Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


******************************************************
****************************************************************************************************************************************
****************************************************************************************************************************************

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΑΣ/Ε.Ε.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΛΛΑΣ/Ε.Ε.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

24 Μαΐου 2017

ΕΜΕΙΣ ΠΟΙΟΙ ΗΜΕΘΑ;;

ΕΜΕΙΣ ΠΟΙΟΙ ΗΜΕΘΑ;;
------



Ασχολούμεθα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη με τους μετανάστες, με τους Μωαμεθανούς, με τις μειονότητες, με τις εισαγόμενες κουλτούρες, με τους "πρόσφυγες" και τα δικαιώματά τους! Αυτό είναι το θέμα που κυριαρχεί, και στο μεγάλο φιλομεταναστευτικόν μέτωπον των κυβερνήσεων και των μεγάλων ΜΜΕ και στο μικρό μέτωπο των εχθρών του εποικισμού! Ομως, ουδείς ασχολείται με ένα πολύ πιό κύριον και σημαντικόν θέμα: Εμείς και το κράτος τούτο, το μικρό, το Ελληνικό ή το μεγάλο, η Ευρώπη, ποιοί ήμεθα και τί είναι αυτό το κράτος;; Ποία η ταυτότης του;;

Εκτός Ευρώπης το θέμα έχει λυθεί! Τα κράτη και οι κυρίαρχοι πληθυσμοί έχουν αποφασίσει την ταυτότητά τους, ασχέτως εάν έχουν εντός τους μειονότητες ή και πλειονότητες!
Το σύγχρονον κράτος-μοντέλο, όπως όλοι ομολογούν και ουδείς το ψέγει, είναι το κράτος του Ισραήλ. Αυτό περιέχει σημαντικές μειονότητες που αύριο ίσως να γίνουν και πλειονότητες! Οι Αραβες Μωαμεθανοί υπήκοοι Ισραήλ αποτελούν το 1/5 του πληθυσμού και σημαντικές είναι οι κοινότητες των Δρούζων, των Κιρκισίων και φυσικά οι ποικίλες κοινότητες των Χριστιανών! Ομως, το κράτος του Ισραήλ έχει διακηρύξει και τούτο επαναλαμβάνεται καθημερινώς και αδιακόπως από τους δημοσίους αξιωματούχους και τα ΜΜΕ, ότι είναι "το κράτος του Εβραϊσμού", the Jewish State ή the nation-state of the Jewish People! Εχει ορίσει την ταυτότητά του και τέλος!
Ομοίως, τα 57 Μωαμεθανικά κράτη έχουν ορίσει στα συντάγματά τους ότι είναι "Μωαμεθανικά" παρότι είναι δυνατόν να έχουν σημαντικές μειονότητες, όπως στην Αίγυπτον, όπου οι γηγενείς Χριστιανοί Κόπτες αποτελούν το 10% του πληθυσμού! Η Μαλαισία, διά παράδειγμα, έχει μεγάλες μειονότητες Κινέζων (το 22,6% του πληθυσμού), γηγενών αβοριγίνων (12%), Ινδοκινέζων Βουδδιστών (20%), Χριστιανών (9,2%) και Ινδών Ινδοϊστών (6,2%), όμως όρισε από της ιδρύσεώς της ότι είναι "το κράτος των Μαλαίων Μωαμεθανών", παρότι οι Μαλαίοι αποτελούν μόνον το 50,1% του πληθυσμού και το Ισλάμ το 61,3%! Μολοντούτο το άρθρον 3 του συντάγματος ορίζει ότι Islam is the religion of the Federation, το Ισλάμ είναι η θρησκεία της Ομοσπονδίας!

Τί γίνεται στην Ευρώπη;; Η Ευρώπη διατηρεί ακόμη μίαν λίαν αξιόλογον ομοιογένειαν πληθυσμού!
Στην Γερμανίαν το 90% του πληθυσμού είναι Ευρωπαίοι και οι Μωαμεθανοί είναι 5,5%.
Στην Γαλλίαν το 86% του πληθυσμού είναι γηγενείς Γάλλοι και οι Μωαμεθανοί υπολογίζονται εις 7,5%.
Στην Ιταλίαν το 96%  του πληθυσμού είναι γηγενείς Ιταλοί και το 84% δηλώνουν Ρωμαιοκαθολικοί, ενώ οι Μωαμεθανοί είναι 3,7%.
Στην Ισπανίαν οι γηγενείς πληθυσμοί προσεγγίζουν το 100% και οι άλλες θρησκείες εκτός του Ρωμαιοκαθολικισμού είναι το 2%.
Στην Ευρωπαϊκήν Ένωσιν ως σύνολον οι Μωαμεθανοί είναι 2% και οι άλλες εξωευρωπαϊκές θρησκείες 3%.
Παρόλα αυτά ουδεμία Δυτικοευρωπαϊκή χώρα δεν διακηρύσσει το πασίδηλον, ότι π.χ. η Ιταλία είναι το κράτος των Ιταλών που είναι Ρωμαιοκαθολικοί κι έχουν την Ιταλική κουλτούρα! Ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωσις διακηρύσσει το πασίδηλον, ότι είναι η μεγάλη Ένωσις των Ευρωπαϊκών εθνών και του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού!
Αντιθέτως με αηδιαστικές, βδελυρές δηλώσεις οι άρχοντες της Ευρώπης μας εισάγουν στην εικονική πραγματικότητα που με τον φρενήρη φιλομεταναστευτισμό θέλουν να γίνη πραγματικότης!
Μόλις προ τριών ημερών η κυρία η υπεύθυνος διά την μετανάστευσιν της Γερμανικής κυβερνήσεως εδήλωσε ότι: «Δεν υπάρχει Γερμανική κουλτούρα κι ότι η ισχύς της Γερμανίας είναι η Diversity», δηλαδή η πολυφυλετικότης, πολυθρησκευτικότης, πολυπολιτισμικότης - Ιδέ, http://www.breitbart.com/london/2017/05/17/commissioner-german-culture-doesnt-exist/! Επισήμως η Γερμανική Κυβέρνησις γράφει στην ιστοσελίδα της ότι η Γερμανία χαρακτηρίζεται από ethno-cultural diversity! Ζουν σε έναν φανταστικό κόσμο;; Βλέπουν οράματα;; Πού τα είδαν όλα αυτά;; Ενα 5,5% συνιστά ethno-cultural diversity;; Οχι φυσικά!
Στην Γαλλίαν ο προεδρος κ. Μακρόν εδήλωσε προεκλογικώς ότι «Δεν υπάρχει Γαλλική κουλτούρα αλλά η Γαλλία που έχει πολλές κουλτούρες»! Οταν το 86% του πληθυσμού είναι γηγενείς Γάλλοι και έχουν την κουλτούρα τους και τον πολιτισμό τους, τότε και υπάρχει Γαλλική κουλτούρα και επικρατούσα και κυρίαρχη είναι και δεν συγκρίνεται με τον μωαμεθανικόν μεσαίωνα των no-go zones! Ομως, ο κ. Μακρόν είπε και άλλα, που προφανώς άρεσαν στους Γάλλους και διά ταύτα τον εξέλεξαν πρόεδρον, π.χ. επισκεπτόμενος το Βρεταννικόν Μουσείον και ερωτηθείς είπε: «Γαλλική Τέχνη;; Δεν έχω ιδή ποτέ Γαλλική Τέχνη, δεν γνωρίζω να υπάρχη Γαλλική Τέχνη»! Ο ανθρωπάκος αυτός πρέπει οπωσδήποτε να προταθή διά το Νόμπελ παραδοξολογίας!

Τί γίνεται στην Ελλάδα μας;; Διατί ουδείς τολμά να ειπή, κι ούτε το νυν σύνταγμά μας το λέγει, ότι "Η Ελλάς είναι το κράτος του Ελληνισμού";; Οπως άλλωστε διεκήρυξε η πρώτη μας Εθνοσυνέλευσις! Διατί;; Οι πολιτικοί μας κι η Ιντελλιγκέντσιά μας έχει άλλην γνώμη;; Κατ' αυτούς τί είναι η Ελλάς;;

Συμπερασματικώς: Θέλοντας να διορθώσωμε τα πράγματα, ας αρχίσωμε από εμάς! Ας συμφωνήσωμε κι ας διακηρύξωμε ότι "Η Ελλάς είναι το κράτος του Ελληνισμού"!!   
ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗΣ

7 Ιανουαρίου 2014

Π. Ἤφαιστος - Η Ελλάδα και η ΕΕ στην κόψη του ξυραφιού

http://www.analyst.gr/2014/01/04/5516/

Η Ελλάδα και η ΕΕ στην κόψη του ξυραφιού


Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο
Η θεραπεία των παθολογιών στην ΕΕ περνά μέσα από μια συντεταγμένη –διαφορετικά θα είναι άναρχη και καταστροφική– αποσυναρμολόγηση του τερατώδους νομισματικού συστήματος που δημιουργήθηκε το 1992
.
Τα μεγάλα υπαρξιακά προβλήματα της ΕΕ έχουν ως αφετηρία το 1991-2 και ίσως να είναι πλέον και ανίατα. Εάν δεν μεταρρυθμιστεί και προσαρμοστεί στην εθνο-κρατοκεντρική της φύση η ΕΕ δεν επιβιώνει, τουλάχιστον στην παρούσα της μορφή.
Ήδη από την δεκαετία του 1960 έγινε σαφές ότι η ελεύθερη διακίνηση ατόμων, αγαθών, υπηρεσιών, κεφαλαίου, οι κοινές πολιτικές και η λειτουργική διαχείρισή τους, δεν ενοποιεί έθνη.
Το 1966 ο Πρόεδρος ντε Γκολ επέβαλε τον διακυβερνητισμό. Έκτοτε, κατά βάση, τα κράτη και τα διακυβερνητικά όργανα είναι ή πρέπει να είναι εντολείς του συστήματος.
Η κοσμοθεωρία της ολοκλήρωσης και η δικαιολογητική της βάση ήταν η εμπέδωση της ισότητας-ισοτιμίας των εθνοκρατών με συναινετικές αποφάσεις. Αυτή η κρατοκεντρική κοσμοθεωρία ροκανίστηκε καίρια από τα νομισματικά δεσμά, την αυτόνομη από κοινωνικούς ελέγχους γιγάντωση των εντολοδόχων υπερεθνικών θεσμών, το συνεπαγόμενο δημοκρατικό έλλειμμα και την κρίση των τελευταίων ετών.
Βασικά, το 1992 αντί το εγχείρημα της ολοκλήρωσης να εξορθολογιστεί σύμφωνα με την εθνοκρατοκεντρική του φύση, πάρθηκε μια θανατηφόρα απόφαση:
Πάνω από ένα κοινωνικά-εθνοκρατικά διαφοροποιημένο τοπίο διορίστηκε μια τεχνόσφαιρα διαχείρισης μακροοικονομικών αποφάσεων βαθύτατων διανεμητικών προεκτάσεων. Χωρίς την παραμικρή δημοκρατική νομιμοποίηση επηρεάζει δραστικά τις πολιτικοοικονομικές αποφάσεις των εθνοκρατών μελών, τα εθνικά συστήματα διανεμητικής δικαιοσύνης και τις κοινωνικές ισορροπίες. Η ανισορροπία συναλλαγών, η άνιση ανάπτυξη και ο άνισος ανταγωνισμός κατέστησαν την συντρέχουσα κρίση αναπόδραστη.
Η θεραπεία των παθολογιών στην ΕΕ περνά μέσα από μια συντεταγμένη –διαφορετικά θα είναι άναρχη και καταστροφική– αποσυναρμολόγηση του τερατώδους νομισματικού συστήματος που δημιουργήθηκε το 1992. Το πολιτικό σκεπτικό είναι το εξής:
α) Εξουσία μπορεί να ασκείται μόνο όταν επικυρώνεται από την λαϊκή κυριαρχία.
β) Στο πανευρωπαϊκό επίπεδο:
i) η υπερεθνική πολιτική ανθρωπολογία είναι μηδέν,
ii) η άσκηση λαϊκής κυριαρχίας είναι ανέφικτη και ανύπαρκτη,
iii) κατά συνέπεια οι ανεξάρτητες δικαιοδοσίες των υπερεθνικών θεσμών επιβάλλεται να είναι μηδέν (όριο ο ουρανός εάν λειτουργούν αυστηρά ως εντολοδόχοι των κρατών που αποφασίζουν ομόφωνα). Οτιδήποτε άλλο είναι πολιτικοοικονομικά φρικτά ανορθολογικό και μη βιώσιμο.
γ) Κοινή νομιμοποιητική κοσμοθεωρία των Εθνοκρατών-μελών όπως είπαμε μπορεί να είναι μόνο η εμπέδωση της διακρατικής ισοτιμίας-ισότητας. Όλα θα πρέπει να συντείνουν και υπακούουν σ’ αυτή την κοσμοθεωρία.
.
Τα πάθη της Ελλάδας έχουν αίτια και η αντιμετώπισή τους είναι μονόδρομος.
α) Άγνοια, απροσεξία, επιπολαιότητα και ανεπαρκές πολιτικό προσωπικό οδήγησαν στο γιγαντιαίο πολιτικό έγκλημα της απροετοίμαστης, άσκοπης και θανατηφόρας ένταξης στην ΟΝΕ (http://www.ifestosedu.gr/111ONEGreeceWarning.htm). Πέραν της κυριαρχίας κλεφτών και αεριτζήδων και της τριακονταετούς απουσίας ορθολογιστικών αναπτυξιακών πολιτικών, απωλέσαμε το προνόμιο νομισματικής-δημοσιονομικής ευελιξίας. Η οικονομική συντριβή ήταν βέβαιη.
β) Εάν οικονομικά αδύναμα κράτη-μέλη καταστραφούν αναιρούνται οι λόγοι ύπαρξής της ΕΕ και υπερισχύουν γνωστές λογικές όπως «ας πρόσεχες», «η αρχή της αυτο-βοήθειας» και «ο θάνατός σου η ζωή μου».
γ) Μετά το 1992 δεν υπήρξαν καν στοιχειώδεις διορθωτικές αποφάσεις. Τα κράτη του Νότου πλήγηκαν από τον άνισο ανταγωνισμό, το έλλειμμα πανευρωπαϊκών ορθολογιστικών οικονομικών αποφάσεων και το έλλειμμα αποτελεσματικής διεθνούς και ευρωπαϊκής πολιτικής και οικονομικής διακυβέρνησης. Η ευθύνη για όλα αυτά είναι συλλογική. Όχι μόνο των κρατών που πλήγηκαν.
δ) Όσον αφορά την Ελλάδα, το πρόβλημα είναι κυρίως πολιτικό. Μετά το 2009, αντί μιας ορθολογιστικής οικονομικής πολιτικής και επιδίωξη επαναδιαπραγμάτευσης των όρων της ΟΝΕ, υποκύψαμε σε θηριώδεις και ανορθολογικές τεχνοκρατικές λογικές. «Δολοφονήθηκε» ή «δολοφονούνται» το τραπεζικό σύστημα και η οικονομία και εκποιούνται ο ιδιωτικός και δημόσιος πλούτος. Πλούτος τον οποίο αποκτήσαμε τους 2 τελευταίους αιώνες με μόχθο και κόπο.
ε) Μετά το 2009 αλλά και σήμερα ως Προεδρία, θα μπορούσαμε να γίνουμε σημαιοφόροι μιας μεγάλης διαπραγμάτευσης για θεμελιακή μεταρρύθμιση της ΕΕ. Αντί αυτού, δεχόμαστε να συνεχίσουμε να είμαστε παθητικοί δέκτες μιας σαδιστικής και θηριώδους επιβολής τεχνοκρατικών αποφάσεων.
Εάν αυτό δεν τερματιστεί η Ελλάδα θα συντριβεί αλλά και η ΕΕ χάνει τον λόγο ύπαρξής της. Λογικά κανείς δεν θέλει μια δυναστική υπερκρατική τεχνόσφαιρα.
Καθηγητής, Διεθνείς Σχέσεις-Στρατηγικές Σπουδές

28 Νοεμβρίου 2013

Ανδρέα Ανδριανόπουλου: Εναλλακτικές πολιτικές εξόδου από την κρίση


Εναλλακτικές πολιτικές εξόδου από την κρίση

Πηγή:www.capital.gr

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Πολύς προβληματισμός υπάρχει για το μέλλον της Ευρώπης. Εκφράζονται ανησυχίες για την επιβίωση της Ένωσης με βάση τις αποθαρρυντικές οικονομικές εξελίξεις. Δεν γίνεται όμως μεγάλη και σοβαρή συζήτηση γι’ αυτή καθ’ εαυτή την ουσία και το περιεχόμενο της σημερινής Ευρώπης. Που πιθανότατα τροφοδοτεί τις αμφιβολίες για το μέλλον της αλλά και για το αν αξίζει να υπάρχει. 

Πριν από λίγα 24ωρα ο Επίτροπος για την Οικονομία Ολιν Ρέν έκανε δηλώσεις σχετικά με τα μέτρα που παίρνει η Γαλλία για την μεταρρύθμιση αλλά και την διάσωση της οικονομίας της. Σημείωσε ο ευρωπαίος Επίτροπος την διαφωνία του για το γεγονός πως οι προσπάθειες της Γαλλικής κυβέρνησης επικεντρώνονται σε μεγάλες και συνεχείς φορολογικές επιβαρύνσεις και όχι σε δραστικές μειώσεις δαπανών. Ο Ολιν Ρεν έχει βέβαια απόλυτο δίκιο. Με την διαφορά πως κάνει ολοφάνερη μια φοβερή υποκρισία από την πλευρά της Ενωσης. Πως είναι δυνατόν κοινοτικοί αξιωματούχοι να καταδικάζουν τις απαράδεκτες φορολογικές επιδρομές στις οποίες επιδίδεται η Γαλλική κυβέρνηση και την ίδια στιγμή να επιδοκιμάζoυν – και να επιμένουν σε ακόμη σκληρότερες επιβαρύνσεις – τα μέτρα που προσεγγίζουν στην δήμευση ατομικών περιουσιών που λαμβάνει η κυβέρνηση της Ελλάδας. 

Με τέτοια στάση η Ευρώπη υπονομεύει την όποια αξιοπιστία της έχει απομείνει. Θεωρητικά η Ευρώπη εκφράζει τις ελπίδες των λαών της για δημοκρατία και ευημερία. Η δημοκρατία όμως, όπως σωστά επισημαίνει ο Liam Ferguson στο εξαιρετικό του έργο Civilization,  στηρίζει την λαϊκή της νομιμοποίηση πάνω στην προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας και τον σεβασμό των ελεύθερων οικονομικών συναλλαγών. Όταν όμως η ευρωπαϊκή προοπτική αρχίζει να ταυτίζεται με αυθαίρετες κρατικές παρεμβάσεις, που στον τομέα της φορολογίας οδηγούν σε δημεύσεις περιουσιών των πολιτών ενώ τραπεζικοί λογαριασμοί ελέγχονται και δεσμεύονται, οι συναλλαγές ηλεκτρονικά παρακολουθούνται και οι αμοιβές καθορίζονται με κυβερνητικές αποφάσεις η έλξη της Ευρώπης χλωμιάζει. 

Δεν μπορεί να είμαστε υπέρ της Ευρώπης όταν η ίδια διαψεύδει και υπονομεύει τις προοπτικές της.  Η Ευρώπη παράγει γραφειοκρατία ενώ αρχίζει να συντρίβεται η ευημερία. Μόνο οι παρεμβατικοί κανονισμοί που έχουν επιβληθεί από τις Βρυξέλλες συμπληρώνουν σε όγκο ένα βιβλίο 16.000 σελίδων. Ο υδροκεφαλισμός του ευρωπαϊκού κέντρου αρχίζει να είναι επικίνδυνος για την ίδια την  ευρωπαϊκή προοπτική. Η μοναδική σύνδεση με την Ευρώπη καταντάει να εξαντλείται απλά και μόνο στην προσπάθεια εξασφάλισης από τους δανειστές των αναγκαίων πιστώσεων για να συνεχίσει να λειτουργεί το κράτος. 

Είχα και παλιότερα σημειώσει πως δεν είχε νόημα η έγκριση των διαφόρων Μνημονίων  εφ’ όσον δεν ήσαν αυτά σε θέση ξεκάθαρα να εξασφαλίσουν έξοδο από το οικονομικό τέλμα. Αλλά και το κυριότερο, δεν μου ήταν εύκολο να αντιληφθώ την λογική των επιβαλλομένων ατομικών θυσιών και της εξαφάνισης των περιουσιών των πολιτών ώστε να εξασφαλισθεί το δημόσιο και να αποφευχθούν απολύσεις στον δημόσιο τομέα. Ευρώπη σήμερα έχει καταλήξει να σημαίνει θυσίες της κοινωνίας και εξαφάνιση του ιδιωτικού τομέα με στόχο την διάσωση των κομματικών στρατών που έχουν αποικίσει το δημόσιο. 

Ολες οι επιλογές των δανειστών που απέχουν από τις λογικές των ελεύθερων αγορών έχουν τραγικά διαψευσθεί. Με κορυφαία την ανταγωνιστικότητα. Έξω από κάθε οικονομική λογική, οι ευρωπαίοι δανειστές επέμεναν στην κρατικοπαρεμβατική αντίληψη πως οι τιμές θα έπεφταν και η οικονομία θα γινόταν ανταγωνιστικότερη αν μειωνόταν ο εργατικός μισθός.  Πέραν όμως των αμοιβών η τιμή ενός προϊόντος εξαρτάται από το κόστος του χρήματος, της ενέργειας, και των πρώτων υλών καθώς κι’ από το ύψος των φόρων. Όλα όμως, πλην των μισθών, συνέχισαν να αυξάνονται. Πως ήταν δυνατόν να περιμένουν κάμψη των τιμών; Το αποτέλεσμα είναι η αποτυχία της πολιτικής αυτής και η μείωση της ανταγωνιστικότητας. «Θρίαμβος», κοντολογής, των σοφών της Ευρώπης.    

Εναλλακτικά λοιπόν θα μπορούσαμε να σκεφθούμε λύσεις που ξεφεύγουν από το σημερινό συμβατικό πλαίσιο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Στις επικείμενες ευρωεκλογές κατ’ αρχήν ίσως να είναι μια ευκαιρία να ακούσει η Ευρώπη την φωνή αγανάκτησης των πολιτών. Αυτών ακριβώς που οι Βρυξέλλες είναι φανερό πως περιφρονούν. Ο ευρωσκεπτικισμός διευρύνεται. Γιατί είναι ασαφές πλέον τι εκπροσωπεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Που έχει ολοφάνερα εκτροχιασθεί από τους αρχικούς της προσανατολισμούς και στόχους. Εχει καταντήσει να εκφράζει τις δημόσιες γραφειοκρατίες και να εκπροσωπεί τα συμφέροντα όσων μηχανισμών εξαρτώνται η και λειτουργούν γύρω από το κράτος.  

Από εκεί κι έπειτα, και με βάση την διεθνή εμπειρία, είναι αδύνατον να ακολουθήσουμε τις κυρίαρχες ευρωπαϊκές προδιαγραφές της εκτεταμένης φορολογικής επιβάρυνσης  για την διατήρηση ενός υδροκεφαλικού δημόσιου τομέα.  Ανεξάρτητα από μνημονιακές υποχρεώσεις  είναι επιτακτικό να περικοπούν οι φόροι σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις και να απελευθερωθούν οι αγορές από δεσμευτικές κρατικές - η κοινοτικές – παρεμβάσεις ώστε να ανασάνει ο ιδιωτικός τομέας και να κινηθεί και πάλι προς τα εμπρός. Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο όπου οι κανονισμοί και έλεγχοι των αγορών να καταργήθηκαν η να περιορίσθηκαν δίχως ταυτόχρονη αύξηση των αναπτυξιακών ρυθμών των οικονομιών τους. Στην Ινδία λχ οι σχετικά μικρής έκτασης περιορισμοί στις κρατικές επεμβάσεις στην οικονομία και η γενικότερη απελευθέρωση της αγοράς οδήγησε σε δραματική μείωση της φτώχειας από 44,5% to 1983 (επί σοσιαλιστικών εφαρμογών) σε 27,5% το 2004-2005 (μετά τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις). 

Εξ άλλου έχει αποδειχθεί σε κάθε γωνιά της γης πως οι μειώσεις φόρων και λογής διοικητικών επιβαρύνσεων συνοδεύεται από θεαματικές αυξήσεις στην ανάπτυξη και στην γενικότερη λαϊκή ευημερία. Είναι λοιπόν σχετικά ακατανόητη η εμμονή σε πολιτικές κρατικο-παρεμβατικές που από τα πράγματα οδηγούν σε οικονομική δυσπραγία και κοινωνικά αδιέξοδα. Δεν υπάρχει χώρα η περιοχή του πλανήτη με μηδενική σχεδόν φορολογία εισοδήματος και χαμηλότατους φόρους σε επιχειρήσεις (λ.χ. Μονακό, Τέξας κα) που να μην εντυπωσιάζει με τις οικονομικές της επιδόσεις και τους εντυπωσιακούς αναπτυξιακούς της ρυθμούς. Γιατί εδώ εμμένουμε να αγνοούμε την πραγματικότητα. Και να επιλέγουμε δρόμους αδιέξοδους και μαρτυρικούς. 

Θα έκανα μια πρόταση στους φοβισμένους εχθρούς της οικονομίας της αγοράς. Αν αντέχουν η τολμούν ας την προτείνουν στους δανειστές μας. Εξ άλλου, το παράδειγμα είναι ο καλύτερος τρόπος απόδειξης της αξίας κάποιου επιχειρήματος η πολιτικής. Ας διαλέξουν λοιπόν μια περιοχή της Ελλάδας, λχ την Υδρα η κάποιο άλλο νησί, κι ας την εξαιρέσουν από το δημοσιονομικό καθεστώς της χώρας. Μηδέν ατομική άμεση φορολογία, χαμηλή έμμεση και εταιρίες με κάτω του 10%. Ας διακόψουν κάθε κεντρική κρατική χρηματοδότηση, κεντρικά δημόσια έργα και φροντίδα κρατικών υπηρεσιών κι ας αφήσουν τον Δήμο να λειτουργεί, στο οικονομικό και κοινωνικό κομμάτι, σαν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Μόνο την άμυνα και την εξωτερική πολιτική θα διαφεντεύει η Αθήνα. Η δημόσια τάξη και η παιδεία θα αποτελούν κι’ αυτές τοπική ευθύνη. Κι ας περιμένουν για 2-5 χρόνια τα αποτελέσματα. Στοιχηματίζω πως οι πολέμιοι των φιλελεύθερων επιλογών θα καταπιούν την γλώσσα τους. Ας το τολμήσουν. Τότε όλοι θα καταλάβουν τι ακριβώς σημαίνει ανάπτυξη. Αδυνατώ να αντιληφθώ σε τι ακριβώς θα έφερνε αντίρρηση η τρόικα σε ένα παρόμοιο πείραμα. Εξ άλλου υπάρχουν περιοχές της Κοινότητας (λχ Γαλλία-Μονακό, Γκέρνσευ, Νησί του Ουάιτ και Νησί του Μαν στην Βρετανία) που λειτουργεί κάτω από διαφορετικό νομοθετικό καθεστώς. Κι αν κάποιοι αμφιβάλλουν ας επιχειρήσουμε και το αντίστροφο. Μια άλλη περιοχή να λειτουργήσει κάτω από ένα απόλυτο σοσιαλιστικό καθεστώς και να συγκρίνουμε αποτελέσματα. Να είσαστε σίγουροι πως οι πολίτες θα απαιτήσουν μεταρρυθμίσεις προς την κατεύθυνση του πειράματος με την μεγαλύτερη επιτυχία. 

Γιατί δεν το επιχειρούν;  



Πηγή:www.capital.gr

10 Οκτωβρίου 2012

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΩΣ ΜΕΡΚΕΛ

Η ΑΠΟΨΙΣ ΜΑΣ:
ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΑΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ!
-----------------------------

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ :: ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ :: ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Τίποτα δεν έδωσε η Μέρκελ στον Σαμαρά
10/10/2012
«Ελπίζω και εύχομαι η Ελλάδα να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ» ήταν η εξαιρετικά «αναιμική» δήλωση στήριξης της καγκελαρίου
Σκληρότερη και εξαιρετικά φειδωλή όχι μόνο στα χρήματα, αλλά ακόμη και στα λόγια συμπαράστασης που δεν κοστίζουν τίποτα αποδείχθηκε η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ κατά τη χθεσινή εξάωρη παραμονή της στην Αθήνα. «Ελπίζω και εύχομαι η Ελλάδα να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ» ήταν η πιο «υποστηρικτική» δήλωση της Μέρκελ. Τα ρήματα είναι προσεκτικά επιλεγμένα για να καθιστούν την υποστήριξη ιδιαιτέρως αποδυναμωμένη. «Ελπίζω» και «εύχομαι» - ούτε καν «επιθυμώ», «θέλω», «θα βοηθήσουμε», «θα κάνουμε ό,τι μπορούμε» ή οτιδήποτε άλλο που υποδηλώνει βούληση, απόφαση για δράση. 
Το μήνυμα είναι σαφέστατο: το Βερολίνο δεν υπόσχεται τίποτα! Θα παρακολουθεί με αυστηρό βλέμμα κατά πόσο η κυβέρνηση Σαμαρά υλοποιεί τις εντολές που δίνουν οι Γερμανοί μέσω της τρόικας στο πλαίσιο του Μνημονίου που οδηγεί την ελληνική οικονομία στο βάραθρο και θα τιμωρεί την Αθήνα, αν αυτή δεν εφαρμόζει το πρόγραμμα, το οποίο αν εφαρμόζει θα βυθίζει τη χώρα βαθύτερα στην ύφεση! Κυριολεκτικά μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα για την Ελλάδα, αν συνεχίσει να εφαρμόζει την ίδια μνημονιακή πολιτική.
Ο Αντώνης Σαμαράς αλλιώς το είχε φανταστεί, προφανώς. Είχε την ελπίδα ότι η φραστική στήριξη της Μέρκελ για παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ θα ήταν σαφώς ισχυρότερη. Ετσι όπως το χειρίστηκε η Γερμανίδα καγκελάριος, καθόλου περισσότερο ενδυναμωμένος δεν είναι ο Ελληνας πρωθυπουργός μετά την επίσκεψη Μέρκελ. Εννοείται ότι διαψεύστηκαν παταγωδώς και τα στίφη των αφελών που είχαν πιστέψει ότι για να έρχεται η Μέρκελ στην Ελλάδα, σίγουρα φέρνει μαζί της και το... πακέτο των 31,5 δισ. ευρώ του δανείου. Ούτε ευρώ δεν έφερε!
Αυτό δεν σημαίνει ότι η δόση του δανείου δεν θα δοθεί. Το έχουμε γράψει και το επαναλαμβάνουμε: η δόση θα δοθεί επειδή η γερμανική καγκελαρία έχει αποφασίσει κατ' αρχάς να κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη σε αυτήν τη φάση, εκτός σοβαρότατου απροόπτου. Η δόση του δανείου όμως θα έρθει κατά τα τέλη Νοεμβρίου - αρχές Δεκεμβρίου, αφού οι δανειστές θα έχουν βγάλει πρώτα την ψυχή της κυβέρνησης Σαμαρά, αφού θα έχουν φέρει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα στο «αμήν» και αφού θα έχουν λήξει κι άλλα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου και θα πρέπει να πληρωθούν κι άλλοι τόκοι, με αποτέλεσμα να μην έχει περισσέψει σχεδόν τίποτα από τη δανειακή δόση για να διοχετευθεί στην πραγματική ελληνική οικονομία! Μόνο κεφαλαιακή αναπλήρωση των ελληνικών τραπεζών θα γίνει με τη δόση του δανείου, αλλά αυτή η επανακεφαλαιοποίηση δεν σημαίνει ότι ξαφνικά οι ελληνικές τράπεζες θα αποκτήσουν τέτοια ρευστότητα που θα πνίξουν στο χρήμα την αγορά. Σε καμία περίπτωση. Σχεδόν όλα τα δισεκατομμύρια της επανακεφαλαιοποίησης «θα μπουν στην άκρη» για να αποκτήσουν εκ νέου κεφαλαιακή επάρκεια βάσει των ευρωπαϊκών κανόνων οι τεχνικά «χρεοκοπημένες» ελληνικές τράπεζες και να μπορέσουν έτσι να δανείζονται πάλι στη διεθνή διατραπεζική αγορά.
Η επίσκεψη Μέρκελ και τα όσα είπε εδώ δεν άμβλυναν τα διαρκώς ογκούμενα αισθήματα εχθρότητας της πλειονότητας του ελληνικού λαού εναντίον της γερμανικής πολιτικής απέναντι στη χώρα μας. Δεν κέρδισε κάτι προς την κατεύθυνση αυτή η καγκελάριος της Γερμανίας, αλλά δεν νομίζουμε ότι αυτό την ένοιαζε και πολύ ώστε να κάνει κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια για να το πετύχει. Από την άλλη πλευρά, οι χθεσινές διαδηλώσεις της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ στο Σύνταγμα και του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια ενώθηκαν και συγκέντρωσαν γύρω στις 80.000 με 100.000 άτομα, από τα οποία γύρω στις 60.000 στην πορεία του ΠΑΜΕ που σαφώς κέρδισε τις εντυπώσεις και μπορεί δικαίως να υπερηφανεύεται ότι αυτό σήκωσε το βάρος της χθεσινής κινητοποίησης.
Συνολικά περίπου εκατό χιλιάδες άτομα συγκροτούν απλώς μια αξιοπρεπή συνήθη συγκέντρωση αυτή την εποχή. Υπολείπονται όμως σαφώς ενός πλήθους που θα «βούλιαζε» την Αθήνα και θα έστελνε ένα μήνυμα παλλαϊκής αντίθεσης του ελληνικού λαού προς την πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης - ένα μήνυμα το οποίο δεν θα μπορούσε να αγνοήσει κανείς.
Τελικά, η επίσκεψη Μέρκελ αποδείχτηκε ασήμαντη. Τόσο που η Ιστορία δεν θα καταδεχθεί να τη σημειώσει στις δέλτους της...