Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


******************************************************
****************************************************************************************************************************************
****************************************************************************************************************************************

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

20 Ιανουαρίου 2012

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΝ-Οι παρεμβάσεις στο Φοινικόδασος του Βάι

 ΣΧΟΛΙΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ:

ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ??? ΕΧΟΥΝ "ΛΕΠΤΑ ΓΙΑ ΠΕΤΑΜΑ" ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ΛΑΣΙΘΙΟΥ ??? ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΗΡΘΕ ΝΑ "ΚΑΝΟΥΝ" ??? 

ΔΙΟΤΙ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΑ ΠΡΕΠΕΙ Η ΕΛΛΑΣ ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΩΣ, ΝΑ ΓΙΝΗ "ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΣ"!!! ΓΙ' ΑΥΤΟ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ, ΤΗΣ ΠΕΝΤΕΛΗΣ, ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ !!!! ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΡΟΝ ΤΟΠΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΣΕ ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΗ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ !!!! 

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ??? ΑΙ !!! ΤΟΤΕ ΑΣ ΜΑΣ ΕΙΠΟΥΝ ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ (ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΕΙΠΟΥΝ !!! ΜΑΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΓΙΑ ΧΑΧΟΛΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΗΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΠΑΡΑΗΜΑΣΤΕ !!!)!!!

ΟΣΟ ΓΙΑ "το διαβόητο κόκκινο ρυγχωτό σκαθάρι" ΠΟΥΡΘΕ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ Ν-Α ΑΣΙΑ (ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ, ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΑΘΑΡΙ!), ΕΧΟΥΝ ΕΥΡΕΘΗ ΤΡΟΠΟΙ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ, ΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ !!!

ΠΡΟΣΟΧΗ !!! ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ !!!! "Ο υποόροφος του σπάνιου δάσους, δηλαδή η βλάστηση μέσου ύψους, έχει αποψιλωθεί στο 40% της συνολικής έκτασης"! ΠΡΟΣΟΧΗ !!!Η ΑΠΟΨΙΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΟΡΟΦΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ! ΟΤΙ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΔΑΣΟΣ ΣΕ "ΔΕΝΔΡΩΝΑ", ΣΕ "ΤΕΧΝΗΤΟ ΚΗΠΟ" (ΟΠΩΣ ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΦΟΙΝΙΚΕΣ!!), ΚΑΙ "ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ" ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ !!!!

ΕΠΙ ΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ: ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ Κ. ΤΡΕΜΟΠΟΥΛΟ ??? ΕΚΑΝΕ ΚΑΤΙ ???

----------------------

Σε εξέλιξη, παρά τις προειδοποιήσεις, οι παρεμβάσεις στο Φοινικόδασος του Βάι


Ηράκλειο
Παρά τις επιστημονικές διαφωνίες της WWF, του Πανεπιστημίου Κρήτης και τοπικών φορέων, η Διεύθυνση Δασών του νομού Λασιθίου έχει ξεκινήσει δασοτεχνικές παρεμβάσεις στο Φοινικόδασος του Βάι στην Κρήτη, οι οποίες μεταξύ άλλων προβλέπουν εκχερσώσεις, αποψίλωση των θάμνων, διάνοιξη αποστραγγιστικών καναλιών και εκτεταμένη χρήση εντομοκτόνων.

Ο υποόροφος του σπάνιου δάσους, δηλαδή η βλάστηση μέσου ύψους, έχει αποψιλωθεί στο 40% της συνολικής έκτασης, ανακοίνωσε την Παρασκευή η WWF Ελλάς, έπειτα από αυτοψία που πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιανουαρίου.


«Το Φοινικόδασος ανήκει στο δίκτυο Natura και ειδικότερα έχει χαρακτηρισθεί από τη νομοθεσία της ΕΕ (Oδηγία 92/43/ΕΟΚ) ως οικότοπος προτεραιότητας για προστασία»
επισημαίνει η περιβαλλοντική οργάνωση.

Για τα δασοτεχνικά έργα, τα οποία εντάσσονται στο πλαίσιο της μελέτης «Καθαρισμός φοινικοδάσους για την αντιπυρική και υγειονομική προστασία του» έχουν επίσης
γνωμοδοτήσει αρνητικά η Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Χωρικού Σχεδιασμού της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Κατά των παρεμβάσεων έχουν επίσης ταχθεί η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπακογιάννη και ο βουλευτής του κόμματος Λευτέρης Αυγενάκης, και οι δύο βουλευτές Κρήτης.


Στην πρόσφατη κοινή αυτοψία διαπιστώθηκε ότι «η επέμβαση έχει αποκλειστικά κηποτεχνικό και όχι οικολογικό χαρακτήρα, καθώς γίνεται πλήρης αποψίλωση της βλάστησης του υποορόφου και βαρύ κλάδεμα των φοινίκων και άλλων δέντρων» αναφέρει η WWF στην ανακοίνωσή της.


Οι επεμβάσεις που είχε ζητήσει η Πυροσβεστική υλοποιήθηκαν στις αρχές Νοεμβρίου, ωστόσο εκπρόσωποι της Πυροσβεστικής δηλώνουν τώρα ότι σήμερα υλοποιούνται νέες εκχερσώσεις άσχετες με όσα είχαν ζητηθεί.


Εκτός από τον έλεγχο των φοινίκων για τυχόν προσβολή από το διαβόητο κόκκινο ρυγχωτό σκαθάρι, τα υλοποιούμενα έργα περιλαμβάνουν επίσης συντήρηση και βελτίωση του οδικού δικτύου, συντήρηση και διαμόρφωση των τάφρων, απομάκρυνση της «ανταγωνιστική» βλάστησης, κλάδεμα και διαμόρφωση της κόμης των ηλικιωμένων θάμνων και χρήση εντομοκτόνων σε 13.000 δέντρα και θάμνους.


Η WWF εκτιμά ότι:


  • Τα αποστραγγιστικά κανάλια έχουν αλλοιώσει την υδρολογία του υγρότοπου. Θα πρέπει να αφεθούν να φράξουν ώστε να μην τον αποστραγγίζουν. Άλλωστε η αποστράγγιση απαγορεύεται από το θεσμικό πλαίσιο, εκτός εάν αποδεδειγμένα εξυπηρετεί κάποιους διαχειριστικούς στόχους προστασίας.
  • Όλα τα υπόλοιπα φυτά που συνυπάρχουν με τους φοίνικες δεν είναι «ανταγωνιστικά» και δεν πρέπει να απομακρυνθούν. Αντίθετα μαζί με τους φοίνικες συνιστούν τον οικότοπο προτεραιότητας 9370* η προστασία του οποίου αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους λόγους για τη θεσμοθέτηση της περιοχής ως τόπου κοινοτικής σημασίας.
  • Δεν χρειάζεται κλάδεμα και διαμόρφωση της κόμης των ηλικιωμένων θάμνων. Αντίθετα τα ηλικιωμένα δένδρα και θάμνοι είναι πολύτιμα για τη βιοποικιλότητα.
  • Η φυτοπροστασία 13.000 δένδρων είναι μια τεράστια επέμβαση σε ένα φυσικό οικοσύστημα μόλις 225 στρεμμάτων.
  • Στη θέση του δρόμου προτείνεται η διατήρηση ενός απλού μονοπατιού.
Ακόμα, η WWF επισημαίνει ότι τα τελευταία χρόνια έχουν δαπανηθεί σημαντικοί εθνικοί και κοινοτικοί πόροι για την εκπόνηση σημαντικών μελετών για το φοινικόδασος.

Το περίεργο είναι ότι κανένα από τα μέτρα που προτάθηκαν δεν έχει εφαρμοστεί.

Newsroom ΔΟΛ

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΝ_Λειτουργούν απόλυτα ανθελληνικά οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου απέναντι στην Ρωσία

Πρόκληση μέσω ΑΠΕ κατά Ρωσίας: Mιλάνε για "καθεστώς του Πούτιν"

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Πρωτοφανή χαρακτηρισμό για την ρωσική κυβέρνηση και προσωπικά για τον Ρώσο πρωθυπουργό Β.Πούτιν και βέβαιο επόμενο πρόεδρο της Ρωσίας, χρησιμοποιεί σε τηλεγράφημά του το ελληνικό κρατικό Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, του οποίου φυσικά η μετάδοση των ειδήσεων βρίσκεται υπό τον απόλυτο έλεγχο της κυβέρνησης.

Στο τηλεγράφημά του το ΑΠΕ-ΜΠΕ χαρακτηρίζει την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Ρώσου πρωθυπουργού Β.Πούτιν ως "καθεστώς" (!) χαρακτηρισμοί που βέβαια αποδίδονται σε ολοκληρωτικές κυβερνήσεις τύπου Βόρειας Κορέας, Συρίας κλπ.
Συγκεκριμένα στο κείμενο αναφέρεται ότι  

"Το καθεστώς του Πούτιν, ο οποίος είναι υποψήφιος για μια τρίτη θητεία στο Κρεμλίνο, αντιμετωπίζει κίνημα αμφισβήτησης που ξέσπασε μετά τις βουλευτικές εκλογές της 4ης Δεκεμβρίου, τις οποίες κέρδισε το κυβερνών κόμμα Ενωμένη Ρωσία και οι οποίες στιγματίσθηκαν από νοθεία, σύμφωνα με παρατηρητές και την αντιπολίτευση. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ".

"Το καθεστώς του Πούτιν" λοιπόν για το κυβερνητικό ΑΠΕ!  
Δηλαδή τι θα έπρεπε να λένε στην ελληνική κυβέρνηση για τον Τ.Μπους που στις εκλογές  το 2000 στις ΗΠΑ με τις "μαϊμού" ψήφος στο Μαϊάμια και την εκλογή που έστησε ο αδελφός του, επίσης κυβερνήτης του Μαϊάμι" απέναντι στον Αλ Γκορ, κέρδισε την προεδρία έστω και αν είχε πολύ λιγότερες ψήφους παναμερικανικά.

Είναι πραγματικά εντωπωσιακό το πως λειτουργούν απόλυτα ανθελληνικά οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου απέναντι στην Ρωσία, τόσο με την περίφημη δήλωση του ΥΠΕΞ για την ρωσική διαμαρτυρία στην προφυλάκιση του Εφραίμ, όσο και για την δήλωση αναφορικά με τους αγωγούς, όπου "σβήνεται" από τον χάρτη ο South Stream.

Ως αντανάκλαση αυτών των κινήσεων, η Ρωσία έχει διατυπώσει τον σκεπτικισμό της στο ΔΝΤ, ως προς την επιτυχία του προγράμματος PSI και για την σκοπιμότητα συμμετοχής του ΔΝΤ σε μία τέτοια συμφωνία.
Η στάση της Ρωσίας έχει συμπαρασύρει και ολόκληρη την ομάδα των BRICS σε αρνητική θέση έναντι της Ελλάδας και σημειώνουμε ότι με την δανειοδότηση του ΔΝΤ κατά 20 δισ. δολάρια από το "καθεστώς Πούτιν" που λέει και το ΑΠΕ-ΜΠΕ, η Ρωσία παίζει πλέον σημαίνοντα ρόλο στο ΔΝΤ.


Με απλά λόγια, οι κυβερνώντες κατάφεραν και έβαλαν τη Ρωσία απέναντί μας. Αυτό, όντως είναι επιτυχία. Για τους εχθρούς της χώρας...

               
--------------

 ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ:

ΕΧΟΜΕ ΕΙΠΗ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΓΚΥΡΙΑ Η ΕΛΛΑΣ ΩΦΕΙΛΕ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΡΟΠΟΥΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΩΣ ΤΗΣ ΡΩΣΣΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΗ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΗ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟΝ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΟΖ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΛΙΜΕΝΙΚΩΝ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΩΝ ! 
Η ΕΛΛΑΣ ΠΑΡΕΧΩΡΗΣΕ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΒΑΣΕΙΣ (ΟΠΩΣ Η ΘΗΡΙΩΔΗΣ, ΤΗΣ ΣΟΥΔΑΣ) ΣΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΗΠΑ, ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΠΟΥ ΗΛΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ, ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΗΚΑΝ (ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΩΣ ΠΑΙΓΝΙΟ --ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑΝ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΞΑΝΑΚΑΝΑΝ, ΕΡΕΙΠΙΑ-- ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ), ΑΓΓΛΟΓΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ, ΤΗΝ ΕΧΟΥΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΣΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΗΣ !!! 
ΔΕΝ ΒΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΧΑΡΙ ΤΗΣ ΑΙ ΗΠΑ "ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ"!!! ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, ΣΑΝ ΠΙΣΤΟ ΜΑΝΔΡΟΣΚΥΛΟ ΤΟΥΣ (ΝΗΣΤΙΚΟ, ΘΕΟΝΗΣΤΙΚΟ ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΤΟΥ ΠΕΤΟΥΝ ΟΥΤΕ ΚΑΝΑ ΚΟΚΚΑΛΟ!) ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΣ, ΤΗΝ ΒΑΖΟΥΝ ΚΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ, ΝΑ ΥΒΡΙΖΗ ΤΗΝ ΡΩΣΣΙΑ !!!
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ, Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΑΣ "ΣΑΝΙΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ"!!!
Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΩΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ, ΑΛΛΑ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΚΑΘΕ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΙ !!!!
---------------------

H χρεοκοπία της Kodak

Τα πέντε θανάσιμα αμαρτήματα των επιχειρήσεων και η χρεοκοπία της Kodak

Του Rick Wartzman




Εάν αναρωτιέστε πόσο θανάσιμα είναι τα «πέντε θανάσιμα αμαρτήματα των επιχειρήσεων» του Peter Drucker, του γνωστού οικονομολόγου και γκουρού σε θέματα διοίκησης, ρωτήστε την Eastman Kodak, η οποία διέπραξε τουλάχιστον δυο από αυτά και τώρα κατέθεσε αίτηση υπαγωγής σε καθεστώς προστασίας από τους πιστωτές της.

Η είδηση βγήκε για πρώτη φορά στη δημοσιότητα στις αρχές του έτους: η Kodak, η οποία ιδρύθηκε το 1892 και για πολλές δεκαετίες έχαιρε ευρείας εκτίμησης ως μια από τις κορυφαίες εταιρείες του κόσμου, επρόκειτο να καταθέσει αίτηση υπαγωγής στο Άρθρο 11 του πτωχευτικού νόμου, εφόσον δεν κατάφερνε να συγκεντρώσει αρκετά χρήματα πουλώντας διπλώματα ευρεσιτεχνίας από το χαρτοφυλάκιό της. Η είδηση ήταν μια οδυνηρή υπενθύμιση του πόσο μεγάλη πρόκληση είναι η επιβίωση μιας επιχείρησης, ακόμη και της πιο εμβληματικής.

Πώς έφτασαν όμως εδώ τα πράγματα; Από ορισμένες απόψεις, η Kodak βρισκόταν σε θέση άμυνας ήδη από την εποχή που ξεκίνησε ο έντονος ανταγωνισμός της με την Fuji, εδώ και περίπου 30 χρόνια. Κατά βάση όμως, το πρόβλημα της εταιρείας ήταν ότι υπέπεσε σε δύο από τα πέντε σφάλματα που ο Drucker χαρακτήρισε σε ένα δοκίμιο του 1993 ως το κουιντέτο των «απευκταίων σφαλμάτων τα οποία πλήττουν ακόμη και τις μεγαλύτερες εταιρείες».

Το πρώτο λάθος της Kodak ήταν η προσκόλλησή της στα υψηλά περιθώρια κέρδους, ενώ το δεύτερο ήταν «η θυσία της ευκαιρίας του αύριο στο βωμό του χθες». (Τα άλλα τρία θανάσιμα αμαρτήματα, σύμφωνα με τον Drucker, είναι τα εξής: η “εσφαλμένη τιμολόγηση ενός νέου προϊόντος χρεώνοντας όσο σηκώνει η αγορά”, η «τιμολόγηση βάσει κόστους», και η «τροφή στα προβλήματα αφήνοντας τις ευκαιρίες ισχνές».

Τα μεγάλα κέρδη ήρθαν εύκολα για την Kodak

Λίγα πράγματα είναι τόσο δελεαστικά για μια επιχείρηση όσο τα μεγάλα περιθώρια κέρδους, και τα μικρά κίτρινα κουτάκια του φιλμ αποδείχτηκαν εξαιρετικά επικερδή για την Kodak για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Για μια εταιρεία σε αυτήν την θέση, «τα οικονομικά οφέλη των εναλλακτικών απλώς δεν αντέχουν στη σύγκριση», όπως δήλωσε πρόσφατα στην εφημερίδα The Australian ο Ziggy Switkowski, πρώην ανώτερο στέλεχος της Kodak.
 
Το πρόβλημα είναι ότι μια νέα τεχνολογία ή ένα ανατρεπτικό επιχειρηματικό μοντέλο κατά κανόνα θα κάνει διστακτικά την εμφάνισή του στην αγορά και τελικά θα πλήξει την εδραιωμένη επιχείρηση με τα μεγάλα περιθώρια κέρδους. Ο Clay Christensen περιγράφει τη διαδικασία αυτή στο βιβλίο του The Innovator’s Dilemma, ενώ ο Druckerστο έργο του είχε επισημάνει ένα παρεμφερές πρόβλημα.
 
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε επί μακρόν ήταν «σε μεγάλο βαθμό συνέπεια της εμμονής με τα περιθώρια κέρδους», έγραψε ο Drucker. «Έως το 1970, ο Σκαραβαίος της Volkswagen είχε κατακτήσει σχεδόν το 10% της αμερικανικής αγοράς, αντανακλώντας τη ζήτηση για ένα μικρό όχημα με καλύτερη απόδοση καυσίμων. Μερικά χρόνια αργότερα, μετά την πρώτη «κρίση πετρελαίου», η ζήτηση αυτή είχε ενισχυθεί και μεγάλωνε με γρήγορους ρυθμούς. Όμως για πολύ καιρό οι αμερικανικές αυτοκινητοβιομηχανίες αρκούνταν να αφήνουν την αγορά αυτή στους Ιάπωνες, καθώς τα περιθώρια κέρδους των μικρών αυτοκινήτων φαίνονταν να είναι πολύ χαμηλότερα σε σχέση με τα μεγάλα αυτοκίνητα. Σύντομα αποκαλύφθηκε ότι αυτό ήταν πλάνη –όπως συμβαίνει συνήθως».
 
Ο Drucker πίστευε ότι αντί να επικεντρώνεται στα περιθώρια κέρδους, μια εταιρεία είναι πιο σκόπιμο να δίνει βαρύτητα στο συνολικό κέρδος, το οποίο συνίσταται στο περιθώριο κέρδους επί τον όγκο των πωλήσεων, καθώς αυτό είναι που διασφαλίζει τη βέλτιστη θέση στην αγορά. 

Η δεύτερη αμαρτία

Η δεύτερη αμαρτία της Kodak ήταν η υπερβολική προσκόλληση στο παρελθόν, αψηφώντας το μέλλον. «Η μεγαλύτερη αποτυχία της Kodak ήταν ότι δεν κατάφερε να αντιληφθεί ότι η εποχή των παραδοσιακών χημικών φωτογραφιών με τα μεγάλα περιθώρια κέρδους όδευε προς το τέλος της», δήλωσε ο Switkowski, ο οποίος εργαζόταν στην εταιρεία από το 1978 έως το 1996 και διηύθυνε τις επιχειρήσεις της στην Αυστραλία. «Η στρατηγική της Kodak ήταν η μεγιστοποίηση των εσόδων σε μια βιομηχανία που επρόκειτο να εξαφανιστεί».

Περίπου πριν από μια δεκαετία, η Kodak πράγματι προσπάθησε να περάσει πιο δυναμικά στις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές. Όμως δεν μπορούσε να καταλάβει πώς να βγάλει κέρδος, ακόμη και όταν κατέλαβε την πρώτη θέση στις εγχώριες πωλήσεις. Για κάποια χρόνια έβγαζε εκτυπωτές υψηλής τεχνολογίας. Όμωςτίποταδεν «έκανε κλικ».

Από ορισμένες απόψεις είναι δύσκολο να μην δει κανείς με συμπάθεια τον αγώνα της Kodak να αποκομίσει ένα αξιοπρεπές κέρδος από τα ψηφιακά προϊόντα της. Εξάλλου, το φιλμ είναι ένα είδος που χρειάζεται διαρκή ανανέωση, όπως τα ξυραφάκια. Αντιθέτως, η ψηφιακή φωτογραφία δεν παρέχει μια αντίστοιχη διαρκή ροή εσόδων.

Ωστόσο, η ριζική αυτή αλλαγή υπογραμμίζει το γεγονός ότι η Kodak θα έπρεπε να είχε εισέλθει στον ψηφιακό κόσμο πολύ πιο γρήγορα και πολύ πιο τολμηρά. Έτσι θα κέρδιζε ίσως τον απαραίτητο χρόνο και χώρο για να αναδιαρθρώσει πλήρως τις δραστηριότητές της και να τοποθετηθεί καλύτερα στην αγορά, για να μπορέσει να λειτουργήσει με επιτυχία τον 21ο αιώνα.

Το χειρότερο είναι μάλλον ότι η Kodak είχε την ευκαιρία να κάνει μια αλλαγή πλεύσης. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, μια συμβουλευτική εταιρεία ονόματι Index Group υπέβαλε μια έκθεση στην Kodak, η οποία προέβλεπε ότι μέχρι το 2000 η ψηφιακή τεχνολογία θα είχε αντικαταστήσει την αναλογική. «Απέρριψαν τις προβλέψεις μας λέγοντας ότι αυτό θα συνέβαινε μετά το 2020», λέει ο Adam Crescenzi, ο οποίος συμμετείχε στην εκπόνηση της ανάλυσης της Index. «Δεν πήραν σοβαρά την προειδοποίησή μας».

Το δίδαγμα της Kodak είναι σαφές: το μέλλον πάντα καταφθάνει νωρίτερα απ’ όσο φανταζόμαστε. Όμως το να αντισταθεί μια εταιρεία στα θανάσιμα αμαρτήματα των επιχειρήσεων δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.


Ο Rick Wartzman είναι εκτελεστικός διευθυντής του Ινστιτούτου Drucker στο Claremont Graduate University.

ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΝ! ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!!!


Αποσυμφόρηση και σκληροί εγκληματίες

Πολλά ερωτήματα προκαλούνται από την πρωτοβουλία του υπουργείου Δικαιοσύνης για την αποφυλάκιση κρατουμένων που εκτίουν βαριές ποινές. Οι κακοπληρωμένοι Ελληνες αστυνομικοί έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με εγκληματίες οι οποίοι εκμεταλλεύονται τη νομοθεσία, αποφυλακίζονται και δρουν ανεξέλεγκτα. Η αποσυμφόρηση των φυλακών δεν μπορεί να γίνεται δικαιολογία για να αφήνονται ελεύθεροι πρόωρα σκληροί εγκληματίες. Η κυβέρνηση οφείλει να εισακούσει τις σοβαρές ενστάσεις των διωκτικών αρχών και πολλών βουλευτών και να αποσύρει την επίμαχη διάταξη που θα ξαναφέρει στους δρόμους επικίνδυνους κακοποιούς.

ΜΑ ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΝ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ, ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ, Ε.Ε. ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕ ΕΡΙΦΗΣ "ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΗΣ" !!! ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ !!!! ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΙ ΡΑΓΙΑΔΕΣ, ΦΟΒΙΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΑΡΜΕΝΑ ΣΚΥΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΥΡΑ ΥΠΟ ΤΑ ΣΚΕΛΗ !!! ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΗ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΔΩ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ ΑΦΕΝΤΑΔΕΣ ΠΙΑ ΟΙ ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΑΡΜΠΑΡΙά (ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΙ ΦΥΣΙΚΑ --ΟΙ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΙ, ΓΕΝΙΚΑ!)!!!
--------------

Η τράπεζα που κυβερνά τον Kόσμο…

Η επενδυτική τράπεζα που κυβερνά τον κόσμο…


Είναι πανίσχυρη και απόλυτος κυρίαρχος των αγορών. O λόγος βέβαια για την Goldman Sachs, η οποία βρίσκεται παντού και, σύμφωνα με κάποιους οικονομολόγους, πρόκειται για έναν πολιτικό οργανισμό, μασκαρεμένο σε επενδυτική τράπεζα, οι άνθρωποι του οποίου πλαισιώνουν περισσότερα από 60 χρόνια τον αμερικανικό κρατικό μηχανισμό. Το περιοδικό "Rolling Stone" την έχει χαρακτηρίσει ως "ένα τεράστιο χταπόδι το οποίο είναι τυλιγμένο στο πρόσωπο της ανθρωπότητας", ενώ η Wall Street μιλά συχνά για την "τράπεζα-τεφλόν", αφού η ιστορία της Goldman Sachs έχει δείξει ότι καμιά κατηγορία δεν "κολλά" πάνω της για καιρό. Εδώ και χρόνια υπάρχουν υποψίες ότι η τράπεζα επιδίδεται σε παράνομο front running (δηλαδή επωφελείται από τις μεγάλες εντολές που διενεργεί για λογαριασμό των πελατών της "παίζοντας" με τα δικά της χρήματα).
 
Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. "In God we Trust" γράφει κάθε δολάριο, «In Goldman Sachs we Trust», παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του "κρατισμού" που ακολούθησαν, η Goldman Sachs έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την "μακροπρόθεσμη απληστία". Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και "φυτεύοντας" τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. 'Ώσπου, οι σταδιακές "απελευθερώσεις" της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το "μεγάλο παιχνίδι" της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας "Αυτοκρατορίας του Χρήματος. Η Goldman Sachs εκμεταλλεύθηκε τις "απελευθερώσεις" και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική. 
Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα "τοξικά δάνεια" με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεοκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες (αγορές).

Προνομιακός συνομιλητής
Ομως, η Goldman Sachs έχει καταφέρει να βγαίνει αλώβητη από κάθε κρίση, επιβεβαιώνοντας πάντα ότι αποτελεί τον νούμερο 1 παίκτη των αγορών και έναν προνομιακό συνομιλητή του Λευκού Οίκου. Το πόσο ισχυρή αποδεικνύεται και από το ότι έχει καταφέρει να έχει πρώην στελέχη της στο οικονομικό επιτελείο και στις 4 τελευταίες κυβερνήσεις, των Κλίντον και Μπους. Ενα από τα πρώην στελέχη της, ο Χένρι Πόλσον, ήταν ο τελευταίος υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Μπους, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως αρχιτέκτονας τους πακέτου διάσωσης των τραπεζών ύψους 700 δισ. δολαρίων. Μάλιστα λόγω του συγκεκριμένου πακέτου οι άλλες τράπεζες της Wall Street τής έβγαλαν το παραστούκλι "Government (κυβέρνηση) Sachs".
 
Μέτοχος στη Fed
Η Goldman Sachs όμως είναι και από τους μεγαλύτερους μετόχους της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ (Fed), καθώς κατέχει ποσοστό περί το 22%. Οπότε γίνεται αντιληπτό πως διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ισχυρότερη κεντρική τράπεζα.
 
Oμως, ο αμερικανικός οίκος διαδραματίζει από το Νοέμβριο σημαντικό ρόλο και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Και αυτό γιατί στο τιμόνι της ευρωτράπεζας ένα "δικό της παιδί", ο Mario Draghi, ο οποίος είχε διατελέσει αντιπρόεδρος της Goldman Sachs στην Ευρώπη μεταξύ 2001 και 2005, έχοντας αναλάβει τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις και εξαγορές. Είναι σαφές λοιπόν πως η αμερικανική επενδυτική τράπεζα απλώνει τα δίχτυα της και στις διοικητικές τράπεζες. Το γεγονός ότι ένας πρώην ισχυρός άνδρας της Goldman Sachs, η οποία έχει κατά καιρούς επιστρατεύσει και άλλα μεγάλα ονόματα για την προώθηση των δραστηριοτήτων της στην Ευρώπη, όπως ο πρώην επίτροπος Πίτερ Σάδερλαντ, το "γεράκι" της Μπούντεσμπανκ Οτμαρ Ισινγκ και ο επίσης πρώην επίτροπος Ιταλός Μάριο Μόντι, ανέλαβε επικεφαλής της ΕΚΤ, δημιουργεί δεύτερες σκέψεις. Μέχρι τώρα η Goldman ανέβαζε και κατέβαζε τα χρηματιστήρια. Τώρα, όμως, περνά τη γραμμή της και στις δυο μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες. Σύμφωνα με κάποιους αναλυτές η Goldman Sachs θα βρει για μια ακόμη φορά την ευκαιρία, μέσω του δικού της ανθρώπου, του Draghi, να οδηγήσει τα πράγματα εκεί που θέλει. Αυτές τις πρακτικές τις γνωρίζει καλά η αμερικανική επενδυτική τράπεζα, που λύνει και δένει στις παγκόσμιες αγορές μετοχών, συναλλάγματος, εμπορευμάτων και ομολόγων.

"Οι ληστές της Broad Street"
Πάντως η Wall Street δεν μπορεί να αποφασίσει εάν θαυμάζει ή εάν μισεί την Goldman Sachs. Το 2009, όταν οι άλλες αμερικανικές τράπεζες μάζευαν τα κομμάτια τους μετά το καταστροφικό πέρασμα της κρίσης των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων, στον αριθμό 85 της Broad Street πανηγύριζαν. Τα κέρδη της Goldman για το δεύτερο τρίμηνο του 2009 είχαν εκτοξευτεί σε επίπεδα-ρεκόρ, κάνοντας τη χειρότερη κρίση των τελευταίων ογδόντα ετών να φαντάζει σαν αμελητέο εμπόδιο στην πορεία της τράπεζας προς τον αδιάκοπο πλουτισμό. Το μυστικό της επιτυχίας της Goldman προκαλεί ερωτήματα και δημιουργεί σενάρια συνωμοσίας. Στα κεντρικά γραφεία της τράπεζας "ανδρώθηκαν" πολλά μετέπειτα κυβερνητικά στελέχη, με αποτέλεσμα οι στενοί δεσμοί της Goldman με την Ουάσιγκτον να πυροδοτούν κάθε είδους φήμες. Στη Wall Street οι traders και οι τραπεζίτες της Goldman Sachs είναι γνωστοί και ως "οι ληστές της Broad Street".
Σε κάθε περίπτωση, η ανάκαμψη της τράπεζας από την κρίση ήταν εντυπωσιακή. Λίγο μετά τη χρεοκοπία της Lehman Brothers, ο διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, Lloyd Blankfein, αναγκάστηκε να τη μετατρέψει από επενδυτική σε εμπορική τράπεζα και να δεχτεί κρατική ενίσχυση 10 δισ. δολαρίων, την οποία επέστρεψε το 2009.

Aχαλίνωτη κερδοσκοπία
Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. "In God we Trust" γράφει κάθε δολάριο, ΅In Goldman Sachs we Trust", παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του "κρατισμού" που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την "μακροπρόθεσμη απληστία". Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και "φυτεύοντας" τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. 'Ώσπου, οι σταδιακές "απελευθερώσεις" της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το "μεγάλο παιχνίδι" της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας "Αυτοκρατορίας του Χρήματος"

Η Goldman Sachs εκμεταλλεύθηκε τις "απελευθερώσεις" και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.

Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα "τοξικά δάνεια" με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεοκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες (αγορές). Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς, της Goldman Sachs, J.P. Morgan και Deutsche Bank.

Παίζει χωρίς αντίπαλο
Χωρίς να είναι πια αναγκασμένη να δίνει λογαριασμό στην Ουάσιγκτον, η Goldman Sachs δεν άργησε να επιστρέψει στα γνωστά της κόλπα. Οι traders της τράπεζας κάνουν αυτό που γνωρίζουν καλύτερα: Αναλαμβάνουν τεράστια επενδυτικά ρίσκα, παίζοντας κυρίως με δανεικά χρήματα. Το μοντέλο αυτό λειτουργίας θεωρείται υπεύθυνο για την παραλίγο κατάρρευση του χρηματοοικονομικού συστήματος και τη χειρότερη κρίση από το 1929. Πλην όμως, στα γραφεία της Goldman Sachs το νέο σύνθημα είναι "business as usual". Εξάλλου, οι βασικοί της ανταγωνιστές, απρόθυμοι πλέον να αναλάβουν μεγάλα ρίσκα, αφήνουν το έδαφος ελεύθερο. Και η Goldman τα παίζει όλα για όλα. Οι ανοιχτές της θέσεις μπορούν να προκαλέσουν ζημιά έως και 245 εκατ. δολαρίων κάθε ημέρα.

Η Goldman και το «μαγείρεμα» του ελληνικού χρέους
To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ. Τα νούμερα δεν έβγαινα κι έτσι η Αθήνα επέλεξε το μασκάρεμα του χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Με τη μέθοδο αυτή, η Αθήνα χρησιμοποίησε διάφορα δομημένα προϊόντα για να κρύψει το πραγματικό ύψος του χρέους επιτρέποντας στην Ελλάδα να εκπληρώσει τεχνικά, όχι όμως και ουσιαστικά, τα κριτήρια του Μάαστριχτ, πρακτική που άρχισε το 1998 και συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 2009. Η Goldman Sachs και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα "νεφέλωμα" διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα.¨Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. 

Β. Βιλιάρδος-ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΔΙΑΓΡΑΦΗ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΔΙΑΓΡΑΦΗ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: H Ευρωζώνη καταπολεμά τη λάθος κρίση – αφού θεωρεί ότι το πρόβλημα είναι τα δημόσια χρέη και όχι η μη ισορροπημένη κατανομή ελλειμμάτων και πλεονασμάτων, στα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών των χωρών-μελών της

ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ευρωζώνης έχει προβλεφθεί στα χαρτιά – αλλά μόνο σε αυτά, αποτελώντας ουσιαστικά «ασκήσεις επί χάρτου». Για τη Γερμανία είναι σημαντικότερο το ίδιο όφελος, από την Ευρωπαϊκή Ιδέα.

Το Φθινόπωρο η Κομισιόν δημιούργησε έναν πίνακα με οικονομικούς συντελεστές, με στόχο τη μελλοντική καταπολέμηση των ανισορροπιών εντός της Ευρώπης. Ο πίνακας αυτός τοποθετεί ανώτατα όρια για την παροχή πιστώσεων, για την αύξηση των τιμών των ακινήτων, καθώς επίσης για τα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών.

Εν τούτοις, οι «διαπραγματευτές» του Βερολίνου κατάφεραν να επιβάλλουν μία εξαίρεση: ενώ οι πλεονασματικές εισαγωγές θα τιμωρούνται, εάν ξεπερνούν το 4% του ΑΕΠ, οι πλεονασματικές εξαγωγές θα αντιμετωπίζονται ανάλογα, θα επιβάλλεται πρόστιμο δηλαδή, μόνο όταν ξεπερνούν το 6% του ΑΕΠ. Κατά σύμπτωση(!), οι πλεονασματικές εξαγωγές της Γερμανίας είναι σήμερα 5,7% του ΑΕΠ
” (Die Zeit).

Κατά την άποψη μας, η Ευρωζώνη καταπολεμά τη λάθος κρίση – αφού θεωρεί ότι το πρόβλημα είναι τα δημόσια χρέη και όχι η μη ισορροπημένη κατανομή ελλειμμάτων και πλεονασμάτων, στα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών των χωρών-μελών της. Οι αγορές το έχουν προφανώς κατανοήσει και δεν πρόκειται να ηρεμήσουν, εάν δεν διαπιστώσουν την υιοθέτηση τέτοιων λύσεων.

PSI  (ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΟΥΣ)

Η παγίδα του PSI, με «δόλωμα» τη διαγραφή και το επιτόκιο, είναι η αποδοχή του αγγλικού Δικαίου – όχι λόγω της επιβολής αναγκαστικών κατασχέσεων επί των περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου κλπ. αλλά, κυρίως, λόγω της αδυναμίας της Ελλάδας να υιοθετήσει πλέον εθνικό νόμισμα, μετατρέποντας το δημόσιο χρέος της σε αυτό.

Στην περίπτωση της αποδοχής του αγγλικού Δικαίου (μάλλον αυτό προετοιμάζεται, ενώ η προσοχή όλων μας είναι στραμμένη στη διαγραφή, στο επιτόκιο, στις δόσεις κλπ.), τυχόν υιοθέτηση της δραχμής αφενός μεν θα μείωνε το ΑΕΠ μας (εκπεφρασμένο σε Ευρώ) κατά το ποσοστό της υποτίμησης, αφετέρου θα παρέμενε το χρέος σε Ευρώ – κάτι που θα το εκσφενδόνιζε έως και στο 700% του ΑΕΠ, καταδικάζοντας την Ελλάδα στη χρεοκοπία και στην υποδούλωση, για πάρα πολλές δεκαετίες.

Ας μην ξεχνάμε εδώ το ιδιωτικό χρέος (τράπεζες, επιχειρήσεις, νοικοκυριά), το οποίο μάλλον θα «καταναγκαζόταν» στην ίδια αντιμετώπιση – με συνέπεια την πλήρη οικονομική καταστροφή της Ελλάδας.

Παραθέτουμε μέρος από το κείμενο του νομικού κ. Μ.Σ. Μαρινάκου «Όλα τα παραπάνω είναι υποθετικές ασκήσεις επί χάρτου, οι οποίες όμως, αποδεικνύουν το πόσο σημαντικό είναι το διακύβευμα, σχετικά με το δίκαιο των ομολόγων.

Αντίθετα, αν το δίκαιο των ομολόγων παραμείνει το Ελληνικό, ως έχει δηλαδή σήμερα, ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα της επιτρέψει να προχωρήσει μονομερώς (με νομοθετική πράξη της Βουλής των Ελλήνων, σύμφωνα με το τεκμήριο της αρμοδιότητας) σε αναδιάρθρωση του χρέους της με νόμιμο τρόπο ή να το αποπληρώσει σε νέο εθνικό νόμισμα νομίμως, ενώ δεν θα κινδυνεύει από επίσπευση κατά της περιουσίας της
».


ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ
Παραθέτουμε μέρος του άρθρου: «Η χρεοκοπία της Αργεντινής», ως απάντηση σε ορισμένες απορίες:

Λόγω των καταστροφικών συνεπειών από την τεράστια υποχώρηση της τιμής του «Πέζος» για τις τράπεζες, η κυβέρνηση αποφάσισε τη λήψη έκτακτων μέτρων, τα οποία ονομάστηκαν «Corralon». Σύμφωνα με τα μέτρα αυτά,

(α) όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί, πάνω από ένα ορισμένο ύψος, μετατράπηκαν «καταναγκαστικά» σε βιβλιάρια καταθέσεων, με χρονικό όριο ανάληψης χρημάτων έως και το 2010 (ουσιαστικά κατασχέθηκαν για ορισμένο χρόνο).

(β) οι τραπεζικοί λογαριασμοί σε συνάλλαγμα (δολάριο), αποφασίσθηκε να αντιμετωπισθούν σαν λογαριασμοί σε «Πέζος», με αξία ανταλλαγής 1:1,40 και να αποδοθούν στους ιδιοκτήτες τους μόνο μετά από την πάροδο αρκετών μηνών – οι υψηλότεροι, αυτοί που εμφάνιζαν δηλαδή μεγάλο πιστωτικό υπόλοιπο, μετά από πολλά έτη.

(γ) οι οφειλές, τα δάνεια δηλαδή, μπορούσε κανείς να τα αποπληρώσει - κατ’ αρχήν με αξία ανταλλαγής Πέζο/Δολάριο 1:1 (συνέφερε επομένως η πληρωμή των χρεών).

Η επονομαζόμενη αυτή «ασύμμετρη Πεζοποίηση», απασχόλησε τα δικαστήρια της Αργεντινής για πάρα πολλά χρόνια – το αποτέλεσμα ήταν τελικά η υιοθέτηση ενός καινούργιου σχεδίου ομολόγων, με το όνομα «BODEN». Επίσης, ο υπολογισμός των χρεών με την ισοτιμία 1:1,40 - συν τον επίσημο πληθωρισμό (από το 2003 όμως και μετά, άρχισαν να ξεπληρώνονται οι τραπεζικοί λογαριασμοί Corralon, λόγω της, καλύτερης του αναμενομένου, πορείας της Οικονομίας της χώρας).

Σαπίλα

 ΚΑΘΕ ΔΕΝΔΡΟ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΙΝΕΤΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΑΥΤΟ !!!
ΙΔΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΕΝΑ ΠΑΝΕΡΙ ΠΛΗΡΕΣ ΑΠ' ΤΟΥΣ ΚΑΡΠΟΥΣ ΤΟΥ ΔΕΝΔΡΟΥ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΕΩΣ, ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΩΤΕΡΟΝ, ΤΗΣ ΑΤΟΜΟΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΝΕΩΤΕΡΙΚΟΤΗΤΟΣ !!!
 ---------------

Σαπίλα
 

Το θεσσαλονικιώτικο κύκλωμα προστασίας, τοκογλυφίας, ξεπλύματος βρόμικου χρήματος και ρύθμισης φορολογικών υποθέσεων που αποκαλύφθηκε τις προηγούμενες ημέρες από τις αστυνομικές αρχές είχε επιχειρηματικό δομή, με θυγατρικές,διοικητική διάρθρωση,στελέχη μέλη και υπαλλήλους και πολιτική επαφή,διασύνδεση και υποστήριξη.

Τα πρόσωπα που το συγκροτούσαν επιφανή, πασίγνωστα στην κοινωνία της συμπρωτεύουσας, ορισμένοι υπεράνω υποψίας, με πολιτική ή συνδικαλιστική ιδιότητα και διεκδίκηση συμμετοχής στα κοινά. Ο ένας της ακροδεξιάς, ο άλλος της κεντροδεξιάς και ο τρίτος του ΠαΣοΚ, όλοι μαζί ένας κύκλος ταιριαστός γύρω από την απάτη,το φοροδιαφυγή και εντέλει το έγκλημα, όχι μόνο το κοινό, αλλά και το σημαντικότερο κατά της πατρίδας.

Και τα θύματά τους έμποροι,επιχειρηματίες, τζογαδόροι, της παραοικονομίας μέλη, που εκβιάζονταν είτε για την ασφάλεια των δραστηριοτήτων τους, είτε γιατί είχαν λάβει δανεικά ή απλώς επειδή διεκδικούσαν απαλλαγή φορολογική ή απλώς εργαλεία φοροαποφυγής και φοροδιαφυγής.

Πολυπλόκαμη η εταιρία και πολυμελής βεβαίως. Αντανάκλαση όπως όλα δείχνουν της σαπίλας που έχει διαπεράσει κάθετα και οριζόντια την ελληνική πολιτική και κοινωνία, φανερώνοντας στην πράξη γιατί η οικονομία νοσεί, γιατί το κράτος παρανομεί και αδρανεί, γιατί οι φόροι είναι λίγοι και η ζωή των πολλών ανθρώπων δύσκολη και βασανιστική.

Η κρίση, παρ' όλη τη δυστυχία της ωστόσο αποκαλύπτει τη σαπίλα και μαζί το πρόβλημα και τη λύση του. Προσφέρει λοιπόν την ευκαιρία να τελειώνουμε με όλη αυτή τη διακομματική σαπίλα, που όλους προσβάλλει και εκθέτει τους πάντες, δικαίως ή αδίκως.


18 Ιανουαρίου 2012

Οι «ηγέτες» που κατασκευάζουν τα ΜΜΕ και η ειδωλολατρία της απάτης


ΩΡΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ, ΑΞΙΟ ΜΕΛΕΤΗΣ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΥΜΙΟ !!!



Οι «ηγέτες» που κατασκευάζουν τα ΜΜΕ και η ειδωλολατρία της απάτης


Η ειδωλολατρία έχει πολλές μορφές. Το θεμέλιο ωστόσο κάθε ειδωλολατρίας είναι τούτο: Η αποκοπή, η απόσπαση και αυτονόμηση ενός προσώπου («υποκειμένου») από τις κοινωνικές και πολιτικές «δομές» μέσα στις οποίες λειτουργεί.

Αναμφίβολα σε κάθε κατάσταση και μορφή της ανθρώπινης πρακτικής υπάρχει η «προσωπική ευθύνη», αλλά αυτή είναι δευτερευούσης σημασίας. Το πρωτεύον, το καθοριστικό είναι η «δομή» μέσα στην οποία λειτουργούν τα πρόσωπα και η θέση που έχουν σε αυτήν τη «δομή».

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι:

Οι δυνατότητες και οι αδυναμίες των προσώπων καθορίζονται πρωταρχικά και σε μεγάλο βαθμό από τους κοινωνικούς χώρους και τις πολιτικές τους δομές μέσα στις οποίες είναι ενταγμένοι και από τις θέσεις που κατέχουν μέσα σε αυτές τις κοινωνικές και πολιτικές δομές εξουσίας.

Όταν αποκόψουμε τον άνθρωπο από τις δομές που είναι ενταγμένος και μέσα στις οποίες λειτουργεί, τον αποστειρώνουμε από τους κοινωνικούς χυμούς, τον εξατμίζουμε από Ιστορία, τον αφυδατώνουμε από το πολιτικό περιεχόμενο των «δομών» εντός των οποίων ενεργεί και λειτουργεί: Τον καθιστούμε δηλαδή μια προσωπικότητα ΕΞΩ και ΥΠΕΡΑΝΩ της Κοινωνίας, της Ιστορίας και της Πολιτικής, ένα ΕΙΔΩΛΟ…
Το να επικεντρώνουμε την προσοχή μας αποκλειστικά σε πρόσωπα, το να ηρωποιούμε και να θεοποιούμε πρόσωπα, όλα αυτά μας εντοιχίζουν στη ΛΟΓΙΚΗ της καθεστωτικής ΑΠΑΤΗΣ.
Η «παραγωγική εστία» της καθεστωτικής απάτης, η «ουσία» της και η «ψυχή» της βρίσκονται στην «προσωποποίηση» (ειδωλολατρία) της Ιστορίας, της κοινωνικής και πολιτικής ζωής.
Αυτή η δόλια μέθοδος της «προσωποποίησης» δεν κηδεύει μόνο κάθε επιστήμη και κυρίως την ιστορική, οικονομική, κοινωνική και πολιτική επιστήμη, αλλά παρακάμπτει και εξαφανίζει τις πραγματικές αιτίες του ανθρώπινου δράματος, τις «αμαρτίες», τα εγκλήματα και τις ευθύνες των δομών εξουσίας: Κράτους, κυβερνητικού οικοδομήματος, κομμάτων, Κοινοβουλίων κ.λ.π…

Τα πάντα επικεντρώνονται στις δυνατότητες ή τις αδυναμίες των προσώπων, στις «αμαρτίες» τους και στον «κακό» χαρακτήρα τους, στους «καλούς» ή «κακούς» ηγέτες…
Ένα παράδειγμα:

Είναι γνωστό το σύνθημα: «Αλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι».

Το σύνθημα αυτό εκφράζει βεβαίως την ΟΡΓΗ και το «αίσθημα» της κοινωνίας (από αυτή την άποψη είναι υγιέστατο), αλλά ταυτόχρονα παραπλανά διότι εστιάζει την οργή και την αηδία στο ΠΡΟΣΩΠΟ-δημοσιογράφος.

Παρακάμπτει και αφανίζει τη ΔΟΜΗ της δημοσιογραφίας, το πεδίο της δικτατορικής «ενημέρωσης» των πραγματικών ληστών και δημίων: Των «νταβάδων».

Οι δημοσιογράφοι μέσα σ’ αυτό το ολοκληρωτικά καθεστωτικό πεδίο, μέσα σ’ αυτήν τη δομή εξουσίας αποτελούν το ΣΥΜΠΤΩΜΑ και όχι το ΑΙΤΙΟ: Είναι το επιφαινόμενο μιας δομής, όμοια όπως το ήλεκτρο είναι η έκφραση ενός ηλεκτρομαγνητικού πεδίου…

Είναι αυτό το εξουσιαστικό πεδίο (δομή) που καθορίζει και «παράγει» τον «χαρακτήρα», τη δύναμη, την πομπώδη ανοησία, και την αυθάδεια των δημοσιογράφων, όλα αυτά ανάλογα με τη θέση που κατέχει ο καθένας μέσα σ’ αυτό το πεδίο…

Έχει μεγάλη σημασία λοιπόν, όπως μας υπογραμμίζει και ο Pierre Bourdieu, να αποδραματοποιηθεί η ανάλυσή μας για τους δημοσιογράφους για να μη κτυπάμε, έτσι, μόνο το σαμάρι και να αφήνουμε ανέπαφο το γάιδαρο, την άκρως εξουσιαστική ΔΟΜΗ της δημοσιογραφίας και τους πρωτογενείς παράγοντες της δημοσιογραφικής φρενοβλάβειας: Τους «νταβάδες»…

Έχει, ιδιαίτερα μεγάλη σημασία, σήμερα, που τα ΠΑΝΤΑ περνάνε και καθορίζονται μέσα από τα κανάλια των «νταβάδων»: Είναι τα κανάλια αυτά που εκτρέφουν και προβάλλουν τα «νέα πρόσωπα» του καθεστώτος και σχεδιάζουν νέες μορφές εξαπάτησης και νέες αλυσίδες…

Σήμερα, ακόμα και οι απατηλές εκλογικές διαδικασίες, είναι υποταγμένες ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ στα κανάλια των «νταβάδων». Οι εκλογές π.χ., εάν θα γίνουν και όταν θα γίνουν, θα είναι εκλογές που θα περνάνε ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ μέσα από τις οθόνες των ΜΜΕ.

Η σήψη του πολιτικού εποικοδομήματος, η ΟΡΓΗ και η ΑΗΔΙΑ του κόσμου θα ΑΦΑΝΙΣΕΙ και αυτές τις παραδοσιακές συγκεντρώσεις των κομμάτων και των πολιτικών: ΟΥΔΕΙΣ θα τολμήσει να ξεμυτίσει σε ανοικτούς χώρους…

Η μόνη εκλογική αρένα θα είναι αυτή του τηλεθεάματος και των ΕΠΙΛΟΓΩΝ των «νταβάδων».

Αυτό το γεγονός έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ πολιτική σημασία διότι αυτές οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ και ΠΡΟΒΟΛΕΣ του τηλεθεάματος θα κατασκευάζουν και θα διαμορφώνουν το πολιτικό σκηνικό που θέλουν τα δικτατορικά ΜΜΕ (οι «νταβάδες» κάθε κοπής και χρώματος), και τα πολιτικά «πρόσωπα» των «νταβάδων»: πρόσωπα όλων των χρωμάτων της πολιτικής ίριδας…

Η απελπισία και η ΟΡΓΗ του ελληνικού λαού αναζητά ηγέτες. Αυτούς τους «ηγέτες» επιδιώκουν εναγωνίως να κατασκευάσουν και να προβάλουν οι νεοταξικοί μας δήμιοι, μέσω των ΜΜΕ και ιδιαίτερα του τηλεθεάματος: Τους «ηγέτες» των εκπομπών και των τηλεπαραθύρων, δηλαδή τους πλαστικούς «ηγέτες» των «νταβάδων»…

Φυσικά έχουμε ανάγκη από μεγάλους ηγέτες. Μόνο που αυτοί διαμορφώνονται ΜΕΣΑ από τους αγώνες του ελληνικού λαού στο δρόμο, μέσα από την ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος και την ΑΥΤΟ-Οργάνωση της λαϊκής ΟΡΓΗΣ.

Μέσα από τα κανάλια του καθεστώτος και τις ηρωποιήσεις προσώπων διαμορφώνονται οι «ηγέτες» του καθεστώτος, οι «ηγέτες» των ΔΟΜΩΝ του χρήματος: Αυτή είναι αλφαβητική αλήθεια…


Αυτό το αναπτύσσουμε πιο συγκεκριμένα στα άρθρα:
α). «Οι δύο «όψεις» των «εθνοσωτήριων ψαλμών
β). «Μεγάλες φιλοδοξίες και μικρές φιλοδοξίες»

Παραθέτουμε το πρώτο:

Οι δύο «όψεις» των «εθνοσωτήριων ψαλμών


Βαδίζουμε στον τάφο μας πολιορκημένοι από φαιδρούς ψαλμούς: Ψαλμοί για τη …σωτηρία μας!!!

Για ποια «σωτηρία»; Για το τέλος του δρόμου: Να μπούμε και να εντοιχιστούμε στον τάφο, για τον πλήρη δηλαδή ενταφιασμό μας…

Τέτοιου είδους είναι οι «εθνοσωτήριοι» ψαλμοί αυτής της εκτρωματικής κυβέρνησης των τριπόδων (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ): Τα δωσίλογα «τρίποδα» της διεθνούς χρηματιστηριακής και τραπεζικής χούντας και των ευρω-δικτατορικών μηχανισμών της.

Οι «εθνοσωτήριοι» ψαλμοί κατακλύζουν, σαν άγρια νεροποντή, τα πάντα από τα μεγάλα λαρύγγια των μίσθαρνων οργάνων της φαιάς προπαγάνδας: ΜΜΕ και από τα πολυεδρικά και πολύχρωμα δίκτυα των ακαδημαϊκών και πνευματικών ιερατείων…

Οι «εθνοσωτήριοι» ψαλμοί δεν έχουν μόνο μία «όψη», την ορατή κυβερνητική «όψη». Έχουν και την «όψη» της καθεστωτικής «αντιπολίτευσης»: τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Η «αντιπολιτευτική» αυτή όψη αποτελεί πάντα την ασφαλιστική δικλίδα ενός καταρρέοντος καθεστώτος και φοράει πάντα πολύχρωμες μάσκες με αστραφτερά μακιγιάζ: Είναι, δηλαδή, το δόλιο ναρκωτικό και παραισθησιογόνο του καθεστώτος το οποίο, σε εποχές γενικής σήψης και πολιτικής κατάρρευσης, προβάλλεται σαν «αντίδοτο» στη φρίκη…

Ο χαρακτήρας αυτής της «αντιπολιτευτικής» απάτης συνίσταται σε τούτο: Στην εκλογική της λογική, λογική εξ ορισμού άκρως καθεστωτική.

Ο κοινοβουλευτικός φετιχισμός, δηλαδή ο εκλογικός κρετινισμός, αποτελεί το δομικό χαρακτηριστικό της καθεστωτικής απάτης.

Η ιστορία έχει αποφανθεί τελεσίδικα επ’ αυτού: Από τον κοινοβουλευτικό δρόμο ΠΟΤΕ και ΠΟΥΘΕΝΑ δεν έγιναν ριζικές ανατροπές και κατακτήσεις, ούτε καν πλησίασαν οι λαοί το δρόμο της δικής τους πολιτικής συμμετοχής και αυτό-οργάνωσης.

Το αντίθετο: Ο κοινοβουλευτισμός ήταν η «δημοκρατία» κατά την οποία εκχωρούσε ο λαός την εξουσία του στους μεταπράτες και πληρεξούσιους, μια εκχώρηση που έφραζε κάθε δίοδο στην πραγματική λαϊκή εξουσία και αυτό-οργάνωση, στην πραγματική δημοκρατία…

Ο κοινοβουλευτισμός είναι αναμφίβολα μια μεγάλη ιστορική κατάκτηση της ανθρωπότητας, αλλά έχει νόημα ΜΟΝΟ όταν αυτή η κατάκτηση δεν γίνεται ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΣ. Έχει νόημα δηλαδή όταν αποτελεί συμπληρωματικό στοιχείο των εργατικών και λαϊκών αγώνων, τακτικό μέσον της στρατηγικής ανάπτυξης, οργάνωσης, διαπαιδαγώγησης και συνειδητοποίησης του λαού και ΟΧΙ υποκατάστασης του λαού και των κινημάτων από τους εκλογικούς πληρεξούσιους…

Σήμερα ο κοινοβουλευτικός δρόμος είναι ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ελεγχόμενος και υποταγμένος στους μηχανισμούς των «νταβάδων» (διεθνών και εγχώριων), στα μεγάλα αφεντικά των μαφιών του χρήματος και των πολυπλόκαμων μηχανισμών και «μπράβων» τους: ΜΜΕ, εταιρείες βολιδοσκοπήσεων, δίκτυα ιδεολογικών και πολιτικών ροπαλοφόρων, ποικίλα και πολύχρωμα καθεστωτικά ιερατεία…

Το ίδιο, ολοκληρωτικά ελεγχόμενα, χειραγωγούμενα και υποταγμένα είναι και τα κόμματα τα οποία έχουν φετιχοποιήσει τον εκλογικό δρόμο και έχουν καταστήσει τον κοινοβουλευτισμό ειδωλολατρία…

Η άλλη «όψη», συνεπώς των «εθνοσωτήριων» ψαλμών είναι η «αντιπολιτευτική» κοινοβουλευτική ειδωλολατρία.

Αυτή η «ειδωλολατρία» θα πρέπει να αποτελεί το πολιτικό κριτήριο, τη Λυδία Λίθο, για την αξιολόγηση κάθε κόμματος και πολιτικού σχήματος, κάθε πολιτικής «εκκόλαψης».

Κάθε τι που καθορίζεται ΟΧΙ από την ανάπτυξη, συνειδητοποίηση και ΑΥΤΟ-οργάνωση του λαού και των ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ του, κάθε τι που δεν συμβάλλει, θεωρητικά και πρακτικά, στην Πολιτική και Οργανωτική συγκρότηση της λαϊκής ΟΡΓΗΣ, αλλά κερδοσκοπεί εκλογικά πάνω στη λαϊκή ΟΡΓΗ, εξ ορισμού κινείται ΕΝΤΟΣ των καθεστωτικών πλαισίων: Των άμεσα ελεγχόμενων κα υποταγμένων στους μηχανισμούς της Νέας Τάξης.

Σήμερα, για να προσανατολιστεί κανείς μέσα στον κυκεώνα της πολιτικής σύγχυσης και της «αντιπολιτευτικής» ΑΠΑΤΗΣ (κομμάτων, νέων σχημάτων και Μεσσιών) ΔΕΝ πρέπει να πιστεύει τα λόγια, αλλά να μελετά την ιστορία όλων αυτών, να μελετά όχι τόσο αυτό που λένε όλοι αυτοί για τον εαυτό τους ή τα «ωραία» τους λόγια (και αυτά δραματικά ετεροχρονισμένα), ΑΛΛΑ να μελετά προσεκτικά την ΠΡΑΚΤΙΚΗ τους συμπεριφορά και τον πολιτικό τους ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.

Να μελετά εκείνο που κάνουν στην πράξη, τη συνέπειά τους, πώς ενεργούν και ποια στάση κρατούν στα μεγάλα ζητήματα της εποχής μας και ιδιαίτερα σε κείνα που θίγουν καταλυτικά τα θεμέλια της Νέας Τάξης όπως και σε εκείνα που μας οδήγησαν στο σημερινό εφιάλτη: Από την ΕΕ και την Ευρωζώνη, μέχρι τα στρατηγικά ζητήματα υπονόμευσης και διάλυσης της εθνικής μας υπόστασης και των ιστορικών ιστών της ελληνικής κοινωνίας (π.χ. λαθρομετανάστευση, άγριες και ισοπεδωτικές επιθέσεις εναντίον της Ιστορίας, εναντίον των εθνικών δομών και συμβόλων καθώς και του ορθόδοξου φρονήματος όπως και η «αντιρατσιστική» τρομοκρατία, τα ποικίλα τρομοκρατικά παιχνίδια χειραγώγησης του λαού και πολλά άλλα…).

Το σπουδαιότερο: Για να προσανατολιστεί κανείς μέσα στο σημερινό τυφώνα των πολιτικών, «εθνοσωτήριων» ψαλμωδών πρέπει να εξετάσει προσεκτικά το ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ των πολιτικών σχέσεων που προωθούν αυτοί οι «ψαλμωδοί» με το λαό. Είναι χαρακτήρας που θέτει ΠΡΑΚΤΙΚΑ ως υποκείμενο των εξελίξεων το λαό, την πολιτική και οργανωτική του ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ συγκρότηση ή τοποθετεί ΠΡΑΚΤΙΚΑ το λαό και την ξεχειλίζουσα οργή του στη θέση του ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟΥ της εκλογικής κερδοσκοπίας, προβολής και αναρρίχησης των «ψαλμωδών»…

Οι σχέσεις που αναπτύσσουν και εδραιώνουν με το Λαό τα κόμματα, οι ηγέτες και η πληθώρα των νέων «σωτήρων» που ξεφυτρώνουν, σαν τα Μανιτάρια σήμερα (με την συστηματική, διακριτική και δόλια προβολή τους από τους μηχανισμούς προπαγάνδας), είναι το Α και το Ω της πολιτικής έρευνας και κριτικής.

Ο «εθνοσωτήριος» Λόγος που αναπτύσσει και εδραιώνει εκλογικές σχέσεις μεταξύ κόμματος και λαού, που ερημώνει το κινηματικό τοπίο, που καταλύει τη διαλεκτική κλίμακα και τις «σκαλωσιές» ενός ισχυρού στελεχικού δυναμικού μέσα στο αγωνιστικό γίγνεσθαι αλλά εστιάζει τα πάντα στην εκλογική σχέση του κομματικού «πληρεξούσιου» με τα λαό, είναι ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ καθεστωτικός και ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ελεγχόμενος από τους μηχανισμούς των μεγάλων αφεντικών…


Είναι, τουλάχιστον, αστείο να εμφανίζεται κάποιος σαν «σωτήρας» με βάση το «πρόσωπό» του και τα «ωραία» του λόγια, με βάση μια πολιτική σχέση με τους εξεγερμένους και απελπισμένους πολίτες, ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ προσωπική και εκλογική: Αυτό είναι ακραία μορφή εκλογικής ειδωλολατρίας και βοναπαρτισμού σταλινικής εξαχρείωσης…
Ένας ηγέτης από την πλευρά των λαϊκών κινημάτων δεν αναπτύσσει ΠΟΤΕ τέτοιου είδους προσωπολατρικές σχέσεις και δεν μπορεί να ΥΠΑΡΞΕΙ δίχως «σκαλωσιές» ισχυρών μεσαίων και ανώτερων στελεχών του λαϊκού κινήματος.

Τέτοιοι ηγέτες, δίχως κινηματικό «έδαφος» και «σκαλωσιές» εκκολάπτονται και κατασκευάζονται ΜΟΝΟ από το καθεστώς στη βάση των εκλογικών σχέσεων και της καθεστωτικής ειδωλολατρίας…

Γι αυτό και βρίσκουν ΠΑΝΤΑ πρόσβαση, διακριτική στην αρχή, στις εστίες προπαγάνδας, διαφήμισης και προβολής του καθεστώτος.

Σήμερα, όπως έχουμε αναλύσει σε άλλα κείμενα κατασκευάζεται μια πολύχρωμη ποικιλία νέων ανδρεικέλων τα οποία αύριο θα αξιοποιηθούν δεόντως για την αναπαλαίωση του καταρρέοντος πολιτικού σκηνικού: Σχήματα και πολιτικές δυνάμεις «αριστερών» ροπών και «κεντροαριστερών» επιμειξιών και χρωμάτων.

Δεν είναι, λοιπόν, τυχαία η νεροποντή των δημοσκοπήσεων και η ανοικτή προβολή των «αριστερών» δορυφόρων και δεκανικιών της παγκοσμιοποίησης: ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, Κουβέλη και πιο «ριζοσπαστικών» …μετώπων «εθνοσωτήριων» μελωδών…

Η Συνταγή στην Ελλάδα έχει εφαρμοστεί με επιτυχία πολλές φορές και μας οδήγησε στο σημερινό εφιάλτη…

Αν πέσουμε και πάλι στην παγίδα τους θα θρέψουμε τους νέους «σωτήρες» μας από τις δυνάμεις εκείνες που όλο αυτό το διάστημα των τελευταίων δεκαετιών υπήρξαν οι πλέον φανατικοί στυλοβάτες της Νέας Τάξης, των ιδεολογημάτων της και των «διαστροφών» της: ΣΥΝ, Κουβέλης και λοιποί Μεσσίες του «αριστερού» και σταλινικού παιχνιδιού που σήμερα φοράνε «εθνοσωτήριες» μάσκες…

Φυσικά το σκοτάδι δεν είναι τόσο πυκνό, όσο φαίνεται. Θα διαλυθεί ΑΜΕΣΑ μόλις μπει σε κινηματική ενέργεια, δηλαδή ξεχυθεί στο ΔΡΟΜΟ, η λαϊκή ΟΡΓΗ, γεγονός που δεν θα αργήσει.

ΤΟΤΕ όλοι οι κάλπικοι παράδες (και είναι δραματικά πολλοί) θα αποκαλυφτούν…

ΟΛΑ τα σχέδια του καθεστώτος και οι πολιτικές τους κατασκευές θα σωριαστούν σαν χάρτινος πύργος…

ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΠΟΝΕΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΚΙΣΤΑΝΟΥΣ !!!

ΣΟΚ: Πακιστανός πιλοτάριζε το T-37C της ΤΗΚ που έπεσε στο Αιγαίο!
18-01-2012



Image

Πακιστανός αξιωματικός της PAF (Pakistan Air Force) και μάλιστα εκπαιδευτής ήταν ο ένας από τους δύο χειριστές, οι οποίοι σκοτώθηκαν κατά την χθεσινή πτώση του εκπαιδευτικού αεροσκάφους της τουρκικής Αεροπορίας T-37C το οποίο συνετρίβη στο Αιγαίο, στο ύψος της Σμύρνης. Το αεροσκάφος πραγματοποιούσε εικονικές διεισδύσεις στο Αιγαίο και ασκήσεις  ναυτιλίας σε χαμηλό ύψος.

Πρόκειται για τον επισμηναγό Μασούντ Χουσάιν Τσαχάρ, ο οποίος ήταν εκπαιδευτής, με εκπαιδευόμενο τον νεαρό χειριστή, υποσμηναγό Σερκάν Σαγκίρ, μόλις 23 ετών, καταγόμενο από την Ανατολία και την επαρχία Ερζινκάν, ο οποίος είχε προσφάτως αποφοιτήσει. Τα συντρίμμια βρέθηκαν (φωτό από την ανέλκυση), αλλά οι σωροί του Πακιστανού και του Τούρκου που ήθελαν να κάνουν κολπάκια στο Αιγαίο δεν έχουν μετά απο δύο ημέρες ερευνών βρεθεί.

Ο Πακιστανός επισμηναγός εκπαίδευε τον νεαρό Τούρκο στο πλαίσιο διμερούς προγράμματος – συμφωνίας στρατιωτικών ανταλλαγών, ανάμεσα στην Τουρκία και το Πακιστάν, κάτι που καταδεικνύει τις στενές σχέσεις των δύο χωρών (αλήθεια οι ανίκανοι πολιτικοί μας ταγοί πόσο έχουν εκμεταλλευθεί την αντιπαλότητα Ινδίας-Πακιστάν με την ανάπτυξη των ελληνο-ινδικών σχέσεων;) και μάλιστα δείχνει ότι το Πακιστάν συμμετέχει κανονικά στην πολεμική προπαρασκευή της γειτονικής χώρας.
Το αεροσκάφος το οποίο κατέπεσε τη Δευτέρα 16 Ιανουαρίου στις 16.04 ανοικτά των ακτών της πόλης Φώκαια, ανήκε στην 122ης Μοίρας εκπαίδευσης Akrep (Scorpion) και η βάση του ήταν στο αεροδρόμιο του Cigli πλησίον της Σμύρνης. 

Η τουρκική Αεροπορία διαθέτει 55 Cessna T-37B/C Tweety Birds τα οποία πρόκειται σύντομα να αντικατασταθούν από τα 40+15 KAI/TAI KT-1T.  Πρόκειται για το δεύτερο αεροσκάφος του ιδίου τύπου που χάνει η τουρκική Αεροπορία απο τα μέσα Ιουλίου του 2011 όταν ένα T-37C είχε πέσει στον κόλπο της Σμύρνης με την απώλεια και των δύο πιλότων. Στην επιχείρηση έρευνας και διάσωσης συμμετέχουν ένα αεροσκάφος CN-235, ένα ελικόπτερο Cougar και τρία σκάφη της Τουρκικής Ακτοφυλακής.

Μάλλον είναι ο πρώτος Πακιστανός αξιωματικός της Αεροπορίας που σκοτώνεται στο Αιγαίο, ενώ εκτελούσε ασκήσεις που στόχο έχουν την Ελλάδα....
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Δεν έχουν τον Θεό τους!


 Δεν έχουν τον Θεό τους! 

Το 2011 τα ελληνικά πολιτικά κόμματα πήραν μεγαλύτερες επιχορηγήσεις από το ελληνικό κράτος σε σχέση με το 2010 και παρά το γεγονός ότι όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες είδαν το ίδιο διάστημα τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται αισθητά, λόγω της κρίσης. Τελικώς σε αυτή την χώρα υπάρχει πράγματι μία τάξη ανθρώπων που δεν την αγγίζει η κρίση. Σωστά μαντέψατε, ο λόγος για το πολιτικό προσωπικό...



Δεν θα σταθούμε στο απαράδεκτο των κρατικών επιχορηγήσεων στα πολιτικά κόμματα και μάλιστα με τρόπο που αποκλείει την ισότιμη μεταχείριση νέων πολιτικών σχημάτων. Δεν θα μιλήσουμε σήμερα για τα δάνεια που έχουν πάρει από το τραπεζικό σύστημα, προεξοφλώντας ότι θα συνεχίσουν να κυβερνούν την Ελλάδα στα επόμενα τριάντα χρόνια. Ούτε θα σχολιάσουμε ότι παρά τα σκανδαλώδη δάνεια έχουν απλήρωτο το προσωπικό τους. Αλλά δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε για το θράσος τους: Πώς θα μπορέσουν να κοιτάξουν αύριο στα μάτια τον ψηφοφόρο τους;

Είναι σαφές ότι οι άνθρωποι αυτοί αδυνατούν ακόμη και σήμερα να αντιληφθούν τι ακριβώς συμβαίνει γύρω τους. Μοιάζει να είναι εξωφρενικό, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό. Μπορεί να μιλάνε για ανεργία, αλλά αμφιβάλουμε αν ξέρουν τι ακριβώς σημαίνει να είναι κανείς άνεργος. Μπορεί να εκφράζουν την συμπάθειά τους σε όσους είδαν τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται, αλλά δεν πρέπει να έχουν νιώσει την απειλή να τους πάρει τη τράπεζα το σπίτι τους, επειδή καθυστέρησαν την δόση του δανείου. Σε διαφορετική περίπτωση, αν πραγματικά γνώριζαν για τι ακριβώς πράγμα μιλάνε, θα είχαν οι ίδιοι επαναστατήσει και δεν θα επέτρεπαν στα κόμματά τους να εκτεθούν με έναν τέτοιο τρόπο στα μάτια της κοινής γνώμης.

Έχουν γραφτεί χιλιάδες άρθρα για την ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού. Το λυπηρό είναι ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει κάνει κάτι το ιδιαίτερο αυτά τα δύο χρόνια της κρίσης για να αναδείξει νέες δυνάμεις στην πολιτική σκηνή. Μπορεί να γκρινιάζει στις παρέες του, να ρίχνει φάσκελα στις συγκεντρώσεις, αλλά δεν έχει κάνει κάτι περισσότερο από αυτά! Με άλλα λόγια, βρίσκουν και τα κάνουν. Μπορεί το πολιτικό προσωπικό να είναι ανίκανο, αλλά το ίδιο ανίκανος έχει αποδειχτεί μέχρι σήμερα και ο Ελληνικός λαός. Είναι σαν ο υπάλληλος να οδηγεί την επιχείρηση στην καταστροφή και ο βασικός μέτοχος της επιχείρησης (ο λαός) να μην έχει την εσωτερική δύναμη να τον απολύσει. Και το γεγονός αυτό είναι βέβαιο ότι θα αυξήσει περαιτέρω το θράσος του υπαλλήλου. Κοντός ψαλμός...

Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

All About PIPA and SOPA, the Bills That Want to Censor Your Internet

Is the design of big cruise ships flawed?