Έκθεση ΔΝΤ: ξεκάθαρη ομολογία αποτυχίας της πολιτικής της τρόικας

ΑΦΟΥ ΚΑΙ ΟΙ "ΗΡΑΚΛΕΙΣ" ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ (ΟΠΩΣ ΤΟ "ANTINEWS") ΛΕΝΕ ΑΥΤΑ, ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΣΧΟΛΙΟ ΠΕΡΙΤΤΕΥΕΙ!

ANTINEWS
Έκθεση ΔΝΤ: ξεκάθαρη ομολογία αποτυχίας της πολιτικής της τρόικας

Από factorx στις 18/01/2013

Ανανεωμένο – Νέες βόμβες κατά της Ελλάδας, με αιτήματα για νέα μέτρα σχεδόν 4 δις ευρώ και χρηματοδοτικό κενό περί τα 10 δις ευρώ τη διετία 2015-2016, εξαπολύει ο Πολ Τόμσεν. Τόσο η έκθεση προόδου του ΔΝΤ όσο και οι δηλώσεις του κ. Τόμσεν είναι μια ακόμη ξεκάθαρη ομολογία αποτυχίας της πολιτικής της τρόικας η οποία δεν μπορεί όχι μόνο σωστές προβλέψεις να κάνει, αλλά απαιτεί συνέχιση της άθλιας πολιτικής της λιτότητας.

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι την ώρα που απαιτεί απίστευτα πράγματα από την ελληνική κυβέρνηση, προειδοποιεί για την… άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ.

«Αγαπητέ κ. Τόμσεν, εσείς είστε ο καλύτερος χορηγός του κ. Τσίπρα. Κάθε φορά που μιλάτε ανεβαίνει και δύο μονάδες ο ΣΥΡΙΖΑ», θα πρέπει να του πει κάποιος από την κυβέρνηση. Διότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Η κυβέρνηση θα πρέπει να προσέξει πάρα πολύ. Της δόθηκε η τελευταία ευκαιρία, ο κ. Σαμαράς και ο κ. Στουρνάρας όπου βρεθούν κι όπου σταθούν λένε ότι είναι τα τελευταία μέτρα, όμως, αν πάρουμε στα σοβαρά τον κ. Τόμσεν τότε πάμε χαμένοι. Και η κυβέρνηση είναι θέμα χρόνου να διαλυθεί. Τι είπε ο επικεφαλής της τρόικας και τι αναφέρει η έκθεση;

1.      Ότι υπάρχουν μη προσδιορισμένα μέτρα, ύψους 3,9 δισ. ευρώ αλλά και χρηματοδοτικό «κενό» 9,6 δισ. ευρώ για τη διετία 2015-2016. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί ο κ. Στουρνάρας να λέει ότι το 2013 και το 2014 δε θα υπάρξουν άλλα μέτρα, λέει όμως τη μισή αλήθεια. Διότι τι θα γίνει την επόμενη διετία; Πώς θα καλυφθεί αυτό το χρηματοδοτικό κενό και ποια μέτρα σκέφτονται για να βρουν σχεδόν 4 δις;

2.      Στην έκθεσή του, το ΔΝΤ καταγράφει τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτύχει η κυβέρνηση, κάνει όμως λόγο και για κινδύνους σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν «τρέξει» να ολοκληρώσει άμεσα διαρθρωτικές μεταρρυθμιστείς που καθυστερούν ιδίως στην απελευθέρωση των αγορών, στον φοροεισπρακτικό μηχανισμό και στις αποκρατικοποιήσεις.  Σύμφωνα μάλιστα μεπληροφορίες προειδοποιεί την κυβέρνηση ότι αν το ΤΑΙΠΕΔ δεν πετύχει τους στόχουςτου το 2013 σε ότι αφορά τις αποκρατικοποιήσεις τότε η τρόικα θα επιβάλλει ξένους τεχνοκράτες για τη διοίκηση του Ταμείου. Απίστευτο; Σκέφτονται να φέρουν ξένους να διαχειριστούν την ελληνική περιουσία.

3.      Το χρέος, από το 157,5% του ΑΕΠ το 2012, αναμένεται να αυξηθεί φέτος στο 178,5% και σταδιακά να υποχωρήσει στο 124% του ΑΕΠ το 2020.  Παράλληλα, το ΔΝΤ προβλέπει ύφεση 6% το 2012 4,2% φέτος και οριακή ανάκαμψη 0,6% το 2014. «Βλέπει» επίσης κορύφωση του ρυθμού ανάπτυξης το 2016 (3,7%) και εν συνεχεία εκτιμά επιβράδυνση του ΑΕΠ προς το 2,6% έως το 2020. Αν και δεν έχουμε κανένα λόγο να εμπιστευτούμε τις προβλέψεις του ΔΝΤ, τα στοιχεία αυτά είναι δημιούργημα της τρόικας και κανενός άλλου. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΔΝΤ παραδέχεται ότι «έπεσε» έξω στις εκτιμήσεις του και τώρα αναμένει η ανάκαμψη την περίοδο 2014-2020 θα είναι 5% βραδύτερη από ότι ανέμενε προηγουμένως. Κάνει λόγο για σωρευτική μείωση του ΑΕΠ κατά 20% λόγω της κρίσης. Εμείς, πάντως, προβλέπουμε μείωση πάνω από 25%.

4.      Στο μέτωπο της ανεργίας, το ΔΝΤ προβλέπει νέα αύξηση φέτος στο 26,6%, από το 24,4% το 2012 και αργή υποχώρηση στη συνέχεια: εκτιμά ότι θα υποχωρήσει κάτω από το 20% το 2017, ενώ το 2020 θα διαμορφώνεται στο 11,3%. Αν θέλουμε το πιστεύουμε καθώς άλλες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ανεργία πάνω από 30%.

5.      Προβλέπει και νέα συρρίκνωση μισθών κατά 6,6% φέτος, οριακή μείωση του πληθωρισμού αλλά και νέα μείωση των επενδύσεων το 2013 κατά 3,3%, με ανάκαμψή του από το 2014 και μετά. Μαυρίλα δηλαδή.

6.      Και πάμε στο καυτό θέμα των απολύσεων. Στην έκθεσή του το ΔΝΤ επισημαίνει ότι μόνο 2.000 εργαζόμενοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα το 2012 έναντι κυβερνητικού στόχου για 15.000. «Οι αρχές δεν έχουν ακόμη καταλήξει στα σχέδια για τη μείωση προσωπικού. Δεσμεύτηκαν να μεταφέρουν 27.000 προσωπικό στο νέο σύστημα της κινητικότητας, ένα διάδοχο σχήμα της ουσιαστικά ουδέποτε εφαρμοσθείσης εργασιακής εφεδρείας. Ξεκίνησαν την κινητικότητα μεταφέροντας εκεί 2.000 προσωπικό ως προαπαιτούμενη δράση (που ωστόσο απέχει πολύ από τις 15.000 που θα έπρεπε να έχουν μεταφερθεί σε εργασιακή εφεδρεία ως τα τέλη του 2012). Απαιτούνται τώρα σχέδια για απολύσεις. (Το πλαίσιο αναμένεται να ακολουθήσει το μοντέλο της εργασιακής εφεδρείας, όπου η μειωμένη μισθοδοσία για περίοδο ενός έτους πριν από την απόλυση, προσμετράται ως αποζημίωση).

Οι στοχευμένες απολύσεις είναι σημαντικές ώστε να κατανοήσουν οι αρχές τους στόχους εξοικονόμησης λειτουργικών εξόδων και θα βοηθήσουν στο να διασφαλιστείένα σωστό μείγμα ικανοτήτων στο μελλοντικό εργατικό δυναμικό του δημοσίουτομέα.

7.      Πολιτική αποτυχία. Βασικός κίνδυνος για το πρόγραμμα είναι ο περιορισμός της στήριξης των μεταρρυθμίσεων, ειδικά αν η Ελλάδα αναγκαστεί να υπομείνει άλλο ένα έτος ραγδαίας ύφεσης. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η στήριξη προς τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνασπισμού φθίνει, ενώ προς τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλες αντιμνημονιακές δυνάμεις διογκώνεται. Αυτό μπορεί να έχει μεγαλύτερες προεκτάσεις από την καθυστέρηση στην εφαρμογή του προγράμματος, όπως το να οδηγήσει σε πολιτική κρίση και τελικά στη χρεοκοπία/έξοδο από το ευρώ.

Είναι αυτό που λέγαμε στην αρχή. Ο κ. Τόμσεν ο καλύτερος χορηγός του Τσίπρα.

ΑΦΟΥ ΚΑΙ ΟΙ "ΗΡΑΚΛΕΙΣ" ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ (ΟΠΩΣ ΤΟ "ANTINEWS") ΛΕΝΕ ΑΥΤΑ, ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΣΧΟΛΙΟ ΠΕΡΙΤΤΕΥΕΙ!

Επιστροφή στην πραγματικότητα: Βγαίνει ή δεν βγαίνει το πρόγραμμα της Τρόικα ;

Από factorx στις 18/01/2013

 Του Κώστα Ροδινού

Απορώ που μερικοί εκπλήσσονται με την είδηση ό,τι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς το κράτος, μόνο για το 2012, ανήλθαν σχεδόν στα 13 δις! Γιατί περίμενε κανένας  να αντέξουμε αυτή την ανελέητη φοροκαταιγίδα.

Ο στόχος της φτωχοποίησης

Ο Νομινίκ Στρος Καν, το είχε πεί ήδη από το 2010, αλλά εμείς κάναμε πως δεν  ακούγαμε, ότι με την ένταξη μας στο πρόγραμμα της τρόϊκας, η μόνη λύση ήταν η «εσωτερική υποτίμηση».

Αυτό σε απλά ελληνικά σήμαινε μείωση του βιοτικού επιπέδου, άρα φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας.

Με τη μέθοδο της φτωχοποίησης θα μειώνονταν οι κρατικές δαπάνες,  άρα θα περιοριζόταν το έλλειμμα το οποίον, ως γνωστόν, παράγει χρέος!

Θα μειώνονταν, παράλληλα,  και οι ιδιωτικές δαπάνες, άρα θα περιοριζόταν και το  εμπορικό ισοζύγιο (οι εισαγωγές δηλαδή), άρα  θα παριοριζόταν ακόμα περισσότερο και το έλλειμμα.

Με τις δραστικές περικοπές  σε μισθούς και την εκθεμελίωση των εργασιακών σχέσεων, (που απέβλεπαν στη μείωση του μισθολογικού κόστους) θα ενισχύονταν η ….ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Άρα θα δημιουργούνταν προοπτικές για την ανάπτυξη της οικονομίας που θα έβγαζε τη χώρα από την κρίση.

Γιατί η απάντηση στην κρίση είναι η ανάπτυξη και όχι η διαρκής λιτότητα.

Όμως, από τη θεωρία μέχρι την πράξη η διαφορά είναι χαώδης.

Λάθος παραδοχές και εκτιμήσεις

Όλο αυτό που γίνεται στην Ελλάδα εδώ και τρία χρόνια στηρίχθηκε στις παρακάτω παραδοχές:

Πρώτον, οι Έλληνες είναι φοροφυγάδες, άρα αυξάνοντας τη φορολόγηση θα αυξήσουμε και τα έσοδα.

Δεν τους είπε κάποιος για την περίφημη καμπύλη Λαφέρ;

ΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ ΚΑΛΑ! ΤΩΡΑ ΕΙΜΕΘΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΩΦΕΡΕΙΑ!

Την γνωρίζουν και οι πρωτοετείς φοιτητές!

Δεύτερον, ότι στην Ελλάδα υπάρχει πολύ «λίπος», άρα διανοίγεται πεδίον δόξης λαμπρόν για περικοπές. «Λίπος», όντως, υπήρχε, μόνο που κανένας δεν τόλμησε να το αντιμετωπίσει. Επιπλέον, μετά από τρία χρόνια λιτότητας και το  «λίπος» καίγεται, αλλά και τα …επίδοξα θύματα δημιουργούν …αντισώματα. Η δράση προκαλεί….αντίδραση!

Τρίτον, ότι οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί στην Ελλάδα είναι αναποτελεσματικοί, άρα αν τους …βελτιώσουμε θα αυξηθούν και τα έσοδα! Και να ο Ραϊχενμπαχ, να ο …Φούχτελος, να οι Γερμανοί…συνταξιούχοι εφοριακοί! Ασκήσεις επι χάρτου για να βρισκόμαστε σε δουλειά! Αποτέλεσμα; Μηδέν!

Βαδίζοντας στα τυφλά

Που έπασχε αυτό το ….θεώρημα;

Πρώτον, δεν έλαβε υπ’ όψιν του ή υποτίμησε τους λεγόμενους «δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές», δηλαδή την επίπτωση των  μέτρων λιτότητας στην πραγματική οικονομία. Η ύφεση ξέφυγε από τον έλεγχο και από τη στιγμή που ξέφυγε η ύφεση, δεν υπήρχε περίπτωση τα έσοδα να είναι εντός των στόχων. Τον περασμένο Οκτώβριο, καθυστερημένα, ο επικεφαλής Οικονομολόγος του ΔΝΤ, Ολιβιέ Μπλανσάρ το είπε σχεδόν ευθέως ότι η τρόϊκα έκανε λάθος εκτιμήσεις. Όμως, και να μη το έλεγε ήταν τόσο προφανές που δεν χρειαζόταν η …ομολογία  ενός…ειδικού.

Δεύτερον, το κακό είναι ό,τι  ακόμα και μετά από αυτή τη διαπίστωση η τρόϊκα συνέχισε τις πιέσεις προς την ίδια ακριβώς κατεύθυνση! Μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις για να μη ξαναπέσουν έξω (που θα ξαναπέσουν) ζήτησαν πρόσθετα μέτρα και την αυτόματη ενεργοποίηση ισοδυνάμων, όταν διαπιστώνεται υστέρηση.

Αυτή η νοοτροπία εγκλώβισε την ελληνική οικονομία σε ένα σπιράλ αυτοτροφοδοτούμενης ύφεσης που την οδηγεί στην παράλυση.

Τρίτον, την τριετία της ύφεσης δεν πήραμε ούτε ένα αναπτυξιακό μέτρο! Γιατί πως θα έρθουν οι επενδύσεις όταν κάθε μήνα κατατίθεται στη Βουλή και ένα νέο φορολογικό νομοσχέδιο;

Ποιος επιχειρηματίας θα έρθει να επενδύσει όταν αυξάνεται η φορολογία την επιχειρήσεων, ενώ στις γειτονικές χώρες η  φορολόγηση είναι στο μισό;

Πως θα ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα όταν η ΔΕΗ αυξάνει το ρεύμα (άρα και το κόστος παραγωγής);

Πως θα διευκολυνθεί η επιχειρηματικότητα όταν το χαρτοβασίλειο της γραφειοκρατίας ζεί και βασιλεύει; Το κόστος της γραφειοκρατίας στην Ελλάδα, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, εκτιμάται στο 6.8% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου στα 14 δις!!!

Τέταρτον, εδώ και τρία χρόνια υποτίθεται ότι …αναμορφώνουμε τον …εισπρακτικό μηχανισμό! Έχετε δεί καμιά ουσιαστική αλλαγή; Ανακοινώνει μεταθέσεις εφοριακών ο κ. Μαυραγάνης και την επομένη ημέρα, το παίρνει πίσω! Εισηγείται ρυθμίσεις, τις οποίες λίγο αργότερα ανακαλεί! Ε, δεν γίνεται προκοπή έτσι!

Και η φορολογική συνείδηση δεν εμπεδώνεται γεμίζοντας τις φυλακές.

Η κόπωση του διαπραγματευτή

Το έχω γράψει και άλλες φορές, αυτές οι διαπραγματεύσεις της Ελλάδος με την τρόϊκα ήταν άνισες και το αποτέλεσμα σχεδόν προδιαγεγραμμένο. Γιατί; Γιατί από την μια πλευρά η ελληνική κυβέρνηση ήταν σε θέση αδυναμίας και είχε απέναντι της κυνικούς διαπραγματευτές που έβλεπαν  νούμερα.

Όμως, μια κυβέρνηση πρέπει να έχει στο νού της και τους ανθρώπους.

Γιατί η οικονομική πολιτική δεν είναι κάτι γενικό και αφηρημένο. Άνθρωποι υφίστανται τις συνέπειες της.

Ύστερα  από μακροχρόνιες και επίπονες διαπραγματεύσεις επέρχεται η κόπωση οπότε κάθε πλευρά θέλει οπωσδήποτε κάποιο αποτέλεσμα για να δικαιολογήσει και τον κόπο που κατέβαλε  και το χρόνο που ανάλωσε στις διαπραγματεύσεις. Έτσι, κάθε αποτέλεσμα το εμφανίζαμε ως….επιτυχές ή καλύτερα το βαφτίσαμε ως τέτοιο! Γιατί δεν είχαμε την πολυτέλεια της αποτυχίας. Όμως, όταν η συμφωνία εξειδικεύονταν σε ….μέτρα πολιτικής, τότε άρχιζαν τα προβλήματα!

Πάρτε για παράδειγμα, το «κούρεμα του χρέους»; Καλή ιδέα! Η εφαρμογή της όμως είχε ως αποτέλεσμα την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος της χώρας και την διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων!

Ο σημερινός υπουργός των Οικονομικών, όπως δυστυχώς και οι προηγούμενοι, κάνουν το  λάθος να έχουν σχεδόν θεοποιήσει τις επιταγές της τρόϊκας. «Το είπε η τρόϊκα» ή «δεν μας αφήνει η τρόϊκα»! Δηλαδή, αν αύριο η τρόϊκα μας ζητήσει να κόψουμε τη δρομολόγηση πλοίων στην άγονη γραμμή επειδή κοστίζει στον κρατικό προϋπολογισμό θα ….υπακούσουμε;

Επίσης, κάνουμε το λάθος κάθε αλλαγή να την βαφτίζουμε ..προκαταβολικά ως χαλάρωση! Πάρτε για παράδειγμα την ιστορία με το πετρέλαιο θέρμανσης. Ο κ. Στουρνάρας αρνείται να πάρει πίσω το μέτρο επειδή, λέει, διαφωνεί η τρόϊκα! Μα  γιατί δεν προτείνετε κάποιο ισοδύναμο μέτρο κύριε Υπουργέ; Εκεί σας θέλω! Και  όχι να μας λέτε τι θέλει η τρόϊκα!

Γιατί κάποια στιγμή πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουν μέχρι που φτάνουν οι αντοχές της ελληνικής κοινωνίας. Η εκτίμησή μου είναι ότι έχουν προ πολλού ξεπεραστεί. Ο ελληνικός λαός στηρίζει ακόμα  την προσπάθεια της κυβέρνησης Σαμαράς με το περίσσευμα της αντοχής και της υπομονής του. Ας μην τον προκαλούμε άλλο γιατί πολλά νοικοκυριά είναι ήδη στο αμήν…

Μεταξύ οικονομίας και πολιτικής

Για να επανέλθω απ’ όπου ξεκίνησα. Με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών (για το 2012 μόνο) προς το κράτος στα 13 περίπου δις, με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του κράτους προς τους ιδιώτες στα 9.35 δις, όποια συζήτηση για εκτέλεση του προϋπολογισμού είναι μαγική εικόνα.

Υποτάσσουμε την οικονομία στην πολιτική. Ερμηνεύουμε με πολιτικούς όρους οικονομικά δεδομένα. Δεν θα είναι για πρώτη φορά, πολλοί το κάνουν άλλωστε.

Το καίριο ερώτημα, επομένως, είναι το εξής: «βγαίνει ή δεν βγαίνει το πρόγραμμα που ακολουθείται στην Ελλάδα;»

Από οικονομικής απόψεως, δεν βγαίνει και θα το διαπιστώσουμε όλοι όταν σε λίγες εβδομάδες αρχίσουν να καταφθάνουν  τα πρώτα εκκαθαριστικά!

Άρα, η έκβαση του προγράμματος θα αξιολογηθεί με πολιτικά και όχι οικονομικά κριτήρια. Η επιμονή στη λιτότητα είναι αδιέξοδη.

Οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών, έχουν την μοναδική ικανότητα να βαφτίζουν ως επιτυχία ακόμα και μια μεγάλη αποτυχία!

Με άλλα λόγια η τελική λύση θα είναι πολιτική!

Όμως, για να είναι η λύση αυτή θετική για τη χώρα πρέπει να δημιουργήσουμε εκείνες τις προϋποθέσεις που θα ενισχύουν τη διαπραγματευτική μας θέση.

Αυτό προϋποθέτει ένα άλλο σχέδιο και όραμα για έξοδο της Ελλάδος από την κρίση. Υπάρχει;

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΤΕΝΕΚΕΔΕΝΙΑ ΕΛΠΙΔΑ

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"

ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΤΕΝΕΚΕΔΕΝΙΑ ΕΛΠΙΔΑ

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ ΜΟΛΙΣ ΑΡΧΙΖΕΙ...

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μόλις χθες το κατοχικό κοινοβούλιο ΔΕΝ παρέπεμψε το δικό τους άνθρωπο και τους κορυφαίους της συμμορίας του Καστελόριζου στο ειδικό δικαστήριο για τα απόνερα της περίφημης λίστας Φαλτσιάνι…

Μόλις σήμερα η έκθεση του ΔΝΤ που δόθηκε στη δημοσιότητα περιγράφει με τα χρώματα του εφιάλτη – όχι την πορεία του «προγράμματος σωτηρίας» - όπως ισχυρίζονται τα φερέφωνα, αλλά τις μαύρες μέρες που επιφυλάσσουν για την προδομένη μας κοινωνία.

Η ευθύνη του πολιτικού συστήματος, δεν είναι μόνο κορυφαία, αλλά είναι και καθολική. Και είναι καθολική γιατί όλοι συνηγόρησαν πως τα απόνερα της «λίστας Λαγκάρντ» συνιστούσαν μεμονωμένο και αποσπασματικό γεγονός στη ροή των διαχειριστικών εξελίξεων, και αρνήθηκαν πεισματικά να την εντάξουν οργανικά και αναπόσπαστα, σαν κομμάτι της ενιαίας συνομωσίας με την οποία η συμμορία του Καστελόριζου παρέδωσε τη χώρα στις δυνάμεις της κατοχικής διοίκησης. Αντί γι αυτό...

Στη ζυγαριά αυτής της ελεεινής συνδιαλλαγής και του αποπροσανατολιστικού συμψηφισμού που ακολούθησε, μπήκε η εθνική κυριαρχία και η αξιοπρέπεια της Ελληνικής κοινωνίας από τη μια, και το χρεοκοπημένο πολιτικό ραμολιμέντο από την άλλη.

Οι πόντιοι Πιλάτοι με ενορχηστρωτή το δηλωσία πρωθυπουργό επιτέλεσαν το «καθήκον» τους…

Η παράσταση της ντροπής έλαβε τέλος στο κοινοβούλιο που πλέον λειτουργεί ως πλυντήριο των κατοχικών διαταγμάτων. Και…

Το δράμα της Ελληνικής κοινωνίας συνεχίζεται.

Η έκθεση του ΔΝΤ που εν πολλοίς λειτουργεί ως οδικός χάρτης – προπομπός για όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, προβλέπει σε γενικές γραμμές τα εξής:

Αποτυχία στόχων. Την οποία ωστόσο δε την προσεγγίζει ως την έτσι κι αλλιώς προδιαγεγραμμένη αποτυχία των μέτρων αλλά ως απαίτηση για λήψη ακόμη περισσότερων και ακόμη πιο εξοντωτικών μέτρων, και η διέξοδος που προτείνει συμπυκνώνεται στο παρακάτω τετράπτυχο:

1. Απολύσεις…
2. Μονιμοποίηση και παραπέρα επέκταση των χαρατσιών και της εισφοράς αλληλεγγύης (προς τους τραπεζίτες και τις συμμορίες των δανειστών…
3. Νέες περικοπές των κοινωνικών δαπανών. Και... 
4. Φτύνοντας κατάμουτρα τα ντόπια ανδρείκελα, έρχεται να απαιτήσει την αποπομπή τους ακόμη και από το δολοφονικό πληστειριαστήριο του ΤΑ.Ι.Π.Ε.Δ (Ταμείο πλιατσικολογήματος της δημόσιας περιουσίας), και την αντικατάστασή τους από ξένους διαχειριστές για να βγάλουν στο σφυρί ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ και ΠΙΟ ΦΤΗΝΑ ότι απέμεινε ακόμη να φορά στο πέτο του την Ελληνική κονκάρδα.
5. Α... Ναι... Και η καραμέλα δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν (που μας δέρνει)... Τα σενάρια για έκτακτη χρεοκοπία και έξοδο από το ευρώ επαναφέρονται.

• Καταλάβατε λοιπόν τι ακριβώς ψήφισε προχθές το κατοχικό κοινοβούλιο με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, το μίνι φορολογικό και την παραίτηση του Ελληνικού δημοσίου από την άσκηση των εθνικά κυριαρχικών δικαιωμάτων του σε οτιδήποτε εμπεριέχεται μέσα στα γεωγραφικά σύνορα αυτής της χώρας???

• Καταλάβατε τι μας περιμένει στο πολυδιαφημισμένο από τον κ. Στουρνάρα καθολικό φορολογικό που οσονούπω ετοιμάζεται για να κατατεθεί προς ψήφιση μέσα στους άμεσα επόμενους μήνες???

• Καταλάβατε ποια είναι η μοίρα αυτού του λαού, όσο συνεχίζει να ανέχεται κατοχικά ανδρείκελα να διαφεντεύουν τις τύχες του τόπου του???

• Καταλάβατε τι εννοούσε ο δηλωσίας πρωθυπουργός (εκείνος που ορκιζότανε αντιμνημονιακό αγώνα προεκλογικά) όταν ορκιζόταν πως τα μέτρα εξόντωσης που έλαβε η συγκυβέρνησή του θα ήταν τα τελευταία???

• Καταλάβατε τώρα ποιο θα είναι τελικά το μέλλον των παιδιών μας…

Αν αυτή η κοινωνία δε γυρίσει αποφασιστικά την πλάτη σε όλα εκείνα τα πολιτικά ρεμάλια που επικαλούνται το σαβουάρ βίβρ στον πολιτικό λόγο και τη δράση των πολιτικών δυνάμεων…

Αν αυτή η κοινωνία δε συσπειρωθεί και δεν αναδείξει μια πολιτική δύναμη βγαλμένη από τα σπλάχνα της και πολιτικούς ηγέτες αποφασισμένους να οργανώσουν τον ξεσηκωμό της, προκειμένου να πάρει οριστικά και αμετάκλητα στα χέρια της, τις τύχες του τόπου της και το μέλλον της το ίδιο???

• Καταλάβατε τώρα ότι με επικοινωνιακές πορδές δε βάφονται αυγά, και ότι…

Αν η ανατροπή τους δεν είναι αποφασιστική…

Αν η τιμωρία των ενόχων δεν είναι παραδειγματική…

Αν ο τόπος μας δεν αλλάξει οριστικά σελίδα … 

Στο τέλος δεν πρόκειται να μείνει τίποτε όρθιο σ αυτή τη γωνιά της Γης, ούτε καν τα δέντρα για να μπορούν να ρίχνουν λίγη σκιά στον εφιάλτη μας???

Συνεχίστε λοιπόν να κάνετε υπομονή…

Συνεχίστε να ανέχεστε τα ανδρείκελα να διαφεντεύουν τη ζωή σας…

Συνεχίστε να πανηγυρίζετε με τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα του κάθε τυχάρπαστου…

Συνειδητοποιείστε τι παιχνίδι πάιχτηκε χθες πίσω από την πλάτη όλων μας...

Και αποφασίστε αν πρέπει να παραμείνετε εγκλωβισμένοι στο όνειρο αγκαλιά με μια τενεκεδένια ελπίδα

Κι όταν τελειώσει το όνειρο, τότε τίποτε πια δε θα μπορεί και κανέναν να ξυπνήσει από τον εφιάλτη

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"

«Αποκόρυφωμα της συγκάλυψης η χθεσινή συνεδρίαση στη Βουλή»

ΣΥΡΙΖΑ: «Αποκόρυφωμα της συγκάλυψης η χθεσινή συνεδρίαση στη Βουλή»

 «Αποκορύφωμα της κυβερνητικής προσπάθειας για συγκάλυψη στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ» χαρακτηρίζει η Κουμουνδούρου τη χθεσινή συνεδρίαση στην Ολομέλεια της Βουλής κάνοντας λόγο για ξεκάθαρες πολιτικές ευθύνες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

  Το ίδιο ξεκάθαρος, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, «είναι και ο πανικός της κυβέρνησης καθ’ όλη τη διάρκεια που εκτυλίσσεται η υπόθεση, ώστε να μείνουν ορφανές οι ποινικές ευθύνες και να περιοριστεί η διερεύνηση μόνο στο ζήτημα της αλλοίωσης της λίστας από τον κ. Παπακωνσταντίνου και  να μην συμπεριληφθεί σε αυτήν η μη αξιοποίησή της».
 
  Ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί τα κόμματα της συγκυβέρνησης ότι προσπάθησαν «με διαδικαστικές μεθοδεύσεις να κουκουλώσουν περαιτέρω την υπόθεση και να παραβιάσουν τη μυστικότητα της ψήφου, χωρίς να εμπιστεύονται ούτε καν τους δικούς τους βουλευτές ότι θα στηρίξουν την πρόταση της κυβέρνησης».

  Βάλλει επίσης προσωπικά κατά του Πρωθυπουργού χαρακτηρίζοντάς τον «αρχιστράτηγο της συγκάλυψης ενός ακόμη σκανδάλου, με την πλήρη συνενοχή του κ.Κουβέλη».

  «Η πλήρης κάλυψη που επιφυλάσσουν στον κ.Βενιζέλο δεν συνιστά απλώς εγκληματική συνενοχή στη συγκάλυψη, αλλά επιβεβαίωση της βούλησής τους να μην θυσιαστεί για κανέναν λόγο η μνημονιακή συνοχή», τονίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και καταλήγει:

  «Μπορεί  να έσωσαν τον κ. Βενιζέλο, αλλά έχουν χάσει την κοινωνία. Βγαίνουν ηθικά και πολιτικά καταρρακωμένοι».

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ε.Βενιζέλος: Ποιους νόμους παραβίασε διακρατώντας απόρρητα σχέδια

Ε.Βενιζέλος: Ποιους νόμους παραβίασε διακρατώντας απόρρητα σχέδια

Βαριές ποινικές ευθύνες προκύπτουν για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ε.Βενιζέλο με βάση τα άρθρα 146, και 147 του Ποινικού Κώδικα έπειτα από την ομολογία του ότι ο πρώην ΥΠΕΘΑ εκτός από την λίστα Λαγκάρντ, κατ'ομολογίαν του ιδίου, είχε στο σπίτι του τα απόρρητα αμυντικά σχέδια της χώρας!

Tεράστιο ζήτημα παράβασης στοιχειωδών κανόνων ασφάλειας της χώρας έθεσε από μόνος του δηλαδή, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ομολογώντας ότι έχει "δανειστεί" και πιθανότατα έχει υπεξαιρέσει απόρρητα σχέδια άμυνας της χώρας: Είπε συγκεκριμένα ότι στο σπίτι του έχει αντίγραφα των σχεδίων άμυνας της χώρας.

"Μου λέτε γιατί πήρα αντίγραφο της λίστας στο σπίτι μου. Γιατί να μην το πάρω; Μήπως δεν έχω ψηφιακή φωτοτυπία των αμυντικών σχεδίων της χώρας από τη θητεία μου στο υπ.Άμυνας; Βεβαίως και έχω. Πώς πήγαινα στο ΚΥΣΕΑ και στο ΝΑΤΟ;" είπε σε ένα εμβρόντητο Κοινοβούλιο θέτοντας τις βάσεις για μια νέα διαδικασία παραπομπής, βάσει της ίδιας του της ομολογίας.

Ο κ. Βενιζέλος παραβίασε και τον κανονισμό στρατιωτικών πληροφοριών και τον κώδικα στρατιωτικής αλληλογραφίας.

Τα απόρρητα έγγραφα τηρούνται από την υπηρεσία, ενώ για όσο έχει στην κατοχή του πρέπει να τα χρεωθεί και φυσικά μετά την ολοκλήρωση της θητείας του να τα επιστρέψει στην υπηρεσία.

Αν είμασταν σοβαρό κράτος θα έπρεπε να παρέμβει εισαγγελέας μετά τις αποκαλύψεις Βενιζέλου.

Ιδού τα δύο άρθρα του Ποινικού Κώδικα τα οποία, θα πρέπει να προκαλέσουν την παρέμβαση της Δικαιοσύνης.

Άρθρο 146 - Παραβίαση μυστικών της Πολιτείας
1. Όποιος με πρόθεσή του και παράνομα παραδίδει ή αφήνει να περιέλθουν στην κατοχή ή τη γνώση άλλου έγγραφα, σχέδια ή άλλα πράγματα ή ειδήσεις που τα συμφέροντα της πολιτείας ή των συμμάχων της επιβάλλουν να τηρηθούν απόρρητα απέναντι σε ξένη κυβέρνηση, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.
2. Σε καιρό πολέμου ο υπαίτιος τιμωρείται με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.

Άρθρο 147
Όποιος γίνεται από αμέλεια υπαίτιος κάποιας από τις πράξεις που αναφέρονται στο προηγούμενο άρθρο, αν αυτά τα σχέδια, τα έγγραφα, τα πράγματα ή οι ειδήσεις του είναι εμπιστευμένα υπηρεσιακώς ή του είναι προσιτά χάρη στη δημόσια υπηρεσία του ή χάρη σε εντολή της αρχής ή τα έμαθε λόγω μιας σύμβασης από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 145 του Κώδικα, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών.

Θα πρέπει όμως να γίνει έρευνα και απο πλευράς Πενταγώνου τι έγγραφα ήταν αυτά και για το πώς είχε στην κατοχή του ο Ευάγγελος Βενιζέλος τα συγκεκριμένα απόρρητα στρατιωτικά έγγραφα, καθώς υπάρχει ειδικός έλεγχος σε όλους όσους έχουν πρόσβαση σε απόρρητα σχέδια για να μην υπάρχει διαρροή των άκρως απόρρητων σχεδίων εκτός του υπουργείου και μάλιστα έλεγχος για να μην υπάρξει διαρροή σχεδίων με USB.

Εάν επρόκειτο για έναν απλό υπάλληλο του υπουργείου, θα είχε τώρα ήδη "σταυρωθεί", ο κ. Βενιζέλος γιατί να έχει διαφορετική αντιμετώπιση;

Πρέπει επίσης να διερευνηθεί εάν με την ενέργεια του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ ξένες δυνάμεις κατόρθωσαν να μάθουν τα πάντα για την αμυντική λειτουργία της χώρας (δεν είναι δύσκολο να εισέλθουν στην οικεία του πράκτορες ξένων υπηρεσιών, εν αγνοία του, ή ακόμα και να μπουν ληστές), και φυσικά θα πρέπει έτσι και αλλιώς να αλλάξουν εκ νέου όλοι οι αμυντικοί σχεδιασμοί, από τη στιγμή που διέρρευσαν εκτός υπουργείου δεν μπορούν να παραμείνουν οι ίδιοι, με την ελπίδα ότι αυτή την φορά, τα σχέδια θα μείνουν εντός του προβλεπόμενου φυσικού τους χώρου.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

H Ισπανία πήρε την σκυτάλη της διαφθοράς - Υπουργική μίζα 22 εκατ. ευρώ σε υπουργό!

H Ισπανία πήρε την σκυτάλη της διαφθοράς - Υπουργική μίζα 22 εκατ. ευρώ σε υπουργό!

Η Ισπανία βρίσκεται προ μιας κοινωνικής έκρηξης η οποία απειλεί να συμπαρασύρει μαζί της και την κυβέρνηση του Mariano Rajoy.

Αιτία η διαφθορά και τα οικονομικά σκάνδαλα. Ήδη σήμερα στις 7 το απόγευμα ετοιμάζονται μαζικές διαδηλώσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ισπανίας απαιτώντας από την κυβέρνηση Rajoy εδώ και τώρα κάθαρση. Οι διαδηλώσεις οργανώνονται από τα διάφορα κοινωνικά δίκτυα και διαδηλωτές αναμένεται να κατακλύσουν τη Μαδρίτη, τη Βαλένθια, την Βαρκελώνη, τη Σεβίλλη και άλλες μεγάλες πόλεις απαιτώντας δικαιοσύνη.  

Η στενή  πολιορκία που βρίσκεται η κυβέρνηση του Mariano Rajoy έχει ως κυρίαρχο πρόβλημα την αποκάλυψη ενός από τα μεγαλύτερα αν όχι του μεγαλύτερου σκανδάλου διαφθοράς στη χώρα.

Οι αποκαλύψεις έχουν ως κεντρικό πρόσωπο του σκανδάλου που συγκλονίζει την ούτος ή άλλως  δοκιμαζόμενη ισπανική κοινωνία από τα σκληρά μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας που έχουν επιβληθεί, τον πρώην υπουργό Οικονομικών της κυβέρνησης Rajoy τον Luis Bárcenas.

Ο Bárcenas είχε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Οικονομικών από το 2008 μέχρι και το 2009, όταν και παραιτήθηκε εξαιτίας εμπλοκής του σε οικονομικό σκάνδαλο.

Αν και ο Bárcenas παραιτήθηκε από το κόμμα το 2010 η έρευνα για τις δραστηριότητες του πρώην υπουργού συνεχίζονται και η ισπανική δικαιοσύνη ζήτησε από τις ελβετικές αρχές τη διευκρίνιση λογαριασμού στο όνομα του Bárcenas που διατηρούσε ενόσω διαχειριζόταν τα οικονομικά του κόμματος του Rajoy του Partido Popular (PP).

Από τα στοιχεία που έδωσαν οι ελβετικές αρχές αποδείχθηκε ότι ο Bárcenas διατηρούσε τραπεζικό λογαριασμό ύψους 15 εκατ. € και ο οποίος ήταν ενεργός από το 2005 μέχρι και το 2009, ενώ το 2007 το συνολικό ποσό του ανερχόταν στα 22 εκατ. €.

Η αντιπρόεδρος του συντηρητικού κόμματος της Ισπανίας María Dolores de Cospedal άφησε υπονοούμενα εχθές γύρω από την ηγεσία του ΡΡ: «Φυσικά και το συγκεκριμένο σκάνδαλο θα προκαλέσει οργή, πως θα μπορούσε αλλιώς; Και εγώ προσωπικά είμαι εξοργισμένη», δήλωσε. Παρόλα αυτά συμπλήρωσε λέγοντας ο Bárcenas δεν πια μέλος του ΡΡ.

Και φοροφυγάς

Όπως αποκάλυψε εχθές ο Alfonso Trallero δικηγόρος του Bárcenas  ο Ισπανός πρώην υπουργός δήλωσε την κατοχή 10 εκατ. € τον περασμένο χρόνο επωφελούμενος ενός αμφιλεγόμενου νόμου που ψήφισε η κυβέρνηση Rajoy όπου σύμφωνα με αυτόν δίνεται αμνηστία σε όλους έχουν φοροδιαφύγει δίνοντας την ευκαιρία να δηλώσουν κεφάλαια και ακίνητα πληρώνοντας μονό ένα 10% από την προβλεπόμενη ποινή ως τίμημα.

Ο εκπρόσωπος του κόμματος ΡΡ Carlos Floriano  δήλωσε ότι είναι αναγκαίες περισσότερες λεπτομέρειες προκειμένου να αποδοθεί δικαιοδύνη.

«Είναι πολύ σημαντικό όλες οι υποψίες γύρω από τον πλούτο και τα χρήματα κάποιων να ξεκαθαριστούν. Πρέπει να ξέρουμε από πού ήρθαν και πως συγκεντρώθηκαν. Αν όχι τότε η ιστορία αυτή θα κερώνει όλους μας» δήλωσε ο Floriano.

Η υπόθεση Bárcenas έρχεται εν μέσω και άλλων σκανδάλων που συγκλονίζουν την πολιτική ζωή της Ισπανίας.

Ο επικεφαλής του κυβερνητικού κόμματος στην τοπική κυβέρνηση της Μαδρίτης  Ignacio González βρίσκεται υπό έλεγχο εξαιτίας της παραγγελίας ενός υπερπολυτελούς διαμερίσματος στην Marbella, ενώ η κυβερνητική ομάδα κρούσης κατά της διαφθοράς  πρόκειται σύντομα να φέρει 13 άτομα ενώπιον της δικαιοσύνης σχετιζόμενα με κύκλωμα για μίζες στις μεσογειακές ακτές της χώρας οι οποίες τις συσχετίζουν με το κυβερνών κόμμα.

Και η βασιλική οικογένεια στο «μικροσκόπιο» της δικαιοσύνης 

Από τα σκάνδαλα που συγκλονίζουν την Ισπανία δε λείπει ούτε η ισπανική βασιλική οικογένεια. Ο Βασιλιάς της Ισπανίας Juan Carlos και ο γαμπρός του Iñaki Urdangarin αντιμετωπίζουν δικαστική δίωξη εξαιτίας υπεξαίρεσης εκατομμυρίων ευρώ από φιλανθρωπική οργάνωση της οποίας ηγείτο ο Urdangarin.

Το αμερικανικό δίκτυυο ABC ανέφερε πως πάνω από 300 Ισπανοί πολιτικοί αντιμετωπίζουν κατηγορίες διαφθοράς από όλα τα κόμματα με επίκεντρο τις περιοχές της Βαλένθια και Βαλεαρίδων νήσων. Η Ισπανία βρίσκεται στην 30στη θέση κατάταξης της οργάνωσης της διεθνούς διαφάνειας αναφορικά με τη διαφθορά μαζί με την Μποτσουάνα. 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ζ.Κωνσταντοπούλου: "Θλιβερή η εικόνα της ομηρίας των δημοκρατικών διαδικασιών"

Ζ.Κωνσταντοπούλου: "Θλιβερή η εικόνα της ομηρίας των δημοκρατικών διαδικασιών"

 Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ζωή Κωνσταντοπούλου, με δήλωση της σχολίασε τη διαδικασία προκαταρκτικής εξέτασης για τη λίστα Λαγκάρντ στη Βουλή και κάνει λόγο για συγκάλυψη από πλευράς συγκυβέρνησης.

  Αναλυτικά η κ. Κωνσταντοπούλου αναφέρει:

  "Συγκάτοικοι στη συγκάλυψη"

1) Χθες, Πρωθυπουργός, οι περισσότεροι Υπουργοί της Κυβέρνησης, 2 Αντιπρόεδροι της Βουλής από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. και πλείστοι βουλευτές των δύο κομμάτων παρείχαν τα «διαπιστευτήριά τους» στον κ. Βενιζέλο, ψηφίζοντας μόνον στην κάλπη με το όνομα του κ. Παπακωνσταντίνου και διαβεβαιώνοντας έτσι τον επιτηρούντα τη διαδικασία κ. Βενιζέλο ότι δεν ζητούν την διερεύνηση των ευθυνών του για το σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ!
 
  Ο ίδιος ο κ. Βενιζέλος είχε μάλιστα ζητήσει να διευκρινισθεί ότι, εάν βρεθεί ψηφοδέλτιο σε λάθος κάλπη, πρέπει να θεωρείται άκυρο, προφανώς φοβούμενος το ενδεχόμενο εκείνοι που προσέρχονταν στην κάλπη με το όνομα του κ. Παπακωνσταντίνου να ρίξουν ψηφοδέλτιο με το όνομα του κ. Βενιζέλου…

  Είναι θλιβερή η εικόνα της ομηρίας των δημοκρατικών διαδικασιών, σε πρόσωπα που, με την αυταρέσκεια του «χιουμορίστα» έχουν μεταβληθεί σε κλόουν και μπαμπούλες της πολιτικής ζωής, που χαριτολογούν μιλώντας για πραξικοπήματα και φοβερίζουν δηλώνοντας ότι κατέχουν απόρρητα έγγραφα του κράτους, προς τέρψιν της διαφθοράς και της διαπλοκής, που επιμένει να κανοναρχεί και να ποδηγετεί το πολιτικό σύστημα και πανηγυρίζει όταν οι μαριονέτες του μνημονιακού κατεστημένου παίζουν σωστά το ρόλο τους. Στα μάτια της κοινωνίας οι πρωταγωνιστές της χθεσινής φάρσας είναι καταγέλαστοι.
 
2) Είναι όμως εξοργιστική η θρασύτητα με την οποία ο κυβερνητικός συνεταιρισμός εξουσίας επιδιώκει να περιορίσει και να ελέγξει ακόμη και την αποφασισθείσα διερεύνηση:

  Κατά τη χθεσινή διαδικασία συνέβη το πρωτοφανές: η ψηφοφορία διεξήχθη με ψηφοδέλτια που κατήρτισε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαρκογιαννάκης, και στα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ- Ε.Κ.Μ. και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης αντέδρασαν. Ο κ. Μαρκογιαννάκης εναλλασσόμενος στους ρόλους του Αντιπροέδρου της Βουλής, του Εισηγητή της Ν.Δ. στη χθεσινή συζήτηση, του εμπνευστή και «συγγραφέως» των ψηφοδελτίων, που καθεαυτά παραβίαζαν τη διαδικασία, και, όπως δημοσιεύεται, του προοριζόμενου από τη Ν.Δ. για τη θέση του Προέδρου της Επιτροπής, ανακοίνωσε στις 02.30 τη νύχτα «πρόταση σύστασης Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης από 15 μέλη» αντί των 12 που προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής, προφανώς σε μια προσπάθεια να «ελεγχθεί» και να περιορισθεί ακόμη περισσότερο το περιεχόμενο και το αποτέλεσμα της διερεύνησης από την Κυβερνητική Πλειοψηφία και να ενισχυθεί η συμμετοχή ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. στην Επιτροπή.

  Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚ.Μ., οι μόνοι που είχαν παραμείνει στην άδεια αίθουσα του Κοινοβουλίου την ώρα εκείνη, αντέδρασαν αμέσως και αντέλεξαν στην απόπειρα υφαρπαγής μιας τέτοιας απόφασης από μια σχεδόν κενή αίθουσα. Δεν νομιμοποιούμε τη διαδικασία περαιτέρω παρέμβασης των κομμάτων της συγκυβέρνησης για την παρεμπόδιση της ουσιαστικής αναζήτησης της αλήθειας και τη συγκάλυψη ευθυνών για αυτό το σκάνδαλο ολκής. Ζητούμε να εφαρμοσθεί επιτέλους το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής, που τα Κόμματα της Συγκυβέρνησης παραβιάζουν καθ’ έξιν και κατά σύστημα. Ας μάθουν κάποτε ότι η πολιτική δεν γίνεται με κόλπα!”

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Γιάννη Βαρουφάκη-Είναι δυνατόν να κάνουν όλοι λάθος;

Είναι δυνατόν να κάνουν όλοι λάθος;

«Είναι δυνατόν όλες οι κυβερνήσεις των χωρών εκατέρωθεν του Ατλαντικού να σφάλουν ταυτόχρονα, επιβάλλοντας στους λαούς τους πολιτικές λιτότητας; Μόνον εσείς, οι μονίμως “διαφωνούντες”, έχετε δίκιο;».

Πρόκειται για ένα αμείλικτο ερώτημα που μου τίθεται ευλόγως και συχνά. Η απάντηση που δίνω είναι καταφατική: «Ναι, είναι δυνατόν!». Ακούγεται αλαζονικό, αλλά αν προσεγγίσουμε το ερώτημα, τόσο ιστορικά όσο και λογικά, η καταφατική απάντηση είναι κάτι παραπάνω από θεμιτή.

Πράγματι, όλες οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, της Βρετανίας και της Αμερικής έχουν στραφεί, μετά το 2009, σε πολιτικές λιτότητας. Άλλες κυβερνήσεις επειδή πιστεύουν στη λιτότητα, παρόλο που δεν τους επιβάλλεται εκ των πραγμάτων (π.χ. Γερμανία), άλλες επειδή τους την επιβάλλουν οι ισχυροί (π.χ. ευρωπαϊκή περιφέρεια), και τουλάχιστον μία κυβέρνηση που σέρνεται χειροπόδαρα, ενάντια στη βούλησή της, προς πολιτικές λιτότητας λόγω εσωτερικού πολιτικού και συνταγματικού αδιεξόδου (αναφέρομαι, βεβαίως, στις ΗΠΑ). Μπορεί τόσοι Πρόεδροι, πρωθυπουργοί και υπουργοί Οικονομικών να έχουν άδικο σε τούτη τη δύσκολη μετά το 2008 εποχή;

Πριν απαντήσουμε, μια ιστορική παρατήρηση: προ του 2008, όλες αυτές οι χώρες είχαν κυβερνήσεις που, στη σφαίρα της οικονομικής πολιτικής, εφάρμοζαν σχεδόν πανομοιότυπες πολιτικές, οι οποίες απoδείχτηκαν καταστροφικές τόσο για τους λαούς τους όσο και για τη διεθνή οικονομία. Αγκάλιασαν ως θεόπεμπτο δώρο την ασυδοσία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, θεώρησαν ότι η υστέρηση των χαμηλότερων εισοδημάτων (ιδίως των βασικών μισθών) μπορούσε να εξισορροπηθεί από τη μείωση των επιτοκίων (κάτι που έστρεψε τα πλήθη στον δανεισμό, που στόχο είχε την ικανοποίηση των βασικών αναγκών), έλαβαν ως δεδομένο ότι οι αγορές εξισορροπούνται αυτόματα εντός κι εκτός νομισματικών ενώσεων. Προ του 2008, λοιπόν, τόσοι Πρόεδροι, πρωθυπουργοί και υπουργοί Οικονομικών έσφαλλαν όλοι μαζί, κατά συρροή κι εξακολούθηση. Γιατί πρέπει τώρα να λάβουμε ως δεδομένο ότι η μεταξύ τους συμφωνία, ως προς την αναγκαιότητα και σοφία της γενικευμένης λιτότητας, δεν μπορεί να αποτελεί άλλο ένα συλλογικό λάθος;

Ιστορικά, λοιπόν, το ότι όλες οι δυτικές κυβερνήσεις αποδέχονται διά βοής τις πολιτικές λιτότητας δεν αποτελεί απόδειξη, ούτε καν ένδειξη, ότι η λιτότητα ενδείκνυται ως η σώφρων οικονομική πολιτική. Θα ρωτήσει, όμως, κάποιος: αν η λιτότητα δεν είναι η βέλτιστη πολιτική, τότε γιατί δεν ξεφεύγει από την «αγέλη» της λιτότητας ούτε ένας πολιτικός ηγέτης; Γιατί, παραδείγματος χάριν, δεν είπε «όχι» στη λιτότητα ο κ. Ολάντ μετά την εκλογή του, δεδομένου μάλιστα ότι αυτό το «όχι» το βροντοφώναζε στη διάρκεια της προεκλογικής του καμπάνιας; Αν η λιτότητα υπονομεύει τη σταθεροποίηση, όπως ισχυριζόμαστε κάποιοι, γιατί δεν την απέρριψε ο κ. Ολάντ; Η επιτυχία της δικής του πολιτικής μη-λιτότητας δεν θα τον ενίσχυε; Μήπως το ότι αποδέχτηκε κι αυτός τη λιτότητα αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική; Ότι η λιτότητα είναι η μοναδική, αν και επώδυνη, διέξοδος από την κρίση;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι σαφέστατα αρνητική: είναι εύκολο να φανταστούμε περιστάσεις υπό τις οποίες η υιοθέτηση πολιτικών λιτότητας να εξυπηρετεί το στενό συμφέρον του κάθε πολιτικού ηγέτη, π.χ. του κ. Ολάντ, του κ. Σαμαρά, όντας καταστροφική για τον καθένα τους! Το κλασικό παράδειγμα μιας τέτοιας σύγκρουσης προσωπικού και συλλογικού συμφέροντος που δίνω στους φοιτητές μου έχει ως εξής:

Έστω, τους λέω, ότι σας δίνω τη δυνατότητα άμεσης και αυτόματης βαθμολόγησης του εξαμήνου σας, ζητώντας από τον καθένα να γράψει σε ένα χαρτί το όνομά του, τον αριθμό μητρώου του κι έναν (ολόκληρο) αριθμό μεταξύ του 1 και του 9 (συμπεριλαμβανομένων των 1 και 9). Κατόπιν, θα πάρω τον μέσο όρο των αριθμών που επιλέξατε, έστω Μ.Ο., και θα βαθμολογήσω τον καθένα σας με την εξής φόρμουλα: πολλαπλασιάζω το 11 με τον Μ.Ο. και αφαιρώ τον αριθμό που επιλέξατε. Κατόπιν, διαιρώ διά 10 και βρίσκω τον βαθμό σας. Είναι προφανές ότι αν όλοι οι φοιτητές επιλέξουν τον αριθμό 9, ο καθένας τους θα αριστεύσει, λαμβάνοντας βαθμό 9 (Μ.Ο.=9, 11Χ9=99 μείον το 9 που επέλεξε = 90, διά 10 = 9). Αντίστοιχα, αν όλοι επιλέξουν το 6, θα πάρουν όλοι 6, αν όλοι επιλέξουν το 3, θα πάρουν όλοι 3 κ.ο.κ.

Ερώτημα: Δεδομένου ότι όλοι θα αρίστευαν αν ο καθένας τους επέλεγε το 9, τι συμφέρει τον καθένα να κάνει; Έστω ότι σε μία τάξη εκατό φοιτητών ο Φώτης προσδοκά ότι όλοι οι συμφοιτητές του θα επιλέξουν το 9. Τι θα συμβεί αν εκείνος επιλέξει έναν μικρότερο αριθμό, π.χ. το 1; Τότε ο μέσος όρος Μ.Ο. θα ισούται με 8,92 (9Χ99+1 διά 100) και ο Φώτης θα βαθμολογηθεί με 9,712 (=11Χ8,92-1), δηλαδή με 10, όταν οι υπόλοιποι συμφοιτητές του θα βαθμολογηθούν με 8,912 (=11Χ8,92-9), δηλαδή με 9. Άρα, αν ο Φώτης θεωρεί ότι όλοι οι άλλοι θα επιλέξουν τον αριθμό 9, εκείνον τον συμφέρει να επιλέξει τον αριθμό... 1 (καθώς έτσι θα λάβει το μοναδικό δεκάρι της τάξης). Το ίδιο, όμως, ισχύει αν προσδοκά ότι όλοι οι συμφοιτητές του θα επιλέξουν τον αριθμό 1: και πάλι τον συμφέρει να επιλέξει τον αριθμό 1 (καθώς οποιαδήποτε άλλη επιλογή θα τον σπρώξει σε βαθμό κάτω του ενός).

Όπερ μεθερμηνευόμενον, ό,τι αριθμό και να προσδοκά ο Φώτης ότι θα επιλέξουν οι συμφοιτητές του το στενό συμφέρον του είναι να επιλέξει τη μονάδα. Όμως –κι αυτό είναι το κλειδί της υπόθεσης–, αν κάτι τέτοιο ισχύει για τον Φώτη, τότε ισχύει για όλους τους φοιτητές. Έτσι, όλοι τους επιλέγουν, με απόλυτη επίγνωση του στενού τους συμφέροντος, τον αριθμό 1 και όλοι τους «κόβονται» με 1, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσαν να αριστεύσουν (επιλέγοντας το 9).

Να, λοιπόν, πώς είναι λογικά εφικτό όλοι οι Πρόεδροι, πρωθυπουργοί και υπουργοί Οικονομικών να επιλέγουν μια πολιτική (λιτότητας τώρα, απόλυτης ταύτισης με το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο προ του 2008) που είναι μεν συλλογικά καταστροφική, αλλά κανένας τους δεν τολμά να απεμπολήσει, παρόλο που το γνωρίζουν.

Τίποτε από τα παραπάνω δεν αποδεικνύει ότι η λιτότητα είναι εσφαλμένη οικονομική πολιτική στο πλαίσιο της κρίσης. Αυτό που αποδεικνύει είναι ότι, ναι, είναι απόλυτα θεμιτό να σφάλλουν συλλογικά και κατ’ εξακολούθηση όλοι οι ηγέτες της Δύσης, υιοθετώντας τη γενικευμένη λιτότητα που παρατηρούμε όπου στρέψουμε τα μάτια μας.

[Toυ Γιάννη Βαρουφάκη από lifo.gr]