Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


******************************************************
****************************************************************************************************************************************
****************************************************************************************************************************************

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

22 Μαΐου 2011

ΝΕΟΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙ & ΤΟΥΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥΣ



ΝΕΟΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙ & ΤΟΥΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥΣ & ΠΗΧΙΑΙΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.... 
To Δημόσιο έχει ρευστό μέχρι τα μέσα Ιουλίου...
Η τρόικα πιέζει ασφυκτικά με όπλο την πέμπτη δόση
Κρίσιμο υπουργικό συμβούλιο αύριο
Χωρίς ρευστό κινδυνεύει να μείνει το ελληνικό Δημόσιο έως τα μέσα του Ιουλίου, στην περίπτωση που δεν συμμορφωθεί με το αυστηρό, νέο πρόγραμμα χρηματοδότησης που θα απαιτήσουν οι πιστωτές του. Μάλιστα, στα χρήματα τα οποία είναι διαθέσιμα την παρούσα περίοδο έχει προβλεφθεί και ειδικό κονδύλι για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Για να εκταμιευθεί η πέμπτη δόση η τρόικα απαιτεί την έγκριση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, καθώς τα μέτρα που θα προβλέπονται θα είναι ιδιαιτέρως σκληρά. Πληροφορίες αναφέρουν ότι η τρόικα θέτει ως όρο ακόμα και την πραγματοποίηση μιας αποκρατικοποίησης μέσα στον επόμενο μήνα, διαδικασία η οποία, υπό τις παρούσες συνθήκες, φαντάζει εξαιρετικά δύσκολη. Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου καλείται να περάσει το Μεσοπρόθεσμο από τις «συμπληγάδες» του κρίσιμου αυριανού υπουργικού συμβουλίου και της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ, ενώ θα επιχειρήσει να αποσπάσει ένα μίνιμουμ συναίνεσης από τον πρόεδρο της Ν.Δ. Αντώνη Σαμαρά.
Στο μεταξύ, έως τις 18 Ιουλίου επαρκούν τα χρήματα που διαθέτουν τα δημόσια ταμεία εάν δεν εκταμιευτεί η 5η δόση, για την οποία η τρόικα απαιτεί την έγκριση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος με σκληρά μέτρα αλλά και με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση.
«Μη καταβολή της 5ης δόσης θα σήμαινε κατά πάσα πιθανότητα χρεοκοπία», δηλώνει ο πρωθυπουργός, σημειώνοντας ότι η συζήτηση με τους εταίρους για τον τρόπο χρηματοδότησης της οικονομίας το 2012 «δεν είναι εύκολη».

ΕΝΤΩ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟ "ΒΗΜΑ" ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ..

Κατόπιν τούτου σήμανε συναγερμός.Το Λογιστήριο ξεκίνησε επείγουσες διαδικασίες προκειμένου να εξασφαλίσει τους πόρους για την εξόφληση των ομολόγων που λήγουν το προσεχές δίμηνο και την πληρωμή τόκων στο εξωτερικό.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ??? Ο ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΚΟΥΣ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ!!! Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΔΕ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΟΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΙ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΗ!!! ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΑΠΟΧΑΥΝΩΜΕΝΟΣ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟ ΤΟ "ΜΑΖΙ ΤΑ ΤΡΩΜΕ" ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΟΤΙ Η ΛΥΣΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΗ!!! ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΟΚ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΝΕ!!! ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΔΡΑΧΜΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΩΣ ΑΡΝΗΣΙ ΣΤΟΥΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΜΗΝΥΣΙ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΩΣ ΑΙΣΧΟΚΕΡΔΕΙΣ ΤΩ ΟΝΤΙ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ ΚΑΙ ΕΜΠΡΗΣΤΑΣ ΤΗΣ ΟΜΑΛΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΗΣ ΥΦΗΛΙΟΥ!!!

Η αποδοχή του Ευρώ προσεγγίζει σήμερα το 58%

 [ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΛΗΡΗ ΑΝΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΜΑΖΗΣ ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ (ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΟΥΤΩΣ ή ΑΛΛΩΣ--ΤΙ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ ΝΑ ΔΙΑΘΕΤΕΙ Ο ΨΗΦΙΖΩΝ ΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΟ "ΕΦΑΓΑΝ ΑΥΤΟΙ, ΘΑ ΔΩΣΟΥΝ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΝΑ"), ΠΑΧΥΛΗ ΑΓΝΟΙΑ, ΜΩΡΙΑ, ΠΟΛΛΗ, ΜΑ ΠΟΛΛΗ, ΞΕΝΟΜΑΝΙΑ & ΠΛΗΡΗ ΕΛΛΕΙΨΙΝ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΔΙΑ ΕΘΝΙΚΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΝ (ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΠΗ & ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΙΣ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. ΜΕ ΤΕΤΟΙΟΝ ΛΑΟ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ!]

 

 

Πως άλλαξαν διαχρονικά οι στάσεις των Ελλήνων απέναντι στο Ευρώ

Κυριακή, 22 Μαΐου 2011 --- http://www.publicissue.gr/1760/euro-may-2011/

Ανάλυση του
ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΥΡΗ

Πριν την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος, η Ελλάδα παρουσίαζε ένα από τα υψηλότερα ποσοστά στην κοινωνική του υποστήριξη (72%, στοιχεία Ευρωβαρόμετρου). Το εν λόγω ποσοστό βρισκόταν, όχι μόνο πάνω από το μέσο όρο των 15 χωρών-μελών (59%), αλλά και πάνω από το μέσο όρο των χωρών της ζώνης του Ευρώ (66%). Από το 1993, που το Ευρωβαρόμετρο ξεκίνησε να αποτυπώνει εμπειρικά τις στάσεις των Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στο Ευρώ, έως και το 2004, η υποστήριξη προς το ενιαίο νόμισμα κυμάνθηκε στην Ελλάδα, κατά κανόνα, σε επίπεδα πάνω από 60%. Στις χώρες της ευρωζώνης, η υποστήριξη προς το ενιαίο νόμισμα παρουσίασε μια θεαματική άνοδο, ακριβώς λίγο πριν από την εισαγωγή του στις έντεκα (11) αρχικές χώρες-μέλη (1η Ιανουαρίου 1999). Είναι ενδιαφέρον, ότι αν και η εισαγωγή του στην Ελλάδα δεν πραγματοποιήθηκε εξ’ αρχής, αλλά με καθυστέρηση δύο χρόνων (Ιανουάριος 2001), εντούτοις, η εγχώρια υποστήριξή του παρακολούθησε την ίδια ανοδική τάση με την αντίστοιχη των χωρών της Ευρωζώνης, προσεγγίζοντας το ανώτατο σημείο της το φθινόπωρο του 1998 (75%). Επρόκειτο για το ιστορικό μέγιστο της κοινωνικής υποστήριξης προς το κοινό νόμισμα στην Ελλάδα, πριν από την κυκλοφορία του.
Ενδιαφέρουσα είναι επίσης και η διαφοροποίηση της υποστήριξης στην Ελλάδα, μετά την εισαγωγή του. Η πορεία αποδυνάμωσης του Ευρώ απέναντι στο δολάριο και τη στερλίνα, που παρατηρήθηκε, ματαίωσε ως ένα βαθμό τις δημιουργηθείσες προσδοκίες. Η υποστήριξη προς το Ευρώ, στο σύνολο των ΕΕ-15 και των χωρών της ευρωζώνης συρρικνώθηκε, επιστρέφοντας στο Β’ εξάμηνο του 2000, στα επίπεδα προ της εισαγωγής του. Στην Ελλάδα, εντούτοις, η υποχώρηση του Ευρώ, έναντι των ξένων νομισμάτων δεν επηρέασε ουσιαστικά τη θετική αποδοχή του από την κοινή γνώμη. Πράγματι, στη διάρκεια της τριετίας 1999-2001, η υποστήριξη προς αυτό παρέμεινε στην Ελλάδα υψηλή και σταθεροποιημένη σε επίπεδα της τάξης των 2/3 του πληθυσμού, πάντοτε πάνω από το μέσο όρο της ΕΕ-15, αλλά και της ευρωζώνης.
Η υψηλή υποστήριξή του από την ελληνική κοινή γνώμη ερμηνεύει ταυτοχρόνως και τη γρηγορότερη αποδοχή και ευκολότερη αφομοίωσή του, που παρατηρήθηκε μετά την 1/1/2002. Σύμφωνα με έρευνα tracking του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, ήδη από την πρώτη εβδομάδα εισαγωγής του νέου νομίσματος, 8 στους 10 Έλληνες πολίτες (79%) το είχαν ήδη προμηθευτεί και πάνω από 5 στους 10 (53%) είχαν πραγματοποιήσει συναλλαγές σε αυτό. Το ποσοστό αποδοχής του, από 70% την πρώτη εβδομάδα, σταθεροποιήθηκε δύο εβδομάδες αργότερα σε επίπεδα της τάξης του 75%.
Η αρχικά ευρύτατη κοινωνική αποδοχή του Ευρώ, λόγω και της ανόδου των τιμών που επήλθε, θα περιορισθεί σημαντικά στην Ελλάδα κατά την δεκαετία που ακολούθησε την υιοθέτησή του και μέχρι την εκδήλωση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Η σταδιακή διάβρωση του «φιλοευρωπαϊσμού» στην Ελλάδα θα μεταφρασθεί πλέον στην αρνητική αντιμετώπιση του Ευρώ από την μεγαλύτερη μερίδα των πολιτών. Ορόσημο στη διαδικασία μεταστροφής (και) της ελληνικής κοινής γνώμης, θα αποτελέσει το γαλλικό δημοψήφισμα της 29ης Μαΐου 2005 για το Ευρωσύνταγμα. Στο μέσον της δεκαετίας του 2000, η μεταβολή στις κοινωνικές στάσεις έναντι το Ευρώ υπήρξε πράγματι θεαματική.
Η σημερινή κρίση χρέους στην οποία έχει βυθισθεί η Ελλάδα και το επακόλουθο γενικευμένο κύμα ανασφάλειας έχει αντιστρέψει και πάλι την εικόνα. Με βάση την πρόσφατη έρευνα της Public Issue για την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, η αποδοχή του Ευρώ προσεγγίζει σήμερα το 58%, παραμένει σχετικά σταθεροποιημένο το τελευταίο εξάμηνο, ενώ είναι σαφώς υψηλότερη μεταξύ των περισσότερο ευάλωτων και πληττόμενων ομάδων του πληθυσμού (πχ. συνταξιούχοι, νοικοκυρές). Ταυτοχρόνως, 2 στους 3 ερωτώμενους (66%) απορρίπτουν το ενδεχόμενο εγκατάλειψης του Ευρώ και επιστροφής στη δραχμή, θεωρώντας ότι μια παρόμοια μεταβολή θα επιδείνωνε την κατάσταση. Αντιθέτως, υπέρ της επιστροφής στη δραχμή τάσσεται σήμερα το 16%, δηλαδή σχεδόν 1 στους 6 Έλληνες πολίτες.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, (22/05/2011)

Χρ. Γιανναρᾶς-Τα οξύμωρα της προσχηματικής δημοκρατίας

Τα οξύμωρα της προσχηματικής δημοκρατίας
Tου Χρηστου Γιανναρα
Το σημερινό πολιτικό στην Ελλάδα σύστημα έχει δώσει τις εξετάσεις του, με άνεση χρόνου, και έχει ολοφάνερα αποτύχει. Είναι ανίκανο να λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα: από τα σκουπίδια των πόλεων ώς την υπεράσπιση της εθνικής αξιοπρέπειας.
Η ελληνική κοινωνία ανέχθηκε την ανικανότητα και προκλητική φαυλότητα του πολιτικού συστήματος με τρόπο που προδίδει απελπιστική υπανάπτυξη: ασύγγνωστη επιπολαιότητα ή πολύ χαμηλούς δείχτες κατά κεφαλήν καλλιέργειας. Αλλά και αυτά τα συμπτώματα είναι, σε μέγιστο ποσοστό, συνέπειες της πολιτικής που ασκήθηκε σε ζωτικούς τομείς του κοινωνικού βίου.
Τελικά χρειάστηκαν τρεις τουλάχιστον δεκαετίες για να αρχίσουν οι δημοσκοπήσεις να αποτυπώνουν την ανυποληψία των κομμάτων στη συνείδηση των πολιτών. Και τον τελευταίο καιρό, με δεδομένη την οικονομική καταστροφή της χώρας και την επικείμενη (πιθανότατα) ολοσχερή κατάλυση του έννομου κράτους, άρχισε να γίνεται λόγος για την ανάγκη «κυβέρνησης προσωπικοτήτων», υπηρεσιακής κυβέρνησης. Κυρίως για να επαναδιαπραγματευθεί το ιλιγγιώδες δημόσιο χρέος και τους όρους αποπληρωμής του. Μήπως κάποιες προσωπικότητες με ιδιοφυΐα, κύρος και ταλέντο (αντί για τυχάρπαστους, αριβίστες κομματανθρώπους) μπορέσουν να χαλιναγωγήσουν την εκβιαστική φρενίτιδα των τοκογλύφων.
Η ιδέα για μια «κυβέρνηση προσωπικοτήτων» μοιάζει καταρχήν ελκυστική. Ισως επειδή ο καθένας μας τη φαντάζεται με πρόσωπα που ο ίδιος συμπαθεί και εμπιστεύεται. Αλλά το κρίσιμο, ακριβώς, πρόβλημα είναι, ποιος θα επιλέξει τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς, με ποιες διαδικασίες θα συγκροτηθεί μια υπηρεσιακή κυβέρνηση; Πώς θα εξασφαλιστεί η επιστράτευση της καλύτερης ανθρώπινης ποιότητας που διαθέτει, εντοπίως ή στη διασπορά, η ελληνική κοινωνία;
Για να μην παραβιαστεί το υπάρχον Σύνταγμα, η σύνθεση αυτής της κυβέρνησης πρέπει να προκύψει από συναίνεση αυξημένης πλειοψηφίας στη Βουλή. Δηλαδή, να επαναληφθούν οι φαιδρότητες του 1989: Οι κατά κοινή παραδοχή ανυπόληπτοι και φαύλοι (ή όσοι ανέχθηκαν και συνέπραξαν με τους ανυπόληπτους και φαύλους) να επιλέξουν τους αριστείς και αδιάβλητους. Σχήμα οξύμωρο και επομένως ουτοπικό. Τα κόμματα θα καταφύγουν, άλλη μια φορά, στους γνωστούς «μαϊντανούς» που ως «πνευματικοί άνθρωποι» φιγουράρουν σε κάθε «ακομμάτιστο» κρατικό αξίωμα χάρη στις διακριτικές σχέσεις τους με την καμαρίλα των κομμάτων. Μια «κυβέρνηση προσωπικοτήτων» τηλεκατευθυνόμενη.
Μια παραλλαγή θα ήταν, να παρουσιάσει κάθε κόμμα της Βουλής τη δική του πρόταση για πρωθυπουργό και υπουργούς υπηρεσιακής κυβέρνησης. Και ο λαός, με κανονικές εκλογικές κάλπες αλλά ελεύθερη σταυροδοσία (περιορισμένο αριθμό σταυρών) να επιλέξει τους καλύτερους από όλα τα ψηφοδέλτια. Ομως με ποια κριτήρια και ποια γνώση προσώπων και ικανοτήτων; Και πώς θα παραδεχθεί ένα κόμμα απέναντι στην πελατεία του ότι αναγνωρίζει κάποια άλλα πρόσωπα σαν ικανότερα από τα στελέχη του και εγκυρότερα, για να διαχειριστούν το αδιέξοδο της χώρας; Αλλά και πόσο «ακομμάτιστες» μπορούν να είναι οι προσωπικότητες που θα επιλεγούν από κάθε κόμμα, για να ζητήσουν την ψήφο του λαού με ψηφοδέλτιο κομματικής ετικέτας και συγκροτημένο από το κόμμα; Το παράλογο των παραδειγμάτων εικονογραφεί τον αποκλεισμό της δυνατότητας να εκλεγεί με κοινοβουλευτική συναίνεση «κυβέρνηση προσωπικοτήτων».
Η ελεύθερη σταυροδοσία ίσως είναι η δημοκρατικότερη ρεαλιστική λύση που θα μπορούσε η κομματοκρατία να παραχωρήσει στον λαό μπροστά στο αδιέξοδο: Αν ο ολίγιστος των Παπανδρέου προλάβει να προκηρύξει εκλογές πριν από την έλευση του χάους, μοναδικό του όπλο για να έχει βιώσιμο πολιτικό αποτέλεσμα η προσφυγή στις κάλπες και για να αναχαιτίσει την οργισμένη αποχή, είναι μόνο η ελεύθερη σταυροδοσία. Να ψηφίσουν οι πολίτες πρόσωπα, όχι κόμμα. Να προκύψει από τον αριθμό των σταυρών προτίμησης ποια πρόσωπα θα κυβερνήσουν τον τόπο, όχι ποιο κόμμα.
Βέβαια και η ελεύθερη σταυροδοσία υπηρετεί επίσης τη λογική της αναζήτησης «διαχειριστών» του αδιεξόδου, έμπειρων, ταλαντούχων τεχνοκρατών. Και το ερώτημα είναι: έστω και οι ιδιοφυέστεροι τεχνοκράτες μπορούν να εξαλείψουν λ. χ. τη φοροδιαφυγή εμπνέοντας εμπιστοσύνη στο κράτος, μπορούν να συνεγείρουν σε δημιουργικό πείσμα την ελλαδική κοινωνία, να συνδέσουν την παραγωγικότητα με στόχους ποιότητας της ζωής, χαράς της ζωής – όχι μόνο κτηνώδους καταναλωτικής αδηφαγίας; Πέρα από «βελτιώσεις» οργανωτικές και γιατροσόφια απειλών και διώξεων της κατεστημένης παρανομίας, μπορούν τεχνοκράτες και να ξαναγεννήσουν στον Ελληνα δεσμούς εμπιστοσύνης με την οργανωμένη συλλογικότητα, να του μεταγγίσουν σεβασμό των κοινών αναγκών, πίστη σε στόχους προσωπικής δημιουργίας, απαιτητικής αξιοπρέπειας;
Μόνο πολιτικός, με το ηγετικό χάρισμα ψηλαφητής, θυσιαστικής ανιδιοτέλειας και επιτελικής λογικής μπορεί να αναστήσει την πεθαμένη, ανίκανη να μετάσχει ενεργά στο ιστορικό γίγνεσθαι, ελληνική κοινωνία. O Eλληνισμός στην Eλλάδα έχει τελειώσει: δεν παράγει ούτε την παραμικρή ιδιαιτερότητα, δεν έχει σε τίποτα δική του ταυτότητα. Mόνο δανείζεται και μιμείται. Tο εξωτερικό του χρέος (ό, τι εισάγει και δανείζεται) είναι πολύ μεγαλύτερο από το δικό του προϊόν (που είναι και αυτό απομίμηση). Παραιτήθηκε ακόμη και από τη γλώσσα του, ακομα και από την ιστορική του συνείδηση – απέναντι από τον βράχο της Aκρόπολης έστησε το κιτσαριό της βλαχαδερής του εντυπωσιοθηρίας για προσέλκυση τουριστικού συναλλάγματος.
Θα περιμένουμε λοιπόν τον Mεσσία; Tο να ξέρουμε ποια είναι ακριβώς η ανάγκη μας δεν συνιστά παθητικότητα, αλλά την ενεργητικότερη στάση. O ρεαλισμός των επιγνώσεων, μόνον αυτός, μπορεί να γεννήσει σωτηρία. Eλάχιστες έως μηδενικές οι πιθανότητες, αλλά μόνον ο ρεαλισμός σώζει. Eπιτέλους, έχει σημασία να ξέρεις να πεθαίνεις με αξιοπρέπεια. Να αφήνεις υποθήκη στην Ιστορία που συνεχίζεται, μέτρα ποιότητας. Μέτρα των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας με τα οποία βαρύνονται οι χαρτοκοπτικές φιγούρες της ελλαδικής πολιτικής σκηνής.
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_22/05/2011_1295203

Το ελαιόλαδο και οι εξαγωγικές του επιδόσεις

Ελαιόλαδο: Το υγρό χρυσάφι της Ελλάδος και οι εξαγωγικές του επιδόσεις σε Top-20 αγορές του εξωτερικού.
Στον πίνακα που ακολουθεί καταγράφονται οι 20 κυριότερες χώρες εξαγωγής ελληνικού παρθένου ελαιόλαδου, η αξία, η ποσότητα και η μέση τιμή εξαγωγής σε κάθε χώρα, καθώς και η διαφορά στην αξία εξαγωγών του έτους 2010, σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο έτος 2009:

 

Το ελαιόλαδο, ο ευλογημένος καρπός της ελιάς αποτελεί βασικό στοιχείο της μεσογειακής διατροφής και θεωρείται άριστο προϊόν υγιεινής διατροφής λόγω της περιεκτικότητάς του σε μονοακόρεστα λιπαρά.

Το ελαιόλαδο, χάρις στα πολύτιμα συστατικά του (Βιταμίνες Α, B, C, D και E, αρωματικές ενώσεις κα)  χαρίζει υγεία, ευεξία και μακροβιότητα.

Αποτελεί χαρισματικό «όπλο» κατά πλήθους «προβλημάτων» του ανθρώπινου οργανισμού: Μειώνει την «κακή» χοληστερίνη στο αίμα ενώ συντηρεί την «καλή», συμβάλλει στην καλή λειτουργία του εντέρου, προλαμβάνει καρδιαγγειακές παθήσεις, διευκολύνει την πέψη, συμβάλλει στην μείωση των γαστρικών υγρών και στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου από τον ανθρώπινο οργανισμό, αναζωογονεί το δέρμα και συμβάλλει τόσο στον σωστό μεταβολισμό των διαβητικών όσο και στην πρόληψη του καρκίνου. Σε πείσμα μάλιστα των μέχρι σήμερα παγιωμένων απόψεων ότι (δήθεν) το ελαιόλαδο συμβάλλει στην παχυσαρκία, νεότερες έρευνες επιβεβαιώνουν ακριβώς το αντίθετο: Το ελαιόλαδο συμβάλλει σημαντικά στην μείωση του λίπους – ιδίως γύρω από την κοιλιά!

Με όλα αυτά τα δεδομένα, δικαιώνονται απόλυτα οι ρήσεις που διατυπωθήκαν πριν από χιλιάδες χρόνια: υγρό χρυσάφι κατά τον διαχρονικό Όμηρο, το καλύτερο φάρμακο κατά τον πατέρα της ιατρικής Ιπποκράτη.

Αυτό λοιπόν το υγρό χρυσάφι και το καλύτερο φάρμακο συνεχίζει να μας χαρίζει απλόχερα η ελληνική γη αφού σήμερα η Ελλάδα κατέχει, σε παγκόσμιο επίπεδο, την τρίτη θέση στην παραγωγή ελαιόλαδου.

Εμείς αφ’ ενός μεν συνεχίζουμε να το απολαμβάνουμε (κατά κεφαλή κατανάλωση 20 κιλά ετησίως), αφ΄ ετέρου δε συνεχίζουμε να το εξάγουμε. Η εξαιρετική ποιότητα του ελληνικού ελαιόλαδου οδηγεί τις σημαντικότερες (και ανταγωνίστριες στον διεθνή στίβο) μεσογειακές  χώρες που παράγουν ελαιόλαδο (κυρίως η Ιταλία και σε μικρότερο βαθμό η Ισπανία) να αγοράζουν σημαντικές ποσότητες από την χώρα μας προκειμένου να «βελτιώσουν» το ποιοτικό επίπεδο της δικής τους παραγωγής. 

Υπολογίζεται ότι στην χώρα μας υπάρχουν διάσπαρτα περισσότερα από 150 εκατομμύρια ελαιόδεντρα τόσο σε παραδοσιακούς όσο και σε σύγχρονους ελαιώνες, ενώ η μέση συνολική μας παραγωγή την τελευταία πενταετία κυμαίνεται πέριξ των 300.000 τόνων καλύπτοντας το 16% περίπου της παγκόσμιας παραγωγής ελαιόλαδου.

Αν λάβουμε υπ΄ όψη ότι το 80% περίπου της ελληνικής παραγωγής ελαιολάδου ανήκει στην κορυφαία ποιότητα του εξαιρετικού παρθένου (δηλαδή οξύτητας μέχρι 0,8%), η Ελλάδα κατατάσσεται στην πρώτη θέση μεταξύ των χωρών που παράγουν εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Παρ΄ όλα αυτά, η χώρα μας καλύπτει με τις εξαγωγές της λιγότερο από το 4% της παγκόσμιας αγοράς, ενώ παράγει το 16% της παγκόσμιας παραγωγής!

Το γεγονός αυτό δείχνει τις μεγάλες δυνατότητες αύξησης των εξαγωγών του ελληνικού ελαιόλαδου που διαθέτει εξαιρετικά υψηλό ποιοτικό δυναμικό, παρά τον οξύτατο ανταγωνισμό που αντιμετωπίζει.

Το 2010, σύμφωνα με σχετική ανάλυση του Ελληνικού Οργανισμού Εξωτερικού Εμπορίου (ΟΠΕ) το σύνολο των εξαγωγών ελαιόλαδου έφθασε τα 241,4 εκατομμύρια Ευρώ έναντι 265,8 εκ. Ευρώ του 2010, σημειώνοντας πτώση κατά 9,1% (η αντίστοιχη πτώση σε ποσότητα ήταν -12,9%, από 129,3 χιλιάδες τόνους το 2009, σε 112,5 χιλιάδες τόνους το 2010).

Από το σύνολο των εξαγωγών προϊόντων ελαιόλαδου, τα οποία  χωρίζονται σε 16 διαφορετικές κατηγορίες (κλάσεις), η σημαντικότερη όλων είναι εκείνη του «παρθένου ελαιόλαδου» η οποία απορροφά το 82% του συνόλου των ελληνικών εξαγωγών.   

Στην σημαντική αυτή κατηγορία το 2010 εξήχθησαν 75,3 χιλιάδες τόνοι συνολικής αξίας 197,9 εκατ. Ευρώ (μέση αξία 2,54 Ευρώ / κιλό).

Οι αντίστοιχες εξαγωγές του 2009 ήταν 86,4 χιλιάδες τόνοι συνολικής αξίας 219,8 εκατ. Ευρώ (μέση αξία 2,54 Ευρώ / κιλό), δηλαδή οι εξαγωγές του 2010 ήσαν μειωμένες σε αξία -με την ίδια περίπου μέση τιμή- κατά 10% και σε ποσότητα κατά 12,8% περίπου.



ΧΩΡΑ
ΑΞΙΑ Εξαγωγών σε εκατομ. Ευρώ
ΠΟΣΟΤΗΤΑ σε τόνους
Μέση Τιμή Ευρώ/κιλό
Διαφορά % αξίας με το 2009
ΙΤΑΛΙΑ
114,1
50.392
2,26
-18,4
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
17,3
6.154
2,81
+23,2
Η Π Α
11,8
3.224
3,65
+7,3
ΚΑΝΑΔΑΣ
8,3
2.456
3,38
+7,9
ΡΩΣΙΑ
4,6
1.055
4,41
+136,6
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ
3,8
1.207
3,14
+3,9
ΚΥΠΡΟΣ
3,4
1.041
3,26
-56,5
ΚΙΝΑ
3,2
930
3,44
+32,8
ΗΝ.ΒΑΣΙΛΕΙΟ
2,8
924
3,11
-20,7
ΕΛΒΕΤΙΑ
2,8
589
4,76
+15,8
ΑΥΣΤΡΙΑ
2,2
522
4,34
+18,3
ΓΑΛΛΙΑ
2,2
576
3,89
-6,46
ΙΑΠΩΝΙΑ
2,2
477
4,61
32,5
ΤΣΕΧΙΑ
1,6
436
3,69
-31,8
ΒΡΑΖΙΛΙΑ
1,5
385
4,08
+10,3
ΣΟΥΗΔΙΑ
1,4
365
3,89
-12,5
ΟΥΚΡΑΝΙΑ
1,2
302
4,03
+41,5
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
1,2
387
3,11
+32,9
ΒΕΛΓΙΟ
1,08
281
3,96
+10,9
ΙΣΡΑΗΛ
1,05
432
2,44
+100
ΣΥΝΟΛΟ
ΤΟP 20
187,73
72.135
2,60
-10,1
ΛΟΙΠΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ
10,25
3.241
3,16
+11,6
ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΠΑΡΘ. ΕΛ.
197,98
75.376
2,62 Ευρώ / κιλό

-9,95









Πίνακας Λ.Κ. με βάση στοιχεία του Ο.Π.Ε.

Όπως προκύπτει από τον παραπάνω πίνακα, η Ρωσική αγορά το 2010 υπερδιπλασίασε τις εισαγωγές ελληνικού παρθένου ελαιόλαδου σε σχέση με το 2009 (σε ποσοστό 136,6%), η αγορά του Ισραήλ τις διπλασίασε (ποσοστό 100%), ενώ η Ιταλία (πρώτη στον κατάλογο των χωρών εισαγωγής) το 2010 μείωσε τις εισαγωγές ελληνικού παρθένου ελαιόλαδου κατά 18,4% σε αξία.