Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]







Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα


κλικ στην εικόνα


κλικ στην εικόνα


κλικ στην εικόνα

28 Αυγούστου 2012



Israel : Asylum seekers can now face years in prison !!!

By Elizabeth Tsurkov

The Prevention of Infiltration Law, which enables asylum seekers to be detained for three years or more without trial, can now be applied to anyone with a 'criminal background.’ 

August 26, 2012

In early July 2012, the Ministry of Interior and the Israel Police decided to allow asylum seekers with a vaguely defined "criminal background" to be detained under the new Prevention of Infiltration Law. Following the expansion of prisons to hold thousands more migrants, Israel began enforcing the law on June 3. Since then, all newly arrived asylum seekers, including children andtorture survivors, are jailed without trial for a minimum period of three years. According to the new decision, asylum seekers who were arrested upon entering Israel but released from detention before the law’s implementation can be detained again if they have a "criminal background."
On August 16, Israeli police publicized the arrest of two Eritreans suspected of rape. The police and Israeli media presented the story of the accuser, taking care to highlight the nationality of the supposed attackers. The headline of thereport published on NRG, Maariv’s news portal, stated: "In broad daylight: A woman was raped by two Eritreans in Tel Aviv."
Following the arrest of the two, Minister of Interior Yishai rushed to state: "The infiltrator threat is just as severe as the Iranian threat. This case shows just how problematic the personal safety issue in Israel has become. We must make people feel safe again." He added that he instructed the Immigration Authority to begin rounding up Eritreans and Sudanese because "until I can deport them I’ll lock them up to make their lives miserable." Eritrean and Sudanese asylum seekers, who make up over 80 percent of the asylum seekers residing in Israel, cannot be deported due to dangers they would face in their homelands. At the same time, Israel does not examine the refugee claims of any of the asylum seekers from Eritrea and Sudan, enabling the government to claim that none of them are refugees, in turn justifying their poor treatment by the authorities.
On August 20, a court ordered the suspects be released due to police failures. The police appealed the decision to a higher court, which accepted the appeal, and the detainees remained in custody. The police realized they could not substantiate the claims of the accuser and decided not to press charges against the men. However, since the asylum seekers could now be considered to possess a "criminal background," instead of releasing them from custody,they were re-detained [Hebrew] thanks to the new Ministry of Interior decision. The two were never indicted or convicted, and yet they will now spend three years in administrative detention in the internment camps near the Egyptian border.
The term "criminal background" is purposefully vague and broad, and is not a legal definition found in any law or regulation, Asaf Weitzen, attorney at the Hotline for Migrant Workers, tells me. According to Weitzen, this term can mean anything ranging from "a person who has convicted friends, a person who is a suspect, has a criminal record, a person who was indicted but not convicted, or a person who committed a traffic violation."
This "criminal background" decision, which automatically sends a person to administrative detention, denies asylum seekers who were never convicted of a crime the right to due process. It also means that a person who has served a sentence for a crime can be jailed again for the same crime. As Weitzen points out, "The state is circumventing all the guarantees that exist in the criminal procedure, skipping over the right of the defendant to present his version of events and confront the accusations against him." Weitzen adds, "This means that every person against whom some initial evidence was collected that he or his friends were involved in a matter with a criminal character, is already guilty in that he will be jailed for a period of about three years." Weitzen voiced concern that such a circumvention of the right to due process, which is enshrined in Israeli law, could spread to affect Israelis as well.
This decision follows an incitement campaign spearheaded by coalition members, designed to depict the refugees reaching Israel not as persecuted and afflicted people in need of protection, but as a threat. Minister of Interior Eli Yishai (Shas), in charge of Israel’s immigration policy, has stated that "most" asylum seekers are "engaged in crime" and called to round up and jail all asylum seekers, even if it requires releasing convicted Israeli criminals to make room for the Africans.
The implementation of the Ministry of Interior decision creates two parallel legal systems in Israel. While Israelis continue to enjoy the right to due process and the legal protections against unlawful and unjustified detention, African asylum seekers can now be sent to jail for years over little more than a false accusation.

Απέτυχες στις Πανελλαδικές; Άλλαξε θρήσκευμα!!!


Απέτυχες στις Πανελλαδικές; Άλλαξε θρήσκευμα!!!

Σήμερα το πρωί, ως γνωστόν, ανακοινώθηκαν οι βάσεις εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Δεν μένω στις αναλύσεις περί κρίσης που επηρέασαν τις επιλογές των υποψηφίων, πράγμα απολύτως λογικό, αφού η επιλογή πάντα έχει σχέση με την τρέχουσα κατάσταση και την επαγγελματική αποκατάσταση που προσφέρει ο τίτλος σπουδών που θα αποκτήσει ο νεο-εισακτέος με το πέρας των σπουδών του…

Φέτος σχολιάστηκε πολύ η ειδική κατηγορία των μουσουλμάνων, των οποίων η βάση εισαγωγής στις σχολές ΑΕΙ/ΤΕΙ είναι σε τεράστιο ποσοστό κάτω από τα 10.000 μόρια. Με απλά λόγια για μια σχολή που κάποιος μη μουσουλμάνος Έλληνας χρειάζεται 16-17 χιλιάδες μόρια που συγκεντρώνονται μετά από μεγάλη προσπάθεια διάβασμα και θυσίες, ο μουσουλμάνος Έλληνας μπαίνει απλά με βάση και σε πολλές περιπτώσεις ακόμη λιγότερο!

Εδώ μιλάμε για κατάφωρη παραβίαση του Συντάγματος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το σύστημα εισαγωγής και κατ’ επέκταση το Υπουργείο Παιδείας, που δίκαια πρέπει να μετονομαστεί σε Υπουργείο Αφελληνισμού χωρίζει τους μαθητές και τους κρίνει διαφορετικά με βάση το θρήσκευμά τους! Είναι τόσο μεγάλες οι διαφορές μεταξύ των βάσεων μουσουλμανοπαίδων και λοιπών, που κάποιοι “φιλόδοξοι” γονείς που ονειρεύονται να δουν το παιδί τους σε σχολή “υψηλού” κύρους θα μπορούσαν να σκεφτούν ακόμη και τον …εξισλαμισμό!

Πολλοί γονείς και μαθητές αντέδρασαν δίκαια, αλλά οι περισσότεροι θεώρησαν λανθασμένα ότι πρόκειται για κάποια νέα ειδική κατηγορία. Ο διαχωρισμός μεταξύ μουσουλμάνων και μη μαθητών από το ελληνικό κράτος και επίσημα ξεκίνησε εδώ και πολλά και συγκεκριμένα εμπνευστής του ήταν ο πλέον ανθέλληνας πολιτικός ο ΓΑΠόταν διετέλεσε υπουργός Παιδεία πριν από περίπου 15 χρόνια… Από τότε το εκπαιδευτικό σύστημα διαχωρίζει τους μαθητές με βάση την θρησκεία αλλά κανείς δεν ασχολείται, κανείς δεν έχει επέμβει και κανείς δεν φρόντισε να αποκατασταθεί αυτή η αδικία.

Ο τρόπος που δόθηκαν φέτος οι βάσεις στην δημοσιότητα με ξεχωριστές τις ειδικές κατηγορίες για κάθε σχολή, απλά έφερε το θέμα στο προσκήνιο, όμως η διάλυση της ελληνικής εκπαίδευσης έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια.

Πλέον, πέρα από τους μουσουλμάνους, πολλοί είναι οι υποψήφιοι που εντάσσονται σε ειδικές κατηγορίες και εισάγονται ο καθένας με διαφορετική βάση πράγμα που δημιουργεί ανισότητες, τριβές, αδικίες και φυσικά δεν μπορεί να είναι νόμιμο, καθώς παραβιάζει την βασική αρχή της αξιοκρατίας για την πρόσβαση στην ανώτερη εκπαίδευση και στρέφει την μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης. Όλα αυτά εφευρήματα της μεγάλης αρχιέρειας του αφελληνισμούΑ. Διαμαντοπούλου που έτσι καταπολέμησε όπως έλεγε το “άδικο” σύστημα των μεταγραφών, όπου τόσα χρόνια βόλευαν οι “πρασινοφρουροί” τα τέκνα τους επινοώντας χίλια δυο “παράθυρα” στους κανονισμούς μεταγραφών.

Απορρίφθηκε η προσφυγή της οικογένειας της Ρ. Κόρι κατά του Ισραήλ

Απορρίφθηκε η προσφυγή της οικογένειας της Ρ. Κόρι κατά του Ισραήλ
Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της οικογένειας της Ρέιτσελ Κόρι εναντίον του ισραηλινού κράτους.
Ισραηλινό δικαστήριο απέρριψε σήμερα την αγωγή που είχαν καταθέσει κατά του ισραηλινού κράτους οι γονείς της Αμερικανίδας ακτιβίστριας Ρέιτσελ Κόρι, η οποία το 2003 σκοτώθηκε στη Λωρίδα της Γάζας από εκσκαφέα των ισραηλινών δυνάμεων στην διάρκεια διαδήλωσης διαμαρτυρίας και ενώ προσπαθούσε να αποτρέψει την κατεδάφιση σπιτιών Παλαιστινίων.
Οι γονείς της Κόρι Κρεγκ και Σίντι κατέθεσαν αγωγή το 2005 στην ισραηλινή πόλη Χάιφα κατηγορώντας το ισραηλινό κράτος για ανθρωποκτονία και για τη μη πραγματοποίηση ενδελεχούς και αξιόπιστης έρευνας για τις συνθήκες θανάτου της.
Στην μακροσκελή απόφαση που αναγνώστηκε στο δικαστήριο, ο δικαστής αναφέρει ότι το κράτος δεν ήταν υπεύθυνο για την όποια «προκληθείσα βλάβη» καθώς έγινε στη διάρκεια αυτού που χαρακτήρισε «επιχειρήσεις σε εμπόλεμη περίοδο». Ο ίδιος χαρακτήρισε τον θάνατο της Κόρι «λυπηρό ατύχημα».
Πηγή: ΑΜΠΕ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ-Η δημοκρατία φθίνει στην ΕΕ


Η δημοκρατία φθίνει στην ΕΕ
Επίθεση των αγορών. Οι κυβερνήσεις περιθωριοποιούν τα κοινοβούλια εν μέσω οικονομικής κρίσης
Από τη «δημοκρατία του κοινωνικού κράτους» στην «παράλυτη δημοκρατία των αγορών»
Ζοφερές εποχές για την Ευρώπη. Οι χώρες της Ευρωζώνης που υπάγονται σε καθεστώς Μνημονίου χάνουν την εθνική τους ανεξαρτησία με ταπεινωτικό και επώδυνο τρόπο ως αντάλλαγμα για τη δανειακή βοήθεια από τους εταίρους τους. 
Οι «συλλογικές» διαδικασίες των οργάνων της ΕΕ έχουν συρρικνωθεί σε γερμανογαλλικές συναντήσεις κορυφής και στη συνέχεια επιβολή των συμφωνιών Βερολίνου - Παρισιού επί των υπολοίπων κρατών. Ακόμη και στο εσωτερικό των χωρών-μελών της ΕΕ οι όλο και στενότερα ελεγχόμενες από τις χρηματοπιστωτικές αγορές κυβερνήσεις προσπαθούν επίμονα και πετυχαίνουν να περιθωριοποιούν σταδιακά μέχρι και τα κοινοβούλια των χωρών τους. Είναι πανθομολογούμενη πλέον η στραγγαλιστική συρρίκνωση της δημοκρατίας, όπως τη γνωρίσαμε. Εχουν φουντώσει οι συζητήσεις πάνω στο θέμα αυτό.
Για «μια διαδικασία, ήδη πολύ προχωρημένη, η οποία μεταβάλλει τη δημοκρατία των πολιτών που δομήθηκε στη βάση της ιδέας του κοινωνικού κράτους σε μια δημοκρατία παράλυτη, καθοδηγούμενη από τους κανόνες της αγοράς» κάνουν λόγο σε ένα ενδιαφέρον κείμενό τους τρεις κορυφαίοι Γερμανοί: ο φιλόσοφος Γίργκεν Χάμπερμας, ο οικονομολόγος Πέτερ Μπόφινγκερ, ένας από τους «πέντε σοφούς» της χώρας του, και ο Γιούλιαν Νίντα-Ρίμελιν, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Από τη «δημοκρατία του κοινωνικού κράτους» στην «παράλυτη δημοκρατία των αγορών», λοιπόν.
Λένε και άλλα οι τρεις Γερμανοί, σοσιαλδημοκρατικής κατεύθυνσης, οι οποίοι τονίζουν ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «συνεχίζουν να υπονομεύουν τα αδύναμα δημοκρατικά θεμέλια της ΕΕ».
Παραδέχονται ότι «δικαίως οι πολίτες είναι αγανακτισμένοι. Είναι γεγονός ότι οι διαδικασίες των απρόσωπων αγορών αντικατέστησαν κατά την αντίληψη των πολιτών την πολιτική και αυτό προκαλεί αγανάκτηση». Κάνουν λόγο για «τις αμαρτωλές πρακτικές ενός σκιώδους παράλληλου σύμπαντος των επενδυτικών τραπεζών», το οποίο αντιδιαστέλλουν προς την «πραγματική οικονομία των αγαθών και των υπηρεσιών».
Ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις κάνει στο θέμα αυτό και ο αρθρογράφος της ισπανικής εφημερίδας «Ελ Παΐς» Ιγνάθιο Σοτέλο σε ανάλυσή του με τίτλο «Κρίση και δημοκρατικό έλλειμμα στην ΕΕ».
Γράφει μεταξύ πολλών άλλων: «Η ΕΕ όχι μόνο δεν έχει σοβαρούς δημοκρατικούς θεσμούς, αλλά επιπλέον μην έχοντας κατορθώσει να υπερβεί το στάτους μιας διακρατικής σύμπραξης οικονομικής συνεργασίας, με τον ριζοσπαστικό νεοφιλελευθερισμό της έχει αποκαλυφθεί ως παράγοντας που συντελεί στην αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, όπως για μια ακόμη φορά φαίνεται από την πολιτική της λιτότητας που προσπαθεί να επιβάλει για να βγούμε από την κρίση». Ο Ισπανός αρθρογράφος προειδοποιεί: «Είναι αναγκαίο να διαπιστώσουμε την ύπαρξη σχέσης ανάμεσα σε μια μεγαλύτερη οικονομική ολοκλήρωση στην ΕΕ και σε ένα μικρότερο κοινωνικό κράτος στις χώρες-μέλη της. Δεν πρέπει να αποκλείσουμε, λοιπόν, ότι η αντικοινωνική τάση που φέρει η ΕΕ στα σωθικά της θα καταλήξει να προκαλέσει την οργή των λαών. Είναι ήδη αισθητή η αντιευρωπαϊκή εχθρότητα...».
Πέρα, όμως, από τις απόψεις επιστημόνων και δημοσιογράφων, το πιο σοβαρό και πολιτικά επικίνδυνο δείγμα αυτής της τάσης αντιδημοκρατικής εκτροπής των κυβερνήσεων της ΕΕ συνιστούν τα όσα είπε για το θέμα αυτό ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι σε συνέντευξή του προς το γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ» προ εικοσαημέρου: «Αν οι κυβερνήσεις (σ.σ.: των χωρών της ΕΕ) επιτρέπουν να δεσμεύονται πλήρως από τις αποφάσεις των κοινοβουλίων τους, χωρίς να διατηρούν ένα δικό τους διαπραγματευτικό περιθώριο, η διάσπαση της Ευρώπης θα ήταν πιθανότερη από μια στενότερη ολοκλήρωση... Στο κάτω κάτω της γραφής, ένα κοινοβούλιο και ένα συνταγματικό δικαστήριο υπάρχουν σε κάθε χώρα της ΕΕ!», δήλωσε υπονοώντας ότι... «αλίμονο αν παίρναμε στα σοβαρά υπόψη μας όλα αυτά τα κοινοβούλια και τα συντάγματα των ευρωπαϊκών χωρών»! Μιλώντας ουσιαστικά ως εκπρόσωπος του χρηματοπιστωτικού συστήματος, όπως και πραγματικά είναι, ο Μάριο Μόντι δεν κατόρθωσε να συγκρατήσει την περιφρόνηση και την εχθρότητα των Ευρωπαίων τραπεζιτών προς τα κοινοβούλια. Ελέγχοντας πλήρως τις κυβερνήσεις, οι τράπεζες και οι κερδοσκόποι θέλουν αυτές και μόνον αυτές να αποφασίζουν για τα πάντα.
Μια πορεία χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση
Οι τράπεζες και τα συμφέροντά του υπόλοιπου χρηματοοικονομικού συστήματος, τα οποία γίνονται όλο και πιο «αεριτζίδικα» σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι ο καθοριστικός παράγοντας υπονόμευσης των δημοκρατικών θεσμών στα κράτη της ΕΕ. Η αυστηρή ιδιωτικοποίηση των κερδών και η απλόχερη... κοινωνικοποίηση των ζημιών του τραπεζικού συστήματος, στις οποίες προβαίνουν οι κυβερνήσεις που ελέγχονται πλήρως από τη χρηματοπιστωτική παντοδυναμία, διαρρηγνύουν τις κοινωνικές συμμαχίες του καπιταλισμού. Τεράστιες μάζες του πληθυσμού αισθάνονται πια αποξενωμένες, καθώς βλέπουν το βιοτικό τους επίπεδο να πέφτει ραγδαία. Η συρρίκνωση της δημοκρατίας και ο αυταρχισμός είναι η πρώτη απάντηση των κυβερνήσεων.