αποτέλεσμα αυτής της επιλογής, πολλές χώρες οδηγήθηκαν σε μία βαθειά ύφεση, η οποία τις έφερε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας - ενώ οι πολιτικές λιτότητας που αποφασίσθηκαν, μετέφεραν κυριολεκτικά το πρόβλημα στους νέους.

Αναλυτικότερα, επειδή πολλές επιχειρήσεις αναγκάσθηκαν να χρεοκοπήσουν ή να μειώσουν τις δαπάνες τους, άρχισαν να απολύουν μαζικά εργαζομένους - ξεκινώντας φυσικά από τους νέους, αφού η απόλυση τους κόστιζε λιγότερο. Το ίδιο συνέβη και στο δημόσιο, όπου απολύθηκαν πρώτοι οι συμβασιούχοι  - οι οποίοι ήταν κυρίως νέοι. Την ίδια στιγμή σταμάτησαν σχεδόν όλες οι προσλήψεις, τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα - οπότε έπαψαν να υπάρχουν ευκαιρίες απασχόλησης για τους νέους, οι οποίοι θα εισέρχονταν για πρώτη φορά στην «παραγωγή».

Ουσιαστικά λοιπόν ο λογαριασμός για το «καταναλωτικό πάρτι» με δανεικά των προηγουμένων ετών, στο οποίο διασκέδασαν τόσο οι τράπεζες, όσο και οι μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες, παρουσιάστηκε προς εξόφληση στους νέους - οι οποίοι καταδικάσθηκαν σε ποσοστά ανεργίας που σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, ξεπερνούν το τραγικό 50%.         

Εξαίρεση αποτέλεσε ξανά η Γερμανία, η οποία ωφελήθηκε τα μέγιστα από την κρίση χρέους - αφενός μεν επειδή άλλαξε η ροή του χρήματος, το οποίο πλέον κατευθύνεται προς αυτήν, κοστίζοντας πολύ λιγότερο τόσο στο δημόσιο (μηδενικά ή/και αρνητικά επιτόκια δανεισμού), όσο και στις επιχειρήσεις της, αφετέρου επειδή η πτώση της ισοτιμίας του ευρώ διευκολύνει σε μεγάλο βαθμό τις εξαγωγές της, λόγω του ότι κατάφερε να παραμείνει βιομηχανική χώρα.  

Σαν αποτέλεσμα της αλλαγής αυτής, η ανεργία των νέων στη Γερμανία περιορίσθηκε σημαντικά, αφού οι επιχειρήσεις άρχισαν να προσλαμβάνουν όλο και περισσότερους, για να ανταπεξέλθουν με την αυξημένη παραγωγή τους - η οποία ουσιαστικά επιδοτείται από τους ευρωπαίους «εταίρους» τους. Μετά την «απομύζηση» δε των χρημάτων από το Νότο, ακολούθησε η αντίστοιχη του νέου και ικανού στελεχιακού δυναμικού – το οποίο εγκαταλείπει την πατρίδα του, παρά το ότι αυτή χρηματοδότησε την απόκτηση των επαγγελματικών δεξιοτήτων του, στην τύχη της, αναζητώντας νέους ορίζοντες.    

ΕΝΔΙΑΜΕΣΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Παρά το ότι η Ιστορία (όπως αναφέραμε στην εισαγωγή του κειμένου μας, ενώ αναλύσαμε επαρκώς σε προηγούμενο άρθρο) μας διδάσκει ότι, χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν δεν πληρώνονται, ενώ όσο καθυστερήσει το πάγωμα ή η διαγραφή μέρους τους, τόσο πιο πολύ κοστίζουν, οι υπεύθυνοι της Ευρωζώνης δεν θέλουν να το κατανοήσουν - ειδικά η Γερμανία, η οποία φαίνεται πως πρέπει να μελετήσει ξανά τη συνθήκη του Λονδίνου.

Στα πλαίσια αυτά, με στόχο την αποφυγή του χάους, του συλλογικού κραχ καλύτερα της ΕΕ, έχουν επιλεχθεί τα πακέτα διάσωσης - με τη βοήθεια των μηχανισμών στήριξης (EFSF, ESM) και της ΕΚΤ (ELA, αγορά ομολόγων από τη δευτερογενή διαπραγμάτευση).

Ουσιαστικά λοιπόν μεταφέρονται χρήματα από το Βορά προς το Νότο, έτσι ώστε να αποφευχθεί τελικά το μοιραίο - κάτι για το οποίο εύλογα αμφιβάλλουν πολλοί, αφού η βαθειά ύφεση (depression), στην οποία έχουν βυθιστεί η Ισπανία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία κλπ., παράλληλα με τη αρνητική ανάπτυξη (recession) της Ιταλίας, της Γαλλίας και της Ολλανδίας, δείχνει πως δεν είναι καθόλου εύκολη η έξοδος από την κρίση.

Την ίδια στιγμή όμως επιχειρείται η λεηλασία τόσο της ιδιωτικής, όσο και της δημόσιας περιουσίας των ελλειμματικών κρατών, με αποτέλεσμα να καταρρέει η μεσαία τάξη τους – παράλληλα με την κατάλυση της εθνικής τους κυριαρχίας.

Από την άλλη πλευρά, τα χρήματα που μεταφέρονται δεν οδηγούνται στην πραγματική οικονομία - με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να αυξάνεται συνεχώς η ανεργία, ειδικά δε αυτή των νέων (με τις ελπίδες όλων να επικεντρώνονται στην ΕΚΤ και στην ικανότητα της να διατηρήσει τα επιτόκια δανεισμού του Νότου σε χαμηλά επίπεδα).

Εάν τώρα η ανεργία των νέων διατηρήσει τη δυναμική των τελευταίων ετών, εάν δηλαδή δεν επιτευχθεί η αντιστροφή της τάσης, ελάχιστοι αμφιβάλλουν για τα δυσμενή επακόλουθα της - τις κοινωνικές αναταραχές και αιματηρές εξεγέρσεις, οι οποίες θα πυροδοτήσουν έναν καταστροφικό πόλεμο μεταξύ των γενεών. Η βασική αιτία θα είναι το ότι η αστική τάξη καταρρέει, οπότε οι ηλικιωμένοι δεν θα μπορούν (μεγάλη αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης) ή δεν θα θέλουν να παραδώσουν τις θέσεις εργασίας τους στους νέους - κυρίως επειδή οι συνεχείς μειώσεις των συντάξεων δεν θα τους το επιτρέπουν.

Η μοναδική λοιπόν δυνατότητα της αποφυγής του χάους στην Ευρωζώνη, όπου όλες οι χώρες έχουν ουσιαστικά συνδέσει το νόμισμα τους με ένα συνάλλαγμα που δεν ανήκει σε κανέναν, με το ευρώ, θα ήταν ίσως το πάγωμα ή/και η διαγραφή μέρους των χρεών, σε συνδυασμό με τον ελεγχόμενο πληθωρισμό - μέτρα όμως με τα οποία δεν συμφωνεί η Γερμανία.

Η υιοθέτηση εθνικών νομισμάτων από κοινού και την ίδια χρονική στιγμή, με την υποτίμηση στην οποία θα προέβαιναν οι χώρες του Νότου (ανατίμηση ο Βοράς), θα ήταν επίσης μία λύση - εάν δεν υπήρχαν τα τεράστια εξωτερικά χρέη, ειδικά τα μη μετατρέψιμα σε εθνικό νόμισμα (όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, μετά το PSI).

Εν τούτοις, φαίνεται να είναι μία εναλλακτική δυνατότητα, εάν δεν καταφέρει η ΕΚΤ να διατηρήσει χαμηλά τα επιτόκια δανεισμού. Η λύση αυτή μάλλον δεν είναι άγνωστη στους υπεύθυνους των Βρυξελλών και ειδικά στην καγκελάριο της Γερμανίας, η οποία θέλει να καθυστερήσει τις τελικές αποφάσεις για μετά τις εκλογές στη χώρα της - με το ενδεχόμενο της επιστροφής της Γερμανίας στο μάρκο να μην είναι καθόλου απίθανο (αν και κατά την άποψη μας η καγκελάριος δύσκολα θα προλάβει - αφού η έκρηξη του ηφαιστείου είναι προ των πυλών).

Ολοκληρώνοντας, αρκετοί παρομοιάζουν το ευρώ με ένα χρυσό μοσχάρι, γύρω από το οποίο χορεύουν ξέφρενα όλοι όσοι θεωρούν πως με αυτόν τον τρόπο θα συντηρηθεί ανέπαφο όνειρο - η δημιουργία της πιο πλούσιας, της πιο πολιτισμένης, της πιο ανθρώπινης και της πιο ειρηνικής περιοχής του πλανήτη.

Οι περισσότεροι βέβαια γνωρίζουν πως το ευρώ είναι το κάλυμμα ενός ηφαιστείου έτοιμου να εκραγεί ή το καπάκι μίας κατσαρόλας που βράζει - αυτό που προσπαθεί απεγνωσμένα να διατηρήσει τον ατμό ερμητικά κλειστό, για να αποφευχθεί η έκρηξη.

Μία έκρηξη που μάλλον θα συμβεί, όταν η νεολαία της Ευρώπης αντιληφθεί πως δεν έχει πλέον μέλλον - με τις στατιστικές που καταγράφουν την ανεργία να είναι αυτές που μας δείχνουν το πότε ακριβώς θα προκληθεί.  

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Πολλοί ισχυρίζονται ότι όλοι μας ταξιδεύουμε στο ίδιο καράβι, αντιμετωπίζοντας τους ίδιους κινδύνους. Εν τούτοις, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, αφού μεταφορικά πρόκειται για ένα στόλο με 17/27 διαφορετικού μεγέθους καράβια, τα οποία διαθέτουν ισάριθμους ορόφους – ενώ όλα μαζί ταξιδεύουν στο φουρτουνιασμένο ωκεανό της ασύμμετρης παγκοσμιοποίησης, κινδυνεύοντας κάθε στιγμή να χαθούν μεταξύ τους και να βουλιάξουν το ένα μετά το άλλο.

Στους ισάριθμους, ας υποθέσουμε δέκα ορόφους των πλοίων του ευρωπαϊκού στόλου, η κατάσταση είναι περίπου η ίδια. Στον πρώτο όροφο είναι στοιβαγμένοι οι άνεργοι, στο δεύτερο οι χαμηλά αμειβόμενοι των 500 €, στο τρίτο αυτοί, των οποίων οι μισθοί ξεπερνούν τα 1.000 € και στον τελευταίο, στο ρετιρέ του καραβιού, η ελίτ απολαμβάνει τη διαδρομή, χαμογελώντας ικανοποιημένη, ευχαριστώντας το πλήρωμα των κάτω ορόφων για τις προσπάθειες του, χρηματίζοντας την πολιτική ηγεσία του, τρώγοντας χαβιάρι και πίνοντας σαμπάνια.

Με την πάροδο του χρόνου τώρα, όλο και περισσότεροι στοιβάζονται στον πρώτο όροφο, ενώ όλο και λιγότεροι παραμένουν στο ρετιρέ – γελώντας όμως ελάχιστα. Η αιτία είναι το ότι, σε έναν κόσμο με συνεχώς αυξανόμενους φτωχούς η ελίτ, οι πλούσιοι δηλαδή, δεν μπορούν πλέον ούτε να ζήσουν καλά, ούτε να νοιώσουν ασφαλείς. Συμβαίνει άλλωστε το ίδιο, όπως με τον ιδιοκτήτη μίας πολυτελέστατης βίλας, η οποία είναι χτισμένη σε μία κακόφημη περιοχή – είναι αδύνατον να απολαύσει το σπίτι του φυλακισμένος μέσα ή να κοιμηθεί ποτέ ήρεμος, όσους φρουρούς και αν πληρώνει.

Η εμπειρία της Λατινικής Αμερικής, ιδιαίτερα της Βραζιλίας, στην οποία οι πλούσιοι ζουν σε διαμερίσματα με πολλαπλούς συναγερμούς και σε απομονωμένες, ειδικές περιοχές, οι οποίες φυλάσσονται από ένοπλες δυνάμεις, τεκμηριώνει με τον καλύτερο τρόπο το που οδηγούν οι μέθοδοι, με τους οποίους η επίλεκτη «ομάδα δράσης» της ελίτ, το ΔΝΤ, η Τρόικα σήμερα, λεηλατεί και εξαθλιώνει τις μεσαίες και κατώτερες τάξεις μίας κοινωνίας.

Μεταφορικά ξανά, όταν οι νέοι ευρωπαίοι αντιληφθούν ότι, προορίζονται να κατοικήσουν στον πρώτο όροφο, στο αμπάρι καλύτερα (μαζί με την «αποψιλωμένη» αστική τάξη), καθώς επίσης όταν οι χώρες του Νότου αντιληφθούν πως το καράβι τους λεηλατείται παρά τον κίνδυνο να βυθιστεί, έτσι ώστε να συνεχίσουν με ασφάλεια το ταξίδι τους τα μεγαλύτερα, η κατάσταση θα είναι πλέον μη ανατρέψιμη – γεγονός που οφείλει να αποφευχθεί με κάθε τρόπο, όσο ακόμη υπάρχει ακόμη χρόνος.  

Ολοκληρώνοντας, κατά την άποψη μας, η «άριστη λύση» στο εσωτερικό των εθνικών κρατών, είναι η άμεση δημοκρατία (η ενεργή συμμετοχή των πολιτών στα κοινά και στον έλεγχο της Πολιτικής, επειδή διαφορετικά είναι αδύνατον να καταπολεμηθούν η διαφθορά και η διαπλοκή), σε «περιβάλλον» μικτής οικονομίας – αφού η ιδιωτικοποίηση των κοινωφελών, των κερδοφόρων, καθώς επίσης των στρατηγικών επιχειρήσεων του δημοσίου αφενός μεν προκαλεί την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους και της μεσαία τάξης, αφετέρου καταλύει την εθνική κυριαρχία.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο η αλληλέγγυα ένωση ανεξάρτητων μεταξύ τους κρατών, η οποία θα διασφαλίζει από τη μία πλευρά την ισορροπία στα εξωτερικά ισοζύγια, ενώ από την άλλη τα βασικά κοινωνικά αγαθά, από κοινού και σε όλα τα κράτη – όπως τους κατώτερους αλλά βιώσιμους μισθούς, τις συντάξεις, την απασχόληση, την παιδεία, την υγεία και τις καταθέσεις.

Τέλος, σε παγκόσμιο επίπεδο, ο έλεγχος του «χρηματοπιστωτικού κτήνους» και η καταπολέμηση των ασυμμετριών – η αποφυγή δηλαδή της μερκαντιλιστικής νοοτροπίας, όπου η μία χώρα αναπτύσσεται εις βάρος κάποιας άλλης, γεγονός που οδηγεί, αργά ή γρήγορα, είτε σε έναν καταστροφικό απομονωτισμό, είτε σε συναλλαγματικούς, ευρύτερα οικονομικούς ή συμβατικούς πολέμους, είτε σε συνδυασμό και των δύο αυτών δεινών. 

Βασίλης Βιλιάρδος  (copyright)

Αθήνα, 12. Ιανουαρίου 2013

viliardos@kbanalysis.com

Facebook   Twitter   Linked in   

11/01/1944: Ο βομβαρδισμός του Πειραιά από τους “συμμάχους” με 6000 Έλληνες νεκρούς

http://hercolano8.blogspot.gr/2013/01/11011944-6000.html
-----------------------------

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ "ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ"?

Η ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ:

ΠΡΟΣΕΞΕ ΚΑΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΜΟΥ:

ΤΟ ΑΞΙΟΠΕΡΙΕΡΓΟΝ:

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΠΑΡΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΩΣ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΣΥΜΜΕΤΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΣΚΟΠΟΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΙΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΣΤΕΡΟΥΝΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΑΙΡΟΥΝ ΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΚΑΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΚΗΝ ΤΗΣ ΓΕΝΕΥΗΣ ΟΠΩΣ ΟΙ ΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΠΟΛΕΜΙΟΙ !!!

ΑΥΤΟ ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΔΙΔΗΣ!!!

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ  ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΔΥΟ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΕΣ ΚΥΡΙΕΣ ΠΟΥ ΕΣΦΑΞΑΝ ΧΘΕΣ ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΝΟΙ! ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΟΥΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΚΑΙ ΜΗ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΟΙ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙ ΤΟΥΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΜΕΝΗ ΕΠΑΡΚΩΣ Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ!! ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΣΤΕΡΗΣΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ - ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΩΣ ΦΟΝΕΥΣ ΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ, ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΠΡΑΞΕΩΝ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΩΝ!!!

ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΓΕΙ ΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ?

ΛΕΓΕΙ ΟΤΙ Ο ΕΛΛΗΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟ ΕΙΔΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ -ΚΤΟΝΙΑ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΟΤΙ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ!!!

ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΝ, ΕΧΟΜΕ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ ΠΕΡΙΓΡΑΨΕΙ ΕΙΣ ΑΡΘΡΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΑΝΗΡΤΗΜΕΝΑ ΣΤΟ SCRIBD ΤΗΝ ΔΟΛΙΑΝ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΓΝΩΣΤΗΝ (ΚΑΘΩΣ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΟΙ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΙ ΕΠΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ) ΑΥΤΗΝ ΜΕΘΟΔΕΥΣΙΝ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΧΡΗΣΙΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ"!

ΧΡΗΣΙΣ ΤΩΝ (ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ) ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ!!

----------

ΜΙΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΠΛΑΝΗΝ:

ΑΝΑΦΕΡΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΝ ΦΡΑΣΙΝ "ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΟΝΤΑ":

1. ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΠΑΥΕΙ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ Η ΑΡΧΗ  "ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΟΝΤΑ" ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΟΥΤΟ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΦΟΝΕΥΟΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΙΟΥΣ ΑΛΛΑ ΛΑΜΒΑΝΟΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟΥΤΟ ΑΡΙΣΤΕΙΟΝ ΑΝΔΡΕΙΑΣ, ΟΠΩΣ ΕΛΑΒΟΝ ΠΡΟΣΦΑΤΩΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΣΤΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΠΟΥ ΑΠΕΣΦΑΞΑΝ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΤΙ-ΕΥΡΩΠΑΪΣΤΑΣ ΤΑΛΙΜΠΑΝ!

2, ΠΟΣΣΩ ΜΑΛΛΟΝ Η ΑΡΧΗ  "ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΟΝΤΑ" ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΔΙΑ ΤΟΥΣ  ΠΑΡΑΝΟΜΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΕΝΟΣ ΑΣΥΜΜΕΤΡΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΜΕ ΣΚΟΠΟΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΙΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΠΟΙΚΙΣΜΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ!!

 ΜΑΘΕ, ΚΥΡΙΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ, ΟΤΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΟΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟΝ ΠΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΟΝΤΑ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΟΝΤΑ ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΝΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΤΩΡΑ ΘΑΧΟΥΝ ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΕ "ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ" ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ, ΤΗΝ Ε.Ε. ΤΟΝ ΟΗΕ κλπ ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΕ ΖΕΣΤΟΥΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΦΑΓΗΤΟ "ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ" ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ, ΟΛΑ ΤΑ ΩΦΕΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ "ΝΟΜΙΚΟΥ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ" ΚΑΙ ΜΑΤΣΟ ΤΙΣ ΕΦΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΛΑΛΙΣΤΑΤΟΥΣ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥΣ ΜΕ ΜΠΟΛΙΚΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ, ΕΝΩ ΑΥΤΟΙ ΕΙΣΗΛΘΟΝ ΣΤΗΝ ΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ --ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΟΥΤΕ ΘΑΛΠΩΡΗ, ΟΥΤΕ ΦΑΓΗΤΟ, ΟΥΤΕ "ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ" ΖΩΗ, ΟΥΤΕ ΤΙΠΟΤΕ--, ΤΑΣ ΕΔΙΚΑΣΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΤΕΛΕΣΑΝ ΤΑΧΙΣΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΝ, ΟΥΤΕ "ΔΙΚΑΙΑΝ ΔΙΚΗΝ", ΟΥΤΕ "ΝΟΜΙΚΟΝ ΠΑΡΑΣΤΑΤΗΝ", ΟΥΤΕ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ!!

ΤΟ ΙΔΙΚΟΝ ΜΑΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Ο ΕΛΛΗΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟ ΕΙΔΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ -ΚΤΟΝΙΑ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΟΤΙ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ!!! ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝ ΤΟΣΟ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΗΛΙΘΙΟΣ ΚΑΙ ΒΛΑΚΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΗ ΜΟΝΟΦΩΝΙΚΗ ΠΛΥΣΙ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΚΙΟΛΑΣ ΝΑ ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΕΙΝΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΗ, ΟΠΟΥ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟΥΝ ΟΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΤΟΥ, ΧΩΡΙΣ, ΒΕΒΑΙΩΣ, ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΧΑΡΙ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΣΟΥΝ, ΟΥΤΕ "ΔΙΚΑΙΑΝ ΔΙΚΗΝ", ΟΥΤΕ "ΝΟΜΙΚΟΝ ΠΑΡΑΣΤΑΤΗΝ", ΟΥΤΕ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ!!

-----------------------------

ΑΠΟΦΑΣΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑΣ

Αθώοι δραπέτες λάθρο λόγω "ανθρωπίνων δικαιωμάτων"

Μια πρωτοφανή απόφαση, η οποία πρέπει να μελετηθεί γιατί αποτελεί δεδικασμένο και νομιμοποιεί την αυτοδικία αλλοδαπών κατά αστυνομικών οργάνων έλαβε το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ηγουμενίστας με την αθώωση των λαθρομεταναστών που είχαν αποδράσει ομαδικά στις 30 Σεπτεμβρίου από τα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσπρωτίας.

Το δικαστήριο δέχθηκε ότι "Η διάρκεια και οι συνθήκες κράτησης παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι για την απόδραση είναι ... αθώοι"!

Στην Ηγουμενίτσα τη νύχτα από 30 Σεπτεμβρίου προς 1η Οκτωβρίου, οι κατηγορούμενοι απέδρασαν, όντας κρατούμενοι στα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσπρωτίας για παράνομη είσοδο στη χώρα. Ειδικότερα, την ώρα που οι φύλακες των κρατητηρίων απασφάσισαν και εισήλθαν σε αυτά, προκειμένου να αφαιρέσουν τα απορρίμματα των κρατουμένων, οι τελευταίοι τους απώθησαν βίαια με αποτέλεσμα οι μεν φύλακες να αδρανοποιηθούν, οι δε κατηγορούμενοι να και να διαφύγουν προς άγνωστη κατεύθυνση.

Στο σκεπτικό του δικαστηρίου, που δημοσιεύεται στην υπ’ αριθμό 682/2012 απόφασή του, αναφέρεται: «Η πράξη αυτή είναι αρχικά και τελικά άδικη και επιπλέον αρχικά καταλογιστή σε καθένα των δραστών της. Όμως αποδείχθηκε επιπλέον ότι οι συνθήκες κράτησης που βίωναν οι κατηγορούμενοι κρατούμενοι μέχρι την ημέρα απόδρασης τους και ειδικότερα ο πρώτος επί εννέα ημέρες, ο δεύτερος επί ένα μήνα, ο τρίτος επί δεκαέξι ημέρες, ο τέταρτος επί δεκαεπτά ημέρες, ο πέμπτος επί τριάντα ημέρες, ο έκτος επί τριάντα δύο ημέρες, ο έβδομος, όγδοος και ένατος επί δεκαοκτώ ημέρες, ο δέκατος επί τριάντα δύο ημέρες, ο ενδέκατος επί τριάντα τέσσερις ημέρες, ο δωδέκατος επί τριάντα μία ημέρες, ο δέκατος τρίτος επί τριάντα έξι ημέρες, ο δέκατος τέταρτος επί τριάντα πέντε ημέρες και ο δέκατος πέμπτος επί σαράντα πέντε ημέρες, είναι άθλιες και άκρως επικίνδυνες για ανθρώπινα όντα».

Στην απόφαση σημειώνεται πως:

1) Το κρατητήριο στο οποίο κρατούνταν ουδέποτε καθαρίζεται ή απολυμαίνεται και γενικότερα δεν τηρούνται εντός αυτού ούτε οι στοιχειώδεις κανόνες καθαριότητας και υγιεινής (υπάρχει μόνο μία χημική τουαλέτα για όλους τους κρατουμένους και βρίσκεται στο χώρο που κοιμούνται, δεν υφίσταται στο κρατητήριο καμμία παροχή νερού, οι δε κρατούμενοι υποφέρουν από ψείρες, ψύλλους, ψωρίαση, τύφο, δερματικές παθήσεις και λοιπές λοιμώδεις μεταδοτικές ή μη ασθένειες). Έτσι, ο χώρος κράτησης των κατηγορουμένων αποτελεί σοβαρή εστία μικροβίων, ιών και λοιπών βλαπτικών για τον άνθρωπο μικροοργανισμών, η ανάπτυξη των οποίων ευνοείται από τη συνεχή σώρευση μεγάλου αριθμού κρατουμένων από διάφορες χώρες προέλευσης (κυρίως της Ασίας ή της Αφρικής), που δεν έχουν πλυθεί / καθαριστεί ή αλλάξει ρουχισμό επί εβδομάδες ή και μήνες.

2) Στο εν λόγω κρατητήριο, που έχει συνολικό εμβαδά 15,00 m2 στοιβάζονται άνω των 30 άτομα, με αποτέλεσμα να μην επαρκεί ο χώρος για όλους και να αδυνατούν να ξαπλώσουν όλοι τα βράδια στο έδαφος (δεν υφίστανται κλίνες) για να κοιμηθούν.

3) Οι κατηγορούμενοι ήσαν περιορισμένοι στο κρατητήριο επί 24 ώρες το 24τετράωρο χωρίς δυνατότητα εξόδου, άσκησης, αναψυχής ή αυλισμού (βλ. τις καταθέσεις των μαρτύρων και τις απολογίες των κατηγορουμένων).

«Ως εκ τούτου, κρίνεται ότι απέδρασαν για να αποτρέψουν σοβαρό και αναπότρεπτο με άλλα μέσα κίνδυνο που απειλούσε χωρίς δική τους υπαιτιότητα την υγεία τους και ειδικότερα για να αποτρέψουν τη μόλυνση τους από μεταδοτικές μολυσματικές ασθένειες, δεδομένης της ιδιαιτέρως δυσχερούς πρόσβασης τους σε ιατρική φροντίδα, φαρμακευτική αγωγή και νοσοκομειακή περίθαλψη. Για το λόγο αυτό κρίνεται ότι αίρεται ο αρχικός καταλογισμός της (αρχικώς και τελικώς) άδικης πράξης της απόδρασης που τέλεσαν» αναφέρεται στην απόφαση.

Στηριζόμενο σε αυτά τα στοιχεία, το δικαστήριο έκρινε ότι παραβιάζονται τα άρθρα 3, 8, 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, κήρυξε τους κατηγορούμενους αθώους, ενώ επέβαλε στο Δημόσιο να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα.

Η απόφαση είναι κάτι παραπάνω από σημαντική, είναι κρίσιμη γιατί ανοίγει το δρόμο σε παντός είδους αυτοδικίες κατά αστυνομικών οργάνων από αλλοδαπούς, αλλά και ημεδαπούς, οι οποίοι μπορεί να επικαλεστούν στην συνέχεια ότι "Έκριναν ότι παραβιαζόντουσαν τα ανθρώπινα δικιαώματά τους".

Και βέβαια η απόφαση μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από τους εχθρούς της Ελλάδας...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΕ ΜΑΥΡΟ ΧΙΟΥΜΟΡ!

Η ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ:
«Όπως τα καταφέρνουμε εμείς θα τα καταφέρει και η Κύπρος»! ΥΠΕΡΟΧΟ ΜΑΥΡΟ ΧΙΟΥΜΟΡ!
ΑΣΦΑΛΩΣ!
ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ!
ΑΠΙΘΑΝΑ ΚΑΛΑ ΜΕ ΟΝΤΩΣ ΣΑΤΑΝΙΚΕΣ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ ΟΠΩΣ ΤΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΤΗΣ ΔΕΗ! ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΔΙΑΒΟΛΙΚΗ ΠΟΙΝΗ: ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΣΟΥ ΚΟΒΟΥΜΕ ΤΟ ΡΕΥΜΑ! ΨΟΦΗΣΕ @@@@!!
ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΡΥΟΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΘΕΝΩΜΕΝΟΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΙ ΤΟΥ ΣΤΟ 1/3 ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ ΒΟΥΝΟ ΝΑ ΤΟΥ ΦΕΡΝΟΥΝ ΑΠΟΓΝΩΣΙ ΚΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ!
ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ!
ΕΤΣΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ, ΝΑΙ!
ΟΠΟΥ ΠΑΕΙ ΤΟ ΔΝΤ ΑΥΤΟ ΚΑΝΕΙ!
ΣΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ, ΣΤΟ ΜΑΛΑΒΙ, ΟΙ ΚΑΦΡΙΔΕΣ ΚΥΒΕΝΗΤΕΣ ΠΙΟ ΠΡΟΒΛΕΠΤΙΚΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΧΑΝ ΑΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΟ ΣΙΤΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ, ΟΜΩΣ ΤΟ ΔΝΤ ΤΟΝ ΠΗΡΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΩΛΗΣΕ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΕ Ο ΛΙΜΟΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΕΘΑΝΑΝ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ! Σ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΠΗΚΕ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ, ΤΑ ΠΟΥΛΑΝΕ ΟΛΑ!
ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ!
ΕΜΕΙΣ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΕΘΑ ΕΝΑ: ΟΙ ΧΑΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ, ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ Ο ΠΕΛΕΚΥΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΑΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΠΕΣΗ ΒΑΡΥΣ ΚΑΙ ΕΦ' ΥΜΩΝ ΚΑΙ ΕΦ' ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ! ΘΑ ΕΧΟΜΕ ΠΟΛΛΕΣ "ΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΕΞ"!!
------------------
A. Σαμαράς: «Όπως τα καταφέρνουμε εμείς θα τα καταφέρει και η Κύπρος»

«Όπως τα καταφέρει η Ελλάδα θα τα καταφέρει και η Κύπρος» δήλωσε ο Αντώνης Σαμαράς προσερχόμενος στην Σύνοδο Κορυφής του ΕΛΚ που γίνεται εκτάκτως σήμερα στην Κύπρο.

Πρόσθεσε ότι «ο Ελληνισμός αντιμετώπισε πάντοτε τις δυσκολίες με επιτυχία», ενώ επισημαίνοντας ότι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) είναι το ισχυρότερο κόμμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τόνισε πως θα συμβάλλει ενεργά στο να ξεπεράσει η κυπριακή οικονομία τη δική της δοκιμασία.

Ερωτηθείς εάν θα δοθεί κάποια σχετική κατεύθυνση από τη σημερινή Σύνοδο, ο κ. Σαμαράς απάντησε πως σήμερα θα εξετασθούν θέματα που δεν σχετίζονται άμεσα με το ζήτημα αυτό  δηλαδή με τα της υπογραφής του κυπριακού μνημονίου.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr