Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


****************************************************************************************************************************************

.

.
κλικ στην εικόνα
****************************************************************************************************************************************

ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ

ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ
κλικ στην εικόνα
****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

5 Ιουνίου 2011

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ-ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ....ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΑΛΑΖΙΟ

ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ http://hellenicrevenge.blogspot.com/2011/06/blog-post_4757.html, ΜΕ ΥΦΟΣ ΔΙΚΑΙΛΟΓΗΜΕΝΑ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΛΕΓΟΥΝ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ !!!! ΜΕΛΕΤΗΣΑΤΕ ΤΑ!!!

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΡΧΙΣΕ Η ΑΛΛΙΩΣ...... ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ....ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΑΛΑΖΙΟ

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ....ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΣΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ,ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΠΩΣ Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΣΤΟΧΕΥΕΙ ΣΤΟ ΞΕΠΑΤΩΜΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΜΑΣ.....

Τώρα , απλα κλιμακώνεται, από ενα λαθάκι των εξουσιαστών...... στόχος όσων στήσαν το πανηγυράκι των και καλά αγανακτισμένων, ήταν να διασαλεύσουν το εθνικό κράτος , του οποίου δυστυχώς εκπρόσωποι, είναι τα πολιτικά τζάκια, και να το μετατρέψουν σε ένα πολυπολιτισμικό , άχρωμο μόρφωμα.....απο αγωνιζόμενους πακιστανούς, αφρικανούς κλπ....που μαζι με τον ντόπιο ελληνικό πληθυσμό... στερούνται εθνικής ταυτότητος, αλλα τους ενώνει το ....στομάχι, και είναι πρόθυμοι να δεχτούν , εναν παγκόσμιο ηγέτη (μάλλον ξαδερφάκι του ΣΤΡΟΣ ΚΟΕΝ), που θα τους το γέμιζε......

ΟΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΡΟΛΟ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΑΚΙ ....

Οι γνωστοί αγνωστοι επιδοτούμενοι ΜΚΟΣΙΤΕΣ.... θα γέμιζαν την πλατεία με πορτοκαλι σημαιούλες...,τα καθάρματα του ανταρσυα , στον περιορισμένο κόσμο που θα κατέβαινε στο δρόμο , θα ασκούσαν ψυχολογική βία , έτσι ώστε να μην φέρει ελληνικές σημαίες....ενα πανί , όπου θα έλεγε "ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ" θα σηκωνόταν για να δώσει το στίγμα....κλοουν και ξυλοπόδαροι θα έκαναν την τσάρκα τους....ενω , όπως και γίνεται , θα στήναν το στρατόπεδό τους στο συντριβάνι, με αντίσκηνα, όπου και καλά , οι φιλάνθρωποι ...θα μαγείρευαν με τις άλλες "συλλογικότητες"

κλασσικά ένα ιατρείο θα υπήρχε, όπως και υπάρχει....και έτοιμη η δουλεία και η βάση της "επανάστασης..."

Γνωρίζουμε βέβαι ότι όλοι αυτοί οι κατασκηνωτές....μπορούν και βρισκονται εκεί ...διοτι απλά ....για αυτό πληρώνονται......ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΤΕΣ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ....

Απο την άλλη μεριά,τα στημένα απο το σιωνιστικό κατεστημένο ΜΜΕ, θα 'εσπευδαν να πάρουν συνεντευξεις...απο τα <<παιδια>> (δηλαδη τα μαλακισμένα του ανταρσυα ), που είναι το <<μέλλον του τόπου>> προεξτε ...οχι της ΕΛΛΑΔΟΣ....ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ... και τα βλασταρια μας...θα τόνιζαν ότι είμαστε εκει όλοι μαζί με τους....."μεταναστες"....ότι η πείνα δεν γνωρίζει σύνορα, ασχετα , αν οι ίδιοι το σαββατοκυριακο θα πηγαίναν για ντινερ στο Λοντον..... Επειτά , από την πλατεία ...θα μεταφέρονταν σε καναλια ...όπου δια στόματος μη αποκρουστιοκών , αυτην την φορά, νεανιδων...θα επαναλαμβάναν ακριβως τα ίδια....όπως και έγινε και συνεχίζει να γίνεται...αρκεί να δείτε εδώ

-------------------------------------------------------------------------

Τι λέγαμε την Κυριακη;;- Για αυτο έβγαλαν ξανά το Alter στον αέρα άρον-άρον.

Ντροπή σου κ. Χαρδαβέλα! Η κοπελίτσα που έχεις εκεί ΔΕΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΤΙΠΟΤΑ!

Ντροπή και αίσχος αυτή την στιγμή στην εκπομπή του Χαρδαβέλα. Σε διατεταγμένη υπηρεσία, παρουσιάζει μία κοπελίτσα ως εκπρόσωπο των… Αγανακτισμένων!!! Που θέλουν να μας πείσουν ότι εκπροσωπεί όλους εμάς. Για να καταλάβετε την σκοπιμότητα, η κοπελίτσα είπε το αμίμητο:

” Στις συγκεντρώσεις δεν ήταν μόνο Έλληνες, ήταν Πακιστανοί και όλες οι φυλές!!”


 [ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ ΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ π.χ. μαζικά τηλ. και επιστολές στην διεύθυνσι του καναλιού, δημόσια καταγγελία του δημοσιογράφου κ.ο.κ.]
 

Για να δέσει και το γλυκό, έβαλε και τον αμίμητο κύριο Ρακιντζή ως πολέμιο της διαπλοκής.

Άξιος ο μισθός σας κύριε Χαρδαβέλα. Πείτε μας τώρα μήπως γνωρίζετε ΠΟΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΊΖΕΤΑΙ ΤΟ ΧΡΉΜΑ ΤΟΥ ΔΝΤ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΜΕ;; ΜΑΥΡΑ ΚΑΙ ΆΣΠΡΑ!

-------------------------------------------------------------------------

Το παιχνιδάκι τους τα ARISTERA παλιοτόμαρα, που ζουν απο τα χρήματα των εβραιομπολσεβικων τραπεζιτών, θα μπορούσαν να το παίξουν εαν και εφόσον , υπήρχε μια μάζα ανθρώπων που θα μπορούσαν να διαχειριστούν.....ΟΤΑΝ ΑΡΧΙΣΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΥΝ ΜΕ ΣΗΜΑΙΕΣ ΚΑΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ... ΧΑΣΑΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ, ΑΛΛΑ ΦΥΣΙΚΑ ΩΣ ΝΑΡΚΩΜΑΝΕΙΣ , ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΛΟΓΩ ΕΘΙΣΜΟΥ ΝΑ ....ΠΑΡΙΣΤΑΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΟΧΛΟΥΝ.
ΥΠΟΨΙΝ , ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΑΔΕΙΑΣΕΙ ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΤΟΥΣ...... ΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ.

Ο απροβλεπτος παραγοντας , ηταν και είναι ο ελληνικος λαος.....
Φυσικά την προσπάθεια αποχρωματισμού δεν την εγκατέλειψαν, και οργάνωσαν τα γνωστά παπαγαλακια του ψεύδους ...τους πατριδοκάπηλους, που η υποταγή τους στον εβραιομπολσεβικισμο , και η ευημερεια που απολαμβάνουν, δεν τους επιτρέπει να προφέρουν καν την λέξη εποικισμός , ή , λαθρο......ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΕΗ..... ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ , ΠΟΥ ΓΕΝΟΚΤΟΝΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ...... Καταλαβαίνουμε οτι όλοι αυτοί είναι πιονα της ίδιας ακριβώς σκακιέρας.....

θαυμαστε τους εδω

-------------------------------------------------------------------------

ΟΙ ΚΟΥΤΑΛΕΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΧΘΕΣ "ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΑΝ" ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΗ ΜΑΣΑ

ΣΤΟ ΕΔΩΛΙΟ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΤΩΡΑ!

Προς χρεοκοπία τα ΑΕΙ, στο μισό και με δόσεις η επιχορήγηση


Ούτε ένα ευρώ δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στα ταμεία ορισμένων Πανεπιστημίων της χώρας. Η μεγαλύτερη κρίση που έχουν γνωρίσει από ιδρύσεώς τους όλα τα ανώτατα Ιδρύματα ήδη απειλεί με χρεοκοπία αρκετά από αυτά. Μέσα σε δύο χρόνια, η κρατική χρηματοδότηση έχει πέσει στο μισό. Από τα 235 εκατ. ευρώ που μοιράστηκαν το 2009 στα 24 Πανεπιστήμια, φέτος δόθηκαν 121 εκατ. ευρώ.
Πριν από λίγες ημέρες έφτασε στα ταμεία τους η πρώτη δόση για το 2011. Ιδρύματα μεγάλα, όπως το Αριστοτέλειο και το Πατρών, δεν είχαν ούτε ένα ευρώ στην κυριολεξία. Αλλα, μικρότερα, μετρούσαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες, ενώ τα περισσότερα δηλώνουν επίμονα πως ό,τι έχουν θα φτάσει μόνο για φέτος. Μια αποκαλυπτική οικονομική έρευνα της «Ε» επαληθεύει τους πικρούς υπολογισμούς.
«Είμαστε εν κινδύνω»
«Εξαντλούνται τα αποθέματά μας», είναι η μόνιμη επωδός των διοικήσεων όλων των Ιδρυμάτων τον τελευταίο καιρό. Παρ' όλα αυτά, η σιωπηρή εντολή από τα αρμόδια υπουργεία (Παιδείας, Οικονομίας) μοιάζει να μην αλλάζει: Αδειάστε τα ταμεία σας. Και τα Ιδρύματα αρχίζουν τις παραλλαγές: «Οδηγούμαστε στην κόκκινη γραμμή», «Είμαστε εν κινδύνω», «Θα αναγκαστούμε να κλείσουμε».
Απαντήσεις που δίνονται μετά τον εξορθολογισμό και την περιστολή των δαπανών που, ήθελαν - δεν ήθελαν, έκαναν. Τι απομένει; Η αγωνία αν θα λάβουν όλο το ποσό της φετινής χρηματοδότησης και το αίτημα για ορισμένες θεσμικές αλλαγές που θα βοηθήσουν στην εξοικονόμηση περισσότερων πόρων. Οσο για τις μείζονες εκκρεμότητες, που αφορούν κυρίως το εκπαιδευτικό προσωπικό, απλώς παραμένουν μείζονες. Και άλυτες.
Τα αιτήματα
Συγκεκριμένα, τα ΑΕΙ αυτή τη στιγμή ζητούν:
1 Διαβεβαιώσεις ότι το... κόλπο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους να δίνει μηνιαίως το 7% της συνολικής χρηματοδότησης σε όλους τους επιχορηγούμενους φορείς δεν θα οδηγήσει σε λογιστικό λάθος που θα κόψει το συνολικό ποσό. «Μέχρι τον Δεκέμβριο θα έχουμε λάβει το 84% (7 x 12) της συνολικής χρηματοδότησης. Με τις δυσοίωνες προβλέψεις για τη γενικότερη κατάσταση δεν ξέρουμε αν θα λάβουμε το 16% που θα υπολείπεται», λένε οι πρυτάνεις που ήδη δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στις μεγάλες υποχρεώσεις των Ιδρυμάτων με τις μικρές μηνιαίες δόσεις, οι οποίες μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, ενδέχεται να μειωθούν ακόμη περισσότερο!
2Θεσμικές αλλαγές που θα διευκολύνουν τη λήψη μέτρων από τα ίδια τα Ιδρύματα προκειμένου να εξοικονομήσουν πόρους.
Ανάμεσα σ' αυτές, η αλλαγή νομοθεσίας για την αξιοποίηση της περιουσίας των Ιδρυμάτων, η εξαίρεση των ΑΕΙ από το νόμο Σουφλιά για τα δημόσια έργα που τα υποχρεώνει να καταβάλλουν ποσά μεγαλύτερα ακόμη και κατά 70% από αυτά της αγοράς, διευκολύνσεις για απόκτηση εναλλακτικών μορφών ενέργειας (εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών), αλλαγή στο καθεστώς απασχόλησης εργολαβικών υπαλλήλων κ.ά.
Ηδη το Πανεπιστήμιο Αθηνών έχει πάρει ορισμένες πρωτοβουλίες, ενώ το ΑΠΘ ζητεί άμεσα τις σχετικές νομοθετικές τροποποιήσεις. «Δεν ζητάμε χρήματα εφόσον δεν υπάρχουν», λένε οι πρυτανικές αρχές δηλώνοντας, μάλιστα, πως αν προχωρήσουν οι σχετικές πρωτοβουλίες τους μπορεί και να καλύψουν το ποσό που τους λείπει.
3 Την άμεση αντιμετώπιση μείζονων προβλημάτων όπως:
- «Πάγωμα» διορισμών, ακόμα και εκλεγμένων μελών ΔΕΠ.
- Αναστολή διορισμών κάθε κατηγορίας προσωπικού (εκπαιδευτικού, ερευνητικού, διοικητικού και τεχνικού).
- Αναστολή των εξελίξεων των μελών του ΔΕΠ (εκκρεμούν αιτήσεις μελών ΔΕΠ από τον Σεπτέμβριο του 2010).
- Περικοπές των πιστώσεων στο έκτακτο εκπαιδευτικό προσωπικό του Π.Δ. 407/80.
- Καθυστέρηση δημοσίευσης-προώθησης των Π.Δ. που ορίζουν τα προσόντα και τις προϋποθέσεις για την κατάληψη θέσης ΔΕΠ στις περιπτώσεις που δεν απαιτείται κατοχή διδακτορικού διπλώματος για τα Τμήματα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, Θεάτρου και Μουσικών Σπουδών.
- Μείωση κονδυλίων της Φοιτητικής Μέριμνας.
- Διακοπή χρηματοδότησης της έρευνας, καθυστέρηση έγκρισης ευρωπαϊκών ερευνητικών προγραμμάτων.
- Μη έγκριση λειτουργίας νέων μεταπτυχιακών προγραμμάτων ή ακόμα και απλής τροποποίησης των υφιστάμενων.
Οι κραυγές αγωνίας της πανεπιστημιακής κοινότητας παραμένουν δυνατές. Μάλιστα, επισημαίνουν πως όλες αυτές οι περικοπές, με δεδομένο το μηδενισμό των δημόσιων επενδύσεων, καθιστούν την Παιδεία ως «τον τομέα που πλήττεται περισσότερο από την πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι θα εξαιρούνταν».
Στα 16 ΤΕΙ
Εξίσου κρίσιμη είναι η κατάσταση και στα 16 ΤΕΙ της χώρας. Ενδεικτικό το γεγονός ότι, πέρυσι, κινδύνευσαν να μη γίνουν μετεγγραφές στα δύο μεγάλα κεντρικά Τεχνολογικά Ιδρύματα, Αθήνας και Πειραιά. Η λύση δόθηκε με την έκτακτη επιχορήγηση των τριών εκατ. που έδωσε το υπουργείο Παιδείας.
Η μείωση στη συνολική χρηματοδότηση έχει ξεπεράσει το 35%, ενώ υπάρχουν Ιδρύματα που δηλώνουν έλλειμμα και αδυναμία λειτουργίας. Εξ αυτών, το ΤΕΙ Πειραιά, που έχει μεγάλο φοιτητικό πληθυσμό (13.728 ενεργούς φοιτητές) και δέχεται κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό μετεγγραφομένων (φέτος 5.095).

-------------------------------------------------------------------------
ΚΑΙ ΕΔΩ
-------------------------------------------------------------------------

Ποιός υπερασπιστής των αδυνάτων και πρόσφατα υπερ-πατριώτης ζητά αναδρομικά των βουλευτικών του αμοιβών;


Ένας "Μεγάλος Έλληνας" που κήρυξε ανένδοτο (ή καλύτερα σε αυτή την περίπτωση ΑΝΕΚΔΟΤΟ) αγώνα κατά του Μνημονίου και των ΔυΝασΤών μας όμως ζητά αναδρομικά...
Ποιός είναι;


Μα φυσικά ο Μίκης Θοεδωράκης....
-------------------------------------------------------------------------

ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΔΩ...ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΟΥ ΕΚΡΙΝΑΝ ΤΟ ΝΟΜΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΕΡΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ...ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΑΤΟ

http://www.ethnosnews.com/2011/05/%CE%B7-%E2%80%9C%CF%80%CE%BD%CE%B5%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CF%84%E2%80%9D-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B9-%CE%BD%CE%B1/

Ολα αυτα τα απίθανα τυπάκια, που ξαφνικά θυμήθηκαν την πατρίδα που τους βολεύει, μια πατρίδα προσωρινά, γεμάτη με ασιατες και αφρικανούς που θα λοιδωρούν τον έλληνα, και μελλοντικά , αν ειναι δυνατό, χωρίς ελληνες....πήραν την αυθόρμητη, και προς το παρόν , ειρηνική απάντηση που τους αρμόζει....εδω

-------------------------------------------------------------------------

H (σιωπηλή) μάχη χθες στο Σύνταγμα. Πέταξαν με τις κλωτσιές τους προβοκάτορες – δουλέμπορους από την συγκέντρωση…

Ήταν αναμενόμενο να εκμεταλλευθούν την μαζικότητα της συγκέντρωσης για να ξαναμαζευτούν και να “κάνουν την δουλειά τους” όπως στην περίπτωση της Μαρφίν. Να θυμήσουμε ότι η δολοφονία των εργαζομένων ήταν η αιτία που η αντίσταση στο ΔΝΤ δεν πήρε μαζικές διαστάσεις.
Η μέθοδος της προβοκάτσιας άλλωστε είναι συνήθης τακτική του ΔΝΤ όπως έχουμε περιγράψει και στην περίπτωση της Αργεντινής.
Ήταν λοιπόν θέμα χρόνου να εμφανιστούν και στο Σύνταγμα για να φτιάξουν “κλίμα” ώστε να προβοκάρουν την συγκέντρωση. Δυστυχώς γι’ αυτούς, έφυγαν με τις κλωτσιές. Εάν ξαναεμφανιστούν σήμερα, ενδέχεται να μην φύγουν καν.
Όπως μετέδωσε και το MEGA…σήμερα το απόγευμα οπαδοί “αριστερού” κόμματος, ξέρετε, η περιβόητη “κόκκινη προβιά”, πήγαν να εισχωρήσουν με “πλακάτ” του κόμματος τους ανάμεσα στους “Αγανακτισμένους” αλλά τους πήραν χαμπάρι και τους έδιωξαν κακήν κακώς.
Όπως είπε κάποιος από τους “Αγανακτισμένους πολίτες” …
δεν θέλουμε κανένα κόμμα,γιατί όλοι είναι ίδιοι και όλοι στηρίζονται από το ίδιο σύστημα…
ΥΓ …Μια παροιμία..από το eglimatikotita…προς όλα τα κόμματα..που θα την βρουν μπροστά τους πολύ,μα πάρα πολύ σύντομα…Γιατί δεν έχουν αντιληφθεί την σοβαρότητα της κατάστασης.Οι πιο πολλοί το έχουν πάρει στο “χαβαλέ” και στην μόδα όλο αυτό το κίνημα…Όμως ο λαός σε αυτές τις περιπτώσεις λέει….”ΕΒΑΛΑ ΤΑ ΧΕΡΑΚΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΒΓΑΛΑ ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ” κύριοι πολιτικοί.

------------------------------------------------------------
αλλα και εδω
-----------------------------------------------------------------------------

Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΗΜΑΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟ ΤΟΥ ΜΩΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΘΕΣΙΝΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ!!


ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ!!

ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!!

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΧΡΩΜΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΗΣΑΝ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ!!

ΟΛΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΜΑΣ!!
-----------------------------------------------------------------------------

αλλα και σε πολλα βιντεο που απο τη μια θα ακουσετε το μισος των γενιτσαρων αναρχικων του ΔΝΤ, και απο την αλλη θα δειτε τις σημαιες μας και θα ακουσετε τον εθνικο μας υμνο.

Φυσικα όλο αυτο το παράμυθακι , περί χρεωκοπιας της ΕΛΛΑΔΟΣ....ως χώρου...δεν πειθει κανέναν ψαγμένο έστω και κατα το ελάχιστο.....ο στόχος τους, ο νταλκάς τους , η αγωνία τους ήταν , είναι και θα είναι , η <<ενσωμάτωση >> των ασιατών απογόνων του ΞΕΡΞΗ και των ζουλου της αφρικης.... και η σταδιακή εξαφάνισή μας απο τον τόπο μας.

ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕ ΕΧΟΥΝ ΑΦΘΟΝΟ ΧΡΗΜΑ....ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΝ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΠΡΑΞΟΥΝ ΤΑ 500 ΔΙΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ.....ΔΕΝ ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ....ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ ...ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΥΡΑΚΙ....

Αυτο που τους καιει ειναι να μας επιβάλλουν τον στρατο κατοχης των βαρβάρων , που σκοτωνουν και που υποστηρίζονται απο τους γενίτσαρους του ΠΕΤΡΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και των anarxikwn...
[ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ ΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ π.χ. μαζικές νομικές ενέργειες για την κατάληψι της Νομικής Σχολής κ.ο.κ.]
Πως φαινεται αυτό???
ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ....
Σε δυο μέρες απο τώρα , θα εκδικαζόταν τελειωτικά το θέμα αποδοσης ελληνικης ιθαγένειας στους αφγανους πακιστανους αλβανους κλπ, για να μας εξαφανισουν ευκολοτερα...

ΠΡΩΤΟΔΙΚΑ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΧΕΙ ΚΕΡΔΗΘΕΙ...ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΑ ΘΑ ΚΡΙΝΟΤΑΝ ΣΤΙΣ 3 ΤΟΥ ΜΗΝΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ


------------------------------------------------------------------------------------------------

03.06.2011 η συζήτηση στην Ολομέλεια ΣτΕ για ιθαγένεια/συμμετοχή αλλοδαπών στις δημοτικές εκλογές - ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!!!

Παρασκευή, 3 Ιουνίου · 9:30 π.μ. - 12:30 μ.μ.

Πανεπιστημίου 47-49
03.06.2011, 09.30 η συζήτηση στην Ολομέλεια ΣτΕ για ιθαγένεια/συμμετοχή αλλοδαπών στις δημοτικές εκλογές.
Απαιτείται ταυτότητα για την είσοδο στο ΣτΕ.

Η είσοδος στην αίθουσα συνεδριάσεων είναι ελεύθερη για το κοινό.

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΚΕΙ!

------------------------------------------------------------------------------------------------

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, ΠΟΥ ΤΗΝ ΤΟΡΠΙΛΙΣΑΝ ΜΕ ΠΡΩΤΗ ΤΗΝ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , ΠΟΥ ΔΕΧΘΗΚΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΩΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ......
[ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ ΜΕ ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ, π.χ. μαζικές επιστολές διαμαρτυρίας προς τους βουλευτάς της Ν.Δ. -- συγκέντρωσι διαμαρτυρίας εξω απο τα γραφεία της Συγγρού κ.ο.κ.]
ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΨΑΓΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΟΠΩΣ Ο ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Η ΤΣΑΜΠΑΖΗ...αλλα και αλλους που στηριξαν και στηριζουν τον αγωνα αυτο.
ΞΑΦΝΙΚΑ ΛΟΙΠΟΝ , ΚΑΙ ΕΝΩ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ....ΑΥΤΟ


------------------------------------------------------------------------------------------------

ΧΟΥΝΤΑ! Αναβάλλεται η συζήτηση στο ΣτΕ για ιθαγένεια/συμμετοχή αλλοδαπών στις δημοτικές εκλογές για 02.12.2011 ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ! ΤΥΧΑΙΟ;;;;

Από τον Ιωάννη Ανδριόπουλο

Έκθεμα Παρασκευής 27.05.2011

Έκθεμα Τρίτης 31.05.2011
Πληροφορώ το αναγνωστικό κοινό, ότι η συζήτηση της υπόθεσης για ιθαγένεια/συμμετοχή αλλοδαπών στις δημοτικές εκλογές, που είχε προσδιοριστεί για την Παρασκευή 03.06.2011, όπως μας είχε κοινοποιηθεί από μηνών & είχε αναρτηθεί στο έκθεμα ως υπ' αριθμόν 19 προς συζήτηση από την προηγούμενη εβδομάδα, γι' αυτό & υποβάλαμε υπόμνημα την Παρασκευή 27.05.2011, σήμερα την Τρίτη 31.05.2011 & ενώ ο φάκελος είναι πλήρης προς συζήτηση, τροποποιείται χωρίς ουδεμία αιτιολογία ως προς την υπόθεση το έκθεμα & δίδεται αναβολή για την Παρασκευή 02.12.2011 Σας γνωστοποιώ, ότι η υπόθεση υποχρεωτικά αναβάλλεται, όταν προτείνεται αναβολή από τον Εισηγητή. Παρά ταύτα, θα προσέλθουμε με τη συνάδελφο δικηγόρο την Παρασκευή 03.06.2011 στο ακροατήριο της Ολομέλειας για την προάσπιση της υποθέσεως μας ως προς το αίτημα αναβολής.
------------------------------------------------------------------------------------------------

Καποιος μαλλον δεχτηκε κάποιο τηλ... απο το σύστημα κοεν... που στηριζει τους γνωστους που ανοιγουν τις πορτες των στρατιωτικων σχολων για τα λαθροορκ... που χτιζουν σε ναυτικα οχυρα τζαμια...κοκ, και ετσι..πρεπει να αναβληθει μια νικη του ελληνισμου τωρα που περισσοτερο απο καθε αλλη φορα την εχουμε αναγκη.

Βεβαια σας δινουμε μια εικόνα τι ακριβως θέλουν να πετυχουν οι κύριοι

------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο ΔΗΜΟΣ ΑΛΜΥΡΟΥ ΚΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΕΠΟΙΚΟΥΣ ΣΕ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ! ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΤΕ ΑΝΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΘΡΟΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ;;;;;

ΤΟ ΣΤΕ ΥΠΗΡΕΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Για την κατάρτιση συμβουλίου ένταξής τους
Πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τη συγκρότηση Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αλμυρού δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της η Δημοτική Αρχή της πόλης, σε συνέχεια του κανονισμού λειτουργίας του Συμβουλίου Ένταξης Μεταναστών που ενέκρινε το Δημοτικό Συμβούλιο.

Σύμφωνα με την πρόσκληση που απευθύνει ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Φώτης Χατζηδημητρίου, «ο Δήμος Αλμυρού προκειμένου να συγκροτήσει, Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών (Άρθρο 78, παρ. 1, Ν. 3852/2010), απευθύνει πρόσκληση στα Διοικητικά Συμβούλια των:


1. Φορέων μεταναστών, των οποίων η έδρα ή παράρτημά τους βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου.


2. Κοινωνικών φορέων, οι οποίοι αναπτύσσουν εντός του Δήμου δράση σχετική με τα προβλήματα των μεταναστών να μας υποδείξουν εγγράφως τους εκπροσώπους, καθώς και τους αναπληρωτές τους, το αργότερο μέχρι και την Παρασκευή 7 Ιουνίου 2011.


Έργο των συμβουλίων ένταξης μεταναστών είναι η καταγραφή και η διερεύνηση προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες, που κατοικούν μόνιμα στην περιφέρεια του Δήμου, ως προς την ένταξή τους στην τοπική κοινωνία, την επαφή τους με δημόσιες αρχές ή τη δημοτική αρχή, η υποβολή εισηγήσεων προς το δημοτικό συμβούλιο για την ανάπτυξη τοπικών δράσεων προώθησης της ομαλής κοινωνικής ένταξης των μεταναστών και, εν γένει, την επίλυση των προβλημάτων που αυτοί αντιμετωπίζουν, ιδίως μέσω της οργάνωσης συμβουλευτικών υπηρεσιών από τις δημοτικές υπηρεσίες, καθώς και τη διοργάνωση σε συνεργασία με τον οικείο Δήμο εκδηλώσεων ευαισθητοποίησης και ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής του τοπικού πληθυσμού.


Στην περίπτωση όπου δεν υφίσταται φορέας μεταναστών, η έδρα του οποίου ή παραρτήματός του βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Αλμυρού, ο Δήμος θα απευθύνει δημόσια πρόσκληση στην κοινότητα των μεταναστών που κατοικούν στο Δήμο, όπως προσέλθουν σε συγκεκριμένη ημερομηνία στο Δημαρχείο για την εκλογή εκπροσώπων τους στο συμβούλιο ένταξης μεταναστών.


Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλοι οι μετανάστες που συγκεντρώνουν τις προβλεπόμενες και για τους Έλληνες εκλογείς προϋποθέσεις (πλην της ελληνικής ιθαγένειας), κατοικούν μόνιμα και νόμιμα στο Δήμο.


Σε περίπτωση μη υποβολής υποψηφιοτήτων, οι εκπρόσωποι της κοινότητας των μεταναστών επιλέγονται από το δημοτικό συμβούλιο κατά τη συνεδρίαση ορισμού των μελών του συμβουλίου ένταξης μεταναστών, μετά από σχετική πρόταση του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου.


Η συμμετοχή στο ανωτέρω συμβούλιο είναι τιμητική και άμισθη».

Σχόλιο: ΠΩΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙ;

Η ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΠΟΙΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ "ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΤΑΙ";

ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΜΗΠΩΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΑΝΕΒΑΛΛΕ ΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΘΡΟΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ;

[ΣΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ ΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΡΑ, ΕΞΑΝΤΛΟΥΝΤΕΣ ΟΛΑΣ ΤΑΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ ΑΜΥΝΗΣ ΜΑΣ π.χ. προσφυγή στο Υπ. Εσωτερικών κατα της αποφάσεως του Δήμου, αγωγή στα αρμόδια δικαστήρια για παρανομη απόφασι κ.ο.κ.]

------------------------------------------------------------------------------------------------

ΣYNTOMA ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΛΙΑΜΕΠ ΓΙΑ ΟΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.
ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΙ ΔΙΑΚΥΒΕΥΕΤΑΙ?????

ΑΔΕΛΦΙΑ ...ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΞΕΘΟΛΩΣΟΥΜΕ ...ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΣΑΣ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.....


Η ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΧΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ....
ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΜΙΑ ΘΕΣΗ ΟΣΟΙ ΕΥΗΜΕΡΟΥΣΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΨΕΜΜΑΤΑ ....ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΑΔΕΣ , ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ , ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΥΣ, ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ....
ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ , ΚΑΙ ΑΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΩΣ ΑΘΩΑ ΠΡΟΒΑΤΑ.

....ΟΠΛΙΣΤΕΙΤΕ ΜΕ ΣΦΑΚΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΣΟΥΛΙΩΤΙΚΗ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΚΑΙ ΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΤΡΕΛΛΑ!!!

ΖΗΤΩ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Κυβέρνηση: Δημοσιεύματα εναντίον του δημοσίου συμφέροντος


Κυβέρνηση: Δημοσιεύματα εναντίον του δημοσίου συμφέροντος
 http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_05/06/2011_393625

«Η κυβέρνηση καταγγέλλει με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, την επικίνδυνη παραπληροφόρηση Μέσων Ενημέρωσης τα οποία δηλητηριάζουν την κοινή γνώμη, είτε με ανύπαρκτες «πληροφορίες» για «ξένους Επιτρόπους - Ανθύπατους στα υπουργεία», είτε με ανοίκειες και ανιστόρητες εκφράσεις περί «κατοχής» στην Ελλάδα», αναφέρεται σε κυβερνητική ανακοίνωση.
«Με τη συμβολή, με τις θυσίες του Ελληνικού λαού, δίνουμε εδώ και πολλούς μήνες έναν τιτάνιο αγώνα για να σώσουμε την Ελλάδα από την χρεοκοπία, για να διαφυλάξουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια. Αγώνα στον οποίο οφείλουν εν πολλοίς την επιβίωσή τους και τα Μέσα Ενημέρωσης, καθώς η κατάρρευση της χώρας θα σήμαινε και τη δική τους κατάρρευση. Αρκετά πια λοιπόν με την ανευθυνότητα. Τα ψέματα τελείωσαν και όλοι καλούνται πλέον να αναλάβουν τις ευθύνες τους», αναφέρεται στην ανακοίνωση, η οποία καταλήγει με την διαπίστωση ότι «η παραπληροφόρηση και η διαμόρφωση κλίματος σύγχυσης, είτε εδράζεται είτε όχι σε σκοπιμότητες, στρέφεται τελικώς εναντίον του δημοσίου συμφέροντος».

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΚΑΤ' ΑΡΧΑΣ ΕΝΟΜΙΣΑΜΕ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ!!! ΑΔΥΝΑΤΟΥΜΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΣΩΜΕ ΟΤΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΚΑΜΝΕΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ!!! 
ΛΥΠΟΥΜΕΘΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΝΑ ΘΕΩΡΗ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΑΣ  ΑΝΟΗΤΟΥΣ ΚΑΙ ΧΑΖΟΥΣ!!!
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΠΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΙΣ ΤΟΥ "ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ 1" ΠΕΙΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΛΕΟΝ ΑΔΑΗ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ ΣΧΕΔΟΝ ΠΛΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ --ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΗ ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΠΩΣ ΑΥΤΑ ΤΟΥ Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΝΤΙΛΗΦΘΗ!!! ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΩΣ ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΣΥΝΘΗΚΗ ΚΑΤΟΧΗΣ!!! ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ, ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΙΝ ΤΟΥ "ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ 1" ΕΧΕΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΗ ΤΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ!!! [ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟΝ ??? ΝΑ ΜΗ ΛΗΣΜΟΝΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΠΑΡΑΤΑΞΙΣ ΠΟΥ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΚΥΒΕΡΝΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΩΛΗ ΕΠΙΚΛΗΣΙ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΤΟΥΤΩΝ ΕΔΙΚΑΣΕ ΚΑΙ ΕΦΟΝΕΥΣΕ ΤΟΥΣ ΕΞ!--ΕΜΑΣ ΜΑΣ ΛΕΓΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΝ ΝΑ "ΜΟΥΤΖΩΝΟΥΜΕ" ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ, ΑΥΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΦΟΝΕΥΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ!!! -- ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ ΠΑΝΤΟΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΤΡΩΤΟΙ!!-- "ΚΟΥΝΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΟΥΝΑΓΕ"!!!]

Απάντηση στους 16 βουλευτές

Απάντηση στους 16 βουλευτές
Της Μιραντας Ξαφα*

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_05/06/2011_444723

Είναι εύλογα τα ερωτήματα που θέτουν οι 16 βουλευτές προς την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ: Γιατί φτάσαμε πάλι στο σημείο μηδέν ύστερα από ένα χρόνο εφαρμογής του Μνημονίου; Και γιατί χρειάζονται πρόσθετα μέτρα για το 2011 και μεσοπρόθεσμα;
Μια πρώτη απάντηση είναι ότι το Μνημόνιο δεν απέτυχε, απλώς δεν εφαρμόστηκε. Στον πρώτο χρόνο εφαρμογής του, το έλλειμμα μειώθηκε με οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και με αύξηση της φορολογίας. Αυτά τα μέτρα από τη φύση τους είναι μη επαναλαμβανόμενα, απλώς προσφέρουν τον χρόνο που απαιτείται για να σχεδιαστούν διαρθρωτικά μέτρα μείωσης των δαπανών σε μόνιμη βάση. Τέτοια μέτρα όμως δεν σχεδιάστηκαν. Η κυβέρνηση δεν έκανε καμία προσπάθεια να επαναπροσδιορίσει τα όρια και τον ρόλο του κράτους. Καμία προσπάθεια να ανασυγκροτήσει τη δημόσια διοίκηση, με ταυτόχρονο περιορισμό των υπαλλήλων της. Καμία προσπάθεια να αφαιρέσει από το σπάταλο και αναποτελεσματικό κράτος δραστηριότητες που ο ιδιωτικός τομέας αποδεδειγμένα μπορεί να φέρει σε πέρας καλύτερα και φθηνότερα, όπως είναι η συλλογή των σκουπιδιών ή η διοίκηση των νοσοκομείων. Αν η κυβέρνηση προσπάθησε να εμποδίσει τη δημοσιοποίηση της επιστολής των 16 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, το έκανε για να συγκαλύψει την αδυναμία της να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Μνημονίου, λόγω ενός μείγματος ανικανότητας και απροθυμίας.
Το έλλειμμα θα μειωθεί μεσοπρόθεσμα μόνο με την αποφασιστική συρρίκνωση του Δημοσίου. Το υπέρογκο δημόσιο χρέος είναι σύμπτωμα, όχι αιτία του προβλήματος. Η αιτία είναι το μέγεθος του κράτους και οι παρεμβάσεις του στην οικονομία. Χωρίς συρρίκνωση του κράτους, το χρέος θα ξαναδημιουργηθεί ακόμη και αν διαγραφεί εξ ολοκλήρου. Η κυβέρνηση όμως αποφεύγει τις αποφασιστικές παρεμβάσεις και παραμένει αδιόρθωτα προσηλωμένη στα συμφέροντα του κομματικού - συνδικαλιστικού κατεστημένου. Οι ΔΕΚΟ είναι ληστρικοί οργανισμοί, διοικούμενοι από αργόμισθους συνδικαλιστές που αποσπούν προνόμια εκβιάζοντας την κοινωνία. Αυτά τα προνόμια προσπαθούν να συντηρήσουν όσοι αντιμάχονται τις ιδιωτικοποιήσεις επικαλούμενοι το εθνικό συμφέρον. Ο ιδιωτικός τομέας δεν αντέχει άλλο να συντηρεί το υπερτροφικό και αντιπαραγωγικό Δημόσιο. Η εμμονή στις μετατάξεις αντί για απολύσεις του υπερβάλλοντος προσωπικού βαθαίνει την ύφεση, καθώς η κυβέρνηση επιβάλλει μπαράζ νέων φόρων για να το συντηρήσει.
Τη στιγμή που από τον Ιούλιο δεν θα υπάρχουν χρήματα για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, η άμεση προτεραιότητα είναι το κλείσιμο ζημιογόνων επιχειρήσεων και των άχρηστων δημόσιων οργανισμών, με ταυτόχρονη απόλυση του προσωπικού τους, με την ίδια αποζημίωση που πήραν οι 250.000 απολυμένοι του ιδιωτικού τομέα. Αν αυτά είχαν γίνει πριν από ένα χρόνο, δεν θα είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε. Και δεν θα ήμασταν πάλι σήμερα αντιμέτωποι με το φάσμα της χρεοκοπίας.

Β. Βιλιάρδος-Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ: Ιστορική αναδρομή στην οθωμανική αυτοκρατορία, η χρεοκοπία της, η νέα τουρκική δημοκρατία, το μεσοδιάστημα, η μεγάλη κρίση του 2001, η κατάληψη της εξουσίας, το μνημόνιο, η εξαθλίωση, η επόμενη ημέρα και η μόνιμη σχέση με το ΔΝΤ

Μία απίστευτη διαπλοκή της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής μαφίας με την πολιτική διαφθορά, δημιουργεί από διαδικτυακά, ανύπαρκτα χρήματα πραγματικές αξίες, κλέβει από τους Πολίτες τη δημόσια περιουσία τους και συνεχίζει να τους εκμεταλλεύεται - για όσο διάστημα θέλει και με όποιον τρόπο μπορεί. Η δικτατορία των αγορών πετυχαίνει με εγκληματική δύναμη και με δολοφονική μανία τους στόχους της. «Ή θα ιδιωτικοποιήσετε τα πάντα, παραμένοντας δούλοι μας, ή θα καταστραφείτε εντελώς», απειλούν σχεδόν καθημερινά. Με απλούστερα λόγια «Τα χρήματα σας ή τη ζωή σας», όπως ακριβώς συνηθίζουν να εκβιάζουν και να πανικοβάλουν τα θύματα τους οι κλέφτες του πεζοδρομίου – αν και αυτοί δεν προσβάλλουν την υπερηφάνεια και δεν θίγουν την αξιοπρέπεια ολόκληρων λαών, όπως συμβαίνει σήμερα με τους Έλληνες (άποψη Γερμανού αναγνώστη της Zeit στο διαδίκτυο).         

Στο θέμα μας τώρα, η βιομηχανική επανάσταση στην Ευρώπη το 19ο αιώνα, δεν επεκτάθηκε στην τότε οθωμανική αυτοκρατορία – κυρίως λόγω των περιορισμένων κεφαλαίων και ελάχιστων υποδομών, καθώς επίσης σαν αποτέλεσμα της έλλειψης επιχειρηματικότητας, όσον αφορά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της χώρας. Τόσο η στρατιωτική, όσο και η δημοσιοϋπαλληλική καριέρα ήταν πολύ πιο επιθυμητοί στόχοι, ενώ απολάμβαναν μεγαλύτερο κύρος από την επιχειρηματική δραστηριοποίηση – με το υπόλοιπο μέρος των Πολιτών να απασχολείται στη γεωργία, να είναι επαγγελματίες τεχνίτες ή ιδιοκτήτες μεγάλων εκτάσεων γης.

Οι βιοτεχνίες ήταν αντιμέτωπες με διαρκώς μεγαλύτερες δυσκολίες, επειδή δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν τα βιομηχανικά παραγόμενα προϊόντα της δύσης – αφού οι ευρωπαϊκές δυνάμεις είχαν αναγκάσει την αυτοκρατορία να μην επιβάλει δασμούς στα εισαγόμενα εμπορεύματα τους, τα οποία πλημμύρισαν την τουρκική αγορά με φθηνές τιμές. Επί πλέον, οι ανάγκες χρηματοδότησης, η πάγια οικονομική αδυναμία, καθώς επίσης οι πανάκριβοι πόλεμοι που διεξήγαγε, είχαν σαν αποτέλεσμα να οδηγείται η οθωμανική αυτοκρατορία σε μία όλο και μεγαλύτερη εξάρτηση της από την Ευρώπη.

Το έτος 1875, σαν απόρροια των υψηλών τόκων, σε συνδυασμό με τα μεγάλα δημόσια χρέη, η αυτοκρατορία χρεοκόπησε – οπότε αναγκάσθηκε να εκχωρήσει τη δημοσιονομική της κυριαρχία στους πιστωτές της, έτσι ώστε να είναι σε θέση να πληρώνει τις υποχρεώσεις της. Χωρίς να επεκταθούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες η δημοσιονομική, καθώς επίσης η οικονομική ανεξαρτησία της αυτοκρατορίας, ανακτήθηκε μετά την ίδρυση της τουρκικής δημοκρατίας (1927) – δηλαδή, πενήντα δύο ολόκληρα χρόνια αργότερα.

Περαιτέρω, η «βαριά» κληρονομιά τού οθωμανικού παρελθόντος ήταν εξαιρετικά απαιτητική για τη νεοϊδρυθείσα δημοκρατία. Εκτός αυτού τόσο οι βιοτεχνίες, όσο και ο χρηματοπιστωτικός κλάδος, καθώς επίσης το εξαγωγικό εμπόριο, υπέφεραν από την έλλειψη της επαγγελματικής εξειδίκευσης των Αρμενίων, καθώς επίσης της κοινωνικής-επιχειρηματικής «προσφοράς» των Ελλήνων. Σε γενικές γραμμές λοιπόν, η εκδίωξη της πλειοψηφίας των «μειονοτήτων» είχε σαν αποτέλεσμα αφενός μεν την απώλεια κεφαλαίων, αφετέρου δε πολλών άλλων «παραγωγικών» συντελεστών – όπως της επιχειρηματικής εμπειρίας και των διεθνών σχέσεων (γνωριμιών).

Συνεχίζοντας η γεωργία, μη ορθολογικά οργανωμένη και στα χέρια πολύ λίγων μεγαλοκτηματιών, οι οποίοι υπενοικίαζαν τα χωράφια τους σε μικρούς αγρότες, δεν μπορούσε να προσφέρει στη χώρα αρκετά έσοδα για επενδύσεις. Επί πλέον εξέλιπε μία σύγχρονη οικονομική νομοθεσία, μία λειτουργική δημόσια διοίκηση, ένα μεθοδικό φορολογικό σύστημα, καθώς επίσης ένας σωστά εκπαιδευμένος πληθυσμός – αφού το έτος 1927 οι αναλφάβητοι ήταν το 90% των 14 εκ. Τούρκων τότε.

Παρά το ότι λοιπόν η νέα κυβέρνηση της χώρας ακολούθησε μία φιλελεύθερη πολιτική, επένδυσε στις υποδομές και προσπάθησε να αναπτύξει τη βιομηχανία, με τη βοήθεια του δανεισμού της από τη Ρωσία, δεν επιτεύχθηκε η αναμενόμενη πρόοδος – αφού το 1953 απασχολούνταν μόλις 26.000 εργαζόμενοι στις ιδιωτικές βιομηχανίες και 86.000 στις κρατικές.  

Μεταξύ των ετών 1945 και 1980 τώρα, η Τουρκία ακολούθησε μία φιλόδοξη οικονομική πολιτική εσωτερικής ανάπτυξης - όπου οι επιχειρήσεις της αφενός μεν επιδοτούνταν, αφετέρου δε προστατεύονταν από τον ανταγωνισμό των εισαγωγών, με τη βοήθεια των υψηλών δασμών. Επειδή όμως η κρατική γραφειοκρατία εμπόδιζε την ανάπτυξη των εξαγωγών, εξέλιπε το απαραίτητο συνάλλαγμα για τις επενδύσεις στην περαιτέρω βιομηχανοποίηση, μέσω της εισαγωγής μηχανημάτων και πρώτων υλών. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος των δημοσίων επιχειρήσεων της Τουρκίας ήταν μη ανταγωνιστικά οργανωμένο, ενώ χρησιμοποιούταν από την Πολιτική τόσο για κομματικούς, όσο και για κοινωνικούς σκοπούς.

Για να επιτυγχάνει τώρα το κράτος τα φιλόδοξα πενταετή του προγράμματα, τα οποία είχαν υιοθετηθεί ήδη από την ίδρυση του, ήταν υποχρεωμένο να επενδύει περισσότερα, από όσα εισέπραττε. Κατ’ επακόλουθο, αυξανόταν τα ετήσια ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού και εξ αυτών το δημόσιο χρέος – με τον πληθωρισμό να παραμένει σταθερά διψήφιος. Η διαρκώς αυξανόμενη λοιπόν εξάρτηση της χώρας από τα εξωτερικά χρέη είχε σαν αποτέλεσμα αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις (τις δεκαετίες του ’50, του ’60 και του ’70), οι οποίες προκαλούσαν κοινωνικές και πολιτικές «εκρήξεις» - ενώ κατέληγαν σε στρατιωτικά πραξικοπήματα και σε απίστευτες «θηριωδίες».  

Τελικά, η οικονομικοπολιτική αλλαγή στην Τουρκία επήλθε μετά το 1982 – όπου η χώρα ακολούθησε μεθοδικά τη φιλελεύθερη κατεύθυνση μίας εξαγωγικά προσανατολισμένης εκβιομηχάνισης, με την συστηματική αναθεώρηση της χρηματοπιστωτικής, της νομισματικής και της εξαγωγικής της πολιτικής. Με στόχο την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της λοιπόν, καταργήθηκαν οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί των εισαγωγών, ενώ ενισχύθηκαν οι εξαγωγές. Η γραφειοκρατία άρχισε να περιορίζεται αισθητά, ενώ αυξήθηκαν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις - μεταξύ άλλων, με τη βοήθεια των επιλεκτικών αποκρατικοποιήσεων δημοσίων εταιρειών.

Η διευκόλυνση όμως των εισαγωγών και ο περιορισμός των δασμών, είχαν σαν αποτέλεσμα την αύξηση των ανταγωνιστικών πιέσεων στις τουρκικές επιχειρήσεις – με οριακό σημείο την είσοδο της χώρας στην ευρωπαϊκή «τελωνειακή ένωση», το 1996. Κατ’ επακόλουθο, οι οικονομικές κρίσεις δεν σταμάτησαν να την απειλούν, με τις τελευταίες το 1994, το 1999, το 2000 και το 2001 – οφειλόμενες κυρίως στα ελλειμματικά εξωτερικά ισοζύγια της, σε συνδυασμό με ένα αδύναμο χρηματοπιστωτικό σύστημα, καθώς επίσης με ένα μη λειτουργικό δημόσιο. Τα προβλήματα αυτά ξέφυγαν τελικά από τον έλεγχο, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η Τουρκία, το 2001, στα νύχια του ΔΝΤ.   

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση ξέσπασε ουσιαστικά το Φεβρουάριο του 2001 – με αφορμή τη στοχευμένη επίθεση του προέδρου της χώρας εναντίον του πρωθυπουργού της, στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ένα κρατικό όργανο, στο οποίο υπερίσχυε το στρατιωτικό καθεστώς). Ο τότε πρόεδρος είχε κατηγορήσει τον πρωθυπουργό, ισχυριζόμενος ότι έχει αποτύχει παταγωδώς στην καταπολέμηση της διαφθοράς – με το «σκάνδαλο» να αναπαράγεται και να μεγαλοποιείται από όλα σχεδόν τα τουρκικά και διεθνή ΜΜΕ.

Αμέσως μετά τη διαμάχη της ανώτατης ηγεσίας, κατέρρευσαν οι μετοχές στο χρηματιστήριο της χώρας ενώ αργότερα, μετά την «απελευθέρωση» της συναλλαγματικής ισοτιμίας της τουρκικής λίρας, ακολούθησε η υποτίμηση της κατά 40% - επομένως και η αντίστοιχη, θανατηφόρα ασφαλώς μείωση των πραγματικών αμοιβών των εργαζομένων.

«Θυμάμαι ακριβώς τι συνέβη τότε», αναφέρει χαρακτηριστικά ένας ξένος παρατηρητής, συνεχίζοντας: «Ήταν η 21η Φεβρουαρίου του 2001. Από τη μία ημέρα στην άλλη, το δολάριο δεν κόστιζε πια 690.000 λίρες, αλλά 850.000 – πριν ακόμη ανακοινωθεί επίσημα από την κυβέρνηση η απελευθέρωση της τουρκικής λίρας. Μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου του 2001, την κύρια ημέρα της χρηματοπιστωτικής κρίσης, την ημέρα μηδέν, η ισοτιμία αναρριχήθηκε σχεδόν στις 900.000 λίρες. Αργότερα, έφτασε στο 1.300.000 λίρες».    

Σαν επακόλουθο των παραπάνω, η οικονομία της χώρας κατέρρευσε με τη σειρά της – με την ύφεση να ξεπερνάει το 3% και τον πληθωρισμό να πλησιάζει το 50%, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης (κατά την Morgan Stanley τότε, η ύφεση ήταν της τάξης του 7,2% και ο πληθωρισμός 70%). Παράλληλα, τα επιτόκια δανεισμού για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, έφτασαν στο 110% - ένα μέγεθος με το οποίο ήταν αδύνατον να επιβιώσουν (ίσως από εδώ μπορούμε να καταλάβουμε καλύτερα την τεράστια σημασία του Ευρώ για την Ελλάδα, καθώς επίσης τις «εγκληματικές» παροτρύνσεις να εγκαταλείψουμε τη Ευρωζώνη).    

Κατά τη διάρκεια των επομένων εβδομάδων η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκε κατά 10%, αρκετές χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν, ολόκληροι βιομηχανικοί κλάδοι (υποδήματα, κλωστοϋφαντουργίες) έπαψαν να λειτουργούν, ενώ περίπου 500.000 εργαζόμενοι έχασαν τη δουλειά τους – παρά το ότι η ανεργία ήταν ήδη στο 18%, πριν ακόμη ξεσπάσει η κρίση. Εκτός αυτού, τα φάρμακα σε όλα τα νοσοκομεία της Τουρκίας εξαντλήθηκαν, αφού οι ξένες φαρμακοβιομηχανίες σταμάτησαν να προμηθεύουν τη χώρα - λόγω της αβέβαιης ισοτιμίας του νομίσματος της.   

Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Στις αρχές Μαρτίου του 2001, οι υπευθυνότητες για το μεγαλύτερο μέρος της Οικονομίας και του χρηματοπιστωτικού συστήματος, ανατέθηκαν στον K.Dervis στον μέχρι τότε αντιπρόεδρο δηλαδή της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο οποίος ήταν στο στελεχιακό δυναμικό της από τη δεκαετία του ’70. Ο K.Dervis, αρκετά χρόνια προηγουμένως, είχε διαχωρίσει το δρόμο του από τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό της Τουρκίας, όταν αυτός (B.Ecevit) είχε πολύ σωστά εναντιωθεί στη δραστική ιδιωτικοποίηση της οικονομίας - ιδρύοντας μαζί με άλλους πολιτικούς, το 1994, τη «Νέα Δημοκρατική Κίνηση».

Η οργάνωση αυτή, υπό τη ηγεσία του προέδρου των εργοδοτών, ήταν υπέρ ενός συμβιβασμού στο κουρδικό θέμα, «προωθούσε» τη συνεννόηση με το πολιτικό Ισλάμ και σχεδίαζε τη ριζική φιλελευθεροποίηση της Οικονομίας - στα πλαίσια των αρχών των «παιδιών του Σικάγου». Εν τούτοις, μετά τα αποτελέσματα των εκλογών του 1995 η «οργάνωση», στην οποία συμμετείχε ο K.Dervis, εξαφανίσθηκε εντελώς από την πολιτική σκηνή.

Στις 19 Μαρτίου του 2001, η κυβέρνηση συμφώνησε με το ΔΝΤ σε ένα «μεσοπρόθεσμο» πρόγραμμα ριζικής «αναμόρφωσης» της τουρκικής οικονομίας - το οποίο προέβλεπε την αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα, τον δραστικό περιορισμό των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού, μέσα από τη μεγάλη μείωση των δημοσίων δαπανών, καθώς επίσης τις ιδιωτικοποιήσεις όλων των κρατικών εταιρειών. Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, η τουρκική οικονομία είχε χαρακτηρισθεί ως «σοβιετικού τύπου» από τους ιθύνοντες του ΔΝΤ - οι οποίοι τοποθέτησαν αμέσως το δικό τους άνθρωπο, στην ισχυρότερη θέση της χώρας (Υπουργείο Οικονομικών).  

Συνεχίζοντας οι διεθνείς επενδυτές, οι τοκογλύφοι και το Καρτέλ δηλαδή, δεν εμπιστευόντουσαν ότι η τότε πολυκομματική κυβέρνηση, συναποτελούμενη από τη σοσιαλιστική, τη συντηρητική και την εθνικιστική παράταξη (Γκρίζοι Λύκοι), θα μπορούσε να επιβάλλει τις αλλαγές – πόσο μάλλον όταν τόσο οι κρατικές τράπεζες, όσο και οι δημόσιες επιχειρήσεις, ήταν οι βασικές «δεξαμενές» άντλησης πολιτικής δύναμης για τα κόμματα.

Ακριβώς για το λόγο αυτό οι δυτικές κυβερνήσεις, το ΔΝΤ και οι τράπεζες (η πραγματική Τρόικα ουσιαστικά, σύμφωνα με την ευρηματική ονομασία που της έδωσαν πρώτοι οι Έλληνες), πίεζαν μαζικά και από κοινού την Τουρκία με απώτερο, κρυφό στόχο την «άλωση» και τη λεηλασία της. Έτσι λοιπόν, τα «παρακλητικά» γράμματα του τότε πρωθυπουργού για την παροχή οικονομικής βοήθειας στη χώρα του (δάνεια), είτε δεν γινόταν αποδεκτά, είτε συνδέονταν με απίστευτες απαιτήσεις ολοκληρωτικής αναδιάρθρωσης (ξεπουλήματος καλύτερα)  της τουρκικής οικονομίας.

Παράλληλα, τόσο τα διεθνή ή τοπικά ΜΜΕ, όσο και οι σύνδεσμοι των εργοδοτών, βιομηχάνων και επιχειρηματιών, ενισχυόμενοι σιωπηλά από τη στρατιωτική εξουσία (η οποία απειλούσε έμμεσα ακόμη και με πραξικόπημα), είχαν εξαπολύσει μία απίστευτη «γκεμπελική καμπάνια», κατηγορώντας με κάθε τρόπο την κυβέρνηση για ανικανότητα και διαφθορά. Ο δήθεν στόχος τους ήταν η μετατροπή της Τουρκίας σε μία σύγχρονη Δημοκρατία, μακριά από τον «κρατισμό» του παρελθόντος.   

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Συνεχίζοντας, παρά το ότι η κυβέρνηση είχε αποδεχθεί το πρόγραμμα του ΔΝΤ, δεν έκανε απολύτως τίποτα για να επιβάλλει της διαρθρωτικές αλλαγές του – περιοριζόμενη στις συνεχείς αυξήσεις των φόρων στη βενζίνη, στον καπνό, στο οινόπνευμα, στη ζάχαρη και σε πολλά άλλα είδη. Όταν όμως η πιστοληπτική ικανότητα της Τουρκίας υποτιμήθηκε από τις διεθνείς τράπεζες και τις εταιρείες αξιολόγησης, παράλληλα με τη νέα υποτίμηση του νομίσματος της, η κυβέρνηση αναγκάσθηκε να συναντηθεί, κατά τη διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου, με τους αντιπροσώπους του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, υπογράφοντας ένα δεσμευτικό «μνημόνιο» συνεργασίας - με βάση το οποίο ήταν πλέον αναγκασμένη να υποκύψει σε όλες τις απαιτήσεις τους. 

Σύμφωνα με τους γνωστούς μας πια Financial Times της Γερμανίας τότε (09.04.2001), «Οι δαπάνες του δημοσίου έπρεπε να μειωθούν άμεσα κατά 25%, ενώ τα έσοδα να αυξηθούν κατά 10%. Από τις αρχές του 2002 έπρεπε να καταργηθούν οι επιδοτήσεις των αγροτών, καθώς επίσης να πουληθούν όλα τα δημόσια αγροτικά εργοστάσια. Η ανάπτυξη όφειλε, μετά την ύφεση του 2001, να είναι 4,5% το 2002 και 5,5% το 2003».

Ίσως οφείλουμε να προσθέσουμε εδώ ότι, οι (με απόσταση) δύο μεγαλύτεροι πελάτες της γερμανικής πολεμικής βιομηχανίας, η οποία είναι ένας από τους σημαντικότερους «διαφθορείς συνειδήσεων» διεθνώς (άρθρο μας), είναι η Ελλάδα και η Τουρκία – γεγονός που σημαίνει ότι δεν είναι εντελώς απίθανο να «υποδαυλίζει» η Γερμανία τις συνεχείς «αντιπαλότητες» μεταξύ τους, οι οποίες συμβάλλουν αφενός μεν στις εξαγωγές της Γερμανίας, αφετέρου δε στην υπερχρέωση της Ελλάδας και της Τουρκίας (εξοπλιστικά προγράμματα)

Περαιτέρω, έπρεπε να καταργηθούν όλοι οι offshore-λογαριασμοί στις τράπεζες, ενώ οι ιδιοκτήτες των χρεοκοπημένων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων θα ήταν υπεύθυνοι για τα χρέη τους, με την ιδιωτική τους περιουσία (οι πιστωτικές απώλειες των κρατικών τραπεζών υπολογίσθηκαν στα 20 δις $ - αν και τελικά δεν έκλεισε καμία τράπεζα). Το πρόγραμμα λιτότητας απαιτούσε επίσης την απόρριψη τουλάχιστον 5.000 κοινωφελών επενδυτικών σχεδίων της κυβέρνησης. Εκτός αυτού, η πλειονότητα των 230.000 υπαλληλικών κατοικιών έπρεπε να πουληθεί, ενώ ένα μεγάλο μέρος των 2,5 εκ. δημοσίων υπαλλήλων όφειλαν να απολυθούν.

Συνεχίζοντας στη μεγάλη λεηλασία της Τουρκίας, οι ιδιοκτήτες των αυθαιρέτων ήταν υποχρεωμένοι να νομιμοποιήσουν τα ακίνητα τους, πληρώνοντας ποσά, τα οποία θα απέφεραν συνολικά στα ταμεία του κράτους περί τα 5 δις $. Επίσης, οι δημόσιες επιχειρήσεις ήταν υποχρεωτικό να πουληθούν στις τότε εξευτελιστικές τιμές στο διεθνές κεφάλαιο – οι κρατικές τράπεζες δηλαδή, οι επιχειρήσεις ενέργειας, ύδρευσης και ηλεκτροδότησης, οι αεροπορικές εταιρείες, οι τηλεπικοινωνίες κλπ. Παράλληλα, η κεντρική τράπεζα της χώρας έπρεπε να ανεξαρτητοποιηθεί εντελώς από την Πολιτική.   

Μάλλον οφείλουμε να συμπληρώσουμε επίσης εδώ ότι, συνήθως αυξάνεται δυσανάλογα το δημόσιο χρέος με την είσοδο των συνδίκων του διαβόλου σε μία χώρα, επειδή τα αδύναμα κράτη υποχρεώνονται να συμπεριλάβουν τις εγγυήσεις προς τις τράπεζες, καθώς επίσης τις ζημίες των επιχειρήσεων του δημοσίου, όπως και αποζημιώσεις του προσωπικού που απολύουν – έτσι ώστε οι κρατικές επιχειρήσεις να πουληθούν στους ιδιώτες όχι μόνο σε εξευτελιστικές τιμές, αλλά και «ελεύθερες βαρών». Επομένως, δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση η αλματώδης αύξηση του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, τα τελευταία δύο χρόνια – επίσης όχι η συνεχής «ανοδική αναθεώρηση» των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού μας.             

Περαιτέρω το ΔΝΤ, μετά την υπογραφή του «μνημονίου υποτέλειας», αποφάσισε τελικά να δανείσει τα 6 δις $ στην Τουρκία, τα οποία είχε υποσχεθεί και δεν εκταμίευε (το σύνηθες τέχνασμα), ενώ η Παγκόσμια Τράπεζα υπολόγισε τις ανάγκες εξυγίανσης του τραπεζικού συστήματος στα 35 δις $ - καθώς επίσης τα ληξιπρόθεσμα ομόλογα των επομένων τριών μηνών, τα οποία δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει η Τουρκία, στα 10,1 δις $ (το συνολικό δάνειο του ΔΝΤ προς την Τουρκία, μεταξύ των ετών 2002-2004, ήταν 31 δις $).   

Ολοκληρώνοντας, σύμφωνα με τις τότε δημοσκοπήσεις, κανένα από τα τρία κόμματα που συγκυβερνούσαν δεν ξεπερνούσε πλέον το ελάχιστο όριο εισαγωγής τους στη Βουλή (10%) – ενώ ο πρωθυπουργός δεν ήθελε (ίσως δεν του επιτρεπόταν από το ΔΝΤ) να παραιτηθεί, παρά το ότι είχε χαθεί εντελώς η εμπιστοσύνη τόσο των βουλευτών, όσο και των Πολιτών της χώρας απέναντι του.

Όπως αποδείχθηκε δε στη συνέχεια, κανένα από τα παλαιότερα κόμματα δεν «επέζησε» ως είχε – χωρίς αυτό να σημαίνει δυστυχώς ότι, η νέα ηγεσία συμπεριφέρθηκε όπως μάλλον θα περίμεναν οι Πολίτες της χώρας. Αν μη τι άλλο, το κόμμα που διαδέχθηκε τα «συντρίμμια» που άφησε το ΔΝΤ, ήταν αυτό που τελικά «ξεπούλησε» τη δημόσια περιουσία της Τουρκίας, όσο και αν κάτι τέτοιο φαίνεται παράδοξο – κυρίως δε τις κερδοφόρες κρατικές επιχειρήσεις, καθώς επίσης τις προσοδοφόρες, αποκλειστικές άδειες εκμετάλλευσης (τυχερών παιχνιδιών, τηλεοπτικών συχνοτήτων κλπ.).  

Η ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

Ανακεφαλαιώνοντας, σαν αποτέλεσμα των τρομακτικών πιέσεων που ασκήθηκαν τόσο από τις τράπεζες, όσο και από τα υπόλοιπα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της δύσης, η τουρκική κυβέρνηση αναγκάσθηκε, εκείνο το Σάββατο του Απριλίου του 2001, δύο μόλις μήνες μετά το ξέσπασμα της κρίσης και ενώ ο λαός ήταν ακόμη υπό την επήρεια του σοκ, να καταθέσει ένα αυστηρότατο πρόγραμμα μέτρων («μνημόνιο») - εν μέσω μαζικών διαδηλώσεων και διαμαρτυριών των εργαζομένων. Το πρόγραμμα αυτό προέβλεπε μία ευρύτατη αναδιάρθρωση της οικονομίας της χώρας, σε συνδυασμό με δραστικές μειώσεις του βιοτικού επιπέδου των Πολιτών της.

Ο βασικός λόγος, ο οποίος ανάγκασε την κυβέρνηση να λάβει τις συγκεκριμένες, οδυνηρές αποφάσεις ήταν, όπως αναφέραμε, οι «επιθετικές κινήσεις» της ισχυρότατης τουρκικής στρατιωτικής ηγεσίας, καθώς επίσης του τότε προέδρου της χώρας - σε στενή συνεργασία με το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Όλοι μαζί οι παραπάνω είχαν σαν «επίσημο» στόχο (κάλυψη;), την ολοκληρωτική διάλυση του «εδραιωμένου δικτύου» των πολιτικών, των δημοσίων υπαλλήλων και των μεγάλων επιχειρηματιών, οι οποίοι κυριαρχούσαν για πολλές δεκαετίες στην τουρκική κοινωνία.

Ο σύνδεσμος όμως των βιομηχάνων και επιχειρηματιών (Tusiad) ήταν επίσης μέλος της ομάδας που επεδίωκε την αλλαγή, με σύνθημα του την «κήρυξη του πολέμου εναντίον της διαφθοράς», καθώς επίσης τον «εκδημοκρατισμό της χώρας» - έτσι ώστε να ενισχυθούν, όπως τόνιζε, οι προσπάθειες του τόσο από το εσωτερικό, όσο και από το εξωτερικό. Επομένως, πως ήταν δυνατόν να απαιτούσε ο ίδιος την τιμωρία του;

Κλείνοντας, σύμφωνα με ανεξάρτητους ξένους παρατηρητές της εποχής εκείνης, το αυστηρότατο πρόγραμμα μέτρων, το οποίο κατατέθηκε από την (σκιώδη) κυβέρνηση, θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο εάν εξαθλιωνόταν εντελώς ο ήδη φτωχός πληθυσμός της χώρας - ενώ δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τον εκδημοκρατισμό της Τουρκίας. Αντίθετα, ήταν εντελώς ασυμβίβαστο με τους κανόνες της Δημοκρατίας, η οποία βέβαια δεν θα μπορούσε να επιβιώσει σε συνθήκες άκρατου νεοφιλελευθερισμού και βασιλείας των αγορών.

Απλούστερα, οι νέοι καπετάνιοι του τουρκικού υπερωκεανίου θα πετούσαν έναν μεγάλο αριθμό ταξιδιωτών στη θάλασσα, για να μπορέσει το καράβι να συνεχίσει το δρόμο του με τους υπόλοιπους - οι οποίοι, αφενός μεν θα αποδέχονταν δουλικά, αφετέρου δε θα ισχυροποιούσαν και θα έτρεφαν πλουσιοπάροχα τους νέους ιδιοκτήτες.    

Σε σχέση με το συγκεκριμένο συμπέρασμα, είναι μάλλον χαρακτηριστική η παρακάτω διαπίστωση ενός ξένου δημοσιογράφου, όσον αφορά τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε στην Τουρκία:

«Πως είναι δυνατόν να επιζήσει ένας φυσιολογικός άνθρωπος εδώ; Τα χαμηλά εισοδήματα είναι της τάξης των 175-250 €, ενώ τα μεσαία κυμαίνονται μεταξύ 350 € και 450 € μηνιαία. Ανάλογα με το εκάστοτε εισόδημα, το 35% πηγαίνει στο ενοίκιο, οπότε μένουν ελάχιστα χρήματα για τα υπόλοιπα έξοδα.

Το κόστος διαβίωσης δεν είναι χαμηλό στην Τουρκία, όπως υποθέτουν πολλοί στην Ευρώπη – αντίθετα, είναι απερίγραπτα υψηλό. Ένα τηλεφώνημα κοστίζει τριπλάσια, από όσο στην Ευρώπη – δεκαπλάσια, εάν το μετρήσει κανείς με κριτήριο τα πραγματικά του εισοδήματα. Ένα ζευγάρι παπούτσια κοστίζει στην επαρχία περίπου 50 € - θα πρέπει δηλαδή να δουλέψει κανείς τουλάχιστον μία εβδομάδα για να τα αγοράσει. Το κρέας είναι ακριβότερο από τη Γερμανία, ενώ όλα τα υπόλοιπα τρόφιμα επίσης, με εξαίρεση μόνο τα φρούτα και τα λαχανικά.

Για να μπορέσει μία τετραμελής οικογένεια να ζήσει με σχετική αξιοπρέπεια στην Τουρκία, χρειάζεται περίπου 900 € μηνιαία – ενώ συνήθως δεν διαθέτει ούτε τα μισά. Είναι πραγματικά μυστήριο το πως μπορεί και επιβιώνει ένας μέσος εργαζόμενος άνθρωπος εδώ – για τους άνεργους και τους συνταξιούχους, ένας άλυτος γρίφος.

Πεθαίνουν στην κυριολεξία άνθρωποι στους σκουπιδότοπους και κανείς δεν τους δίνει την παραμικρή σημασία. Δεν είμαι πια σίγουρος εάν ο πόλεμος της φτώχειας είναι καλύτερος από το συμβατικό. Τουλάχιστον στον κανονικό πόλεμο, πεθαίνει κανείς με αξιοπρέπεια και με υπερηφάνεια για την πατρίδα του. Είναι πραγματικά οδυνηρή η εικόνα αυτού του κάποτε υπερήφανου, στρατιωτικού λαού, ο οποίος καθημερινά ζητιανεύει στους σκονισμένους, άθλιους δρόμους της λεηλατημένης χώρας του – δούλος μίας παγκόσμιας, αχόρταγης ολιγαρχίας που δεν πρόκειται ποτέ στη ζωή του να συναντήσει».    

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ

Μεταξύ των ετών 2002 και 2005 η οικονομία αυξανόταν με έναν ρυθμό της τάξης του 7,2% ετήσια – με τις εξαγωγές να διπλασιάζονται στο ίδιο χρονικό διάστημα (μία μάλλον μέτρια «επίδοση», εάν υπολογίσει κανείς την τεράστια υποτίμηση του νομίσματος κατά 96%, καθώς επίσης τις μειώσεις των μισθών). Φυσικά δε, μόλις το 20% του πληθυσμού της χώρας είχε κάποιο όφελος από  την ανάπτυξη – με την περιοχή της Κωνσταντινούπολης να απολαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των «νέων» εισοδημάτων της χώρας.

Οι αμοιβές των εργαζομένων συνέχισαν να μειώνονται μέχρι και το 2006, ενώ η διαφορά τους, σε σχέση με το 2000, διαμορφώθηκε στο -30,2% (πηγή: O.Onaran). Δηλαδή, οι ονομαστικοί μισθοί των εργαζομένων στην Τουρκία το 2006 ήταν κατά 30% περίπου χαμηλότεροι, σε σχέση με το 2000 (οι πραγματικές αμοιβές το 2007 ήταν χαμηλότερες κατά -21,5%, σε σχέση με το 1979 – παρά τη συνεχή αύξηση της παραγωγικότητας και του ΑΕΠ της χώρας).

Ειδικά στον ιδιωτικό τομέα, επιβλήθηκαν μεγάλες μειώσεις στους μισθούς, υπό το φόβο της ανεργίας – ενώ τα συνδικάτα των εργαζομένων αποδέχθηκαν ακόμη και απολύσεις, χωρίς αποζημιώσεις. Το 2005, ο βασικός μισθός ενός δεκαεξάχρονου ήταν 350 νέες τουρκικές λίρες (200 €), ενώ το επίσημο όριο της φτώχειας για μία τετραμελή οικογένεια 1.600 λίρες (915 €) – δηλαδή, ο βασικός μισθός ήταν περίπου 4,5 φορές χαμηλότερος από το όριο της φτώχειας, ενώ μόλις το 48% των εργαζομένων ήταν ασφαλισμένοι.           

Συνεχίζοντας, ο πληθωρισμός περιορίσθηκε σε μονοψήφια μεγέθη για πρώτη φορά μετά από 37 έτη, ενώ το έλλειμμα του προϋπολογισμού μειώθηκε στο -7% το 2004. Στην πραγματικότητα βέβαια, ήταν (συνεχίζει να είναι) πολύ δύσκολο να διαπιστώσει κανείς τα πραγματικά οικονομικά μεγέθη της Τουρκίας, αφού «αποτυπώνονταν» κάθε φορά με διαφορετικούς τρόπους - ενώ ήταν «επηρεασμένα» από την ιδιαίτερα στενή συνεργασία της νέας τουρκικής κυβέρνησης με το ΔΝΤ. Έτσι λοιπόν, όπως αναφερόταν το 2005 από το ΔΝΤ, το δημόσιο χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ περιορίσθηκε από 91% το 2001, στα 63,5% το 2004 - παράλληλα με τη σημαντικότατη μείωση του πληθωρισμού, σε επίπεδα της τάξης του 10%.

Οι αριθμοί όμως αυτοί ήταν (είναι) σε μεγάλο βαθμό «παραπλανητικοί», επειδή οφείλονταν στην έντονα υπερτιμημένη τότε τουρκική λίρα. Εάν δηλαδή εξέταζε κανείς τα μεγέθη χωρίς τη «νομισματική επίδραση», τότε θα διαπίστωνε πως το δημόσιο χρέος αυξήθηκε ουσιαστικά κατά 50% - παράλληλα με την τεράστια αύξηση των εισαγωγών. Απλούστατα λοιπόν, η υπερτιμημένη λίρα περιόριζε το κόστος των εισαγωγών, μείωνε το εξωτερικό, καθώς επίσης το δημόσιο χρέος, ενώ λειτουργούσε αποπληθωριστικά – ένα πραγματικά εξαιρετικό τέχνασμα του «Ταμείου» το οποίο, αφενός μεν εξυπηρέτησε τα μέγιστα την είσοδο των ξένων κερδοσκοπικών κεφαλαίων, με στόχο τη λεηλασία του δημοσίου/ιδιωτικού πλούτου της Τουρκίας, αφετέρου δε τη «διαιώνιση» των προβλημάτων της χώρας (αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο κλπ.), έτσι ώστε να παραμένει σταθερά «στον ορό του ΔΝΤ».              

Περαιτέρω, τόσο το δημόσιο χρέος (ειδικά για μία χώρα με σχετικά περιορισμένες υποδομές και ξεπουλημένα πλέον περιουσιακά στοιχεία), όσο και το έλλειμμα του εξωτερικού ισοζυγίου, παραμένουν επικίνδυνα υψηλά  - παρά το ότι εισπράχθηκαν άνω των 20 δις $ από τις ιδιωτικοποιήσεις. Πρέπει να επισημάνουμε βέβαια το γεγονός ότι, οι ιδιωτικοποιήσεις ξεκίνησαν/ολοκληρώθηκαν ουσιαστικά μετά το 2005 – από τη  νέα κυβέρνηση της χώρας. Το γεγονός αυτό μας κάνει να αναρωτιόμαστε για ποιόν ακριβώς λόγο θεωρείται ικανός «ηγέτης» ο νυν πρωθυπουργός της Τουρκίας, ο οποίος ουσιαστικά συνθηκολόγησε με τους «κατακτητές» της.   

Μία μεγάλη «απειλή» για την Τουρκία ήταν (και είναι) η ισοτιμία της λίρας, η οποία αντικαταστάθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2005 από τη νέα τουρκική λίρα (με έξι μηδενικά λιγότερα). Ειδικότερα, αν και το συνολικό δημόσιο χρέος της Τουρκίας ήταν το 2004 σε απόλυτα νούμερα 235,8 δις $, σε «μετρήσιμα μεγέθη» ήταν καταχωρημένο με 198,7 δις $ - λόγω της ανατίμησης της λίρας (είχε αρχικά υποτιμηθεί, το 2001 δηλαδή, κατά -96%). Ο Πίνακας Ι που ακολουθεί είναι χαρακτηριστικός (αν και τα μεγέθη του είναι σε μεγάλο βαθμό «σχετικά»):

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι:  «Σχετικά» μεγέθη της Τουρκίας (ΑΕΠ, Εξαγωγές, Εισαγωγές σε δις $, κατά κεφαλήν εισόδημα σε $)

Μεγέθη
2002
2005
2008




Ρυθμός ανάπτυξης
7,90%
7,60%
4,00%
ΑΕΠ*
180,90
374,80
455,50
ΑΕΠ σε ΑΔ**
./.
575,7
750,0
Κατά κεφαλή ΑΕΠ
2.598
5.008
6.113
Πληθωρισμός
44,4%
7,7%
10,1%
Εξαγωγές
36,06
72,10
125,80
Εισαγωγές
51,55
115,70
201,82
Εμπορικό έλλειμμα
-15,49
-43,60
-76,02
Έλλειμμα Προϋπ.***
-24,84
-2,35
-11,05
Έλλειμμα /ΑΕΠ****
-13,73%
-0,63%
-2,42%
Ανεργία
10,35%
10,00%
9,70%
Δημόσιο χρέος
134,40
181,80
289,30
Δημόσιο χρέος/ΑΕΠ
74,29%
48,50%
63,51%
* Η αύξηση του ΑΕΠ μεταξύ των ετών 2002 και 2005 δεν φαίνεται σωστή, με κριτήριο το ρυθμό ανάπτυξης. Εν τούτοις, έχει γραφτεί με βάση την πηγή του Πίνακα (ενδεχομένως να είναι το αποτέλεσμα της ανατίμηση της λίρας ως προς το δολάριο).
** ΑΕΠ σε συγκριτική αγοραστική αξία
*** Σε δις €. Μειώθηκε το 2005 λόγω της πώλησης δημόσιας περιουσίας. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού διπλασιάστηκε το 2009, στα -29,57 δις €    
**** Εκτινάχθηκε στο -6,7% το 2009 (με σχέση 1:1 για € και $)
Πηγή: Συνδυασμός WP και Eurostat    Πίνακας: Β. Βιλιάρδος
Σημείωση: Το 65% του ΑΕΠ προέρχεται πια από τις υπηρεσίες, το 25% από τη βιομηχανία, ενώ μόλις το 10% από τη γεωργία – με την πληθώρα όμως των επιχειρήσεων στα χέρια των ξένων (οι εξαγωγές αυτοκινήτων το 2005, ξένων βιομηχανιών προφανώς, ξεπέρασαν τα 13,7 δις $). Στο τέλος του 2007, οι ξένες κεφαλαιουχικές επιχειρήσεις στην Τουρκία ήταν περίπου 18.000 – εκ των οποίων πάνω από 3.000 γερμανικές.

Όπως συμπεραίνουμε από τον Πίνακα Ι το δημόσιο χρέος, παρά το ότι μειώθηκε ως ποσοστό του ΑΕΠ, διπλασιάστηκε σε απόλυτα μεγέθη το 2008, σε σχέση με το 2002 – παρά το ότι ιδιωτικοποιήθηκαν οι μεγάλες κρατικές εταιρείες, αποφέροντας σημαντικά ποσά στα ταμεία της χώρας. Το εμπορικό έλλειμμα δε της Τουρκίας διατηρεί την αυξητική του πορεία - γεγονός που προφανώς σημαίνει ότι η ανταγωνιστικότητα της, παρά την τεράστια μείωση των αμοιβών των εργαζομένων της, συνεχίζει να παραμένει χαμηλή.

Εάν δε υπενθυμίσουμε πως το κατά κεφαλήν εισόδημα της Τουρκίας (6.000 $) είναι περίπου πέντε φορές χαμηλότερο από αυτό της Ελλάδας (περί τα 30.000 $), τότε θα καταλάβουμε ότι τόσο οι ρυθμοί ανάπτυξης της, όσο και η «πικρή» θεραπεία του ΔΝΤ, οδηγήθηκαν σε ξένα «ταμεία» - επίσης όμως την τεράστια απειλή της πατρίδας μας, από μία ενδεχόμενη άλωση της από τους συνδίκους του διαβόλου.

Ίσως οφείλουμε να συμπληρώσουμε εδώ ότι, το ποσοστό της φοροδιαφυγής υπολογίζεται στο 26,22% του ΑΕΠ της Τουρκίας (πηγή WP για το 2005) – γεγονός που σημαίνει ότι το κράτος, σε απόλυτους αριθμούς, χάνει περίπου έσοδα ύψους 9-11 δις $ ετησίως (2,94% του ΑΕΠ, με συντελεστή φορολόγησης τότε στο 20%).

Αυτό θα βοηθήσει να κατανοήσουμε την σκόπιμα  εσφαλμένη «μετάφραση» κάποιων εννοιών στην Ελλάδα - όπου το ποσοστό της φοροδιαφυγής επί του ΑΕΠ θεωρείται ταυτόσημο με τα διαφυγόντα έσοδα του δημοσίου. Προφανώς τα εισοδήματα που (κακώς) φοροδιαφεύγουν, δεν θα φορολογούνταν με 100%, αλλά με τον εκάστοτε ισχύοντα συντελεστή - αφαιρουμένων των εξόδων. Κατά την άποψη μας δε, η φοροαποφυγή των πολυεθνικών, ειδικά στις χώρες που έχουν αλώσει με τη βοήθεια του ΔΝΤ, είναι απείρως υψηλότερη.   

Περαιτέρω στο θέμα μας, με δεδομένο ότι η ανάπτυξη (διόγκωση καλύτερα) της Τουρκίας στηρίχθηκε κυρίως στην ανοικοδόμηση (το 30% των συνολικών επενδύσεων του 2010 κατευθύνθηκε στις ανέγερση κτιρίων – ειδικά στην Κωνσταντινούπολη και μέσω μεγάλων «πιστωτικών διευκολύνσεων», η «ποιότητα» των οποίων θα φανεί αργότερα), ενώ το πρόβλημα του ελλειμματικού εμπορικού ισοζυγίου της συνεχώς επιδεινώνεται (-8,9% του ΑΕΠ το 2010, με αυξανόμενο ρυθμό), έχουμε την άποψη ότι, εφόσον δεν συμβεί κάτι εντελώς διαφορετικό, η Τουρκία θα καταλήξει ξανά σε μία νέα κρίση – αυτή τη φορά χωρίς να διαθέτει σημαντική δημόσια περιουσία, προς εξασφάλιση νέων δανείων.

Το ενδεχόμενο αυτό ενισχύεται ακόμη περισσότερο από το ότι, η μετά-ΔΝΤ πολιτική ηγεσία της χώρας, η οποία κυβερνάει από το 2002, έχει στηρίξει την «ηγεμονία» της στην ανάπτυξη – οπότε είναι εύλογα επιρρεπής σε μεγάλα «σφάλματα» οικονομικής πολιτικής (όπως μάλλον είναι τα νέα μεγάλα έργα που ανακοινώθηκαν). Εάν λοιπόν κάποια στιγμή τα κερδοσκοπικά κεφάλαια που «εισέρρευσαν» μαζί με το ΔΝΤ στη χώρα, κεφάλαια τα οποία λειτουργούν πολλές φορές σαν φοβισμένη «αγέλη ζώων», εγκαταλείψουν ξαφνικά την Τουρκία, η προηγούμενη κρίση της θα θεωρηθεί μάλλον «αμελητέα».  

Η ΜΟΝΙΜΗ ΣΧΕΣΗ ΔΝΤ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Οι σχέσεις της Τουρκίας με το ΔΝΤ”, διαβάζαμε στον Τύπο το 2010, “αποτελεί ένα ιδιαίτερα μεγάλο κεφάλαιο. Οι δύο πλευρές συζητούν περίπου δύο χρόνια για τη σύναψη ενός έκτακτου δανείου, ύψους 20 δις $. Το νέο αυτό δάνειο αποτελεί ουσιαστικά αναπροσαρμογή παλαιότερου δανείου 10 δις $, το οποίο είχε λάβει η Τουρκία από τον διεθνή οργανισμό (έληξε τον Δεκέμβριο του 2008).

Η τουρκική κυβέρνηση, εδώ και μήνες, ισχυρίζεται ότι ολοκληρώνεται σύντομα η συμφωνία - με αποτέλεσμα να εντείνεται η απογοήτευση τόσο των επενδυτών, όσο και της επιχειρηματικής κοινότητας της χώρας. Θεωρείται βέβαιο ότι το ΔΝΤ ασκεί έντονες πιέσεις στην κυβέρνηση, για να εφαρμοστεί ένα νέο υποχρεωτικό πρόγραμμα λιτότητας. Φυσικά δεν προβλέπονται αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι ήλπιζαν ότι θα ισοσταθμίσουν κάπως τις απώλειες των εισοδημάτων τους, προερχόμενες από την πτώση της τιμής της λίρας.

Η οικονομική σταθεροποίηση, σε συνδυασμό με την συνέχιση των διαρθρωτικών αλλαγών που απαιτεί το ΔΝΤ («απελευθέρωση» των πάντων, εκμηδενισμός των μισθών, αύξηση των ωρών και των χρόνων εργασίας, περιορισμός των κοινωνικών παροχών κλπ.), αποτελούν καθοριστικό βήμα στην περαιτέρω διεθνοποίηση της τουρκικής οικονομίας. Βέβαια, αυτή η τακτική του ΔΝΤ ενοχλεί σε μεγάλο βαθμό την τουρκική κυβέρνηση, η οποία όμως δεν έχει εναλλακτικό τρόπο επιβίωσης – αν και προσπαθεί απεγνωσμένα να το κρύψει από τους ψηφοφόρους της.   

Τόσο στους ακαδημαϊκούς κύκλους, όσο και στις τηλεοπτικές εκπομπές, η «μόνιμη σχέση» ΔΝΤ-Τουρκίας συζητείται έντονα, αλλά χωρίς αποτέλεσμα – ένα διαρκώς επαναλαμβανόμενο σενάριο, από πολλές δεκαετίες. Όταν η Τουρκία αντιμετωπίζει προβλήματα, όπως συνήθως συμβαίνει, ευρίσκονται πρόθυμοι ξένοι δανειστές – οι οποίοι τοποθετούν κερδοσκοπικά τα χρήματα τους, χρεώνοντας τοκογλυφικά επιτόκια, σε ένα πηγάδι που μοιάζει να μην έχει πυθμένα”.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

“Η επιτυχία της επέκτασης των πολυεθνικών με τη βοήθεια των κρίσεων χρέους στη Ν. Αμερική, στην Ασία, στην Τουρκία και αλλού, έχει αποφέρει στις ίδιες τόσο εντυπωσιακά κέρδη, ώστε να διψούν για συνεχώς νέες κατακτήσεις. Στα σχέδια τους πια δεν συμπεριλαμβάνονται μόνο οι αναπτυσσόμενες οικονομίες, αλλά και οι πλούσιες χώρες της Δύσης - όπου τα κράτη ελέγχουν ακόμη πιο προσοδοφόρα περιουσιακά στοιχεία, τα οποία θα μπορούσαν να εκμεταλλευθούν επικερδώς οι ιδιωτικές εταιρείες: τηλεφωνικές επικοινωνίες, λιμάνια, μεταφορές, αεροδρόμια, εταιρείες ηλεκτρισμού, εταιρείες ύδρευσης κλπ”.  

Με κριτήριο την τραυματική εμπειρία της Τουρκίας, την οποία προσπαθήσαμε να αποδώσουμε περιληπτικά όσο καλύτερα γινόταν, συμπεραίνεται χωρίς καμία αμφιβολία ότι, η προσέγγιση του μονοπωλιακού καπιταλισμού στην επίλυση των προβλημάτων χρέους, συνίσταται στη «μετακύλιση» ολόκληρου του κοινωνικού κόστους στα ασθενή εισοδηματικά στρώματα – επειδή αυτά αποτελούν την συντριπτική, αλλά και αδύναμη πλειοψηφία.

Επίσης συμπεραίνεται πως η σχέση μίας χώρας με το ΔΝΤ δεν είναι σε καμία περίπτωση χρονικά περιορισμένη – ενώ δεν λύνει κανένα από τα πραγματικά προβλήματα της Οικονομίας της. Τέλος ότι, η αλλαγή της εκάστοτε κυβέρνησης, του «τρέχοντος» κόμματος εξουσίας καλύτερα, δεν σημαίνει ουσιαστικά τίποτα για τους συνδίκους του διαβόλου – αντίθετα, έχει μάλλον προϋπολογισθεί, με την υφιστάμενη κυβέρνηση να θεωρείται «νομοτελειακά αναλώσιμη».

Στο παράδειγμα της Τουρκίας, η νέα κυβέρνηση και όχι η παλαιά, ήταν αυτή που αφενός μεν «διεύρυνε» την εξαθλίωση των Πολιτών της, αφετέρου ξεπούλησε σχεδόν το σύνολο της δημόσιας περιουσίας - παραμένοντας σταθερά «υποτελής» του Καρτέλ και των τοκογλύφων, χωρίς παραδόξως να διακινδυνεύει την εκλογική της δύναμη. Φυσικά το ξεπούλημα έγινε «έντεχνα», αφού ακολούθησε 2-3 έτη μετά την εκλογική της νίκη και τη σταθεροποίηση της στην εξουσία. 

Αθήνα, 04. Ιουνίου 2011