Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


****************************************************************************************************************************************

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ
ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ - ΔΩΡΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ - κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα
****************************************************************************************************************************************

ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ

ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ
κλικ στην εικόνα
****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

31 Ιουλίου 2011

ΣHMANTIKON-Χρ. Γιανναρᾶς-Τα τρία σημάδια παλιγγενεσίας


Hμερομηνία :  31-07-11


Τα τρία σημάδια παλιγγενεσίας


Tου Χρηστου Γιανναρα


Aμέσως μετά τον δεύτερο μεγάλο πόλεμο, τη γερμανική κατοχή, τον λιμό της κατοχής και την πολυαίμακτη κομμουνιστική ανταρσία, οι πρώτοι «τουρίστες» που έφτασαν μαζικά στη συφοριασμένη Ελλάδα ήταν Ελληνοαμερικανοί. Ερχονταν να ξαναβρούν όσους συγγενείς επέζησαν, να μετρήσουν νεκρούς, να κομίσουν όποια ιδιωτική βοήθεια ήταν μπορετό, κυρίως σε ρουχισμό.
Πρέπει αυτές οι επισκέψεις να έγιναν αισθητές στην ελλαδική κοινωνία, ήταν εκτεταμένο φαινόμενο. Ο Ελληνοαμερικανός συγγενής αποτέλεσε αξιοπερίεργη παρουσία, σχολιάστηκε, κρίθηκε, ταξινομήθηκε: Η αμερικανίζουσα προφορά των ελληνικών, η διάνθισή τους με ελληνοποιημένες αμερικάνικες λέξεις, οι περίεργες αμφιέσεις, οι συνεχείς συγκρίσεις του αμερικανικού με τον ελληνικό τρόπο του βίου, μαζί και μια αφέλεια εμπιστοσύνης τις ανθρώπινες σχέσεις (σε αντίθεση με την οξυμμένη πάντοτε καχυποψία των Ελλαδιτών), όλα αυτά μαζί, συγκροτούσαν τον τύπο που χαρακτηρίστηκε σκωπτικά: ο «μπρούκλης» (προφανώς από τον κάτοικο του Brooklyn) ή «το αμερικανάκι» [ΛAΘOΣ! «το αμερικανάκι» EINAI O ΣKΩΠTIKOΣ XAPAKTHPIΣMOΣ TΩN AMEPIKANΩN TOY 6ου ΣTOΛOY OTAN TOYΣ ΓNΩPIΣAN OI EΛΛHNEΣ KAΘΩΣ NAYΛOXOYΣAN ΣYXNA ΣTO ΦAΛHPO].


Η ελλαδική κοινωνία έβγαινε τότε από μια συντελεσμένη καταστροφή, η χώρα ήταν ερειπωμένη, πάρα πολλά χωριά εγκαταλελειμμένα, στέρηση και φτώχεια απροσμέτρητη, η ανασφάλεια κυρίαρχο αίσθημα. Κι όμως ο Ελλαδίτης έβλεπε τον φανταχτερό σε όλα του «μπρούκλη» με συμπάθεια αλλά αφ' υψηλού. Δεν παραδόθηκε με κεχηνότα θαυμασμό στο «μοδέρνο» και στο φανταχτερό, στάθηκε όχι απλώς κριτικά, αλλά και με σκώμμα, που σημαίνει: με κάποια συναίσθηση υπεροχής.


Ειρωνεύτηκαν και σατίρισαν οι Ελλαδίτες την αισθητική των Ελληνοαμερικανών και τη γλωσσική τους υποβάθμιση. Δεν μπορούσαν, τότε, να μην περιγελάσουν (διακριτικά ή εκ των υστέρων) το θέαμα ενήλικου άνδρα με πολύχρωμα σορτς και λουλουδάτο πουκαμισάκι ή της ώριμης γυναίκας με ξέχειλα από μαραμένες σάρκες εξώπλατα φορέματα και πελώρια ντεκολτέ. «Σνόμπαρε» αυτή την ανεμελιά για την αισθητική ο Ελλαδίτης, όπως τη σνομπάρει πάντοτε κάθε καλλιεργημένος άνθρωπος, που ξέρει να ξεχωρίζει το τι του ταιριάζει από το τι ομοιότροπα επιβάλλει η μόδα. Καθόλου τυχαία ο αισθητικός εκβαρβαρισμός της αμφίεσσης στις ΗΠΑ συμβαδίζει με τα τεράστια ποσοστά παχυσαρκίας του πληθυσμού και τα ανάλογα ποσοστά των «λειτουργικώς αναλφαβήτων».


Λειτούργησε επίσης τότε, ως αφορμή αφ' υψηλού θεώρησης των «μπρούκληδων», η κακή γλωσσική τους εκφραστική: γελούσαν οι Ελλαδίτες με τα γραμματικά και συντακτικά λάθη στη γλώσσα τους. Καταστραμμένοι, ρημαγμένοι, ζώντας με μεγάλες στερήσεις, επέμεναν να αξιολογούν τους ανθρώπους από τη γλώσσα που μιλούσαν, όχι από τα λεφτά τους, όχι από τις χρυσές καδένες. Ο Μποστ, ιδιοφυής σκιτσογράφος, κατάκτησε την ελλαδική κοινωνία ποντάροντας ακριβώς στη γραμματική και συντακτική ευαισθησία (και κατάρτιση) των Ελλήνων - σήμερα κανένας δεν θα γελούσε με το καυστικό του χιούμορ, αφού το στραπατσάρισμα της γλώσσας που χαρακτήριζε άλλοτε τους απαίδευτους και τους ολιγόνοες είναι σήμερα γνώρισμα υπουργών και πρωθυπουργών.


Είναι συναρπαστικό να μελετήσει κανείς την παραλληλία γλωσσικής ευαισθησίας (ακόμα και άσχετης από σχολική φοίτηση και σπουδές) με τις αισθητικές απαιτήσεις στην ένδυση, σε προγενέστερα χρόνια. Να μελετήσει κυρίως το πώς προσέλαβαν το δυτικό ένδυμα οι Ελληνες στο ελλαδικό κράτος και πώς οι Ελληνες οι εκτός ελλαδικού κράτους. Γιατί κάποτε η Ελληνίδα της Αλεξάνδρειας, της Σμύρνης, της Οδησσού, της Τραπεζούντας φορούσε τη μακριά τουαλέτα με την τέλεια άνεση της οποιασδήποτε Ευρωπαίας, ενώ η Ελλαδίτισσα που πρωτόβαλε τέτοιο φόρεμα στο Μπρούκλιν ή στο Σικάγο έμοιαζε αμέσως να μιμείται κάτι ξένο και γι' αυτό να μοιάζει κωμική. Το ίδιο και ο άντρας με το φράκο ή το σμόκιν.


Το μυστικό πρέπει να ήταν ότι οι Ελληλνες οι εκτός ελλαδικού κράτους ένιωθαν περήφανοι για την ελληνικότητά τους, ζούσαν την ελληνικότητα ως πολιτισμική υπεροχή, ως ποιότητα ζωής. Με αυτή τη βιωματική σιγουριά είχαν την αυτονόητη άνεση να προσλαμβάνουν οτιδήποτε καινούργιο που το εύρισκαν ταιριαχτό με τα γούστα τους, να το αφομοιώνουν στον «αέρα» της ευγενικής τους καταγωγής. Αυτή τη στάση πρέπει να υπονοούσε ο Γιάννης Τσαρούχης όταν έλεγε: «Για να είσαι κοσμοπολίτης, πρέπει πρώτα να είσαι Ελληνας».


Η επίσημη ιδεολογία του «εθνικού» κράτους (τόσο στην εκπαίδευση όσο και στην πολιτική πρακτική - στη συγκρότηση των θεσμών και στη λειτουργία τους) ήταν πάντοτε στους αντίποδες της κοσμοπολίτικης αρχοντιάς: Το κράτος προϋπέθετε την Ελλάδα βαλκανική επαρχία της Ευρώπης, που για να εκπολιτιστεί και εκσυγχρονιστεί, όφειλε να μιμηθεί (όχι να προσλάβει) τη Δύση. «Πρόοδος» ήταν η αντιγραφή, ο πιθηκισμός από μειονεξία ή ξιπασιά, που καθηλώνει στον ρόλο του ουραγού, στο ρίσκο της παρωδίας, της καρικατούρας - τον «μπρούκλη» τον γέννησε το ελλαδικό κράτος, όχι η αμερικανική κοινωνία.


Το κακοφορεμένο φράκο συνοδεύτηκε στην κρατική Ελλάδα από δάνειες αντιλήψεις για τη γλώσσα (κοραϊκή «καθαρεύουσα» και ψυχαρική «δημοτική») και από επαχθή δάνεια χρηματικά που κράτησαν τους Ελλαδίτες πάντοτε υποτελείς των «φίλων» και «συμμάχων» τους Ευρωπαίων. 
Τι σύμπτωση, που ο εκπασοκισμός της ελλαδικής κοινωνίας, τα τελευταία τριάντα επτά χρόνια, αναζωπύρωσε εντυπωσιακά το ίδιο τριπλό σύμπτωμα: Κατάστρεψε, σε βαθμό αναπηρίας, τη νεοελληνική γλώσσα και έκφραση. Προπαγάνδισε την «ανεμελιά» στην αμφίεση βυθίζοντας μεγάλες πληθυσμικές ομάδες σε ενδυματολογική ακαλαισθησία, την πιο επιδεικτική που γνώρισε ποτέ αυτός ο τόπος. Και καταδίκασε το κράτος σε ανήκεστη οικονομική υποτέλεια, για το υπόλοιπο του αιώνα, λόγω εξωφρενικού δανεισμού με τους πιο ταπεινωτικούς όρους.


Συμπέρασμα: Αν υπάρξει ποτέ πολιτική παράταξη με συνεπή και προγραμματικό αντι-πασοκισμό, θα το αντιληφθούμε από τρία σημάδια: Θα έχει πρώτη προτεραιότητα, τη γλώσσα. Η εξωτερική εμφάνιση των μπροστάρηδων θα απηχεί την αρχοντιά της ελληνικής λαϊκής παράδοσης, αυτήν που μεταγγίζεται με το γάλα της μάνας. Και τρίτο, θα συνεγείρει τους Ελληνες σε αγώνα απεξάρτησης από τον πατριδοκτόνο δανεισμό.
Αυτά τα τρία.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_31/07/2011_1295913

KΛIMAKΩNETAI H EΠIΘEΣIΣ ΦIMΩΣEΩΣ TOY ΔIAΔIKTYOY

KΛIMAKΩNETAI H EΠIΘEΣIΣ ΦIMΩΣEΩΣ TOY ΔIAΔIKTYOY KAI EIΣ AYTHN ENTAΣΣETAI TO KATΩTEPΩ

KYPION APΘPON THΣ KAΘHMEPINHΣ

Hμερομηνία :  28-07-11 



Το Διαδίκτυο έχει καταστεί παγκοσμίως σημαντικό μέσο έκφρασης των πολιτών και στοιχείο κάθε ώριμης δημοκρατίας. Στην Ελλάδα δυστυχώς εξετράφη τα τελευταία χρόνια ένα άρρωστο φαινόμενο ανώνυμων ιστοσελίδων, οι οποίες επιδίδονται σε προσωπικές επιθέσεις, απειλές, ακόμη και εκβιασμούς. Ο μέσος πολίτης δεν μπορεί όμως ποτέ να γνωρίζει ποιος, ή μάλλον ποια συμφέροντα κρύβονται πίσω από τις διάφορες ιστοσελίδες, σε αντίθεση με τις εφημερίδες και τα άλλα μέσα ενημέρωσης, που έχουν όνομα και διεύθυνση. Καιρός είναι, λοιπόν, να υπάρξει σχετική νομοθετική ρύθμιση που θα επιβάλει στο Διαδίκτυο τους κανόνες και τους νόμους που διέπουν την ενημέρωση σε όλα τα υπόλοιπα μέσα.
------------------------------


<<Ο μέσος πολίτης δεν μπορεί όμως ποτέ να γνωρίζει ποιος, ή μάλλον ποια συμφέροντα κρύβονται πίσω από τις διάφορες ιστοσελίδες, σε αντίθεση με τις εφημερίδες και τα άλλα μέσα ενημέρωσης, που έχουν όνομα και διεύθυνση. Καιρός είναι, λοιπόν, να υπάρξει σχετική νομοθετική ρύθμιση που θα επιβάλει στο Διαδίκτυο τους κανόνες και τους νόμους που διέπουν την ενημέρωση σε όλα τα υπόλοιπα μέσα.>> 
ΣTA AΛΛA MME BΛEΠOME "όνομα και διεύθυνση"?? 
TI MOY ΛEΓEI EMENA TO ONOMA π.χ. "THΛETYΠOΣ A.E." ??? ΠPOΦANΩΣ TIΠOTE!!! ANΩNYMEΣ OI ETAIPIEΣ KAI OI METOXEΣ TOYΣ ΠOY TIΣ KATEXOYN AΛΛEΣ ANΩNYMEΣ ETAIPIEΣ !!! 
OMΩΣ YΠAPXOYN KAI OI "KATA NOMON YΠEYΘYNOI", ΦYΣIKA ΠPOΣΩΠA AYTA !!! KAΠOIOI KAKOMOIPHΔEΣ YΠAΛΛHΛOI THΣ ΓPAMMATEIAΣ THΣ EΦHMEPIΔOΣ !! 
AΛΛA KAI EKEI OΠOY KAΠOIOΣ EMΦANIZETAI ΠOMΠOΔΩΣ ΩΣ EKΔOTHΣ KAI EKEI OYΔEIΣ ΓNΩPIZEI EAN AYTOΣ KATEXEI TAΣ METOXAΣ ή EINAI KAI AYTOΣ AXYPANΘPΩΠOΣ (MIA TAKTIKH ΠOY AKOΛOYΘEI O ΔIABOHTOΣ MEPNTOX EINAI H EΞHΣ: AΓOPAZEI TO ΠΛEIOΨHΦIKO ΠAKETTO METOXΩN ENOΣ ΠPOΫΠAPXONTOΣ MEΣOY KAI ΔIATHPEI THN ΠAΛAIAN ΔIOIKHΣIN KAI EΠITPEΠEI ΣTON ΠPΩHN IΔIOKTHTH NA EΞAKOΛOYΘH NA EMΦANIZETAI ΩΣ EKΔOTHΣ (TON "BOΛEYEI" H ΠΛAΣTH "ΠOΛYΦΩNIA"---EΠI THι EYKAIPIAι : ΦIΛOΣ, O OΠOIOΣ ΣYNEPΓAZETAI ME TA KENTPIKA EYPΩΠAΪKA ΓPAΦEIA TOY MEPNTOX, MAΣ ΛEΓEI OTI O EKEI ANHPTHMENOΣ KATAΛOΓOΣ TΩN  MME IΔIOKTHΣIAΣ MEPNTOX KAI YΠO THN ΔIAXEIPIΣIN TOY EN ΛOΓΩ ΓPAΦEIOY, ΠEPIΛAMBANEI MEΓAΛHN IΣTOPIKHN AΘHNAΪKHN EΦHMEPIΔA KAI ΓNΩΣTON PAΔIO-THΛEOΠTIKON ΣTAΘMON)!!! 

H ΔIAΦΘOPA KAΛΠAZEI AKAΘEKTH-colpo grosso με τον OΠAΠ !!!

KAΛΠAZEI KANONIKA H ΓNΩΣTH ΠAΣOKIKH KYBEPNHTIKH ΔIAΦΘOPA TOY MEΣΩ TOY OΠAΠ " αδιαφανούς μοιράσματος εκατομμυρίων ευρώ" KAI TOY ΠAPANOMOY (ΠOΛΛAΠΛΩΣ KATAΓΓEΛΘENTOΣ) YΠEPΠΛOYTIΣMOY "συγκεκριμένου προμηθευτή που ο ΟΠΑΠ έχει τα τελευταία χρόνια καταστεί όμηρος"---BEBAIΩΣ, OΛA ΓINONTAI "ΓIA NA ΣΩΘH H ΠATPIΔA", OΠΩΣ ΔEN KOYPAZETAI NA EΠANAΛAMBANH O κ. ΠPΩΘYΠOYPΓOΣ (ΠΩΣ  AΠO THN ATOMOKENTPIKH NEΩTEPIKH ΣOΣIAΛIΣTIKH KOΣMOΘEAΣI BPEΘHKAME ΞAΦNIKA ΣTHN YΠHPEΣIA THΣ ΠPONEΩTEPIKHΣ IΔEAΣ THΣ ΠATPIΔOΣ ? MYΣTHPIO !)! OΠΩΣ AΠEΔEIXΘH OΛOI OI "ΠOΛITIKOI" MAΣ EINAI AΓNOI KAI AMΩMOI KAI AΣΠIΛOI KAI AMOΛYNTOI AΠO KAΘE YΠOΠTH ΔIAΠΛOKH, ME MONH EΞAIPEΣH TON AΦEΛEΣTEPO, TON κ. TΣOXATZOΠOYΛO! KAI AYTO EΞHΓEI TO ΔIATI "TOY THN EΠEΣAN" OΛOI MAZI (ΓIA NA IKANOΠOIHΘH O ΛAOYTZIKOΣ ΠOY OΛIΓAPKHΣ ON ΩΣ ΣYNHΘΩΣ ΘEΛEI AΠΛΩΣ "NA ΠAH ENAΣ ΦYΛAKH")!!!



TO KYPION APΘPON THΣ "KAΘHMEPINHΣ"

Hμερομηνία :  29-07-11             


Ο ΟΠΑΠ

Η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ με την πώληση του υπολοίπου της κρατικής συμμετοχής σε αυτόν. Παραδόξως, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Βενιζέλος ανακοίνωσε αλλαγή πολιτικής προκαλώντας πολλά ερωτήματα. Ο ΟΠΑΠ έχει τα τελευταία χρόνια καταστεί όμηρος ενός συγκεκριμένου προμηθευτή και αυτό παρά τις προσπάθειες προηγούμενων κυβερνήσεων που επιχείρησαν να κόψουν τον «ομφάλιο λώρο» της διαπλοκής. Η συνέχιση της σημερινής κατάστασης εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα και μόνο, και πάντως όχι το δημόσιο συμφέρον. Πέραν τούτου, καιρός είναι να σταματήσει το φαινόμενο του αδιαφανούς μοιράσματος εκατομμυρίων ευρώ σε συλλόγους, μέσα ενημέρωσης και μη κυβερνητικές οργανώσεις που έχει καταστήσει τον ΟΠΑΠ τον τελευταίο μηχανισμό έμμεσης παροχής «πολιτικού» χρήματος. Οι μόνοι που θα χάσουν από την ιδιωτικοποίηση του ΟΠΑΠ συνεπώς είναι όσοι τον απομυζούν με τη μορφή χορηγιών και οι αποκλειστικοί του προμηθευτές.


-------------------------------------------


"Φρουτάκια", το colpo grosso του Βενιζέλου...


"Φρουτάκια": Το colpo grosso του Βενιζέλου!

















Αλλο κείμενο εστάλη στην Ευρωπαϊκή Ενωση, άλλο σχέδιο νόμου κατέθεσαν στη Βουλή και άλλα μαθαίνουν οι βουλευτές και η αγορά κάθε ημέρα που περνάει. Μπορεί το νομοσχέδιο να αλλάζει καθημερινά, όπως και ο κυβερνητικός σχεδιασμός για την τύχη του ΟΠΑΠ (πωλείται το 34% μέχρι τα τέλη τους έτους ή όχι;), αλλά κάτι παραμένει σταθερό: Και αυτό είναι το πέπλο της αδιαφάνειας που εξακολουθεί να καλύπτει τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες στον τομέα των τυχερών παιχνιδιών, πάντα «για την προστασία του δημοσίου συμφέροντος».
Το δημόσιο συμφέρον δεν προστατεύεται, πάντως, με την κυκλοφορία τριών – τεσσάρων διαφορετικών εκδόσεων του ιδίου σχεδίου νόμουπροκειμένου να βρεθούν κάποιοι προ τετελεσμένων. Ούτε με τη δημιουργία νέων μονοπωλίων στις παιχνιδομηχανές (VLTs – φρουτάκια), με άλλοθι την αύξηση της αξίας του ΟΠΑΠ. Στην κυβέρνηση κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν: η αντιπολίτευση μίλησε χθες για χαριστικές ρυθμίσεις και για προβλέψεις που διαιωνίζουν τη διαπλοκή στον οργανισμό.
Εδώ και εβδομάδες αρκετοί μιλούν για τη διάταξη περί «κάρτας τζογαδόρου» που ευνοεί συγκεκριμένη εταιρεία. Εδώ και μήνες επισημαίνεται πως το σημερινό καθεστώς, που στην ουσία παρατείνεται μέσω θεσμικών ακροβατισμών, λειτουργεί υπέρ των αιωνίων συνεργατών του ΟΠΑΠ.
Οι αλλαγές

Χθες το υπουργείο Οικονομικών προχώρησε σε μια ακόμα αλλαγή.
Ο Ευαγγ. Βενιζέλος ενημέρωσε τους έκπληκτους βουλευτές πως και οι 35.000 παιχνιδομηχανές θα τεθούν υπό τη διαχείριση του ΟΠΑΠ ο οποίος θα πάρει τη μία και μοναδική άδεια. Το σχέδιο νόμου που κατέθεσε στη Βουλή έλεγε πως ο ΟΠΑΠ θα πάρει μία άδεια για 16.500 φρουτάκια και 18.500 θα διατεθούν στην υπόλοιπη αγορά. Τώρα μαθαίνουμε πως τα 16.500 VLTs θα εγκατασταθούν σε πρακτορεία του οργανισμού και τα υπόλοιπα θα τα μοιράσει κατά το δοκούν ο ΟΠΑΠ σε τέσσερις έως δέκα υποπαραχωρησιούχους. Ο κ. Βενιζέλος έφτασε μέχρι του σημείου να υποστηρίξει πως οι υπό-άδειες θα «δημοπρατηθούν με διαφανείς και ανταγωνιστικούς όρους υπό τον έλεγχο του Δημοσίου και της Βουλής» όταν γνωρίζει πως πρόκειται για τον οργανισμό που αρνείται να καταθέσει στο Κοινοβούλιο τις περίφημες συμβάσεις με την Intralot με το επιχείρημα πως αποτελούν εμπορικά μυστικά, κλπ. Οταν σε ολόκληρο το κείμενο του σχεδίου νόμου δεν αναφέρεται ούτε λέξη για το πως θα μοιράσει ο ΟΠΑΠ τα VLTs, για τις προδιαγραφές των παιχνιδομηχανών, κλπ.
Οταν το σχέδιο νόμου επιβάλλει στον οργανισμό να λειτουργήσει τα φρουτάκια εντός ενός έτους από τη λήψη της αδείας και συνεπώςπροσφέρει αυτομάτως πλεονεκτήματα στους γνωστούς – αγνώστουςμονίμους συνεταίρους που έχουν προετοιμαστεί σχετικά. Οι υπόλοιποι δεν θα προλάβουν...
Οι σύμβουλοι του υπουργού Οικονομικών μάλλον παρέλειψαν να αναφέρουν πως οι κοινοτικές αρχές θα απορρίψουν την απευθείας ανάθεση των VLTs στον ΟΠΑΠ αφού δεν υπαγορεύεται από καμία άλλη λογική πλην της εξυπηρέτησης των μετόχων (η πλειοψηφία των οποίων είναι ιδιώτες) και των πολυετών συνεργατών του οργανισμού. Είναι δυνατόν να πιστεύουν πως οι υπόλοιποι «παίκτες» (καζίνο, κάτοχοι παιχνιδομηχανών προς της απαγόρευσης που μας στοίχησε κάτι εκατομμύρια, κλπ) θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια;

Ουδείς πιστεύει τις κυβερνητικές κορώνες περί παράχωρησης των παιχνιδομηχανών προκειμένου να αυξηθεί η αξία του ΟΠΑΠ. Εδώ ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών δηλώνει πως δεν είναι σίγουρη η πώληση του 34% του οργανισμού, μολονότι περιλαμβάνεται στο μεσοπρόθεσμο που τόσο αγώνα έκανε για να εγκριθεί. «Έχουμε δεσμευτεί ότι θα έχουμε έσοδα, όχι ότι θα πουλήσουμε τον ΟΠΑΠ» είπε χθες ο κ. Βενιζέλος. Δεν είχε διαβάσει τη σχετική σελίδα του Μεσοπρόθεσμου που αναφέρει «πώληση μετοχών» για τον ΟΠΑΠ;
Και, τέλος πάντων, αφού δεν προκείται να πωληθεί το 34% γιατί του παραχωρούμε τόσα προνόμια;
------------------------------------

30 Ιουλίου 2011

The Few Companies Who Feed the World

Β. Βιλιάρδος-Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ


Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ: Δεν θεωρούμε καθόλου λογική την εκποίηση πολύτιμων περιουσιακών στοιχείων της χώρας μας, έναντι ουσιαστικά χαρτιών χωρίς αξία – όπως είναι πολύ πιθανόν να συμβεί σύντομα, με χαρτονομίσματα σαν το δολάριο, το γεν και το ευρώ ή όποιο άλλο

Χωρίς απολύτως καμία διάθεση καταστροφολογίας, με τη νέα δομή των πιστωτών της Ελλάδας, με τον προβλεπόμενο περιορισμό τους δηλαδή σε λίγα πλέον χέρια ισχυρών κρατών, αντί σε πολλούς ιδιώτες (άρθρο μας - υπενθυμίζουμε ότι, τίποτα ακόμη δεν έχει αποφασισθεί καθαρά, οπότε καμία επόμενη δόση δεν είναι σίγουρη), θα είναι πολύ πιο εύκολη η χρεοκοπία της σε δεύτερο στάδιο - μετά την «επιλεκτική». Παράλληλα, με την εξουδετέρωση της «Ελληνικής βόμβας», μάλλον θα αποφευχθεί ο άμεσος κίνδυνος για το Ευρώ, οπότε θα διευκολυνθεί ταυτόχρονα η Γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη (PaxGermanica).

Ειδικότερα, εάν οι οφειλές της Ελλάδας δεν μεταφέρονταν από τους ιδιώτες στα κράτη (για τα οποία ουσιαστικά πληρώνουν οι Πολίτες εν αγνοία τους, αντί οι τοκογλύφοι - κάτι που ασφαλώς δεν θέλουν ούτε οι λοιποί Ευρωπαίοι, αλλά ούτε εμείς οι Έλληνες), τότε η χρεοκοπία μίας σειράς από ευρωπαϊκές τράπεζες δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί - σε περίπτωση βέβαια αδυναμίας πληρωμών της χώρας μας. 

Επομένως ο κίνδυνος για το Ευρώ, εάν όχι η πλήρης καταστροφή της Ευρωζώνης, θα ήταν μάλλον δεδομένος, ενώ για μία ακόμη φορά θα διασωθούν οι κερδοσκοπικές τράπεζες από τους φορολογουμένους Πολίτες ανακηρύσσοντας το «ετεροβαρές ρίσκο» στο «δόγμα» της εποχής μας και τις τράπεζες στον απόλυτο κυρίαρχο του «παιχνιδιού».     


Όπως τεκμηριώνεται από τον Πίνακα Ι που ακολουθεί, ο οποίος δημιουργήθηκε με κριτήριο κάποιες «αισιόδοξες υποθέσεις εργασίας» στο τέλος του, η Ελλάδα πολύ δύσκολα θα αποφύγει το μοιραίο, με το πρόγραμμα που της επιβάλλεται από τηΓερμανία - οπότε δεν βλέπουμε γιατί θα έπρεπε να εξοφλήσουν οι Έλληνες τους «διαφθορείς» πιστωτές του «διεφθαρμένου» δημοσίου τους, χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον τους.

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Βασικά μεγέθη του προϋπολογισμού σε δις €, με ιδιωτικοποιήσεις, με εκποιήσεις καλύτερα, ύψους 15 δις €(ελπίζοντας φυσικά να διαψευσθούν προς το καλύτερο οι προβλέψεις μας)

Μεγέθη
2011
2012
2013
2014
2015


Έσοδα
55.500
57.165
58.880
60.646
62.465
Πρωτογενείς Δαπάνες
65.500
65.500
65.500
65.500
65.500
Τόκοι
16.000
16.000
17.029
18.023
18.980
Σύνολο δαπανών
81.500
81.500
82.529
83.523
84.480
Έλλειμμα
-26.000
-24.335
-23.649
-22.877
-22.015
Έλλειμμα / ΑΕΠ
-11,76%
-11,35%
-11,14%
-10,78%
-10,17%
ΑΕΠ*
221.000
214.370
212.226
212.226
216.470
Χρέος **
370.000
340.580
360.479
379.606
397.871
Χρέος / ΑΕΠ
167,5%
158,9%
169,8%
178,9%
183,8%
* ΑΕΠ 2009: 235.017  ΑΕΠ 2010: 230.173 -  ΑΕΠ 2011 με 4% ύφεση (αποπληθωρισμένα)
** Χρέος 2012: 370.000 – 50.000 (διαγραφή) + 24.335 (έλλειμμα) - 3.750 (αποκρατικοποιήσεις)
Πηγή: Μεσοπρόθεσμο από 10.06.2011  (διαφοροποιήσεις Β.Βιλιάρδος)
Αισιόδοξες υποθέσεις: (α) Μείωση του χρέους κατά 50 δις € το 2012 λόγω απόσβεσης τραπεζών, (β) μέσο επιτόκιο δανεισμού 5% (αφού εγκρίθηκε το 3,5% για να νέα δάνεια), (γ) ύφεση 2012 στο -3%, 2013 στο -1%, 2014 στο 0% και 2015 ανάπτυξη 2% (δ) έσοδα +3% από το 2012 λόγω νέων φόρων μεσοπρόθεσμου (ε) δαπάνες σταθερές  (στ) αποκρατικοποιήσεις συνολικά 15 δις €, μοιρασμένες εξ ίσου στα έτη 2012 – 2015 (3,75 δις € μειωτικές του χρέους).
Πρόβλεψη: Υπολογίζουμε ότι, το αργότερο στα μέσα του 2012 η Ελλάδα θα πρέπει να διαπραγματευθεί ξανά με τους πιστωτές της - με στόχο ακόμη μία φορά (τρίτη κατά σειρά) τη διαγραφή χρέους, τη μείωση των επιτοκίων, τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων κοκ. Ενδιάμεσα βέβαια, πολύ πιο σύντομα από ότι φανταζόμαστε, η Ελλάδα θα ζητήσει νέα χρήματα από την ΕΕ – αφού οι «ζημίες» (ελλείμματα) του προϋπολογισμού, ύψους περίπου 2 δις € μηνιαία, δεν καλύπτονται από κανένα εκ των δύο προγραμμάτων στήριξης (ακόμη και αν ξεπουλήσει βιαστικά δημόσιες επιχειρήσεις, για να καλύψει κάποιες τρύπες του προϋπολογισμού).      

Από τον Πίνακα Ι συμπεραίνουμε μεταξύ άλλων ότι, τα φορολογικά έσοδα του 2015 θα αντιστοιχούν στο 29% περίπου του ΑΕΠ μας, από 25% σήμερα – θα είναι δηλαδή αναλογικά περισσότερα, από αυτά της Γερμανίας (περί το 27% του ΑΕΠ της). Επομένως, η δυνατότητα παραπάνω αύξησης τους θα είναι πλέον μηδενική – ενώ, εάν συμπεριλάβουμε το 10% επί του ΑΕΠ που κοστίζει η ιδιωτική υγεία και η παιδεία (φροντιστήρια) στην Ελλάδα (σχεδόν 0% στην Ευρώπη), τότε η «φορολογική» επιβάρυνση του μέσου Έλληνα θα ανερχόταν το 2015 στο 39%!

Αυτό θα σήμαινε μία ύφεση άνευ προηγουμένου, λόγω τεράστιας μείωσης της κατανάλωσης – εάν όχι την απόλυτη καταστροφή. Επομένως, ο κίνδυνος να μην έχουμε ανάπτυξη της τάξης του 2%, όπως υπολογίσαμε στον Πίνακα Ι, αλλά, αντίθετα, επαυξημένη επαναφορά της ύφεσης, είναι κάτι παραπάνω από πιθανός.

Εάν δε συνειδητοποιήσουμε ότι, οι ιδιωτικοποιήσεις των κερδοφόρων επιχειρήσεων του δημοσίου μειώνουν τα έσοδα του προϋπολογισμού, λόγω απώλειας των μερισμάτων, ενώ αυξάνουν τις δαπάνες λόγω ανεργίας (οι απολύσεις προσωπικού είναι δεδομένες, όταν αποκρατικοποιούνται κρατικές εταιρείες), οπότε «εκβάλλουν» υποχρεωτικά σε νέους φόρους, τότε οι παραπάνω προβλέψεις μας (Πίνακας Ι) ίσως είναι πολύ αισιόδοξες. Πόσο μάλλον εάν συμπεριλάβουμε το ότι, η εμπορική δραστηριοποίηση των ξένων πολυεθνικών στη χώρα μας, προκαλεί την «εξαγωγή» φόρων και συναλλάγματος στις χώρες προέλευσης τους, εις βάρος όλων μας.


Ειδικά όσον αφορά τις αποκρατικοποιήσεις, δεν θεωρούμε καθόλου λογική την πώληση πολύτιμων περιουσιακών στοιχείων, έναντι ουσιαστικά χαρτιών χωρίς αξία – όπως είναι πολύ πιθανόν να συμβεί σύντομα, με χαρτονομίσματα σαν το δολάριο, το γεν και το ευρώ. Ο Πίνακας ΙΙ, από τον οποίο φαίνεται μεταξύ άλλων η «ετυμηγορία» των αγορών για ορισμένες χώρες και τα νομίσματα τους, είναι αποκαλυπτικός:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Επιτόκια δεκαετών ομολόγων - δομικά ελλείμματα προϋπολογισμών σε ποσοστά επί του ΑΕΠ, με κριτήριο προβλέψεις (ΟΟΣΑ) του 2011

Χώρα
Δομικό έλλειμμα
Επιτόκιο ομολόγων



Γερμανία
-2,1%
2,9%
Η.Π.Α.
-8,6%
3,0%
Ισπανία
-2,4%
5,8%
Ιαπωνία*
-7,0%
1,1%
Πορτογαλία
-3,3%
11,9%
Μ. Βρετανία**
-7,0%
3,1%
Ιταλία
-2,1%
5,4%
Ιρλανδία
-5,3%
12,8%
Ελλάδα***
-2,3%
16,6%
* Δημόσιο χρέος που υπερβαίνει το 220% του ΑΕΠ της
** Συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) άνω του 550% του ΑΕΠ της
*** Με κριτήριο το μεσοπρόθεσμο, θα διαμορφωθεί μάλλον υψηλότερα                           
ΠηγήBloomberg
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Συνεχίζοντας, θα ήταν σίγουρα ανόητη η πώληση περιουσιακών στοιχείων (πόσο μάλλον στις σημερινές, εξευτελιστικές τιμές, με σύμβουλο έναν από τους μεγαλύτερους τοκογλύφους, τη Deutsche Bank δηλαδή, μαζί με τις HSBC και BNP-Paribasτου οίκου Rothschild), απλά και μόνο για την πληρωμή των τόκων ενός έτους του δημοσίου χρέους μας ή για την κάλυψη των ελλειμμάτων (ζημιών) του προϋπολογισμού μας, για περίπου οχτώ μήνες.

Απλούστερα, εάν πουλούσαμε όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις μας, η σημερινή αξία των οποίων δεν υπερβαίνει τα 15 δις € σε καμία περίπτωση, θα πληρώναμε τους τόκους του δημοσίου χρέους μας μόνο για ένα χρόνο ή θα καλύπταμε τα ελλείμματα του προϋπολογισμού (περί τα 24 δις €) μόλις για λίγους μήνες!  

Θα ήταν λοιπόν σαν μία ιδιωτική επιχείρηση να πουλούσε τα πάγια της, για να εξοφλήσει κάποιες λίγες ζημίες της, χωρίς να κάνει τίποτα για τον περιορισμό τους – οπότε, αργά ή γρήγορα θα πτώχευε, χωρίς καμία προοπτική αποφυγής του μοιραίου. Όσον αφορά δε το συνεχή δανεισμό, εμείς τουλάχιστον δεν γνωρίζουμε καμία επιχείρηση, η οποία να έχει καταφέρει να αποφύγει τη χρεοκοπία με νέες πιστώσεις - αυξάνοντας παράλληλα τις δαπάνες, μειώνοντας το τζίρο (ΑΕΠ) και περιορίζοντας τα μικτά κέρδη της (έσοδα για το δημόσιο).  


Περαιτέρω, θεωρούμε τουλάχιστον εξευτελιστική για την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων Πολιτών την προσβλητικότατη έκφραση του πρωθυπουργού, σύμφωνα με την οποία η (όποια) αντιπολίτευση θα επέλεγε να κυβερνήσει μία «Ελλάδα της δραχμής». Προφανώς ο πρωθυπουργός δεν θέλει να κυβερνάει μία «Ελλάδα της δραχμής», αλλά μία χώρα υποδουλωμένη, λεηλατημένη, πάμπτωχη, χρεοκοπημένη και υποθηκευμένη μαζί, χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον της σημερινής, αλλά και των επομένων γενεών.

Ουσιαστικά η παραπάνω ατυχής τοποθέτηση του πρωθυπουργού, μοιάζει με το «υπερωκεάνιο» του πρώην υπουργού οικονομικών - μία άθλια έκφραση η οποία, μεταξύ αρκετών άλλων παράδοξων κυβερνητικών σφαλμάτων και περίεργων παραλείψεων, μας κόστισε πολλά δισεκατομμύρια (μόνο στο χρηματιστήριο πάνω από 100 δις €), ενώ οδήγησε την πατρίδα μας στην απόλυτη καταστροφή.

Ας μην ξεχνάμε ότι, σε τελική ανάλυση όλες οι αξίες σε μία χώρα διαμορφώνονται με βάση τα επίπεδα μισθών – γεγονός που σημαίνει πως η πτώση των εισοδημάτων κατά 30% έχει κοστίσει στην Ελλάδα τουλάχιστον 300 δις €, από τη μείωση των αξιών της (ακίνητα κλπ.). Αυτή τη ζημία λοιπόν, μέσα σε μόλις δύο χρόνια, η οποία είναι συνολικά τουλάχιστον 400 δις €,ποιος αλήθεια θα την πληρώσει; Ξανά οι Έλληνες Πολίτες; Είναι εντελώς «άμοιροι ευθυνών» οι «εκπρόσωποι των Ελλήνων» στην κυβέρνηση και στο Κοινοβούλιο;

Η δραχμή όμως δεν είναι ο «κρυφός» φόβος μας, όσο και αν θέλουν να μας εκβιάσουν, υποθέτοντας ότι αυτό είναι το πρόβλημα μας. Ένα νόμισμα, όποιο και αν είναι αυτό, αντιπροσωπεύει ουσιαστικά εμπράγματες αξίες – και η Ελλάδα έχει ήδη πάρα πολλές, όσο και αν αξιολογείται σκόπιμα σαν να μην είχε. Απλούστατα δεν τις εκμεταλλεύεται σωστά, αφού δυστυχώς «άγεται και φέρεται» τις τελευταίες δεκαετίες από ανεπαρκείς, από ανίκανες καλύτερα κυβερνήσεις, οι οποίες αδυνατούν να διαχειριστούν έντιμα και ορθολογικά τον τεράστιο φυσικό και ανθρώπινο πλούτο της.

Ο μεγάλος φόβος μας λοιπόν δεν είναι η δραχμή, αλλά η κακοδιαχείριση, η συνεχιζόμενη σπατάλη του δημοσίου, η διαφθορά, η ατιμωρησία των πολιτικών, η έλλειψη επιχειρηματικού πλαισίου, τα δίδυμα ελλείμματα, τα τεχνητά διογκωμένα χρέη, η εκ μέρους της κυβέρνησης δουλική αντιμετώπιση των «εισβολέων», η απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας, ο επιχειρούμενος αφελληνισμός, η λεηλασία της χώρας μας και η «ερήμην» υποταγή της σε οικονομικούς κατακτητές.

Όποιος διαβάσει άλλωστε, έστω και πρόχειρα, τον «εφαρμοστικό νόμο» που ψήφισαν οι 154 της Βουλής, αφενός μεν θα βεβαιωθεί απόλυτα ότι θα συμβούν πολύ χειρότερα, από όσα φοβόμαστε, αφετέρου θα αναρωτηθεί σίγουρα “εάν είναι πράγματι Έλληνεςαυτοί που «επικύρωσαν» ένα τέτοιο αποτρόπαιο έγκλημα εις βάρος της πατρίδας τους” – όπως συμβαίνει επίσης με τις συμφωνίες της χώρας μας στο Βερολίνο, οι οποίες θέλησαν να δημιουργήσουν μέσα στο καλοκαίρι τετελεσμένα γεγονότα για τους Έλληνες, πριν επιστρέψουν από τις διακοπές και αντιδράσουν.        

Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, προφανώς κανένας συνετός Έλληνας δεν επιθυμεί να χρεοκοπήσει η χώρα του, όπως επίσης κανένας δεν θέλει να επιστρέψει στη δραχμή – πόσο μάλλον εν μέσω μίας παγκόσμιας συναλλαγματικής καταιγίδας. Ταυτόχρονα όμως, κανένας από εμάς δεν θέλει να οδηγεί ένα (δήθεν) ακριβό αυτοκίνητο, για τις δόσεις αποπληρωμής του οποίου δαπανάει ολόκληρο το οικογενειακό του εισόδημα, ενώ δεν έχει καν τη βενζίνη για να το κινήσει.

Παράλληλα, όλοι εμείς οι Έλληνες Πολίτες αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν να διαχειριστεί κανείς σωστά μία διπλή κρίση χρέους και δανεισμού, χωρίς τη βοήθεια του πληθωρισμού, των χαμηλών επιτοκίων και της Ευρώπης – ειδικότερα, χωρίς εκείνες τις «νομισματικές» δυνατότητες (αύξηση της ποσότητας χρήματος, υποτίμηση κλπ.) που έχουν εκχωρηθεί εξ ολοκλήρου στην ΕΚΤ (η οποία ουσιαστικά διατηρείται στη ζωή από την Bundesbank – από την κεντρική τράπεζα δηλαδή της Γερμανίαςπου ανήκει στο κράτος, σε αντίθεση με τη δική μας Τράπεζα της Ελλάδος, μέτοχοι της οποίας είναι κρυφοί ιδιώτες).

Δυστυχώς τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης δεν έχουν ουσιαστικά δικές τους κεντρικές τράπεζες, ενώ η ίδια η ζώνη επίσης όχι – αφού η ΕΚΤ ενδιαφέρεται μόνο για τη νομισματική σταθερότητα, δεν εκδίδει ομόλογα και δεν ενισχύει, όπως κάνουν η Fed, η Τράπεζα της Αγγλίας κλπ. εκείνες τις χώρες, οι οποίες αντιμετωπίζουν μεγάλα οικονομικά προβλήματα (έμμεσα μόνο, μέσω των τοκογλυφικών εμπορικών τραπεζών, οι οποίες δανείζονται από την ΕΚΤ με 1,5% και δανείζουν τα κράτη με άνω του 5%!).       

Κατά την άποψη μας λοιπόν η κυβέρνηση, εάν υποθέσουμε ότι κυβερνάει η ίδια, θα έπρεπε να ασχολείται με την επίλυση των προβλημάτων της Οικονομίας,  αλλά και της Κοινωνίας μας (διαφθορά, διαπλοκή, Κράτος Δικαίου, μεταναστευτικό κλπ.), χωρίς καθόλου εκβιασμούς, χωρίς καθόλου λόγια και με πολλές πράξεις. Εκτός αυτού, η κυβέρνηση οφείλει να διαπραγματευθεί σωστά με τους πιστωτές μας – ενώ κανένας Έλληνας δεν θέλει να βομβαρδίζεται με «πολιτικές αγορεύσεις» κενές νοημάτων, οι οποίες μάλλον στοχεύουν στην διαιώνιση της υπεξαίρεσης της ψήφου των Ελλήνων Πολιτών. 


Εάν η Ελλάδα διαπραγματευόταν σωστά με τους πιστωτές της, επιτυγχάνοντας επιτόκιο 1,5% (όσο το βασικό της ΕΚΤ, με το οποίο δανείζονται οι τράπεζες), μακροπρόθεσμη αποπληρωμή των οφειλών της (χρεολύσια), χωρίς καμία διαγραφή χρέους,καθώς επίσης ένα πρόγραμμα ανάπτυξης της οικονομίας της «τύπου Marshall», παραμένοντας στην πρόσφατη φορολόγηση (2010 - 24% επί του ΑΕΠ) και μειώνοντας την τεράστια σπατάλη του δημοσίου, η εικόνα θα μπορούσε εύκολα να ήταν η εξής:

ΠΙΝΑΚΑΣ IΙΙ: Βασικά μεγέθη του προϋπολογισμού σε δις €, χωρίς διαγραφή χρέους και χωρίς ιδιωτικοποιήσεις

Μεγέθη
2011
2012
2013
2014
2015


Έσοδα
55.500
54.631
56.816
59.657
63.236
Πρωτογενείς Δαπάνες
65.500
58.950
58.950
58.950
58.950
Τόκοι
16.000
5.550
5.698
5.815
5.892
Σύνολο δαπανών
81.500
64.500
64.648
64.765
64.842
Έλλειμμα
-26.000
-9.869
-7.832
-5.108
-1.606
Έλλειμμα / ΑΕΠ
-11,76%
-4,33%
-3,31%
-2,05%
-0,61%
ΑΕΠ*
221.000
227.630
236.735
248.572
263.486
Χρέος
370.000
379.869
387.701
392.809
394.415
Χρέος / ΑΕΠ
167,5%
166,88%
163,77%
158,03%
149,69%
* ΑΕΠ 2009: 235.017  ΑΕΠ 2010: 230.173 -  ΑΕΠ 2011 με 4% ύφεση (αποπληθωρισμένα)
Πηγή: Μεσοπρόθεσμο από 10.06.2011  (διαφοροποιήσεις Β.Βιλιάρδος)
Υποθέσεις: (α)  μέσο επιτόκιο δανεισμού 1,5% (β) ανάπτυξη 2012 στο 3%, 2013 στο 4%, 2014 στο 5%  και 2015 στο 6% (γ) έσοδα στο 24% του ΑΕΠ  (δ) δαπάνες σταθερές, μειωμένες κατά 10%.
Σημείωση: Δεν θα υπήρχε κανένας απολύτως λόγος πτώχευσης, εάν η Ελλάδα πλήρωνε τις ομολογιακές υποχρεώσεις της κάθε φορά που λήγουν, δανειζόμενη τότε από την ΕΚΤ, με επιτόκιο ίσο με αυτό που δανείζονται οι τράπεζες της (1,5%).

Σύμφωνα με τον Πίνακα IΙΙ η Ελλάδα θα μπορούσε σχετικά εύκολα και ανώδυνα, χωρίς καμία διαγραφή χρεών και χωρίς καμία αποκρατικοποίηση, να έχει πρωτογενή πλεονάσματα το 2014 – ενώ ο περιορισμός του δημοσίου χρέους της, σε σχέση με το ΑΕΠ, θα άρχιζε αμέσως (από το 2012). Από το 2016 δε και μετά θα εμφάνιζε πλεονάσματα στον κανονικό προϋπολογισμό της - οπότε θα μπορούσε να αποπληρώνει τους τόκους, χωρίς καθόλου νέο δανεισμό.

Εάν τώρα δεν θα μπορούσαμε να επιτύχουμε κάτι τέτοιο, τότε θα ήταν μάλλον καλύτερο το μικρότερο από τα δύο κακά: η στάση πληρωμών. Έτσι ή αλλιώς, τα αποτελέσματα για τους Έλληνες δεν θα διέφεραν σημαντικά, αφού και τώρα είμαστε υποχρεωμένοι, με βάση αυτά που υπέγραψε η κυβέρνηση, να εμφανίσουμε αμέσως πρωτογενή πλεονάσματα, ενώ έχουμε αποκλεισθεί από τις αγορές – όπως ακριβώς συμβαίνει και στην περίπτωση της χρεοκοπίας, με μοναδική ίσως διαφορά όχι το κλείσιμο, αλλά την προβλεπόμενη εξαγορά των Ελληνικών τραπεζών από ξένους ομίλους και την απόλυση χιλιάδων υπαλλήλων τους.  

Επομένως θα πρέπει και τώρα, όπως και στην περίπτωση χρεοκοπίας, να μειωθεί το κοινωνικό κράτος, να αυξηθεί η ανεργία, να κλείσουν νοσοκομεία, να σταματήσουν σχολεία, να απολυθούν μαζικά δημόσιοι υπάλληλοι κοκ., χωρίς δυστυχώς να πάψουμε να πληρώνουμε τους τοκογλύφους και εκποιώντας ταυτόχρονα τη δημόσια περιουσία!

Στην περίπτωση της στάσης πληρωμών όμως δεν θα υποχρεωνόμαστε τουλάχιστον να πληρώσουμε όλους τους τοκογλύφους (ένα μέρος τους αργότερα, μετά από διαπραγματεύσεις), ενώ δεν θα λεηλατούσε κανείς ούτε την ιδιωτική, ούτε τη δημόσια περιουσία μας - αφού είμαστε κυρίαρχο κράτος, στην ευρύτερη επικράτεια του οποίου δεν μπορεί να γίνει κανενός είδους κατάσχεση. 

Λύσεις λοιπόν υπάρχουν (χωρίς να ξεχνάμε τις τεράστιες πολεμικές επανορθώσεις που μας οφείλει η Γερμανία – έναν από τους λόγους που δήθεν μας βοηθάει, επιδιώκοντας ουσιαστικά την αποφυγή της πληρωμής), αρκεί να έχει την ικανότητα η όποια κυβέρνηση να διαπραγματευθεί σωστά με την Ευρώπη – η οποία διαφορετικά, χωρίς αλληλεγγύη δηλαδή και χωρίς τη δημιουργία εκείνων των προϋποθέσεων που θα εξασφάλιζαν την μελλοντική πολιτική της ένωση, δεν πρόκειται να συνεχίσει να υπάρχει.

Ειδικά όσον αφορά την «πρωσική» Γερμανία, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι, «ευαισθητοποιείται» πάντοτε με το συγκεκριμένο τρόπο, όταν θέλει να αποφύγει την εξόφληση των υποχρεώσεων της. Δηλαδή, «τείνει χέρι βοηθείας» με απώτερο στόχο να αποφύγει την απαίτηση πληρωμής των πολεμικών αποζημιώσεων, οι οποίες είναι κατά πολύ υψηλότερες (565 δις € σύμφωνα με έγκυρο Γάλλο οικονομολόγο), από την όποια βοήθεια τελικά θα μας εγκρίνει – για την οποία θα απαιτήσει δυσανάλογα ανταλλάγματα, εκμεταλλευόμενη στο έπακρο την οικονομική ισχύ της.    


Αν και υποθέτουμε δυστυχώς ότι, η «αυλαία» της Ευρωζώνης θα κλείσει από την Ιταλία, ειδικά μετά το επιτόκιο ύψους5,77% που πλήρωσε για τα δεκαετή ομόλογα της, ενδεχομένως σε συνδυασμό με την Ισπανία, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στις Η.Π.Α. - οι οποίες φαίνεται πως σχεδιάζουν τη μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών, φορτώνοντας την ευθύνη στο δημοκρατικό ηγέτη τους (όπως στο παρελθόν, με τη Lehmann Brothers). Υπενθυμίζουμε πως τότε, όταν δηλαδή οB.Ομπάμα ανέλαβε την αμερικανική προεδρία, το σατιρικό περιοδικό των Η.Π.Α. «The Onion» κυκλοφόρησε με τον τίτλο: «Έδωσαν σε μαύρο τη χειρότερη δουλειά στον κόσμο».

Κατά την υποκειμενική μας άποψη η υπερδύναμη, παρά τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει (Πίνακας IV), θα καταφέρει να βγει κερδισμένη, όποιον δρόμο και αν τελικά ακολουθήσει. Ειδικότερα, εάν επιλέξει να αυξήσει το όριο δανεισμού την ύστατη στιγμή, αφενός μεν το δολάριο θα ανεβεί στα ύψη, αφετέρου η Wall Street θα καταγράψει τεράστια κέρδη.

Ας μην ξεχνάμε ότι, τα τεχνητά «σύννεφα πυκνού καπνού», η ενδεχόμενη στάση πληρωμών δηλαδή, έχουν αποπροσανατολίσει τον πλανήτη από τα προηγούμενα οικονομικά «τεχνάσματα» της χώρας – όπως την εκτύπωση νέων χρημάτων (QE1, QE2), την πολιτική μηδενικών επιτοκίων της Fed, τη συναλλαγματική «ληστεία» της Κίνας, την εξαγωγή των πληθωριστικών πιέσεων στην Ασία κοκ. Επίσης έχουν αποπροσανατολίσει τις αγορές από τα τεράστια οικονομικά προβλήματα της υπερδύναμης – όπως την περιορισμένη ανάπτυξη εντάσεως ανεργίας, την πτώση των εισοδημάτων, τη μετανάστευση των κερδοσκοπικών κεφαλαίων, τις ανάγκες του συστήματος υγείας, τα προβλήματα των υποδομών, τις χρεοκοπίες αρκετών Πολιτειών κλπ.      

ΠΙΝΑΚΑΣ IV: Το δημόσιο χρέος των Η.Π.Α. και η δομή του - σε τρις $

ΕΤΟΣ
1990
2000
2010




Δημόσιο χρέος
3,206
5,629
14,300




ΔΟΜΗ ΧΡΕΟΥΣ
Ξένοι πιστωτές
*Κρατικοί οργανισμοί
** Ιδιώτες




Πιστωτές
4,700
5,700
3,900
* Όπως κρατικές ασφάλειες και κρατικά ταμεία
** Όπως συνταξιοδοτικά ιδιωτικά ταμεία, τράπεζες, επιχειρήσεις κλπ.
Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών των Η.Π.Α.
Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
Σημείωση: Οι μεγαλύτεροι ξένοι πιστωτές είναι η Κίνα (1,200 τρις $), η Ιαπωνία (912 δις $), η Μ. Βρετανία (346 δις $) και η Βραζιλία (211 δις $). 

Εάν τώρα οι Η.Π.Α. δεν αυξήσουν το όριο δανεισμού, επιλέγοντας τη στάση πληρωμών (εθελούσια φυσικά, αφού είναι η μοναδική χώρα που δεν μπορεί να χρεοκοπήσει, εφόσον πληρώνει τις υποχρεώσεις της με το δικό της νόμισμα, το οποίο μπορεί να εκτυπώνει σε απεριόριστες ποσότητες), τότε θα έχουν δρομολογήσει την επόμενη, μετά τη Lehmann Brothers, μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών - με κυριότερο θύμα τους την Κίνα (δικαιολογημένα σε κάποιο βαθμό αφού η Κίνα, όπως και η Γερμανία, αρνήθηκαν να συμφωνήσουν στον περιορισμό των πλεονασμάτων, με ανώτατο όριο το 3% που ζήτησαν οι Η.Π.Α. πέρυσι στη Σεούλ).

Η λήξη ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου ύψους 500 δις $ εντός του Αυγούστου, θα είναι ίσως το οριακό σημείο του αμερικανικού «παιχνιδιού» - ενώ οφείλουμε ίσως να σημειώσουμε εδώ ότι, δεν είναι η πρώτη φορά που οι Η.Π.Α. έρχονται αντιμέτωπες με μία στάση πληρωμών. Ήδη το 1979 είχαν τυπικά χρεοκοπήσει, όταν και τότε η ρεπουμπλικανοί αρνήθηκαν να επιτρέψουν στους δημοκρατικούς την αύξηση του δανειακού ορίου – το οποίο εκείνη την εποχή ήταν 830 δις $ (14,3 δις $ σήμερα). Αν και το πρόβλημα λύθηκε αργότερα, οι πληρωμές ομολόγων συνολικού ύψους 120 δις $ καθυστέρησαν περίπου 45 ημέρες (κάτι που μάλλον στοίχισε ακριβά στην τότε πανίσχυρη Ιαπωνία, η πτώση της οποίας ξεκίνησε, όταν υποχρεώθηκε να αυξήσει την ισοτιμία του γεν, απέναντι στο δολάριο, κατά 30%).    

Ολοκληρώνοντας, μία επίσης σημαντική για την Ελλάδα «διεθνής συγκυρία», είναι η «φούσκα των ακινήτων» στην Τουρκία (άρθρο μας) η οποία, σε συνδυασμό με τα «τύπου subrimes» δάνεια των τραπεζών της, απειλεί να εκραγεί – ένας τεράστιος κίνδυνος για τη χώρα μας, από πολλές διαφορετικές «οπτικές γωνίες».

Αρκεί ίσως να αναφέρουμε το συνεχώς διογκούμενο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου της Τουρκίας (βασικό «συστατικό» του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών), το οποίο διευρύνθηκε κατά 79,2% σε ετήσια βάση τον Ιούνιο / στα -53,98 δις $ μόνο για το πρώτο εξάμηνο του 2011 (σχεδόν διπλασιάσθηκε δηλαδή, μέσα σε ένα μόλις χρόνο – γεγονός που σημαίνει ότι,«γκρεμίσθηκε» η όποια ανταγωνιστικότητα της τουρκικής οικονομίας, η οποία στηρίχθηκε στις χαμηλές αμοιβές που επέβαλλε το ΔΝΤ). Επίσης το ότι, πολλά σπίτια νοικιάζονται πλέον με «ρήτρα» δολαρίου ή ευρώ – γεγονός που σημαίνει ότι, οι Τούρκοι δεν έχουν μεγάλη εμπιστοσύνη στο νόμισμα τους (νέα τούρκικη λίρα), το οποίο έχει υποτιμηθεί σημαντικά από το έτος εισαγωγής του (2005).

Ας μην ξεχνάμε ότι, η «πρόοδος» της Τουρκίας στηρίζεται στις «υποδομές» (9% ανάπτυξη, έναντι 30% αύξησης της οικοδομικής δραστηριότητας), στις επενδύσεις του Καρτέλ των πολυεθνικών (λόγω των χαμηλών μισθών) και στα ξένα κερδοσκοπικά κεφάλαια – τα οποία, όταν εγκαταλείπουν μία χώρα, αφήνουν πίσω τους ερείπια (όπως συνέβη στην κρίση της Ασίας).      

Οι «παρενέργειες» αυτές της δραστηριοποίησης των συνδίκων του διαβόλου (ΔΝΤ) στην Τουρκία, οι οποίοι κινούνται με βάση τις οδηγίες των παιδιών του Σικάγου, είναι χαρακτηριστικές, σε σχέση με το τι θα μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα - εάν λεηλατηθεί από τους ξένους εισβολείς και τους εγχώριους «φεουδάρχες», με τη βοήθεια του υποχρεωτικού τριπλού «δηλητηρίου» του ΔΝΤ: την «απορρύθμιση» του συστήματος δηλαδή, την απελευθέρωση των αγορών και τις αποκρατικοποιήσεις των κερδοφόρων, ειδικά των κοινωφελών δημοσίων επιχειρήσεων. 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Οι Γερμανοί μοιάζουν με το λύκο της Στέπας. Είναι ένας εξαιρετικός λαός, όταν τους φυλάς και τους ελέγχεις – τρομακτικός και αποτρόπαιος, ειδικά και για τον ίδιο τους τον εαυτό, όταν τους αφήνεις ελεύθερους: πόσο μάλλον όταν τους επιτρέπεις να ασκούν εξουσία στη χώρα σου. «Ο (ελεύθερος) Λύκος της Στέπας θα έπρεπε να σταθεί απέναντι στον εαυτό του, να ατενίσει για τα καλά το χάος της ίδιας του της ψυχής και να ψάξει στα βάθη της. Τότε το αίνιγμα της ύπαρξης του θα του αποκαλυπτόταν μονομιάς, θα έβλεπε πως είναι μία ράτσα που δεν αλλάζει και θα επέστρεφε στο τυφλό όργιο της λυκίσιας οντότητας του..… Άνθρωπος και λύκος θα αναγκάζονταν τότε να αναγνωρίσουν ο ένας την ύπαρξη του άλλου, χωρίς τη μάσκα των προσποιητών συναισθημάτων και να κοιταχθούν ίσια στα μάτια» (Hermann Hesse σε ελεύθερη απόδοση)”.    

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, οι Έλληνες δεν φοβούνται ούτε την επιστροφή στη δραχμή, ούτε τη χρεοκοπία – χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι επιθυμούν τέτοιου είδους καταστροφικά σενάρια για τη χώρα τους. Αυτό που κυρίως φοβούνται είναι κάποιους ανεπαρκείς πολιτικούς, καθώς επίσης τις συμφωνίες που ενδεχομένως υπογράφουν ερήμην τους – εφόσον μόνο μέσα από τέτοιου είδους ενέργειες μπορεί να χάσουν την ελευθερία τους, υποθηκεύοντας ταυτόχρονα το μέλλον της πατρίδας τους και των παιδιών τους.

Επομένως δεν εκβιάζονται από ψευδή διλήμματα, τα οποία αποσκοπούν στον αποπροσανατολισμό τους, με στόχο την κλοπή όλων όσων έχουν επιτύχει, με κόπους και θυσίες ετών. Εκτός αυτού, πολύ δύσκολα θα αποδεχθούν κυρίαρχους στην επικράτεια τους, τους ενόχους της θηριωδίας του Διστόμου - γνωρίζοντας ότι κανένας δικτάτορας στον κόσμο δεν μπορεί να υποχρεώσει έναν ολόκληρο λαό σε τέτοια εγκλήματα πολέμου, χωρίς τη θέληση του (όσο και αν πολλοί «θύτες» ισχυρίζονται το αντίθετο, επιδιώκοντας την κατανόηση των θυμάτων τους), όπως επίσης ότι υπήρξαν εκατοντάδες «Δίστομα» σε όλη την Ευρώπη.  

Περαιτέρω οι Έλληνες, γνωρίζοντας ότι η δύναμη δεν δημιουργεί Δίκαιο, δεν φαίνονται διατεθειμένοι να αποδεχθούν παθητικά τη μοίρα τους - με όλα όσα ρίσκα κάτι τέτοιο συνεπάγεται. Αναζητούν λοιπόν λύσεις, ενώ ταυτόχρονα αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν να τοποθετείται «γενικό πωλητήριο» σε τιμές ευκαιρίας στην Ελλάδα από μία εντελώς απορυθμισμένη κυβέρνηση, η οποία δεν νομιμοποιείται πλέον από τους Πολίτες. «Δεν υπάρχει τίποτα πια στη χώρα μας που να μπορεί να τη σταματήσει;», σκέφτονται με αγωνία.

Κατά την άποψη μας, η μόνη ρεαλιστική απάντηση σε τέτοιου είδους ερωτήματα δεν είναι άλλη από την άμεση υιοθέτηση της συμμετοχικής δημοκρατίας – αφού μόνο με αυτόν τον τρόπο οι Πολίτες θα ελέγχουν την εξουσία και δεν θα είναι πλέον θύματα των σφαλμάτων ή των παραλείψεων των όποιων πολιτικών, οι οποίοι ποτέ δεν πληρώνουν για την τυχόν ανευθυνότητα, για την ανεπάρκεια ή για τις τεράστιες ζημίες που προκαλούν στα κράτη τους.    

Αθήνα, 31. Ιουλίου 2011