ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

8 Σεπτεμβρίου 2013

Τι θα κάνει η Ρωσία; Μια σημαντική συνέντευξη του κορυφαίου Ρώσου γεωπολιτικού Αλεξάντερ Ντούγκιν

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Τι θα κάνει η Ρωσία; Μια σημαντική συνέντευξη του κορυφαίου Ρώσου γεωπολιτικού Αλεξάντερ Ντούγκιν

- Ίσως βρισκόμαστε τώρα στη μεγάλη κρίση της σύγχρονης γεωπολιτικής ιστορίας .
- Αν η Συρία πέσει, θα αρχίσει αμέσως ο πόλεμος στη Ρωσία.
- Ο Ομπάμα δεν είναι τίποτα, ο Πούτιν είναι το παν.
- Ο Πούτιν έχει τον λαό μαζί του, αλλά δέχεται πιέσεις από την φιλοδυτική, φιλο-ισραηλινή πολιτική ελίτ.

Alternative Right / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Μια συνέντευξη με τον Αλέξανδρο Ντούγκιν (Alexander Dugin)* στη συριακή κρίση.

* Ο Αλεξάντρ Ντούγκιν (γενν. 1962) είναι ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς φιλοσόφους και κορυφαίος γεωπολιτικός της Ρωσίας του Πούτιν, με μεγάλη και ανερχόμενη επιρροή στο Κρεμλίνο. Είναι εκφραστής της "νέας ρωσικής γεωπολιτικής" και του ρεύματος του "ευρασιανισμού". Το βιβλίο του «Τέταρτη Πολιτική Θεωρία», εκδόθηκε πρόσφατα στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Έσοπτρο».

Καθ. Ντούγκιν, ο κόσμος αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή στη Συρία τη μεγαλύτερη διεθνή κρίση μετά την πτώση του ανατολικού μπλοκ το 1989 /90. Η Ουάσιγκτον και Μόσχα βρίσκονται σε μια αντιπαράθεση για το συριακό πεδίο μάχης. Είναι αυτό μια νέα κατάσταση ;

Ντούγκιν : Πρέπει να δούμε τον αγώνα για την γεωπολιτική ισχύ σαν την παλαιά σύγκρουση εξουσίας για τη γη που αντιπροσωπεύεται από τη Ρωσία και την εξουσία για τη θάλασσα που αντιπροσωπεύεται από τις ΗΠΑ και τους εταίρους της στο ΝΑΤΟ. Αυτό δεν είναι ένα νέο φαινόμενο. Είναι η συνέχιση του παλιού γεωπολιτικού και γεωστρατηγικού αγώνα. Η δεκαετία του 1990 ήταν η εποχή της μεγάλης ήττας του δύναμης της γης που αντιπροσωπευόταν από την ΕΣΣΔ. Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ αρνήθηκε τη συνέχιση αυτού του αγώνα. Αυτό ήταν ένα είδος προδοσίας και παραίτησης μπροστά σε ένα μονοπολικό κόσμο. Αλλά με τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, κατά τα πρώτα χρόνια της τρέχουσας δεκαετίας, ήρθε μια επανενεργοποίηση της γεωπολιτικής ταυτότητας της Ρωσίας ως μιας δύναμης της γης. Αυτή ήταν η αρχή μιας νέας μορφής ανταγωνισμού μεταξύ ναυτικής δύναμης και δύναμης της γης.

Πώς προέκυψε αυτή η έναρξη της επανενεργοποίησης;

Ντούγκιν : Ξεκίνησε με το δεύτερο πόλεμο της Τσετσενίας (1999-2009). Η Ρωσία εκείνη την εποχή ήταν υπό πίεση από τις τρομοκρατικές επιθέσεις των Τσετσένων και την πιθανή απόσχιση του βορείου Καυκάσου. Ο Πούτιν συνειδητοποίησε ότι όλη η Δύση, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πήρε το μέρος των Τσετσένων αυτονομιστών και ισλαμιστών τρομοκρατών που μάχονταν κατά του ρωσικού στρατού. Αυτό είναι το ίδιο πεδίο που βλέπουμε σήμερα στη Συρία και πρόσφατα στη Λιβύη. Η Δύση έδωσε στους Τσετσένους αντάρτες υποστήριξη, και αυτή ήταν η στιγμή της αποκάλυψης της νέας σύγκρουσης μεταξύ της δύναμης της γης και τη δύναμη της θάλασσας. Με τον Πούτιν, η δύναμη της γης αυτοεπιβεβαιώθηκε. Η δεύτερη στιγμή της αποκάλυψης ήταν τον Αύγουστο του 2008, όταν το φιλοδυτικό καθεστώς του Σαακασβίλι στη Γεωργία επιτέθηκε στο Zchinwali στη Νότια Οσετία. Ο πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας ήταν η δεύτερη στιγμή της αποκάλυψης .

Είναι η συριακή κρίση πλέον η τρίτη στιγμή της αποκάλυψης ;

Ντούγκιν : Ακριβώς. Μπορεί ακόμη να είναι και η τελική, γιατί τώρα όλα είναι σε κίνδυνο. Εάν η Ουάσιγκτον δεν παρέμβει και αντί αυτού αποδεχτεί τη θέση της Ρωσίας και της Κίνας, αυτό θα ήταν το τέλος των ΗΠΑ ως ενός είδους μοναδικής υπερδύναμης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πιστεύω ότι ο Ομπάμα θα πάει μακριά στη Συρία. Αλλά αν η Ρωσία κάνει στην άκρη και αποδεχτεί τις ΗΠΑ και την αμερικανική επέμβαση και εάν η Μόσχα προδώσει τελικά τον Bashar al - Assad, αυτό θα σήμαινε αμέσως ένα πολύ σκληρό πλήγμα για τη ρωσική πολιτική ταυτότητα. Αυτό θα σήμαινε τη μεγάλη ήττα της δύναμης της γης. Μετά από αυτό, θα ακολουθήσει επίθεση κατά του Ιράν, αλλά και επίθεση στο βόρειο Καύκασο. Μεταξύ των αποσχιστικών δυνάμεων στο βόρειο Καύκασο, υπάρχουν πολλά άτομα που υποστηρίζονται από Αγγλο-αμερικανικές, Ισραηλινές και τη Σαουδαραβικές δυνάμεις. Αν η Συρία πέσει, θα αρχίσει αμέσως ο πόλεμος στη Ρωσία, τη χώρα μας. Τι σημαίνει αυτό: Ο Πούτιν δεν μπορεί να κάνει στην άκρη. Δεν μπορεί να εγκαταλείψει τον Assad, γιατί αυτό θα σήμαινε τη γεωπολιτική αυτοκτονία της Ρωσίας. Ίσως βρισκόμαστε τώρα στη μεγάλη κρίση της σύγχρονης γεωπολιτικής ιστορίας .

Έτσι, αυτή την στιγμή, οι δύο κυρίαρχες δυνάμεις του κόσμου, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, βρίσκονται σε έναν αγώνα για το μέλλον της ύπαρξής τους ...

Ντούγκιν : Πράγματι. Προς το παρόν δεν υπάρχει καμία άλλη πιθανή λύση. Δεν μπορούμε να βρούμε κανένα συμβιβασμό. Σε αυτήν την κατάσταση, δεν υπάρχει λύση που θα ικανοποιεί και τις δύο πλευρές. Αυτό το γνωρίζουμε από άλλες συγκρούσεις, όπως εκείνη της Αρμενίας - Αζερμπαϊτζάν ή την ισραηλινο- παλαιστινιακή σύγκρουση. Είναι αδύνατο να βρούμε μια λύση και για τις δύο πλευρές. Βλέπουμε το ίδιο τώρα στη Συρία, αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα. Ο πόλεμος είναι ο μόνος τρόπος για να γίνει έλεγχος της πραγματικότητας.

Γιατί ;

Ντούγκιν : Πρέπει να φανταστούμε αυτή τη σύγκρουση ως ένα είδος παιχνιδιού με χαρτιά, όπως το πόκερ. Οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να κρύψουν τις ικανότητές τους, να κάνουν όλα τα είδη των ψυχολογικών κόλπων, αλλά όταν αρχίσει ο πόλεμος όλες τα χαρτιά είναι μέσα. Βλέπουμε τώρα τη στιγμή του τέλους του παιχνιδιού των χαρτιών, πριν τα χαρτιά ριχτούν στο τραπέζι. Αυτή είναι μια πολύ σοβαρή στιγμή, διότι η παγκόσμια δύναμη είναι σε κίνδυνο. Αν η Αμερική επιτύχει, θα μπορούσε να βρεθεί αυτή για κάποιο χρονικό διάστημα, σε μια απολύτως δεσπόζουσα θέση. Αυτή θα είναι η συνέχιση της μονοπολικότητας και του Αμερικάνικου παγκόσμιου φιλελευθερισμού. Αυτό θα ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή, διότι μέχρι τώρα οι ΗΠΑ δεν ήταν σε θέση να κάνουν τη δεσπόζουσα θέση τους σταθερή, αλλά η στιγμή που θα κερδίσουν τον πόλεμο, θα το κάνουν. Όμως, αν η Δύση χάσει την τρίτη μάχη (η πρώτη ήταν αυτή του πολέμου της Τσετσενίας, η δεύτερη ήταν ο Γεωργιανός πόλεμος) , αυτό θα ήταν το τέλος των ΗΠΑ και της κυριαρχίας της. Έτσι βλέπουμε : ούτε η ΗΠΑ, ούτε η Ρωσία μπορούν να παραιτηθούν από την κατάσταση αυτή. Απλά είναι αδύνατον και για τις δύο να μην αντιδράσουν.

Γιατί ο Αμερικάνος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα διστάζει να επιτεθεί εναντίον της Συρίας; Γιατί έκανε έφεση κατά της απόφασης στο ΗΠΑ - Κογκρέσο; Γιατί ζητάει μια άδεια που δεν χρειάζεται για την επίθεση του;

Ντούγκιν : Δεν πρέπει να κάνουμε το λάθος και να αρχίσουμε να κάνουμε ψυχολογικές αναλύσεις για τον Ομπάμα. Ο κύριος πόλεμος λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή πίσω από τα παρασκήνια. Και αυτός ο πόλεμος μαίνεται γύρω από τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο Ρώσος πρόεδρος βρίσκεται κάτω από μεγάλη πίεση από φιλο -Αμερικανούς, φιλο -ισραηλινούς, φιλελεύθερους αξιωματούχους του. Προσπαθούν να τον πείσουν να κάνει στην άκρη. Η κατάσταση στη Ρωσία είναι εντελώς διαφορετική από την κατάσταση στις ΗΠΑ. Ένα άτομο, ο Βλαντιμίρ Πούτιν, και η μεγάλη πλειοψηφία του ρωσικού πληθυσμού που τον υποστηρίζει είναι από τη μία πλευρά, και οι άνθρωποι γύρω από τον Πούτιν είναι η πέμπτη φάλαγγα της Δύσης. Αυτό σημαίνει ότι ο Πούτιν είναι μόνος. Έχει τον ρωσικό πληθυσμό μαζί του, αλλά όχι την πολιτική ελίτ. Έτσι, θα πρέπει να δούμε την κίνηση της κυβέρνησης Ομπάμα που ρωτά το Κογκρέσο, ως ένα είδος αναμονής. Προσπαθούν να ασκήσουν πίεση στον Πούτιν. Χρησιμοποιούν όλα τα δίκτυά τους στη Ρωσική πολιτική ελίτ για να επηρεάσουν την απόφασή του Πούτιν. Αυτός είναι ο αόρατος πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή.

Είναι αυτό ένα νέο φαινόμενο;

Ντούγκιν : (γελάει) Όχι, καθόλου! Είναι η σύγχρονη μορφή των αρχαϊκών φυλών που προσπαθούσαν να επηρεάσουν τον οπλαρχηγό του εχθρού με τον δυνατό θόρυβο, τις κραυγές και τα τύμπανα του πολέμου. Χτυπούσαν το στήθος τους για να επιβάλουν τον τρόμο στον εχθρό. Νομίζω ότι οι προσπάθειες των ΗΠΑ να επηρεάσουν τον Πούτιν είναι μια σύγχρονη μορφή αυτού του ψυχολογικού πολέμου πριν αρχίσει η πραγματική μάχη. Η αμερικάνικη κυβέρνηση θα προσπαθήσει να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο χωρίς τον ρωσικό αντίπαλο στο γήπεδο. Γι 'αυτό θα πρέπει να πείσει τον Πούτιν να μείνει εκτός. Έχουν πολλά εργαλεία για να το πράξουν.

Αλλά και πάλι : Τι γίνεται με τη θέση του Μπαράκ Ομπάμα ;

Ντούγκιν : Νομίζω ότι όλες αυτές οι προσωπικές πτυχές σχετικά με την αμερικανική πλευρά είναι λιγότερο σημαντικές από τη ρωσική πλευρά. Στη Ρωσία ένα άτομο αποφασίζει πλέον για τον πόλεμο και την ειρήνη. Στις ΗΠΑ ο Ομπάμα είναι περισσότερο ένα είδος γραφειοκράτη διαχειριστή. Ο Ομπάμα είναι πολύ πιο προβλέψιμος. Αυτός δεν ενεργεί για λογαριασμό του. Ακολουθεί απλά την μεσαία γραμμή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι ο Ομπάμα δεν αποφασίζει τίποτα. Είναι απλώς η εμβληματική μορφή ενός πολιτικού συστήματος που παίρνει εκείνο τις πραγματικά σημαντικές αποφάσεις. Η πολιτική ελίτ λαμβάνει τις αποφάσεις, ο Ομπάμα ακολουθεί το σενάριο που γράφτηκε γι’ αυτόν. Για να το πω ξεκάθαρα, ο Ομπάμα δεν είναι τίποτα, ο Πούτιν είναι το παν.

Είπατε ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει την πλειοψηφία του ρωσικού λαού στο πλευρό του. Αλλά τώρα είναι η ώρα της ειρήνης. Θα τον υποστηρίζουν, το ίδιο σε έναν πόλεμο στη Συρία ;

Ντούγκιν : Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση . Πρώτα απ’ όλα, ο Πούτιν θα χάσει μεγάλο μέρος της υποστήριξης του, αν δεν αντιδράσει σε μια δυτική επέμβαση στη Συρία. Η θέση του θα μπορούσε να αποδυναμωθεί εάν έκανε στην άκρη. Οι άνθρωποι που υποστηρίζουν τον Πούτιν το κάνουν αυτό επειδή θέλουν να υποστηρίξουν έναν ισχυρό ηγέτη. Αν δεν αντιδράσει και να κάνει στην άκρη, λόγω της πίεσης των ΗΠΑ, θα θεωρηθεί από την πλειοψηφία του πληθυσμού ως προσωπική ήττα για τον Πούτιν. Έτσι να το βλέπετε ότι είναι πολύ ένας πόλεμος του Πούτιν παρά ένας πόλεμος του Ομπάμα. Αλλά αν παρέμβει στη Συρία θα αντιμετωπίσει δύο προβλήματα : τη ρωσική κοινωνία που θέλει να είναι μια ισχυρή δύναμη στον κόσμο, αλλά δεν είναι έτοιμος να πληρώσει τα έξοδα. Όταν η έκταση αυτών των δαπανών γίνει σαφής, αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει ένα είδος σοκ για τον πληθυσμό. Το δεύτερο πρόβλημα είναι αυτό που ανέφερα ήδη, ότι το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής ελίτ είναι φιλοδυτικό. Θα αντιταχθεί αμέσως στον πόλεμο και θα αρχίσει την προπαγάνδα του, επικρίνοντας τις αποφάσεις του Πούτιν. Αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει μια εσωτερική κρίση. Νομίζω ότι ο Πούτιν έχει επίγνωση αυτών των δύο προβλημάτων.

Όταν λέτε ότι οι Ρώσοι θα είναι σοκαρισμένοι από το κόστος ενός τέτοιου πολέμου, δεν υπάρχει ο κίνδυνος να μην υποστηρίξουν τον Πούτιν γι’ αυτό ;

Ντούγκιν : Δεν το νομίζω. Ο λαός μας είναι πολύ ηρωικός. Ας κοιτάξουμε πίσω στην ιστορία. Ο λαός μας δεν ήταν ποτέ έτοιμος να εισέλθει σε έναν πόλεμο, αλλά αν το έκαναν, τον κέρδιζαν αυτόν τον πόλεμο, παρά το κόστος και τις θυσίες. Κοιτάξτε τους Ναπολεόντειους πολέμους ή το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εμείς οι Ρώσοι χάσαμε πολλές μάχες, αλλά τελικά κερδίσαμε τους πολέμους. Έτσι, ποτέ δεν είμαστε έτοιμοι, αλλά πάντα κερδίζουμε.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ /

14 Σεπτεμβρίου 2012

Στις φλόγες η γερμανική πρεσβεία στο Σουδάν- Εισβολή και στη βρετανική πρεσβεία

Μαζική εισβολή στις πρεσβείες της Γερμανίας και της Βρετανίας αυτή την ώρα στην πρωτεύουσα του Σουδάν Χαρτούμ, από εκατοντάδες διαδηλωτές. Οι διαδηλώτές κατέβασαν από τη γερμανική πρεσβεία τη γερμανική σημαία και στη θέση της ανάρτησαν την ισλαμική. Καπνοί βγαίνουν από το κτίριο της γερμανικής πρεσβείας.

Βίαια επεισόδια ξέσπασαν και στην αμερικανική πρεσβεία έξω από το Χαρτούμ καθώς η σουδανική αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα εναντίον διαδηλωτών που προσπαθούσαν να προσεγγίσουν το κτήριο.

Ένας διαδηλωτής έχασε τη ζωή του στο Χαρτούμ την ώρα που ένα περιπολικό της αστυνομίας έπεσε πάνω σε διαδηλωτές που εκτόξευαν πέτρες στους άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας.
Αυτόπτες μάρτυρες είπαν ότι είδαν διαδηλωτές να πηδούν πάνω από την περίφραξη του κτιρίου ενώ ακούγονταν πυρά.
Σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο φρουροί της πρεσβείας που είχαν πάρει θέσεις στη στέγη, πυροβόλησαν προειδοποιητικά εναντίον των συγκεντρωμένων για να τους απωθήσουν.
Νωρίτερα, σύμφωνα με έναν αυτόπτη μάρτυρα που μίλησε στο πρακτορείο Reuters περίπου 10.000 άτομα έφτασαν με λεωφορεία και αυτοκίνητα στον κεντρικό δρόμο που οδηγεί στο κτιριακό συγκρότημα της καλά φυλασσόμενης πρεσβείας. Οι διαδηλωτές μαζεύτηκαν σε μια πλατεία κοντά στην πρεσβεία και άναψαν φωτιές.
Συγκρούσεις ξέσπασαν όταν ορισμένοι διαδηλωτές, που φώναζαν συνθήματα όπως "Ο Θεός είναι μεγάλος" και "Κανείς δεν αγγίζει τον προφήτη", επιχείρησαν να πλησιάσουν την πρεσβεία και πετροβόλησαν τους αστυνομικούς οι οποίοι απέκλεισαν το δρόμο για να τους εμποδίσουν.
Nωρίτερα διαδηλωτές είχαν βάλει φωτιά στην πρεσβεία της Γερμανίας και εμπόδισαν τους πυροσβέστες να πλησιάσουν στο κτίριο για να σβήσουν τις φλόγες. Οι πυροσβέστες εν τέλει κατάφεραν να περάσουν και να θέσουν υπό έλεγχο την πυρκαγιά.

Τυνησία

Στην Τυνησία διαδηλωτές κατάφεραν να εισβάλουν στην αμερικανική πρεσβεία στην Τύνιδα, πηδώντας πάνω από τον τοίχο της περίφραξης, έσπασαν τα παράθυρα του κτιρίου και έβαλαν φωτιά σε δέντρα, σύμφωνα με όσα μετέδωσε το πρακτορείο Reuters.
Αυτόπτες μάρτυρες είπαν, ότι πυκνός μαύρος καπνός υψώνεται από την πρεσβεία και φαίνεται, ότι υπάρχει πυρκαγιά στο εσωτερικό του κτιρίου. Οι αστυνομικοί που βρίσκονται στην περιοχή προσπαθούν να διαλύσουν το πλήθος χρησιμοποιώντας δακρυγόνα

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΑΠ' ΤΑ ΛΟΝΔΙΝΑ ΤΟΥΣ:

14 September 2012 Last updated at 16:19 GMT

US embassies attacked as anti-Islam film protests widen

Protesters angered by a film made in the US and mocking Islam have attacked Western embassies in Tunisia and Sudan.

Protesters in Khartoum entered the US compound, while the German and UK embassies were also attacked. The US compound in Tunis was also breached by protesters, who started a fire in the car park as police fired shots.

There were further clashes in Yemen and Egypt. One person in Lebanon has died.

Protests began on Tuesday against the film, which was made in the US.However, the film - clips of which were dubbed into Arabic and distributed online - has no link to either Germany or the UK.It depicts the Prophet Muhammad as a womaniser and leader of a group of men who enjoy killing.The film's exact origin and the motivation behind its production remain a mystery.

In Tunisia, hundreds of protesters entered the embassy compound and a large fire is alight in the car park.Police have fired shots, but it is not clear whether these are rubber bullets or live rounds.Demonstrators have raised a black flag bearing the Islamic proclamation of faith: "There is no god but Allah and Muhammad is his messenger."The American school in Tunis has also been set on fire.

The German embassy in Khartoum was set partially alight. Demonstrators tore down the German flag and hoisted an Islamic banner in its place.The German foreign ministry confirmed all its staff in Khartoum were safe.

In Cairo, police firing tear gas pushed about 500 protesters back from the US embassy. The streets nearby have been blocked with barbed wire, concrete and police vehicles.Islamist groups and others had called for a peaceful "million-man march" in the city, but a number withdrew those calls on Friday.The Muslim Brotherhood of Egyptian President Mohammed Mursi said it would organise marches and sit-ins in front of mosques - but none outside the US embassy in Cairo.

After talks with Italian leaders in Rome, Mr Mursi reiterated his government's determination to protect foreign diplomats on its soil. He also condemned the film as unacceptable.

In other developments:

In the Yemeni capital Sanaa, security forces fired warning shots and water cannon to disperse protesters near the US embassy
The US is sending a fast-response team of 50 marines to Sanaa to boost security
In the Lebanese city of Tripoli, protesters set fire to a KFC branch, sparking clashes with security forces
In Bangladesh, thousands of demonstrators demanded harsh punishment for the film's makers, and burned the American flag
In London, about 200 protesters gathered outside the US embassy, burning the US and Israeli flags but there was no violence
About 1,000 people joined a protest in the eastern Afghan city of Jalalabad, burning an effigy of US President Barack Obama
The US embassy in Brussels has been evacuated
Thousands of Palestinians demonstrated in the Gaza Strip and East Jerusalem
In Nigeria, police in the flashpoint northern city of Jos fired live round at a protest outside a mosque
There were also protests in eastern Sri Lanka and in the Maldives

The protests against the film began on Tuesday in Cairo.They spread to the Libyan city of Benghazi, where demonstrators stormed the US consulate, killing the ambassador and three other Americans.

US President Barack Obama and Secretary of State Hillary Clinton are attending a ceremony at Andrews Air Force Base for the return of the remains of the Americans killed.The US has said it is stepping up security at its diplomatic missions around the world in the wake of the attack.The BBC has been told that the US consulate in Benghazi was not given the standard security contract offered to most US diplomatic missions in the Middle East.The allegation came from Western private military contractors.A White House spokesman has said there was no "actionable intelligence" in advance about the Benghazi attack.President Obama has now ordered a review of security at US diplomatic facilities around the world.

Προς γενική κλιμάκωση: "Ιπτάμενο πυροβολικό" με AC-130 στέλνουν οι ΗΠΑ στη Λιβύη

Ένα ολόκληρο εκστρατευτικό σώμα στέλνει η Ουάσιγκτον στη Λιβύη ύστερα από τα τραγικά γεγονότα της 12ης Σεπτεμβρίου όπου βρήκε το θάνατο ο Αμερικανός πρεσβευτής στη χώρα Christopher Stevensκαι τρείς ακόμη Αμερικανοί ένας εκ των οποίων ο Glen Doherty ήταν πρώην μέλος της επίλεκτης ομάδας των SEALS με αποστολή να εντοπίσει φορητά αντιαεροπορικά βλήματα στα χέρια ενόπλων ομάδων στη Λιβύη. .

«Η κατάσταση στη Λιβύη μπορεί να επιδεινωθεί αιφνίδια και άλλο και αυτή τη φορά δεν θα επιτρέψουμε να υπάρξουν άλλοι νεκροί Αμερικανοί, ούτε εκεί ούτε και αλλού» δήλωσε στέλεχος του αμερικανικού υπουργείου Αμύνης στο Reuters.

Εκτός από τις μονάδες Πεζοναυτών και σκαφών επιφανείας αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι η απόφαση του Πενταγώνου να αποστείλει στη χώρα τουλάχιστον 12 αεροσκάφη ειδικών επιχειρήσεων C-130 μεταξύ των οποίων 2 τουλάχιστον AC-130 γνωστά και ως ιπτάμενα πολυβολεία εξαιτίας του βαρύ οπλισμού που φέρουν. Πιο συγκεκριμένα η ιπτάμενη αυτή δύναμη ειδικών αποστολών θα αποτελείται από 4 MC-130Hs, 2 HC-130Ns, 4 HC-130Ps και 2 AC-130U.

Τα MC-130H αποτελούν μια έκδοση του γνωστού μεταφορικού αεροσκάφους C-130 Hercules ειδικά για επιχειρήσεις έρευνα και διάσωση μάχης CSAR.

Τα HC-130N/P αποτελούν και αυτά με τη σειρά τους αεροσκάφη διάσωσης μάχης έχοντας αυξημένη εμβέλεια και ειδικεύονται σε χαμηλές πτήσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας με χρήση διοπτρών νυχτερινής παρατήρησης.

Σίγουρα όμως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η εμφάνιση των ιπτάμενων πυροβολείων AC-130U Spooky II Τα αεροσκάφη αυτά φέρουν ένα πραγματικά βαρύ οπλισμό ο οποίος αποτελείται από πολυβόλα και πυροβόλα των 25, 40 και 105 χλστ.!

Τα AC-130U Spooky II πετούν διαγράφοντας κύκλους πάνω από το στόχο στο έδαφος σαρώνοντας κυριολεκτικά με τα πυρά τους μια περιοχή πολλών τετραγωνικών χιλιομέτρων στερώντας από τον αντίπαλο –ιδιαίτερα στην περίπτωση που αυτός αιφνιδιαστεί- κάθε δυνατότητα αντίδρασης. Πρόκειται καθαρά για ένα όπλο «τιμωρίας» καθώς τα πυρά δεν τόσο ακριβή όσο ενός πυροβόλου των 30 χλστ. ενός ελικοπτέρου Apache για παράδειγμα αλλά μαζικά.

Στο εκστρατευτικό αυτό σώμα εκτός των αεροσκαφών, τα οποία σύμφωνα με πληροφορίες θα πετάξουν πάνω από τον Ατλαντικό σύντομα, υπάρχουν ακόμη δύο αντιτορπιλικά Arleigh Burke κατευθυνόμενων βλημάτων Tomahawk, στα οποία θα επιβαίνει ειδική αντιτρομοκρατική ομάδα του Ναυτικού FAST (Fleet Antiterrorism Security Team), ένα σκάφος αμφίβιων αποβάσεων –πιθανότερα το Iwo Jima- μαζί με μονάδα εκστρατείας MEU και αεροσκάφη AV-8B Harrier II.

Τα αεροσκάφη δεν πρόκειται να σταθμεύσουν στη Λιβύη αλλά μάλλον είτε στην Sigonella στη Σικελία είτε στην βάση Camp Lemonnier στο Τζιμπουτί.

Ιδιαίτερα στην τελευταία περίπτωση η ανάπτυξη αεροσκαφών ειδικών επιχειρήσεων πρόκειται να καλύψει όλο την περιοχή της βόρειας, κεντρικής και Ανατ. Αφρικής προστατεύοντας όχι μόνο στόχους στη Λιβύη αλλά σε όλες τις χώρες όπου αμερικανικά συμφέροντα ενδέχεται να πληγούν είτε από την al Qaeda είτε ένοπλων ισλαμιστών. Ήδη στο Σουδάν σήμερα διαδηλωτές επιτέθηκαν στην Αμερικανική πρεσβεία και ουδείς γνωρίζει τις πρόκειται να επακολουθήσει και άλλες χώρες.

Υπάρχει όμως και έμμεση ελληνική διάσταση στην υπόθεση. Τα ΕΑΣ και κατόπιν συμφωνίας έχουν αποστείλει τουλάχιστον 4000 βλήματα των 40 χλστ. για δοκιμή από τα ιπτάμενα πολυβολεία της USAF.
Αυτό που τεκμαίρεται από τις αμερικανικές αυτές κινήσεις είναι πως το αμερικανικό Πεντάγωνο προετοιμάζεται για επιχειρήσεις οπουδήποτε χρειαστεί σε τεράστια από άποψη έκτασης περιοχή και όχι μόνο στη Λιβύη.

Παράλληλα η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί σε χώρες όπως η Λιβύη, η Αίγυπτος, το Λίβανο, το Σουδάν με τις αντιαμερικανικές διαδηλώσεις φαίνεται πως βοηθά το καθεστώς της Συρίας και τον πρόεδρό της Bashar al-Assad δεδομένου ότι έστω και παροδικά δεν είναι η Συρία στο επίκεντρο των αρνητικών εξελίξεων στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Το παραπάνω σίγουρα θα τον βοηθήσει να σταθεροποιήσει την κατάσταση στη χώρα του.

Δείτε εδώ βίντεο με επιχειρήσεις AC-130 στο Αφγανιστάν

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

The Lockheed AC-130 gunship is a heavily-armed ground-attack aircraft variant of the C-130 Hercules transport plane. The basic airframe is manufactured by Lockheed, while Boeing is responsible for the conversion into a gunship and for aircraft support.^[1] The AC-130A Gunship II superseded the AC-47 Gunship I during the Vietnam War.

The gunship's sole user is the United States Air Force, which uses AC-130H Spectre, AC-130U Spooky, and AC-130W variants for close air support, air interdiction andforce protection. Close air support roles include supporting ground troops, escorting convoys, and flying urban operations. Air interdiction missions are conducted against planned targets and targets of opportunity. Force protection missions include defending air bases and other facilities. AC-130Us are based at Hurlburt Field, Florida, while AC-130Hs and AC-130Ws are based at Cannon AFB, New Mexico.^[2] The AC-130s deploy to bases worldwide in support of operations. The gunship squadrons are part of the Air Force Special Operations Command (AFSOC), a component of the United States Special Operations Command (SOCOM).^[3]

Most of the weaponry aboard is mounted to fire out from the left or port side of the aircraft. During an attack, the gunship performs a pylon turn over the target area (flying in a large circle around a fixed point on the ground, the fixed point being the target). This allows it to maintain fire at a target far longer than a conventional attack aircraft. The AC-130H "Spectre" can be armed with two 20 mm M61 Vulcan cannons, one Bofors 40mm autocannon, and one 105 mm M102 cannon. The upgraded AC-130U "Spooky" has a single 25 mm GAU-12 Equalizer in place of the Spectre's twin 20 mm cannons, as well as an improved fire control system and increased ammunition capacity. New AC-130J gunships based on MC-130J Combat Shadow II special operations tankers are planned.

5 Σεπτεμβρίου 2012

Ανοιχτή υποστήριξη, εξοπλισμό και επιβράβευση από τις ΗΠΑ των ένοπλων ομάδων της Αλ-Κάιντα

Η προώθηση της λιβυκής Αλ Κάιντα από τους Αμερικανούς

Οι φορείς χάραξης πολιτικής της Δύσης παραδέχονται ότι οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Λιβύη έχουν παίξει πρωταρχικό ρόλο στην προώθηση της «θυγατρικής» οργάνωσης της Αλ-Κάιντα, γνωστής με τα αρχικά AQIM ("Αλ-Κάιντα του Ισλαμικού Μαγκρέμπ"). Ο Bruce Riedel, αναλυτής του Ιδρύματος Brookings, σε άρθρο του με τον τίτλο, «Η νέα απειλή της Αλ-Κάιντα», παραδέχεται ότι η AQIM είναι σήμερα οπλισμένη στο έπακρον χάρη στην επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, και ότι η βάση της AQIM στο Μάλι της Βόρειας Αφρικής χρησιμεύει ως ορμητήριο για τρομοκρατικές δραστηριότητες σε ολόκληρη την περιοχή.

Η επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη έχει επανενεργοποιήσει τη γνωστή και σεσημασμένη ως τρομοκρατική οργάνωση Αλ-Κάιντα και τη θυγατρική της, τη «Λιβυκή Ισλαμική Μαχόμενη Ομάδα» (Libyan Islamic Fighting Group ή LIFG) . Στο παρελθόν είχε πολεμήσει στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, και τώρα διαθέτει μαχητές, μετρητά και όπλα, όλα με την ευγενική χορηγία του ΝΑΤΟ, που εξαπλώνονται δυτικά, έως το Μάλι, και ανατολικά, μέχρι τη Συρία. Το τρομερό «παγκόσμιο χαλιφάτο», που οι νέο-συντηρητικοί χρησιμοποίησαν εδώ και μια δεκαετία ως φόβητρο για τους πολίτες της Δύσης, λαμβάνει σήμερα νέο σχήμα μέσω των μηχανορραφιών των ΗΠΑ, της Σαουδικής Αραβίας, του Ισραήλ και του Κατάρ, και καμιά σχέση δεν έχει πλέον με το «Ισλάμ». Στην πραγματικότητα, οι αληθινοί μουσουλμάνοι έχουν πληρώσει το υψηλότερο δυνατό τίμημα στην προσπάθειά τους να αντισταθούν εναντίον αυτού του πραγματικού «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» που χρηματοδοτούν εδώ και χρόνια οι Δυτικοί.

Τα μέλη της «Αλ Κάιντα του Ισλαμικού Μαγκρέμπ» (AQIM), όπως και οι ομόλογοί τους της «Λιβυκής Ισλαμικής Μαχόμενης Ομάδας» (LIFG) χαρακτηρίζονται από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως «ξένες τρομοκρατικές οργανώσεις». Παρομοίως, τόσο το Υπουργείο Εσωτερικών της Βρετανίας όσο και τα Ηνωμένα Έθνη αναφέρονται και στις δύο οργανώσεις ως «τρομοκρατικές».
Παρ' όλα αυτά, η στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη σχεδιάστηκε και πραγματοποιήθηκε από τη Δύση και έγινε ανεκτή από τον ΟΗΕ, με πλήρη γνώση ότι οι μαχητές που ηγούνταν των λεγόμενων "εξεγέρσεων υπέρ της δημοκρατίας" ήταν στην πραγματικότητα απλώς οι συνεχιστές της βίαιης τρομοκρατικής δράσης που επί δεκαετίες διεξήγαν οι «θυγατρικές» της Αλ-Κάιντα. Στην περίπτωση της Λιβύης, η Δύση είχε πλήρη γνώση αυτού του γεγονότος, κυρίως επειδή οι ένοπλοι αυτοί οπλίζονταν και στηρίζονταν με πλείστους τρόπους από υπηρεσίες πληροφοριών της Δύσης τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ οι αρχηγοί τους απολάμβαναν την εύνοια και στήριξη της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου.
Επιπλέον, ο ίδιος ο στρατός των ΗΠΑ διεξήγε σχολαστικές έρευνες, καταγράφοντας τους ξένους τρομοκράτες με πολεμική δράση στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, και σημειώνοντας ότι το υψηλότερο κατά κεφαλήν ποσοστό συμμετοχής σε αυτές τις δράσεις προερχόταν από τις πόλεις Βεγγάζη και Νταρνάχ της Λιβύης, που αποτέλεσαν και το λεγόμενο «λίκνο» των "εξεγέρσεων υπέρ της δημοκρατίας" του 2011 στην ίδια χώρα.

Όσα εκτυλίχθηκαν στη συνέχεια ήταν ένα προμελετημένο φιάσκο. Οι ακτιβιστές που κυμάτιζαν πανώ και γέμιζαν τις πλατείες μέσα σε μια νύχτα μετατράπηκαν σε βαριά οπλισμένους οδηγούς τεθωρακισμένων και πιλότους μαχητικών αεροσκαφών που πολεμούσαν από άκρη σ’ άκρη της χώρας κατά του ηγέτη της Λιβύης, Μουαμάρ Καντάφι. Στην πραγματικότητα, τα γεγονότα εκείνα ήταν η ευόδωση της 30ετούς συγκεκαλυμμένης υποστήριξης που έχει προσφέρει πλουσιοπάροχα η Δύση σε ένοπλες ομάδες σε όλη την περιοχή, μια υποστήριξη που δεν έμελλε να πάρει τέλος με την πτώση του Καντάφι.

Μέλος τρομοκρατικής ομάδας της Λιβύης οδηγεί τεθωρακισμένο κατά τη διάρκεια της επιχείρησης του ΝΑΤΟ για την ανατροπή της κυβέρνησης της Λιβύης το 2011. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ήλπιζαν ότι το κοινό θα πιστέψει ότι οι ειρηνικοί διαδηλωτές που κυμάτιζαν πανώ στις πλατείες είχαν κατά κάποιο τρόπο, μέσα σε λίγες μέρες, μεταμορφωθεί σε αντάρτες οδηγούς τεθωρακισμένων και πιλότους μαχητικών - όπως ακριβώς συμβαίνει και σε ταινίες του Χόλιγουντ.

Οι τρομοκράτες της «Λιβυκής Ισλαμικής Μαχόμενης Ομάδας» (LIFG) αμέσως έστρεψαν τη δράση τους πέρα από τα σύνορά τους, τόσο ανατολικά, προς τη Συρία, όσο και δυτικά, προς το Μάλι– ένα είδος δράσης που είχαν τελειοποιήσει κατά τη διάρκεια των «επιχειρήσεων» στο Ιράκ και το Αφγανιστάν κατά την τελευταία δεκαετία. Ο διοικητής της «Λιβυκής Ισλαμικής Μαχόμενης Ομάδας» (LIFG), Αμπντούλ Χακίμ Μπελχάζ, ήδη από το Νοέμβριο του 2011, έφτασε στο τουρκοσυριακά σύνορα προκειμένου να παράσχει χρήματα, όπλα και τρομοκράτες της LIFG, υπό την επίβλεψη των μυστικών υπηρεσιών της Δύσης, ενώ η χρηματοδότηση και τα όπλα προέκυψαν από αμερικάνικο ξεπλυμένο χρήμα μέσω του Κατάρ και της Σαουδικής Αραβίας, μελών του «Συµβουλίου Συνεργασίας των Χωρών του Κόλπου» (GCC). Από τότε έχει επιβεβαιωθεί το γεγονός ότι μισθωμένα μέλη της «Λιβυκής Ισλαμικής Μαχόμενης Ομάδας» (LIFG) οδήγησαν ολόκληρες ταξιαρχίες ξένων μισθοφόρων στο εσωτερικό της Συρίας.

Όπως επιβεβαιώνει ο Bruce Riedel του Ιδρύματος Brookings, όπλα μεταφέρθηκαν και δυτικά, προς το Μάλι. Η Αλγερία φοβόταν ότι ένα παρόμοιο σενάριο θα εκτυλισσόταν και εκεί μετά την επέμβαση του ΝΑΤΟ στη Λιβύη και οι φόβοι της αυτοί έχουν σήμερα δικαιωθεί πλήρως. Κατά έναν ειρωνικό τρόπο, σε άλλο δημοσίευμά του από τον Αύγουστο του 2011, ο Riedel είχε επιχειρήσει μια ανάλυση, κατά την οποία η Αλγερία θα ήταν το επόμενο καθεστώς που θα κατέρρεε ("Σειρά έχει η πτώση της Αλγερίας").
Πριν από ένα χρόνο, η Riedel διέτεινε ότι η λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη» θα εξαπλωνόταν μέχρι την Αλγερία αφού ριζώσει στη γειτονική Λιβύη. Με τον όρο «Αραβική Άνοιξη», ο Riedel εννοούσε τις αμερικανοκίνητες επιχειρήσεις ανατροπής καθεστώτων, και πιο συγκεκριμένα τις δράσεις των έμμισθων ενόπλων τρομοκρατικών ομάδων της Αλ-Κάιντα με τη στήριξη του ΝΑΤΟ.

Με τη σημερινή ανοιχτή υποστήριξη, εξοπλισμό και επιβράβευση από τις ΗΠΑ των ένοπλων ομάδων της Αλ-Κάιντα στη Συρία, είναι σαφές ότι ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» είναι μια άνευ προηγουμένου γεωπολιτική απάτη, η οποία διαιωνίζεται σε βάρος εκατομμυρίων ανθρώπινων ζωών που χάθηκαν και με ένα ανυπολόγιστου μεγέθους κοινωνικό και οικονομικό τίμημα. Το ΝΑΤΟ, με πλήρη γνώση των συνεπειών των δράσεων αυτών, χρησιμοποιεί τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή προκειμένου να δώσει κυριολεκτικά σχήμα στο λεγόμενο «χαλιφάτο», το οποίο οι ηγέτες της Δύσης χρησιμοποίησαν επί σειρά ετών ως φόβητρο για τους αφελείς πολίτες τους, ενώ η πραγματική επιδίωξή τους ήταν η διεξαγωγή ενός αδιάκοπου παγκόσμιου πολέμου. Στο πρότυπο της μυθιστορηματικής αφήγησης του «1984» του Όργουελ, ένας τεχνητός πόλεμος έχει δημιουργηθεί προκειμένου να μεταφερθούν οι από εταιρικά συμφέροντα χρηματοδοτημένες μηχανορραφίες τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό των Δυτικών κρατών. Η λεγόμενη απειλή προς τον Δυτικό πολιτισμό είναι στην πραγματικότητα μια ξένη λεγεώνα που προσανατολίζεται από τα συμφέροντα των πολυεθνικών της Δύσης, η οποία εκτελεί την εξωτερική πολιτική της Wall Street και του Λονδίνου σε παγκόσμια κλίμακα, σε περιοχές και με τρόπους όπου δεν είναι σε θέση να κατορθώσουν οι «συμβατικές» Δυτικές δυνάμεις.

Οι μεγάλης εμβέλειας τρομοκρατικές επιθέσεις του ΝΑΤΟ σε όλο τον αραβικό κόσμο δεν θα τελειώσουν στη Συρία. Θα συνεχιστούν, εάν οι συνθήκες το επιτρέψουν, στο Ιράν, μέσω της περιοχής του Καυκάσου, και στη Ρωσία, στα δυτικά σύνορα της Κίνας, και ακόμη και στην Νοτιοανατολική Ασία. Το τίμημα της άγνοιας, της απάθειας, της συνενοχής και της στήριξης του λεγόμενου "πολέμου κατά της τρομοκρατίας" της Δύσης κατά μια τραγική ειρωνεία θα αποφέρει στον μέγιστο βαθμό όλη τη φρίκη που κάποιοι μας υποσχέθηκαν ότι θα υπάρξει εάν δεν εντασσόμασταν σε αυτό τον «μακροχρόνιο πόλεμο».

Τόσο η ανοχή και υποστήριξή μας των χειρισμών των πολιτικών μας, όσο και η καθημερινή στήριξή μας των συμφερόντων των πολυεθνικών που χρηματοδοτούν τα προγράμματα στην πολεμική αυτή ατζέντα, έχουν ήδη εξασφαλίσει ένα δίχως προηγούμενο και συνεχώς ενισχυόμενο περιφερειακής εμβέλειας ασφαλές καταφύγιο για τους τρομοκράτες -και καθώς τα μετριοπαθή, μη θεοκρατικά καθεστώτα εξακολουθούν να υπονομεύονται και να ανατρέπονται, δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε τις ανεξέλεγκτες συνέπειες, τα αντίποινα και τις άλλες συνέπειες, καθώς θα αναπτύσσεται χωρίς αντίσταση η καταστροφική αυτή εξωτερική πολιτική. Και είναι τουλάχιστον αφέλεια να φαντάζεται κανείς ότι μια τέτοια ανάμιξη δεν θα γυρίσει τελικά εναντίον μας, ακόμη και με τη μορφή μιας μικρότερης κλίμακας στημένης επίθεσης τύπου «11ης Σεπτεμβρίου».

Ήδη, υφιστάμεθα τις επιπτώσεις μιας οικονομικής καταστροφής και ενός όλο και πιο ασφυκτικού «μηχανισμού» πολιτικής ασφαλείας στις χώρες της Δύσης, και όσο διάστημα θα ανεχόμαστε αυτές τις πολιτικές, αντί να προβάλουμε τις δικές μας, που θα βασίζονται στην λογική και τον ανθρωπισμό, τα πράγματα θα παίρνουν όλο και χειρότερη τροπή.
Του Tony Cartalucci Global Research

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

14 Μαΐου 2012

Τεχεράνη κατηγορεί Κούρδους για συνεργασία με τη Μοσάντ

Τεχεράνη κατηγορεί Κούρδους για συνεργασία με τη Μοσάντ

Για συνεργασία με την υπηρεσία πληροφοριών του Ισραήλ, Μοσάντ, κατηγορεί τους Κούρδους του Ιράκ η Τεχεράνη.
Ο Ιρανός πρόξενος στο αυτόνομο ιρακινό Κουρδιστάν Αζίμ Χοσεϊνί δήλωσε ότι οι ιρανικές υπηρεσίες ασφαλείας βρήκαν αποδείξεις ότι Ισραηλινοί βρίσκονται στο Κουρδιστάν και εργάζονται εναντίον του Ιράν.

Στην απαντητική δήλωση της κουρδικής περιφερειακής διοίκησης αναφέρεται ότι «δεν είναι πρώτη φορά, που Ιρανοί αξιωματούχοι διαδίδουν παρόμοιους ισχυρισμούς χωρίς να παρουσιάσουν οποιεσδήποτε αποδείξεις.
Πρόκειται για προσπάθεια να εμπλακεί το Κουρδιστάν στον πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ισραήλ. Εμείς δεν επιθυμούμε να είμαστε μέρος αυτού του πολέμου».
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

5 Μαΐου 2012

ΗΤΑΝ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΜΠΑΑΘ ....

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ "ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΡΑΤΟΣ" ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΕ Η ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΟΛΗ!! ΗΤΑΝ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΜΠΑΑΘ ΚΑΙ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΗΚΕ, ΣΤΟ ΙΡΑΚ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ, ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΟΥΝ Η Ε.Ε., ΟΙ ΗΠΑ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΣ, ΤΟΥΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΥΣ ΔΗΜΙΟΥΣ (ΖΗΛΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥ ΤΕΟ ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ)
Το Κουβέιτ ψήφισε θανατική ποινή για βλασφημία σε βάρος Αλλάχ & Μωάμεθ

Το Kοινοβούλιο του Κουβέιτ ενέκρινε την Παρασκευή νομοσχέδιο, το οποίο προβλέπει ότι η βλασφημία θα επισύρει την θανατική ποινή, μετέδωσε το Γαλλικό Πρακτορείο, επικαλούμενο πηγές μέσα από την κυβέρνηση της αραβικής χώρας.
Ειδικότερα, με μόλις έξι βουλευτές να ψηφίζουν «κατά», το «επίμαχο» νομοσχέδιο πέρασε από τη Βουλή, αλλάζοντας το νομικό καθεστώς που ίσχυε για τη βλασφημία.
Μέχρι τώρα, η βλασφημία επέσυρε ποινή φυλάκισης, ωστόσο πλέον όποιος Μουσουλμάνος κριθεί ένοχος για προσβολή του Αλλάχ, του προφήτη Μωάμεθ ή των συζύγων του θα αντιμετωπίζει την ποινή του θανάτου.

Σημειώνεται πως τον περασμένο μήνα οι αρχές στο Κουβέιτ είχαν συλλάβει έναν άνδρα ο οποίος κατηγορείται ότι δυσφήμισε τον προφήτη Μωάμεθ μέσω του ιστοτόπου Twitter.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

13 Απριλίου 2012

Προωθείται ανεξάρτητο Κουρδιστάν με τις ευλογίες των ΗΠΑ;

13-04-2012 15:37:12

Ο ενεργειακός κολοσσός ExxonMobil φαίνεται να μην εισακούει τις απειλές της Βαγδάτης και να αποφάσισε να συνεργαστεί κανονικά με τους Κούρδος του Βορείου Ιράκ. Σύμφωνα με την κυβέρνηση του Ιρακινού Κουρδιστάν η αμερικανική εταιρία την διαβεβαίωσε πως θα συνεχίσει την συνεργασία και θα τιμήσει το συμβόλαιο που έχει υπογράψει με το Ερμπίλ ανεξαρτήτως των απειλών και οχλήσεων από τη κεντρική κυβέρνηση στη Βαγδάτη.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν, ότι ο πρόεδρος του Ιρακινού Κουρδιστάν Μασούντ Μπαρζανί συναντήθηκε στην Ουάσιγκτον με τον διευθύνοντα σύμβουλο της αμερικανικής εταιρίας Ρεξ Τάιλερσον ο οποίος του ανακοίνωσε πως η εταιρία του θα συνεχίσει τις εργασίες της στο Κουρδιστάν. Υπενθυμίζεται πως η ExxonMobil έχει υπογράψει με το Ερμπίλ συμφωνία από τον Νοέμβριο του 2011 με σκοπό να εκμεταλλευτεί έξι «οικόπεδα» στο Κουρδιστάν.

Η Βαγδάτη θεωρεί πως κάθε συμφωνία μεταξύ εταιριών και οργανισμών «τοπικής αυτοδιοίκησης» η οποία δεν έχει τη συγκατάθεσή της είναι «άκυρη» ενώ απειλεί πως σε περίπτωση που μία εταιρία «διαλέξει» για συνεργάτη κάποιον χωρίς τη συγκατάθεσή της, αναφορικά με τους όρους της συνεργασίας, θα την αποκλείσει αυτομάτως από κάθε άλλη δραστηριότητα σε ολόκληρη της χώρα.

Στην προκειμένη περίπτωση η Βαγδάτη απειλεί την ExxonMobil πως δεν πρόκειται να τη συμπεριλάβει στο πρόγραμμα ανάπτυξης και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων στα νότια της χώρας. Αξίζει να σημειωθεί πως η ένταση μεταξύ Κούρδων και της σιιτικής κυβέρνησης του Νούρι Αλ-Μάλικι αυξάνεται καθημερινά, αφού το τελευταίο επεισόδιο εμπεριείχε κατηγορίες προς τους Κούρδους πως πουλάνε λαθραία πετρέλαιο στο Ιράν, κάτι το οποίο το Ερμπίλ αρνείται κατηγορηματικά.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr