Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


******************************************************
****************************************************************************************************************************************
****************************************************************************************************************************************

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΟΖ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΟΖ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

5 Ιανουαρίου 2013

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΟΖ???


 
«Πράσινο» για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ
Η πρόταση για μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ φαίνεται ότι εγκαταλείπεται καθώς κρύβει επιπλοκές σε σχέση με την Τουρκία και άλλες χώρες – Το παρασκήνιο των ενδοκυβερνητικών συζητήσεων και οι διαφορετικές απόψεις
Η κυβέρνηση εξετάζει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να καταθέσει συντεταγμένες για τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στα Ηνωμένα Εθνη μέσα στους πρώτους μήνες του 2013. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του «Βήματος», οι συζητήσεις αυτές έχουν ξεκινήσει ήδη από το καλοκαίρι τόσο στο υπουργείο Εξωτερικών όσο και (κυρίως) στο Μέγαρο Μαξίμου. Το δεύτερο εμφανιζόταν μάλιστα έτοιμο να δώσει τη σχετική εντολή στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου, λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη του Αχμέτ Νταβούτογλου τον Οκτώβριο στην Ελλάδα – κάτι που τελικά δεν έγινε. Ο πρωθυπουργός κ. Αντ. Σαμαράς εμφανίζεται ως θερμός υποστηρικτής μιας τέτοιας κίνησης, κάτι που φάνηκε και από τη σχετική αναφορά στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του περί Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Μόλις δώσει το «πράσινο φως», η Αθήνα λογικά θα προχωρήσει, ίσως και εντός του Ιανουαρίου. Ωστόσο δεν φαίνεται προς το παρόν να κερδίζει έδαφος η εναλλακτική πρόταση της μονομερούς ανακήρυξης ΑΟΖ, η οποία επίσης έχει πέσει στο τραπέζι.
Η επιλογή της μονομερούς ανακήρυξης κρύβει αρκετές επιπλοκές τόσο έναντι της Τουρκίας (κυρίως) όσο και έναντι άλλων χωρών, όπως ξεκάθαρα φάνηκε από τη στάση και τις δημόσιες δηλώσεις αξιωματούχων της μεταβατικής κυβέρνησης της Λιβύης κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης του υπουργού Εξωτερικών κ. Δ. Αβραμόπουλου στην Τρίπολη. Εχει όμως αρκετούς υποστηρικτές. Στις επιλογές της Αθήνας βαρύνουν επίσης οι εξελίξεις στο μέτωπο των ερευνών για υδρογονάνθρακες που διεξάγει το σκάφος της κορυφαίας νορβηγικής εταιρείας PGS σε περιοχές του Ιονίου Πελάγους, καθώς και νοτίως της Κρήτης.

Δεν λείπουν πάντως όσοι εκφράζουν επιφυλάξεις για την κατάθεση συντεταγμένων. Το σκεπτικό τους είναι ότι θα οδηγούσε ενδεχομένως σε κατάρρευση των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία, κάτι που θα μπορούσε να πυροδοτήσει ένταση, ακόμη και θερμό επεισόδιο, σε περίπτωση που η Αγκυρα αποφασίσει να δοκιμάσει την αποφασιστικότητα της Αθήνας ή ακόμη και αντιρρήσεις από τρίτες χώρες που έχουν ταχθεί εναντίον μονομερών ενεργειών. «Υπάρχει Σχέδιο Β';» ρωτούν. Η απάντηση είναι ότι, καθώς η Τουρκία έχει, μεταξύ άλλων, να αντιμετωπίσει το άλυτο σταυρόλεξο που ονομάζεται «Συρία», δεν θα θελήσει να εμπλακεί σε περαιτέρω μέτωπα. Τα πάντα θα κριθούν επομένως εκ του αποτελέσματος...

Οι προτάσεις και οι απόψεις
Οι συζητήσεις για την πιθανή κατάθεση συντεταγμένων στα Ηνωμένα Εθνη ξεκίνησαν λίγο μετά την ανάληψη της εξουσίας από την τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ - ΠαΣοΚ - ΔΗΜΑΡ. Αλλωστε δεν πρέπει να λησμονείται ότι το ζήτημα της ΑΟΖ και των θαλασσίων ζωνών περιλαμβανόταν και στην προγραμματική συμφωνία που υπέγραψαν τα κόμματα της συγκυβέρνησης. Ωστόσο, ελάχιστοι μάλλον περίμεναν ότι θα υπήρχε κινητικότητα τόσο γρήγορα.

Οσοι έθεσαν επί τάπητος το ζήτημα στον Πρωθυπουργό (σε απόρρητη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε σε ανύποπτο χρόνο κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής ραστώνης με τα βλέμματα στραμμένα στη «μάχη της δόσης») και οι οποίοι κινούνται στο στενό περιβάλλον του έλαβαν αφορμή από μια κίνηση της Τουρκίας στο ευρύτερο σκάκι των ερευνών για υδρογονάνθρακες. Κορυφαίο ρόλο στην όλη διαδικασία διαδραματίζει ο στενός σύμβουλος του κ. Σαμαρά, ο βουλευτής Επικρατείας κ. Χρυσ. Λαζαρίδης.

Συγκεκριμένα στις 27 Απριλίου 2012 δημοσιεύθηκαν στην τουρκική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως οι αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου της 16ης Μαρτίου 2012 για τη χορήγηση στην Τουρκική Κρατική Εταιρεία Πετρελαίου (ΤΡΑΟ) αδειών για έρευνες υδρογονανθράκων (2012/2802, 2012/2968, 2012/2973, 2012/2974, 2012/2975, 2012/1753). Οι άδειες αυτές αφορούν  θαλάσσιες περιοχές στα ανοιχτά των Αδάνων, της Αττάλειας, της Αντιόχειας και της Μούγλας και περιλαμβάνουν κομμάτια ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως της Ρόδου, της Καρπάθου και του Καστελόριζου, καθώς και κομμάτια της κυπριακής ΑΟΖ.

Το σκεπτικό ήταν ότι αυτές οι τουρκικές κινήσεις δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες. Ουσιαστικά στο τραπέζι των συζητήσεων έπεσαν δύο προτάσεις. Η πρώτη, που χαρακτηρίστηκε «ήπια» (soft option), ήταν να χορηγήσει η Ελλάδα άδειες ερευνών σε αντίστοιχες περιοχές ώστε να δείξει ότι αυτές βρίσκονται εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Η δεύτερη, που τελικά φαίνεται ότι προκρίνεται, αν και από ορισμένους χαρακτηρίζεται «σκληρή επιλογή» (hard option), ήταν η κατάθεση συντεταγμένων στα Ηνωμένα Εθνη. Αυτή θα αφορά τα εξωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας με βάση την αρχή της μέσης γραμμής που μελλοντικά θα μπορούσαν να είναι και τα όρια της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Από ό,τι φαίνεται, η μονομερής ανακήρυξη ΑΟΖ παραμένει στο συρτάρι εξαιτίας κυρίως των προβλημάτων οριοθέτησης που θα συνεπέφερε.

Στο θέμα δε των εξωτερικών ορίων υπάρχει ήδη μια προεργασία από την εποχή που υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ήταν ο κ. Γ. Μανιάτης. Με τον νόμο 4001/2011, που τροποποίησε τον παλαιότερο νόμο του 1995 για «Αναζήτηση, έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων και άλλες διατάξεις» και συγκεκριμένα βάσει του άρθρου 156(1), ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας ή της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, αφ' ης κηρυχθεί, είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης από τις οποίες μετρείται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης, δηλαδή των χωρικών υδάτων.

Το ζήτημα του καθορισμού των συντεταγμένων ανέλαβε η καθ' ύλην αρμόδια Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού. Οπως «Το Βήμα» πληροφορείται, η υπηρεσία έχει ολοκληρώσει το έργο της. Αυτή την περίοδο διεξάγονται εκτενείς συζητήσεις και συσκέψεις μεταξύ των αρμοδίων διευθύνσεων του υπουργείου Εξωτερικών όσον αφορά τη νομική επεξεργασία της πρωτοβουλίας αυτής και την κατάθεσή της στη Διεύθυνση Ωκεανικών Υποθέσεων και Δικαίου της Θάλασσας (Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea - DOALOS) των Ηνωμένων Εθνών. Η κατάθεση έχει ισχύ ρηματικής διακοίνωσης. Ωστόσο το σημαντικότερο είναι ότι εκκρεμεί μια σύσκεψη στο πρωθυπουργικό γραφείο για το θέμα αυτό. Επρόκειτο να γίνει εντός του Δεκεμβρίου αλλά αναβλήθηκε λόγω των εντατικών διαπραγματεύσεων για τη δόση. Δεν αποκλείεται όμως να πραγματοποιηθεί ακόμη και εντός του πρώτου 15ημέρου του Ιανουαρίου.

Οι διαφορές αντιλήψεων
Οπως είναι αναμενόμενο, «στην πορεία της συζήτησης ανέκυψαν τόσο εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν όσο και διαφορετικές αντιλήψεις για το αν πρέπει να πραγματοποιηθεί τώρα ένα τέτοιο βήμα» σημειώνει πηγή με γνώση του παρασκηνίου που μίλησε ανωνύμως στο «Βήμα» λόγω της ευαισθησίας του ζητήματος. «Δεν πρέπει δε να ξεχνάμε» προσθέτει «ότι σε αυτές τις κινήσεις βαραίνει πολύ το τι θα πει η κοινή γνώμη που επί χρόνια έχει γαλουχηθεί στη "σκληρή γραμμή"».

Η πρώτη διαφωνία φαίνεται ότι εκδηλώθηκε ήδη από τις παραμονές της επίσκεψης του τούρκου υπουργού Εξωτερικών κ. Νταβούτογλου στην Αθήνα στις αρχές Οκτωβρίου. Οι πληροφορίες, που τότε δεν είδαν φυσικά το φως της δημοσιότητας, αναφέρουν ότι η ελληνική κυβέρνηση συζητούσε το ενδεχόμενο κατάθεσης των συντεταγμένων για τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας στα Ηνωμένα Εθνη τις παραμονές της επίσκεψης. Οι γνωρίζοντες μιλούν για διάσταση απόψεων Μεγάρου Μαξίμου - υπουργείου Εξωτερικών, με το δεύτερο να κερδίζει στα... σημεία. Ηδη από τότε πάντως κατέστη σαφές ότι η κυβέρνηση Σαμαρά δεν ήταν τόσο ζεστή στις πυκνές επαφές και συναντήσεις στα ελληνοτουρκικά. Το γεγονός αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο στους δημοσιογράφους αλλά και στους τούρκους αξιωματούχους που συνόδευαν τον κ. Νταβούτογλου.

Ενα από τα ερωτήματα που έχουν τεθεί στις απόρρητες συσκέψεις είναι αν οι συντεταγμένες πρέπει να αφορούν όλη την έκταση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή να περιοριστούν σε ορισμένο τμήμα της. Μια τμηματική κατάθεση συντεταγμένων θα μπορούσε να αφορά είτε «ασφαλείς», έναντι αμφισβητήσεων, περιοχές είτε περιοχές για τις οποίες θα έπρεπε να υπάρχει ελληνική απάντηση στην προκήρυξη ερευνών από την τουρκική πλευρά. Οσοι εκφράζουν επιφυλάξεις εκτιμούν ότι η κατάθεση συντεταγμένων για το Αιγαίο θα ήγειρε περισσότερα προβλήματα από όσα θα έλυνε.

Ωστόσο η επιλογή της τμηματικής κατάθεσης θα δικαίωνε, υποστηρίζουν διπλωματικοί και νομικοί κύκλοι, το επιχείρημα της Αγκυρας ότι στο Αιγαίο αλλά και σε άλλες περιοχές όπου υπάρχουν Τούρκοι ισχύουν ειδικές περιστάσεις. Αν η Ελλάδα δεν καταθέσει πλήρεις συντεταγμένες, προσθέτουν, θα είναι σαν να αποδέχεται τα τουρκικά επιχειρήματα. Και σε σχέση με το Καστελόριζο οι συντεταγμένες που θα κατατεθούν θα πρέπει να διασφαλίζουν πλήρη επήρεια του νησιού σε θαλάσσιες ζώνες - για διαπραγματευτικούς λόγους.

Οι δύσκολοι γείτονες
Τα πάντα θα κριθούν την επόμενη ημέρα. Αυτό δεν αφορά μόνο το τι θα πράξει η Τουρκία αλλά επίσης η Αίγυπτος και η Λιβύη, ενώ δεν πρέπει να λησμονείται η εκκρεμότητα με την επικύρωση της συμφωνίας με την Αλβανία για τις θαλάσσιες ζώνες.

Υπενθυμίζεται ότι η Αθήνα και το Κάιρο έχουν εμπλακεί εδώ και έξι χρόνια (από το 2006) σε συνομιλίες σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων με σκοπό την οριοθέτηση ΑΟΖ. Η Αίγυπτος, η οποία δεν θέλει να εμπλακεί σε πιθανή ελληνοτουρκική διαμάχη στην Ανατολική Μεσόγειο (αυτό φάνηκε και στην τελευταία επίσκεψη Αβραμόπουλου στο Κάιρο), πρόσφατα κάλεσε εταιρείες για έρευνες στην ευρύτερη περιοχή, σεβόμενη τη μέση γραμμή. Οσοι υποστηρίζουν την κατάθεση συντεταγμένων εκτιμούν ότι δεν θα αντιδράσει.

Από την άλλη πλευρά, η Λιβύη (με την οποία οι επαφές εμπειρογνωμόνων ξεκίνησαν το 2007) βρίσκεται σήμερα σε μεταβατική φάση. Από την πρόσφατη επίσκεψη Αβραμόπουλου στην Τρίπολη όμως φάνηκε ότι τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει δραματικά. Ο υπουργός Διεθνούς Συνεργασίας Μοχάμεντ Ενχάμεντ Αμπντελαζίζ, ερωτηθείς σχετικά με τις θαλάσσιες ζώνες, είπε ότι το ζήτημα «δεν είναι διμερές» και ότι για την επίλυσή του θα πρέπει να υπάρξουν συνομιλίες όλων των χωρών που έχουν θαλάσσια σύνορα «φωτογραφίζοντας» κατά τρόπο περίεργο την Τουρκία με τις θέσεις της οποίας οι Λίβυοι έχουν στο παρελθόν ταυτιστεί, ιδιαίτερα στο θέμα επήρειας των νησιών.

Διπλωματικό σκάκι
Το «δόγμα Σαμαρά» και η αντίδραση της Αγκυρας

Ολα τα βλέμματα θα στραφούν στην πιθανή αντίδραση της Αγκυρας και στις επιπτώσεις στον ελληνοτουρκικό διάλογο. Και όλα αυτά ενώ τυπικά συνεχίζεται η διαδικασία των διερευνητικών επαφών, γίνονται σκέψεις για ουσιαστική επανέναρξη του διαλόγου για τα αεροναυτιλιακά ζητήματα στον εναέριο χώρο του Αιγαίου και σχεδιάζεται η σύνοδος του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας, αυτή τη φορά στην Τουρκία. Ηδη πάντως έχουν εκφραστεί παρασκηνιακά έντονες επιφυλάξεις για το κατά πόσο πρέπει να λάβει χώρα το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας, με την αναζήτηση ημερομηνίας να κρατάει καλά...

Η τουρκική αντίδραση θα μπορούσε να περιοριστεί απλά στην κατάθεση ενός εγγράφου στην αρμόδια Διεύθυνση των Ηνωμένων Εθνών (DOALOS) με την οποία να αμφισβητεί τις ελληνικές συντεταγμένες. Ουσιαστικά θα πρόκειται για μια κίνηση ανάλογη με εκείνη που έκανε δύο φορές εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας: την πρώτη μετά τη συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ Αιγύπτου - Κύπρου (2003) και τη δεύτερη μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο αμφισβητώντας το δικαίωμα της Λευκωσίας να προχωρήσει σε δεύτερο γύρο αδειοδοτήσεων για έρευνες υδρογονανθράκων δυτικά του νησιού με την αιτιολογία ότι μέρος των περιοχών αυτών βρίσκεται εντός τουρκικής υφαλοκρηπίδας. Σε κάθε περίπτωση όμως εκτιμάται ότι η ελληνική πλευρά θα έχει πλέον καταγράψει τις θέσεις της.

Οι μείζονες επιφυλάξεις επικεντρώνονται στην έμπρακτη αμφισβήτηση εκ μέρους της Τουρκίας των ελληνικών συντεταγμένων. Η έντονη διπλωματική διαμαρτυρία και η προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών θα ήταν δύο από τα πρώτα απαντητικά βήματα της ελληνικής πλευράς, αλλά όλα θα εξαρτηθούν από το εύρος της τουρκικής αντίδρασης. Από το υπουργείο Εξωτερικών έχει εκφραστεί έντονη ανησυχία για πιθανό θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο ή στην Ανατολική Μεσόγειο. Τα Ιμια δεν έχουν σβηστεί από το ελληνικό διπλωματικό υποσυνείδητο...

Συνομιλητές του Πρωθυπουργού εμφανίζονται πιο καθησυχαστικοί. Σημειώνουν ότι η Αγκυρα δεν θα προχωρήσει σε όξυνση ούτε θα εγκαταλείψει τις διερευνητικές επαφές σε μια περίοδο που το μυαλό της είναι επικεντρωμένο στη διαχείριση του συριακού προβλήματος και του «αγκαθιού» του Κουρδικού. Ποιος μπορεί όμως με ασφάλεια να αποκλείσει μια «εθνικιστική ρελάνς» από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κινείται με το βλέμμα του στραμμένο στο να διασφαλίσει την προεδρική εκλογή;

Στο βάθος πάντως κρύβεται μια διαφορετική αντιμετώπιση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, κυρίως από το πρωθυπουργικό επιτελείο. Το «δόγμα Σαμαρά» είναι τελείως διαφορετικό από το «δόγμα Παπανδρέου». Η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει στην επανέναρξη των διερευνητικών επαφών υπό τον πρέσβη ε.τ. κ. Π. Αποστολίδη, αλλά στους παροικούντες τη «διπλωματική Ιερουσαλήμ» είναι εμφανές ότι το πρωθυπουργικό επιτελείο δεν είναι και τόσο ζεστό. Η Αθήνα και η Αγκυρα έφθασαν τα τελευταία χρόνια αρκετά κοντά σε μια συμφωνία αλλά αυτή μάλλον θα μείνει στα χαρτιά.

Παράλληλα φαίνεται ότι μετά την πρόσφατη επίσκεψη του μονίμου υφυπουργού Εξωτερικών Φεριντούν Σινιρλίογλου στην Αθήνα ελήφθη μια κατ' αρχήν απόφαση να ξαναρχίσει ο διάλογος για τα αεροναυτιλιακά ζητήματα στον εναέριο χώρο του Αιγαίου και την εξεύρεση ενός κώδικα συμπεριφοράς (Code of Conduct). Εχει μάλιστα συμφωνηθεί να συσταθεί μια ομάδα υπό τον πρώην πρέσβη κ. Β. Πισπινή (που είχε αναλάβει τις διερευνητικές επαφές επί υπουργιών Π. Μολυβιάτη και Ντόρας Μπακογιάννη) ο οποίος θα λειτουργεί σε συνεργασία με τον κ. Αποστολίδη αλλά και με τον πρώην γενικό γραμματέα του υπουργείου Εξωτερικών κ. Ι. Ζέπο σε συμβουλευτικό ρόλο.

Αν λείπει η πολιτική βούληση, πού θα στηριχθεί ο διάλογος; Στο παρασκήνιο μάλιστα αυξάνονται οι φωνές που ζητούν ριζική επανεξέταση της πολιτικής μας έναντι της Τουρκίας. Η επέκταση των χωρικών υδάτων το ταχύτερο δυνατόν και το «κλείσιμο των κόλπων» ώστε να λειτουργήσουν ως γραμμές βάσης και να κερδίσει η Ελλάδα σε θαλάσσιες ζώνες είναι δύο εκ των προτάσεων που κυκλοφορούν.

24 Δεκεμβρίου 2012

ΑΟΖ: Όλο το "παιχνίδι" των Τούρκων.

http://www.onalert.gr/stories/aoz-tourkia-ellada-libya-aigyptos-albania

ΑΟΖ: Όλο το "παιχνίδι" των Τούρκων.Πως "κυκλώνει" την Ελλάδα. Ανάλυση με χάρτες

Του Χρήστου Μηνάγια

Στο άρθρο του συντάκτη του παρόντος, με τίτλο «Εκβιασμοί, απειλές και αυθαιρεσίες από την Άγκυρα στην Ανατολική Μεσόγειο» είχε αναγραφεί ότι: «Η Άγκυρα επιδιώκει να δημιουργήσει φοβικά σύνδρομα και να αποσπάσει με εκβιασμούς, με την απειλή χρήσεως ισχύος και με πλάγιες μεθόδους ένα σημαντικό μέρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Εκτός τούτου, δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο, οι Τούρκοι να επιδιώξουν την αυθαίρετη επιβολή τετελεσμένων στις εν λόγω περιοχές, είτε με τη δημιουργία γκρίζων ζωνών, μετά από μια θερμή συγκρουσιακή κατάσταση, είτε με την ανακήρυξη της δικής τους Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.» Δυστυχώς, μετά την παρέλευση μικρού χρονικού διαστήματος, η εν λόγω εκτίμηση άρχισε να επιβεβαιώνεται πλέον με αρκετή σαφήνεια, λαμβανομένου υπόψη των ακόλουθων τουρκικών ενεργειών:

Πλάγιοι μέθοδοι προσέγγισης της Λιβύης, της Αίγυπτου, του Λιβάνου και του Ισραήλ

Οι Τουρκικές Ακαδημίες Πολέμου και τουρκικό think tank (BILGESAM) δημοσίευσαν μελέτες του Dr. πλοιάρχου Cihat Yaycı αναφορικά με την πρόταση οριοθέτησης της Ανατολικής Μεσογείου και το ρόλο-επιρροή της Λιβύης στην οριοθέτηση των θαλασσίων τμημάτων της εν λόγω περιοχής (σ.σ. Το 2000, ο Cihat Yaycı αποφοίτησε 1ος από τη Ναυτική Σχολή Πολέμου. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι ο Yaycı έχει κατηγορηθεί, διότι το 2005 άσκησε πίεση στα μέλη του πληρώματος της φρεγάτας Turgut Reis, της οποίας ήταν κυβερνήτης, προκειμένου αυτοί να καταθέσουν ότι ο μόνιμος υπαξιωματικός Suat Çakır, που χάθηκε κατά τη διάρκεια επιχειρησιακού πλου, είχε αυτοκτονήσει. Επισημαίνεται ότι υπήρχαν πληροφορίες ότι ο θάνατος του Çakır πιθανόν να οφείλεται σε δολοφονική ενέργεια της οργάνωσης Ergenekon.) Ο Cihat Yaycı στις μελέτες του επιδιώκει να παρουσιάσει τα οφέλη που θα έχουν η Λιβύη, η Αίγυπτος, ο Λίβανος και το Ισραήλ σε περίπτωση που συμφωνήσουν με την Τουρκία για την οριοθέτηση της Α.Ο.Ζ. στην Ανατολική Μεσόγειο, χωρίς να λάβουν υπόψη τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στους χάρτες που ακολουθούν αποτυπώνεται πλήρως το ύπουλο σκεπτικό του Τούρκου πλοιάρχου, το οποίο εκτιμάται ότι τυγχάνει αποδοχής τόσο από την πολιτική όσο και τη στρατιωτική ηγεσία της Τουρκίας εάν ληφθούν υπόψη οι φορείς που το δημοσιεύουν:

 Στο χάρτη Νο 1 παρουσιάζονται οι θέσεις του Τούρκου καθηγητή Sertaç Hami Başeren του πανεπιστημίου της Άγκυρας, ο οποίος θεωρεί ότι με τη χάραξη των ορίων της Α.Ο.Ζ. που προτείνει, αφενός η Τουρκία θα δείξει ότι δεν αστειεύεται, αφετέρου θα αποκοπεί η γεωγραφική σχέση (διασύνδεση, επαφή) μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου. Παράλληλα ο Yaycı τονίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία παραβιάζει τα δικαιώματα της Τουρκίας στα οικόπεδα 1, 4, 5, 6 και 7.



 Στο χάρτη Νο 2 αναγράφεται ότι σε περίπτωση που η Αίγυπτος, το Ισραήλ και ο Λίβανος προβούν στην οριοθέτηση της Α.Ο.Ζ. τους απευθείας με την Τουρκία τότε θα κερδίσουν θαλάσσια έκταση 21.500, 4.600 και 3,957 τετραγωνικά χλμ αντίστοιχα.


 Με το χάρτη Νο 3 ο Yaycı παρουσιάζει την πιθανή γραμμή οριοθέτησης της Α.Ο.Ζ. μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, επισημαίνοντας ότι σε περίπτωση υλοποίησης της, ολόκληρο το οικόπεδο 12 και μέρος των οικοπέδων 1, 7, 8, 9, 10 και 11 που ανήκουν στην Κυπριακή Δημοκρατία θα περιέλθουν στην κυριότητα του Ισραήλ.



 Στο χάρτη Νο 4 παρουσιάζεται η μέση γραμμή μεταξύ Ελλάδος-Λιβύης και η μέση γραμμή μεταξύ Τουρκίας-Λιβύης. Ειδικότερα, σε περίπτωση οριοθέτησης της Α.Ο.Ζ. μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης, ο πλοίαρχος Cihat Yaycı επισημαίνει ότι η Λιβύη θα αυξήσει τη θαλάσσια περιοχή της κατά 62% κερδίζοντας περίπου 39.000 τετραγωνικά χλμ. Μία άλλη βασική επισήμανση αποτελεί το γεγονός ότι προωθείται η στρατιωτική συνεργασία Τουρκίας-Λιβύης, βάσει της οποίας οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις θα αναλάβουν την ανασυγκρότηση του στόλου και την εκπαίδευση του στρατού ξηράς και του πολεμικού ναυτικού της Λιβύης. Επιπρόσθετα, η Άγκυρα, μέσω του Τουρκικού Οργανισμού Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΤΙΚΑ), χορήγησε δωρεάν στο υπουργείο Εσωτερικών της Λιβύης στολές και εξοπλισμό για 6.000 αστυνομικούς, καθώς επίσης 30 αστυνομικά οχήματα. Τέλος, μέχρι τον Ιούλιο, 1.500 Λίβυοι αστυνομικοί θα μεταβούν σταδιακά στην Τουρκία για εκπαίδευση σε θέματα ασφάλειας και καθηκόντων σε σωφρονιστικά καταστήματα.


 Τέλος, ο Yaycı εκτιμά ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία οριοθέτησης της Α.Ο.Ζ. μεταξύ Ελλάδος-Κυπριακής Δημοκρατίας θα αποτελέσει το πιο δυσμενές σενάριο για την Τουρκία, δεδομένου ότι η κατάσταση που θα διαμορφωθεί απεικονίζεται στον χάρτη Νο 5. Επίσης για αποφυγή της κατάστασης αυτής προτείνει την μονομερή ανακήρυξη της Α.Ο.Ζ. από την Τουρκία όπως έγινε και στη Μαύρη Θάλασσα.


Προκλητικές ανακοινώσεις της τουρκικής Υδρογραφικής Υπηρεσίας

Η τουρκική Υδρογραφική Υπηρεσία με ανακοίνωσή της δημοσίευσε τους ακόλουθους χάρτες που περιλαμβάνουν τις περιοχές ασκήσεων και εκτέλεσης πυρών στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο για το έτος 2012 (χάρτες 6 και 7), καθώς επίσης τα όρια της τουρκικής περιοχής έρευνας και διάσωσης (χάρτης 8).









Με τη δημοσίευση των εν λόγω χαρτών και τις ασκήσεις που έχουν προγραμματισθεί, καθίσταται σαφές ότι οι Τούρκοι επιδιώκουν να στρατιωτικοποιήσουν τα θέματα που έχουν σχέση με τους ενεργειακούς πόρους, θεωρώντας ότι η στρατηγική αυτή θα αποτρέψει την Ελλάδα και την Κύπρο να δημιουργήσουν τετελεσμένα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Επίσης, για την υλοποίηση της εν λόγω στρατηγικής σημαντική είναι και η συμβολή των τουρκικών ΜΜΕ μέσω κατευθυνόμενων δημοσιευμάτων. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί το πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδος Milliyet/3-4-2012 σχετικά με την άσκηση Anadolu Kartali/1-2012, σύμφωνα με το οποίο για πρώτη φορά στην άσκηση θα συμμετέχουν ναυτικές μονάδες στην Ανατολική Μεσόγειο. Τούτο είναι ανακριβές διότι από τον Απρίλιο του 2010 στην άσκηση συμμετέχουν μονάδες του στρατού ξηράς, του πολεμικού ναυτικού, της πολεμικής αεροπορίας και των ειδικών δυνάμεων. Μέχρι τότε, τα σενάρια των προηγούμενων ασκήσεων Anadolu Kartali προέβλεπαν τη διεξαγωγή επιχειρήσεων πέραν των συνόρων εντός του βορείου Ιράκ και φυσικά χωρίς τη συμμετοχή του πολεμικού ναυτικού. Όμως το σενάριο της άσκησης του 2010 προέβλεπε τη διεξαγωγή επιχειρήσεων εναντίον τακτικού στρατού, καθώς επίσης και τη συμμετοχή 4 τουρκικών πολεμικών πλοίων που έχουν επιχειρησιακό τομέα ευθύνης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αν κρίνουμε από τις μέχρι τώρα συμπεριφορές της Τουρκίας, διαπιστώνουμε ότι το επόμενο χρονικό διάστημα οι Τούρκοι θα επιδιώξουν να κλιμακώσουν την ένταση για τους ακόλουθους λόγους:

 Η διαπραγματευτική τους ικανότητα, προκειμένου να αποτρέψουν την Κυπριακή Δημοκρατία από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της περιοχής έχει τρωθεί, παρά τους εκβιασμούς και τις απειλές για χρήση της ισχύος τους.
 Λόγω των εξελίξεων στη Συρία και του διαμεσολαβητικού ρόλου που επιθυμεί να αναλάβει με το Ιράν, η Άγκυρα πιθανόν να επιδιώξει την ανοχή των Ηνωμένων Πολιτειών για τη δημιουργία φοβικών συνδρόμων στην ελληνική πλευρά, προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο οριοθέτησης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και Α.Ο.Ζ.

Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η Τουρκία πιθανόν να έχει επαφές με την Λιβύη, την Αίγυπτο και το Λίβανο για το θέμα της από κοινού οριοθέτησης της Α.Ο.Ζ. με σκοπό τη δημιουργία τετελεσμένων και αιφνιδιασμό της ελληνικής πλευράς.

www.geostrategy.gr

14 Δεκεμβρίου 2012

Νίκος Λυγερός - ΑΟΖ και εθνική αξία

H ελληνική ΑΟΖ δίνει ρέστα

Νίκος Λυγερός

Με την έκθεση της Deutsche Bank, η ελληνική ΑΟΖ δίνει ρέστα. Διότι τώρα δεν εμφανίζεται πια κανένας να αμφισβητήσει την αξία της. Η έκθεση όχι μόνο επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις μας και το έργο του Ηλία Κονοφάγου και του Αντώνη Φώσκολου, μ’ έναν ανεξάρτητο τρόπο, αλλά επιπλέον ενισχύει τη στρατηγική μας αφού η ανάλυση της αποδεικνύει ότι οι επενδύσεις έχουν χαμηλό ρίσκο στην περιοχή. 
Ανοίγουν επίσημα λοιπόν τη δήλωση ενδιαφέροντος από τις εταιρείες που έχουν την τεχνογνωσία στον τομέα των υδρογονανθράκων και ειδικά στην περιοχή νότια της Κρήτης. Αυτό το σημείο είναι ακόμα πιο σημαντικό, διότι η ύπαρξη των κοιτασμάτων είναι γνωστή. Αν δεν υπήρχε αυτή η αναφορά τότε ακόμα και με την ύπαρξη δεν θα άλλαζε τίποτα για την οικονομική μας κατάσταση. 
Τώρα λοιπόν ακόμα και οι πιο επιφυλακτικοί για την αξία της ελληνικής ΑΟΖ πρέπει να αποδεχθούν, αν δεν το παραδεχθούν, ότι υπάρχουν στοιχεία και από ξένους φορείς. Είχε ήδη γίνει μια αναφορά από το αγγλικό BBC πριν μερικούς μήνες, αλλά τώρα πρόκειται για μια χρηματοοικονομική ανάλυση που δίνει κατευθύνσεις στους ξένους επενδυτές. Η Ελλάδα μπορεί πλέον ν’ ακολουθήσει ανεμπόδιστη τη στρατηγική της Κύπρου και να αξιοποιήσει την ελληνική ΑΟΖ και τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων. 
Άρα ήρθε η ώρα της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ για να ξεκινήσει επιτέλους η όλη διαδικασία. Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο και δεν μπορούμε να δεχθούμε άλλη καθυστέρηση. Τώρα όλοι ξέρουν την αξία και αναμένουν την αξιοποίηση. Η Ελλάδα μπορεί να περάσει σε αυτή τη φάση. Έχει την τεχνογνωσία και οι ξένες εταιρείες που θέλουν να κάνουν συμβάσεις μαζί μας έχουν ήδη δηλώσει το ενδιαφέρον τους. 
Πρέπει επίσης να περάσουμε γρήγορα και αποτελεσματικά στη φάση των οριοθετήσεων και της οικοπεδοποίησης, για να υλοποιηθεί ο πρώτος πραγματικός γύρος αδειοδότησης που να αφορά ουσιαστικά στην ελληνική ΑΟΖ. Τώρα υπάρχει πολιτική βούληση και υπάρχει και γνώση του αντικειμένου. Το νομοσχέδιο πρέπει να περάσει από τη ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων για να δείξουμε σε όλους αλλά και στους δικούς μας ότι δεν πρόκειται να καθίσουμε στα αυγά μας, έχοντας έναν τέτοιο πλούτο στη διάθεση μας. Δε μπορούμε ν’ αφήσουμε άλλο τον λαό μας να υποφέρει και να περιμένει δίχως προοπτικές. Το ηθικό των Ελλήνων μπορεί ν’ ανέβει από αυτές τις διαδικασίες και να μπορέσουν με αυτόν τον τρόπο όχι μόνο να ξεπεράσουν τα οικονομικά εμπόδια, αλλά και να αναπτύξουμε επί του πρακτέου την υψηλή στρατηγική μας.   
http://lygeros.org/articles?n=10740&l=gr 

    ΑΟΖ και εθνική αξία   

Η ΑΟΖ δεν είναι πια μόνο και μόνο μία οικονομική έννοια, όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Έχει αποκτήσει έναν αξιακό συμβολισμό που είναι πέρα από αυτό το στενό πλαίσιο. 
Η θέσπιση της ΑΟΖ δεν είναι μόνο η αρχή της διαδικασίας της αξιοποίησης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που διαθέτει η πατρίδα μας, είναι και μία στρατηγική κίνηση που δείχνει την αξία μας την εθνική. 
Δείχνει σε όλους και στους συμμάχους και στους εχθρούς ότι δεν πρόκειται να παραμείνουμε παθητικοί και να περιμένουμε από τους άλλους και μόνο να βοηθήσουν την κατάσταση. 
Δίνουμε το στίγμα μας με την ΑΟΖ και δηλώνουμε ότι για μας το Δίκαιο της Θάλασσας δεν είναι απλά μία νομοθετική ρήτρα. Αυτό το Δίκαιο είναι και το δικό μας και δεν καταπατούμε κανένα. Διεκδικούμε κάτι που μας ανήκει μέσω της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών. Δεν πρόκειται για καμία εχθρική πράξη. Είμαστε ένας λαός της θάλασσας που θέλει να αξιοποιήσει το Δίκαιο της για να μπορέσει να ξεπεράσει τα οικονομικά προβλήματα και να δώσει προοπτικές στον ελληνικό λαό. Διότι δεν αρκεί η εξοικονόμηση για να λύσεις οικονομικά προβλήματα, χρειάζεται η στρατηγική επένδυση για να βρεθεί μία ορθολογική λύση. 
Αν επιπλέον συνειδητοποιήσουμε ότι η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ θα γίνει τον Δεκέμβριο 2012 και συνδυάσουμε αυτό το γεγονός με την επέτειο του θανάτου του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου, το Δεκέμβριο του 2008, τότε καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για ένα συμβολισμό που αφορά καθαρά το πνεύμα του Ελληνισμού και αποτελεί μια αξιολογία για την πολιτική της πατρίδας μας. Σιγά σιγά όλα τα κόμματα καταλαβαίνουν ότι η συμβολή του Προέδρου της Κύπρου ήταν τεράστια και με αυτή δόθηκε το έναυσμα για να υλοποιηθεί το όραμα της ΑΟΖ. 
Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Κύπρος ζήτησε δύο φορές από την Ελλάδα να οριοθετήσουν την ΑΟΖ, και δυο φορές η απάντηση ήταν αρνητική για να μην ενοχληθεί η Τουρκία. 
Φτάνει πια αυτός ο ραγιαδισμός. Ήρθε η ώρα να συνεχίσουμε το έργο του Τ. Παπαδόπουλου και να αποδείξουμε επί του πρακτέου την εθνική αξία της ΑΟΖ για χώρες που διαθέτουν νησιά. Με αυτόν τον τρόπο, θα επιτευχθεί ο φόρος τιμής προς τον ηγέτη της Κύπρου και θα αναδείξει την αποτελεσματικότητα της πορείας που επέλεξε για τον Ελληνισμό. Έτσι η ελληνική ΑΟΖ είναι και ένας τρόπος να ευχαριστήσουμε τη θυσία αυτού του ανθρώπου, με την αντίσταση μας ενάντια στη βαρβαρότητα και το ραγιαδισμό.  
http://lygeros.org/articles?n=10728&l=gr

30 Αυγούστου 2012

Ν. Λυγερός-Η θέσπιση της ΑΟΖ ως κυρίαρχο θέμα


Η θέσπιση της ΑΟΖ ως κυρίαρχο θέμα



Ν. Λυγερός
Σε μια περίοδο που αναζητούμε μέτρα εξοικονόμησης σε πλαίσιο διαπραγμάτευσης, πρέπει να φροντίσουμε και το θέμα της ανάπτυξης. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο με παθητικό τρόπο, όπως το περιμένουν οι περισσότεροι. Διότι η ανάπτυξη δεν γίνεται μόνο με οικονομίες άλλα και με στρατηγικές επενδύσεις. Επιπλέον αν τα μέτρα είναι μόνο και μόνο ενδογενή δεν μπορούν να ενισχύσουν το πεδίο δράσης. Αν αντιληφθούμε αυτά τα δεδομένα και θέλουμε να τα αλλάξουμε ριζικά δεν υπάρχουν πολλές επιλογές, διότι μόνο η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μπορεί να αποτελέσει ένα σοβαρό άνοιγμα για την ανάπτυξη της πατρίδας μας. Εξ ορισμού, λειτουργεί με εξωγενείς παράγοντες και η ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων, ανάλογα με αυτά που ανακάλυψαν το Ισραήλ και η Κύπρος, είναι γνωστά στις ξένες πετρελαϊκές εταιρίες, μια που έχουν γίνει πάρα πολλές ανεπίσημες σεισμικές έρευνες. Και λόγω αυτών των στόχων μπορούμε να προσελκύσουμε μεγάλα ονόματα του τομέα για να βοηθηθεί άμεσα η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός. Υπάρχει όμως το σοβαρότατο προαπαιτούμενο της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ, διότι δίχως αυτήν όλες οι επόμενες διαδικασίες καθυστερούν. Κατά συνέπεια, η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ είναι το κυρίαρχο θέμα για την ανάπτυξη και την ανάκαμψη της χώρας. Στην στρατηγική, ακόμα κι όταν υπάρχει πλαίσιο για στρατηγικό mix, πρέπει να θέτουμε σε μία βάση κοινή όλες τις προτεραιότητες και να δίνουμε έμφαση στην πιο σημαντική για να προωθηθεί ουσιαστικά και αποτελεσματικά. Τώρα, αυτό ακριβώς είναι και το θέμα της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ διότι θα είναι το στίγμα για όλους, ότι αρχίζουμε όντως επί του πρακτέου και την όλη διαδικασία, συνεπώς θα μας εμπιστευτούν σε μια χειροπιαστή βάση. Ο ίδιος ο λαός μας θα καταλάβει με αυτήν την κίνηση ότι οι πολιτικοί μας, στο υψηλότερο επίπεδο, δεν τον αφήνουν στο έλεος του θεού, και υλοποιούν επιτέλους το όραμα του έθνους. Οι πρώτες επιπτώσεις θα είναι και ψυχολογικές και οικονομικές διότι όταν διαθέτεις μια ΑΟΖ, και συγκεκριμένα τη δεύτερη μεγαλύτερη της Μεσογείου, με τα αναμενόμενα αποθέματα που έχεις, δεν είναι μια μικρή υπόθεση να την ανοίξεις κι ούτε μια στρατηγική λεπτομέρεια. Όσον αφορά τα ακριτικά νησιά μας θα κατανοήσουν ότι τους δίνουμε πια την πρέπουσα σημασία. Διότι όταν έχεις πρόσβαση στο φως και δεν το ανάβεις παραμένεις στο σκοτάδι. Τώρα ήρθε επιτέλους η στιγμή λόγω της όλης προμελέτης που έχει γίνει να δούμε όλοι μας το θέμα της ΑΟΖ ως κυρίαρχο και να επικεντρωθούμε αποκλειστικά σε αυτό για να ψηφίσει η Βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ άμεσα.
------------------------------------------------

Οικονομικά δεδομένα και στρατηγική της ΑΟΖ


Η. Κονοφάγος, Ν. Λυγερός, Α. Φώσκολος
Ακόμα και αν κάνουμε μία πολύ συντηρητική προσέγγιση, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες και αξιολογήσεις έγκυρων πετρελαϊκών οίκων, τα αναμενόμενα (με 50% πιθανότητα) αποθέματα Φυσικού Αερίου και Πετρελαίου του Αιγαίου Πελάγους ανέρχονται σε περίπου 1,5 Δις αντίστοιχα βαρέλια πετρελαίου, του Ιονίου Πελάγους σε περίπου 2 Δις αντίστοιχα βαρέλια, του Λιβυκού Πελάγους Νότια της Κρήτης σε περίπου 20 Δις αντίστοιχα βαρέλια και της Λεκάνης του Ηροδότου Νοτιο-Ανατολικά της Κρήτης σε περίπου 13 Δις αντίστοιχα βαρέλια. 
Με βάση τα παραπάνω δεδομένα αμέσως μετά την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ θα πρέπει η Ελλάδα να προχωρήσει το συντομότερο σε ουσιαστικές συνομιλίες με τα γειτονικά Κράτη για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και την δημιουργία κατάλληλου πολιτικού κλίματος. Περιοχές όπως το Αιγαίο πέλαγος (περιορισμένα αποθέματα) και η Λεκάνη του Ηροδότου (απαιτείται ιδιαίτερη προετοιμασία) δεν θα ήταν σκόπιμο να τύχουν προς το παρόν προτεραιότητας ερευνητικού πετρελαϊκού ενδιαφέροντος. Η οριοθέτηση όμως της ΑΟΖ με την Κύπρο που αναφέρεται στην λεκάνη του Ηροδότου πρέπει να προχωρήσει άμεσα λόγω της προταθείσας διαδρομής ηλεκτρικού καλωδίου EuroAsia Interconnector και του αγωγού φυσικού αερίου όπου εκεί παίζουν μαζί μας ένα πολύ σημαντικό ρόλο η Κύπρος και το Ισραήλ. Με δεδομένη την σημερινή οικονομική κρίση προτεραιότητά μας θα πρέπει να είναι η μαζική προσέλκυση επενδύσεων για τυχόν ανακάλυψη κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων ιδιαίτερα Νότια της Κρήτης (80% πιθανότητα για παρουσία Φυσικού Αερίου) και στο Ιόνιο Πέλαγος (80% πιθανότητα για παρουσία πετρελαίου) όπου είναι σημαντικό να λειτουργήσουμε αποτελεσματικά με την Ιταλία αφού υπάρχει πλαίσιο συνεκμετάλλευσης για τον στόχο κοιτάσματος «Πύρρος». Κύριος στόχος μας θα πρέπει να είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας το συντομότερο δυνατόν. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την προκήρυξη ταυτόχρονα σε διαγωνισμό μεγάλου αριθμού θαλασσίων οικοπέδων, ακριβώς όπως έκανε πρόσφατα η Κύπρος. Να υπενθυμίσουμε ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση προκήρυξε συνολικά όλα τα διαθέσιμα οικόπεδα της νότιας Κυπριακής ΑΟΖ (1+ 12 οικόπεδα). Εμφανίστηκαν 30 σημαντικές Εταιρείες Πετρελαίου με προσφορές για 9 από αυτά (τώρα έχουν τελειώσει οι αξιολογήσεις των εταιρειών από την Κύπρο και αναμένεται το Νοέμβριο η υπογραφή των σχετικών Συμβάσεων). Αν επιπλέον σκεφτούμε ότι η συμφωνία Κύπρος-Ισραήλ έγινε το 2010 και η ανακάλυψη φυσικού αερίου το 2011, ακόμα και αν είμαστε συντηρητικοί, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η παραπάνω διαδικασία θα επιτρέψει εντός διετίας στην χώρα μας τον εντοπισμού πιθανών κοιτασμάτων, η αξία των οποίων θα μπορούσε να προεξοφληθεί αμέσως στην Διεθνή Αγορά του Πετρελαίου. Είναι δυνατόν μια ταυτόχρονη προκήρυξη παραχώρησης π.χ. ομάδας 20 υποθαλασσίων οικοπέδων να αποδώσει στατιστικά εντός πενταετίας ανακαλύψεις κατ’ ελάχιστον 3 κοιτασμάτων μεγέθους π.χ. Κυπριακής Αφροδίτης δηλαδή συνολικά περίπου 600 Δις m3 Φυσικού Αερίου και αναμενόμενης συνολικής σημερινής ακαθάριστης αξίας της τάξης των περίπου $90 Δις. Με βάση τις ισχύουσες Συμβάσεις παραχώρησης περί το 75% της παραπάνω αξίας αντιπροσωπεύει κατά κανόνα στην αγορά το καθαρό μερίδιο του Δημοσίου δηλαδή περίπου $68 Δις. Εάν δε στις 3 επόμενες πενταετίες επαναληφθούν από στατιστική άποψη τα παραπάνω αποτελέσματα τότε είναι δυνατόν το συνολικό όφελος του δημοσίου μέσα στην πρώτη 20ετία να μπορέσει να φθάσει στο επίπεδο των περίπου $270 Δις. Εάν δε εντός της παραπάνω 20ετίας αποδειχθεί τελικά ότι το 1/4 από τα ανακαλυφθέντα κοιτάσματα ήταν κοιτάσματα Πετρελαίου αντί Φυσικού Αερίου τότε το συνολικό όφελος του Ελληνικού Δημοσίου θα μπορούσε να φθάσει στο επίπεδο του περίπου $1,2 Τρις.

27 Αυγούστου 2012

Ν. Λυγερός-Ήρθε η ώρα της θέσπισης της ΑΟΖ


http://www.antibaro.gr
Ν. Λυγερός

Ήρθε η ώρα της θέσπισης της ΑΟΖ

Όλες οι μελέτες φτάνουν στην τελική φάση σε όλα τα επίπεδα για το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.
Με πολύ απλά λόγια, για να είναι κατανοητά σε όλους ακόμα και στους πιο αδιάφορους κι επιφυλακτικούς, ήρθε η ώρα της θέσπισης την ελληνικής ΑΟΖ. Και αυτό δεν γίνεται γιατί είναι ο τελικός μας σκοπός, αλλά επειδή είναι το απαραίτητο πρώτο βήμα για να ξεκινήσει η όλη διαδικασία της αξιοποίησης του φυσικού αερίου της Ελλάδας.
Δεν μπορεί πια να στεκόμαστε ακίνητοι την ώρα που η Κύπρος τελειώνει το δεύτερο γύρο αδειοδότησης για τα άλλα 12 οικόπεδα, που θα κάνει δεύτερη γεώτρηση στο κοίτασμα Αφροδίτη και που θα προχωρήσει σε νέες σεισμικές έρευνες 3D στο οικόπεδο 12 για μια έκταση της τάξης των 4.000Km2.
Δεν μπορεί πια να παραμένουμε στην απραξία την ώρα που το Ισραήλ κάνει συμφωνία με την Κύπρο και μας, για το Euroasia Interconnector και για τον αγωγό φυσικού αερίου, που θα περάσει σε φάση παραγωγής στο κοίτασμα Tamar, και προωθεί εντατικά την κατασκευή σταθμού υγροποίησης φυσικού αερίου.
Η Ελλάδα πρέπει να θεσπίσει την ΑΟΖ της για να περάσει γρήγορα στο στάδιο της οριοθέτησης και να επιτρέψει με αυτόν τον τρόπο να λειτουργήσουν ορθολογικά και αποτελεσματικά οι κοινοπραξίες μας. Διότι και οι δύο έχουν υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να υποστηριχθούν με χορηγίες λόγω της ανάγκης τροφοδότησης σε φυσικό αέριο.
Τα δεδομένα σε επίπεδο επιστημονικό, τεχνικό και πολιτικό είναι πλέον γνωστά.
Μπορούμε να βασιστούμε και σε υπόδειγμα του νομοσχεδίου για να θεσπίσουμε την ελληνική ΑΟΖ.
Μετά από τις επισκέψεις του Πρωθυπουργού της Ελλάδας στη Γερμανία και τη Γαλλία, στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, μπορούμε πια να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας με την επίσημη ανακοίνωση της έναρξης της διαδικασίας της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ.
Δεν υπάρχει πια τίποτα που να μας εμποδίζει ούτε η άγνοια, ούτε η αδιαφορία, ούτε η θέληση.
Ο χρόνος είναι μαζί μας και τώρα πρέπει ν’ αποδείξουμε ότι είμαστε κι εμείς μαζί του. Το timing είναι σωστό, το στρατηγικό mix υπάρχει και είναι καταλυτικό κι έχουμε την Προεδρία της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία έχει δώσει το παράδειγμα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου από το 2004.
Ακολουθούμε τη διαδικασία που προβλέπεται στο Δίκαιο της Θάλασσας, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Δεν καταπατούμε κανένα ανθρώπινο δικαίωμα και δείχνουμε σε όλους μας με τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ ότι είμαστε φερέγγυοι και αξιόπιστοι. 
Είμαστε ένας λαός με αξιοπρέπεια και έχουμε πια τη δυνατότητα όχι μόνο να βγούμε από την κρίση, αλλά και να ενταχθούμε στον ενεργειακό χάρτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να γίνουμε ένας ισχυρός γεωπολιτικός παίκτης. Γι’ αυτό ήρθε η ώρα της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ.

17 Ιουλίου 2012

Νίκος Λυγερός-ΑΟΖ: δέσμευση, αποφάσεις, επιτροπή και πρόταση για νομοσχέδιο!


ΑΟΖ: δέσμευση, αποφάσεις, επιτροπή και πρόταση για νομοσχέδιο!

Πέντε κείμενα των τελευταίων 2 ημερών από τον Νίκο Λυγερό με συγκεκριμένες προτάσεις περί θέσμισης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης από την Ελλάδα. 
ΑΟΖ και πρωθυπουργική δέσμευση
Είχαμε βέβαια την προγραμματική σύγκλιση, όπου ήταν γραμμένη η συστηματική προετοιμασία για ανακήρυξη της ΑΟΖ, αλλά ο καθένας μας μπορούσε με επιφυλακτικότητα να θεωρήσει ότι ήταν απλώς μια διπλωματική έκφραση από την τρικομματική κυβέρνηση. Τώρα όμως με τη δήλωση του Πρωθυπουργού στη Βουλή των Ελλήνων, έχουμε στην ουσία μια πρωθυπουργική δέσμευση, η οποία δεν ήταν μόνο μια αναφορά στο γραπτό κείμενο, αλλά και μια επισήμανση δίχως διπλωματικό ύφος, διότι η επιλογή της λέξης σύντομα, που μάλιστα έγινε δύο φορές, δεν ήταν απαραίτητη. Πιο συγκεκριμένα ο Πρωθυπουργός είπε: «Μπορεί να φαίνονται συνοπτικά, αλλά και τα τέσσερα αυτά σημεία ανοίγουν νέους δρόμους για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Χωρίς να αμφισβητούνται τα παραδοσιακά ερείσματα και οι συμμαχίες της Ελλάδας αναζητούνται νέες τοπικές συνεργασίες, δίνεται έμφαση στην ανακήρυξη της ΑΟΖ που πρέπει να γίνει πολύ σύντομα. Προσεχτικά, αλλά σύντομα». Πριν από αυτή τη δήλωση δεν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα ένας Πρωθυπουργός να πει κάτι το ανάλογο και μάλιστα δύο φορές η Ελλάδα δεν έκανε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο, ακόμα και αν δύο Πρόεδροι της τελευταίας το πρότειναν. Μόνο στις τελευταίες εκλογές είχαμε μια επίσημη αναφορά από τα κόμματα της Ελλάδας. Στη συνέχεια είχαμε την πρώτη γραπτή αναφορά της Κυβέρνησης στο θέμα της ΑΟΖ. Τώρα με αυτήν την πρωθυπουργική δέσμευση δικαιώνονται άνθρωποι σαν τον Θ. Καρυώτη, τον Β. Μαρκεζίνη, τον Η. Κονοφάγο, τον Α. Φώσκολο και τον Σ. Κασσίνη που τόσα χρόνια παλεύουν για να δώσουν στην Ελλάδα το πλαίσιο της ΑΟΖ. Πρέπει όμως τώρα να περάσουμε σε πρακτικό επίπεδο και να δούμε τις λεπτομέρειες για τη διατύπωση του κειμένου της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ, αλλά και να αναπτύξουμε τα στρατηγικά σχήματα που απαιτούν οι οριοθετήσεις της ΑΟΖ, έτσι ώστε να περάσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται στα επόμενα στάδια αυτού του ανοίγματος. Ας καθοριστούν σύντομα οι αρμοδιότητες για να περάσουμε στην υλοποίηση. Διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να αποδείξουμε ότι η Ελλάδα περνάει σε άλλη φάση. Αυτό το έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός, αλλά και οι στρατηγικές επενδύσεις που θα προσφέρουν νέες δυνατότητες στην πατρίδα μας. Πρέπει λοιπόν να συνεχίσουμε το έργο μας, έτσι ώστε να μην υπάρξει καμιά επιπλέον καθυστέρηση λόγω της παραδοσιακής γραφειοκρατίας. Ο αγώνας της ΑΟΖ θα αποκτήσει το πρώτο του νόημα μόνο όταν το νομοσχέδιο της ΑΟΖ ψηφιστεί από την Βουλή των Ελλήνων. Η μαχητικότητα παραμένει μέχρι να έχουμε ένα απτό αποτέλεσμα. Η πρωθυπουργική δέσμευση είναι σημαντική και πρέπει να υποστηριχθεί και από τα άλλα κόμματα ακόμα και αν δεν ανήκουν στην κυβέρνηση, διότι το θέμα της ΑΟΖ είναι υπερκομματικό και εθνικό. Το έχει ανάγκη η Ελλάδα, ήρθε η ώρα να γίνει δικαίωμά της.

ΑΟΖ και ιστορικές αποφάσεις
Τώρα φτάσαμε σε μια νέα φάση με τις προγραμματικές δηλώσεις των κομμάτων της Βουλής των Ελλήνων. Μετά από τις δύο εκλογές και τις δυνητικές κινήσεις εισχωρούμε στην επόμενη πραγματικότητα. Η αλλαγή φάσης δεν προκαλείται μόνο από την ψήφο εμπιστοσύνης, την οποία μερικοί τη θεωρούν μια απλή τυπική διαδικασία. Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να παρθούν ιστορικές αποφάσεις για το μέλλον της Ελλάδας. Δεν μιλάμε πια για κομματικές απόψεις μόνο, αλλά για την ελληνική πραγματικότητα. Και ένα από τα κυρίαρχα θέματα είναι αυτό της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Ήρθε η ώρα να δούμε όχι πια τις εκλογικές δηλώσεις που, όπως το ξέρει ο καθένας μας, αλλάζουν ανάλογα με την κατάσταση, αλλά τις δηλώσεις της κυβέρνησης. Σε αυτό το πλαίσιο θα αξιολογηθούν από όλους και οι θέσεις πάνω στο θέμα της ΑΟΖ. Διότι όλοι ξέρουμε ότι δίχως ΑΟΖ, δεν θα έχει προβλήματα μόνο η Ελλάδα, αλλά και η ίδια η κυβέρνηση. Οι ημερομηνίες της Κύπρου είναι ξεκάθαρες: 1988 επικύρωση του Δικαίου της θάλασσας, 2003 οριοθέτηση με την Αίγυπτο, 2004 θέσπιση της κυπριακής ΑΟΖ, 2007 οριοθέτηση με το Λίβανο, 2010 οριοθέτηση με το Ισραήλ, 2011 ανακάλυψη φυσικού αερίου. Στην Ελλάδα μετά το 1982 με το Δίκαιο της θάλασσας έχουμε ως ημερομηνία το 1995 με την επικύρωσή του. Από τότε, λες κι έχει σταματήσει ο πολιτικός χρόνος στην πατρίδα και δεν υπάρχει καμιά απόφαση τέτοιας εμβέλειας. Ενώ υπάρχουν ήδη 134 χώρες που έχουν θεσπίσει την ΑΟΖ τους. Στη νέα φάση που βρίσκεται η Ελλάδα πρέπει να παρθεί η απόφασή της. Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία. Με άλλα λόγια, η ΑΟΖ θα λειτουργήσει και ως αξιολογία της κυβέρνησης και όχι μόνο αξιολόγηση. Διότι σε αυτή τη νέα φάση, θα μάθουμε με άμεσο τρόπο αν η ΑΟΖ ανήκει πραγματικά στην κυβέρνηση και ποιος πραγματικά την προωθεί επί του πρακτέου. Διότι δίχως πράξεις δεν αλλάζει η πραγματικότητα. Κι όπως κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για κινδυνολογία περί θέσπισης δίχως να γίνει γελοίος, δεν υπάρχει ούτε αυτό το επιχείρημα. Ακόμα και το πλαίσιο της οριοθέτησης, το οποίο έχουμε αναλύσει στρατηγικά, είναι ξεκάθαρο, ειδικά αν το συνδυάσουμε με τα εκτιμώμενα αποθέματα της Ελλάδας όσον αφορά στο φυσικό αέριο και το πετρέλαιο. Κατά συνέπεια, αφού πλέον υπάρχει πολιτική ωριμότητα και θέληση, πρέπει τώρα να δούμε αν είναι ικανές να περάσουν στην υλοποίηση του οράματος της ελληνικής ΑΟΖ. Αλλιώς δεν υπάρχει λόγος να προσποιούμαστε, θα είμαστε άξιοι της μοίρας ως Έλληνες και θα περάσουμε άμεσα στην επόμενη φάση, δηλαδή στις εκλογές, δίχως όμως τα πλεονεκτήματα που έχουμε με το timing που συνδυάζεται με την Προεδρία της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Γι’ αυτούς τους λόγους θα απαιτήσουμε τουλάχιστον ιστορικές αποφάσεις από τους πολιτικούς. Διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα δώσουμε κουράγιο στο λαό μας και θα πέσει σήμα στο εξωτερικό ότι η Ελλάδα αρχίζει τον αγώνα των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο προς όφελος όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι μόνο της χώρας. Έτσι θ’ αλλάξουμε την εικόνα και την πραγματικότητα της Ελλάδας.

Από το όραμα στην επιτροπή της ΑΟΖ
Για να συνειδητοποιήσουμε μερικές φορές ότι γράφεται η ιστορία, μερικά γεγονότα είναι αναγκαία, αλλιώς έχουμε την εντύπωση ότι απλώς εκτελούμε μία καθημερινή αποστολή. Αν όμως θυμηθούμε ακόμα και ελάχιστα γεγονότα, τότε αντιλαμβανόμαστε την ιστορικότητα μιας διαδρομής ή μάλλον ενός μαραθωνίου. Αν καταγράψουμε την άφιξη και μόνο, δεν αναδεικνύουμε την πορεία και τις δυσκολίες της. Η ελληνική ΑΟΖ δεν είναι πια μόνο ένα όραμα, αλλά έγινε ένας στρατηγικός στόχος. Κανείς πια δεν μπορεί να μιλήσει για φαινόμενο μόδας, ούτε για εθνικιστική προσέγγιση, δίχως να γελοιοποιηθεί από τα ίδια του τα λεγόμενα. Κανείς πια δεν μπορεί να πει ότι δεν είναι ενημερωμένος με το θέμα, μάλιστα μερικοί μας κατηγορούν με αληθινό ελληνικό χιούμορ ότι τους τα έχουμε «κάνει τσουρέκια» με την ΑΟΖ. Σε λίγο ακόμα και φίλοι θα κάνουν αίτηση στα ανώτατα όργανα του κράτους, για να γίνει επιτέλους θέσπιση και να σταματήσουμε να παιδεύουμε τον κόσμο με τις διαλέξεις μας. Ξεχνούν βέβαια ότι όταν κατηγορούσαν τον Σωκράτη ότι έλεγε συνεχώς τα ίδια, εκείνος απαντούσε ότι όντως έλεγε τα ίδια και μάλιστα με τον ίδιο τρόπο. Αυτή είναι και η δική μας αποστολή, διότι αν δεν υπάρχει χειροπιαστό αποτέλεσμα, η μαιευτική δεν σταματά το έργο της. Η ελληνική ΑΟΖ ξεπέρασε πλέον το στάδιο του οράματος και μέσω της θέσπισης της θα γίνει μια πραγματικότητα. Αυτός θα είναι και ο πρώτος σκοπός της επιτροπής της ΑΟΖ που πρέπει να λειτουργήσει παρά τον Πρωθυπουργό για την πατρίδα μας, έτσι ώστε να είναι όσο πιο επίσημη γίνεται, για να παράγει ένα έργο άμεσα αναγνωρίσιμο από τις άλλες κυβερνήσεις. Πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας πια, ότι τελείωσαν τα λόγια για την ΑΟΖ και θέλουμε πια πράξεις για την υλοποίησή της. Πρέπει λοιπόν να ενωθούν οι ειδικοί του θέματος για να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται πράξη το νομοσχέδιο της. Αυτή η επιτροπή θα πρέπει να ενημερώσει κι όλα τα άμεσα ενδιαφερόμενα υπουργεία με έναν τρόπο υπερκομματικό, έτσι ώστε να καταλάβουν όλοι ότι το θέμα είναι όντως εθνικό και τίποτα άλλο. Η Ελλάδα χρειάζεται απαραίτητα να έχει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, διότι ο ελληνικός λαός δεν μπορεί ν’ αντέχει ες αεί πιέσεις, δίχως να γίνεται τίποτα από την πλευρά μας. Αρκετά κράτησε η άμυνά μας, τώρα πρέπει να περάσουμε σε μία δυναμική αντεπίθεση, για να έχουμε λόγο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ανατολική Μεσόγειο. Πρέπει να ενισχύσουμε την Κύπρο μας και πρέπει να εκμεταλλευτούμε και τις δυνατότητες που προσφέρει η Κυπριακή Προεδρία. Υπάρχει πολιτική ωριμότητα, υπάρχει στρατηγική ανάγκη. Η επιτροπή της ΑΟΖ πρέπει να έχει όλα αυτά τα δεδομένα στο μυαλό της και να προχωρήσει ορθολογικά και αποτελεσματικά, για να αφήσει ένα ιστορικό έργο στην πατρίδα μας. Μόνο έτσι παράγουμε και μέλλον για την Ελλάδα. 

Περί νομοσχεδίου θέσπισης ΑΟΖ
Για πρώτη φορά στην ιστορία της Βουλής των Ελλήνων αναφέρθηκε άμεσα και επί του πρακτέου, το θέμα της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Αναφέρθηκαν σε αυτήν και η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση μέσω πρωθυπουργού, υπουργών, προέδρων και βουλευτών. Αυτό είναι η απόδειξη ότι έχουμε όντως φθάσει σε μια πολιτική ωριμότητα που επιτρέπει να εξετάσουμε και σε αυτό το πλαίσιο το Νομοσχέδιο θέσπισης ΑΟΖ. Με άλλα λόγια πρέπει τώρα να προχωρήσουμε και στο τεχνοκρατικό επίπεδο της ΑΟΖ. Προτείνουμε ήδη ως υπόδειγμα, για να μιλάμε συγκεκριμένα, θέσπισης ελληνικής ΑΟΖ, την τροποποίηση θέσπισης της Κυπριακής ΑΟΖ του 2004. Με αυτόν τον τρόπο δείχνουμε ένα χειροπιαστό παράδειγμα που λειτουργεί εδώ και χρόνια και είναι βέβαια αποδεκτό από τον ΟΗΕ. Έτσι γίνεται αντιληπτό από όλους ότι δεν αναζητούμε ούτε μια ριψοκίνδυνη θέσπιση, όπως λένε οι μη ειδικοί του θέματος, ούτε μια νομική καινοτομία. Ακολουθούμε πιστά τη διαδικασία που προβλέπεται από το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, το οποίο έχει επικυρώσει η πατρίδα μας από το 1995. Η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει αυτή τη στρατηγική και να ανακοινωθεί στους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και στις άλλες χώρες που έχουν τεχνογνωσία και τεχνολογία, για να υπάρξουν στρατηγικοί επενδυτές μεγάλης εμβέλειας. Διότι η ΑΟΖ είναι η μόνη που έχει αυτή τη δυνατότητα. Πρέπει λοιπόν το Νομοσχέδιο θέσπισης να περάσει στο επίσημο στάδιο για να μπορέσει να το ψηφίσει η Βουλή των Ελλήνων. Και πριν από αυτή την ψηφοφορία θα πρέπει να γίνει απόλυτα γνωστό το κείμενο από όλους τους βουλευτές, για μπορέσουν να εκφραστούν με πλήρη γνώση και συνείδηση, έτσι ώστε να αποφύγουμε πολιτικάντικες αντιπαραθέσεις δίχως νόημα και ουσία. Διότι θεωρούμε ότι είναι πολύ σημαντικό αυτή η ψηφοφορία να δώσει ένα ηχηρό μήνυμα πλειοψηφίας για όλους τους Έλληνες που περιμένουν πώς και πώς αυτή τη θέσπιση. Όταν η πατρίδα μας καταπιέζεται οικονομικά, είναι εγκληματικό να καθυστερούμε αυτή τη διαδικασία του νομοσχεδίου θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ. Ξέρουμε όλοι πλέον ότι δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία. Η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ είναι μια πράξη που γίνεται μονομερώς λόγω του Δικαίου της Θάλασσας. Όλα εξαρτώνται αποκλειστικά από εμάς, από τον ελληνικό λαό και τους βουλευτές της Βουλής των Ελλήνων. Αυτή η Βουλή πρέπει να είναι η Βουλή της Ελληνικής ΑΟΖ. Αυτή η ιδιότητα πρέπει να γίνει πραγματικότητα. Επιπλέον έχει μια ιστορική αξία που είναι κατανοητή σε όλους. Σπάνια οι πολιτικοί έχουν να πάρουν ιστορικές αποφάσεις. Τώρα αυτή η σπάνια ώρα έχει έρθει. Από αυτήν η Ελλάδα θα αποκτήσει ένα νέο ρόλο και αυτός θα είναι και ενεργειακός και γεωπολιτικός. Το Νομοσχέδιο θέσπισης της Ελληνικής ΑΟΖ είναι η αρχή αυτής της ιστορικής εποχής. 

Γαύδος και ελληνική ΑΟΖ
Όταν εξετάζουμε με ακρίβεια τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που έχουν ήδη βρεθεί στο Ισραήλ και στην Κύπρο, μπορούμε ν’ αντιληφθούμε επί του πρακτέου την αξία του τετραγωνικού χιλιομέτρου. Παραδείγματος χάρη το κοίτασμα Αφροδίτη στο οικόπεδο 12, έχει ένα εμβαδόν της τάξης των 140Km2. Ενώ το κοίτασμα Αχιλλέας στην ελληνική ΑΟΖ, στην περιοχή του Ιονίου είναι πολύ μεγαλύτερο. Αν τώρα εξετάσουμε την περίπτωση της Γαύδου αυτό το μικρό νησί που βρίσκεται μόνο 26 ΝΜ μακριά από την Κρήτη και υπολογίσουμε την πρόσθετη ΑΟΖ που προσφέρει στην Ελλάδα βρίσκουμε ότι το εμβαδόν της είναι 2428Km2. Αμέσως με αυτό το στοιχείο καταλαβαίνουμε την αντικειμενική αξία του νησιού για το όλο θέμα της ΑΟΖ ειδικά αν το συνδυάσουμε με τις γνώσεις που έχουμε όσο αφορά στη Μεσογειακή Ράχη. Διότι δεν είναι μόνο ότι έχουμε ένα μεγάλο εμβαδόν που έχει σημασία, αλλά επιπλέον ότι βρίσκεται σε μία πλούσια περιοχή για τους υδρογονάνθρακες. Η έννοια της ΑΟΖ αφού δίνει έμφαση στην οικονομική δραστηριότητα αποφεύγει έντεχνα τα προβλήματα της υφαλοκρηπίδας. Αφού η Γαύδος έχει κατοίκους, είναι στην ουσία ένα νησί που έχει de facto και de jure μια ΑΟΖ. Σε αυτό το σημείο πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Η Γαύδος είναι ένα ελληνικό νησί που πρέπει να ενισχύσουμε. Η επιλογή μας για το 2ο Master Class Τοποστρατηγικής και ΑΟΖ δεν είναι τυχαία. Θέλουμε να δώσουμε όλη την πρέπουσα σημασία σε αυτό το νησί. Δεν θα κοιτάξουμε μόνο την καθαρή θεματολογία του Master Class αλλά θα ενσωματώσουμε μέσα του και τις επαφές μας με τους κατοίκους, θα καταγράψουμε τη δραστηριότητά τους στην περιοχή, έτσι ώστε να έχουμε μία επιστημονική βάση δεδομένων ακόμα και για το ανθρώπινο δυναμικό, για να μπορέσουμε να αναδείξουμε τις ανάγκες που υπάρχουν. Δεν πρόκειται να καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια για το θέμα της Γαύδου, αφού ξέρουμε ήδη από τώρα ότι θα παίξει ένα σημαντικό ρόλο για το θέμα της ΑΟΖ. Πρέπει να είμαστε προσεχτικοί σε αυτές τις λεπτομέρειες της στρατηγικής που αφορούν τους ανθρώπους μας. Αλλιώς η στρατηγική δεν έχει νόημα. Επιπλέον η τοποστρατηγική δίνει μία ιδιαίτερη σημασία στις σχέσεις και όχι μόνο στις γεωμετρικές αποστάσεις. Αυτός είναι και ένας τρόπος να ενσωματώσει τα στοιχεία της ΑΟΖ, τα οποία είναι διαφορετικά από το πλαίσιο της υφαλοκρηπίδας. Με αυτή την ανάλυση, βλέπουμε τοπικά υλικά ως ψηφίδες μιας ολικής προσέγγισης. Η Γαύδος δεν είναι μόνο ένα μικρό νησί, όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Είναι η απόδειξη επί του πρακτέου της αξίας της ΑΟΖ για την Ελλάδα. Τα νησιά της είναι προικισμένα παιδιά, αν δεν έχει το ταλέντο της ΑΟΖ δεν θα μπορέσει να τα αξιοποιήσει και θα παραμείνει στο πλαίσιο της μιζέριας. Η Γαύδος δείχνει ότι οι λίγοι μπορεί να γίνουν σπάνιοι και να αλλάξουν τα δεδομένα, ενώ συχνά οι πολλοί είναι απλώς λίγοι και παρακολουθούν την πραγματικότητα. Η Γαύδος είναι διαφορετική και το αποδεικνύει. 

Η πρόταση νομοσχεδίου στα αγγλικά

A LAW TO PROVIDE FOR THE PROCLAMATION OF THE EXCLUSIVE

ECONOMIC ZONE BY THE HELLENIC REPUBLIC (Day, Month, 2012)



Short title        1.       This Law may be cited as the Exclusive Economic Zone Law of 2012.
Interpretation   2. (1) In this Law, unless the context otherwise requires –
“Exclusive Economic Zone” means the zone beyond and adjacent to the territorial sea of the Republic, the limits of which are determined by Article 3;
“Republic” means the Hellenic Republic;
“Director” means the Director of the Department of Ministry of Environment, Energy and Climate Change;
“Court” means the Court as provided for in Article 10;
“Living resources” include fish and any other living organisms, except for the sedentary species, as determined by Article 77 of the Convention;
“Non-living resources” means the mineral and other non-living resources normally lying on the sea-bed and its subsoil;
“Nautical mile” means the distance of one thousand eight hundred and fifty two meters;
 “Convention” means the United Nations Convention of the Law of the Sea, which was ratified by the United Nations Convention on the Law of the Sea (Ratification) Law of 1995;
“Minister” means the Minister of Environment, Energy and Climate Change and any other person generally or specifically authorized in this regard.
(2) Definitions, unless otherwise interpreted in this Article, shall have the meaning given to them by the Convention and in case of conflict between this Law and the Convention, the interpretation of the Convention prevails.

Proclamation  3. (1) By this Law, the Exclusive Economic Zone is proclaimed, the outer limit of
and                         which shall not extend beyond the 200 nautical miles from the baselines
Delimitation             from which the breadth of the territorial sea is measured.
of the                    
Exclusive
Economic
Zone
(2) In cases where part of the Exclusive Economic Zone overlaps with part of the Exclusive Economic Zone of any other State, with opposite coasts to those of the Republic, the delimitation between the Exclusive Economic Zone of the Republic and the Exclusive Economic Zone of the other State, shall be effected by agreement by the States directly concerned; in the absence of an agreement, the delimitation of this zone shall not extend beyond the median line or the equidistance line measured from the respective baselines from which the breadth of the territorial sea is measured.

(3) The exact limits of the Exclusive Economic Zone at any given time, shall be made public by Notification issued by the Minister of Foreign Affairs, to be published in the official Gazette of the Republic, as these limits will be shaped according to the specific areas and the possible delimitation agreements to be reached in accordance with the provisions of subsections (1) and (2).

Rights and   4. (1) In the exclusive Economic Zone the Republic has:
Jurisdiction
In the
Exclusive
Economic
Zone
(a) sovereign rights for the purposes of exploring and exploiting, conserving and managing the natural resources, whether living or non-living, of the waters superjacent to the sea-bed and of the sea-bed ant its subsoil, and with regard to other activities for the economic exploitation and exploration of the zone, such as the production of energy from the water, currents and winds;
(b) jurisdiction with regard to:
(i) the establishment and use of artificial islands, installations and structures;
(ii) marine scientific research;
(iii) the protection and preservation of the marine environment;
(2) The rights set out in this article with respect to the sea-bed and subsoil shall be exercised in accordance with Part VI of the Convention-Provisions on the Continental Shelf.

Rights and   5. (1) In exercising its rights and performing its duties under this Law in the Exclusive
Duties of              Economic Zone, the Republic shall have due regard to the rights and duties of
other States         other States and shall act in a manner compatible with the provisions of the
in the                   Convention.
Exclusive
Economic
Zone
(2) In the Exclusive Economic Zone of the Republic, the other States enjoy the rights and perform the duties provided under the Convention. In exercising their rights and performing their duties, States shall have due regard to the rights and duties of the Republic and shall comply with the laws and regulations adopted by the Republic in accordance with the provisions of the Convention and other rules of international law in so far as they are not incompatible with the relevant Part of the Convention.

Conservation  6. The Minister may by order published in the official Gazette of the Republic, to
of the living       determine the allowable catch and the species of the living resources which may be
resources         caught in the Exclusive Economic Zone.

Exploration and  7. (1) No one is allowed to undertake in the Exclusive Economic Zone any
exploitation of         exploration or exploitation of the living resources, except in the cases where
the living                 a permission is given by the Minister, in accordance with this Law or any
resources               other Law or Regulations, or by the Director in accordance with the Law on Fisheries.

(2) (a) Any person violating the provisions of sub-section (1) of this Article, commits an offence and, in case of conviction, he is subject to pecuniary penalty not exceeding one hundred thousand Euro (€ 100.000) or imprisonment for a period not exceeding three years or to both of these penalties. In case of a second or subsequent conviction, this person is subject to pecuniary penalty not exceeding two hundred thousand Euro (€ 200.000) or imprisonment for a period not exceeding five years of to both of these penalties.
(b) In addition to any penalty imposed under the provisions of paragraph (a) of this sub-section, the Court may order the confiscation of any vessel, object, equipment or material, including catch, which was used or caught during the commitment of the offence.

Exploration and 8. (1) No one is allowed to undertake in the Exclusive Economic Zone, any
exploitation          exploration or exploitation of the non-living resources, except for in the
of the non-          cases where a permission is given by the Council of Ministers, in accordance
living                   with this Law or any other Law, or by any other competent authority under
ressources           any other Law or Regulations.

(2) (a) Any person violating the provisions of sub-section (1) of this Article, commits an offence and, in case of conviction, he is subject to pecuniary penalty not exceeding two hundred fifty thousand Euro (€ 250.000) or imprisonment for a period not exceeding five years or to both of these penalties. In case of a second or subsequent conviction, this person is subject to pecuniary penalty not exceeding five hundred thousand Euro (€ 500.000) or imprisonment for a period not exceeding ten years or to both of these penalties.
(b) In addition to any penalty imposed under the provisions of paragraph (a) of this sub-section, the Court may order the confiscation of any vessel, object, equipment, or material, including the non-living resources catch, which was used or caught during the commitment of the offence.


Liability of   9. When an offence is committed by a legal person in violation of the provisions of this Law
legal                and it is proven that this offence is committed with the assent or consent or
person            it is attributed to any negligence of any managing counselor, director, secretary or other
                   officer of the legal entity, this person as well as the legal entity is guilty
                  for the commitment of such an offence. 

Exclusive   10. The District Court of Athens or the Criminal Court, according to the seriousness of
Jurisdiction     the offence, holding its sessions in Athens, shall have exclusive jurisdiction to try
of Court         all offences under this Law and shall have power to impose any penalty provided
                  under this Law or any regulations made thereunder.
Regulations  11. (1) The Council of Ministers may make regulations for the better carrying out of the provisions of this Law.
(2) Without prejudice to the generality of sub-section (1), these regulations may serve all or some of the following purposes, that is:
(a) the preservation of the living resources of the Exclusive Economic Zone;
(b) the protection of the environment in this zone;
(c) with reference to foreign vessels, the regulation of the fishing areas, the types, sizes and amount of gear, and the types, sizes and number of fishing vessels that may be used;
(d) the regulation of matters pertaining to marine scientific research;
(e) the authority of boarding on foreign vessels, inspecting, arresting and confiscating, as may be necessary to ensure compliance with the laws and regulations adopted in order to safeguard the relevant sovereign rights of the Republic; and
(f) licensing procedures for rights to be enjoyed in the Exclusive Economic Zone.
Entry into  12.  This Law enters into force on the Day. Month. 2012
force of this Law

1 Ιουλίου 2012

Σε 48 μήνες μπορούμε πετρέλαιο και φυσικό αέριο - Αλλά η ανακήρυξη ΑΟΖ αναβάλλεται!

Σε 48 μήνες μπορούμε πετρέλαιο και φυσικό αέριο - Αλλά η ανακήρυξη ΑΟΖ αναβάλλεται!


Εντός 48 μηνών από την στιγμή που θα υπογραφούν τα συμβόλαια ερευνών για υδρογονάνθρακες, μπορεί η Ελλάδα να ξεκινήσει την εξόρυξη είτε φυσικού αερίου είτε πετρελαίου τόσο στην δυτικη Ελλάδα όσο και στη θαλάσσια περιοχή της νότια της Κρήτης!
Αυτό είναι το μοναδικό θετικό νέο που έχει η κυβέρνηση του Α.Σαμαρά τις τελευταίες ημέρες και το μοναδικό το οποίο δίνει μια προοπτική κατά την οποία ένας εξωγενής παράγων σε σχέση με τα υπάρχοντα δεδομένα μπορεί να επηρεάσει θετικά, τουλάχιστον σε επίπεδο ψυχολογίας, τα δεδομένα της κρίσης.
Ο χρόνος των 48 μηνών είναι κάτι που ασπάζεται απόλυτα η ομάδα του καθηγητή του Πανεπιστημίου της Κρήτης Α.Φώσκολου, αλλά και ξένοι ειδικοί διαβεβαιώνουν ότι "Μπορεί να συμβεί υπό προϋποθέσεις ταχέων κινήσεων".
Κατ'αρχήν όπως αναφέρουν απόλυτα έγκυρες πηγές του υπουργείου Ανάπτυξης στο defencenet.gr έχουν ήδη προεπιλεγεί οι τέσσερις εταιρείες οι οποίες θα προχωρήσουν σε έρευνες για υδρογονάνθρακες.
Από τις τέσσερις οι δύο εχουν "βεβαρυμένο μητρώο": Έχουν κάνει ήδη έρευνες στις περιοχές αυτές χωρίς άδεια των ελληνικών αρχών και γνωρίζουν εδώ και αρκετά χρόνια ποιες είναι οι περιοχές που είναι πιθανότατο να κρύβουν τα κοιτάσματα. Μία άλλη έχει συνεργαστεί με την Τουρκία σε ανάλογες έρευνες στην Α.Μεσόγειο. Και οι τέσσερις έχουν λάβει επιστολές από το υπουργείο Ανάπτυξης για να προσέλθουν για διευκρινήσεις σε οτι αφορά τις προσφορές του.  
Βέβαια χρειάζεται εκτός από τον χρόνο και χρήμα, αλλά αυτό βρίσκεται εύκολα, καθώς όλοι είναι διατεθειμένοι να χρηματοδοτήσουν τέτοιες "σίγουρες επενδύσεις". Ενώ το 2001 η ανακάλυψη ενός βαρελιού πετρελαίου κόστιζε 1,18 δολ., το 2011 στοίχιζε 3 δολ. Το 2010, η ενοικίαση ενός γεωτρύπανου για βαθιά νερά στοίχιζε κατά μέσο όρο 420.000 δολάρια ημερησίως, συν άλλες 500.000 περίπου για τη λειτουργία του: μια γεώτρηση διάρκειας 100 ημερών σε βαθιά νερά στοιχίζει 100 εκατ. δολάρια και για να γίνει μια γεώτρηση παραγωγική χρειάζονται περί τα 3 δισ. δολάρια...
Η Νορβηγοι οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έχουν πιστωθεί με την ανακάλυψη τεράστιων κοιτασμάτων στην άβυσσο της βραζιλιανής ΑΟΖ του Ατλαντικού, ειναι πολύ αισιοδοξοι: "Η περιοχή νότια της Κρήτης και γενικά η Α.Μεσόγειος είναι παιχνιδάκι μπροστά σε αυτό που αντιμετωπίσαμε στον Ατλαντικό. Απλά εδώ υπάρχουν πολιτικά προβλήματα" λένε και εννούν τον "συνωστισμό" ενδιαφερομένων: Από τους νόμιμους (Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ) μέχρι τους παράνομους (Τουρκία, Αίγυπτο κλπ)
Για την Δυτική Ελλάδα, είναι βέβαιη η ύπαρξη ποσοτήτων περί τα 300.000.000 βαρέλια και ελπίζεται ότι θα υπάρξει και κάποια "θετική έκπληξη": Η Ιταλία και η Αλβανία παράγουν στην ίδια λεκάνη πετρέλαιο και όσο οδεύουμε νοτιότερα τόσο μεγαλώνουν οι ελπίδες για μεγαλύτερα κοιτάσματα.
Η ουσία είναι ότι σε 48 μήνες, δηλαδή 4 χρόνια, μπορεί να αρχίσει να ρέεει είτε το πετρέλαιο, είτε το φυσικό αέριο και να αλλάξουν πολλά, ειδικά στο τομέα της ψυχολογίας. Σε ότι αφορά την ΑΟΖ, η κυβέρνηση Σαμαρά θέλει να την ανακηρύξει, αλλά διστάζει.
Αντίθετα με ότι έλεγε προεκλογικά (εμείς ως defencenet.gr είχαμε σημειώσει ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο θέμα ανακήρυξης ΑΟΖ για να μην "καεί το χαρτί", αλλά ούτε και η Ελλάδα, αφού δεν υπάρχει η παραμικρή προετοιμασία σε επίπεδο επενδύσεων ασφάλειας την στιγμή που η περιοχή είναι σε πρωτοφανή αναβρασμό) ο Α.Σαμαράς δεν πρόκειται να προκηρύξει ΑΟΖ άμεσα.  
Θα περιοριστούμε αναγκαστικά σε έρευνες στην Δ.Ελλάδα και νότια της Κρήτης. Το Ελ Ντοράντο της Α.Μεσογείου θα περιμένει μέχρις ότου η Ελλάδα να μπορεί να προστατέψει μια τέτοια κίνηση....
Τμήμα ειδήσεων defencener.gr