Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


******************************************************
****************************************************************************************************************************************
****************************************************************************************************************************************

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

25 Μαρτίου 2013

ΣΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΝ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΩΝ ΚΛΠ. Η ΒΙΑ ΚΑΙ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ (ΑΘΑΝΑΤΗ Ο.Π.Λ.Α.!)

Χρυσή Αυγή:  Η αστυνομία για να τους σώσει έριξε χημικά στον βουλευτή μας!

Για το ξύλο και τα χημικά που έπεσαν, με αφορμή την κατάθεση στεφάνου από τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής, 
το γραφείο τύπου σε ανακοίνωσή του αναφέρει:

"Ομάδα θρασύδειλων αριστεριστών, με την πλήρη ανοχή της αστυνομίας, προκάλεσε επεισόδια στο Λουτράκι και αμαύρωσε τους εορτασμούς για την 25η Μαρτίου. Όλα άρχισαν όταν ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής συναγωνιστής Μπούκουρας εκφωνήθηκε για την κατάθεση στεφάνου. Τότε μία ομάδα αριστεριστών προσπάθησε να τον χτυπήσει πισώπλατα, επενέβησαν όμως παριστάμενοι φίλοι του Κινήματος και τους έτρεψαν σε φυγή.

Ένας μάλιστα απ' αυτούς, που επιτέθηκε στον συναγωνιστή Μπούκουρα, βρέθηκε αμέσως στο έδαφος και για να τον σώσει η αστυνομία έριξε χημικά στον βουλευτή της Χρυσής Αυγής! Με απλά λόγια: είσαι βουλευτής και προσκεκλημένος σε δημόσια εκδήλωση, σου επιτίθεται ένας αλήτης, τον ρίχνεις κάτω αμυνόμενος και η αστυνομία σου ρίχνει χημικά για να τον σώσει αντί να τον συλλάβει! Και στη συνέχεια συλλαμβάνει πολίτες που δεν είχαν προκαλέσει το παραμικρό και βρέθηκαν αναγκαστικά σε θέση άμυνας. Αυτά τα φαινόμενα συμβαίνουν μόνο στο ελλαδιστάν".

=========================

6 Ιανουαρίου 2013

ΣΥΡΙΖΑ εναντίον Φαήλου Κρανιδιώτη

ANTINEWS
ΣΥΡΙΖΑ εναντίον Φαήλου Κρανιδιώτη




Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε σήμερα αυτήν την πρωτοφανή – ακόμα και γι αυτόν – ανακοίνωση:
«Σε ένα άθλιο άρθρο στην εφημερίδα Δημοκρατία, ο στενός συνεργάτης και επί έτη έμπιστος του κ. Σαμαρά, κ. Κρανιδιώτης προβαίνει σε ένα κήρυγμα μίσους, μνημείο εμφυλιοπολεμικής μισαλλοδοξίας για τα μεταπολιτευτικά χρονικά, το οποίο θα ζήλευε ακόμα και η Χρυσή Αυγή.
Η κυβέρνηση καλείται να απαντήσει στο εάν αποδοκιμάζει αυτήν την ακραία και επικίνδυνη τοποθέτηση ή αν είναι διατεθειμένη να καθοδηγείται από μια δράκα ακροδεξιών, επικίνδυνων και εμπαθών συμβούλων.
Όσο δεν το κάνει θεωρούμε ότι αυτός ο εμετικός λίβελος είναι η επίσημη κυβερνητική γραμμή».
Για να προλάβουμε, πριν ο ΣΥΡΙΖΑ επιβάλει λογοκρισία σε όλους όσους δεν έχουν καμία κομματική ιδιότητα και αρθρογραφούν εναντίον του, διαβάστε το άρθρου του Φαήλου, οπότε  ο καθείς θα κρίνει μόνος του
Ακριβοί στα πίτουρα
Ο ιδανικός άνθρωπος, ο πολίτης που είναι αξιότερος όλων τιμής, υπόληψης και προστασίας, για τον ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ «Βίλα Αμαλία» είναι Πακιστανός/Αφγανός/Σομαλός κ.λπ., gay λαθρομετανάστης, που εκτρέφει καρέτα-καρέτα, ζει σε «κοινωνικό χώρο», ήγουν κατάληψη, και πουλάει απλωμένα στη λινάτσα τα λαθραία της Καμόρα.
Αμα κατεβαίνει και στις πορείες μαζί με τους «αλληλέγγυους» εγχωρίους, κι είναι κι αυτός συλλέκτης μπουκαλιών, στουπιών, βενζίνης και έχει ρόπαλο, αντιασφυξιογόνο μάσκα και κουκούλα, τότε μιλάμε για το απόλυτο είδωλο της διαταραγμένης αριστεροσύνης, τον Ιερό Μόσχο της «Ηρωες Πολυτεχνείου Α.Ε.» αλλά και της νεοτέρας «επανάστασης», ερήμην του μικρού και αδικοχαμένου Αλέξη, που κανείς δεν τον ρώτησε για τα πλιάτσικα, τους καμένους και τους βανδαλισμούς που ενίοτε λαμβάνουν χώρα αυθαιρέτως στο ανύποπτο όνομα και στη μνήμη του.
Εκεί δίνουν τα ρέστα τους οι «σκουρλέτηδες» και η Κλάραμπελ της γνωστής προοδευτικιάς οικογενείας. Δώσε τους μειονότητα και πάρ’ τους την ψυχή. Πέφτουν τ’ ανάσκελα από την έκσταση.
Αμα είσαι Ελληνας, χριστιανός ορθόδοξος, ανήκεις στη συντριπτική πλειονότητα που θέλει, φευ, τάξη και ασφάλεια, ή νόμιμος μετανάστης, που σέβεσαι τη χώρα που σε φιλοξενεί, οικογενειάρχης και δουλευτής, που δεν κλέβεις, δεν πουλάς πρέζα, γυναίκες, λαθραία, που δεν διακινείς, απαγάγεις και εκβιάζεις συμπατριώτες σου, τότε δεν έχεις τύχη. Δεν σε πιάνει το αριστερόμετρο των φασιστοειδών αντιλήψεων της Κουμουνδούρου. Είσαι μπανάλ.
Αν είσαι από τις λίγες μανάδες που ζουν ακόμη, πατέρας, σύζυγος, γιος ή κόρη αγνοουμένου στην Κύπρο, μάταια θα ψάξεις δύο λέξεις, μια εκδήλωση διαμαρτυρίας, μνήμης, από τις βαρεμένες «συνιστώσες», για τον γιο, πατέρα, σύζυγο ή αδερφό που χάθηκε πολεμώντας στην Κύπρο. Ο Αλέξης, που έχει ως γκράντε ατραξιόν στο βιογραφικό του τη συμμετοχή του στις… καταλήψεις του λυκείου του, δεν σύχναζε σε τέτοια κακά πράγματα.
Αν μάλιστα τους στριμώξεις στο τετ α τετ για το ζήτημα, αφού ξινίσουν τη μούρη τους, θα σου παίξουν στερεοφωνικά την πιο κεμαλική σοβινιστική κασέτα, επαναλαμβάνοντας ως κλισέ ένα προς ένα τα επιχειρήματα του τουρκικού ισλαμοφασισμού, με τέτοια ζέση, που θα νομίσεις ότι κατά λάθος έπιασες την παλιά ελληνόφωνη εκπομπή του «Μπαϊράκ». Πιο ντενκτασικοί και από τον Ντενκτάς, που ήδη κοχλάζει στα καζάνια της Κόλασης. Θα κάνουν συμψηφισμούς με το πραξικόπημα, με «Τουρκοκύπριους αγνοούμενους» κι όλα τα καλούδια που παπαγαλίζουν οι Τούρκοι σοβινιστές.
Τα στελέχια του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ/ «Βίλα Αμαλία», της βαριάς αριστεροσύνης, από Μπουχάριν και πάνω, δεν χαράμισαν ποτέ τον επαναστατικό χρόνο τους στις διάφορες μαυροκόκκινες παραφυάδες που υπηρετούσαν ή υπηρετούν για πασέ πράγματα που αφορούν κωλοέλληνες αγνοούμενους, πρόσφυγες, γενικά το ζήτημα εισβολής και κατοχής της Κύπρου από τον τουρκικό ισλαμοφασισμό.
Τιμητική εξαίρεση, το λέω, ο Πάνος Λαφαζάνης. Μπορεί να διαφωνώ σε πολλά, λιγότερα απ’ όσα νομίζετε, αλλά ο Πάνος ήταν εκεί, παρών και στα εθνικά και δεν ήταν από τους ψωραλέους ψευτοπροοδευτικούς, που προμοτάρανε μαζί με Τούρκους ισλαμοφασίστες και Αγγλοαμερικανούς το σχέδιο απαρτχάιντ σε βάρος της Μικρής Ελλάδας του Νότου, το επαίσχυντο και ρατσιστικό Σχέδιο Ανάν. Κάτι τσανάκια, ταλιροφονιάδες, «αγωνιστές» παρά τω πλευρώ επιχειρηματιών – νταβατζήδων, τρόφιμοι του πρυτανείου της μεταπολιτευτικής παράγκας, δώσανε τα ρέστα τους. Ο Λαφαζάνης όχι. Κάτι άλλοι όμως…
Μεγαλύτερο όνειδος στη μεταπολεμική Ιστορία της Αριστεράς από τη στάση του τότε Συνασπισμού στο Σχέδιο Ανάν δεν υπάρχει. Ισως μόνο η στάση τους στο ψευτομακεδονικό, το φλερτ τους με τους επιγόνους του Ιβάν Μιχαήλοφ, του φίλου του Χάινριχ Χίμλερ, αρχηγού των SS, και του Αντε Πάβελιτς, αρχηγού των αιμοσταγών Ουστάσι, ήταν μεγαλύτερη ξεφτίλα από αυτό. Πάντα άλλωστε οι αληθινοί φασίστες τα βρίσκουν και κολεγιάζουν, στο βουνό, σε γιορτές νεολαίας στα Σκόπια ή σε πολιτικές θέσεις.
Αν δε τους ψιθυρίσεις τις δύο κακές λέξεις, Βόρειος Ηπειρος, τότε παθαίνουν σπασμούς, στραβώνει το στόμα τους και μόνο στο άκουσμα της ύπαρξης των δικαιωμάτων της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας. Ανήκουστο πράγμα να πρέπει να υπερασπιστείς, να συζητήσεις έστω, για εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες, που έχουν περάσει του Χριστού τα πάθη κάτω από τη ληστρική αλβανική εξουσία.
Είναι άτιμο και διεστραμμένο να αρνείσαι να κάνεις το καθήκον σου απέναντι στα ίδια σου τ’ αδέρφια και την ίδια στιγμή να υποκρίνεσαι τον «διεθνιστή». Πόσο μάλλον να εχθρεύεσαι τ’ αδέρφια σου, να προκρίνεις και υπηρετείς, εκ του αποτελέσματος, ξένα συμφέροντα, σε βάρος των συμφερόντων του έθνους σου. Πώς το λέει αυτό ο λαός μας, «σύντροφοι»;

9 Δεκεμβρίου 2012

«Η Αριστερά του Κυρίου»

Η ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ

ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΗ!
ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΠΙΣΤΕΥΕ ΣΕ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΞΟΝΟΣ ΚΑΙ ΔΙ' ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΕΠΛΗΣΙΑΣΕ! ΚΑΤΟΠΙΝ, ΠΟΝΤΑΡΙΣΕ ΣΤΟ ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ΚΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΜΜΟΡΙΤΟΠΟΛΕΜΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΣΜΙΖΟΤΑΝΕ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΚΚΕ, Γι' ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΟΡΙΤΕΣ (ΝΑΙ, ΝΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ! ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ!)! ΜΕΤΑ ΤΟ ΑΔΟΚΗΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, ΣΦΙΧΤΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΠΑΥΛΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΔΙΔΕ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΟΤΙ ΑΥΤΗ ΘΑΤΟΥ ΦΤΙΑΞΕΙ ΜΙΑΝ ΑΡΙΣΤΗ ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ! 
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΧΟΥΝΤΑ ΗΤΟ ΥΠΕΡ-ΧΟΥΝΤΙΚΗ, ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΙ ΕΓΙΝΕ ΠΑΡΑΥΤΑ Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΜΟΝΤΕΡΝΟ: ΑΡΙΣΤΕΡΑ-ΠΑΣΟΚ-ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ! ΤΩΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΟΥΠΕΡ-ΣΥΡΙΖΑ!
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΙ ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΙΣΧΥΡΟ ΚΑΘΩΣ ΗΘΙΚΟΥΣ ΦΡΑΓΜΟΥΣ ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙ!!!
----------------------------------------
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ


«Η Αριστερά του Κυρίου»


«Πιστεύω ότι οι αριστεροί πιστεύουν στον Θεό περισσότερο από τους δεξιούς» - Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 23/11/2008

Ο όρος «Χριστιανική Αριστερά» είναι σχεδόν ανύπαρκτος στην Ελλάδα. Και αν ειπωθεί από κάποιους μοιάζει περισσότερο να ακούγεται σαν αστείο. Και το σίγουρο είναι ότι δεν ηχεί καθόλου αρνητικά.

Αντίθετα οι πάντες γνωρίζουν περί «Χριστιανικής Δεξιάς». Ένας όρος που ηχεί αρνητικά, ερμηνεύεται απαξιωτικά και παραπέμπει σε Μπους και βομβαρδισμούς αμάχων στο Ιράκ (ως προς το εξωτερικό) έως Χούντα και σκοτεινές διασυνδέσεις κλήρου και εξουσίας (στο εσωτερικό).

Φυσικά και αυτό είναι μια απόδειξη της ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς σε αυτόν τον τόπο. Όπου η «αριστερά» στις συνειδήσεις των ανθρώπων, παρουσιάζεται (ή μεταμφιέζεται) ως η αδικημένη, κυνηγημένη, ‘δημοκρατική’, πονόψυχη και ‘ανθρωπίστρια’ κοπέλα – ένας «καλός άνθρωπος» τέλος πάντων – που φωνάζει και «μάχεται» για το «δίκαιο» και το «καλό της ανθρωπότητας». Και πάντως και να φωνάζει (ή και να ρίχνει και καμία) έχει δίκιο!

Από την άλλη πλευρά η «δεξιά» είναι η κακιά γιαγιά που θέλει να φάει τα παιδάκια, γιατί είναι «κακιά». Και είναι και γιαγιά. Και όταν δεν φωνάζει είναι «κακιά» και όταν φωνάζει είναι «κακιά». Και αν τελικά δεν τα έχει φάει ακόμα τα παιδάκια πάλι «κακιά» είναι.

Στην «αριστερά» βάζουμε από Σημίτη (!) έως Σάββα Ξηρό, από τσαντιροΛάκη, Λιάνα  και τις φτωχογειτονιές της Εκάλης έως τον συριζόφιλο δολοφόνο της Πάρου και από Τατσόπουλο (της μισής Αθήνας) και τον Ψαριανό (τηςFerrari) έως τα «παιδιά» με τις κουκούλες (και τις μολότοφ). Στην «δεξιά» βάζουμε γενικώς τους «φασίστες».

Τον τελευταίο καιρό έχουν πληθύνει και από τον χώρο του χριστιανισμού οι φωνές που καταγγέλλουν την άνοδο του«φασισμού», του «νεοναζισμού», του «ρατσισμού», της«ξενοφοβίας», της «μισαλλοδοξίας» κλπ. Βάζω σε εισαγωγικά τους όρους αυτούς, όχι γιατί ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας και δεν υφίστανται, αλλά γιατί οι ‘καταγγέλλοντες’ είναι συνήθως άνθρωποι, που είτε είναι ηθελημένα κοντόφθαλμοι και χρήζουν άμεσης επίσκεψης στον πλησιέστερο οφθαλμίατρο, είτε χρησιμοποιούν κατά τρόπο προκλητικό και για λόγους ‘ιδεολογίας’ ή «μόδας» δύο μέτρα και δύο σταθμά, είτε στην ουσία ανήκουν στο ίδιο «μισαλλόδοξο» μπλοκ, αλλά κάτω από άλλο θυρεό, πιο «πολιτικά ορθό». Το μόνο σίγουρο είναι ότι, εκτός από σπάνιες εξαιρέσεις, όλοι οι παραπάνω «ανησυχούντες» έχουν την ίδια ιδεολογική - πολιτική ατζέντα την οποία επιθυμούν να περάσουν, αλλά με κάποιο πιο ‘soft’ τρόπο.

Και αυτή δεν είναι άλλη από την ατζέντα του ισοπεδωτικού νεοταξικού πολυπολιτισμού, που περνάει μέσα από την αποθέωση των «δικαιωμάτων» την τοτεμοποίηση των «μειονοτήτων» και την δαιμονοποίηση - και τελικά εξαφάνιση - της εθνικής ταυτότητας. Προς όφελος βέβαια των μεταπρατώντης Νέας Παγκόσμιας Τάξης.

Και βέβαια ο καθείς δικαιούται να εκφράζει όποια ιδεολογική ατζέντα θέλει και είναι ελεύθερος να την προωθεί κιόλας, εφόσον δεν ξεφεύγει από τα πλαίσια της νομιμότητας. Αλλά όταν χρησιμοποιεί την χριστιανική διδασκαλία για να επικυρώσει τις ιδέες του, όταν βαστάει κάποιου είδους "χριστιανόμετρο" με το οποίο μετράει τους πάντες και στέλνει στην «απώλεια» με συνοπτικές διαδικασίες, όσους δεν ταιριάζουν στα μέτρα του, τότε το πράγμα παίρνει μία άλλη μορφή. 

Από πότε οι χριστιανοί άφησαν το γνήσιο πνευματικό μετερίζι και βάλθηκαν ομοθυμαδόν να κάνουν εντατικά μαθήματα περί «καλού χριστιανού ψηφοφόρου»; Ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να βγάζουν τις πολιτικές - κομματικές συντεταγμένες μέσα στις οποίες θα κινείται ο χριστιανός για να είναι «σωστός» και «πολιτικά ορθός»; Και είναι άραγε αυθόρμητες και «αθώες» όλες οι αυτές οι κινήσεις;

Η Εκκλησία βλέπετε, δεν πρέπει να «χώνεται» στα της πολιτείας και να έχει «πολιτικό λόγο» όταν πρόκειται για εθνικά θέματα, για θέματα προστασίας της οικογένειας, της ζωής, της παιδείας, της ιστορίας, της παράδοσης και θέματα προσβολής της πίστης της. Πρέπει να σιωπήσει, να μην «φανατίζει», να μην «διχάζει» και να μην πολιτικολογεί. Βλέπετε όλα τα παραπάνω θέματα ανήκουν στην ατζέντα της «χριστιανικής δεξιάς». Αλλά όχι, πρέπει να χώνεται στα της πολιτείας και να γίνει μάλιστα «σύμμαχος της Αριστεράς» (!) και αρωγός στην δική της πολιτική ατζέντα (νομιμοποίηση μεταναστών, καλλιέργεια «αντιρατσιστικής» φιλο-πολυπολιτισμικής νοοτροπίας, πόλεμο κατά της «ξενοφοβίας», ανοχή στην «διαφορετικότητα», αποδοχή «γάμου» ομοφυλόφιλων, αμβλώσεων, κλπ).  

Θα προσπαθήσω να μην αναφερθώ σε συγκεκριμένα πρόσωπα, συγκεκριμένους χώρους και συγκεκριμένες οργανώσεις, ομάδες του facebook ή και ιστοσελίδες. Γιατί η οργάνωση διαλύεται, η ιστοσελίδα καταργείται, το πρόσωπο φεύγει ή αλλάζει στρατόπεδο, αλλά η ιδεολογία μένει.

Το σίγουρο είναι ότι, τους τελευταίους μήνες, έχουμε στην πατρίδα μας, μία έντονη πολιτικοποίηση - έως και ξεκάθαρηκομματικοποίηση – του χώρου της Εκκλησίας και των χριστιανών γενικότερα (κάνω χρήση του όρου με μια ευρύτερη έννοια).   

Βάλθηκαν όλοι οι καλοί χριστιανοί να μας σώσουν από το «νεοναζισμό» και τον «ρατσισμό» και να μας πουν τι θα λέμε, τι θα διαβάζουμε και τι θα ψηφίζουμε. Γιατί αν δεν ψηφίσουμε «σωστά», ούτε λίγο ούτε πολύ (αφού δεν θα είμαστε καλοί χριστιανοί) θα πάμε στην κόλαση. Συν ότι θα χαθεί η πατρίς. .

Γιατί βλέπετε, πριν τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις και την «εισβολή των ακροδεξιών στη ζωή μας», όλα ήτανειδυλλιακά. Ήταν κάτι σαν τις ταινίες ‘σπαγγέτι γουέστερν’, όπου σε μία ήσυχη ανεμόδαρτη πόλη που η ηρεμία βασιλεύει κάτω από τον καυτό ήλιο, ένα μεσημέρι, την ώρα που ο αγέρας σφυρίζει, οι ξεριζωμένοι θάμνοι πάνε πέρα δώθε στους ήσυχους σκονισμένους δρόμους, τα παράθυρα είναι κλειστά, το άλογο κουνάει νωχελικά την ουρά του, ο Μεξικάνος κοιμάται κάτω από τεράστιο σομπρέρο του, ο σερίφης ξύνει με το μαχαίρι του ένα ξύλο, ο Γκαούτσο Κώτσο χτυπάει το τελευταίο στέικ και ο μικρός Jeffreyδοκιμάζει την καινούργια του πιρόγα, σκάνε μύτη οιντεσπεράντος και παγώνουν όλοι.

Κάπως έτσι «ειδυλλιακά», θέλουν να μας που κάποιοι ότι ήταν τα πράγματα στις… μνημονιακές Σέρρες Μάντρες. Και ξαφνικά όλοι ξύπνησαν μπροστά στον «κίνδυνο». Και να σου τα συνέδρια, το ένα μετά το άλλο, να οι Ημερίδες, οι ανακοινώσεις, οι καταγγελίες, οι εκπομπές, τα αφιερώματα, τα άρθρα, τα βιβλία, τα περιοδικά, οι αναρτήσεις στο διαδίκτυο και πάει λέγοντας.

Έχω την εντύπωση ότι τα γεγονότα έξω από το Χυτήριο έδωσαν το εναρκτήριο λάκτισμα σε ένα ετερόκλητο πλήθος(πλήθος τρόπος του λέγειν) επώνυμων και ανώνυμων‘προοδευτικών’ και ‘ανοιχτόμυαλων’ χριστιανών, που ένιωσαν ότι πρέπει να ‘βγουν μπροστά’ για να φωνάξουν, να καταγγείλουν, να θεολογήσουν και εν τέλει να προστατέψουν το υπόλοιπο (καθυστερημένο και κλειστόμυαλο) κοπάδι από το «κακό λύκο» που θέλει να τα φάει.

Και νάτοι, όλοι μαζί, για τον «ιερό σκοπό». Νεότευκτες χριστιανικές «αντιφασιστικές» πρωτοβουλίες, ‘προοδευτικοί’ ορθόδοξοι θεολόγοι οπαδοί της από-ορθοδοξοποίησης του μαθήματος των θρησκευτικών, «βαθιά και ακλόνητοι ορθόδοξοι» συγγραφείς ομόσταβλοι της Ρεπούση και συνδαιτυμόνες του Λαέρτι και του «ήρωα» της «παστιτσιάδας», «αντισημίτες» «αντισυνομωσιολόγοι» πρωτοπρεσβύτεροι που δηλώνουν «πολίτες του κόσμου», νέο-ορθόδοξοι «αντιρατσιστές» ομοτράπεζοι της πιο hardrock ανθελληνικής ΜΚΟ, διαπρύσιοι κήρυκες του «κοινωνικού ευαγγελίου» που αναπολούν το καθεστώς του ‘συντρόφου’ Τσαουσέκου, θρηνούν για τον χαμό του ‘συντρόφου’ Κιμ Ιλ Σουνγκ, και ίσως και να δικαιολογούν την δίψα για αίμα του ‘συντρόφου’ Πολ Ποτ, ‘νεο-προτεστάντες’ «εικονομάχοι» που προσκυνούν την εικόνα του «αγίου» Τσε, αναρχοχριστιανοί υμνητές του Κουφοντίνα, «μη ηλίθιοι καπιταλιστές» fans του Μπογιόπουλου, καταπιεσμένες πρώην συντρόφισσες, σουπερ-ντούπερ οικουμενιστές ιεράρχες, αμερικανοθρεμμένοι ιεροκήρυκες, αμερικανόφερτοι πάστορες, μονίμως μετανοούντες νεογιάπηδες και Σταλινοτηνέιτζερς με ‘άποψη’.

Όλοι αυτοί, αν δεν το καταλάβατε, «ανησυχούν για την ψυχή μας». Όχι, δεν είναι πολιτικοί που τους ενδιαφέρει η ψήφος μας (τι άλλο άλλωστε να τους ενδιαφέρει τους πολιτικούς;). Δεν είναι στρατευμένοι ιδεολόγοι, διανοητές, ακτιβιστές, διαμορφωτές γνώμης ή μέλη κανενός ‘think tank’. Είναι «απλώς» χριστιανοί και ως εκ τούτου το θέμα το προσεγγίζουν από μία «πνευματική» πλευρά. Διότι κάθε πράξη, κάθε σκέψη, κάθε λόγος και κάθε επιλογή έχει ένα πνευματικό αντίκτυπο τη ζωή του χριστιανού. Και του κάθε ανθρώπου, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι αυτοί οι αριστεροί χριστιανοί (γιατί περί αυτού πρόκειται) απευθύνονται στους χριστιανούς. Στοχεύουν στην συνείδηση του χριστιανού και επιδιώκουν να του την «αλλάξουν». Προκειμένου να τον «σώσουν» και να τον φέρουν στον «σωστό δρόμο». Στο κατά αυτούς «δρόμο του Θεού». Ο οποίος (Θεός), συν τοις άλλοις, είναι και «αλλοδαπός»!

Θα μπορούσαμε φυσικά, να κάνουμε μια συζήτηση. Για όλα εκείνα τα θέματα που τους κάνουν να «ανησυχούν» και τους κάνουν να τσιτώνονται. Θα μπορούσαμε να αφουγκραστούμε τις «ανησυχίες» τους, εάν όλοι οι παραπάνω και όλοι εκείνοι που ενστερνίζονται τις απόψεις τους, γυρνούν κατενθουσιασμένοι από τις ομιλίες τους, διαφημίζουν τα βιβλία τους και κάνουν ‘like’ στα σχόλιά τους, είχαν την ίδια ανησυχία για την «εισβολή των ακρο-αριστερών στην ζωή μας». Είχαν την ίδια «ευαισθησία» για την μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό κατά των Ελλήνων. Εάν η ενασχόλησή τους με το παρελθόν και την ιστορία δεν έφτανε μόνο μέχρι την «Δημοκρατία της Βαϊμάρης», αλλά πέρναγε και από τα γκουλάγκ του Στάλιν, τα κολαστήρια του Τσαουσέκου και του Χότζα το χαφιεδοσύστημα του Χόνεκερ και όλων των άλλων «συντρόφων».

Αλήθεια, πότε μιλήσατε καλοί μου «ανησυχούντες» χριστιανοί για τις σφαγές τόσων αδελφών σας εν Χριστώ στον «κομμουνιστικό παράδεισο»; Ή δεν πήρε τίποτα το αυτί σας; Θα πείτε κάτι για τις εκατόμβες των νεκρών χριστιανών στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ; Για αυτούς που ακόμα βασανίζονται και θανατώνονται στην Κίνα και την Β. Κορέα; Για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου; Για τις εκκλησίες – στάβλους στην κατεχόμενη Κύπρο; Που είναι η ευαισθησία σας; Ή ο μόνος «δράκος του παραμυθιού» είναι ο «νεο-ναζιστικός παγανισμός». Να υποθέσω ότι ο αντιχριστιανικός, αθεϊστικός κομμουνισμός είναι η «καλή νεράιδα του παραμυθιού»;

Αλλά επειδή υπάρχει παράλληλα και (χριστιανική) «ανησυχία» για την "έξαρση της βίας" και τον κίνδυνο«διασάλευσης της τάξης» και «απειλής για το δημοκρατικό πολίτευμα», δεν ακούστηκε ποτέ η χριστιανική σας φωνή για τις ορδές των κουκουλοφόρων, για το κάψιμο της Αθήνας, για τους νεκρούς της Marfin, για τα θύματα της αριστερής και ακροαριστερής τρομοκρατίας, για τον ξυλοδαρμό του καθηγητή θεολογίας επειδή μάζευε τα σκουπίδια στο ΑΠΘ (!), για το πανηγύρι βρωμιάς, ναρκωτικών, λαθρομεταναστών, παραεμπορίου, αριστερής ‘no free speechzone’ και βίας αντιεξουσιαστών στα ελληνικά πανεπιστήμια;

Καμία ανησυχία για αυτά;

Για την άλωση της χώρας από το αλλοδαπό στοιχείο και την αλλοίωση του πληθυσμού μας; Για τα τζαμιά που ξεφυτρώνουν παντού; Για τον τρόμο στις γειτονιές των Αθηνών από τους κατσαπλιάδες που σφάζουν και ρημάζουν για 5 ευρώ; Μήπως οι τρομοκρατημένοι, πολιορκημένοι, καταληστευμένοι και σφαγμένοι Έλληνες δεν αποτελούν«εικόνες του Θεού»; Για την 15χρονη Μυρτώ θα κάνετε καμία Ημερίδα; Για τον 29χρονο Θανάση από την Πάτρα που τον έσφαξαν γιατί τους ενοχλούσε το σκυλί του; Για τον 44χρονο Μανώλη που άφησε την πνοή του στη Γ’ Σεπτεμβρίου για μία βιντεοκάμερα; Για τους παραπάνω και όσους Έλληνες έτυχε να συναντηθούν κάποιο βράδυ με τις «εικόνες του Θεού» αλλά δεν κατάφεραν να το παίξουν «καλοί Σαμαρείτες», γιατί τους ξάπλωσαν κάτω, θα μας θεολογήσετε;

Ως επίλογος:

Σημειώνει η εφημερίδα Δημοκρατία : Η Εκκλησία αποτελούσε για χρόνια τον εύκολο στόχο της Αριστεράς. Με ακραία ξεσπάσματα και εκδηλώσεις άκρατου λαϊκισμού, ανίδεοι βουλευτές (αλλά και ηγέτες) υποστήριζαν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η Εκκλησία πρέπει να...εξαφανιστεί.
Τα πράγματα όμως, άλλαξαν και το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μία προσέγγιση που οδηγεί στο άλλο άκρο και προκαλεί εύλογες απορίες. Ξαφνικά ο μαχητικός κ. Τσίπρας έγινε «φίλος» του Αρχιεπισκόπου και του Οικουμενικού Πατριάρχη. Αλλά και ο κ. Ιερώνυμος σε κάθε ευκαιρία στηρίζει αυτές τις νέες «σχέσεις στοργής»….Το αποκορύφωμα όλων αυτών των διεργασιών είναι ένα συνέδριο που (όπως αποκάλυψε το «Βήμα») θα διοργανωθεί στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο με θέμα «Εκκλησία και Αριστερά» και κεντρικούς ομιλητές τον κ. Ιερώνυμο και τους ηγέτες των αριστερών κομμάτων της χώρας. Η αποδοχή της πρότασης από την πλευρά της Αρχιεπισκοπής προκάλεσε έντονο προβληματισμό σε εκκλησιαστικούς κύκλους. «Τι δουλειά έχει η Εκκλησία να συζητά τις σχέσεις της με κόμματα και ιδεολογίες;»ανέφερε στη «δημοκρατία» ιεράρχης της βόρειας Ελλάδας και πρόσθεσε: «Φαντάζεστε τι σάλος θα είχε ξεσπάσει, αν ο Αρχιεπίσκοπος συμμετείχε σε συνέδριο με θέμα “Εκκλησιά και Δεξιά” και καλεσμένους, μεταξύ άλλων, τονΚαρατζαφέρη και τον Μιχαλολιάκο
Πράγματι προκαλούν απορίες όχι μόνο το θέμα του Συνεδρίου αλλά και η ευκολία με την οποία η Εκκλησία οδηγείται σε παγίδα. Η «αριστερή στροφή» του Αρχιεπισκόπου μπορεί να έχει τις σκοπιμότητές της, αλλά δεν μπορεί να ξεπερνά τα όρια. Φυσικά, ένα ολόκληρο μιντιακό σύστημα χαιρετίζει τώρα αυτή την εξέλιξη, αλλά το ίδιο σύστημα πριν από λίγα χρόνια κατηγορούσε τη λεγόμενη «δεξιά του Κυρίου» για εναγκαλισμό με συγκεκριμένους χώρους. Τώρα η «αριστερά του Κυρίου» είναι καλή και αποδεκτή;

Ω, ναι! Υπάρχει «αριστερά του Κυρίου» και είναι και «καλή» και «αποδεκτή». Για να μην πω και «trendy»...

* Μεταπράτης : ο έμπορος, ο μεσάζοντας κτλ

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

15 Οκτωβρίου 2012

ΝΑ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΗΝ "ΕΛΕΝΗ"

ΤΗΝ "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΤΕ ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ; (video - Όλη η ταινία)

 | Parakato.gr http://www.parakato.gr/2012/10/video_15.html#ixzz29Ntkm6PI

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΜΠΙΣΤΗ (ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΡΕΚΛΑ ΚΑΙ ΦΡΑΓΚΑ ΕΙΜΑΙ ΜΕΣΑ) ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟ (ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΛΟΓΩ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ) ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘEΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ.

Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΤΑΙΝΙΑ "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΓΚΑΤΖΟΓΙΑΝΝΗ. 

 

Η ταινία του 1985 που πολεμήθηκε από τη μεγαλύτερη μερίδα του τύπου στην "σοσιαλιστική" Ελλάδα του Ανδρέα Παπανδρέου και του Χαρίλαου Φλωράκη και αγαπήθηκε από την πλειοψηφία του τύπου στο εξωτερικό.

Στις 28 Αυγούστου 1948 η Ελένη Γκατζογιάννη, σαρανταενός ετών, με την γυναικαδέλφη της Αλέξω, πενήνταέξι ετών, τουφεκίστηκαν από τους κομμουνιστοσυμμορίτες ύστερα από καταδίκη τους σε θάνατο από το ανταρτοδικείο, με την κατηγορία ότι ''κατέστρωσε την απόδραση από το χωριό τεσσάρων παιδιών της (καθώς και της μάνας της, της αδελφής της) και της ανιψιάς της'' για να γλυτώσουν από το παιδομάζωμα των κομμουνιστοσυμμοριτών.

Γυρίστηκε και ταινία η οποία προβλήθηκε μόνο για λίγες ημέρες στην Ελλάδα αλλά λόγω 'δημοκρατικών' απειλών , βομβιστικών επιθέσεων, ξυλοδαρμών και προπηλακισμών των θεατών από τους οργανωμένους οπαδούς του ΚΚΕ, τελικώς η προβολή της διεκόπη με εντολή της κυβέρνησης του "σοσιαλιστή" Ανδρέα Παπανδρέου....

Το γύρισμα των κυρίων σκηνών του έργου στο χωριό Λιά της Ηπείρου, όπου διεδραματίσθησαν τα δραματικά γεγονότα της εκτελέσεως της μητέρας του Ελένης και της Θείας του Αλέξως από τους κομμουνιστές και που περιγράφονται στο βιβλίο ''Ελένη'' του Νίκου Γκατζογιάννη, απαγορεύτηκαν υπό της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ και τελικά η ταινία γυρίστηκε στην.... Ισπανία!!!!!

Σημείωμα του συγγραφέα:..........

Ο κόσμος όπου έζησε και πέθανε η Ελένη αναπλάστηκε στο βιβλίο αυτό όχι μόνον από τις δικές μου αναμνήσεις και των αδερφάδων μου, αλλά και από τις θύμησες πάμπολλων ανθρώπων που ζουν τώρα σκορπισμένοι σε καμιά δεκαριά χώρες.

Όλα τα ονόματα, οι τόποι και οι ημερομηνίες είναι πραγματικά.

Κάθε περιστατικό που περιγράφεται στο βιβλίο και που δεν το είδα με τα μάτια μου, μου το έχουν περιγράψει τουλάχιστον δύο μάρτυρες με τους οποίους μίλησα χωριστά. Όλες οι συνομιλίες έχουν μαγνητοφωνηθεί — κρυφά στην περίπτωση δύστροπων μαρτύρων.

Οι απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες και τα ντοκουμέντα που συγκέντρωσα — εφημερίδες, ημερολόγια, επιστολές, στρατιωτικές εκθέσεις, φωτογραφίες, χάρτες επιχειρήσεων — γεμίζουν ένα τοίχο με φακέλους στο σπίτι μου.

Νίκος Γκατζογιάννης

@@@Η ταινία «Ελένη» (1985), βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Νίκου Γκατζογιάννη, το οποίο αναφέρεται στην περίοδο του εμφυλίου, όταν ο συγγραφέας-δημοσιογράφος ζούσε -παιδί ακόμα- στο χωριό του, τον Λια Θεσπρωτίας. Τα γεγονότα και τα πρόσωπα της «Ελένης» είναι πραγματικά (είναι μερικώς διασκευασμένα σε κάποια σημεία για τις ανάγκες της ταινίας) και εξιστορούν το παιδομάζωμα που επέβαλλαν οι αντάρτες του ΕΛΑΣ (αρχικά) και του ΔΣΕ στα χωριά που καταλάμβαναν. Η Ελένη Γκατζογιάννη, μητέρα του Νίκου Γκατζογιάννη, θα πληρώσει με την ζωή της, την προσπάθειά της να γλυτώσει τα παιδιά της, βοηθώντας τα να δραπετεύσουν για να μην πέσουν στα χέρια των ανταρτών. Ο Νίκος Γκατζογιάννης, θα επιστρέψει, χρόνια αργότερα, στην Ελλάδα σαν ανταποκριτής των Νιου Γιορκ Τάιμς και θα προσπαθήσει ν' αναζητήσει τους υπαίτιους του θανάτου της μητέρας του.

Η ταινία, ουσιαστικά τελεί υπό καθεστώς (ημι)απαγόρευσης προβολής στην Ελλάδα. Δεν έχει προβληθεί ποτέ από κρατικό ή δημοτικό τηλεοπτικό σταθμό (διατίθεται μόνο σε βιντεοκλάμπς). Η κυβέρνηση Παπανδρέου είχε αρνηθεί να γίνουν τα γυρίσματα στην Ελλάδα και τους αυθεντικούς χώρους (η ταινία γυρίστηκε στην Ισπανία), ενώ η προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους διακόπηκε μετά από λίγες ημέρες, όταν υπήρξαν αντιδράσεις από το ΚΚΕ και οπαδοί του προπηλάκιζαν τους θεατές που πήγαιναν να την δουν.

 | Parakato.gr http://www.parakato.gr/2012/10/video_15.html#ixzz29Ntkm6PI

4 Οκτωβρίου 2012

ΟΤΑΝ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΒΓΑΖΕΙ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ....

ΟΤΑΝ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΒΓΑΖΕΙ ΤΗΝ ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΓΑΘΟΥ ΦΙΛΟΛΑΪΚΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΑΠΑΙΣΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ!

ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΑΡΔΗΝ" ΑΛΙΕΥΣΑ ΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΕΙΜΕΝΟ (ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΔΩ: http://ardin-rixi.gr/archives/8352

ΒΛΕΠΟΜΕ ΕΔΩ ΤΟ ΠΟΣΟΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΣΙ ΤΗΣ ΟΤΑΝ ΜΑΧΕΤΑΙ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΚΙΝΗΣΙ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ! ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΘΡΗΝΟΔΟΥΣΕ ΔΙΟΤΙ ΗΤΟ ΑΠΗΓΟΡΕΥΜΕΝΗ, ΤΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΑΙΔΩ ΖΗΤΕΙ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΗ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ! 
ΓΙΑΤΙ? ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ! ΛΕΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ! ΣΥΓΓΝΩΜΗΝ, ΔΗΛΑΔΗ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑΜΑΙ ΝΑΖΙΣΤΗΣ??? ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΧΩ ΚΥΡΙΕ ΜΟΥ, ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΤΣΩΡΤΣΙΛ-ΡΟΥΖΒΕΛΤ-ΣΤΑΛΙΝ?? ΓΙΑΤΙ ΚΕΡΔΙΣΕΣ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ?? ΑΙ! ΠΕΣ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ! ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ, ΠΕΣ ΤΟ! ΕΧΩ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΝΩ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ! ΕΤΣΙ ΠΕΣ! ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΜΑΣΤΕ!

ΜΙΚΡΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΜΕΡΙΚΩΝ ΦΡΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ:
Α. Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΕΤΑΕΙ ΛΑΣΠΗ, ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ "ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ" ΓΙΑΤΙ??? ΝΑ ΜΑΣ ΕΞΗΓΗΣΕΤΕ ΚΥΡΙΕ ΤΟ ΓΙΑΤΙ! ΕΜΕΙΣ ΔΥΟ ΜΟΝΟ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ!
1. ΤΟ ΚΚΕ-ΕΑΜ-ΕΛΛΑΣ-ΟΠΛΑ-ΚΥΒΕΡΝΗΣΙ ΤΗΣ ΠΕΕΑ, ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΜΥΡΙΑΔΕΣ (ΝΑΙ ΜΥΡΙΑΔΕΣ, ΑΝΩ ΤΩΝ 10.000 ΑΘΩΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ)!
ΚΑΙ 2. ΤΗΝ 17Ν ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΘΥΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ, ΤΗΝ ΕΠΟΧΗΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΨΕΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ Ο κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑΣ ΗΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΣ ΣΤΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΠΑΝΕΛ ΠΡΟΒΑΛΟΝΤΑΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ "ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΣΑΝ" ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΟΡΓΑΝΩΣΙΝ (ΠΑΡ' ΟΤΙ ΤΟΝ ΕΧΛΕΥΑΖΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΑ ΑΥΤΟΝ ΣΤΙΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΤΗΣ "ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΑΚΟ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ")!

Β. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ "διαπιστωμένα: απειλεί έμπρακτα με κατάλυση του πολιτεύματος"! ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΜΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ "ΑΠΕΙΛΕΙ ΕΜΠΡΑΚΤΑ", ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΑΠΕΙΛΕΙ ΡΗΤΩΣ! ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ ΤΟ ΚΚΕ ΡΗΤΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΔΙΑΛΑΛΕΙ ΟΤΙ ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΛΥΣΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ! ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ "ΠΡΟΒΑ" ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ!

------------------------------------------------------------------
Για όλους τους παραπάνω λόγους, η πολιτική αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής θα πρέπει να είναι άμεση, σκληρή και χωρίς αναστολές. Διακυβεύονται πολύ περισσότερα από τον απλό εξευτελισμό ενός ήδη εξευτελισμένου πολιτικού συστήματος. Δύο λύσεις άμεσης αντιμετώπισης του φαινομένου ουσιαστικά πέφτουν στο τραπέζι. Η μία, είναι η «στρατιωτική» αντιπαράθεση με την Χρυσή Αυγή στο ίδιο της το πεδίο, το πεζοδρόμιο και η «στρατιωτική» κατανίκησή της. Με βάση την παραπάνω ανάλυση, μια τέτοια «λύση» είναι ακριβώς αυτό που επιδιώκει η Χρυσή Αυγή αυτή τη στιγμή! Και δυστυχώς είναι έτοιμοι να της το προσφέρουν ο αναρχικός συμμοριτισμός και τμήμα του ανεγκέφαλου αριστερισμού.
Η άλλη λύση, που υποστηρίζει και ο γράφων το σημείωμα, είναι η συγκρότηση ενός πλατιού πολιτικού και κοινωνικού μετώπου που θα βάλει σαν κύριο στόχο του την απαγόρευση λειτουργίας της Χρυσής Αυγής και την καθαίρεση των βουλευτών της. Μια δολοφονική οργάνωση, η οποία διαπιστωμένα: απειλεί έμπρακτα με κατάλυση του πολιτεύματος, αντιποιείται τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές, οργανώνει (και επαίρεται γι αυτό) τάγματα εφόδου με επικεφαλής βουλευτές της, οργανώνει πογκρόμ σε βάρος ανυπεράσπιστων μεταναστών ή πολιτικά αντιπάλων, δεν αποτελεί θέμα πολιτικής αντιμετώπισης αλλά δικαστικής και αστυνομικής. Είναι αδιανόητο η παραπάνω πολιτική πρακτική και στόχευση να χρηματοδοτείται με χρήματα του ελληνικού λαού και να διευκολύνεται με τις πρόνοιες του συστήματος για τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Εφ’ όσον η ηγεσία της Χρυσής Αυγής απειλεί να φέρει την πολιτική αντιπαράθεση με το «προδοτικό πολιτικό σύστημα» στο πεζοδρόμιο, ας το κάνει χωρίς όμως τα λεφτά, τους πόρους και την ασυλία που της προσφέρει το ίδιο το «προδοτικό πολιτικό σύστημα». Μια τέτοια εξέλιξη δεν αποστερεί τη Χρυσή Αυγή μόνο από κρίσιμους για την οργανωτική της ανάπτυξη πόρους αλλά προκαλεί και σαστισμάρα ή ανησυχία και στα άρτι και αθρόως εγγεγραμμένα μετά τις εκλογές νεαρά μέλη της, αποκόπτοντας τη δυναμική στρατολόγησης που έχει αναπτύξει. Ας μην ανησυχούν, λοιπόν, αρκετοί φίλοι ότι μια τέτοια κίνηση θα «ηρωοποιούσε» την Χρυσή Αυγή στα μάτια του κόσμου. Ο «κόσμος» που προσεγγίζει τη ναζιστική οργάνωση είναι κόσμος που έλκεται από το Κράτος και την Ισχύ, το Νόμο και την Τάξη. Συνεπώς, όταν ο νόμος και το κράτος στρέφεται ενάντια στην οργάνωση, περισσότερο ο κόσμος τους θα «μουδιάσει» παρά θα εξεγερθεί. Επιπροσθέτως, η «ηρωοποίηση» χρειάζεται και ήρωες. Και μόνο τέτοιους δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις τα θρασίμια που αποτελούν τον σκληρό πυρήνα της οργάνωσης ή τους δεκάδες καφενόβιους νεαρούς και τα χουλιγκανάκια που στρατολογούνται εσχάτως. Τέλος, η κίνηση αυτή αποθαρρύνει και πλευρές του κράτους ή των αρχουσών ελίτ, που θα επιθυμούσαν, για τους δικούς τους λόγους, να «παίξουν» με τη Χρυσή Αυγή, να το πράξουν με μια παράνομη πλέον οργάνωση.
Τελειώνοντας, είναι σαφές ότι η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής θα πρέπει να είναι πολιτική και άμεση, με όρους νομιμότητας. Κανένας δισταγμός ή συμψηφισμός δεν θα πρέπει να μας εμποδίσει από κάτι τέτοιο. Είναι τέτοια η κοινωνική κατάρρευση και το πολιτικό κενό στη χώρα αυτή τη στιγμή, τέτοιος ο ιδεολογικός αφοπλισμός του λαού, που αν το φαινόμενο Χρυσή Αυγή δεν αρχίσει να αντιμετωπίζεται από τώρα, θα καταστεί ανεξέλεγκτο, ακόμα και με κάποια άλλη μορφή. Φυσικά, η πρόταση για άμεση πολιτική δράση εναντίον της εγκληματικής νεο-ναζιστικής οργάνωσης με τίποτε δεν σημαίνει ότι οι αιτίες και οι παράγοντες που οδήγησαν στην ανάδυση του επικίνδυνου και θλιβερού αυτού φαινομένου παύουν να είναι ενεργοί. Το αντίθετο. Γι’ αυτό και, μαζί με την άμεση πολιτική δράση, οφείλει να ενταθεί ο μακρύς, δύσκολος και επώδυνος αγώνας για αντιμετώπιση των συνεπειών της κρίσης και των πολιτικών του μνημονίου και κυρίως η ιδεολογική και προγραμματική δουλειά που απαιτείται γι’ αυτό.
Ο πολιτικός χώρος της Κίνησης Πολιτών Άρδην οφείλει να πάρει την πολιτική πρωτοβουλία για μια συνολική αντεπίθεση απέναντι στην Χρυσή Αυγή και να θέσει άμεσα το αίτημα του να τεθεί εκτός νόμου η νεο-ναζιστική οργάνωση.

1 Οκτωβρίου 2012

Η ίδρυση του ΕΑΜ «για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης»

Η ίδρυση του ΕΑΜ «για την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης»



Συμπληρώθηκαν αυτές τις ημέρες 71 χρόνια από την ίδρυση του ΕΑΜ (27/09/1941) και ευκαιρίας δοθείσης ξεσπάθωσε το κομμουνισταριό. Για την «καθοριστική συμβολή της Σοβιετικής Ένωσης στη συντριβή του χιτλεροφασισμού» μίλησε ο ΣΥΡΙΖΑ, για την «συμβολή της Ελλάδας για τη νίκη στην Ευρώπη δίπλα στον ηρωικό τιμημένο κόκκινο στρατό που ύψωσε τη νικηφόρα για τους λαούς κόκκινη σημαία στο Ράιχσταγκ» μίλησε το ΚΚΕ, στα επετειακά μηνύματά τους για την ίδρυση του ΕΑΜ.
Τι σχέση είχε το ΕΑΜ με την Σοβιετική Ένωση και τον «τιμημένο κόκκινο στρατό»; Μεγάλη! Έως την 22α Ιουνίου 1941, που έγινε η γερμανική επίθεση στον… παράδεισο των Σοβιέτ, ίσχυε το σύμφωνο Ρίμπεντροπ-Μολότωφ και οι ανά τον κόσμο κομμουνιστές δεν ήσαν καθόλου μα καθόλου… αντιστασιακοί. Μάλιστα, στην Ελλάδα είχε ήδη συμβεί η πρώτη πράξις συνεργασίας του ΚΚΕ με τις δυνάμεις κατοχής. Επρόκειτο για την απελευθέρωση από την Ακροναυπλία 25 κρατουμένων κομμουνιστών, κατ’ απαίτησιν της βουλγαρικής πρεσβείας, εφόσον οι 25 εδήλωσαν «Βούλγαροι». Για καλή τύχη των εν Ελλάδι κομμουνιστών (καθότι η συνεργασία θα προχωρούσε περαιτέρω και θα εκτίθονταν περισσότερο…) η γερμανική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ δεν άργησε κι έτσι εν μία νυκτί μεταμορφώθηκαν σε «αντιστασιακούς» και «πατριώτες», ένεκα της ανάγκης.
Λίγες ημέρες μετά την γερμανική επίθεση, η Μόσχα έδωσε εντολή στα κατά τόπους όργανά της, να οργανώσουν ανταρτικά κινήματα, για να υποχρεώνονται οι Γερμανοί να διατηρούν επαρκή στρατεύματα στις κατεχόμενες χώρες, στρατεύματα τα οποία σε διαφορετική περίπτωση θα αποστέλλονταν στο ανατολικό μέτωπο.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, συνεκλήθη η 6η Ολομέλεια του ΚΚΕ, προκειμένου να ρυθμίσει την άμεση εκτέλεση της σοβιετικής εντολής. Ιδού η απόφαση ιδρύσεως του ΕΑΜ: «Η υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης, η υποστήριξη της νίκης της με όλα τα μέσα είναι ύψιστο καθήκον κάθε κομμουνιστή, κάθε εργαζόμενου, κάθε ανθρώπου που θέλει τη λευτεριά της χώρας του από τον φασιστικό ζυγό. Οι κομμουνιστές ποτέ δεν ξεχνάνε, πως σε τελευταία ανάλυση η Σοβιετική Ένωση είναι ο κοινός εχθρός όλων των ιμπεριαλιστών. Όμως, οι κομμουνιστές οφείλουν να δουν, ότι στο σημερινό στάδιο της αντισοβιετικής επίθεσης, ο φασισμός είναι ο κύριος εχθρός όχι μόνο του πρώτου σοσιαλιστικού κράτους, αλλά και κάθε δημοκρατικής κατάκτησης του λαού. Γι’ αυτό πρέπει να υποστηρίζουν κάθε προσπάθεια που θα τείνει στην συντριβή του φασισμού και στην υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης». Μια παρατήρηση με μεγάλη σημασία: η απόφαση αρχίζει και τελειώνει με την ίδια φράση «υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης». Αυτός ήταν ο αποκλειστικός σκοπός του ΚΚΕ και του δημιουργήματός του, του ΕΑΜ!
Ήταν, όμως, εις θέσιν το ΚΚΕ να οργανώσει αντάρτικο την εποχή εκείνη; Ας δούμε τι λέει το ίδιο το ΚΚΕ, μέσα από τα «Επίσημα Κείμενα»: «Η κατάπαυση του ελληνοϊταλικού πολέμου βρήκε τις ελεύθερες δυνάμεις του κόμματος χωρίς ηγεσία, διασκορπισμένες σε πολλές ομάδες, ανίκανες να οργανώσουν ένα μαζικό αγώνα διότι τα ηγετικά όργανα είχαν αναμιχτεί με πράκτορες της αστυνομίας και άλλα μη εμπνέοντα εμπιστοσύνη στοιχεία». Πράγματι, το ΚΚΕ ήταν διαλυμένο, από το εθνικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, η αντικομμουνιστική πολιτική του οποίου στηριζόταν σε δύο άξονες. Πρώτα-πρώτα, το καθεστώς άσκησε πραγματική κοινωνική πολιτική, που ανακούφισε τις λαϊκές μάζες. Έτσι, σταμάτησε η εκμετάλλευση της λαϊκής δυστυχίας από τον κομμουνισμό. Παράλληλα, μέσω του δαιμόνιου υπουργού Ασφαλείας Κων/νου Μανιαδάκη, διέλυσε τον κομματικό μηχανισμό του ΚΚΕ. Χρησιμοποίησε προς τούτο πράκτορες της Αστυνομίας που εισχώρησαν στον μηχανισμό του ΚΚΕ και κάποιους αποστάτες («δηλωσίες») του κόμματος. Έφθασε μάλιστα στο σημείο να στήσει δικές του «τοπικές επιτροπές» του ΚΚΕ, με επικεφαλείς αστυνομικούς και δηλωσίες. Αργότερα δε, έφτιαξε δική του Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, ενώ εξέδιδε και τον (παράνομο φυσικά) «Ριζοσπάστη», στα πιεστήρια της Ασφαλείας. Οι ευφυέστατες αυτές κινήσεις έφεραν μεγάλη σύγχυση και δισπιστία στους κομμουνιστές, που δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν ποιοι είναι οι αληθινοί και ποιοι οι ψεύτικοι.
Πελαγοδρομώντας και μαζεύοντας τα κομμάτια του, το ΚΚΕ έφτιαξε μια υποτυπώδη οργάνωση περί τον Σεπτέμβριο του 1941, όπου συνήλθε και πάλι η Κ.Ε. (7η Ολομέλεια), που αποφάσισε την ίδρυση του ΕΑΜ, με πρωταρχικό σκοπό την «υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης» και δευτερεύοντα την κατάληψη της εξουσίας αμέσως μετά την απελευθέρωση, και πάλι προς εξυπηρέτηση της μαμάς Μόσχας. Έτσι, στις 27 Σεπτεμβρίου ιδρύθηκε το ΕΑΜ, από το ΚΚΕ κι άλλα τρία κομματίδια-σφραγίδες, το «Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος» του Χωμενίδητην «Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας» του Τσιριμώκου και το «Αγροτικό Κόμμα Ελλάδος» του Βογιατζή. Τι οδήγησε το ΚΚΕ να βρει… συνεταίρους στην ίδρυση του ΕΑΜ; Επρόκειτο για ένα ακόμα τέχνασμα των κομμουνιστών. Επειδή, όπως είπαμε, το ΚΚΕ είχε τότε μηδενική απήχηση στον λαό, η ίδρυση μιας ανοικτά κομμουνιστικής οργανώσεως ήταν εξ’ αρχής καταδικασμένη σε αποτυχία. Οπότε, η μόνη λύση για την αποδοχή του ΕΑΜ, ήταν να μην εμφανίζονται οι κομμουνιστές στην «βιτρίνα» του. Πράγματι, ούτε στην ιδρυτική διακήρυξη του ΕΑΜ ούτε στα πρώτα του κείμενα γινόταν λόγους για τους αληθινούς πολιτικούς του σκοπούς. Αναφέρονταν μόνον γενικόλογες και γενικώς αποδεκτές πολιτικές διακηρύξεις, περί σχηματισμού μιας προσωρινής κυβερνήσεως από το ΕΑΜ μετά την απελευθέρωση, η οποία θα αναλάμβανε την διενέργεια εκλογών. Τίποτα παραπάνω.
Ακόμα και το πρώτο συνθετικό του τίτλου του ΕΑΜ (το «εθνικό») δεν είχε μέχρι τότε χρησιμοποιηθεί ποτέ και πουθενά από τους κομμουνιστές, αντιθέτως τους προκαλούσε –και τους προκαλεί ακόμα- συμπτώματα… αλλεργίας. Προκειμένου, όμως, να εξαπατήσουν τους λαούς, οι κομμουνιστές δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν οποιονδήποτε ψευδεπίγραφο τίτλο. Την ίδια δόλια τακτική ακολούθησαν κι άλλα Κ.Κ. της Ευρώπης, όπως του Τίτο στην Γιουγκοσλαβία, του Χότζα στην Αλβανία κ.α. Ακόμα και ο «πάνσοφος» Στάλιν, μόλις είδε την ραγδαία γερμανική προέλαση στα εδάφη της ΕΣΣΔ και την απροθυμία των λαών που συναποτελούσαν την ΕΣΣΔ να την υπερασπισθούν (υποδέχονταν τους Γερμανούς ως απελευθερωτές), έκανε πέρα τον μαρξισμό-λενινισμό κι έπαιξε το χαρτί του εθνικισμού. Ονόμασε την μάχη «Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο», ανέσυρε ήρωες της τσαρικής εποχής για να παραδειγματίσει τους Ρώσσους, άνοιξε τις εκκλησίες που τις είχε μετατρέψει σε αποθήκες και στάβλους, διόρισε Πατριάρχη «πασών των Ρωσσιών» κι έφτασε μέχρι του σημείου να διαλύσει κι αυτήν ακόμα την Κομμουνιστική Διεθνή και να αντικαταστήσει την Διεθνή από τον εθνικό ύμνο της ΕΣΣΔ μ’ έναν νέο «πατριωτικό» ύμνο, που εξυμνούσε την «Μεγάλη Ρωσσία» και την σλαβική ψυχή.
Να πω κι ένα ευτράπελο, πλην όμως ενδεικτικό της ρωσσοδουλείας των εγχωρίων κομμουνιστών. Ακόμη κι ο επίσημος ύμνος του ΕΑΜ ήτο προσηρμοσμένος στον ρυθμό της ρωσσικής μπαλαλάϊκας!
Τον πρώτο καιρό της ιδρύσεώς του, το ΕΑΜ δεν είχε στρατιωτικό σκέλος, ούτε και ενεργή ένοπλη δράση. Το στρατιωτικό σκέλος του ΕΑΜ, ο διαβόητος ΕΛΑΣ, ιδρύθηκε στα χαρτιά λίγους μήνες αργότερα (τον Ιανουάριο του ’42). Όμως, η ουσιαστική έναρξη της μαζικής συμμοριακής δράσεώς του, τοποθετείται στις αρχές του 1943. Ήταν η αρχή των δεινών του Ελληνισμού…
Γ. Δημητρακόπουλος

10 Σεπτεμβρίου 2012

ΜΙΣΟΥΝ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ.....


Αυτό είναι το περιβόητο “ήθος της Αριστεράς” και των “κοινωνικών αγωνιστών”





Αυτό είναι το περιβόητο “ήθος της Αριστεράς” και των “κοινωνικών αγωνιστών”
Έγδυσε ανήλικο επειδή είχε στη μπλούζα του την ελληνική σημαία!
Η θέα της Ελληνικής Σημαίας και του Σπαρτιάτη βασιλιά Λεωνίδα στην μπλούζα ενός ανήλικου αγοριού ..."ερέθισε" έναν 35χρονο αναρχικό, που δεν δίστασε να αναγκάσει το 12χρονο παιδί να ...γδυθεί στην κεντρική πλατεία της Λάρισας!
Το απίστευτο περιστατικό συνέβη τη στιγμή που ο 12χρονος έκανε βόλτα στην πλατεία με έναν φίλο του. Όταν το παιδί είδε τον 35χρονο να έρχεται οργισμένος προς το μέρος του και να του ζητά επιτακτικά να βγάλει αμέσως τη μπλούζα, τα έχασε και δεν τόλμησε να αντιδράσει, Έβγαλε την μπλούζα και αναγκάστηκε να επιστρέψει ημίγυμνος στο σπίτι του με δάκρυα στα μάτια!
Mόλις τον είδαν έτσι οι γονείς του, υπέβαλαν αμέσως μήνυση κατά του 35χρονου δράστη στο αστυνομικό τμήμα της πόλης.
Οι άνδρες της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. που ξεκίνησαν έρευνες, δεν άργησαν να τον εντοπίσουν και να τον συλλάβουν, ενώ στο σακίδιό του βρήκαν και την μπλούζα του 12χρονου που είχε κρατήσει ως… τρόπαιο του «κατορθώματός» του!

13 Αυγούστου 2012

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΕ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ!

ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ! ΣΕ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ!
1. ΥΠΕΡ ΤΗΣ "ΠΟΛΥΦΥΛΕΤΙΚΟΤΗΤΟΣ" ΑΛΛΑ ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΙ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΟΠΟΥ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΟΤΙ ΥΨΩΘΗΚΑΝ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ!
2. ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ ΟΜΩΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΣΟΥΠΕΡ-ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ, ΣΟΥΠΕΡ-ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟΥ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ!
3. ΥΠΕΡ ΤΟΥ "ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ" ΑΛΛΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΙ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΑΛΛΩΣΤΕ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ Κ. ΜΑΡΚ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΣΣΔ (ΤΑ "ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΟΛΛΑΡΙΑ") ΕΩΣ ΤΟΥΣ "ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ"!
===================================
ΑΠΟ ΤΑ "ΚΑΤΟΧΙΚΑ ΝΕΑ"
http://www.katohika.gr/2012/08/blog-post_9751.html

Τι έχει να πει η Σοφία Σακοράφα για την μελλοντική ΥΠΕΞ του ΣΥΡΙΖΑ; Κατάπτυστο άρθρο της Χίλαρυ του ΣΥΡΙΖΑ! Το γεράκι των σιωνιστών στο Συριζα, ξεπέρασε το γΑΠ και με άρθρο της νομιμοποιεί το σιωνιστικό ναζιστικό ισραηλινό καθεστώς!



Ανάξιο κριτικής είναι το βαθύ σιωνιστικό-ναζιστικό κείμενο της "αριστερής" εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ και παρ’ ολίγο υπουργού Εξωτερικών σε εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην υπαλλήλου του Άκη Τσοχατζόπουλου.
Η μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε όργανο της ιμπεριαλιστικής πολιτικής στην καυτή Μέση Ανατολή -είναι και υπόθεση του λαού που στήριξε ελπίδες στο Σύριζα-, έρχεται αντιμέτωπη με την ιστορία και τους αγώνες της αριστεράς και η σιωπή, η ανοχή είναι συνενοχή σε πολιτικές σαν αυτή της κυρίας Δούρου.
Η Σοφία Σακοράφα δεν έχει το δικαίωμα της σιωπής!
Ο Π. Κουρουμπλής δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα!
Είναι δυνατόν η κα Δούρου να αλλάζει την αριστερά χωρίς κιχ; Να τολμά χωρίς ντροπή την ταύτισή της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ με τα ΝΑΤΟϊκά συμφέροντα και κανένας να μην μιλάει;
Ο τόπος, η αριστερά δεν έχουν την πολυτέλεια άλλων προδοσιών! Πρέπει εδώ και τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ να...
ξεκαθαρίσει αν είναι με τους λαούς ή με τον ιμπεριαλισμό!
Τίποτα δεν είναι τυχαίο σ’ αυτή τη ζωή… Ο πόλεμος στην «επικοινωνία»-προπαγάνδα έχει κορυφωθεί. Τα κείμενα της Mossad, κατάλληλα επεξεργασμένα, διοχετεύονται σε μεγαλοδημοσιογράφους, αλλά και σε αναδυόμενα πλήρως ελεγχόμενα πολιτικά «αστέρια». Αμέτρητα μαύρα δολάρια στην προπαγάνδα (ξεχνάμε την περίπτωση της μαρτυρικής Κύπρου και το σχέδιο Ανάν;), αμέτρητες οργανώσεις, κόμματα, πολιτικοί σε payroll για τον έλεγχο της κοινής γνώμης!
Τα έχουμε γράψει και ξαναγράψει... δυστυχώς η ζωή μας δικαιώνει τραγικά!
Άραγε κατάλαβε ή δεν κατάλαβε η Χίλαρυ του ΣΥΡΙΖΑ πως ξεπλένει τον εγκληματία πολέμου Πέρες, πως καλύπτει τον σιωνισμό με την έντεχνη επίκληση και προβολή του εβραϊσμού; Κυρία Δούρου ποιος μίλησε για εβραίους; Το βάζετε ως φερετζέ των δικών σας σιωνιστικών επιδιώξεών σας;
Τι συμβαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ; Ενσωματώθηκε ολοκληρωτικά στον “εκσυγχρονισμό” αναζητώντας το ρόλο της ΔΗΜΑΡ;
Kάτω τα χέρια από τη Συρία! ‘Oτι κρύβουν τα ΜΜΕ & οι δημοσιογράφοι Υπηρεσίας για την ιμπεριαλιστική επίθεση εναντίον της Συρίας!
=======================
Το κατάπτυστο κείμενο της Χίλαρυ του ΣΥΡΙΖΑ στην "Αυγή" ως έχει:
ΤΗΣ ΡΕΝΑΣ ΔΟΥΡΟΥ

Η τριήμερη επίσκεψη, στις αρχές της εβδομάδας, του προέδρου του κράτους του Ισραήλ, Σιμόν Πέρες, ήλθε ως ανταπόδοση αντίστοιχης επίσκεψης πέρσι τον Ιούλιο του Προέδρου Παπούλια σε Ισραήλ και Παλαιστινιακά εδάφη. Το γεγονός ότι τούτη την περίοδο πρόεδρος του Ισραήλ είναι ένας από τους τελευταίους ιστορικούς ηγέτες της χώρας, ο άνθρωπος του οποίου η προσωπική ιστορία αποτελεί την ενσάρκωση των περιπετειών του εβραϊκού λαού στη διάρκεια του 20ού αιώνα (γεννήθηκε το 1923 στη Λευκορωσία και μετανάστευσε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 στην, υπό βρετανική Εντολή, Παλαιστίνη), προσέδωσε στην επίσκεψη μια ιδιαίτερη υπέρ-αξία. Όλα δείχνουν ότι ο άνθρωπος που διατέλεσε υπουργός σε κρίσιμα πόστα, που σήκωσε, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το βάρος των διαπραγματεύσεων με τον Γιάσερ Αραφάτ και που συνέβαλε στο να μπουν οι σχέσεις Ισραήλ και Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), στη βάση της αμοιβαίας αναγνώρισης, ανοίγοντας έτσι νέους ορίζοντες, δεν κοιτάζει πίσω. Ο 89χρονος Πέρες, που σε λίγες μέρες θα γιορτάσει τα γενέθλιά του, δεν αναμασά το παρελθόν αλλά φροντίζει να τονίζει στις παρεμβάσεις του ότι το μέλλον ανήκει στις νέες γενιές, επιμένοντας στην ανάγκη του εκσυγχρονισμού της εκπαίδευσης, ανταλλαγής τεχνογνωσίας, ανάπτυξης των νέων τεχνολογιών, που μπορούν να συμβάλλουν στη μεγιστοποίηση, για παράδειγμα, της γεωργικής εκμετάλλευσης.
Ωστόσο σήμερα, στη δύση του πολιτικού του βίου, ο Σιμόν Πέρες, που για χρόνια εξέφραζε την αριστερή εκδοχή της ισραηλινής πολιτικής σκηνής, αποτελεί πλέον μια… «παραφωνία», με την έννοια ότι τη στιγμή που το γειτονικό περιβάλλον του Ισραήλ αλλάζει καταλυτικά και με ραγδαίους ρυθμούς, η ίδια η χώρα συντηρητικοποιείται σε όλα τα επίπεδα: πολιτικό, κοινωνικό και κυριότερα, ηθικό. Μοιάζει δηλαδή σαν να συμβαίνει αυτό που επεσήμανε σε συνέντευξή του, ο γνωστός συγγραφέας Ντέιβιντ Γκρόσμαν: το γεγονός της επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες κατοχής των παλαιστινιακών εδαφών, η περιφρονητική στάση του ισραηλινού στρατού έναντι των Παλαιστινίων (στοχευμένες εκτελέσεις δήθεν «τρομοκρατών», αυθαίρετες κατεδαφίσεις σπιτιών Παλαιστινίων, παράνομος πολλαπλασιασμός εβραϊκών οικισμών, ασύδοτη δράση Εβραίων εποίκων, κ.ά.), έχουν πλέον «μολύνει» βαθιά την ίδια την ισραηλινή κοινωνία… «Μπορεί να πει κανείς ότι ο τρόπος που το Ισραήλ μεταχειρίζεται τους Παλαιστινίους τα τελευταία 44 χρόνια, καθόρισε την κυβερνητική συμπεριφορά και έναντι των ίδιων των Ισραηλινών πολιτών. Δηλαδή δεν μπορεί να έχουμε αυτό το αμοραλιστικό ή διπλής ηθικής σύστημα έναντι των υπό κατοχή Παλαιστινίων και ένα εντελώς διαφορετικό έναντι των Ισραηλινών πολιτών! Στο τέλος το πρώτο διεισδύει στα δικά σου όργανα. Αυτό συνέβη και με εμάς» (Κυριακάτικη Αυγή, 14 Αυγούστου 2011).
Σήμερα οι σχέσεις Ισραήλ - Παλαιστινίων βρίσκονται σε νεκρό σημείο. Ποιον εξυπηρετεί αυτό; Σίγουρα τους ακραίους της κάθε πλευράς και βέβαια όχι την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή, η οποία πλέον έχει για τα καλά εισέλθει σε περίοδο δομικών αναταράξεων, με άγνωστη έκβαση. Η κατάρρευση των αυταρχικών καθεστώτων έφερε στο προσκήνιο ισλαμιστικά κινήματα, σε Τυνησία και Αίγυπτο - γεγονός που αλλάζει άρδην τους πάγιους σχεδιασμούς του Ισραήλ -, οι εξελίξεις για παράδειγμα σε αυτό που εξελίσσεται σε no man’s land Χερσόνησο του Σινά, είναι ενδεικτικές…
Στο μεταξύ τα μέτωπα αντί να κλείνουν, αυξάνονται. Στο ανοικτό θέμα του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, που μέχρι σήμερα κατείχε αποκλειστική θέση στο επίκεντρο του ισραηλινού ενδιαφέροντος, ήλθε να προστεθεί, βίαια, εδώ και πάνω από 17 μήνες, η σταδιακή κατάρρευση του αλλαουϊτικού, φιλοϊρανικού καθεστώτος της Δαμασκού. Όσο παράδοξο κι αν φαίνεται, σήμερα το Ισραήλ είναι υπέρ της όσο το δυνατόν μεγαλύτερης παράτασης του status quo, και τούτο γιατί η σύνθεση της «πολύχρωμης» αντιπολίτευσης - π.χ. η διοίκηση του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» βρίσκεται στην Τουρκία ενώ είναι αποδεδειγμένη η παρουσία τζιχαντιστικών στοιχείων, μέσω του σκοτεινού Μετώπου Αλ Νούσρα, καθώς κι εκείνη εκπροσώπων του κινήματος των Αδελφών Μουσουλμάνων - προκαλεί ρίγη στους Ισραηλινούς ιθύνοντες.
Είναι γνωστό το αξίωμα σύμφωνα με το οποίο, η διαχείριση της εξωτερικής πολιτικής καθίσταται άκρως προβληματική από τη στιγμή που το εσωτερικό «μέτωπο», η κοινωνία δηλαδή, είναι ρηγματωμένη, παρουσιάζει βαθιά τραύματα, αμφισβητεί βαθιά την κυβέρνηση, βρίσκεται δηλαδή στην κατάσταση της σημερινής ισραηλινής κοινωνίας. Για παράδειγμα το γεγονός του πολλαπλασιασμού τον τελευταίο καιρό των αυτοπυρπολήσεων ανθρώπων που βρίσκονται σε απόγνωση, είναι ενδεικτικό των αδιεξόδων που αντιμετωπίζει η ισραηλινή κοινωνία, η οποία σήμερα δεν λειτουργεί διακριτικά μόνο σε βάρος των 900 χιλιάδων ισραηλινών αράβων πολιτών της (για χρόνια πολιτών β’ κατηγορίας) αλλά και σε βάρος συνολικά των κοινωνικά αδύναμων κρίκων της: νέων, συνταξιούχων, κ.ά.
Άρα, σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε επείγει να κλείσουν τα εσωτερικά μέτωπα της ισραηλινής κοινωνίας: το κοινωνικό συμβαδίζει με την επίλυση του παλαιστινιακού. Επείγει λοιπόν η επανέναρξη του ισραηλινοπαλαιστινιακού διαλόγου για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών, στην κατεύθυνση της δημιουργίας ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, στα σύνορα πριν από τον πόλεμο του Ιουνίου του 1967, με διάλυση των εβραϊκών οικισμών, πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ και με αποδοχή του δικαιώματος επιστροφής των Παλαιστινίων προσφύγων στις εστίες τους. Στο πλαίσιο των σημερινών ανακατατάξεων, αυτή η εξέλιξη είναι κρίσιμη: διαφορετικά, η άνοδος των ισλαμιστικών κομμάτων στην περιοχή, θα παρασύρει και το παλαιστινιακό κίνημα, με κίνδυνο να βρεθεί το Ισραήλ απέναντι, όχι σε έναν εταίρο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά με έναν ορκισμένο αντίπαλο της ίδιας του της ύπαρξης…

29 Ιουνίου 2012

Όταν ο τουρκικός εθνικισμός δεν ενοχλεί την ελληνική αριστερά

Όταν ο τουρκικός εθνικισμός δεν ενοχλεί την ελληνική αριστερά


Για μία ακόμη φορά ο αριστερός "προοδευτικός" χώρος της Ελλάδας αποδεικνύει την σύγχυση στην οποία βρίσκεται και την έλλειψη καθαρής ιδεολογικής ταυτότητας. Διότι πως αλλιώς θα μπορούσε κανείς να δικαιολογήσει την άρνηση των συνδικαλιστικών εκπροσώπων των αριστερών πολιτικών κομμάτων στην Α’ ΕΛΜΕ Έβρου να καταδικάσουν την επίσκεψη του Τούρκου ηγέτη του εθνικιστικού ακραίου κόμματος στην Θράκη.
Πιο συγκεκριμένα όπως αναφέρει η ενημερωτική ιστοσελίδα της Αλεξανδρούπολης Gatzoli news (http://www.gatzoli.gr/2012/06/blog-post_7041.html) με αφορμή την επίσκεψη του ηγέτη του τουρκικού εθνικιστικού κόμματος Ντ. Μπαχτσελί στην Θράκη,  η Α΄ΕΛΜΕ Έβρου πρότεινε την ψήφιση ενός κειμένου που θα καταδίκαζε την επίσκεψη αυτή. Επειδή η Γενική Συνέλευση δεν είχε απαρτία, το κείμενο, κλήθηκε να ψηφιστεί από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Α΄ Ε.Λ.Μ.Ε. Έβρου.
Οι εκπαιδευτικοί που πρόσκεινται στην ΔΑΚΕ Καθηγητών υπερψήφισαν το κείμενο. Αντιθέτως οι εκπαιδευτικοί που πρόσκεινται στο ΕΣΑΚ-ΔΕΕ το ψηφοδέλτιο που στηρίζει το ΠΑΜΕ αφού ανέπτυξαν ένα λόγο σχετικό με το φασισμό από όλες τις πλευρές και τα συμφέροντα που έχουν σχέση με τους αγωγούς και τα πετρέλαια, αρνήθηκαν να υπερψηφίσουν το κείμενο, ψηφίζοντας λευκό και καταθέτοντας (προφορικά) νέα πρόταση στα πλαίσια όσων είπαν.
Τέλος οι εκπαιδευτικοί που πρόσκεινται στην παράταξη Αγωνιστική Συσπείρωση Έβρου αν και είχε προηγηθεί τοποθέτηση του μέλους της παράταξης όπου ανέφερε ότι «συμφωνούν με τις δυο πρώτες παραγράφους του κειμένου, όμως δεν χρειάζεται το ψήφισμα να υπεισέλθει στις λεπτομέρειες των επόμενων δυο παραγράφων» χωρίς να προβάλλουν κάποιο επιχείρημα ψήφισαν και αυτοί λευκό.
Εν κατακλείδι, η πλειοψηφία των μελών του Δ.Σ. της Α΄ Ε.Λ.Μ.Ε. Έβρου, δηλαδή των εκπροσώπων των καθηγητών που διδάσκουν στους μαθητές των Γυμνασίων, Λυκείων και ΕΠΑΛ της περιοχής μας, αρνήθηκαν να καταδικάσουν την επίσκεψη του ηγέτη των «Γκρίζων Λύκων» στην Ελλάδα.
Αξίζει δε να σημειωθεί ότι καμία ελληνική αριστερή πολιτική οργάνωση ή κόμμα δεν εξέδωσε μία ανακοίνωση η οποία καταδίκαζε ή τουλάχιστον αναφερόταν στην επίσκεψη του Ντ. Μπαχτσελί στην Θράκη. 
Σημειώνεται ότι οι συνοδεία του ηγέτη των Τούρκων εθνικιστών είχε τοποθετήσει στα αυτοκίνητα της αυτοκόλητα των Γκρίζων Λύκων ενώ μέλος της συνοδείας του Μπαχτσελί χαιρέτησε τους παρευρισκομένους στο χωριό Μέγα Δέρειο με τον φασιστικό χαιρετισμό των Γκρίζων Λύκων.
Και όλα αυτά από τα μέλη ενός κόμματος που οι υποστηρικτές του και τα μέλη του έχουν δολοφονήσει Κούρδους και Ελληνοκύπριους αγωνιστές της ελευθερίας, τρομοκρατούν αθώους δημοκράτες και αγωνιστές των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων και αποτελούσαν για δεκαετίες «εκτελούσαν» τις βρώμικες δουλειές μυστικών υπηρεσιών.
Φαίνεται λοιπόν ότι μόνο ο εγχώριος «φασισμός» τους ενοχλεί την Αριστερά στην Ελλάδα, ενώ για τον Τουρκικό δεν υπάρχει απολύτως κανένα πρόβλημα.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr