Φέτα / Feta : H λέξη – χρυσάφι που γίνεται «κοινόχρηστη» κάτω από την αφόρητη πίεση των γιγάντων της παγκόσμιας Γαλακτοβιομηχανίας!

Φέτα / Feta : H λέξη – χρυσάφι που γίνεται «κοινόχρηστη» κάτω από την αφόρητη πίεση των γιγάντων της παγκόσμιας Γαλακτοβιομηχανίας!

 

Το δίκαιο του ισχυρότερου όπως περιγράφεται από τον Θουκυδίδη κάπου 2.400 χρόνια νωρίτερα, έχει ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα στον άδικο, σημερινό μας κόσμο: Την Ελληνική φέτα!

Οι ρίζες του καθαρά Ελληνικού αυτού τυριού ανιχνεύονται κάπου 800 χρόνια π.Χ., στον μύθο του κύκλωπα Πολύφημου που αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου. Στο πέρασμα των αιώνων, η παραγωγή της φέτας καθιερώθηκε να γίνεται στην Ελλάδα αποκλειστικά από γάλα προβάτου ή αιγοπρόβειο (μείγμα με γάλα κατσίκας έως 30%).

Στις μέρες μας η τεράστια, διαχρονική και παγκόσμια επιτυχία του μοναδικού αυτού Ελληνικού προϊόντος, οδήγησε κάθε μεγάλη ή μικρή γαλακτοβιομηχανία, σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, που θέλει να «σέβεται τον εαυτό της», στην παραγωγή ενός άσπρου τυριού, με αγελαδινό ή άλλο γάλα, το οποίο «βαφτίζεται» ΦΕΤΑ / FETA, τοποθετείται σε συσκευασίες με Ελληνικές σημαίες ή γαλάζια χρώματα στις οποίες ξεχωρίζουν ηχηρές λέξεις όπως Greek, original, authentic, traditional κ.ο.κ.ε. με αποτέλεσμα να παριπλανώνται εν ψυχρώ εκατομμύρια καταναλωτών σε ολόκληρο τον κόσμο!  

Η Ελληνική Φέτα, μετά από προσπάθειες πολλών ετών, «κατοχυρώθηκε» σαν ένα προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης που παράγεται αποκλειστικά και μόνο στην Ελλάδα με Κοινοτικό Κανονισμό του 1996.

Κάλπικη «Ελληνική» φέτα και μάλιστα «αυθεντική» μέσα ….. σε άλμη!

Η λυσσαλέα αντίδραση Δανών, Γερμανών, Γάλλων και άλλων Ευρωπαίων γαλακτοβιομηχάνων οι οποίοι, αφού πρώτα δημιούργησαν κακέκτυπη απομίμηση της Ελληνικής φέτας και έκλεψαν την επιτυχία της στις αγορές του κόσμου χρησιμοποιώντας το όνομα της για «δικά τους» κάλπικα (και φυσικά πολύ φθηνότερα) προϊόντα, βάλθηκαν να ακυρώσουν τον Κοινοτικό Κανονισμό του 1996, κάτι που πέτυχαν τρία χρόνια αργότερα (1999) όταν το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κάτω από την τεράστια οικονομική πίεση των κολοσσών της Ευρωπαϊκής Γαλακτοβιομηχανίας, ακύρωσε τον Κοινοτικό Κανονισμό του 1996 για την προστασία της Ελληνικής φέτας.

Οι προσπάθειες όμως των Ελλήνων συνεχίστηκαν με αποτέλεσμα το αίτημα για την κατοχύρωση της Ελληνικής φέτας να γίνει εκ νέου δεκτό και το 2002 να αναγνωριστεί και πάλι η Ελληνική Φέτα σαν Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης με αποκλειστική χώρα παραγωγής την Ελλάδα (Απόφαση 314/14.6.2002 Συμβουλίου Επιτρόπων Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων). Η νέα, κοινή προσφυγή Δανίας και Γερμανίας κατά της απόφασης αυτής απορρίφτηκε το 2005 οριστικά με την απόφαση Νο 92 του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Η πλήρης «εκκαθάριση» όμως του Ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου για την προστασία της Ελληνικής Φέτας, ουδόλως «πτόησε» τους γίγαντες της παγκόσμιας γαλακτοβιομηχανίας:

Η γνωστή και μη εξαιρετέα Arla Foods που έχει πλημμυρίσει τα ράφια των Ελληνικών αλυσίδων λιανικής με εισαγόμεναβούτυρα Lurpak και πλήθος άλλων εισαγόμενων τυριών, παράγει (στην Δανία φυσικά) και μια κάλπικη Ελληνική «Φέτα» με πλήθος παραπλανητικών ενδείξεων στην συσκευασία της, μοσχοπουλώντας σε ανυποψίαστους καταναλωτές Δανέζικο τυρί για …… Ελληνική φέτα!

 

Το Δανέζικο άσπρο τυρί Mediterra της Arla Foods που παριστάνει την «Ελληνική φέτα»

Η έτερη γνωστή και μη εξαιρετέα Kraft Foods (δεύτερη μεγαλύτερη εταιρία τροφίμων του κόσμου, με παρουσία σε 170 χώρες η οποία πρόσφατα μετονομάστηκε σε Mondelez International) που κυριαρχεί στα Ελληνικά ράφια με τα εισαγόμενα τυριά-κρέμαPhiladelphia και δεκάδες άλλα εισαγόμενα προϊόντα όπως καφέδες Jacobs, μπισκότα Cadbury, σοκολάτες Nabisco & Oreo,μαστίχες Trinident  κ.α.π. πουλάει ανενόχλητη την «παραδοσιακή» Φέτα «Athenos» σε μερικά εκατομμύρια άσχετα …. «Αμερικανάκια»! 

 

Η Αμερικανική εκδοχή κάλπικης φέτας…. δια χειρός Craft!

Η Γαλλικών συμφερόντων Lactalis (ο μεγαλύτερος όμιλος γαλακτοκομικών προϊόντων στον κόσμο) που επιχείρησε να αγοράσει με ψίχουλα την «Δωδώνη», πουλάει ανενόχλητη την «φέτα» President, ενώ οι Σκοπιανοί γείτονες που ονειρεύονται πως είναι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, προκαλώντας τα ειρωνικά σχόλια κάθε μορφωμένου ανθρώπου, δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα πουλώντας την κάλπικη «Makedonian Feta».

Η αυταπόδεικτη και κραυγαλέα παραπλάνηση του παγκόσμιου καταναλωτικού κοινού από γαλακτοβιομηχανίες – κολοσσούς της Ευρώπης και  της Αμερικής, αλλά και από δεκάδες μικρότερες επιχειρήσεις σε κάθε γωνιά της γης από την Αργεντινή μέχρι την Αυστραλία, θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να απαιτήσει, με την βοήθεια μιας έμπειρης δικηγορικής εταιρίας, αποζημιώσεις ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων υπέρ της Ελλάδος και των Ελληνικών επιχειρήσεων που παράγουν την αυθεντική φέτα.

Έτσι, αφού οι πανίσχυρες ευρωπαϊκές και παγκόσμιες γαλακτοβιομηχανίες πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων την «προστασία» της Ελληνικής φέτας από την Κοινοτική νομοθεσία, αποφάσισαν να απαλλαγούν και από τον άμεσο κίνδυνο μεγάλων αποζημιώσεων με μια ενδεχόμενη δραστηριοποίηση της Ελλάδος ή των Ελλήνων εξαγωγέων αυθεντικής φέτας.

Η τελευταία, «τρέχουσα» προσπάθεια του πανίσχυρου Ευρωπαϊκού και παγκόσμιου λόμπυ των Γαλακτοβιομηχάνων στοχεύει στην έμμεση παράκαμψη της προστασίας της Ελληνικής φέτας όχι μόνο μέσα στην εσωτερική Ευρωπαϊκή αγορά αλλά και στην παγκόσμια: Στα πλαίσια των επικείμενων διαπραγματεύσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά για την συμφωνία δημιουργίας ζώνης ελευθέρων συναλλαγών, οι Καναδοί γαλακτοβιομήχανοι αιφνιδίως ζητούν επίμονα την προστασία της…..Καναδικής φέτας και άλλων κλεμμένων Ευρωπαϊκών ονομασιών τυριών!!!

 

Αν δεν το γνωρίζετε, υπάρχει και Φέτα «Mykonos» από το ….Μπουένος Άιρες!

Ο αρμόδιος Ευρωπαίος επίτροπος (Βέλγος Κάρελ Ντε Χουκτ) είναι «πρόθυμος» να κάνει παραχωρήσεις σε Καναδούς και Αμερικανούς στον γεωργικό τομέα, προκειμένου να αποσπάσει παραχωρήσεις σε υπηρεσίες και προϊόντα που ενδιαφέρουν τις χώρες του Ευρωπαϊκού Βορρά. Οι «παραχωρήσεις» αυτές σημαίνουν, μεταξύ άλλων, και την αχρήστευση της Κοινοτικής προστασίας της Ελληνικής Φέτας!

Εάν τελικά ευδοκιμήσει η μεθόδευση αυτή, είναι βέβαιο πως οι διάφοροι απατεώνες (ιδίως οι μεγάλοι) θα απαλλαγούν από τον τεράστιο νομικό κίνδυνο που ίσως τους στοιχίσει στο μέλλον αποζημιώσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων για την «εν ψυχρώ» παραπλάνηση των καταναλωτών τυριού φέτας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η εύλογη απορία που προκύπτει είναι απλή: Θα παρακολουθήσουμε με την γνωστή μακάρια αφασία που μας διακρίνει την επιβολή του δίκαιου του ισχυρότερου ή επιτέλους θα λειτουργήσουμε, έστω και κατ΄ εξαίρεση,  αποτελεσματικά για τα Ελληνικά συμφέροντα;

Λεωνίδας Κουμάκης*

6 Σεπτεμβρίου 2013

lk@kbanalysis.com

Το βραβείο του καλύτερου αλεξίσφαιρού γιλέκου στην Ευρώπη έλαβε η ελληνική εταιρεία ELMON

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ Το βραβείο του καλύτερου αλεξίσφαιρού γιλέκου στην Ευρώπη έλαβε η ελληνική εταιρεία ELMON

Το βραβείο του καλύτερου αλεξίσφαιρού γιλέκου στην Ευρώπη έλαβε η ελληνική εταιρεία ELMON.  Το βραβείο απονεμήθηκε στην ελληνική εταιρεία κατά την διάρκεια της διεθνούς  έκθεσης αμυντικού εξοπλισμού που έλαβε χώρα στο Παρίσι από 11-15/6/2012.
Τα αλεξίσφαιρα γιλέκα που συμμετείχαν στο διαγωνισμό αξιολογήθηκαν με αυστηρά κριτήρια βασισμένα στην εξέλιξη της εγκληματικότητας και  τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή των αλεξίσφαιρων γιλέκων. Μετά από ενδελεχή εξέταση των δεδομένων η σχετική επιτροπή απεφάνθη πως τα Ελληνικά αλεξίσφαιρα γιλέκα της ELMON ήταν τα καλύτερα της Ευρώπης.
Η διεθνής βράβευση των αλεξίσφαιρων γιλέκων της  ελληνικής εταιρείας ELMON αναφέρθηκε  στο φημισμένο  γαλλικό περιοδικό στρατιωτικού και αστυνομικού περιεχομένου «Pro Securite”  στο τεύχος Ιουλίου Αυγούστου 2012 (Τεύχος Νο. 105).
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα αλεξίσφαιρα γιλέκα ELMON έχουν αποδείξει  στην πράξη της ποιότητα τους αφού σύμφωνα με στοιχεία έχουν σώσει τις περισσότερες ζωές στην Ελλάδα, όπως πρόσφατα και στην περίπτωση του αστυνομικού Γιάννη Π.  ο οποίος κατά την διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης δέχτηκε με 3 σφαίρες Kalashnikov στο στήθος και 6 συνολικά σφαίρες τύπου MAKAROV & TOKAREV.
Ακολουθούν οι σχετικές φωτογραφίες με το αλεξίσφαιρο γιλέκο της ELMON καθώς και οι φωτογραφίες
από το γιλέκο που φόραγε ο αστυνομικός Γιάννης Π.
Στην πρώτη φωτογραφία φαίνεται το αποτέλεσμα των τριών σφαιρών του AK-47 Kalashnikov και στην δεύτερη φωτογραφία οι 6 σφαίρες από τα πιστόλια MAKAROV & TOKAREV. Όπως φαίνεται και στις δύο περιπτώσεις το άτομο που φορούσε το γιλέκο δεν τραυματίστηκε αφού το γιλέκο μπόρεσε να συγκρατήσει τις σφαίρες ενός επιθετικού πολεμικού τυφεκίου και δύο πιστολιών. 




Τμήμα ειδήσεων defencenert.gr

Στην 90η θέση ανταγωνιστικότητας!

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012 - 06:16

Αλβανία, Σκόπια ή Μποτσουάνα: Διαλέξτε...

Του Γιώργου Κράλογλου

Το κατρακύλισμα της Ελλάδας στην 90η θέση ανταγωνιστικότητας σε 142 χώρες του πλανήτη, κάτω από την Ρουμανία και μαζί με την Μποτσουάνα, την Αλβανία και τα Σκόπια, σαφώς και δεν είναι συνέπεια του εργασιακού κόστους της εθνικής παραγωγής. Είναι αποτέλεσμα της τριτοκοσμικής σοσιαλιστικής αντίληψης κυβερνήσεων και κομμάτων για τον «εχθρικό» ρόλο του ιδιωτικού τομέα στην οικονομία.

Η τριτοκοσμική σοσιαλιστική αντίληψη που έθρεψε ομάδες συντεχνιών και κομματικού στρατού περιφρούρησης των συμφερόντων του κράτους και των πελατών κρατικών υπαλλήλων.

Η αντίληψη που αποτέλεσε τον θεμέλιο λίθο της ιδεολογίας και της συμπεριφοράς κομμάτων, κυβερνήσεων και πολιτικών για να συντηρηθεί το αριστερό κλίμα και το αντίστοιχο περιβάλλον στην χώρα, εξασφαλίζοντας έτσι το αναγκαίο τείχος προστασίας του πολιτικού κόστους όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών.

Αυτό πληρώνουμε σήμερα ως χώρα που κατέχει την τελευταία θέση ανταγωνιστικότητας της Ευρώπης και μια ασήμαντη θέση στην παγκόσμια οικονομική κοινότητα, χωρίς να έχει την ελάχιστη προοπτική να ανέβει έστω και λίγες βαθμίδες στην κατάταξη Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ που κάνει τις μετρήσεις κάθε χρόνο.

Το όλο θέμα αποκτά για ακόμη μια φορά επικαιρότητα και σημασία, επειδή με μια προκλητική πολιτική καπηλεία κυβερνητικοί παράγοντες και βουλευτές συνδέουν και δικαιολογούν τον νέο κύκλο περικοπών μισθών, συντάξεων, δώρων και επιδομάτων με την ανάγκη αναβάθμισης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της χώρας.

Κανείς ασφαλώς δεν μπορεί να αρνηθεί την σύνδεση της ανταγωνιστικότητας και με το εργασιακό κόστος.

Κανείς δεν αρνείται ακόμη ότι το χαμηλό μεροκάματο μπορεί να διευκολύνει τον ανταγωνισμό, εντός της χώρας μειώνοντας τις εισαγωγές και, εκτός της χώρας, με αύξηση των εξαγωγών.

Το ερώτημα όμως είναι γιατί να ξεκινήσουμε από αυτόν τον τομέα για βελτιώσουμε την ανταγωνιστικότητά μας.

Μήπως γιατί είναι ο γνωστός εύκολος δρόμος ή μήπως γιατί έτσι μπορούμε να «κουκουλώσουμε» την πλήρη απραξία μας στην μείωση του κρατικού τομέα και των κρατικών υπαλλήλων, μιας και πάμε και σε εκλογές…

Γιατί λοιπόν δεν βαδίζουμε με αφετηρία τον απλό και φυσιολογικό δρόμο; Τον ανασχεδιασμό της οικονομίας και την χάραξη ορίζοντα και οράματος για την ανάπτυξή μας;

Τί νομίζουμε ότι θα συμβεί αν φθάσουμε στα μεροκάματα της Βουλγαρίας ή της Μποτσουάνα; Ότι αυτόματα ο πλανήτης θα δεχθεί «επίθεση» ελληνικών προϊόντων όπως δέχθηκε την «επίθεση» των κινέζικων;

Δεν θα σταθώ άλλο στο σημείο αυτό, γιατί παρόμοια επιχειρηματολογία έχει αναπτυχθεί και ίσως να έχει εξαντληθεί.

Θα σταθώ όμως σε μια πραγματικότητα που η σύγχυση της οικονομικής κρίσης την έχει κρύψει μάλλον επιμελώς...

Ότι η Ελλάδα δεν έχει σχεδόν καμία επιχειρηματική αντοχή και κανένα επιχειρηματικό κουράγιο να ξεκινήσει μια «επίθεση» ακόμη και στις αγορές του φυσικού της οικονομικού περιβάλλοντος (Μέση Ανατολή, Ανατολική Ευρώπη και κεντρική Ευρώπη), έστω και αν «μηδενισθεί» το εργασιακό κόστος.

Αυτή την στιγμή είναι σε φάση ένταξης στην κατηγορία των προβληματικών και μη βιώσιμων επιχειρήσεων της παραγωγής περισσότερες από 500 μονάδες που αποτελούν στοιχείο μεγάλου πονοκέφαλου για τις Τράπεζες.

Ποιος εγκέφαλος λοιπόν μπορεί να πιστέψει ότι οι μονάδες αυτές που έχουν πρόβλημα επιβίωσης μπορούν να αποτελέσουν «στρατό επίθεσης» στην Ευρώπη και στις αγορές που καλά κρατούν ακόμη οι Κινέζοι και οι Ινδοί;

Από την άλλη πλευρά, μέσα στο 2012 θα αποχωρήσουν από την Ελλάδα και οι τελευταίοι πολυεθνικοί όμιλοι (ακόμη και εμπορικοί), ενώ δεν πρόκειται να επενδύσουν κεφάλαια άλλοι όμιλοι που αναζητούν ευκαιρίες, καθώς η Ελλάδα δεν προσφέρει κανένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Άλλωστε η μετανάστευση ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην Βουλγαρία, την Τουρκία και την Αλβανία δεν έχει περάσει καθόλου απαρατήρητη στους ξένους κεφαλαιούχους.

Ποιος λοιπόν θα αξιοποιήσει το πλεονέκτημα των χαμηλών μισθών και μεροκάματων, που αποτελούν ήδη βραδυφλεγή βόμβα για την αγορά, και την όποια προσπάθεια ανακοπής της ύφεσης;

Εκτός εάν οι «οραματιστές» της βελτιωμένης ανταγωνιστικότητας της οικονομίας στηρίζουν τις ελπίδες τους στα κυκλώματα μαφίας που καλά κρατούν στην αγορά ή στους απατεώνες επενδυτές που μαζεύονται μόνο για χατιρικές εκποιήσεις κρατικών ή Τραπεζικών επιχειρηματικών κουφαριών...

Ασφαλώς και όλα αυτά δεν σημαίνουν και δεν μπορεί να σημαίνουν ότι πρέπει να παραγνωρισθεί ο παράγοντας εργασιακό κόστος.

Αλλά ο παράγοντας αυτός δεν είναι καθόλου σημαντικότερος από τον παράγοντα του ενεργειακού κόστος, που παραμένει υψηλός λόγω της τριτοκοσμικής αντίληψης που έχουν επιβάλει συντεχνίες και κόμματα στο μονοπώλιο ενέργειας.

Από τον παράγοντα των φορολογικών και γραφειοκρατικών αντικινήτρων που δυναμιτίζουν κάθε σκέψη για επένδυση.

Από τον παράγοντα του κόστους καυσίμων και μεταφορικών που είναι αποτέλεσμα προστασίας των κυκλωμάτων λαθρεμπορίου καυσίμων και των συντεχνιών στις μεταφορές.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν τον σχεδιασμό του αναπτυξιακού οράματος με τομές στα δύσκολα, που είναι τα αντικίνητρα και τα τιμολόγια των κρατικών μονοπωλίων.

Ας επεκταθούμε στα φορολογικά αντικίνητρα.

Και αν δούμε «φως» στο σημερινό μαύρο τούνελ των επενδύσεων, να συμπληρώσουμε την προσπάθεια και με τις περικοπές στο εργασιακό.

Μέχρι τότε, όμως, θα έχουμε το κέρδος συγκράτησης της ύφεσης, αφού η αγορά θα μπορεί να τροφοδοτείται έστω και με τις σημερινές αμοιβές.

george.kraloglou@capital.gr

Πηγή:www.capital.gr

-----------------------------------------

Ελληνικές Εξαγωγές

Ελληνικές Εξαγωγές: Το πολύτιμο φάρμακο που ανακουφίζει λυτρωτικά την ελληνική οικονομία βάλλεται από ανεύθυνες συμπεριφορές για ολόκληρες δεκαετίες.

  

Η πρωτοφανής οικονομική κρίση, η ύφεση και τα (πολλά) άλλα προβλήματα που επιβαρύνουν την Ελληνική οικονομία έχουν ένα πολύτιμο και κοινά αποδεκτό (από όλους) διαχρονικό «φάρμακο»: τις Ελληνικές εξαγωγές.

Οι Ελληνικές εξαγωγές αποτελούν το πραγματικό οξυγόνο της ελληνικής οικονομίας η οποία «έμαθε» (μεταξύ πολλών άλλων) να καταναλώνει για ολόκληρες δεκαετίες τα πιο απίθανα (και πολλές φορές άχρηστα) εισαγόμενα προϊόντα δημιουργώντας στο εμπορικό μας ισοζύγιο ένα ετήσιο «άνοιγμα» της τάξεως πολλών δισεκατομμυρίων Ευρώ το οποίο έσπευδαν να καλύψουν «πρόθυμοι δανειστές» οδηγώντας την Ελληνική οικονομία με μαθηματική ακρίβεια στα σημερινά επώδυνα αδιέξοδα.

Παράλληλα, τις δεκαετίες που ακολούθησαν την κατάρρευση της δικτατορίας στην Ελλάδα (1974) δημιουργήθηκε σταδιακά μια πανίσχυρη ελίτ συνδικαλιστών η οποία με την καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος της απεργίας αλλά και άλλων παράνομων και υπερβολικών «πρακτικών» (κυριολεκτικά για πύλλου πήδημα) κατάφερε μεν να εξασφαλίσει θεαματική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του μέσου Έλληνα, κατέστρεψε όμως εντελώς κάθε στοιχειώδη αναταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας με την απόλυτη ανοχή (αν όχι «συμπαράσταση») της πολιτικής εξουσίας για ψηφοθηρικούς λόγους. Με άλλα λόγια η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής όμως πέθανε!

Σαν συνέπεια, η Ελλάδα σταδιακά αποβιομηχανοποιήθηκε, μεγάλα και σημαντικά εργοστάσια έκλεισαν (μεταξύ ενός ατέλειωτου κατάλογου ξεχωρίζουν οι περιπτώσεις Λιπασμάτων στην Δραπετσώνα, Pirelli στην Πάτρα, Goodyear στην Σίνδο, NAMKO -έβγαζε το μοναδικό ελληνικό αυτοκίνητο, το Pony-, που έκλεισε μετά από «κατάληψη» 130 ημερών με αίτημα .... αυξήσεις 30%!!!) αφήνοντας άνεργους χιλιάδες εργαζομένων που παρασύρθηκαν από τα φλογερά κηρύγματα της ακραίας αριστεράς η οποία ονειρεύεται ακόμα και σήμερα τις «δικτατορίες του προλεταριάτου» που θα αναδείξουν τους διαδόχους του Στάλιν, του Τσαουσέσκου ή του Μάο-Τσε Τούγκ.

Η χώρα μας έφθασε στο σημείο να εισαγάγει σπίρτα από την Σουηδία (την Πυρκάλ βλέπετε ουσιαστικά την «κλείσαμε»), να καταναλώνει τσάι Lipton (λες και τα βουνά της πατρίδας μας δεν μοσχοβολάνε με αυθεντικό και υγιεινό τσάι του βουνού), να πίνει, παρακαλώ, νερό Perrier (το Σουρωτή, το Ζαγόρι, η Υδρία, το Κορπί, το ΗΒΗ και τόσα άλλα θαυμάσια ελληνικά μεταλλικά νερά μας ... «ξυνίζουν»), να απαξιώνει πολύτιμα και υγιεινά τρόφιμα από την ελληνική γη υποκαθιστώντας τα με πολυδιαφημιζόμενα και .... εισαγόμενα, να αντικαθιστά τον θησαυρό των ελληνικών αποσταγμάτων με ουίσκυ, βότκα και τζιν (τρομάρα μας!) και να υποκαθιστά με (υποτίθεται φθηνότερα) προϊόντα εισαγωγής το συντριπτικό ποσοστό χιλιάδων άλλων προϊόντων (προσωπικής υγιεινής, καθαριότητας, ένδυσης, υπόδησης, επίπλων, οικιακών σκευών και πολλών, πολλών άλλων!)

Στο τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό πρόβλημα που ζούμε στις μέρες μας υπάρχει ένα πολύτιμο «φάρμακο» που σίγουρα ανακουφίζει λυτρωτικά την ελληνική οικονομία και δεν είναι άλλο από τις εξαγωγές. Οι εξαγωγές όμως για να σταθεροποιηθούν και να αυξηθούν χεριάζονται κάποια «προαπαιτούμενα» που ξεφεύγουν εντελώς από την ικανότητα του κάθε εξαγωγέα ή την ποιότητα και την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων του.

Τα «προαπαιτούμενα» αυτά δεν είναι τίποτα άλλο από την συνεχή και στοιχειώδη λειτουργία της «κρατικής μηχανής» η οποία εδώ και δεκαετίες συνηθίζει πολύ συχνά να παραλύει κάτω από το βάρος των κινητοποιήσεων διαφόρων εργαζομένων (κυρίως του ευρύτερου δημόσιου τομέα) υπό την καθοδήγηση των συνδικαλιστών οι οποίοι συνήθως βρίσκονται κάτω από την «υψηλή προστασία» των διαφόρων κομμάτων από τα οποία ενίοτε «ανταμείβονται» (μεταξύ άλλων) με βουλευτικά ή υπουργικά αξιώματα.  

Κρίσιμοι τομείς της εθνικής μας οικονομίας όπως ηλεκτρική ενέργεια, λιμάνια, αεροδρόμια, τελωνεία, εθνικοί δρόμοι και οδικές μεταφορές μαζί με πολλές κατηγορίες δημοσίων και δημοτικών φορέων πραγματοποίησαν (και πραγματοποιούν) απεργιακές κινητοποιήσεις που ξεκινούν από πολύ σοβαρούς και βάσιμους λόγους μέχρι την ... κατά παράδοση συνήθεια!

Αν παρ΄όλα αυτά που ζούμε για ολόκληρες δεκαετίες με διάφορες απεργίες που ιεραρχούνται από πολιτικές σκοπιμότητες και όχι από πραγματικές ανάγκες,  εξακολουθούμε να πιστεύουμε πως τα «φαινόμενα» αυτά δεν αποτελούν πολύ σοβαρά αντικίνητρα εξαγωγών ή επενδύσεων, τότε απλά ....  είμαστε βαθειά νυχτωμένοι!

Σήμερα, η Ελλάδα βρίσκεται με το πιστόλι στον κρόταφο (και όχι στο τραπέζι, όπως μας έλεγε κάποιος από τους επίδοξους σωτήρες μας) και πρέπει να επιβιώσει. Για να επιβιώσει όμως πρέπει να βάλουμε στο περιθώριο κακές συνήθειες και πρακτικές ολόκληρων δεκαετιών. Δύσκολο, αλλά απόλυτα αναγκαίο.

Και το πρώτο που έχουμε να κάνουμε είναι να προστατέψουμε σαν κόρη οφθαλμού τις ελληνικές εξαγωγές.  Δεν αρκούν τα (συνήθως) κούφια λόγια των πολιτικών για «ενίσχυση» των εξαγωγών. Χρειάζονται συγκεκριμμένα πράγματα:

Απρόσκοπτη λειτουργία όλων των τομέων (δημοσίων αλλά και ιδιωτικών) που είναι απαραίτητοι στην διαδικασία διεκπεραίωσης των εξαγωγών. Αυξημένη ευαισθησία από όλους μας (εργαζόμενους, επιχειρηματίες, πολιτικούς, φορείς του δημοσίου & ιδιωτικού τομέα, συνδικαλιστές, τραπεζικό σύστημα, κόμματα κ.α.) ώστε η αλυσίδα της εξαγωγικής διαδικασίας να λειτουργήσει επιτέλους απρόσκοπτα χωρίς κανένα από τα «συνηθισμένα» εμπόδια που μας καταδίκασαν για ολόκληρες δεκαετίες και μας οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση.

Στην τρέχουσα οικονομική συγκυρία κάθε ανεύθυνη συμπεριφορά αποτελεί κίνδυνο για τους πολλούς και πρέπει να αντιμετωπίζεται τελείως διαφορετικά από ότι στο παρελθόν. Οι εποχές που διαλύαμε τα πάντα για (δήθεν) «συμπαράσταση στην Νικαράγουα» αποτελούν παρελθόν για το οποίο πρέπει να ντρεπόμαστε.

Με πραγματική αγωνία, ένας δραστήριος εκπρόσωπος εξαγωγικών επιχειρήσεων, ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος (ΣΕΒΕ), επισημαίνει για τα σημερινά προβλήματα των εξαγωγών, με ανακοίνωσή του στις 6/12/2011, τα εξής:

Νέο πλήγμα στις εξαγωγικές επιχειρήσεις θα επιφέρουν οι εξαγγελθείσες επαναλαμβανόμενες στάσεις των τελωνειακών υπαλλήλων που ξεκινούν αύριο, τονίζει σε σημερινή δημόσια ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδος (ΣΕΒΕ).  

Ο ΣΕΒΕ ζητά να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μη κλείσει κανένα τελωνείο ούτε για ένα λεπτό καθώς αυτό θα αποτελέσει ένα επιπλέον πλήγμα για την εξωστρέφεια. Δεδομένης της στάσης πληρωμών του δημοσίου και του στενέματος της ρευστότητας από τiς τράπεζες οι εξαγωγικές, παραγωγικές και εμπορικές επιχειρήσεις οδηγούνται με μαθηματική ακρίβεια προς ζημιογόνα πορεία, η οποία, εάν επιδεινωθεί από επιπλέον προσκόμματα σε αυτό το δυσμενές οικονομικό κλίμα, θα μαραζώσει ακόμη και τα πιο ζωντανά κύτταρα της παραγωγικής και εξαγωγικής κοινότητας, oδηγώντας τα σε ασυνέπεια προς τους δανειστές, τους εργαζόμενους αλλά και προς το κράτος.

Τα μέτρα θα πρέπει να αφορούν πρωτίστως τη με κάθε τρόπο και μέσο διασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας των τελωνείων και όλων των άλλων υπηρεσιών του δημοσίου που σχετίζονται με τις εξαγωγές όπως των υπηρεσιών αγροτικής οικονομίας, κτηνιατρικής και αλιείας των περιφερειών της χώρας, ώστε να συνεχιστεί χωρίς προβλήματα η επιχειρηματική, παραγωγική, εισαγωγική και εξαγωγική δραστηριότητα.   

Παράλληλα ο ΣΕΒΕ ζητά να επιταχυνθούν όλες εκείνες οι διαδικασίες και οι θεσμοί που προβλέπονται στις κοινοτικές διατάξεις προς διευκόλυνση του διεθνούς εμπορίου και της ανταγωνιστικότητας, αφορούν τουλάχιστον τις καλά οργανωμένες επιχειρήσεις με συστηματική εξαγωγική δραστηριότητα και εφαρμόζονται εδώ και χρόνια σε άλλες χώρες μέλη της ΕΕ όπως οι θεσμοί του εγκεκριμένου εξαγωγέα και του εγκεκριμένου εμπόρου νωπών και η πλήρης ηλεκτρονικοποίηση των σχετικών διαδικασιών ώστε να μειωθεί ο φόρτος εργασίας των δημόσιων υπηρεσιών με παράλληλη ανάληψη αυξημένης ευθύνης  εκ μέρους των αξιόπιστων επιχειρήσεων.     Κατανοούμε τις θυσίες που όλοι έχουμε κληθεί να κάνουμε για τη βελτίωση του  δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας και την έξοδό της από την ύφεση και την κρίση, αλλά εκφράζουμε την αγωνία των επιχειρηματιών, των βιοτεχνών, των επαγγελματιών και του προσωπικού τους που έχουν αποθέσει τις τελευταίες τους ελπίδες στην εξωστρεφή δραστηριότητά τους, για τη διεκπεραίωση μάλιστα της οποίας επιβαρύνονται οι ίδιοι (ΔΕΤΕ, ανταποδοτικά τέλη για ποιοτικούς και φυτοϋγειονομικούς ελέγχους, κ.λ.π.).  

Δυστυχώς, οι επιχειρηματίες και ιδίως οι εξαγωγείς είναι αυτοί που θα υποστούν  για μια ακόμη φορά τις συνέπειες των κινητοποιήσεων άλλων ομάδων συμφερόντων, με άμεσες και έμμεσες ζημίες, πολλές από τις οποίες δεν είναι δυνατό να αποτιμηθούν όπως η απώλεια πελατών εξωτερικού ούτε βεβαίως να διεκδικηθούν με αξιώσεις στο μέλλον. Ζημίες που μπορεί να κλονίσουν ακόμη και την επιβίωση μιας επιχείρησης με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον επιχειρηματία, την οικογένεια και τους εργαζομένους του. Η κατάσταση πλέον είναι τραγική. Ας μην τη χειροτερεύουμε άλλο και ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες που μας αναλογούν.

Όλα αυτά την φετεινή, πολύ δύσκολη για όλους μας χρονιά, κατά την οποία για πρώτη φορά μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, οι ελληνικές εξαγωγές παρουσιάζουν σημαντική αύξηση (με κινητήριο δύναμη τα πετρελαιοειδή) και πολύ αξιόλογες επιδόσεις στην κρίσιμη κατηγορία «βιομηχανικών προϊόντων» και τροφίμων. Το έλλειμα του εμπορικού μας ισοζύγιου το εννεάμηνο το 2011 σε σχέση με το αντίστοιχο εννεάμηνο του 2010 μειώθηκε κατά 35,8%, αλλά οι εισαγωγές παραμένουν διπλάσιες από τις εξαγωγές, όπως προκύπτει από τον πίνακα που ακολουθεί: 

ΠΙΝΑΚΑΣ 1 : ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ – ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΕΤΩΝ 2010 & 2011 (ΑΞΙΕΣ ΣΕ ΕΥΡΩ)

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ /ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ	2010	2011	ΜΕΤΑΒΟΛΗ %
ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΑΓΩΓΩΝ	11.227,6	16.571,0	47,6%
ΣΥΝΟΛΟ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ	36.129,3	32.566,6	-9,9%
ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ	-24.901,7	-15.995,6	-35,8%

Πηγή: Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εξαγωγέων

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, η ίδια εικόνα διατηρήθηκε και τον μήνα Οκτώβριο. Με μια σημαντική όμως διαφορά: Οι εξαγωγές μας χωρίς τα πετρελαιοειδή υποχώρησαν για πρώτη φορά φέτος (Οκτώβριος 2011) κατά 11,6%! Στο εννεάμηνο πάντως οι εκτός πετρελαιοειδών εξαγωγές μας, σημείωσαν αύξηση κατά 14,7%.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2 : ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ / ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2011

	ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ	ΕΞΑΓΩΓΕΣ
Σύνολα με πετρελαιοειδή
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2010	3.986,7	1.605,3
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2011	2.638,3	1.775,8
Διαφορά	-33,8%	+10,6%
Σύνολα χωρίς πετρελαιοειδή
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2010	3.045,5	1.463,1
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2011	2.402,0	1.293,3
Διαφορά	-21%	-11,6%

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Η αρνητική εξέλιξη τον μήνα Οκτώβριο 2011 των (εκτός πετρελαιοειδών) εξαγωγών που έχουν τεράστια σημασία για την εθνική μας οικονομία, αποτελεί ένα «κώδωνα κινδύνου» που μας δείχνει πόσο μεγάλη ευαισθησία διακρίνει τον τομέα των εξαγωγών και πόσο επικίνδυνες είναι πλέον οι διάφορες και ποικιλόμορφες «πιέσεις» που εξακολουθεί να δέχεται.

Συμπέρασμα: Είναι ανάγκη οι συνδικαλιστικοί φορείς καθώς και τα κόμματα που τους παρέχουν υποστήριξη, όταν καλούνται να προστατέψουν «τα δικαιώματα των εργαζομένων» για τομείς που έχουν σχέση με τις εξαγωγές, να διευρύνουν τα κριτήρια τους προσθέτοντας σε αυτά το συμφέρον της χώρας & της εθνικής οικονομίας και αφαιρώντας τελείως από αυτά την έννοια του κομματικού συμφέροντος. Όλοι όσοι εμπλέκονται στην αλυσίδα των εξαγωγών, από τους επιχειρηματίες μέχρι τους εμπορικούς μας ακόλουθους στις αγορές του κόσμου, οφείλουν να εντείνουν τις προσπάθειες τους, οφείλουν να εργαστούν περισσότερο ενάντια σε κάθε μορφής και κατηγορίας εμπόδια, προκειμένου η Ελλάδα να πετύχει μια πολύ μεγάλη αύξηση των εξαγωγών της και το 2012. Χωρίς βέβαια να ξεχνάμε πως ένα δεύτερο, «πολύτιμο φάρμακο» της Ελληνικής οικονομίας είναι η συνήθεια Αγοράζουμε Ελληνικά! (Βλπ. άρθρο μας  Αγοράζουμε Ελληνικά (8): Η Ελλάδα δεν βούλιαξε παρά την φιλότιμη προσπάθεια στρατιάς κερδοσκόπων και «φίλων» - Εμείς ψάχνουμε επίμονα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ όχι μόνο για να βοηθήσουμε τη χώρα μας αλλά γιατί υπάρχουν και πραγματικές ευκαιρίες!).

Από αυτά έχει απόλυτη ανάγκη η Ελλάδα μας. Και της τα οφείλουμε όλοι!

Λεωνίδας Κουμάκης*

20 Δεκεμβρίου 2011

kb@kbanalysis.com