ΛΥΡΙΚΟΝ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ 25

ΔΥΟ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΤΙΑ - Πάολα



ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ - Πάολα


ΨΑΡΟΠΟΥΛΑ - Πάολα


ΡΕΖΕΝΤΑ - Πάολα


ΠΑΟΛΑ - Πάολα


ΜΗ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ - Πάολα


ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ - Πάολα


ΣΑΝ ΕΦΥΓΕΣ ΜΑΚΡΥΑ ΜΟΥ - Πάολα


ΚΙ ΟΜΩΣ - Πάολα


ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ΠΩΣ Μ' ΑΓΑΠΑΣ - Πάολα

Η Ελλάδα στο χείλος της δεύτερης χρεοκοπίας!

Η Ελλάδα στο χείλος της δεύτερης χρεοκοπίας!

Πέμπτη, 24/6/2010 -- http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2010-06-23-22-41-37-2010062324935/

Βέβαιη θεωρείται πλέον η ουσιαστική χρεοκοπία και της Πορτογαλίας, καθώς το κόστος δανεισμού της χώρας πλησιάζει ολοταχώς το «μαγικό» όριο του 5%, ενώ οι προφήτες του τέλους της Ευρωζώνης μιλούν ήδη για τη… δεύτερη ελληνική χρεοκοπία, καθώς χθες η απόδοση του ελληνικού δεκαετούς ομολόγου ξεπέρασε και πάλι το όριο του 10%, για πρώτη φορά μετά τις 10 Μαΐου, όταν η ΕΚΤ ενεργοποίησε το πρόγραμμα αγοράς ελληνικών ομολόγων.

Η κρίση της Ευρωζώνης φαίνεται ότι αναζωπυρώνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς, καθώς η τελευταία δημοπρασία πορτογαλικών ομολόγων ανέβασε στο 4,657% το κόστος δανεισμού της χώρας, σχεδόν 1% υψηλότερα από την απόδοση της προηγούμενης δημοπρασίας. Πρόκειται για μια απόδοση, όπως επισήμανε ο Στίβεν Μέιτζορ της HSBC, μιλώντας στους Financial Times, ανησυχητικά κοντά στο 5%, με το οποίο θα δανειζόταν η Πορτογαλία, αν προσέφευγε στο διεθνή μηχανισμό στήριξης από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, όπως έκανε ήδη η Ελλάδα.

Την ίδια ώρα, το πορτογαλικό τραπεζικό σύστημα γνωρίζει κλυδωνισμούς αντίστοιχους αυτών που δοκιμάζουν την αντοχή των ελληνικών τραπεζών: τα τελευταία στοιχεία της Τράπεζας της Πορτογαλίας δείχνουν διπλασιασμό του δανεισμού των πορτογαλικών τραπεζών από την ΕΚΤ. Ο δανεισμός έφθασε ήδη πολύ κοντά στα 36 ευρώ (οι ελληνικές τράπεζες χρωστούν 90 δις. ευρώ…), δηλαδή διπλασιάσθηκε μέσα σε ένα μήνα, συντρίβοντας κάθε προηγούμενο ρεκόρ.

«Ουσιαστικά, η Ευρωζώνη είναι πλέον μια νομισματική ένωση με δύο χρεοκοπημένα κράτη-μέλη», τονίζει στο “S” τραπεζικό στέλεχος. «Το θέμα πλέον δεν είναι αν, αλλά πότε θα ζητήσει και η Πορτογαλία στήριξη από το διεθνή μηχανισμό δανεισμού», προσθέτει. Το αμέσως επόμενο «ντόμινο», εκτιμούν αναλυτές, θα είναι η Ισπανία, που αν πέσει θα φέρει πλέον την Ευρωζώνη πολύ κοντά στο όριο της απόλυτης ανυποληψίας, έστω και αν τα 750 δις. ευρώ του διεθνούς μηχανισμού αρκούν για να προστατεύσουν και την Ισπανία από το μποϊκοτάζ των αγορών. «Αν τρεις χώρες από τα 16 κράτη-μέλη της Ευρωζώνης βρίσκονται σε αδυναμία δανεισμού από τις αγορές, δεν θα μιλάμε πλέον για νομισματική ένωση, αλλά για… Ζώνη Χρεοκοπίας», αναφέρει με αρκετή δόση ειρωνείας τραπεζικό στέλεχος.

Την ίδια ώρα, οι… εκδικητές της αγοράς ομολόγων ανεβάζουν στα ύψη τις αποδόσεις των ελληνικών τίτλων, αλλά και των συμβολαίων ασφάλισης έναντι του κινδύνου πτώχευσης. Χθες, η απόδοση των 10ετών ομολόγων εκτινάχθηκε και πάλι πάνω από το 10%, ενώ το κόστος ασφάλισης έφθασε τις 941 μονάδες βάσης, δηλαδή ξεπέρασε το ρεκόρ όλων των εποχών (940 μονάδες), που είχε καταγραφεί στις 6 Μαΐου, λίγο πριν αρχίσει η ΕΚΤ τις αγορές ελληνικών ομολόγων και οριστικοποιηθεί η διάσωση της χώρας από την «τρόικα».

Οι τελευταίες εξελίξεις στην αγορά ομολόγων μπορεί να μην επηρεάζουν άμεσα το Δημόσιο, που ούτως ή άλλως καλύπτει τις ανάγκες του με δανεισμό εκτός αγορών, αλλά «γονατίζουν» το τραπεζικό σύστημα της χώρας. Οι ερμηνείες που δίνονται από τους παράγοντες της αγοράς στην ξαφνική επιδείνωση των συνθηκών για την Ελλάδα στις αγορές είναι πολλές:

-- Οι «παίκτες» υποψιάζονται, ότι η χώρα δεν αποκλείεται, ακόμη και ευρισκόμενη εντός μηχανισμού στήριξης, να κηρύξει στάση πληρωμών, παρότι ο Γ. Παπακωνσταντίνου έσπευσε να το διαψεύσει, με συνέντευξή του στην γερμανική Handelsblatt. Αυτές τις υποψίες ίσως ενισχύει η τελευταία εμπλοκή που σημειώθηκε στην προσπάθεια του κ. Παπακωνσταντίνου, να φέρει στη Βουλή προς κύρωση την επαχθέστατη δανειακή σύμβαση με την «τρόικα».

-- Το ισοζύγιο αγοραστών-πωλητών διαταράσσεται βίαια, υπό την επίδραση δύο παραγόντων: α) μέχρι το τέλος του μήνα θα έχει εξοβελισθεί η Ελλάδα από σημαντικούς διεθνείς δείκτες ομολόγων, υποχρεώνοντας σε έξοδο τα συντηρητικά fund, που είναι υποχρεωμένα να τους παρακολουθούν, β) η ΕΚΤ εμφανίζει σημεία «κόπωσης» στις αγορές ελληνικών ομολόγων τις τελευταίες ημέρες, στέλνοντας έτσι «σήμα» προς τις αγορές, ότι το πρόγραμμα της για αγορά ελληνικών τίτλων έχει όρια και, πάντως, δεν αρκεί για να απορροφήσει τη μαζική προσφορά.

Σε αυτό το περιβάλλον, όπου είναι διάχυτη η δυσπιστία των επενδυτών στις δυνατότητες της Ευρωζώνης να ελέγξει την κρίση χρέους, δεν είναι ίσως τυχαίο, ότι η μεγαλύτερη αυστριακή τράπεζα, η Erste Bank, έδωσε στη δημοσιότητα έκθεση, όπου εκθειάζει το χρυσό, τονίζει ότι είναι η επενδυτική επιλογή με τη μεγαλύτερη μέση ετήσια απόδοση την τελευταία δεκαετία (πάνω από 13%), απορρίπτει τις αιτιάσεις περί «φούσκας» και προβλέπει, ότι σύντομα η τιμή του θα ξεπεράσει τα 1600 δολ./ουγγιά, ενώ αργότερα θα σπάσει και το φράγμα των 2.300 δολ.!

Ελλάδα: επιστροφή στην 1η θέση σε πιθανότητα πτώχευσης

Ελλάδα: επιστροφή στην 1η θέση σε πιθανότητα πτώχευσης

Τετάρτη, 23/6/2010 - http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/---1------2010062324932/

 Για περισσότερο από ένα μήνα επιμένουμε να υπογραμμίζουμε μία υποβόσκουσα τάση που θέλει το ελληνικό χρηματοπιστικό ρίσκο να αυξάνεται σταθερά, με τις τιμές επιτοκίων των ομολόγων και CDS να κινούνται επικύνδινα προς τα επίπεδα που είχαν πριν την ψήφιση του πακέτου στήριξης της Ελλάδας.

Στις τελευταίες ημέρες έχουμε επισημάνει μία αύξηση της ταχύτητας αυτής της τάσης, η οποία ξεκίνησε, ιδιαίτερα, μετά την τελευταία υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας από τη Moody's. Κατά τη διάρκεια της τρέχουσας εβδομάδας η Ελλάδα ανέβηκε από την 3η θέση στη 2η θέση στη λίστα με τις περισσότερο πιθανές προς πτώχευση χώρες, ενώ τα spreads των ελληνικών ομολόγων έναντι των γερμανικών απογειώθηκαν, σπρώχνοντας το επιτόκιο του 10ετούς πάνω ακόμη και από το 11%.

Την Τετάρτη, η κατάσταση αυτή κλιμακώθηκε με αποτέλεσμα η Ελλάδα να βρεθεί και πάλι στην 1η θέση μεταξύ των πιθανότερων προς πτώχευση κρατών, με την υπολογιζόμενη με βάση τα CDS πιθανότητα πτώχευσης της να ξεπερνά το 55%, όταν αυτή της Γερμανίας είναι 3,99%.

Η είδηση για επερχόμενη πτώχευση της Wind Hellas σύμφωνα με ανάλυση του οίκου πιστοληπτικής αξιολόγησης S&P, αλλά και η πρόβλεψη Ευρωπαϊων ιθυνόντων πως η Ελλάδα είναι πιθανό να ζητήσει δεύτερο πακέτο στήριξης, αυτή τη φορά για τον τραπεζικό της κλάδο, έχουν αυξήσει τις χρηματοπιστωτικές πιέσεις σε επίπεδα τα οποία, σε ορισμένες περιπτώσεις, αποτελούν νέα ρεκόρ.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια και με τις προβλέψεις για την πορεία τραπεζών όπως η Εμπορική να γίνονται ολοένα και πιο απαισιόδοξες, το ΧΑ δέχτηκε πιέσεις εκ νέου, ενώ η σκιά που έχει απλωθεί από πάνω του από τον Οκτώβριο και μετά δε δείχνει σημάδια υποχώρησης.

Το μηχανικό σύστημα 3F2010 μείωσε σημαντικά τη θετική βαθμολογία της βραχυπρόθεσμης τάσης του ΓΔ την Τρίτη ενώ προχώρησε σε αρνητική βαθμολογία την Τετάρτη, για πρώτη φορά μετά από 9 συνεδριάσεις. Ο μεσοπρόθεσμος και ο μακροπρόθεσμος ορίζοντας συνεχίζουν να βαθμολογούνται αρνητικά.

ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ

Πώς ανέχεται;

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ -- ΚΥΡΙΟ  ΑΡΘΡΟ 

 24/6/10

Οταν κάποιος παραβιάζει το όριο ταχύτητος ή σταθμεύει παράνομα γνωρίζει καλά πως, αν γίνει αντιληπτός από τα όργανα του κράτους, θα τιμωρηθεί. Αν πάλι κάποιος αγνοήσει παντελώς απόφαση ελληνικού δικαστηρίου, παραβιάσει τον νόμο περί παρακώλυσης συγκοινωνιών και προκαλέσει σοβαρή οικονομική ζημία σε χιλιάδες συμπολιτών του μπορεί να έχει την απόλυτη βεβαιότητα πως δεν θα υποστεί καμία απολύτως κύρωση. Αυτό διαπιστώθηκε χθες, για πολλοστή φορά, στο λιμάνι του Πειραιά όταν το ΠΑΜΕ παραβίασε κάθε έννοια νομιμότητος χωρίς να συμβεί τίποτα.
Η κυβέρνηση είναι προφανές ότι δεν έχει το θάρρος ή απλώς είναι ανίκανη να επιβάλει τον νόμο. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου όμως πώς ανέχεται την κατάλυσή του και την προκλητική παραβίαση δικαστικών αποφάσεων;

Χάος στο λιμάνι από παράνομη απεργία

Ομάδα του ΠΑΜΕ κατέλαβε τους καταπέλτες των πλοίων, με τους επιβάτες σε κατάσταση απόγνωσης

Του Νικου Mπαρδουνια -- http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_100030_24/06/2010_405716

Σκηνές απείρου κάλλους έζησαν όσοι βρέθηκαν χθες το πρωί στο λιμάνι του Πειραιά με πρωταγωνιστές μια μικρή ομάδα 400 μελών του ΠΑΜΕ που είχε καταλάβει τους καταπέλτες των πλοίων και τους επιβάτες που περιφέρονταν σε κατάσταση απόγνωσης μη γνωρίζοντας εάν θα ταξιδέψουν ή όχι.
«Θέλουν να τους στηρίξουμε για να βάλουν τάξη στην εθνική οικονομία, αλλά την ίδια στιγμή το κράτος αδυνατεί να επιβάλει τη νομιμότητα στο λιμάνι του Πειραιά», δήλωσε στην «Κ» ο κ. Γιάννης Ανδριανάτος που επρόκειτο να ταξιδέψει για την Πάρο και συμπλήρωσε: «Λίγα μόνο άτομα μπλοκάρουν την ακτοπλοΐα. Το κράτος όμως πού βρίσκεται»; Το ίδιο ερώτημα έθεσαν δεκάδες άλλοι επιβάτες που δεν μπόρεσαν να ταξιδέψουν αν και βρέθηκαν στο λιμάνι του Πειραιά, στα Λεμονάδικα, από νωρίς χθες το πρωί. Απάντηση, βεβαίως, δεν έλαβαν και ούτε θα λάβουν, καθώς το κράτος απουσίαζε. Εκτός και αν η παρουσία δυο εισαγγελέων, που αδυνατούσαν να λάβουν την όποια απόφαση, ερμηνεύεται ως κρατική παρουσία στο πεδίο της «μάχης»...
Το επίκεντρο της αντιπαράθεσης διαδηλωτών και επιβατών βρέθηκε στα Λεμονάδικα, απέναντι από τον ηλεκτρικό σταθμό, όπου ήταν «δεμένα» τα πλοία Blue Star Ιthαk, Blue Star Naxos και Highspeed 4. Τα μέλη του ΠΑΜΕ, που είχαν καταλάβει τους καταπέλτες, υποδέχονταν τους επιβάτες με το σύνθημα «την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο και όχι οι εργαζόμενοι». Αρχικώς οι διαμαρτυρίες των επιβατών ήταν ελάχιστες, όσο όμως περνούσε η ώρα αυξάνονταν και σε ορισμένες περιπτώσεις δεν έλειψαν και οι έντονοι διαπληκτισμοί. Σε δύο περιπτώσεις, μπροστά από τα πλοία Blue Star Naxos και Highspeed 4, η αντιπαράθεση επιβατών και μελών του ΠΑΜΕ θα μπορούσε να λάβει επικίνδυνες διαστάσεις εάν δεν παρενέβαιναν οι πιο ψύχραιμοι και λίγοι ένστολοι λιμενικοί.
Η ώρα ήταν 07.35 όταν μια ομάδα τεσσάρων Ιαπώνων εμφανίσθηκε ξαφνικά στον χώρο της «μάχης» αναζητώντας το πλοίο με το οποίο επρόκειτο να ταξιδέψουν. Εμφανώς αγχωμένοι έσπρωχναν για να περάσουν και να φθάσουν στον καταπέλτη. Συγχρόνως, σταματούσαν και με τη χαρακτηριστική κίνηση των Ιαπώνων έλεγαν συνεχώς «σόρι, σόρι» μέχρι που έφθασαν στον καταπέλτη, όπου τους εξήγησαν ότι το πλοίο δεν θα ταξίδευε καθώς είχε καταληφθεί από διαδηλωτές... Οταν ο ένας εκ των τεσσάρων Ιαπώνων ρώτησε κάποιους διαδηλωτές γιατί απεργούν πήρε την απάντηση: «This is Greece»!
Μήνυση από ΕΕΝΜήνυση εναντίον των προέδρων των σωματείων ΠΕΜΕΝ και Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, καθώς και κατά παντός υπεύθυνου κατέθεσε στο Α΄ Λιμενικό Τμήμα η Ενωση Επιχειρήσεων Ναυτιλίας (ΕΕΝ) κατηγορώντας τους διαδηλωτές για παρακώλυση συγκοινωνιών, μη τήρηση δικαστικής απόφασης και για πρόκληση οικονομικής ζημίας από τη μη εκτέλεση των δρομολογίων. Στο μεταξύ, για πλήρη απουσία των αρμοδίων αρχών που είναι υποχρεωμένες να διασφαλίσουν την ομαλή λειτουργία της ακτοπλοΐας κατηγόρησε χθες τα υπουργεία Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, αλλά και Προστασίας του Πολίτη, ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Attica κ. Πέτρος Βέττας, μιλώντας στον ΣΚΑΪ.
Από την πλευρά της η HELLENIC SEAWAYS σε ανακοίνωσή της κατηγορεί την πολιτεία ότι δεν έπραξε τα δέοντα.
«Η ανοχή της παρανομίας εκτρέφει περισσότερη παρανομία. Ο εξευτελισμός των δικαστικών αποφάσεων από τη φοβισμένη συμπεριφορά των οργάνων της τάξης οδηγεί στην καθιέρωση ενός κράτους - ζούγκλας» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η ΔΡΑΣΗ με αφορμή τα χθεσινά γεγονότα στο λιμάνι του Πειραιά και καλεί «την κυβέρνηση να επιβάλει άμεσα με οποιοδήποτε νόμιμο μέσο τη νομιμότητα».

Νόμος είναι η ντουντούκα του Τσιμπόγλου

Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr

Χωρίς τη θρυλική ντουντούκα του, πάντα όμως με το κομοδινί μαλλί του, ο Σάββας ο Τσιμπόγλου και καμιά εκατοστή φίλοι του έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τη δικαστική απόφαση που έκρινε παράνομη την απεργία τους και απέκλεισαν το λιμάνι του Πειραιά από τις 6 χθες το πρωί. Τόσο απλά, όπως κάθε φορά άλλωστε. Κανείς δεν τους εμπόδισε. Αντιθέτως, οι αρχές τους διευκόλυναν, αφού η παρουσία των φρουρών της τάξεως ήταν για να προστατεύσει τους καταληψίες από τους αγανακτισμένους ταξιδιώτες που δεν μπορούσαν να επιβιβασθούν. Ετσι, έγινε αντιληπτό από όλους πλέον ότι η απεργία δεν είναι απλώς δικαίωμα, αλλά υποχρέωση. Επίσης, ότι, πράγματι, νόμος είναι το δίκιο του καθενός, εφόσον προηγουμένως έχει καταφέρει να εκφοβίσει το κράτος.
Κανείς δεν εκπλήσσεται πια βλέποντας την κυβέρνηση να τρέμει στη σκέψη ότι θα τα βάλει με το ΚΚΕ. Για κάποιο περίεργο λόγο -που συνδέεται, προφανώς, με την ιδεολογική φυσιογνωμία της- προτιμά να κλαψουρίζει και να αυτομαστιγώνεται για το μνημόνιο, αντί να εξηγήσει ευθέως ότι είναι το συμφέρον μας εκείνο που υπαγορεύει την εφαρμογή του. Επειδή αυτό δεν τολμά να το κάνει, ανέχεται τους τραμπουκισμούς του ΚΚΕ. Διότι, στην επικρατούσα ιδεολογία του «προοδευτικού χώρου», που διέπει σε μεγάλο βαθμό και την Κεντροδεξιά, το ΚΚΕ, το κόμμα που φέρει την κύρια ευθύνη για τον Εμφύλιο, το κόμμα που έκανε προσφάτως ολόκληρο συνέδριο για να δικαιώσει τον Στάλιν, είναι ένα από τα ταμπού της δημοκρατίας μας. Το ανεχόμαστε, όπως ένα παιδάκι που φτύνει και δαγκώνει, επειδή -το καημένο- έχει νοητική υστέρηση και δεν έχει νόημα να του κάνεις παρατήρηση...
Το γελοίο της υπόθεσης είναι πως, με την ανεκτικότητά της προς το ΚΚΕ, η κυβέρνηση νομίζει ότι διασώζει την «προοδευτική» φυσιογνωμία της, ενώ στην πραγματικότητα ο τρόπος για να την αποδείξει θα ήταν αν κάποτε έπαιρνε, επιτέλους, το μέρος των χιλιάδων που ταλαιπωρούνται εξαιτίας των συνδικαλιστών του ΚΚΕ και έλυνε το δικό τους πρόβλημα - αφού, ούτως ή άλλως, το πρόβλημα του ΚΚΕ είναι πέραν του κόσμου τούτου. Αυτή θα ήταν γνησίως φιλολαϊκή στάση. Το να αφήνει όμως τον κόσμο όμηρο του κάθε Σάββα Τσιμπόγλου, ελπίζοντας ότι η αγανάκτηση των πολλών θα συνετίσει το ΚΚΕ, είναι και αναισθησία, εκτός από ανευθυνότητα.
Το μόνο παρήγορο στην κατάσταση αυτή είναι ότι στο ΚΚΕ μπορεί να έχουν αρκετούς φανατικούς, αλλά ευτυχώς δεν έχουν αρκετούς ψηφοφόρους. Διότι αν είχαν σημαντική εκλογική δύναμη, με την ανοχή που επιδεικνύει η κυβέρνηση απέναντί τους, θα μπορούσαν, για την πλάκα τους, να καταλάβουν την εξουσία, αποφασίζοντας απλώς ένα πρωί να βαδίσουν μέσα στο Μαξίμου...

Πολιτική | 23.06.2010

Πληρώνει ο αμερικανικός στρατός προστασία στο Αφγανιστάν;

Τα νέα από το μέτωπο του Αφγανιστάν δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά για τον Αμερικανό πρόεδρο. Έκθεση επιτροπής του Κογκρέσου αναφέρει ότι χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων καταλήγουν στα χέρια πολέμαρχων.

 

Ο εφοδιασμός των αμερικανικών δυνάμεων που δραστηριοποιούνται στο Αφγανιστάν δεν είναι εύκολη υπόθεση. Αφενός γιατί πρόκειται για συνολικά 100 χιλιάδες στρατιώτες, αφετέρου επειδή σχεδόν όλα όσα χρειάζονται οι στρατιώτες προέρχονται από το εξωτερικό. Νερό, τρόφιμα, βενζίνη και πυρομαχικά φθάνουν στις περίπου 200 αμερικανικές μονάδες με φορτηγά από διάφορες γειτονικές χώρες.

Ο αμερικανικός στρατός ανέθεσε τον εφοδιασμό σε αφγανικές επιχειρήσεις, τις οποίες πληρώνει μάλιστα πολύ καλά. Οι συμφωνίες με τις συνολικά 8 επιχειρήσεις έχουν συνολική αξία 2,1 δις δολαρίων. Ένα μέρος αυτών των χρημάτων όμως φαίνεται πως καταλήγει στα χέρια ορισμένων, τους οποίους οι Αμερικανοί δεν θεωρούν φίλους. Όπως εξηγεί ο Γερουσιαστής των Δημοκρατικών Τζον Τίρνεϊ, μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο CBS: "Τα λεφτά των φορολογούμενων χρηματοδοτούν τους πολέμαρχους αλλά και άλλους, οι οποίοι ενισχύουν τη διαφθορά στην αφγανική κυβέρνηση".

Η "Α.Ε. των πολέμαρχων"

Ο ίδιος είναι επικεφαλής της έρευνας που διεξήγαγε το Κογκρέσο και τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάζονται στην έκθεση με τίτλο: "Η Ανώνυμη Εταιρία των Πολέμαρχων". Βάσει της έρευνας, συχνά οι αφγανικές επιχειρήσεις πληρώνουν τους πολέμαρχους προκειμένου οι τελευταίοι να προστατεύσουν τα κομβόι που μεταφέρουν εφόδια για τους Αμερικανούς. Με απλά λόγια: οι πολέμαρχοι εγγυώνται την ασφάλεια των κομβόι σε περιοχές τις οποίες ελέγχουν. Η προστασία ή το "σέρβις" αυτό κοστίζει ανάμεσα σε 1500 και 15 χιλιάδες δολάρια. Ένας από τους πλέον ισχυρούς πολέμαρχους δραστηριοποιείται στην εξαιρετικά σημαντικά γραμμή μεταξύ Καμπούλ και Κάνταχαρ. Η μεταφορική που τον "πληρώνει" ανήκει σε δυο ξαδέρφια του Αφγανού προέδρου Χαμίντ Καρζάι.

Πληρώνουν και τους Ταλιμπάν;

Κατά τη διάρκεια των ερευνών δεν βρέθηκαν αποδείξεις αναφορικά με το ερώτημα εάν και οι Ταλιμπάν είναι άμεσοι αποδέκτες των χρημάτων. Σύμφωνα πάντως με εκτιμήσεις συγκεκριμένου μάνατζερ μιας από τις μεταφορικές εταιρείες, κάθε εβδομάδα καταλήγουν μέχρι και 2 εκατομμύρια δολάρια στα χέρια ανταρτών. Το βασικό ερώτημα τώρα είναι εάν με τα χρήματα των Αμερικανών φορολογούμενων αγοράζουν όπλα οι Ταλιμπάν; "Έχουμε αυτή την ανησυχία", θα πει ο κ. Τίρνει.

Ένα ακόμη ερώτημα είναι ποιός γνωρίζει για αυτές τις πρακτικές; Βέβαιο θεωρείται ότι το υπουργείο Άμυνας στην Ουάσιγκτον γνωρίζει ότι ένα μέρος των χρημάτων καταλήγει στα χέρια των πολέμαρχων. Με άλλα λόγια: για να εγγυηθεί την ασφάλεια των κομβόι της, η αμερικανική κυβέρνηση υπονομεύει τις προσπάθειες που καταβάλλει η ίδια για να αντιμετωπίσει τη διαφθορά στο Αφγανιστάν.

Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010 - http://www.capital.gr/Articles.asp?id=996467

Αυτή την Ελλάδα μας ετοιμάζουν

Του Γιώργου Κράλογλου

Σε ποια Ελλάδα θα ζούμε μετά την κρίση; Τι Ελλάδα θα μας παραδώσουν οι Έλληνες πολιτικοί και οι δανειστές μας ως ανταμοιβή για τις θυσίες και τις απώλειες των σημερινών εισοδημάτων και κάθε μορφής κατακτήσεων μας; Θα είναι μια Ελλάδα που θα μας επιτρέπει να σχεδιάζουμε για το μέλλον ή μια χώρα που θα μας οδηγεί σε οικονομική μετανάστευση;

Είναι, νομίζω, δικαιολογημένα τα ερωτήματα αυτά μετά τις πανταχόθεν επίσημες διαβεβαιώσεις ότι τελικά η Ελλάδα δεν πρόκειται ούτε να πτωχεύσει ούτε να βγει από την ζώνη του ευρώ.

Επειδή όμως η εμπιστοσύνη μας προς την ελληνική πολιτική σκηνή έχει κλονιστεί και κλονίζεται καθημερινά με όσα παρακολουθούμε, δεν νομίζω ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε τις απαντήσεις είτε στη σημερινή κυβέρνηση είτε στα άλλα πολιτικά κόμματα.

Ας το επιχειρήσουμε συνεπώς μόνοι μας αναλύοντας τα χειροπιαστά στοιχεία που έχουμε υπόψη μας.

Κατ΄ αρχήν όπως όλα δείχνουν (έχω τολμήσει την ίδια πρόβλεψη και σε παλαιότερο σημείωμά μου) το ΠΑΣΟΚ θα είναι η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές όποτε και αν γίνουν.

Η Νέα Δημοκρατία έχει χάσει την αξιοπιστία της (ως κυβέρνηση) αλλά και την ιδεολογική της ταυτότητα σε σημείο που θα κάνει χρόνια να την βρει και να μπορέσει να πείσει ακόμη και τους ψηφοφόρους που την ψηφίζουν έστω και με βαριά καρδιά. Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως και ότι μας πείθει και σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Όσο όμως είμαστε σε πορεία εξόδου από την κρίση εκτιμώ ότι μάλλον δύσκολα ο ελληνικός λαός θα επιχειρήσει πειραματισμούς. Οπότε εάν συμφωνήσουμε στην πρόβλεψη ότι θα έχουμε κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ μέχρι το 2017-18 θα πρέπει να αναζητήσουμε την προοπτική της Ελλάδας σύμφωνα με αυτά που η σημερινή κυβέρνηση μας αφήνει να εννοήσουμε. Και τα χειροπιαστά στοιχεία που μας δίνει η κυβέρνηση είναι τουλάχιστον ανησυχητικά. Αν όχι απογοητευτικά. Ο πρωθυπουργός δείχνει άτολμος να κάνει δυναμικές παρεμβάσεις σε θέματα και σε πολιτικές που είναι χρήσιμες για το αύριο. Οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ αλλά και κορυφαία και ιστορικά στελέχη είναι χωρισμένοι σε ομάδες που είτε λαϊκίζουν, για να γίνουν ευχάριστοι, είτε ακολουθούν τον δικό τους δρόμο πιστεύοντας ίσως ότι δεν υπάρχει δυνατότητα συνεννόησης ή και συντονισμού.

Αποτέλεσμα είναι να μην αντιλαμβάνεται κανείς εάν και κατά πόσο η κυβέρνηση έχει πραγματικό όραμα για την Ελλάδα του αύριο. Την Ελλάδα που θα έχει ξεπεράσει τους μεγάλους κινδύνους από την κρίση.

Αυτό που προκαλεί δε την εντονότερη ανησυχία είναι οι μεγάλες και ακατανόητες αντιφάσεις της πολιτικής της κυβέρνησης. Καλεί χώρες και επενδυτές να επενδύσουν στην Ελλάδα ενώ ταυτόχρονα διατηρεί ακλόνητη την πίστη της και στο κρατισμό όπως δείχνει η πολιτική αποκρατικοποιήσεων που έχει προωθήσει μέχρι στιγμής. Μιλάει για αναπτυξιακά σχέδια στη βιομηχανία, στην ενέργεια και στις υποδομές, αλλά ταυτόχρονα υποκλίνεται στις συντεχνίες της ενέργειας, των μεταφορών, των λιμανιών που δεν κάνουν βήμα πίσω από την κρατικίστικη νοοτροπία. Υπόσχεται ανάπτυξη με ενεργοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας αλλά ταυτόχρονα κρατάει κλειστά τα επαγγέλματα, διατηρεί την πλειοψηφία στις μεγάλες κρατικές ΔΕΚΟ, και παρεμβαίνει με κρατικίστικες επιλογές στις Τράπεζες που μπορεί να ελέγξει. Μιλάει για αναθέρμανση της οικονομίας χωρίς να παρουσιάζει έστω και δείγμα γραφής για ενίσχυση και κίνητρα υπέρ των επιχειρήσεων, ενώ παράλληλα το κράτος παρουσιάζεται μόνο ως μπαμπούλας που κάνει εισπράξεις για να γεμίζει τον κορβανά του. Υπόσχεται συρρίκνωση του κράτους αλλά από την άλλη πλευρά δεν κάνει τίποτε για το άνοιγμα των κρατικών μονοπωλίων την απελευθέρωση των αγορών, την ανάπτυξη της οικοδομής και των κατασκευών.

Κυνηγάει (πολύ σωστά) την διαφθορά στον κρατικό τομέα υγείας αλλά από την άλλη τον διατηρεί σε όλη την έκτασή του. Υπόσχεται τουριστική ανάπτυξη και κάνει άρση του καμποτάζ με τρόπο που να μην «παρεξηγηθούν» οι συντεχνίες και οι αριστερές δυνάμεις του κόμματος.

Ποια λοιπόν είναι τα οράματα που επιτρέπουν σε όσους μπουν στην αγορά εργασίας να πιστεύουν ότι θα βρουν τον δρόμο τους στην Ελλάδα του αύριο; Προβλέπω συνεπώς ότι η απάντηση του ΠΑΣΟΚ ως εξουσία το 2014 θα είναι: Εμείς σας σώσαμε από την πτώχευση. Δεν σας υποσχεθήκαμε συγκεκριμένο αναπτυξιακό όραμα. Δώστε μας λοιπόν την εξουσία να σας δώσουμε και όραμα.

Η απάντηση της Νέας Δημοκρατίας θα είναι “ Εμείς στην εξουσία θα είχαμε σώσει την Ελλάδα αλλά θα είχαμε και όραμα. Δοκιμάστε μας τώρα και θα δείτε .”

Τρέχα γύρευε δηλαδή... Γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν έκανε τίποτε, μα απολύτως τίποτε διαφορετικό, από ότι κάνει σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Υπόσχεται πολιτικές που τις αναιρεί στην πράξη.

Oι μόνοι συνεπείς σε όραμα είναι και θα είναι τα αριστερά κόμματα. Με πελατειακό όφελος του 1,5-2% που θα έχουν εισπράξει από τους «αγώνες» της περιόδου της κρίσης θα υπόσχονται το γνωστό «μοντέλο ανάπτυξης» που είναι ήδη μουσειακό είδος σε όλη την Ευρώπη που ευτυχώς ανήκει και η Ελλάδα. 

george.kraloglou@capital.gr

ΧΡΟΝΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Βουτιά 50% στην οικοδομική δραστηριότητα

Το καλό και το κακό σενάριο για το 2ο εξάμηνο

 Δευτέρα 21 Ιουνίου 2010

Βουτιά πωλήσεων κατά 50%, παγωμένη οικοδομική δραστηριότητα, δεκάδες χιλιάδες εργατοτεχνίτες που υποαπασχολούνται ή βρίσκονται χωρίς δουλειά είναι η εικόνα της κτηματαγοράς κατά τους πρώτους έξι μήνες.
Κι όμως, παρά τα εκατοντάδες χιλιάδες απούλητα διαμερίσματα- κολλημένα στα 150.000 σύμφωνα με τις εκτιμήσεις- η πτώση των τιμών περιορίζεται σε ένα 10%-15%, κι αυτό όχι παντού και σε εκτεταμένη κλίμακα.

Η μείωση δεν είναι ανάλογη του μεγέθους της κρίσης, και η μόνη προφανής εξήγηση είναι ότι οι κατασκευαστές ακόμη «τρώνε από τα έτοιμα» της χρυσής περιόδου του 2000, από τα μεγάλα δηλαδή κέρδη που τους επιτρέπουν να έχουν ακόμη τον πρώτο λόγο στη διαμόρφωση της τιμής.

Το ερώτημα βέβαια είναι τι θα γίνει στους επόμενους έξι μήνες. Σύμφωνα με το καλό σενάριο, η συνολική φετινή μείωση τιμών θα είναι 10%-15%, ενώ σύμφωνα με το κακό, που συνδέεται με ραγδαία επιδείνωση των εξελίξεων στην οικονομία, θα υπάρξει γενικευμένη κατάρρευση τιμών που θα συνδυαστεί και με το «σκάσιμο» πολλών τραπεζικών δανείων. Οι τράπεζες κόβουν πλέον τις λιγοστές ούτως ή άλλως αιτήσεις για στεγαστικά, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται ο αριθμός όσων νοικοκυριών δυσκολεύονται να πληρώσουν τη δόση τους. Σύμφωνα μάλιστα με πληροφορίες, κατασχέθηκαν ήδη τα πρώτα ακίνητα. Τα λιγοστά παζάρια, μέσα σε αυτό το κλίμα, δίνουν και παίρνουν, με τις μεγαλύτερες ευκαιρίες να παρουσιάζονται στις λεγόμενες λαϊκές συνοικίες (δυτικά, Μεσόγεια) όπου η μείωση των αγοραπωλησιών είναι κατακόρυφη, και σε πάρα πολλές περιπτώσεις έχει σπάσει προς τα κάτω το όριο των 2.000 ευρώ/ τ.μ. Η άλλη κατηγορία ακινήτων όπου επίσης γίνονται μεγάλες μειώσεις τιμών, είναι τα πολύ ακριβά, από 400.000 ευρώ και πάνω, όπου είτε λόγω οικονομικών δυσκολιών, είτε λόγω της υψηλής φορολόγησης και των τεκμηρίων, έχουν γεμίσει οι αγγελίες με προς πώληση σπίτια, καινούργια αλλά και μεταχειρισμένα σε βόρεια και νότια προάστια.

Αντιπαροχή
Από πλευράς αγοραπωλησιών, σύμφωνα με πληροφορίες, φέτος στο πρώτο εξάμηνο πωλήθηκαν περίπου 20.000 ακίνητα, με πρόβλεψη ότι το δεύτερο εξάμηνο οι πωλήσεις θα είναι ελαφρώς αυξημένες. Δεδομένου ότι πέρυσι διακινήθηκαν 70.000-90.000 ακίνητα, φέτος, και αν οι προβλέψεις επαληθευτούν, θα μιλάμε για μείωση 40-50%.

Αναφορικά με την αντιπαροχή, οι ιδιοκτήτες οικοπέδων έχουν περιορίσει σημαντικά τα συμβόλαια και αναμένουν πότε θα ξεκαθαρίσει το τοπίο όσον αφορά την οικονομική κρίση. Αλλά και οι λιγοστοί κατασκευαστές που είχαν έρθει αρχικά σε συμφωνία με ιδιοκτήτες γης για να προχωρήσουν σε αντιπαροχές, τώρα το ξανασκέφτονται.

Η οικοδομή
Εν κατακλείδι και ενώ βρισκόμαστε στην καρδιά της κρίσης, στην αγορά δεν υπάρχει κινητικότητα, τα δάνεια εκταμιεύονται με το σταγονόμετρο και τα μόνα που κάπως κινούνται είναι τα μικρά και μεταχειρισμένα σπίτια. Η οικοδομική δραστηριότητα ήταν στο τρίμηνο μειωμένη κατά 20% και πάνω από 700 οικοδομικές επιχειρήσεις έχουν βάλει φέτος λουκέτο. Οι κατασκευαστές παραπονούνται ότι εκτός από την κρίση, υλικά και κόστος ενέργειας ανεβαίνουν συνεχώς. Από την 1η Ιουλίου άλλωστε αυξάνεται σε 23% ο ΦΠΑ για την αγορά ακινήτου.

Από πλευράς αριθμών, οι κατασκευαστές υποστηρίζουν πως από τους 400.000 κάποτε οικοδόμους, σήμερα δεν έχουν απομείνει ούτε 250.000, που και αυτοί υποαπασχολούνται, ενώ ακόμη μεγαλύτερο είναι το πλήγμα στις επιχειρήσεις παραγωγής οικοδομικών υλικών. Σε εργοτάξιο γνωστής τσιμεντοβιομηχανίας, λένε, σήμερα η παραγωγή δεν ξεπερνά τα 150 κυβικά μέτρα ημερησίως, όταν μέχρι και το 2005 έφτανε στα 1.000 κυβικά! Κεραμοποιεία, βιοτεχνίες μονωτικών υλικών, εισαγωγικές εταιρείες εμπορίας ειδών υγιεινής και υδραυλικών, υπολειτουργούν. Ιστορίες σαν αυτήν γνωστής κεραμοποιίας στη Χαλκίδα, για την οποία ακούγεται πως ο ιδιοκτήτης της σκέφτεται να πουλήσει το εργοστάσιό του, είναι όλο και πιο συχνές.

Βόρεια Ελλάδα
Στη Βόρεια Ελλάδα κατά το πρώτο πεντάμηνο του 2010 είχαμε μείωση αγοραπωλησιών 25%-30%, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Οικοδομικών Επιχειρήσεων Βορείου Ελλάδος (ΣΟΕΒΕ), Γ. Παγώνη. Η αγορά της Θεσσαλονίκης βρίσκεται σε συνεχή πτωτική πορεία και η οικοδομική δραστηριότητα έχει «παγώσει», με πολύ σοβαρές επιπτώσεις για την απασχόληση στην περιοχή. Την ίδια στιγμή, οι τιμές των ακινήτων παρουσιάζουν κάμψη από 5%-15%, σε σχέση με 2-3 χρόνια πριν.

ΜΟΝΟ ΤΑ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ

Τα δάνεια εκταμιεύονται με το σταγονόμετρο και τα μόνα που κάπως κινούνται είναι τα μικρά και μεταχειρισμένα σπίτια

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artid=4580726

Ο Γιώργος «καίει» το «παλιό» ΠΑΣΟΚ και φτιάχνει ένα δικό του!

Ο Γιώργος «καίει» το «παλιό» ΠΑΣΟΚ και φτιάχνει ένα δικό του

Δευτ. 21 Ιουν 2010, -- http://www.antinews.gr/?p=50865

Νέος κύκλος εσωστρέφειας, ή σχέδιο με σφραγίδα Μαξίμου?

Του Ρεπόρτερ

Όταν ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσιζε τη σύνθεση της κυβέρνησης ήταν πεπεισμένος σχετικά με τις ικανότητες του Ανδρέα Λοβέρδου, αλλά δεν ήταν βέβαιος αν θα έπρεπε να του έχει απόλυτη εμπιστοσύνη. Πως θα μπορούσε εξάλλου να έχει εμπιστοσύνη σε ένα πολιτικό πρόσωπο, το οποίο είχε εκφραστεί υπέρ του Ευάγγελου Βενιζέλου την περίοδο που βρισκόταν σε εξέλιξη η διαδικασία ανάδειξης νέου προέδρου στο ΠΑΣΟΚ το έτος 2007. Ο Ανδρέας Λοβέρδος δεν δήλωσε «εκσυγχρονιστής», αλλά «Σημιτικός».
Ο Γιώργος Παπανδρέου γνώριζε επίσης ότι τα εργασιακά ζητήματα και το ασφαλιστικό με τα οποία ο Ανδρέας Λοβέρδος καταπιάνεται σήμερα και τα οποία δημιουργούν πολιτικές και πολιτειακές παρενέργειες,  δεν θα άφηναν περιθώρια ή τουλάχιστον δεν θα εξασφάλιζαν πολύτιμο χρόνο στον σημερινό υπουργό Εργασίας,  ώστε να συμμετάσχει σε εσωκομματικές διαδικασίες οι οποίες θα μπορούσαν να προσλάβουν χαρακτηριστικά ίντριγκας ή ακόμη και υπονόμευσης στο μέλλον. Η τοποθέτηση του Ανδρέα Λοβέρδου ήταν προγραμματισμένη, ώστε εκείνος να «καεί» πολιτικά.
Ο Ανδρέας Λοβέρδος ήδη αισθάνεται την πίεση που δημιουργεί η σκληρή αντιλαϊκή πολιτική του ΠΑΣΟΚ στο ασφαλιστικό και στο εργασιακό. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου τον έριξε στον λάκκο των λεόντων, των εσωκομματικών λεόντων, ενώ τα ΜΜΕ κάνουν λόγο για “μεγάλες ζαριές”. Παιχνίδι ισορροπίας λέγεται αυτό.
[ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΑΓΑΠΗΤΕ  ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ, ΕΔΩ ΔΕΝ ΕΧΟΜΕ ΝΑ ΚΑΝΩΜΕ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΩΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΔΟΞΑ, ΑΛΛΑ ΕΧΟΜΕ ΕΜΠΡΟΣ ΜΑΣ ΣΚΕΤΟΥΣ ΜΑΦΙΟΖΟΥΣ ΠΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ ΑΚΟΛΟΥΘΟΝΤΑΣ ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΦΙΑΣ ΜΕ ΧΙΛΙΟΥΣ ΔΥΟ ΔΟΛΙΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΣΗ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ --ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΥΠΕΡΤΕΡΕΙ  ΤΟ "ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ" ΤΟΥ κ.  ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ!]

Τα εργασιακά και το ασφαλιστικό ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου για την ανάπτυξη συγκρουσιακών διαδικασιών μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Στο βαθύ ΠΑΣΟΚ ήδη έχει ξεκινήσει σφοδρή κριτική για την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Σε άλλη περίπτωση ή αν την χώρα κυβερνούσε κάποιος άλλος κομματικός μηχανισμός οι αντιδράσεις θα σάρωναν τους πάντες και τα πάντα.[ΑΣΦΑΛΩΣ, ΚΑΘΩΣ ΤΩΡΑ ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ (Η ΠΛΕΟΝ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ ΤΑΞΙΣ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ) ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ --ΟΙ ΠΛΕΟΝ ΕΞΟΡΓΙΣΤΙΚΑ ΠΑΛΥΜΒΟΥΛΟΙ-- ΝΕΜΟΝΤΑΙ  ΔΙΑΦΟΡΑ ΙΔΙΑ ΩΦΕΛΗ!]
Η οικονομική κρίση που πλήττει και θα πλήξει ακόμη περισσότερο τη χώρα είναι το όχημα για την εφαρμογή σκληρών πολιτικών για την ολοκλήρωση του σχεδίου υποτέλειας.
Ο Γιώργος Παπανδρέου τα γνώριζε όλα αυτά. Έτσι φρόντισε να τοποθετήσει σε υπουργικές θέσεις στις οποίες η φθορά θα μπορούσε να θεωρείται δεδομένη πρόσωπα τα οποία στο μέλλον θα ήταν δυνατόν να αποτελέσουν τους εσωκομματικούς πόλους αμφισβήτησης της πολιτικής ηγεσίας του.[ΔΗΛΑΔΗ, ΟΧΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ  ΙΚΑΝΟΤΕΡΟΥΣ,  ΑΛΛΑ ΟΣΟΥΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΞΟΝΤΩΣΗ! ΟΜΩΣ, ΟΥΔΕΝ ΚΑΚΟΝ ΑΜΙΓΕΣ ΚΑΛΟΥ: ΟΤΑΝ ΠΑΥΣΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΗ ΑΝΕΡΓΟΣ, ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΜΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΜΟΡΑ!]
Η Άννα Διαμαντοπούλου τοποθετήθηκε στο υπουργείο Παιδείας, εκεί δηλαδή από όπου όλοι οι υπουργοί «φεύγουν νύχτα». Ο Ευάγγελος Βενιζέλος τοποθετήθηκε στο υπουργείο Άμυνας έχοντας από πάνω τον ευπροσάρμοστο Θεόδωρο Πάγκαλο και ακριβώς από κάτω έναν από τους στενούς συνεργάτες του πρωθυπουργού, τον Πάνο Μπεγλίτη.
Ο πάλαι ποτέ «σκληρός εκσυγχρονιστής» Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος ακολουθεί ένα είδος επικοινωνιακής πολιτικής – διάσωσης μέσα από τα παραδοσιακά ΜΜΕ, γεγονός το οποίο, χωρίς να λέγεται, ενοχλεί το Μέγαρο Μαξίμου, τοποθετήθηκε στο υπουργείο Οικονομίας, όπου τα μαλλιά όλων των υπουργών «ασπρίζουν γρήγορα».

Κίνημα μέσα στο Κίνημα;

Σήμερα κάποιοι κάνουν λόγο για δημιουργία «Κινήματος εντός του κινήματος». Ήδη από την κοινοβουλευτική ομάδα έχουν διαγραφεί τρεις βουλευτές, επειδή τόλμησαν να διαφωνήσουν με τις κεντρικές επιλογές σε ότι έχει να κάνει με την υιοθέτηση των μέτρων που θα βοηθήσουν τη χώρα να βγει από την κρίση. Μέσα σε λίγους μήνες έχουν καταγραφεί δύο παραιτήσεις στελεχών της κυβέρνησης, της κας Γκερέκου και του κου Ρόβλια.
Μέσω του πολιτικού ρεπορτάζ διοχετεύεται εντέχνως η άποψη του Γιώργου Παπανδρέου ότι «εγώ δεν κυβερνώ με 153 βουλευτές». Εξ’ άλλου ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά ποιες μπορεί να είναι οι παρενέργειες της ισχνής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, ιδιαίτερα δε όταν το τοπίο στο πολιτικό σκηνικό παραμένει θολό και οι αναλυτές εκτιμούν ότι θα υπάρξουν ριζικές αλλαγές το ερχόμενο φθινόπωρο.  Η χώρα μπορεί να βρίσκεται σε κατάσταση ομηρίας, αλλά σίγουρα ο Γιώργος Παπανδρέου δεν θέλει ένα ΠΑΣΟΚ σε ομηρία.
Η εκλογολογία έχει αποκτήσει την τιμητική της, ενώ έχει ξεκινήσει η πασαρέλα των «υποψηφίων προς αποχώρηση από το κυβερνητικό σχήμα», οι οποίοι κατά περίεργη σύμπτωση είναι, αν όχι οι πιο πιστοί στον Γιώργο Παπανδρέου, τότε σίγουρα οι πιο ακίνδυνοι: Λούκα Κατσέλη, Παύλος Γερουλάνος, Κατερίνα Μπατζελή, Ιωάννης Πανάρετος, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και Τίνα Μπιρμπίλη.
Την ερχόμενη Κυριακή θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην Αθήνα στην οποία θα συμμετέχουν εκατοντάδες στελέχη του ΠΑΣΟΚ και την οποία διοργανώσει η «Αριστερή Πρωτοβουλία» του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου, ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να εξαπολύει τα βέλη του και να υπενθυμίζει τον ιστορικό χαρακτήρα του Κινήματος. Ο ίδιος δήλωσε ότι «πρόσωπα στο ΠΑΣΟΚ υπηρετούν διεθνή συμφέροντα».  Στην πραγματικότητα το βαθύ ΠΑΣΟΚ είναι περιθωριοποιημένο ενώ τα συνδικάτα μπορούν μερικώς να ελεγχθούν.
Κάποιοι διακινούν πληροφορίες ότι ο Χάρης Παμπούκης έχει προτείνει για τη θέση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Ίσως το Μέγαρο Μαξίμου έχει δώσει εντολή να καεί, με τρόπο επί της ουσίας αναίμακτο ένα τέτοιο σενάριο.
Όσοι, όμως, γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα προχωρούν σε μια άλλου είδους ανάλυση. Ο Γιώργος Παπανδρέου γνώριζε εκ των προτέρων ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες των κυβερνητικών επιλογών στα εργασιακά και στο ασφαλιστικό. Πιθανότατα γνώριζε και την κατάσταση της οικονομίας όταν αναλάμβανε καθήκοντα πρωθυπουργού.  Οι πολιτικοί συντάκτες, δεν «ανακάλυψαν σήμερα την Αμερική», ούτε βέβαια τον ρόλο για τον οποίο προορίζονταν υπουργοί όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος. Το κυβερνητικό σχήμα είναι αδύναμο και κάποιοι από την παλιά φρουρά τον ΠΑΣΟΚ (όσοι δηλαδή δεν έχουν εμπλακεί σε σκάνδαλα) εκφράζουν ήδη αμφιβολίες σχετικά με το αν θα καταφέρει η κυβέρνηση να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες της παρούσας συγκυρίας.  Αλήθεια ήθελε ο Γιώργος Παπανδρέου ένα σχήμα αδύναμο; Ο ίδιος θα παραμείνει πρωθυπουργός. Θα παραμείνουν, όμως, όλοι οι υπουργοί στις θέσεις τους; Στην κυβέρνηση θα παραμείνουν όσοι προορίζονται για πολιτική εξόντωση. Οι στενοί συνεργάτες θα αποσυρθούν για λίγο με έντεχνο τρόπο, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο. [ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΟ ΜΥΑΛΟ  ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΡΟ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΥΠΕΡΔΟΛΙΑΣ ΑΡΧΙΜΑΦΙΟΖΙΚΗΣ "ΕΥΦΥΪΑΣ ΤΩΝ ΒΛΑΚΩΝ" ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΙΚΙΣΜΕΝΟΙ Ο κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ "ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ" ΤΟΥ!]
Πιθανότατα ο πρωθυπουργός έχει δημιουργήσει έναν μηχανισμό αυτορρύθμισης, μέσα από τον οποίο θα εκτεθούν, ή άλλως θα «καούν», πολλά από τα πρόσωπα που συγκρότησαν την κυβέρνηση της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Κάποιοι προορίζονταν ώστε να καταρρεύσουν υπό το βάρος της πίεσης που γεννούν οι συνθήκες. Στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούν βέβαιο ότι όποτε και αν πραγματοποιηθούν εκλογές το ΠΑΣΟΚ θα τις ξανακερδίσει.
Το ερώτημα, όμως, που τίθεται είναι το εξής: Με ποιες δυνάμεις και μέσα σε ποιες συνθήκες; Μήπως υπολογίζουν στον νέο πολιτικό φορέα του Φώτη Κουβέλη (αν δεν κάνει το ιστορικό σφάλμα να συμπράξει έστω και υπό τη μορφή του «ανεξάρτητου» με την Ντόρα Μπακογιάννη);
[ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΛΑΕ ΜΟΥ ΕΥΚΟΛΟΠΙΣΤΕ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΔΟΜΕΝΕ, ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΗΚΩΘΗΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΗΣ??? ΠΟΤΕ ΘΑ ΔΙΚΑΣΗΣ ΤΟΥΣ ΠΩΡΩΜΕΝΟΥΣ ΥΠΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΤΙΣ “μεγάλες ζαριές” ΠΟΥ ΣΕ ΘΕΩΡΟΥΝ ΑΧΡΗΣΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΚΟΨΑΝ ΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΚΑΙ  ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΟΥΛΑ ΣΟΥ???--ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΗΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ "ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΕΣ" ΚΑΙ ΔΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ--ΜΕ ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ ΤΟ ΕΚΤΑΚΤΟ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΟΥ '22 ΤΟ ΕΣΤΗΣΕ Ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ!]

Η «φάκα» του Ασφαλιστικού για την οποία δεν μιλούν!

Ποια είναι η «φάκα» του Ασφαλιστικού για την οποία δεν μιλούν;

  | Δευτ. 21 Ιουν 2010, http://www.antinews.gr/?p=50842

 

Πέρα από τις απίστευτης σκληρότητας ρυθμίσεις που περιλαμβάνει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, υπάρχει ένα σημείο που έχει περάσει σχετικά απαρατήρητο, είναι όμως το πιο κρίσιμο απ’ όλα. Αφορά στο ύψος των συντάξεων που θα πάρουν όλοι οι εργαζόμενοι τα επόμενα χρόνια.
Όλη η συζήτηση τις προηγούμενες ημέρες αναλώθηκε στο ποσοστό αναπλήρωσης το οποίο είναι 1,2 επί 40 χρόνια, δηλαδή στο 48%. Μαζί με τη βασική σύνταξη και το επικουρικό, η κυβέρνηση λέει ότι θα φτάσει το 64% – 65%, επομένως η “χασούρα” είναι σχετικά μικρή.
Αυτό είναι το τυράκι διότι η φάκα είναι αλλού. Πρόκειται για τον τρόπο υπολογισμού της σύνταξης ο οποίος θα γίνεται πλέον με βάση το σύνολο του εργασιακού βίου κι όχι την τελευταία 5ετία ή 10ετία.
Αυτό σύμφωνα με τους ειδικούς σημαίνει αυτόματα μείωση της σύνταξης κατά 30%. Αν λοιπόν κάποιος με το παλαιό σύστημα θα έπαιρνε 1.000 ευρώ τώρα θα πάρει 700 ευρώ αφού θα υπολογίζεται αλλιώς η σύνταξη. Όμως κι από τα 700 ευρώ θα υπάρξει μείωση διότι το ποσοστό αναπλήρωσης είναι μικρότερο, οπότε, ακόμη λιγότερα χρήματα.
Αν, λοιπόν, στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο περάσει ρύθμιση για το σύνολο του εργασιακούς βίου, τότε θα γίνει μεγάλος χαμός διότι θα μιλάμε για συντάξεις πείνας.

Στεφανος Mανος-ΟΣΕ: φυγή από την πραγματικότητα

 22/6/10 -- http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_22/06/2010_405403

ΟΣΕ: φυγή από την πραγματικότητα

Του Στεφανου Mανου

Καθώς η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, οι συζητήσεις και σκέψεις για τον ΟΣΕ κινούνται σ’ ένα κόσμο φανταστικό, ανεπηρέαστο από την πραγματικότητα.
Διαβάζω: Νέο υπέρογκο δανεισμό συνολικού ύψους 1,4 δισ. ευρώ αναμένεται να συνάψει, εντός του 2010, ο OΣE - η πιο χρεωμένη ΔEKO της χώρας. O Οργανισμός, αν και έχει συσσωρευμένες υποχρεώσεις που ξεπερνούν τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ και οι ετήσιες ζημίες του προσεγγίζουν τα 800 εκατομμύρια, αναγκάζεται να καταφύγει σε νέο δανεισμό για να καλύψει τις λειτουργικές του δαπάνες όσο και για να αποπληρώσει παλαιότερες δανειακές υποχρεώσεις.
Η αναζήτηση των δανεικών θα γίνει τμηματικά. Ηδη, ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους βγήκε στην αγορά για λογαριασμό του ΟΣΕ, για τη σύναψη του πρώτου δανείου ύψους περίπου 400 εκατ. ευρώ. Στους δανειστές θα χορηγηθεί η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου (για ό,τι αξίζει αυτή σήμερα). Ανάμεσα στις τράπεζες που ανταποκρίθηκαν ήταν η Εθνική για 150 εκατ. ευρώ και η Eurobank για 25 εκατ. ευρώ.
Προσφέρθηκε να συμμετάσχει και η Deutsche Βank, αλλά με επιτόκιο δανεισμού μεγαλύτερο από 10% και γι’ αυτό η προσφορά της απορρίφθηκε. Το 2008, για το οποίο έχει δημοσιευτεί ισολογισμός, ο ΟΣΕ είχε συνολικά έσοδα 196 εκατ. ευρώ και συνολικά έξοδα 990 εκατ. ευρώ. Με τέτοιο ισολογισμό, η δανειοδότηση του ΟΣΕ από την Εθνική (και μάλιστα με επιτόκιο 6,8% που θα ζήλευαν οι υγιέστερες εξαγωγικές ελληνικές επιχειρήσεις) δεν μπορεί παρά να είναι προϊόν κυβερνητικής πίεσης. Εδώ, λοιπόν, τίθεται ένα πρώτο θέμα (για τα επόμενα παρακάτω): Στο μετοχικό κεφάλαιο της Εθνικής δεν μετέχει πια το Δημόσιο (παρά μόνο με τις προνομιούχες μετοχές που την ανάγκασε να πάρει) αλλά συμμετέχουν οργανισμοί, εγχώριοι και ξένοι, και χιλιάδες μικροί μέτοχοι. Δεν φοβάται η διοίκηση της Εθνικής ότι θα κατηγορηθεί για απιστία για ένα δάνειο προς τον ΟΣΕ για το οποίο κανείς στα λογικά του δεν πιστεύει ότι θα αποπληρωθεί; Στη σημερινή οικονομική στενότητα αυτά τα 150 εκατ. ευρώ δεν θα λείψουν από υγιείς επιχειρήσεις;
Θέμα είναι και ποια θα είναι η στάση της τρόικας απέναντι σε αυτό το δάνειο. Σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς, μια εγγύηση του Δημοσίου προς οργανισμό που είναι αδύνατο να ξεπληρώσει το εγγυημένο δάνειο πρέπει να προστεθεί στο δημόσιο χρέος. Δεν είναι λογικό να μας πουν: «Για σταθείτε, εμείς σας δανείζουμε για να μπορέσετε κάποτε να μειώσετε τις υποχρεώσεις σας και εσείς τις μεγαλώνετε;»
Ενα άλλο θέμα είναι η πρόθεση της κυβέρνησης να μετατάξει χιλιάδες εργαζομένους του ΟΣΕ στον δημόσιο τομέα. Μα αν μεταταγούν, θα μειωθούν μεν οι δαπάνες του ΟΣΕ (που καλύπτονται με δάνεια εγγυημένα από το κράτος), αλλά θα αυξηθούν ισοπόσως οι δαπάνες του Δημοσίου. Μια τρύπα στο νερό, δηλαδή, οικονομικά. Και οι σιδηροδρομικοί στον δημόσιο τομέα χωρίς... σιδηροδρόμους τι ωφέλιμο θα κάνουν; Θα μπορούσα να κατανοήσω ένα δάνειο προς τον ΟΣΕ, υπό τον όρο να αξιοποιούνταν για την απόλυση και αποζημίωση (σύμφωνα με το καινούργιο Π.Δ. του υπουργείου Εργασίας) του προς μετάταξη πλεονάζοντος προσωπικού. Ενα τέτοιο δάνειο ίσως το χαιρέτιζε και η τρόικα.
Διαβάζω ακόμη ότι η κυβέρνηση αποφάσισε να πουλήσει το 49% της ΤΡΑΙΝΟΣΕ σε ξένο επενδυτή. Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ αποσπάστηκε από τον ΟΣΕ το 2008 και ανήκει εξ ολοκλήρου στο ελληνικό Δημόσιο. Με άλλα λόγια η ΤΡΑΙΝΟΣΕ δεν περιλαμβάνεται στα αποτελέσματα του ΟΣΕ. Σκοπός της ΤΡΑΙΝΟΣΕ είναι η παροχή υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών και εμπορευμάτων χρησιμοποιώντας την υποδομή που της παρέχει ο ΟΣΕ.
Σύμφωνα με τον ισολογισμό της ΤΡΑΙΝΟΣΕ για το 2008, το σύνολο των εσόδων της ήταν 108 εκατ. ευρώ και το σύνολο των δαπανών της 340 εκατ. ευρώ. Το 70% περίπου των εσόδων ήταν από τα εισιτήρια των επιβατών και το άλλο 30% από εμπορευματικές μεταφορές.
Τι πιθανότητες δίνετε να βρεθεί επενδυτής να αγοράσει το 49%, να συμμετάσχει δηλαδή κατά 49% σε έξοδα 340 εκατ. ευρώ και έσοδα μόλις 108 εκατ.; Εγώ καμία. Παρέλειψα να αναφέρω ότι στις προθέσεις της κυβέρνησης είναι να παραχωρήσει στον επενδυτή το management... έτσι, για να νιώθει και αυτός ανήμπορος μπροστά στις τεράστιες ζημιές της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.
Ολα αυτά λίγες μέρες πριν από το τέλος του Ιουνίου, οπότε η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί με το Μνημόνιο να ετοιμάσει ένα σχέδιο εξυγίανσης του κλάδου των σιδηροδρόμων (όχι απαραιτήτως του ΟΣΕ δηλαδή) με στόχο την αποκατάσταση της κερδοφορίας του επιχειρησιακού του σκέλους.
Το γενικό συμφέρον, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι η σωτηρία δύο βαθιά άρρωστων οργανισμών, αλλά η εξασφάλιση ότι στην Ελλάδα προσφέρονται αξιόπιστες σιδηροδρομικές υπηρεσίες.
Σε αυτήν την κατεύθυνση θα ενθάρρυνα την κυβέρνηση να σταματήσει να ασχολείται με τη χίμαιρα του επενδυτή στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ και παραλλήλως να ανοίξει τη χρήση της σιδηροδρομικής υποδομής σε μεταφορικές επιχειρήσεις και σιδηροδρομικούς οργανισμούς.
Την εθνική οδό (την οδική υποδομή) τη χρησιμοποιούν όλοι, αρκεί να πληρώσουν το διόδιο στην εταιρεία που την εκμεταλλεύεται. Το ίδιο και στην Αττική Οδό. Κατά την ίδια λογική, πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας στον κλάδο των σιδηροδρόμων θα είχε νομίζω η –με προϋπόθεση σημαντικές βελτιωτικές επενδύσεις και άλλες επενδύσεις– παραχώρηση της σιδηροδρομικής υποδομής ώστε να καταστεί εφικτή η χρήση της από ανταγωνιστικούς μεταξύ τους παρόχους σιδηροδρομικών υπηρεσιών.

Γ. Κύρτσος-Γιατί δυσκολεύεται η κυβέρνηση

 

ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΑΣΥΝΕΠΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΧΕΙΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ

 

Γιατί δυσκολεύεται η κυβέρνηση

 

Γιώργος Κύρτσος -- 21-06-2010

Οι αντιδράσεις που προκάλεσαν τα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση για το ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις και η μεγάλη δημοσκοπική πτώση της αναδεικνύουν τα λάθη και τις παραλείψεις του κ. Παπανδρέου και των συνεργατών του. Θεωρούμε υπερβολικά τα σενάρια για υποτιθέμενη «ανταρσία» βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, είναι φανερό, όμως, ότι οι πολιτικές αναταράξεις στον κυβερνητικό χώρο θα είναι συνεχείς και αρκετά έντονες.
Η ασυνέπεια
Η κυβερνητική ηγεσία δεν έχει προετοιμάσει την κοινή γνώμη για τα σκληρά μέτρα που παίρνει. Ο κ. Παπανδρέου διεκδίκησε την πρωθυπουργία σε στενή συνεργασία με το συνδικαλιστικό ΠΑΣΟΚ και στη βάση εντυπωσιακών υποσχέσεων για παροχές.
Αρκεί να θυμίσουμε ότι ο κ. Παπανδρέου αξιοποίησε τις προεδρικές εκλογές του 2010 για να επιβάλει την επιτάχυνση των εξελίξεων και τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009. Βασικά συνθήματά του ήταν «δεν πάει άλλο με την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Καραμανλή» και πως «υπάρχουν τα λεφτά» για φιλολαϊκές παροχές και την καλύτερη χρηματοδότηση του κράτους πρόνοιας.
Η αναφορά στο μεγαλύτερο απ’ ό,τι το υπολόγιζε η κυβέρνηση Καραμανλή δημοσιονομικό έλλειμμα δεν εξηγεί πλήρως, στην αντίληψη των περισσότερων πολιτών, τη στροφή από τις προεκλογικές δεσμεύσεις για παροχές στην πρωτοφανή λιτότητα που εφαρμόζεται με βάση το πολυσυζητημένο μνημόνιο. Εάν, μάλιστα, λάβουμε υπόψη μας ότι τους τελευταίους μήνες του 2009 η κυβέρνηση Παπανδρέου έκανε κάποιες φιλολαϊκές παροχές, υπογραμμίζοντας ότι οποιαδήποτε απόκλιση στο δημοσιονομικό έλλειμμα δεν θα επηρέαζε την οικονομική της στρατηγική, καταλαβαίνουμε γιατί η πολιτική ασυνέπεια της κυβερνητικής ηγεσίας προκαλεί τόσο αρνητικές αντιδράσεις.
Ρεκόρ προχειρότητας
Με τον τρόπο που χειρίζεται τα ζητήματα μεγάλης οικονομικής και κοινωνικής σημασίας η κυβέρνηση διεκδικεί ρεκόρ προχειρότητας.
Αποδεικνύεται ότι ο κ. Παπανδρέου και οι συνεργάτες του υπέγραψαν το μνημόνιο χωρίς να έχουν κατανοήσει πλήρως το περιεχόμενό του. Δέσμευσαν έτσι την Ελλάδα σε μια ισοπεδωτική οικονομική και κοινωνική πολιτική, που μπορεί να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα λύσει. Ο πρωθυπουργός δεν είχε κανένα λόγο να παραδοθεί άνευ όρων στους πιστωτές της Ελλάδας, οι οποίοι είχαν σημαντικό οικονομικό κίνητρο να αποτρέψουν την οικονομική κατάρρευσή της. Ενδεχόμενη στάση πληρωμών της Ελλάδας θα προκαλούσε αλυσιδωτή αντίδραση στη νότια Ευρώπη, στην Ευρωζώνη και στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπήρχαν εύκολες λύσεις αλλά ότι, εάν ο κ. Παπανδρέου και το οικονομικό επιτελείο είχαν προετοιμαστεί σωστά για τη δύσκολη διαπραγμάτευση, θα μπορούσαν να είχαν εξασφαλίσει την εφαρμογή μιας λιγότερο αντιαναπτυξιακής και αντιλαϊκής πολιτικής. Άλλωστε οι ίδιοι που μας επέβαλαν αυτή την πολιτική κάνουν τώρα λόγο για σενάρια οικονομικής αποτυχίας εξαιτίας των πληθωριστικών πιέσεων που προκάλεσε το «μπαράζ» φόρων και της ολοένα βαθύτερης οικονομικής ύφεσης.
Η προχειρότητα της κυβέρνησης Παπανδρέου οδηγεί και σε κωμικοτραγικές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως είναι αυτή που προβλέπει δραστική μείωση των κοινοτικών επιδοτήσεων για τις χώρες που θα έχουν τα επόμενα χρόνια υψηλό δημοσιονομικό έλλειμμα και αυξανόμενο δημόσιο χρέος. Επειδή, σύμφωνα με το οικονομικό πρόγραμμα που έχει υιοθετήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε από 115% του ΑΕΠ τον Οκτώβριο του 2009 σε 130% του ΑΕΠ σήμερα και προβλέπεται να φτάσει το 150% μέχρι τα τέλη του 2012, υπάρχει κίνδυνος να υποστούμε σοβαρές οικονομικές κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή θα εφαρμόσουμε το από κοινού συμφωνηθέν οικονομικό πρόγραμμα!
Η μέθοδος Παπανδρέου
Στην προχειρότητα της κυβέρνησης συμβάλλει και η «προεδρική» αντιμετώπιση της κατάστασης από τον πρωθυπουργό κ. Παπανδρέου. Αφιερώνει περισσότερο χρόνο στις υποχρεώσεις που έχει σαν πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και στην καλλιέργεια ενός θετικού «προφίλ» σε διεθνές επίπεδο και πολύ λιγότερο στον αναγκαίο συντονισμό της κυβέρνησής του για την αντιμετώπιση τόσο σύνθετων προβλημάτων. Το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα αρνητικό.
Ο υπουργός Εργασίας κ. Λοβέρδος κάνει, σε καθημερινή βάση, επικοινωνιακές προσθαφαιρέσεις στις προτάσεις του για το ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις, με αποτέλεσμα να έχει χαθεί πλήρως ο οικονομικός λογαριασμός. Παίρνουμε σκληρά μέτρα για να περιοριστεί το ασφαλιστικό και το δημοσιονομικό έλλειμμα χωρίς κανένας από τους αρμοδίους να μπαίνει στον κόπο να μας εξηγήσει ποιο ακριβώς είναι το ασφαλιστικό, δημοσιονομικό όφελος από τα μέτρα, που αλλάζουν με κινηματογραφική ταχύτητα.
Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης εξακολουθεί να μην υπάρχει, με τον υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου να συνεννοείται με τους εκπροσώπους της τρόικας, χωρίς να παίρνει υπόψη του την αναπτυξιακή διάσταση των επιλογών του, και την υπουργό Οικονομίας κ. Κατσέλη να πορεύεται σε συνθήκες πολιτικής μοναξιάς. Είναι χαρακτηριστικό ότι της αφαιρέθηκαν και οι αρμοδιότητες για την ποντοπόρο ναυτιλία, οι οποίες δόθηκαν στον... υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοΐδη. Η κυβέρνηση Παπανδρέου κατάργησε ένα υπουργείο που μπορούσε να αποτελέσει «ατμομηχανή» της οικονομικής ανάκαμψης και μείωσε τις αρμοδιότητές του ανάλογα με τον ενδοκυβερνητικό συσχετισμό δυνάμεων.
Η έλλειψη συντονισμού και ο προεδρικός ρόλος του πρωθυπουργού εξηγούν σε μεγάλο βαθμό την αδυναμία επίτευξης των στόχων σε ό,τι αφορά την αύξηση των δημοσίων εσόδων, τη μείωση των δαπανών των νοσοκομείων του ΕΣΥ, τον έλεγχο των ασφαλιστικών οργανισμών και των ΟΤΑ κ.λπ.
Η ασυνέπεια και η προχειρότητα της κυβέρνησης Παπανδρέου περιορίζουν τη δυνατότητά της να πείσει τους πολίτες για την αναγκαιότητα των επιλογών της και τις πιθανότητες επιτυχημένης εφαρμογής της πολιτικής της.
*************

Το λάθος των συνδικαλιστών

 

Γιώργος Κύρτσος

 

21-06-2010

Οι μεγάλες αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου στο ασφαλιστικό και στις εργασιακές σχέσεις φέρνουν σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τους εκπροσώπους των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Εδώ και μία δεκαετία οι συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα ηγετικά τους στελέχη αρνούνται επίμονα την ανάγκη προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας στους κανόνες του διεθνούς ανταγωνισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πρώτη σοβαρή προσπάθεια -επί κυβέρνησης Σημίτη- να προωθηθεί η ασφαλιστική μεταρρύθμιση προσέκρουσε, μεταξύ των άλλων, στη δυναμική αντίδραση των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ.
Ύστερα από μία δεκαετία συνδικαλιστικού δογματισμού, που συνοψίζεται στη φράση «σε όλα “όχι”», οι συνδικαλιστές πέφτουν θύματα της στρατηγικής τους. Οι καθυστερημένες αλλαγές που πραγματοποιούνται είναι βίαιες και προωθούνται ερήμην των συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Κομματικές συντεχνίες
Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις απέτυχαν στην αποστολή τους γιατί μετατράπηκαν, με το πέρασμα του χρόνου, σε κομματικές συντεχνίες. Ελέγχονται, σε γενικές γραμμές, από τους κομματικούς μηχανισμούς και έχουν ανεύθυνη προσέγγιση στα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα. Αντί να επιδιώκουν τη συνεννόηση με την εκάστοτε κυβέρνηση και τους εκπροσώπους της εργοδοσίας σε αναζήτηση εθνικής στρατηγικής ενίσχυσης της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, καταφεύγουν σε έναν κομματικό, συντεχνιακό μαξιμαλισμό.
Οι ηγεσίες της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ, που ελέγχονται από το ΠΑΣΟΚ, στήριξαν τον κ. Παπανδρέου στη μάχη για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αποτέλεσαν την αιχμή του δόρατος σε μία στείρα αντιπολιτευτική τακτική, που εμπόδισε την κυβέρνηση Καραμανλή να κάνει και τις δειλές μεταρρυθμίσεις που είχε κατά νου, και στη συνέχεια αδειάστηκαν επιδεικτικά από τον ίδιο τον κ. Παπανδρέου.
Ανάλογες υπερβολές παρατηρούνται και στο συνδικαλιστικό χώρο που ελέγχεται από τη ΝΔ. Οι «γαλάζιες» συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν είχαν ιδιαίτερα εποικοδομητική στάση επί κυβέρνησης Καραμανλή, εφόσον λειτουργούσαν με πρότυπο τον κυρίαρχο συνδικαλιστικό χώρο του ΠΑΣΟΚ. Οι συνδικαλιστές που πρόσκεινται στη ΝΔ έχουν τώρα την τάση να προβάλλουν άκαιρα και υπερβολικά αιτήματα, που δημιουργούν πρόβλημα στην αξιοπιστία της ΝΔ. Είναι άλλο οι αντιρρήσεις όσον αφορά την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης που διατυπώνονται με σαφήνεια από τον κ. Σαμαρά και τους συνεργάτες του και άλλο η στήριξη σε εξωπραγματικά, για τις σημερινές οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, αιτήματα.
Εάν προσθέσουμε στα παραπάνω τη συνδικαλιστική «επαναστατική» γυμναστική στην οποία ασκούνται οι συνδικαλιστές που είναι ενταγμένοι στα κόμματα της Αριστεράς, έχουμε μια σχεδόν πλήρη εικόνα της αδυναμίας του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος να προσαρμοστεί στις σύγχρονες συνθήκες. Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που οι συνδικαλιστικές οργανώσεις βρίσκονται σε αδυναμία να προστατεύσουν τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα των εργαζομένων και των οικογενειών τους.