ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟΝ-Παίρνουν τα κοιτάσματα με ένα απλό άρθρο στην δανειακή σύμβαση!

ΑΠΟΙΚΙΑ: Παίρνουν τα κοιτάσματα με ένα απλό άρθρο στην δανειακή σύμβαση!

Υποθήκευση του συνόλου των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Ελλάδας, θα περιλαμβάνει η δανειακή σύμβαση με επέκταση του επαίσχυντου άρθρου 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου ή περίληψη επιπλέον ειδικού άρθρου με το οποίο θα εκχωρούνται απ’ευθείας στους ξένους δανειστές τα έσοδα της χώρας από τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Για την ακρίβεια αυτή την στιγμή η διαπραγμάτευση δεν είναι για τον αν τα χρήματα θα πηγαίνουν απ’ευθείας σε ένα ταμείο το οποίο θα αποπληρώνει τα δάνεια, αλλά αν θα συμβεί αυτό (το οποίο οι κυβερνώντες θεωρούν «θετική λύση» ή αν θα αναλάβουν την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων απ’ευθείας οι δανειστές!

Αυτό σημαίνει ότι θα κοστολογούν με ένα συγκεκριμένο κόστος παραγωγής το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο το οποίο θα χρησιμοποιείται για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους και εν συνεχεία θα το πωλούν αυτοί όπου και όσο θέλουν!
Τα παραπάνω, τα οποία βασίζονται σε απόλυτα έγκυρη πηγή του υπουργείου Οικονομικών, απλά επιβεβαιώνουν αυτά που το defencenet.gr έχει ήδη αποκαλύψει για την τύχη των κοιτασμάτων υδρογοναθράκων και την άρνηση για άμεση εκμετάλλευσή τους.

Τα παραπάνω θα αποτυπωθούν σε άρθρο ανάλογο με το άρθρο 13 του Κειμένου Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 27ης Οκτωβρίου, το οποίο επι λέξει αναφέρει ότι: 
«Greece commits future cash flows from project Helios or other privatisation revenue in excess of those already included in the adjustment programme to further reduce indebtedness of the Hellenic Republic by up to 15 billion euros with the aim of restoring the lending capacity of the EFSF».

Το συγκεκριμένο ταμείο στο οποίο θα συγκεντρώνονται τα χρήματα από ενέργεια (είτε ανανεώσιμες πηγές είτε υδρογονάνθρακες) και αποκρατικοποιήσεις θα πρέπει μέχρι το 2015 να έχει συγκεντρώσει 50 δισ. ευρώ!

Εύκολα γίνεται αντιληπτό (αν κρίνουμε και από το αποτραπέν, έστω προσωρινά, σκάνδαλο των Airbus) ότι οι αποκρατικοποιήσεις ακόμα και κατά 100% όλων των φιλέτων (ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, λιμάνια κλπ) είναι πρακτικά αδύνατο να συγκεντρώσουν περισσότερα από 15 δισ. ευρώ, αφού είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι τα έσοδα θα αφορούν περί το 20% της πραγματικής αξίας των υπό ιδιωτικοποίηση εταιρειών-φιλέτων. Άρα μένουν μόνο τα κοιτάσματα και το πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ το οποίο όπως θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να αποδώσει.

Ήδη το ΥΠΕΚΑ ανακοίνωσε ότι  "η Ελλάδα σύντομα θα μπορεί να καλύπτει μέχρι και 30% των αναγκών της σε υδρογονάνθρακες από την εγχώρια παραγωγή και αυτό το ποσοστό δεν αφορά τα κοιτάσματα νότια της Κρήτης, αλλά μόνο αυτά της δυτικής Ελλάδας".

Όπως δήλωσε ο υφυπουργός ΠΕΚΑ αρμόδιος για θέματα ενέργειας Γ.Μανιάτης «Σύμφωνα με τα στοιχεία που ήδη υπάρχουν στην διάθεσή μας μιλάμε για το 30% και μη συνυπολογίζοντας τα νέα θετικότερα δεδομένα που είμαστε σίγουροι πως θα προκύψουν από τις νέες έρευνες»!

Μιλάει δηλαδή μόνο για τις περιοχές, σε Ιόνιο (Πατραϊκός κόλπος, Κατάκολο) και Ιωάννινα.

Εν κατακλείδι: Πρόκειται για μία συντονισμένη επιχείρηση αρπαγής του εθνικού πλούτου με την κατ’αρχήν υποδούλωση της χώρας. Προσέξτε την αλληλουχία των γεγονότων: Το 2009, ο τότε πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου δηλώνει σε συνέντευξη στις Βρυξέλλες, ότι «Πετρέλαιο δεν υπάρχει ή τουλάχιστον δεν υπάρχει αρκετό».

Από το 2007 οι Αμερικανοί έχουν βεβαιωθεί για την ύπαρξη τεράστιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην δυνητική ελληνική ΑΟΖ, αλλά και στην δυτική Ελλάδα. Τον Απρίλιο του 2010 ο (ακόμα!) αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ειρωνεύεται στην Βουλή συντελεστές τηλεοπτικής εκπομπής (μεταξύ των οποίων και συνεργάτη του defencenet.gr), οι οποίοι με αποκαλύπτουν μέρος των συγκλονιστικών στοιχείων για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην Α.Μεσόγειο και στο Ιόνιο και δηλώνει και αυτός ότι «Φυσικά πετρέλαιο δεν υπάρχει».

Τον Μάϊο η χώρα βιώνει την άλωσή της με την υπογραφή του Μνημονίου (μια εξέλιξη που ακόμα και ο Κώστας Σημίτης, τώρα –κάπως αργά βέβαια – καταγγέλλει ως «καταστροφή για την Ελλάδα»).

Ξαφνικά, αμέσως μετά εξαγγέλλεται η δημιουργία κρατικού φορέα αδειοδότησης ερευνών για υδρογονάνθρακες (αλήθεια, αφού «Δεν υπήρχε πετρέλαιο» γιατί ίδρυσαν τέτοιο φορέα;) και ακολουθεί ένα χρόνο μετά η διαβεβαίωση του υφυπουργού του ότι «Το 30% των αναγκών μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο θα καλύπτονται από ελληνικά κοιτάσματα, μόνο από τα γνωστά κοιτάσματα»!
Πως από το «Δεν υπάρχει πετρέλαιο» φτάσαμε στην κάλυψη του 30% (τουλάχιστον) της κάλυψης των αναγκών μας σε πετρέλιο και φυσικό αέριο; Μεσολάβησαν έρευνες και νεότερα στοιχεία; Όχι! Το ήξεραν και τότε και το έκρυβαν.
Και φυσικά δεν μιλάμε για το «30%», αλλά για τουλάχιστον 20 δισεκατομμύρια βαρέλια μόνο στις περιοχές που ήδη έχουν δεσμευθεί νότια της Κρήτης. Αλλά γιατί να το πουν τότε; Μόνο αυτά που έχουν βρεθεί εντός των περιοχών που έχουν ήδη δεσμευθεί υπολογίζεται η αξία τους σε περισσότερα από ένα τρισεκατομμύριο ευρώ!

Θα πρέπει να αναλογιστεί κάποιος το κλίμα που θα δημιουργούσε η ανακοίνωση για ύπαρξη τέτοιων κοιτασμάτων λίγο πριν αρχίσουν οι προδοσίες περί «Τιτανικού» κλπ και πριν «φουσκώσουν» το χρέος έτσι ώστε να εξυπηρετεί τα σχέδιά τους, οι Γ.Παπανδρέου και Γ.Παπακωνσταντίνου. Υπήρχε περίπτωση κανείς να δεχόταν Μνημόνια κλπ; Ποτέ! εκτός του ότι οι διεθνείς αγορές θα έβλεπαν πολύ πιο "ήπια" την ελληνική περίπτωση, όπως έπραξαν και με την Κύπρο.

Όλα αυτά έχουν μόνο ένα στόχο: Την εκποίηση της ίδιας της χώρας και ειδικότερα των στρατηγικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, σε τιμές … δώρου, του εθνικού πλούτου της χώρας. Θα τους επιτρέψουμε (και σε αυτούς και σε άλλους συνεργούς τους σε ΝΔ και ΛΑΟΣ) να ολοκληρώσουν το έγκλημα;

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Τρελός χορός κερδών έχει στηθεί πάνω στο πτώμα της χώρας.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Ελλήνων αέναος Γολγοθάς

Ραγδαία επιδείνωση θα σημειώσει η ζωή της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων στο αμέσως προσεχές διάστημα. Ρυθμίζονται οι τελευταίες λεπτομέρειες του «κουρέματος» του δημόσιου χρέους. Ικανοποιούνται δηλαδή οι απαιτήσεις των δανειστών της χώρας μας, των τοκογλύφων αλλά και των πιο επιθετικών κερδοσκόπων που αγόρασαν τους τελευταίους μήνες στη δευτερογενή αγορά ελληνικά κρατικά ομόλογα σε «σκοτωμένες» τιμές (π.χ. στο 40% της ονομαστικής τους αξίας) και απειλούσαν να παραπέμψουν την Ελλάδα ακόμη και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο... Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (!!!), αν δεν εισέπρατταν στο ακέραιο της ονομαστικής τιμής τα ομόλογα που έχουν στην κατοχή τους, βγάζοντας κέρδος... 150% ή 200% ή και παραπάνω! Τρελός χορός κερδών έχει στηθεί πάνω στο πτώμα της χώρας.

Ποιος θα πληρώσει όμως τον λογαριασμό αυτής της ικανοποίησης των δανειστών; Το σύνηθες υποζύγιο, φυσικά. Ο ελληνικός λαός. Μέσω του νέου Μνημονίου που θα αποτυπωθεί στους όρους της περιβόητης νέας δανειακής σύμβασης. Η δυστυχία στην οποία μας βύθισε το «παλιό» Μνημόνιο δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτή που θα φέρει το καινούργιο. Μνημόνιο ίσον μνημόσυνο για τον λαό μας.

Απελπισμένοι οι Ελληνες δεν ξέρουν πια τι να κάνουν. Δεν πιστεύουν σε τίποτα, δεν εμπιστεύονται κανέναν, δεν έχουν ελπίδα. Ανατριχιαστικά τα ευρήματα δημοσκόπησης της Public Ιssue για την «Καθημερινή». Το 91% είναι δυσαρεστημένοι από την κυβέρνηση Παπαδήμου. Το 91% αισθάνονται ανασφαλείς. Το 85% είναι δυσαρεστημένοι από τη ζωή. Το 87% πιστεύει ότι η χώρα κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Το 62% δεν εμπιστεύεται τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο για τη διαχείριση των προβλημάτων της οικονομίας. Το 49% των ερωτηθέντων δεν θεωρεί κανέναν από τους πολιτικούς αρχηγούς ικανό για πρωθυπουργό...

«Μοιραίο λάθος πολιτικά» χαρακτηρίζει τώρα δημοσίως το Μνημόνιο ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. «Η πορεία προς την κρίση δεν ήταν αναπόφευκτη και θα μπορούσε να έχει ανακοπεί» δήλωσε μέχρι και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος. Ως και ο γκαουλάιτερ Χορστ Ράιχενμπαχ, ο Γερμανός «κατοχικός διοικητής» της χώρας, δήλωσε φιλεύσπλαχνα ότι «οι Ελληνες έχουν υποστεί μεγάλες θυσίες και η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει με αυτή τη στρατηγική» μιλώντας και για «καταβαράθρωση της ζήτησης» ως αποτέλεσμα της ασκούμενης πολιτικής λεηλασίας των εισοδημάτων.

Συντεταγμένη χρεοκοπία της χώρας συνιστά αυτή η συναινετική αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους με την εκτόξευσή του σε δυσθεώρητα ύψη. Καταβαραθρώνονται παράλληλα τα εισοδήματα των Ελλήνων.

Η επιστροφή στο βιοτικό επίπεδο των δεκαετιών του 1980, του 1970, του 1960 συνεχίζεται με επιταχυνόμενους ρυθμούς. Πρόκειται για πορεία προς τα πίσω, συνοδευόμενη από συρρίκνωση του ΑΕΠ της χώρας. Οι Ελληνες θα ζουν όλο και πιο φτωχά για δεκαετίες, αν δεν κατορθώσουν να αλλάξουν αυτή την πολιτική ή αν δεν διαλυθεί η Ευρωζώνη από τις αντιθέσεις που συγκλονίζουν τώρα πλέον και τις χώρες του πυρήνα της, σε συνδυασμό με την εξωτερική πίεση που ασκούν οι ΗΠΑ. Κανείς δεν αντιστέκεται σε αυτή την ολέθρια πορεία. Η κυβέρνηση είναι ανύπαρκτη στις διαπραγματεύσεις. Απλώς παρίσταται. Το ΔΝΤ, η ΕΕ και οι ξένοι τραπεζίτες και κερδοσκόποι διαπραγματεύονται μεταξύ τους το μέλλον της Ελλάδας. Φτάσαμε στο έσχατο σημείο να εμφανίζεται το ΔΝΤ ως ο ακραίος υπερασπιστής των συμφερόντων της... Ελλάδας (!) απαιτώντας να είναι το επιτόκιο των «κουρεμένων» ομολόγων κάτω από 3% για να είναι δυνατή η εξυπηρέτηση του χρέους, αλλά να μην το στηρίζει ούτε η Αθήνα!

Ζοφερό το μέλλον που μας περιμένει. Σε οικονομικά ερείπια διάσπαρτα με εκατομμύριο και πλέον «κοινωνικά πτώματα» ανέργων μετατρέπουν την Ελλάδα τα αλλεπάλληλα Μνημόνια και τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ των δανείων που φορτώνεται και πρέπει να αποπληρώσει ο δυστυχής ελληνικός λαός, ενώ καταλήγουν στα θησαυροφυλάκια των ξένων και των ελληνικών τραπεζών. Αέναος Γολγοθάς για τους Ελληνες...

Die Welt: Τα τέσσερα σενάρια για την Ελλάδα

Die Welt: Τα τέσσερα σενάρια για την Ελλάδα

«Η χώρα απειλείται με πτώχευση χωρίς μεγαλύτερη βοήθεια...»

ΤΟ ΒΗΜΑ  -  ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  πριν 15'

Στο πλαίσιο ρεπορτάζ για τις επιτυχείς δημοπρασίες κρατικών ομολόγων στην Ιταλία και τη Μαδρίτη, η εφημερίδα Die Welt αναφέρεται στις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, ότι «...η Ελλάδα απειλείται με πτώχευση χωρίς μεγαλύτερη βοήθεια...» και παρουσιάζει τέσσερα σενάρια για την κατάληξη του ελληνικού προβλήματος.

Σενάριο 1: Η Ελλάδα λαμβάνει περισσότερη βοήθεια από τους Ευρωπαίους εταίρους της

Αρχικά, έμοιαζε απίθανο. Όπως αποφασίστηκε τον προηγούμενο χρόνο, το δεύτερο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών, του ΔΝΤ και του χρηματοπιστωτικού τομέα, είχε γιγαντιαίες διαστάσεις. Η χώρα που παράγει το 2% του οικονομικού αποτελέσματος της ευρωζώνης φέρεται να λαμβάνει άμεση βοήθεια με πιστώσεις 100 δισ. Αλλά 30 δισ. θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τη διασφάλιση των ελληνικών τραπεζών. Και άλλα 100 δισ. θα προέλθουν από το χρηματοπιστωτικό τομέα, μέσω της παραίτησης από τις μισές απαιτήσεις τους.
Στο μεταξύ κατέστη σαφές ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Εάν δεν είναι επιθυμητή η πτώχευση της χώρας, πρέπει να της διασφαλίσει χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού. Λέγεται ότι το ΔΝΤ αποκλείει τη συμμετοχή στη διάσωση των ελληνικών τραπεζών. Σε αυτήν την περίπτωση, η Α. Μέρκελ θα έπρεπε να βρεθεί ενώπιον της γερμανικής Βουλής και να ζητήσει περισσότερα δισεκατομμύρια για να βοηθήσει την Ελλάδα. Αυτό θα μπορούσε μεν να επιτευχθεί. Αλλά στην κοινή γνώμη θα ενισχυθεί η πεποίθηση ότι η ευρωζώνη βυθίζεται και ότι η Ελλάδα είναι βαρέλι δίχως πάτο.

Σενάριο 2: Οι τράπεζες παραιτούνται από μεγαλύτερο μέρος των απαιτήσεών τους

Θεωρείται από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Άνγκελα Μέρκελ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στη γερμανική πολιτική, το ότι οι τράπεζες αναγκάστηκαν να διαπραγματευθούν μια δραστική μείωση του χρέους της Ελλάδας σε εθελοντική βάση. Από 100 δισ. ευρώ θα παραιτηθούν εθελοντικά οι διεθνείς χρηματοδότες της προβληματικής χώρας, προκειμένου να μην καταπέσουν τα ασφάλιστρα έναντι χρεοκοπίας, προκειμένου να μην εισέλθουν οι κεφαλαιαγορές σε μια δίνη, στο τέλος της οποίας θα βρισκόταν η συνολική κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Στο μεταξύ, τώρα πλέον γίνεται λόγος περί μειωμένου επιτοκίου στα νέα ελληνικά ομόλογα σε αντάλλαγμα για την παραίτηση από τα παλιά. Από μια πλευρά, θα υπάρξει άμεση ανακούφιση για την Ελλάδα. Αλλά το πρόβλημα για την Αθήνα είναι ότι τα νέα ομόλογα θα πρέπει να υπόκεινται στο βρετανικό και όχι στο ελληνικό δίκαιο. Υπό αυτό, ένα νέο κούρεμα θα είναι σχεδόν απίθανο. Επιπλέον, οι τράπεζες εξομοιούνται με τους θεσμικούς πιστωτές της Ελλάδας και θα μπορούσαν να προβούν μέχρι και σε κατάσχεση κρατικής περιουσίας στην περίπτωση που η Ελλάδα δεν εξοφλήσει τους πιστωτές της, σύμφωνα με τους ειδικούς.

Σενάριο 3: Φορολογούμενοι και τράπεζες βοηθούν από κοινού την Αθήνα

Από τις προηγηθείσες συνομιλίες είχε σχεδόν αποκλεισθεί ένα μεγαλύτερο πακέτο βοήθειας, προκειμένου να μην αναλάβουν οι Ευρωπαίοι μόνοι τους το υψηλό κόστος. Αλλά ήταν εξίσου απίθανο να δεχθούν οι τράπεζες να συμπληρώσουν τα κενά, δεδομένης της δυσχερούς οικονομικής κατάστασης στους ισολογισμούς της χώρας. Ακόμη και τώρα, πολλοί τραπεζίτες θεωρούν αναπόφευκτη τη χρεοκοπία της χώρας. Θα αναρωτιέστε λοιπόν, γιατί εξακολουθούν να υποστηρίζουν την Ελλάδα και μάλιστα χωρίς ουσιαστική πρόοδο.
Θα πρέπει ωστόσο να θεωρείται πιθανό, ότι η πολιτική για μια ακόμη φορά προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, προκειμένου να ενισχύσει τα τείχη προστασίας γύρω από τις άλλες χώρες, πριν αφήσει την Ελλάδα να διολισθήσει στη χρεοκοπία. Οι πολιτικοί μπορεί να επιδιώκουν να πάρουν ένα μέρος των απαραίτητων χρημάτων από τους τοπικούς φόρους στην Ελλάδα . Ένα άλλο κομμάτι μπορεί να προέλθει από τις τράπεζες. Τελικά και οι δύο πλευρές θα παραχωρήσουν κάτι με την ελπίδα ότι αυτά τα πρόσθετα κεφάλαια θα σταθεροποιήσουν την Ελλάδα μακροπρόθεσμα, ώστε η υπόλοιπη ευρωζώνη να έχει σε μεγάλο βαθμό διασωθεί.

Σενάριο 4: Φθάνει πια. Η Αθήνα αφήνεται να χρεοκοπήσει χωρίς καινούριες πιστώσεις

Πρόκειται για εφιάλτη. Η Καγκελάριος φοβάται αυτήν εξέλιξη από την αρχή της κρίσης. Αλλά γίνεται όλο και πιο πιθανή. Ενώ η Ελλάδα δεν βγαίνει από τη μιζέρια, καθώς κάθε νέο πρόγραμμα λιτότητας κάνει την κατάσταση χειρότερη, οι μεταρρυθμίσεις δεν εφαρμόζονται και η κοινή γνώμη στις των χωρών πιστωτών έχει κουραστεί να χρηματοδοτεί, οι Ευρωπαίοι αποκλείουν ένα αυξημένο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα.
Και επειδή το ΔΝΤ αρνείται να δώσει νέα δάνεια υπό αυτές τις συνθήκες, θα μπορούσε και η Γερμανία να αποφασίσει επίσης να μη δώσει και άλλα χρήματα στην Αθήνα. Σκοπίμως, η ΕΕ οδηγεί τη χώρα στη χρεοκοπία. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, δεν θα μπορεί να εξυπηρετεί τα χρέη της.

Οι Έλληνες χρεοκοπούν. Τα ομόλογά τους, με εκατομμύρια εγγραφές ακόμη και στο χαρτοφυλάκιο της ΕΚΤ, είναι ξαφνικά χωρίς αξία. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα δέχεται ένα σοκ. Οι ελληνικές τράπεζες απειλούνται διά μιας με κλείσιμο. Ομοίως κλυδωνίζονται τα πιστωτικά ιδρύματα σε όλη την Ευρώπη. Μετά την αρχική αναταραχή, η χώρα ξεκινά διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της για το κατά πόσο θα πληρώσει κάτι από τις υποχρεώσεις της κάποτε. Η Αθήνα βγαίνει από το ευρώ.

Σ. Λυγερος - Κόκκινες γραμμές και τριτοκοσμική προοπτική

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ  --  Hμερομηνία :  13-01-12
       
Κόκκινες γραμμές και τριτοκοσμική προοπτική

Tου Σταυρου Λυγερου

Προ ημερών, ο πρωθυπουργός είπε ότι η μόνη κόκκινη γραμμή που αναγνωρίζει είναι η σωτηρία της χώρας. Τη σωτηρία της χώρας, όμως, δεν την αντιλαμβάνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο. Ορισμένοι θεωρούν ότι σωτηρία είναι η επιστροφή στη δραχμή. Κάποιοι άλλοι ότι η Ελλάδα πρέπει να απαιτήσει αλλαγή της ασκούμενης πολιτικής που εντείνει την ύφεση. Τέλος, υπάρχουν κι αυτοί που θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν έχει δυνατότητα να διαπραγματευθεί και το μόνο που της μένει είναι να εφαρμόσει πειθήνια τις εντολές της τρόικας.

Αν κρίνουμε από τα λόγια και κυρίως από τα έργα του, ο Παπαδήμος φαίνεται να ανήκει στην τρίτη κατηγορία. Σ’ αυτό το συμπέρασμα οδηγεί και η άρνησή του να αποδεχθεί κόκκινες γραμμές στη σχέση με τους δανειστές. Η ρητορική του περί μονοδρόμου όχι μόνο καταργεί την Πολιτική, αλλά και είναι ασύμβατη με τη Δημοκρατία. Στα δημοκρατικά καθεστώτα μονόδρομοι δεν υφίστανται. Υπάρχουν πάντα διαφορετικές προτάσεις για την επίλυση των προβλημάτων μιας κοινωνίας, εκ των οποίων με δημοκρατικές διαδικασίες κάποια επικρατεί.

Ως πρόσωπο, ο Παπαδήμος έχει κάθε δικαίωμα να πιστεύει ότι η σωτηρία θα προκύψει από την υποταγή στην τρόικα. Ως πρωθυπουργός, όμως, δεν έχει το δικαίωμα να ακολουθεί μια γραμμή πλεύσης που δεν έχει πολιτική νομιμοποίηση. Είναι εξόφθαλμο ότι η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών είναι αντίθετη με την ασκούμενη πολιτική. Αμφίβολη, όμως, είναι και η θεσμική νομιμοποίηση. Οχι μόνο επειδή η παρούσα Βουλή έχει εκλεγεί σε τελείως διαφορετικές συνθήκες και με τελείως διαφορετικές προεκλογικές δεσμεύσεις, αλλά και επειδή πολλοί εντός του τρικομματικού συνασπισμού προβάλλουν αντιρρήσεις για το ζήτημα, π.χ. της μείωσης του κατώτατου μισθού, το οποίο αποτέλεσε την αφορμή για την επίμαχη πρωθυπουργική δήλωση.

Στο κρίσιμο σημείο που έχει φθάσει η Ελλάδα, με τα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια να πολλαπλασιάζονται, είναι ζωτική ανάγκη ο πρωθυπουργός, τα κόμματα και τα ΜΜΕ να εγκαταλείψουν τις προπαγανδιστικές εκστρατείες και να δρομολογήσουν έναν σοβαρό δημόσιο διάλογο για το μέλλον της χώρας. Οσοι εκβιάζουν για περαιτέρω μειώσεις μισθών στο όνομα της ανταγωνιστικότητας είναι είτε ιδιοτελείς είτε ιδεοληπτικοί και πάντως υποκριτές. Είναι ενδεικτικό ότι δεν λένε κουβέντα για τους άλλους παράγοντες που επηρεάζουν περισσότερο τον βαθμό ανταγωνιστικότητας και που συνδέονται με τους επιχειρηματίες και το κράτος.

Οσο κι αν μειώσει το κόστος εργασίας, η Ελλάδα δεν μπορεί να ανταγωνισθεί σ’ αυτό το επίπεδο γειτονικές χώρες όπως η Αλβανία, η ΠΓΔΜ, η Βουλγαρία και η Τουρκία. Η ανάπτυξη θα προκύψει όχι με τη συντελούμενη διάλυση του παραγωγικού ιστού και της κοινωνίας, αλλά με την αξιοποίηση των πολλών λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων. Η Ελλάδα έχει αρκετά και ισχυρά συγκριτικά πλεονεκτήματα για να επιβιώσει ως ευρωπαϊκή κι όχι ως τριτοκοσμική χώρα.

Στον αέρα (ξανά) το νέο δάνειο

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012 - 09:45

Σε σίκουελ ενός θρίλερ για γερά... νεύρα εξελίσσεται η διαπραγμάτευση Ελλάδας – τρόικας για το νέο δάνειο. Η κυβέρνηση συνεργασίας βρίσκεται σε αδύναμη θέση καθώς μετά την τρίμηνη καθυστέρηση στην  καταβολή της προηγούμενης δόσης, έχει μείνει χωρίς ρευστά διαθέσιμα. Αρμόδια στελέχη εκτιμούν ότι τα λεφτά από τις  εισπράξεις του ελληνικού δημοσίου φτάνουν οριακά έως τον Μάρτιο. Τότε, η λήξη ομολόγων 22 δισ. ευρώ καθιστά εντελώς αναγκαία τη δόση - μαμούθ των 89 δισ. ευρώ (80 δισ. ευρώ από το νέο δάνειο και 9 δισ. ευρώ από το παλαιό). Η τρόικα φέρεται, γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα πλέον δεν έχει περιθώρια συνδιαλλαγής, να  κλιμακώνει τις πιέσεις της. Ζητά από τη κυβέρνηση πριν οριστικοποιήσει την κάθοδό της στην Αθήνα (τοποθετείται στο καλό σενάριο  το τελευταίο 10ήμερο Ιανουαρίου)  να προχωρήσει σε μία σειρά από παρεμβάσεις: * Να βρει μέτρα αξίας 4- 7 δισ. ευρώ που θα καλύψουν τρύπα 2,5 δισ. ευρώ  στο έλλειμμα του 2011 το οποίο φέρεται να κλείνει πολύ υψηλότερα του 10% του ΑΕΠ. Ζητά τα μέτρα να ανακοινωθούν δημοσίως αλλά και να θεσπιστούν άμεσα, πριν από την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης, φωτογραφίζοντας μεγάλο μαχαίρι στο δημόσιο και στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων. * Να καταγράψει τα μέτρα που θα ληφθούν την διετία 2013 - 2014 (προς το παρόν 7,7 δισ. ευρώ) στο νέο μνημόνιο και να αποδείξει εγγράφως ότι υπάρχει η συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων για τη θέσπισή τους. * Να ολοκληρώσει κρίσιμες παρεμβάσεις που περιλαμβάνει ήδη το Μνημόνιο, όπως οι περικοπές στις επικουρικές, οι αλλαγές στο εργασιακό και οι παρεμβάσεις στα κλειστά επαγγέλματα. Οι σχετικές ρυθμίσεις τελικά δεν  εισήχθησαν στις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και συζητούνται εκ νέου στο υπουργικό συμβούλιο της Πέμπτης. Αρμόδια στελέχη αναφέρουν ότι η διαπραγμάτευση θα είναι πάρα πολύ δύσκολη. Η κυβέρνηση χάνει συνεχώς χρόνο. Η διαπραγμάτευση για το PSI δεν είναι –λένε– καθόλου βέβαιο ότι θα οδηγήσει σε εθελοντική συμμετοχή ιδιωτών,  η συμμετοχή του ΔΝΤ δεν είναι επίσης βέβαιο ότι θα  διατηρηθεί και οι δανειστές δυσπιστούν για την διάθεση όποιας κυβέρνησης προκύψει από τις εκλογές να εφαρμόσει τα μέτρα. Υπάρχουν και οι οικονομικές εξελίξεις. Σε λίγες ημέρες αναμένεται νέα έκθεση για τη βιωσιμότητα  του ελληνικού χρέους η οποία (λόγω ύφεσης, χαμηλότερων εισπράξεων από ιδιωτικοποιήσεις και κακών δημοσιονομικών επιδόσεων)  δεν είναι βέβαιο ότι θα επαναλαμβάνει το πόρισμα του Νοεμβρίου, δηλαδή ότι μετά το PSI το χρέος θα είναι οριακά βιώσιμο (χρέος στο 120% του ΑΕΠ το 2020).

http://www.capital.gr/news.asp?id=1368891

Θ. Κατσανέβας-Οι "συμμορίες" της δραχμής και του ευρώ

Οι "συμμορίες" της δραχμής και του ευρώ

Πέμπτη, 29 Δεκέμβριος 2011 - 07:20

Του Θεόδωρου Κατσανέβα Η επιστροφή στη δραχμή δαιμονοποιείται από την πλειοψηφία του πολιτικοδημοσιογραφικού συστήματος της χώρας ως ο Εξαποδώ που θα μας γυρίσει στο Μεσαίωνα. Ως «συμμορία της δραχμής» αποκαλούνται όσοι υποστηρίζουν την άποψη αυτή, χωρίς  να προβάλλονται ισχυρά επιχειρήματα, εκτός από ύβρεις και υπονοούμενα για συμφέροντα, για λαϊκισμό, κλπ. Η «συμμορία του ευρώ», αντιπαρέρχεται το καταλυτικό γεγονός ότι, τα τελευταία εκατό χρόνια με το εθνικό μας νόμισμα, τη δραχμή, ποτέ δε ζήσαμε παρόμοια τραγωδία όπως η σημερινή. Και ενώ  η ένταξή μας στην ευρωζώνη το 2001 έγινε για να στηριχθεί και να αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Είναι γεγονός ότι, μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία οφείλεται στη φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος, στην κακοδιοίκηση από τις πολιτικές ηγεσίες, που κάποτε πρέπει να λογοδοτήσουν. Αλλά αυτό δεν αρκεί για να δικαιολογήσει την έκταση της πρωτοφανούς κρίσης. Σε οικονομική κατάρρευση βρίσκονται οι περισσότερες  χώρες της ευρωζώνης, σε αντίθεση με όσες δεν έχουν ενταχθεί σε αυτήν. Μια ματιά στα ισοζύγια πληρωμών των χωρών μέσα και έξω από το ευρώ, το αποδεικνύει. Στην κρίση αντέχουν οι περισσότερες χώρες έξω από την ευρωζώνη, αλλά και έξω απο την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Αργεντινή,  ύστερα από την αποσύνδεσή της από το σκληρό Αμερικάνικο δολάριο, σε συνδυασμό με  κούρεμα των χρεών της σε επίπεδα του 70% και υποτίμηση του νομίσματός της, σήμερα αναπτύσσεται με αλματώδεις ρυθμούς. Δεκάδες είναι οι περιπτώσεις χωρών που πτώχευσαν τα τελευταία πενήντα χρόνια και αναστήθηκαν μετά. Η Κίνα, διατηρώντας χαμηλά την ισοτιμία του γουάν, έχει σωρευτικό πλεόνασμα άνω των 3 τρισ. δολαρίων. H απογείωση της ελληνικής οικονομίας έγινε από τα μέσα της δεκαετίας του 1950, όταν ο «δεξιός» Σπύρος Μαρκεζίνης έκοψε την ισοτιμία της τότε δραχμής με το δολάριο στη μέση. Και η Γερμανία το 1953, έκοψε το 50% των χρεών της, αλλά δεν κατέβαλε πολεμικές αποζημιώσεις. Η Ελλάδα γονυπετούσα Η χωρίς όρους και όρια παραμονή στο ευρώ, συνοδεύεται από μια Ελλάδα γονυπετούσα στην Τρόικα και το Μνημόνιο. Η ελληνική οικονομία εξοντώνεται και υποθηκεύεται στους άτεγκτους δανειστές της. Και το χειρότερο, δολοφονείται η ελπίδα για ανάσταση, αφού έχει πέσει στα Τάρταρα. Στην πραγματικότητα έχουμε ήδη πτωχεύσει. Τι περισσότερο τραγικό μπορεί να μας συμβεί; Πόση μεγαλύτερη φτώχεια, ανεργία, αυτοκτονίες απελπισμένων μένει να δούμε; Πόσες άλλες επιχειρήσεις και μικρομάγαζα θα κλείσουν; Πόσο περισσότερο μπορεί να μας υποβαθμίσουν από την κατηγορία σκουπίδια, οι περιώνυμοι οίκοι αξιολόγησης. Η ανυπαρξία εθνικού νομίσματος με δυνατότητα υποτίμησής του και εκτύπωσης δικού μας χρήματος, (βλέπε και βραβείο Νόμπελ στον Ρόμπερτ Μαντελ σχετικά με τις ζώνες νομισμάτων), μας καθιστά υποχείριους στους πιστωτές, ευάλωτους στο διεθνή ανταγωνισμό και στους διεθνείς κερδοσκόπους. Όπως έχει πει και ο παλαιός μεγαλοτραπεζίτης Ρότσιλντ «δώστε μου εμένα τη διαχείριση του νομίσματος και αφήστε τους άλλους να φτιάχνουν νόμους!». Αντί να εκδώσουμε χρήμα -με σύνεση και φειδώ βέβαια- για να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις, απλώνουμε το χέρι ως επαίτες για να μας δανείσει η φοβερή Τρόικα με επαίσχυντους όρους χώρας-αποικίας. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των δανείων κατευθύνεται σε  παλαιότερα χρέη, τα οποία γιγαντώνονται συνεχώς, ως ένας δολοφονικός φαύλος κύκλος. Το σκληρό ευρώ, μας αποδυναμώνει όπως και τις άλλες περιφερειακές οικονομίες και ευνοεί κυρίως τη Γερμανία που παράγει ολιγοπωλειακά βιομηχανικά και τεχνολογικά προϊόντα και ανταγωνίζεται  με επίσης σκληρά νομίσματα όπως των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας. Η ίδια χώρα - δυνάστης της Ευρώπης, συγκεντρώνει τεράστιες διεθνείς αποταμιεύσεις με χαμηλά ή μηδενικά επιτόκια, αφού θεωρείται ασφαλής επενδυτικός προορισμός. Η Ελλάδα, με κυρίως τουριστική και γεωργική κατεύθυνση, ανταγωνίζεται χώρες με μαλακά νομίσματα, δηλ. με χαμηλές ισοτιμίες προς το σκληρό ευρώ. Και η όποια θλιβερή ανταγωνιστικότητά της, εξοντώνεται ολοένα και περισσότερο. Μόνη λύση η επιστροφή στη δραχμή Τελικά, η μόνη βιώσιμη λύση είναι η επιστροφή στη δραχμή, σε συνδυασμό με περίοδο χάριτος, κουρέματος και αναδιάρθρωσης του χρέους, με ικανή και έντιμη διακυβέρνηση, νοικοκύρεμα των δημόσιων οικονομικών, αναπτυξιακή προοπτική και παραμένοντας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως πολλές άλλες χώρες. Αυτή η λύση προτείνεται από τους Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, Πωλ Κρούγκμαν, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Κένεθ Ρογκόφ, Μάρτιν Σμίθ, Κώστα Λαπαβίτσα, Στέργιο Σκαρπέδα, Νουλιέλ Ρομπινί, μέχρι και τον  Τζώρτζ Σόρος, τους Ιάπωνες της Ναμούρα, διεθνή οικονομικά ινστιτούτα και πολλούς άλλους, όλοι τους μέλη της «συμμορίας της δραχμής»!  Αλλά με την ίδια «συμμορία» φαίνεται ότι συμφωνεί και  μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού που ασφαλώς θα αποτελούσε και την  συντριπτική πλειοψηφία, αν υπήρχε ελάχιστη ισονομία στην πληροφόρησή του μεταξύ των δύο απόψεων. Το νέο γερμανικό imperium αν δε βολευόταν με την παραμονή μας στο ευρώ, ασφαλώς και θα μας είχε εκδιώξει από την ευρωζώνη κακήν κακώς προ πολλού. Γι’ αυτό είναι καιρός πια να αφήσουμε  την κα Μέρκελ να ρυθμίσει τα  του οίκου της και εμείς να  πράξουμε τα αυτονόητα, αναζητώντας διεθνείς συμμαχίες και αλλού. Αλλά η μεγάλη έξοδος πρέπει να γίνει το συντομότερο, πριν οι δανειστές μας υποθηκεύσουν τα πάντα και μεταφέρουν την επίλυση των όποιων διαφορών σε διεθνή δικαστήρια με βάση το αγγλικό δίκαιο. Γιατί δυστυχώς εκεί  το πάνε  οι δυνάστες της Ευρώπης, που επιμένουν στο σκληρό ευρώ, που δεν καταβάλουν τις πολεμικές αποζημιώσεις, που προξένησαν και έχασαν δύο παγκόσμιες συρράξεις και κερδίζουν την τρίτη. Και θέλουν να μας μεταβάλουν σε αποικία τους. Αν η μεγάλη επιστροφή καθυστερήσει, τότε αλίμονο μας. Γι’ αυτό και οι εκλογές πρέπει να γίνουν σύντομα. Ας σκεφτούν τις τεράστιες ευθύνες τους αυτοί που διαφεντεύουν τη χώρα. Και οι ζαλισμένοι επικριτές τους, οι αντιπολιτευόμενοι χωρίς θέσεις, θα πρέπει να καταλάβουν ότι  δεν μπορεί να αντιτίθενται στο Μνημόνιο και την ίδια ώρα να απαιτούμε-επαιτούμε  νέα δάνεια σε ευρώ. * Ο κ. Κατσανέβας είναι Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς

http://www.capital.gr/news.asp?id=1366580

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

 ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ 

του Γιώργου Κασιμάτη

Εδώ και δυο χρόνια ο Ελληνικός Λαός ζει μια από τις πιο απάνθρωπες μορφές πολιτικής και οικονομικής βίας που ασκείται πάνω του και περνά μια από τις πιο επικίνδυνες για την υπόσταση της Ελλάδας στιγμές της νεότερης ιστορίας του.
Πριν από ενάμιση χρόνο, τα μεγάλα κέντρα του χρηματοοικονομικού συστήματα με τους εντολοδόχους του, το ΔΝΤ και την Ευρωζώνη με επικεφαλής της Γερμανία βρήκαν ώριμη την Ελλάδα και πρόθυμη την πολιτική της ηγεσία, για να επιβάλουν για πρώτη φορά στην Ευρώπη, με τις μεθόδους του ψεύδους, της παραπλάνησης και της δημιουργίας πανικού και ενοχής, την τριτοκοσμική πολιτική τους που οδηγεί στην υποτέλεια της χώρας και στην εξαθλίωση του λαού. 

Από το Μάιο του 2010, είμαστε όλοι μάρτυρες του ειδεχθούς εγκλήματος που διαπράττεται συνεχώς, με την υπογραφή της κυβέρνησης, σε βάρος της Ελλάδας:
-    Είμαστε μάρτυρες της σύναψης παράνομων και ανυπόστατων δανειακών συβάσεων, με παράνομους και εξευτελιστικούς για τη χώρα μας όρους και με παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και θεμελιωδών αρχών του Συντάγματος και της ευρωπαϊκής και διεθνούς νομιμότητας.
-     Είμαστε μάρτυρες συμφωνιών ολοκληρωτικής κηδεμόνευσης της Ελλάδας, με πλήρη κατάλυση της εξωτερικής και οικονομικής ανεξαρτησίας, με όρους παραίτησης από όλα τα δικαιώματα της εθνικής κυριαρχίας και δέσμευσης του συνόλου της δημόσιας περιουσίας.
-    Είμαστε, τέλος, μάρτυρες διαρκούς και σοβαρής παραβίασης του δημοκρατικού πολιτεύματος, με απόκρυψη από το λαό των πραγματικών συμφωνιών και με παράκαμψη του αντιπροσωπευτικού σώματος.

Με βάση τις παράνομες και ανυπόστατες συμφωνίες δανεισμού, ασκείται, από το Μάιο του 2010, από την κυβέρνηση και την τρόικα μια απάνθρωπη εξουσία εκτός Συντάγματος και ευρωπαϊκής νομιμότητας, η οποία οδηγεί τη χώρα όλο και σε βαθύτερη οικονομική κρίση, επιβάλλει στο λαό όλο και πιο αβάσταχτα και απάνθρωπα βάρη και καθιστά, με συνεχή διόγκωση, το εθνικό χρέος όλο και πιο επαχθές. Στόχος όλων αυτών είναι:
-    Η ολοκληρωτική κηδεμόνευση της χώρας και η υποτέλεια της Ελλάδας.
-    Ο πλήρης έλεγχος της εξωτερικής και της οικονομικής πολιτικής της.
-    Η άλωση της δημόσιας περιουσίας και των πλουτοπαραγωγικών πηγών της.
-    Η εξαθλίωση της συντριπτικής πλειονότητας του Ελληνικού Λαού.
-    Η εξάρθρωση του μεσαίου οικονομικού χώρου και η κατάληψη της ελληνικής αγοράς και των ελληνικών επιχειρηματικών μονάδων. Τελικός στόχος: Η ολοκληρωτική άλωση του εθνικού χώρου της οικονομίας από τα πολυεθνικά δίκτυα επιχειρήσεων και ο πλήρης αφελληνισμός της ελληνικής οικονομίας, ώστε να περιέλθει στον πλήρη έλεγχος της από τα κέντρα εξουσίας του υπερεθνικού χρηματοοικονομικού συστήματος.

Η άνομη και απάνθρωπη πολιτική άρχισε εδώ και δεκαπέντε μήνες να πλήττει απάνθρωπα την Ελλάδα και τους Έλληνες με τη συνέργεια της Κυβέρνησης και τη συγκατάνευση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Θύμα αυτού του εγκλήματος δεν είναι μόνο ορισμένες  μερίδες της ελληνικής κοινωνίας. Ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός είναι θύμα αυτού του εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας.

Η πολιτική ηγεσία της χώρας δεν έδειξε μέχρι σήμερα μόνο την ανικανότητά της να αντιμετωπίσει τη νέα αυτή εισβολή κατά της Ελλάδας, αλλά το κύριο τμήμα της έδωσε και χείρα βοηθείας στους εισβολείς δανειστές μας για την επίτευξη των σκοπών τους.

Τελευταία είμαστε μάρτυρες του εξευτελισμού κάθε έννοιας πολιτικής και της αγαστής σύμπνοιας των κομμάτων εξουσίας στην αποδοχή χωρίς όρους των επονείδιστων δανειακών συμβάσεων, και των δεσμών με τα οποία οι δανειστές μας έδεσαν χειροπόδαρα την Ελλάδα. Έφτασαν στο σημείο να αποδεχτούν ακόμη και την τελευταία δανειακή σύμβαση χωρίς καν να γνωρίζουν -επισήμως, τουλάχιστον- τους νέους όρους, τα νέα δεσμά και τα νέα μέτρα που επιβάλλει στην Ελλάδα και στον Ελληνικό Λαό. Η παράδοση της χώρας στη βουλιμία των δανειστών μας είναι ολοκληρωτική!

Όλοι παρακολουθούμε το πρόσφατο θέατρο που παίζουν τα ξένα κέντρα εξουσίας με την κυβέρνηση σε βάρος του Ελληνικού Λαού: Η πολιτική μας ηγεσία έγινε περίγελος. Το πρώτο όργανο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, η Βουλή των Ελλήνων  εξευτελίστηκε. Οι πιο πολλοί βουλευτές αγωνίζονται για την καρέκλα τους. Τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, αφού αποδέχτηκαν με βαθιά υπόκλιση όλες τις δανειακές συμβάσεις με όλους τους επονείδιστους όρους και αφού αποδέχτηκαν πρόθυμα τα δεσμά εξαθλίωσης του ελληνικού λαού, το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας και την ολοκληρωτική κηδεμόνευση της Ελλάδας, παλεύουν μόνο για την εξουσία.  Εν τω μεταξύ: Η Ελλάδα συκοφαντείται, λοιδορείται και υβρίζεται διεθνώς και εκβιάζεται από τους δανειστές της. Η ελληνική οικονομία αφελληνίζεται  και ο Ελληνικός Λαός  βυθίζεται κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά στη φτώχια.

Ο Ελληνικός Λαός δεν μπορεί πια να περιμένει την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του και της κυριαρχίας του από τη σημερινή πολιτική ηγεσία εξουσίας. Ούτε το πολίτευμα λειτουργεί, ούτε τα όργανα του πολιτεύματος. Κάποιες αδύναμες φωνές στη Βουλή δεν ακούγονται, χάνονται ή θάβονται. Όταν η Δημοκρατία δε λειτουργεί και η λαϊκή κυριαρχία φαλκιδεύεται, το Σύνταγμα, με το ακροτελεύτιο άρθρο του, αναγνωρίζει το δικαίωμα και επιβάλλει την υποχρέωση στο Λαό να υπερασπιστεί μόνος του, με τις δικές του δυνάμεις, τα κυριαρχικά του δικαιώματα και τη δημοκρατία.

Εμείς είμαστε πεπεισμένοι ότι η ώρα του Λαού ήλθε!
Με πλήρη συνείδηση των ευθυνών του πολίτη, σύμφωνα με την τελευταία και ύπατη επιταγή του Συντάγματος, σας καλούμε 
σ ε  α ν τ ί σ τ α σ η
κατά της αθέμιτης καταπάτησης των κυριαρχικών και ζωτικής σημασίας δικαιωμάτων του Ελληνικού Λαού, με τους ακόλουθους στόχους:

1. Να πολεμήσομε με όλες τις δυνάμεις μας την πολιτική ηγεσία και την πολιτική κηδεμόνευσης της Ελλάδας.
2. Να ενημερώσομε σωστά τον Ελληνικό Λαό για τα δεσμά και τα απάνθρωπα μέτρα που επιβάλλουν οι δανειακές συμβάσεις με την υπογραφή της Ελληνικής Κυβέρνησης, ώστε να συνειδητοποιηθεί η ανάγκη καταγγελίας τους και μη αναγνώρισης του επαχθούς και παράνομου χρέους.
3. Να ξεγυμνώσομε τα εκβιαστικά διλήμματα και ψεύδη με τα οποία μας βομβαρδίζουν καθημερινά οι δανειστές μας και οι επίδοξοι εκμεταλλευτές της περιουσίας του Ελληνικού Λαού, με επικεφαλής τη Γερμανία, και να πούμε όχι στους εκβιασμούς.
4. Να εκπονήσομε μέσα και τρόπους και να οργανώσομε δράσεις λαϊκής αντίστασης  κατά της παράνομης επιβολής βαρών στον Ελληνικό, της κηδεμόνευσης της Ελλάδας, της εξάρθρωσης του μεσαίου οικονομικού χώρου και αφελληνισμού της δημόσιας περιουσίας και της ελληνικής οικονομίας.
5. Να προβάλλομε σθεναρά εμπόδια εφαρμογής των αθέμιτων μέτρων εξαθλίωσης των ευρύτερων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας. 
6. Να στηρίξομε και να προαγάγομε τη δημιουργία πολιτικής που θα οδηγήσει στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας και στην ποιοτική ανάπτυξη του πολιτισμού.
7. Να στηρίξομε την πολιτική αναδιοργάνωσης του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα σε σύγχρονες βάσεις, ώστε να μπορέσουν να ασκήσουν τον κοινωνικό και τον πολιτικό ρόλο τους.

Πρέπει όλοι οι Έλληνες να συνειδητοποιήσομε ότι η Η Ελλάδα έχει πλούτο. Πλούτος της είναι οι δυνατότητές της. Η Ελλάδα δε χρεοκόπησε - η πολιτική ηγεσία της χρεοκόπησε.
 
Η Ελλάδα και θέλει και μπορεί !

Δυστυχώς, δεν θα γίνουμε Αργεντινή

Του Χρήστου Αλωνιστιώτη

Από το ξέσπασμα της ‘ελληνικής’ κρίσης καταβλήθηκε μια τεράστια προσπάθεια να πεισθούμε, ότι ο καλύτερος τρόπος για να ανταπεξέλθει η Ελλάδα και να δει το μέλλον της με αισιοδοξία ήταν η βοήθεια από το ΔΝΤ, που στη συνέχεα βέβαια έγινε Τρόικα, με τη συμμετοχή της ΕΕ και της ΕΚΤ. Μάλιστα εκείνη την περίοδο παρουσιαζόταν με δραματικό τρόπο το τι συνέβη στην Αργεντινή μετά τη χρεοκοπία της και όλοι εύχονταν η Ελλάδα να μην έχει την ίδια τύχη. Το ίδιο εύχονται ακόμα και σήμερα. Αλήθεια όμως, πόσο άσχημα ήταν τα πράγματα στην Αργεντινή; Κατάφερε τελικά να επανέλθει δεδομένου ότι χτυπήθηκε στην αρχή μιας καταστροφικής δεκαετίας;

Παρακάτω παρουσιάζεται η περίπτωση της Αργεντινής. Αυτό που είναι εκπληκτικό, είναι ότι προσπαθώντας να δούμε τι συνέβη στην Αργεντινή, συναντάμε εικόνες από την Ελλάδα!

Όταν η κρίση άρχισε να χτυπά την Αργεντινή, το ΔΝΤ εμφανίστηκε και άρχισε να συνομιλεί με την κυβέρνηση σχετικά με το πώς θα καταφέρει η χώρα να ξεπεράσει τα προβλήματά της. Το ΔΝΤ επέμενε ότι η δημοσιονομική πολιτική που εφαρμοζόταν έπαιξε πρωταρχικό ρόλο για την κρίση που βίωνε η Αργεντινή και πρότεινε τη λήψη μέτρων δημοσιονομικής πειθαρχίας ως την κατάλληλη πολιτική που θα αποκαθιστούσε την εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών για τη χώρα και θα έθετε τις βάσεις για τη σταθεροποίηση της οικονομίας. Αυτή η πολιτική όμως, αποδείχθηκε απολύτως αποτυχημένη και οδήγησε τη χώρα να χάσει πάνω από το 20% του ΑΕΠ της από το επίπεδο που είχε κορυφώσει το 1998 και να βρεθεί για πάνω από 4 χρόνια σε ύφεση, με την ανεργία στο 21,5%, τους πραγματικούς μισθούς με μείωση 18% και με το 53% των Αργεντίνων να βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας. Όλα αυτά, οδήγησαν σε συνεχείς, άγριες διαδηλώσεις και ταραχές, ανέτρεψαν την κυβέρνηση και τελικά οδήγησαν την Αργεντινή στη χρεοκοπία, όταν όλες οι πολιτικές και όλα τα σκληρά μέτρα, είχαν ληφθεί εξαρχής με γνώμονα την αποφυγή αυτού του σεναρίου. Η χρεοκοπία κυριάρχησε ως επιλογή, προκειμένου να μπει ένα τέλος στον κατήφορο της αργεντίνικης οικονομίας.

Στη πραγματικότητα, η Αργεντινή δεν ευθυνόταν για την κρίση που τη χτύπησε, αλλά υπήρξε το θύμα μιας γενικότερης αναταραχής που είχε ξεσπάσει στην παγκόσμια οικονομία και η οποία οξύνθηκε με τις κρίσεις του Μεξικού, της Ασίας και κυρίως της Ρωσίας που πυροδότησε την κατάρρευση του hedge fund, Long Term Capital Management (LTCM). Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του συστημικού κινδύνου που οδήγησε σε αύξηση των επιτοκίων δανεισμού που συνεπάγεται αύξηση του χρέους αλλά και αύξηση της πιθανότητας πτώχευσης μιας χώρας. Το τελευταίο είναι που οδηγεί στη διατήρηση μακροπρόθεσμα υψηλών επιτοκίων και υψηλού επιπέδου χρέους.

Η ύφεση στην Αργεντινή επήλθε επειδή η κρίση δημιούργησε τεράστιες εκροές κεφαλαίων από τη χώρα, όπως και από άλλες χώρες και στον επαναπατρισμό τους στην Αμερική και στα αμερικανικά κρατικά ομόλογα. Μην έχοντας αξιολογήσει αυτό τον παράγοντα, τα δημοσιονομικά μέτρα επιδείνωσαν την κατάσταση. Εφόσον το πρόβλημα δεν έχει δημιουργηθεί από τα υψηλά ελλείμματα, κάθε προσπάθεια να επιλυθεί σε αυτή τη βάση θα είναι αποτυχημένη, όπως έχει αποδείξει και το παρελθόν.

Μετά τη χρεοκοπία, η οικονομία παρέμεινε σε ύφεση μόλις για τρεις μήνες (ύφεση 5% που θεωρείται ιδιαίτερα μεγάλη).

Στη συνέχεια, η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει ιδιαίτερα γρήγορα και αυτό επιτεύχθηκε με την υποτίμηση του νομίσματος, που έκανε τις εξαγωγές πάρα πολύ ανταγωνιστικές, μειώνοντας ταυτόχρονα τις εισαγωγές. Σταδιακά οι εξαγωγές έγιναν ένα σημαντικό μέρος του ΑΕΠ (από το 6,7% στο 71,3%) και η Αργεντινή κατάφερε με αυτό τον τρόπο να σημειώσει διατηρήσιμα πλεονάσματα, από τα οποία μπόρεσε να χρηματοδοτήσει τις ανάγκες της, χωρίς εξωτερικό δανεισμό. Τι ακολούθησε; Ο δρόμος για την Αργεντινή ήταν απλός. Να επιτρέψει στην οικονομία να αναγεννηθεί και όταν αυτό θα άρχιζε να εκπληρώνεται οι ξένοι επενδυτές βλέποντας την έξοδο από την ύφεση θα μπορούσαν να επιστρέψουν και πάλι από μόνοι τους.

Οι εξαγωγές παίζουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην αρχική προσπάθεια της οικονομίας να βγει από την ύφεση. Στη συνέχεια όμως, το μεγαλύτερο ρόλο, αναλαμβάνει η κατανάλωση. Αυτό επιτυγχάνεται τόσο από τη σταδιακή αύξηση των θέσεων εργασίας καθώς η οικονομία βγαίνει από την ύφεση αλλά και μέσα από κρατικά προγράμματα ενίσχυσης της εργασίας, με στόχο τη σταδιακή αύξηση του μέσου εισοδήματος. Όλα αυτά βοήθησαν την οικονομία της Αργεντινής να επιστρέψει στα επίπεδα προ της χρεοκοπίας, σε μόλις τρία χρόνια και μάλιστα να βρεθεί και κατά 20% υψηλότερα από την προηγούμενη κορυφή.


Εξέλιξη ΑΕΠ Αργεντινής (1997-2011), δισ. δολάρια



Εξαγωγές (1998-2011), δισ. δολάρια/μήνα


 

Ποσοστό ανεργίας (2002-2011)


Όλα τα παραπάνω έχουν πάρα πολλές ομοιότητες με τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, από την ημέρα που ανακοινώθηκε η είσοδος του ΔΝΤ. Αυτά είναι πάρα πολύ αρνητικά για τη συνέχεια, καθώς η Ελλάδα δεν έχει το πλεονέκτημα της υποτίμησης του νομίσματος όπως έκανε η Αργεντινή με στόχο να τονώσει τις εξαγωγές της. Στην Ελλάδα, κάτι αντίστοιχο είναι αβέβαιο εάν θα συμβεί ακόμα και με ισχυρή εσωτερική υποτίμηση (η οποία έχει ήδη ξεκινήσει), αφού το ευρώ θα παραμείνει ισχυρό, αν βρεθεί μια λύση για να διευθετηθεί η κρίση. Εάν η Ευρώπη ήθελε να επιλύσει τη κρίση, θα έπρεπε να δώσει τη δυνατότητα ύπαρξης ενός εναλλακτικού νομισματικού μηχανισμού όπου η Ελλάδα και άλλες περιφερειακές χώρες, θα μπορούσαν να έχουν χαμηλότερη ισοτιμία, μέχρι να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους.

Αντ’ αυτού, η επιμονή της συνεργασίας με το ΔΝΤ και της τυφλής εμπιστοσύνης στις πολιτικές του, θα έχει σύμφωνα και με το παρελθόν, ολέθρια αποτελέσματα. Μάλιστα το ΑΕΠ της Ελλάδας, εκτιμάται ότι θα κάνει πολλά χρόνια προκειμένου να βρεθεί και πάλι στα προ της κρίσης επίπεδα.

ΑΕΠ Ελλάδας, Πραγματικό, εκτιμήσεις, τάση 20 ετών

 

* Ο κ. Χρήστος Αλωνιστιώτης είναι Αναλυτής αγορών της DailyFX/ FXCM

Πηγή:www.capital.gr

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ "ΚΟΥΡΕΜΑΤΟΣ'

1. Στις 11 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε από την
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Οικονομικά και Δημοσιονομικά Θέματα

Το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής για την Ελλάδα το οποίο αποτελείτε από 98 σελίδες και περιγράφει λεπτομερώς την όλη κατάσταση της Ελλάδας.

2. Η πρώτη σελίδα είναι η παρακάτω
EUROPEAN COMMISSION
DIRECTORATE GENERAL
ECONOMIC AND FINANCIAL AFFAIRS

The Economic Adjustment Programme
for Greece
Fifth Review – October 2011
DRAFT
This report has been prepared by the Commission services in liaison with the ECB.
The box on the debt sustainability assessment will be finalised shortly and included in the final version for
publication.

3. Στην σελίδα 22 και στο συγκεκριμένο γράφημα που παραθέτω είναι ηλίου φαεινότερο η καταλήστευση που θα πραγματοποιηθεί σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και του εναπομείναντος ελληνικού τραπεζικού συστήματος και καθ’ επέκταση του ελληνικού λαού γιατί στο τέλος ο λογαριασμός θα έρθει σε εμάς.

Γράφημα από την σελίδα 22



4. Στις παραπάνω μπάρες τα χρώματα συμβολίζουν τα ελληνικό χρέος και τα χρώματα ποιοι τα κατέχουν.

Α .Κίτρινο: ελληνικές τράπεζες
Β. Ουρανί.: ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία
Γ. Κόκκινο: ξένες τράπεζες
Δ . Μπλε : Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μηχανισμός στήριξης, και άλλοι ελάχιστοι ξένοι (ξένα ασφαλιστικά ταμεία)
Ε . Μπεζ: ΔΝΤ

5. Παρακολουθώντας την ιστορική διαδρομή του χρέος από τον Δεκέμβριο του 2007 μέχρι τον Μάρτιο του 2011 διαπιστώνουμε τα παρακάτω:

Α. Από την περίοδο του 10 και μόλις προέκυψε το πρόβλημα του ελληνικού χρέους, οι ελληνικές τράπεζες και ελληνικά ταμεία άρχισαν να φορτώνονται με ομόλογα τα οποία ξεφόρτωναν οι ξένες τράπεζες. Έτσι ενώ αρχικά οι ξένες τράπεζες κατείχαν 80 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 11 να κατείχαν μόλις 20 δις.

Β. Στην ίδια ιστορική διαδρομή οι ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία από 55δις που είχαν αρχικά έφτασαν τα 160 δις (εκτιμώ ότι τα μεγέθη έχουν επιδεινωθεί σε βάρος μας μέχρι σήμερα) .

6. Τυχόν κούρεμα που θα πραγματοποιηθεί θα είναι από το κόκκινο χρώμα (συμπεριλαμβανομένου) και κάτω δηλαδή 160δις ευρώ, καθόσον αυτά της Ε.Κ.Τ αλλά και του μηχανισμού στήριξης μαζί με του ΔΝΤ δεν προβλέπεται. Ουσιαστικά σε περίπτωση ενός κουρέματος της τάξης του 50% από, οι ξένες τράπεζες θα χάσουν από τα 20δις ευρώ μόλις 10δις ευρώ, ενώ οι ελληνικές τράπεζες 25δις και τα ασφαλιστικά ταμεία 40 δις.

Ουσιαστικά αυτό θα πυροδοτούσε την πλήρη κατάρρευση του ελληνικού τραπεζιτικού συστήματος και των ασφαλιστικών τα μείων μας.

7. Εύλογο το ερώτημα του αναγνώστη γιατί τόση φασαρία από την Ευρώπη, για ένα τέτοιο ποσό αφού τον λογαριασμό θα τον πληρώσει ο ελληνικός λαός. Η απάντηση είναι ότι το μοντέλο που θα εφαρμοσθεί στην Ελλάδα θα είναι ο μπούσουλας εάν και όταν χρειαστεί και για τις υπόλοιπες χώρες (Ισπανία –Ιταλία κλπ) όπου τα μεγέθη είναι μεγάλα (και τυχόν ξεφόρτωμα με τον ίδιο που πραγματοποιήθηκε με τα ελληνικά ομόλογα θα είναι αδύνατο).

Ύστερα από την παραπάνω μελέτη τίθενται τεράστια πολιτικά ερωτήματα τόσο προς τον πρωθυπουργό όσο και για αυτούς που υπέγραψαν το επαχθές μνημόνιο.

1.Γιατί η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθούσε αμήχανη αυτό το παρκάρισμα των ελληνικών ομολόγων από τους ξένους στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και στα ασφαλιστικά ταμεία;

2.Γιατί η ελληνική κυβέρνηση έδωσε χρόνο στους δανειστές μα να δράσουν με αυτό τον τρόπο;

3.Γιατί όταν η Ευρώπη σήκωνε αναχώματα γύρω από την ελληνική οικονομία προκειμένου ένα κούρεμα ή και μια πτώχευση να μην έχει αντίκτυπο στην ευρωζώνη, η ελληνική κυβέρνηση δεν έλαβε αντίμετρα;

Το κατάλληλο τάιμινγκ παίζει σπουδαίο ρόλο σε έναν πόλεμο. Και αν αυτό που ζούμε είναι μια μάχη τού οικονομικού πόλεμου όπως ισχυριστήκατε πολλάκις εσείς ο ίδιος κ. πρωθυπουργέ, τότε τίθεται το μέγιστο ερωτηματικό γιατί διαλέξατε λάθος χρόνο τόσο για το «κούρεμα», όσο και την διαπραγμάτευση με την Τρόικα «με αποτέλεσμα να φύγουν και μετά να τους παρακαλάτε να επιστρέψουν».

Όλα τα παραπάνω είναι προϊόντα ανεπαρκούς διοίκησης της χώρας ή ένα καλοστημένο σχέδιο πλήρης υποτέλειας της χώρας στον «μεγάλο αδελφό» πέραν του ατλαντικού, μιας και με τον περίφημο «Τιτανικό» και τις μυστικές συναντήσεις σας με τον Στρος Καν, κατορθώσατε να μπάσετε το ΔΝΤ στην Ελλάδα και καθ’ επέκταση στην Ευρώπη , όπου ο μόνος κερδισμένος είναι οι ΗΠΑ;

Κατόπιν των ανωτέρω …..τζάμπα μάγκες, ή εκτελεστές ενός σχεδίου διάλυσης του ευρωπαϊκού οράματος και πλήρης υποταγής της Ελλάδας στην Αμερική μιας και η προηγούμενη κυβέρνηση τόλμησε να αλληθωρίσει ενεργειακά προς την Ρωσία?

Κοζάνη 22-10-2011

Ν. Καρατουλιώτης
http://karatouliotis.blogspot.com/

ΡΕΣΑΛΤΟ

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ Roland Berger

 ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ !!!! ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΟ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΑΝ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑΤΙΚΟ ΑΣΤΕΙΟ !!! Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΑΠΟΞΕΝΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ !!!!

 Σχέδιο «Εύρηκα»: Πως θα «σωθεί» η Ελλάδα από την κρίση χρέους
 

Τι προβλέπει η κωδική ονομασία της εταιρείας συμβούλων Roland Berger

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  16:08 ΤΟ ΒΗΜΑ

Με την κωδική ονομασία «Εύρηκα» η Roland Berger, μιας από τις τρεις μεγαλύτερες εταιρείες συμβούλων της Ευρώπης, με ισχυρή επιρροή όπως λέγεται στην κυβέρνηση της Ανγκελα Μέρκελ, προβλέπει έξι βήματα για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης:

 

Στο 1^ο βήμα, περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού δημοσίου ύψους 125 δισ. ευρώ συγκεντρώνονται σε μία εταιρεία συμμετοχών, η οποία πωλείται στην ΕΕ αντί 125 δισ. ευρώ.

Στο 2^ο βήμα, οργανισμός της ΕΕ, με έδρα το Στρασβούργο, αναλαμβάνει να πουλήσει τα περιουσιακά στοιχεία που έχουν περιέλθει στον έλεγχο της εταιρείας συμμετοχών έως το 2025.

Εάν η διαδικασία αποφέρει κέρδη, αυτά αποδίδονται στην Ελλάδα, αφότου αφαιρεθούν οι προμήθειες. Στην περίπτωση που καταλήξει σε ζημιές (κάτι που η Roland Berger δεν περιμένει), αυτές πάλι βαραίνουν το ελληνικό δημόσιο.

Στο 3^ο βήμα, η Ελλάδα χρησιμοποιεί τα έσοδα από την πώληση της εταιρείας συμμετοχών για να επαναγοράσει τα ομόλογά της από την ΕΚΤ και τον ευρωπαϊκό μηχανισμό διάσωσης EFSF. Με την επαναγορά, το ελληνικό δημόσιο χρέος πέφτει από το 145% στο 88% του ΑΕΠ. Η έκθεση της ΕΚΤ και των Ευρωπαίων φορολογούμενων στο ελληνικό χρέος πέφτει στο μηδέν.

Στο 4^ο βήμα, ο ευρωπαϊκός οργανισμός επενδύει 20 δισ. ευρώ στην αναδιάρθρωση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας συμμετοχών, ώστε να μεγιστοποιηθεί η αξία των αποκρατικοποιήσεων. Υπολογίζεται ότι με τη μέθοδο αυτή μπορούν να συγκεντρωθούν 40-60 δισ. ευρώ επιπλέον.

Στο 5^ο βήμα, εισρέουν στην ελληνική οικονομία διαρθρωτικά κονδύλια ίσα με το 8% του ελληνικού ΑΕΠ, τα οποία η χώρα δεν χρησιμοποιεί τώρα. Τα κονδύλια αυτά φέρνουν τους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας από το -5% στο +5% και αυξάνουν τα φορολογικά έσοδα κατά 4% του ΑΕΠ.

Στο 6^ο βήμα, με τα επιπλέον φορολογικά έσοδα, η Ελλάδα προχωρά σε επαναγορές ομολόγων ίσες περίπου με το 1% του ΑΕΠ της ετησίως. Η μείωση του χρέους και η βελτίωση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας επιτρέπουν τη μείωση του ύψους των τόκων κατά 50% τουλάχιστον. Έτσι, το χρέος πέφτει κάτω από το 60% του ΑΕΠ το 2018.

Σύμφωνα με Roland Berger, με βάση το σχέδιο, τα ελληνικά CDS καταρρέουν, επιφέροντας ζημιές σε όσους πόνταραν τόσο στην ελληνική χρεοκοπία όσο και στην κατάρρευση της Ιρλανδίας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Επιπλέον, με τη σαρωτική ιδιωτικοποίηση του ελληνικού δημόσιο τομέα, πατάσσεται η διαφθορά και ευνοείται η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Με το σχέδιο αυτό, οι ελληνικές τράπεζες που έχουν στα χέρια τους κρατικά ομόλογα θα εγγράψουν κέρδη 30 δισ. ευρώ, αποκαθιστώντας τη φερεγγυότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος.

Γ. Καισάριος-Η πραγματικότητα των αριθμών είναι υπεράνω του στρουθοκαμηλισμού

Η πραγματικότητα των αριθμών είναι υπεράνω του στρουθοκαμηλισμού

Του Γιώργου Καισάριου

Θα ήθελα να υπενθυμίσω την πάγια άποψη αυτής της στήλης σχετικά με το πρόβλημα του χρέους της Ελλάδος:

- Δεν πιστεύω ότι το χρέος της Ελλάδος είναι διαχειρίσιμο
- Δεν πιστεύω ότι υπάρχει η πιθανότητα να το πληρώσουμε
- Τα περί πώλησης €50 δισ. περιουσιακών στοιχείων είναι όνειρα
- Δεν εκτιμώ ότι είμαστε βιώσιμοι
- Δεν εκτιμώ ότι το πιστεύουν αυτό οι Γερμανοί (και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι)
- Ο μόνος τρόπος να σωθούμε είναι αν μας διαγράψουν ένα πολύ μεγάλο μέρος του χρέους μας (κοινώς κούρεμα ομολογιούχων), κατά προτίμηση 50%+.

 

Και μπορεί αυτά τα λόγια να τα είπα στις 22 Φεβρουαρίου 2011, αλλά την ίδια άποψη έχω από το 2008-2009.

Οτιδήποτε έχω γράψει τον τελευταίο χρόνο σε αυτό το βήμα είναι στενά συνδεδεμένο με την πιο πάνω παρατήρηση. Άποψη θα αλλάξω μόνο αν παρουσιαστεί κάποιο σχέδιο, που με το φτωχό μου το μυαλό, θα έχει κάποιο νόημα και θα διαπιστώσω ότι τα μαθηματικά επαληθεύονται. Μέχρι τότε αγαπητέ αναγνώστη, άποψη δεν αλλάζω.

Όπως σας έχω πει, όταν ένα κράτος είναι ταμειακά μη βιώσιμο, τη χασούρα την παίρνουν οι ομολογιούχοι και όταν μια τράπεζα είναι μη βιώσιμη, τη χασούρα την παίρνουν οι μέτοχοι. Δεν μπορώ να είμαι πιο ξεκάθαρους σε αυτό και δεν έχω τίποτα να προσθέσω.

Για να λυθεί το πρόβλημα χρέους της Ελλάδος, απαιτείται αναγνώριση και διαγραφή των προβληματικών παγίων και ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος με το λογαριασμό να πληρωθεί από τους μετόχους και τους πιστωτές.

Αυτή είναι η βασική συνταγή της αγοράς και του συστήματος που ζούμε. Και αν ακόμα δεν το έχετε παρατηρήσει, οι τραπεζικές μετοχές έχουν σχεδόν μηδενίσει και τα ομόλογα αποτιμώνται με έκπτωση πάνω από 50%.

Τώρα αυτό που ορισμένοι βλέπουν σαν καταστροφή (το κούρεμα κτλ), εγώ το βλέπω σαν τη λύση για την σωτηρία της Ελλάδος. Αντιλαμβάνομαι ότι η πλύση εγκεφάλου που έχει γίνει κυρίως από την πολιτική ηγεσία, σχετικά με τις επιπτώσεις ενός πιστωτικού γεγονότος, έχει θορυβήσει, έως και πανικοβάλει κάποιους, αλλά εγώ δεν συμμερίζομαι την καταστροφολογία που φέρεται να συνεπάγεται ένα τέτοιο γεγονός. Θεωρώ ότι είναι ένας πόνος γέννας, όπου θα μας δοθεί η ευκαιρία να αρχίσουμε από την αρχή. Επίσης δεν εκτιμώ ότι θα δούμε δραχμές, παρά μόνο σε μουσείο ή αν αποφασίσει η Γερμανία να αυτοκτονήσει.

Στο δια ταύτα...

”Μερικοί άνθρωποι νομίζουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα μόνο και μόνο επειδή δεν έχει συμβεί ακόμη. Εάν πέσετε από το παράθυρο του 42ο ορόφου, είστε ακόμα μια χαρά καθώς περνάτε τον 27ο όροφο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχετε ένα σοβαρό πρόβλημα". Charlie  Munger

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η Γερμανία έχει εκπονήσει μελέτη σχετικά με τις επιπτώσεις ενός Ελληνικού default στο Γερμανικό τραπεζικό σύστημα. Θα ήταν τρομερά ανεύθυνο εκ μέρους τους αν δεν είχαν μελετήσει το θέμα διεξοδικά. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ανάλογη μελέτη έχει γίνει και στην ΕΕ και από την Ελληνική κυβέρνηση. Και αν δεν έχει γίνει τέτοια μελέτη από την Ελληνική κυβέρνηση τότε, με το συμπάθιο, αλλά είναι τρομερά ανεύθυνη. Όλα αυτά είναι φυσιολογικά, καθώς η πραγματικότητα των αριθμών συνηγορεί προς ένα default, καθώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Το αν θα γίνει όμως αυτό το default σήμερα ή τον άλλο μήνα η σε 1 χρόνο από τώρα λίγη σημασία έχει. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η αγορά το αναμένει και προετοιμάζεται για αυτό το ενδεχόμενο... να μην πω ότι το έχει ήδη προεξοφλήσει.

Το γεγονός ότι διαβάσαμε την Παρασκευή ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει στάση πληρωμών στο εσωτερικό, είναι ένδειξη ότι κάτι τρέχει. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση προετοιμάζει το νομοσχέδιο σχετικά με την κρατικοποίηση των τραπεζών, αν χρειαστεί, είναι επίσης ένα άλλο δείγμα. Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι έχουν 30 δισ. ευρώ stand-by facility έτοιμο να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες είναι ακόμα ένα δείγμα προετοιμασίας προς αυτή τη κατεύθυνση. Τα σήματα δηλαδή είναι πλέον ορατά παντού. Δεν είναι ούτε φήμες ούτε εικασίες ούτε υπόγειες κουβέντες.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως δεν είναι το default κάθε αυτού, αλλά το αν έχεις προετοιμαστεί για αυτό. Είναι άλλο πράγμα να έχεις κάνει τις κατάλληλες προετοιμασίες (άσχετα αν περνάς προς τα έξω ότι είσαι μια χαρά και δεν υπάρχει πρόβλημα) και είναι άλλο πράγμα ξαφνικά να το βρεις μπροστά σου, μη έχοντας κάνει καμιά προετοιμασία.
Αν για παράδειγμα η Ελληνική κυβέρνηση ξαφνικά είδε το φως το αληθινό (βγήκε από τον βαθύ της ύπνο) και κάνει προετοιμασίες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο τώρα, τότε δυστυχώς υπάρχει πρόβλημα.

Η επόμενη δόση από την τρόικα, αν δεν κάνω λάθος θα είναι 8 δισ. ευρώ. Σε αντίθεση όμως με τις προηγούμενες δόσεις, η έκτη δόση θα διατεθεί 100% για εσωτερικές ανάγκες και δεν θα πάει καθόλου για αποπληρωμή ομολόγων που λήγουν. Αυτό σημαίνει ότι η πίεση για να συμμορφωθεί η κυβέρνηση με τις συνταγές της τρόικας είναι μεγαλύτερη παρά ποτέ. Διότι αν σου λείψουν 8 δισ., δεν τα μαζεύεις εύκολα στο δρόμο.

Αν όμως η Ελληνική κυβέρνηση είχε προβλέψει πριν από 3 τουλάχιστον χρόνια, το ενδεχόμενο ότι ίσως φτάναμε σε αυτό το σημείο, τότε ίσως και να μην είχαμε φτάσει στο σημερινό αδιέξοδο. Αλλά ακόμα και αν καταλήγαμε στο σημερινό αδιέξοδο, έχοντας κάνει κάποια προσπάθεια για αναστροφή, θα είχε τουλάχιστον καλύψει κάποιο έδαφος και σήμερα θα ήταν σχετικά καλά προετοιμασμένη. Ένα είδος προετοιμασίας θα μπορούσε να είναι η λείανση των κρατικών υποχρεώσεων, έτσι ώστε να μην είναι όλες οι υποχρεώσεις μαζεμένες χρονικά... 8 δισ. είναι ένα αρκετά μεγάλο ποσό.

Αλλά για να προνοήσει κανείς, θα πρέπει να μην στρουθοκαμηλίζει.

Η Ελληνική κυβέρνηση στρουθοκαμηλίζει μέχρι σήμερα, όπως σε μεγάλο βαθμό και η ΕΕ. Αρνούνται να αποδεχτούν ότι η Ελλάδα είναι ταμειακά μη βιώσιμη και αρνούνται να δουν την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν έχουμε τις ταμειακές ροές για να μπορέσουμε να εξυπηρετήσουμε αυτό το χρέος, ακόμα και αν εφαρμόσουμε κατά γράμμα το μνημόνιο η οτιδήποτε άλλο θέλουν να εφαρμόσουμε.

Για στρουθοκαμηλισμό επίσης κατηγορώ όλους αυτούς (ονόματα δεν λέμε) που νομίζουν ότι η είδηση του Bloomberg την Παρασκευή είναι κάποια φήμη με σκοπό να πλουτίσουν οι κακοί κερδοσκόποι και να υποδουλωθεί η Ελλάδα κτλ.

Η ΕΚΤ επίσης στρουθοκαμηλίζει, διότι ενώ επέμενε ότι στην Ευρώπη κανένας δεν θα κάνει default, ξαφνικά αποδέχεται ένα κούρεμα 20%, που απλά αναγκάζει τις τράπεζες να πάρουν χασούρες, χωρίς να μας δίνει ουσιαστική ανάσα από το χρέος.

Αν κάποιος αρνείται να δει την πραγματικότητα και στρουθοκαμηλίζει, τότε δεν φταίει η πραγματικότητα, αλλά το ότι κάποιος δεν θέλει να την δει, έστω αν είναι μπροστά στη μούρη του.

Όπως έχουμε ξαναπεί, η αγορά και η πραγματικότητα των αριθμών είναι υπεράνω των πολιτικών ψευδαισθήσεων, της καλής πολιτικής θέλησης,, των Greek statistics και βέβαια, της αλαζονείας της κεντρικής τράπεζας.

george.kesarios@capital.gr

Β. Βιλιάρδος-ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΜΕΤΡΟ ΕΛΛΑΔΑΣ: προγραμματίζεται ερήμην των Πολιτών η χρεοκοπία της χώρας σε δύο διαδοχικά στάδια

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΜΕΤΡΟ ΕΛΛΑΔΑΣ: Όπως φαίνεται, προγραμματίζεται ερήμην όλων των Πολιτών η χρεοκοπία της χώρας σε δύο διαδοχικά στάδια, όπου στο πρώτο θα αναλάβουν τα χρέη οι «κρατικοί πιστωτές», από τους ιδιώτες επενδυτές (τράπεζες και ασφάλειες)

“Σύμφωνα με πρόσφατες ειδήσεις, η (μη) γερμανική Deutsche Bank «αποσύρεται» με γρήγορους ρυθμούς από ομόλογα του δημοσίου της Ιταλίας και της Ισπανίας – όπως επίσης της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας.

Το σημαντικότερο όμως φαίνεται πως είναι η προσφάτως παρατηρούμενη, συνεχής και μεθοδική «εκροή» από τις τράπεζες της Ιταλίας, από τις οποίες αποσύρονται καταθέσεις με προορισμό την Ελβετία – ένας από τους λόγους της μεγάλης ανόδου της ισοτιμίας του ελβετικού νομίσματος (μετά τον προηγούμενο επαναπατρισμό κεφαλαίων, ο οποίος δρομολογήθηκε από την ιταλική κυβέρνηση).   

Ίσως οφείλουμε να υπενθυμίσουμε εδώ ότι, μόνο από την Ιρλανδία έχουν «φυγαδευτεί» στο παρελθόν καταθέσεις άνω των 120 δις € - τις οποίες ουσιαστικά χρηματοδότησε (διευκόλυνε) το Ευρωσύστημα (ΕΚΤ), λόγω της εξόδου χρημάτων των πολυεθνικών. Κατά πολύ λιγότερες βέβαια από την Ελλάδα και την Πορτογαλία (σχεδόν μηδαμινές), παρά τις αντίθετες ανακοινώσεις.   

Το γεγονός αυτό (η άνοδος της ισοτιμίας λόγω των εισροών συναλλάγματος) ανησυχεί ιδιαίτερα την Ελβετία, οι εξαγωγές της οποίας περιορίζονται, πολλές εταιρείες της φεύγουν στο εξωτερικό (λόγω μειωμένου εργατικού κόστους), ενώ οι Πολίτες της ψωνίζουν «φθηνότερα» στις γειτονικές χώρες – οπότε μειώνεται συνεχώς ο τζίρος του ελβετικού λιανεμπορίου.

Επίσης ανησυχεί τη Γαλλία, αφού οι απαιτήσεις των τραπεζών της στην Ιταλία είναι της τάξης των 280 δις € (τέλη του 2010, σύμφωνα με την BIS). «Πάντοτε όταν οι γαλλικές τράπεζες αντιμετωπίζουν κινδύνους, ο κ. Sarkozy εμφανίζεται στο Βερολίνο», αναφέρει χαρακτηριστικά γνωστός επενδυτής.    

Ολοκληρώνοντας, «να περιοριστεί η εθνική κυριαρχία προβληματικών κρατών Ευρωζώνης», προτείνει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, σε συνέντευξή του. «Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση πρέπει να προχωρήσει, ενώ τα κράτη με προβλήματα, αυτά δηλαδή που λαμβάνουν βοήθεια, πρέπει σε αντάλλαγμα να παραχωρούν μέρος της κυριαρχίας τους. Η επιλογή αυτή είναι σε κάθε περίπτωση καλύτερη, από το να εκδιωχθούν υπερχρεωμένα κράτη από την ευρωζώνη» εκτιμά ο Γερμανός”.  

ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΣΕ ΔΥΟ ΣΤΑΔΙΑ

Ανεξάρτητα από τις παραπάνω «επιγραμματικές» ειδήσεις, αυτό που φαίνεται πως προετοιμάζεται σήμερα, μετά την πρόσφατη σύνοδο του περιπλανώμενου θιάσου, είναι η χρεοκοπία της Ελλάδας σε δύο στάδια – όπου το πρώτο έχει ήδη περάσει, μετά την υπαγωγή της χώρας μας στο «άρθρο 99» του διεθνούς πτωχευτικού κώδικα, ενώ το δεύτερο θα ακολουθήσει σύντομα(ευχόμενοι φυσικά να κάνουμε λάθος και να είναι λανθασμένοι τόσο οι υπολογισμοί, όσο και οι υποκειμενικές μας υποθέσεις).

Ειδικότερα, σύμφωνα με το πρόγραμμα «διάσωσης» της Ελλάδας, με το οποίο συμφώνησαν οι «ηγέτες» της Ευρωζώνης (εμείς φαίνεται πως το αποδεχθήκαμε παθητικά), οι «δημόσιοι» πιστωτές (κράτη, οργανισμοί) θα αναλάβουν τα δάνεια της από τους ιδιώτες πιστωτές (τράπεζες κλπ.).

Από τις συνολικές λοιπόν υποχρεώσεις της Ελλάδας, ύψους περί τα 370 δις € σήμερα, οι «δημόσιοι» πιστωτές (Ευρωζώνη, ΔΝΤ) θα αναλάβουν τα 220 δις € περίπου (110 δις € συν 109 δις €), η ΕΚΤ θα συνεχίσει να διατηρεί τα 49 δις € στο χαρτοφυλάκιο της, οι ιδιώτες επενδυτές (κυρίως τράπεζες και ασφάλειες) θα αποσβέσουν περίπου 50 δις € (διαγραφή χρέους), ενώ τα υπόλοιπα (51 δις €) θα αναληφθούν από τον EFSF - ο οποίος, ουσιαστικά μέσω αυτών, θα χρηματοδοτήσει το τραπεζικό σύστημα της Ελλάδας. 

Απλούστατα λοιπόν θα αλλάξει εντελώς η δομή των πιστωτών της Ελλάδας, εάν βέβαια συμφωνήσουν τελικά όλοι. Επίσης, θα αλλάξει ο χαρακτήρας των δανείων της, αφού τα ανοιχτά δάνεια θα μετατραπούν σε ενυπόθηκα, μη μετατρέψιμα σε άλλο νόμισμα - εάν αποδεχθεί η κυβέρνηση την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας για τις επόμενες δεκαετίες. Ο Πίνακας Ι που ακολουθεί, αναφέρει τους σημερινούς δανειστές της Ελλάδας, αναλυτικά:  

ΠΙΝΑΚΑΣ I: Οι μεγαλύτεροι δανειστές της Ελλάδας (σε δις €)

Οργανισμός	Ποσόν	Οργανισμός	Ποσόν
ΕΚΤ	49,0	Groupama (Γαλλία)	2,0
Χώρες ΕΕ	38,0	CNP (Γαλλία)	2,0
Δημόσια Ελληνικά ταμεία	30,0	ΑΧΑ (Γαλλία)	1,9
Ξένα δημόσια ταμεία	25,0	Τράπεζα Κύπρου	1,8
ΔΝΤ	15,0	Deutsche Bank	1,6
Εθνική τράπεζα (ΕΤΕ)*	13,2	LBBW (Γερμανία)	1,4
Κεντρικές τράπεζες ΟΝΕ	13,1	ING (Ολλανδία)	1,4
Eurobank	9,0	Allianz (Γερμανία)	1,3
Τράπεζα Πειραιώς	8,0	BPCE (Γαλλία)	1,2
FMS (HRE)	6,3	Ageas (Βέλγιο)	1,2
Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ)	6,0	RBS (Βρετανία)	1,1
BNP Paribas	5,0	DZ Bank (Γερμανία)	1,0
Αγροτική (ΑΤΕ)	4,6	Unicredito (Ιταλία)	0,9
Alpha bank	3,7	Intesa SP (Ιταλία)	0,8
Dexia **	3,5	HSBC (Βρετανία)	0,8
Ταχυδρομικό Ταμ. (ΤΤ)	3,1	Erste Bank (Αυστρία)	0,8
Generali (Ιταλία)	3,0	Munich Re (Γερμανία)	0,7
Commerzbank (Γερμανία)	2,9	Rabobank (Ολλανδία)	0,6
Societe Generale (Γαλλία)	2,9	Credit Agricole	0,6
Marfin (Ελλάδα)	2,3	KBC (Βέλγιο)	0,6

* ΕΤΕ 13,2 δις € ομόλογα και 5,4 δις € δάνεια, συνολικά 18,6 δις €

** Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Γαλλία

Πηγή: Barclays Capital

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Σημείωση: Η Ελλάδα οφείλει στις τράπεζες των Η.Π.Α. μόλις 1,5 δις $. Εν τούτοις, οι υπόλοιπες τοποθετήσεις των αμερικανικών τραπεζών είναι της τάξης των 34 δις $, αφού αυτές ασφαλίζουν κυρίως τις ευρωπαϊκές με CDS. Επομένως, οι Η.Π.Α. δεν θέλουν καθόλου την ενεργοποίηση των CDS – άρα δεν επιθυμούν τη χρεοκοπία της Ελλάδας, μάλλον σε αντίθεση με τη Γερμανία.

Με τη νέα τώρα δομή των πιστωτών της Ελλάδας, θα είναι πολύ πιο εύκολη η χρεοκοπία της – ενώ έτσι μάλλον θα αποφευχθεί ο κίνδυνος για το Ευρώ. Η άποψη μας αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι, η χώρα μας δεν θα μπορέσει να αποφύγει το μοιραίο - όπως τεκμηριώνεται από τον Πίνακα ΙΙ που ακολουθεί, ο οποίος δημιουργήθηκε με κριτήριο τις «υποθέσεις εργασίας» στο τέλος του.  

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: Βασικά μεγέθη του προϋπολογισμού σε δις €, με ιδιωτικοποιήσεις, εκποιήσεις καλύτερα, 15 δις €  

Μεγέθη	2011	2012	2013	2014	2015
Έσοδα	55.500	57.165	58.880	60.646	62.465
Πρωτογενείς Δαπάνες	65.500	65.500	65.500	65.500	65.500
Τόκοι	16.000	16.000	17.029	18.023	18.980
Σύνολο δαπανών	81.500	81.500	82.529	83.523	84.480
Έλλειμμα	-26.000	-24.335	-23.649	-22.877	-22.015
Έλλειμμα / ΑΕΠ	-11,76%	-11,35%	-11,14%	-10,78%	-10,17%
ΑΕΠ*	221.000	214.370	212.226	212.226	216.470
Χρέος **	370.000	340.580	360.479	379.606	397.871
Χρέος / ΑΕΠ	167,5%	158,9%	169,8%	178,9%	183,8%

* ΑΕΠ 2009: 235.017  ΑΕΠ 2010: 230.173 -  ΑΕΠ 2011 με 4% ύφεση (αποπληθωρισμένα)

** Χρέος 2012:  370.000 – 50.000 (διαγραφή) + 24.335 (έλλειμμα) - 3.750 (αποκρατικοποιήσεις)

Πηγή: Μεσοπρόθεσμο από 10.06.2011  (διαφοροποιήσεις Β.Βιλιάρδος)

Υποθέσεις: (α) Μείωση του χρέους κατά 50 δις € το 2012 λόγω απόσβεσης τραπεζών, (β) μέσο επιτόκιο δανεισμού 5% (αφού εγκρίθηκε το 3,5% για να νέα δάνεια), (γ) ύφεση 2012 στο -3%, 2013 στο -1%, 2014 στο 0% και 2015 ανάπτυξη 2% (δ) έσοδα +3% από το 2012 λόγω νέων φόρων μεσοπρόθεσμου (ε) δαπάνες σταθερές  (στ) αποκρατικοποιήσεις συνολικά 15 δις €, μοιρασμένες εξ ίσου στα έτη 2012 – 2015 (3,75 δις € μειωτικές του χρέους).

Όπως συμπεραίνουμε από τον Πίνακα ΙΙ με νέα τοκογλυφικά δάνεια, πόσο μάλλον με περιορισμένες αναδιαρθρώσεις χρέους, δεν λύνονται τα βασικά προβλήματα της οικονομίας μας - στα οποία έχουμε αναφερθεί στο άρθρο «Μεταλλαγμένες Απειλές», όπως και σε πολλά άλλα προηγούμενα.

Το έλλειμμα του προϋπολογισμού μας θα συνεχίσει να παραμένει σταθερά υψηλό, πρωτογενές πλεόνασμα (έσοδα μείον τις δαπάνες, χωρίς τόκους) δεν πρόκειται να επιτύχουμε ούτε το 2015, οι τόκοι θα συνεχίσουν να αυξάνονται, το δημόσιο χρέος θα γιγαντωθεί ξανά, οι δείκτες (χρέος προς ΑΕΠ κλπ.) θα επιδεινώνονται περαιτέρω κοκ.

Όσο δεν αναπτύσσεται λοιπόν η οικονομία μας με ρυθμό μεγαλύτερο του επιτοκίου δανεισμού μας, όσο παραμένει σεστασιμοπληθωρισμό, με την ανεργία να υποδαυλίζει τις δαπάνες του προϋπολογισμού (παρά το ότι τις έχουμε θεωρήσει σταθερές στον Πίνακα ΙΙ, κάθε αύξηση της ανεργίας κατά 1% επιδεινώνει τις δαπάνες κατά 400 εκ. € περίπου), καθώς επίσης όσο δεν λύνεται το μεγάλο πρόβλημα του αρνητικού ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών (-14% του ΑΕΠ), το οποίο προέρχεται κυρίως από την αποβιομηχανοποίηση της Ελλάδας, δεν πρόκειται να υπάρξει μέλλον.

Ή Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να πληρώσει τους τόκους, ακόμη και αν καταφέρει να χρηματοδοτήσει τα δίδυμα ελλείμματα της, ενώ δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα να ανταπεξέλθει με τα χρεολύσια (δόσεις δανείων). Επομένως, αργά ή γρήγορα (υπολογίζουμε στα μέσα του 2012), η Ελλάδα θα πρέπει να διαπραγματευθεί ξανά με τους πιστωτές της - με στόχο ακόμη μία φορά (τρίτη κατά σειρά) τη διαγραφή χρέους, τη μείωση των επιτοκίων, τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων κοκ.

Το ίδιο πιστεύουμε ότι ισχύει για την Πορτογαλία και την Ιρλανδία ενώ, εάν ακολουθήσουν στο «χορό του Ζαλόγγου» η Ισπανία και η Ιταλία, οι συνέπειες για την Ευρωζώνη, εάν όχι για ολόκληρο τον πλανήτη, θα είναι τουλάχιστον τραγικές(η Βρετανία είναι ήδη στα πρόθυρα, με πληθωρισμό 4,2%, με μηδενική ανάπτυξη και με συνολικό χρέος στο 550% του ΑΕΠ της, ενώ στο δήθεν «πολιτικό» πρόβλημα της ενδεχόμενης στάσης πληρωμών των Η.Π.Α., ένα παιχνίδι όχι και τόσο αθώο, όσο φαίνεται, έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν με το άρθρο «Η μητέρα των κρίσεων»).      

Ολοκληρώνοντας υπενθυμίζουμε ότι (άρθρο μας), η όποια συμφωνία επιτεύχθηκε στην πρόσφατη σύνοδο (για την οποία η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ξανά σαν πειραματόζωο), είναι πιθανότατα ένα ακόμη «πυροτέχνημα» του πλανοδίου θιάσου της Ευρωζώνης. Η «συμφωνία» αυτή μάλλον σκόπιμα δεν συγκεκριμενοποιήθηκε, ενώ διατυπώθηκε με στοχευμένες ασάφειες - έτσι ώστε να «μετρηθούν» οι αντιδράσεις των αγορών, οι οποίες θα λάβουν ξανά τις τελικές αποφάσεις, ανακοινώνοντας σύντομα την «ετυμηγορία» τους. Επίσης, οι αντιδράσεις των πλατειών των πολιτών, αφού η ελίτ δεν θέλει σε καμία περίπτωση να οδηγηθεί ο πλανήτης σε κοινωνικές αναταραχές και σε επαναστάσεις, οι οποίες θα απειλούσαν τηνδικτατορική ηγεμονία της.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Με βάση τα παραπάνω, όπως έχουμε τονίσει αρκετές φορές στο παρελθόν,  η Ελλάδα χρειάζεται σήμερα επιτόκια ίσα με το βασικό της ΕΚΤ (1,5%), μακροπρόθεσμο, σαφή διακανονισμό του χρέους (40 έτη) και ένα σχέδιο άμεσης επαναβιομηχανοποίησης της «τύπου» Μάρσαλ, χωρίς βέβαια να συνοδεύεται από γερμανική εισβολή - έτσι ώστε να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της και να λυθεί το πρόβλημα του αρνητικού ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών.

Επίσης, σωστή μείωση των δημοσίων δαπανών, ένα λειτουργικό πλαίσιο ομαλής λειτουργίας των επιχειρήσεων και εξορθολογισμό της φορολογίας, για την ομαλή αύξηση των εσόδων του κράτους – έτσι ώστε, σε συνδυασμό με το ριζικό περιορισμό των επιτοκίων, να λυθεί το πρόβλημα του ελλειμματικού προϋπολογισμού.

Η Ελλάδα χρειάζεται μία βιώσιμη λύση, η οποία θα της εξασφαλίσει την άμεση επάνοδο στην ανάπτυξη - σε καμία περίπτωση νέα τοκογλυφικά δάνεια, ειδικά όταν οι οφειλές της Γερμανίας απέναντι της (πολεμικές αποζημιώσεις) είναι μεγαλύτερες από το δημόσιο χρέος της. Επομένως, καμία διαγραφή χρεών του είδους που θα της στερούσε για πολλά χρόνια την πρόσβαση στις αγορές και όχι κάποια ή μερικά από αυτά τα μέτρα - αλλά όλα μαζί και γρήγορα.

Από την άλλη πλευρά βέβαια, οφείλει να λυθεί παράλληλα ένα άλλο μεγάλο μας πρόβλημα – η καταδίκη της Ελλάδας στο μεγαλύτερο λαθρομεταναστευτικό γκέτο της Ευρώπης, γεγονός που έχει και θα έχει τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις (εγκληματικότητα, επιδημίες κα). Οι παρακάτω Πίνακες, σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, είναι χαρακτηριστικοί:

ΠΙΝΑΚΑΣ IIΙ:  Απελάσεις λαθρομεταναστών 2001-2010

2001	2002	2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010
13.242	11.778	14.222	15.168	20.461	17.650	17.077	20.555	20.342	52.469

Πηγή: Στοιχεία ΕΛ.ΑΣ και Υπουργείου Εσωτερικών

Παρά την πολύ μεγάλη ανοχή των πολιτικών που ασκούν κάποια εξουσία, η Ελλάδα δέχεται έντονη κριτική από τις οργανώσεις υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων - για την κατάσταση στα κέντρα υποδοχής των μεταναστών και τη διαδικασία του ασύλου. Δεν ρώτησε βέβαια κανένας την Ελλάδα εάν έχει την υποδομή, πόσο μάλλον τη δυνατότητα να αντέξει τέτοια μαζική είσοδο λαθρομεταναστών (χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει ότι δεν κατανοούμε τα μεγάλα προβλήματα των πάσης φύσεως μεταναστών, οι οποίοι έχουν έλθει στην Ελλάδα και αλλού, αναζητώντας απεγνωσμένα λύσεις).

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙV: Εντοπισθέντες λαθρομετανάστες 2001-2010

Σύνολο εντοπισθέντων 2001-2010 (130.000 X 10)	1.300.000
Σύνολο απελαθέντων   2001-2010	202.964
Σύνολο εντοπισθέντων που παραμένουν στην Ελλάδα	1.098.036

*Δεν υπολογίζονται όσοι δεν έχουν καταγραφεί καθόλου

Πηγή: Υπ. Υγείας & Κοιν. Αλληλεγγύης

Κλείνοντας, εάν δεν ξεφύγουμε από τις μεγάλες απειλές της ύφεσης, του χρέους, των τοκογλυφικών επιτοκίων και τωνδίδυμων ελλειμμάτων, είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να πουλήσουμε ούτε ένα μέτρο Ελλάδας – πόσο μάλλον ελληνικέςεπιχειρήσεις εν μέσω μίας παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, αφού οι τιμές που θα επιτυγχάναμε θα ήταν το λιγότερο εξευτελιστικές. Διαφορετικά θα καταλήξουμε σαν τη «στυμμένη λεμονόκουπα», έρμαιο των αγορών και τηςμερκαντιλίστριας καγκελαρίου της Γερμανίας.

Βασίλης Βιλιάρδος  (copyright)

Αθήνα, 28. Ιουλίου 2011

viliardos@kbanalysis.com