Β. Βιλιάρδος-ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ

ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ: Η Ελλάδα δεν είναι χρεοκοπημένη, οδηγείται σκόπιμα στην πτώχευση, ενώ οι οφειλές της Γερμανίας αποτελούν ένα σημαντικό περιουσιακό στοιχείο της, εάν και εφόσον αποφασίσει επιτέλους κάποια Ελληνική κυβέρνηση να τις διεκδικήσει

“Τα βαθύτερα αίτια πίσω από τα γεγονότα, τα οποία οδηγούν μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, όπως για παράδειγμα την Ελλάδα, στα ελλείμματα στην υπερχρέωση και στην υποδούλωση, είναι η μακροχρόνια, απόλυτα αιτιολογημένη έλλειψη εμπιστοσύνης των Πολιτών προς την Πολιτεία – προς την Πολιτική, προς τους Θεσμούς, προς το «πλαίσιο» λειτουργίας (επιχειρηματικό, φορολογικό κα.), καθώς επίσης προς τις πάσης φύσεως υπόλοιπες «εξουσίες» (ΜΜΕ, συνδικαλιστικές οργανώσεις κλπ.)”.

Ανάλυση

Περίληψη: Είναι χρεοκοπημένη η πατρίδα μας; Η κρίση χρέους και δανεισμού είναι η κορυφή του παγόβουνου του προβλήματος της «δύσης» ή ένα τοπικό πρόβλημα της Ελλάδας; Ποιο είναι το συνολικό χρέος, το δημόσιο και ιδιωτικό δηλαδή, των άλλων δυτικών κρατών; Γιατί οδηγούνται σε ευρω-κρατικοποίηση οι τράπεζες μας, αφού χρωστούν πολύ λιγότερα από όλες τις άλλες ευρωπαϊκές; Τι σχεδιάζεται για τη σύνοδο κορυφής; Που οφείλεται η γαλλογερμανική διαμάχη; Ποια είναι η αλήθεια για τις γερμανικές επανορθώσεις; Μήπως θα μπορούσαμε να τις εκχωρήσουμε στους δανειστές μας, ανακτώντας την εθνική κυριαρχία, την αξιοπιστία, την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια μας;  Ποιες είναι οι άλλες λύσεις μας; Μπορεί να τις εφαρμόσει ο υπουργός οικονομικών μας; Είναι προσχεδιασμένο το τέλος της μεταβατικής κυβέρνησης μας, μετά την ψήφιση των νομοσχεδίων; Σε ποια παγίδα μας οδηγεί; Πως μπορεί να επιλυθεί η κρίση χρέους της Ευρωζώνης;

Κατά την άποψη μας, αυτό που λείπει από τη χώρα μας, από όλους εμάς δηλαδή, είναι η σαφής γνώση της καθαρής θέσης μας - ο Ισολογισμός της Ελλάδας, στον οποίο να φαίνεται τόσο το Ενεργητικό (αυτά που είναι στην ιδιοκτησία της), όσο και το Παθητικό της (αυτά που οφείλει). Χωρίς μία τέτοια απεικόνιση μεγεθών, αυτονόητη για κάθε μικρή ή μεγάλη επιχείρηση, είναι προφανώς πολύ δύσκολο να οδηγηθούμε σε υπεύθυνα συμπεράσματα για ένα ολόκληρο κράτος - αφενός μεν για τα ουσιώδη προβλήματα του, αφετέρου για τις εναλλακτικές λύσεις τους.

Χωρίς έναν κρατικό Ισολογισμό λοιπόν, δεν μπορούμε να συμπεράνουμε, εάν η σημερινή οικονομική κρίση είναι μία κρίση ρευστότητας και δανεισμού, η οποία προέρχεται από την (σκόπιμη ή μη) εσφαλμένη διαχείριση των οικονομικών μας, ή εάν η χώρα μας είναι χρεοκοπημένη – γεγονός που θα σήμαινε ότι, το παθητικό της είναι αδύνατον ποτέ να καλυφθεί από το ενεργητικό. Στα πλαίσια αυτά, θεωρούμε ότι είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τον ενδεχόμενο, τρίτο βασικό «πυλώνα» του Ενεργητικού μας - τις πιθανές απαιτήσεις μας δηλαδή απέναντι στη Γερμανία (πολεμικές επανορθώσεις).   

Από την άλλη πλευρά τώρα, οφείλουμε να δούμε την καθαρή θέση της χώρας μας, συγκριτικά με την υπόλοιπη Δύση. Εάν η Ελλάδα είναι δηλαδή σε πολύ δυσμενέστερη θέση από όλα τα άλλα κράτη, οπότε θα έπρεπε να αποδεχθούμε τη «μοίρα» μας «στωικά», ή εάν η κρίση χρέους της πατρίδας μας είναι η «κορυφή του παγόβουνου» του προβλήματος χρέους ολόκληρης της Δύσης - οπότε δεν αποτελεί απλά ένα τοπικό πρόβλημα, το οποίο επιδεινώνεται από τους «οκνηρούς, φοροφυγάδες, ανίκανους, μη παραγωγικούς και απείθαρχους Έλληνες» (όπως δυστυχώς ισχυρίζεται η κυβέρνηση διεθνώς – μία κυβέρνηση η οποία ανακοινώνει συνεχώς ότι θα τιμωρήσει παραδειγματικά κάποιους πολίτες, όταν έχει αθωώσει όλους ανεξαιρέτως τους τεκμηριωμένα διεφθαρμένους και διαπλεκόμενους πολιτικούς, μεταξύ άλλων λόγω παραγραφής).     

Όσον αφορά το πρώτο θέμα μας, τον Ισολογισμό της Ελλάδας, γνωρίζοντας ότι η δημόσια περιουσία της είναι της τάξης των 300 δις €, καθώς επίσης ότι υπάρχει ανεκμετάλλευτος πλούτος στο υπέδαφος της (δυστυχώς δεν είμαστε σε θέση να τον αξιολογήσουμε, αφού κάτι τέτοιο δεν ανήκει στο γνωστικό μας πεδίο), έναντι δημοσίου χρέους 360 δις €, συμπεραίνουμε εύκολα ότι, η χώρα μας δεν μπορεί να θεωρηθεί χρεοκοπημένη, εάν το υπέδαφος της αξίζει πάνω από 60 δις €    – πολύ περισσότερο βέβαια, εάν ο ενδεχόμενος τρίτος βασικός «πυλώνας» του Ενεργητικού της Ελλάδας, οι απαιτήσεις της δηλαδή απέναντι στη Γερμανία (πολεμικές επανορθώσεις), έχουν πράγματι αντικείμενο. Ο Πίνακας Ι διευκολύνει την κατανόηση του θέματος:

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Ισολογισμός του Ελληνικού Δημοσίου, σε δις €

Στοιχεία	Ενεργητικό	Παθητικό
Δημόσιο χρέος*		360,00
Δημόσια Περιουσία	300 – 400,00
Υπέδαφος	60,00
Πολεμικές επανορθώσεις	(95-565 δις €)

* Οι εταιρείες αξιολόγησης δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν το συνολικό χρέος στις εκτιμήσεις τους, επειδή στόχος τους είναι η μεταφορά της δημόσιας περιουσίας στις επιχειρήσεις, στα πλαίσια της ιδιωτικοποίησης των πάντων που θέλουν να επιβάλλουν τα παιδιά του Σικάγου. 

Προφανώς λοιπόν, με κριτήριο την ως άνω καθαρή θέση μας, δεν είμαστε χρεοκοπημένοι, εάν το υπέδαφος μας έχει αξία άνω των 60 δις € – ενώ οφείλουμε να διευκρινίσουμε εδώ ότι, το εάν είμαστε χρεοκοπημένοι έχει τεράστια διαφορά, από το εάν έχουμε χρεοκοπήσει. Για παράδειγμα, εάν μία επιχείρηση έχει ένα ακίνητο αξίας 10 εκ. € και χρέη 1 εκ. €, αλλά λειτουργεί με ζημία, οπότε δεν μπορεί να πληρώσει τις δόσεις του δανείου της ή τους λοιπούς πιστωτές της, τότε χρεοκοπεί - παρά το ότι έχει πολλαπλάσια των δανείων της περιουσιακά στοιχεία, αφού η καθαρή της θέση είναι θετική κατά 9 εκ. €. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με την Ελλάδα, η οποία διαθέτει μεν πολύ μεγάλη δημόσια περιουσία, αλλά λειτουργεί με ζημίες (ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού), επειδή δεν τη διαχειρίζεται σωστά.   

Από την ανάλυση μας συμπεραίνουμε επομένως ότι, το κράτος δεν διαχειρίζεται σωστά τα οικονομικά του, οπότε κινδυνεύουμε σοβαρά να χρεοκοπήσουμε χωρίς να είμαστε χρεοκοπημένοι - ενώ πιθανολογούμε παράλληλα ότι οδηγούμαστε («χειραγωγούμαστε») σκόπιμα στη χρεοκοπία και στην εξαθλίωση, αφού προηγουμένως θα μας έχουν «εκμεταλλευθεί» οι μπράβοι των τοκογλύφων (χρησιμοποιώντας μας δυστυχώς σαν το Δούρειο Ίππο, ο οποίος τοποθετήθηκε στην Ευρωζώνη, μέσα από την Ελληνική κερκόπορτα που άφησε ορθάνοιχτη το «καθεστώς Merkel», από το οποίο κινδυνεύει περισσότερο από όλους μας η ίδια η Γερμανία, κυρίως ξανά με την απομόνωση της - άρθρο μας). 

Ξεκινώντας τώρα από τη σύγκριση της χώρας μας με την υπόλοιπη Δύση, θα συνεχίσουμε το κείμενο μας με μία περιληπτική αναφορά στις γερμανικές επανορθώσεις, οι οποίες αποτελούν αναμφίβολα ένα σημαντικό «στοιχείο» του Ενεργητικού της Ελλάδας – εάν και εφόσον αποφασίσει επιτέλους κάποια σοβαρή Ελληνική κυβέρνηση να τις διεκδικήσει, ανεξάρτητα από τα σημερινά, έντονα προβλήματα μας. 

ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ 

“Οι βασικές αιτίες της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης ευρίσκονται στην έκρηξη του ιδιωτικού δανεισμού. Από το ξεκίνημα του κοινού νομίσματος, από το 1999 δηλαδή, έως το ξέσπασμα της κρίσης του 2008, τα ιδιωτικά χρέη αυξήθηκαν σε τεράστιο βαθμό – ενώ τα κράτη είχαν ακολουθήσει μία πολιτική σχετικής λιτότητας” (Πηγή: ΜΜ-IMF).

Όπως φαίνεται, τα δημόσια χρέη των περισσοτέρων χωρών της Ευρωζώνης αυξήθηκαν μετά την κρίση του 2008 – σε ορισμένες περιπτώσεις δε, όπως σε αυτήν της Ιρλανδίας, σχεδόν τετραπλασιάστηκαν μέσα σε τρία μόλις χρόνια. Η αιτία ήταν η ανάληψη των υποχρεώσεων του ιδιωτικού τομέα από τα κράτη - κυρίως των τραπεζών, οι οποίες διαφορετικά θα είχαν χρεοκοπήσει (κάτι που δεν ισχύει για την Ελλάδα, ο ιδιωτικός τομέας της οποίας, συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών, ήταν υγιέστατος, πριν από την εισβολή τουλάχιστον του ΔΝΤ).    

Σε τελική ανάλυση λοιπόν, είναι αδύνατον να μειώσουν τα κράτη το δημόσιο χρέος τους, όσο συνεχίζουν να ενισχύουν τράπεζες και επιχειρήσεις, ενώ ταυτόχρονα περιορίζονται τα έσοδα τους – παράλληλα με τη μείωση των εισοδημάτων των νοικοκυριών, σαν αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της εγκληματικής πολιτικής λιτότητας που ακολουθείται (μειώσεις μισθών, υψηλή φορολόγηση κλπ.), η οποία προκαλεί ύφεση και στη συνέχεια στασιμοπληθωρισμό.  

Στον Πίνακα IΙ τώρα που ακολουθεί, αναγράφονται τα χρέη, δημόσια και ιδιωτικά, ορισμένων δυτικών χωρών, έτσι ώστε να δούμε που ακριβώς ευρίσκεται η χώρα μας σήμερα, ενώ ακολουθεί μία περιληπτική ανάλυση τους:

ΠΙΝΑΚΑΣ IΙ: Συνολικά χρέη 2011, δημόσια και ιδιωτικά, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ

Χώρα	Σύνολο	Τράπεζες	Επιχειρήσεις	Νοικοκυριά	Δημόσιο
Ιρλανδία	1.166	689	245	123	109
Μ. Βρετανία*	847	547	118	101	81
Ιαπωνία	641	188	143	77	233
Ισπανία	457	111	192	87	67
Γαλλία	449	151	150	61	87
Βέλγιο	435	112	175	53	95
Πορτογαλία	422	61	149	106	106
Ιταλία	377	96	110	50	121
Η.Π.Α.	376	94	90	92	100
Ελλάδα	333	22	74	71	166
Γερμανία**	321	98	80	60	83

Πηγή: MM (IMF)

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Ιρλανδία: Αν και η χώρα είχε δημόσιο χρέος περί το 30% επί του ΑΕΠ της πριν από την κρίση, η ανάληψη ενός μέρους των χρεών των τραπεζών, την οδήγησε μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα στο 109%. Εν τούτοις, το πρόβλημα της συνεχίζει να μην είναι τόσο το δημόσιο χρέος, όσο το ιδιωτικό – αφού πρόκειται για το μεγαλύτερο όλων των χωρών, οι οποίες αναλύονται στο πρόγραμμα οικονομικής σταθερότητας του ΔΝΤ. Παρά το ότι λοιπόν ανακοινώνεται ότι, θα εξέλθει από την κρίση και θα απευθυνθεί στις αγορές το 2013, δεν μπορούμε να μην αμφιβάλλουμε. Κατά την άποψη μας οι δύστυχοι πολίτες της, οι οποίοι υποχρεώθηκαν να αναλάβουν το χρέος των τραπεζών, καθώς επίσης να υποταχθούν στις εντολές του ΔΝΤ, απλά «ταΐζονται» με ελπίδες - έτσι ώστε να υπομένουν αδιαμαρτύρητα τη λεηλασία τους.  

Μ. Βρετανία: Ουσιαστικά τα προβλήματα της είναι αντίστοιχα με αυτά της Ιρλανδίας – οπότε, αργά ή γρήγορα, θα καταλήξει στο ίδιο αποτέλεσμα. Προς στιγμήν διασώζεται από το μέγεθος της οικονομίας της, από το νόμισμα της, καθώς επίσης από τις Η.Π.Α. – κάτι που δεν θα διατηρηθεί για πολύ χρόνο ακόμη, με ανυπολόγιστα αποτελέσματα για ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα του πλανήτη. Εάν κάποιος δε επενδύσει ξανά στην υποτίμηση του νομίσματος της, όπως κάποτε ο G.Soros, μάλλον δεν θα χάσει τα χρήματα του.

Ιαπωνία: Το δημόσιο χρέος της συνεχίζει να αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ στον πλανήτη, ενώ δεν μπορεί να καταπολεμηθεί, παρά τα συνεχή προγράμματα των τελευταίων είκοσι ετών, με στόχο την αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης. Παραμένει λοιπόν «παράδειγμα» των τρομακτικών συνεπειών του αποπληθωρισμού, αν και έχει την τύχη να δανείζεται με το χαμηλότερο επιτόκιο παγκοσμίως, κυρίως από τους πολίτες της – τους μεγαλύτερους αποταμιευτές του πλανήτη. Το τελευταίο χρονικό διάστημα όμως, μετά την κρίση δηλαδή, η κατανάλωση έχει σχεδόν μηδενισθεί, με τα εμπορικά κέντρα να ερημώνουν, ενώ οι τράπεζες έχουν υψηλό χρέος, οι επιχειρήσεις επίσης και η εγκληματικότητα έχει φτάσει στα ύψη – προοπτικές μάλλον «ζοφερές» για το μέλλον της χώρας. 

Ισπανία: Το κυριότερο πρόβλημα της, μετά την ανεργία, την κρίση ακινήτων και την τραπεζική κρίση (ανάλογη εξέλιξη με την Ιρλανδία), είναι τα τεράστια χρέη των δήμων της – κυρίως δε της Βαρκελώνης. Επίσης, τα χρέη των επιχειρήσεων της, τα οποία αργά ή γρήγορα θα έχουν αρκετά σοβαρές συνέπειες για το κράτος.

Γαλλία: Τόσο οι επιχειρήσεις της, όσο και οι τράπεζες, έχουν αρκετά μεγάλα χρέη – ενώ φαίνεται πως «αποκρύπτει» κάποια προβλήματα της, όπως θα αναλύσουμε παρακάτω. Η πιθανότατη απώλεια της αξιολόγησης της (ΑΑΑ), θα δημιουργήσει εκρηκτικά προβλήματα στην Ευρωζώνη.  

Βέλγιο:  Αποτελώντας κρυφό φορολογικό παράδεισο για τις πολυεθνικές, η χώρα έχει τη δυνατότητα να διατηρεί σταθερό το μεγάλο δημόσιο χρέος της, σε σχέση με το ΑΕΠ – λόγω της συνεχούς ανάπτυξης της. Εν τούτοις, είναι πιθανότατα ο επόμενος υποψήφιος μειωμένης αξιολόγησης – γεγονός που θα της δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα, εάν αυξηθούν παράλληλα τα επιτόκια δανεισμού, λόγω του υψηλού χρέους της σε απόλυτα μεγέθη.         

Πορτογαλία: Εκτός από τις τράπεζες, όλοι οι άλλοι δείκτες της είναι αρνητικοί – ενώ οι δυνατότητες νέων προγραμμάτων λιτότητας είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Κατά την άποψη μας, η χώρα ευρίσκεται στο χείλος της καταστροφής – γεγονός που μάλλον θα παρασύρει και τη γείτονα Ισπανία. 

Ιταλία: Έχει τα ίδια προβλήματα με την Ελλάδα (δημόσιο), αν και σημαντικά μεγαλύτερα στον κλάδο των τραπεζών. Κατά την άποψη μας, εάν τυχόν ελεγχθεί από το ΔΝΤ, το δημόσιο χρέος της θα ξεπεράσει πολύ γρήγορα το 150% - αφού πολλοί δημόσιοι φορείς της (νοσοκομεία, δήμοι κλπ.), είναι τουλάχιστον υπερχρεωμένοι (κρυφά). Η Cosco βέβαια (άρθρο μας), η Κίνα κατ’ επέκταση, καθώς επίσης η εσωτερική χρηματοδότηση των ομολόγων της και οι «έκνομες» ισχυρές οργανώσεις της, αποτελούν ίσως δικλείδες ασφαλείας.    

Η.Π.Α.: Η κρίση των ενυπόθηκων δανείων, των τραπεζών, των ελλειμμάτων κλπ. έχει μετατρέψει την υπερδύναμη σε μία πυρηνική βόμβα τεραστίων διαστάσεων για τον πλανήτη. Οι κοινωνικές αναταραχές, καθώς επίσης οι πιθανές αιματηρές εξεγέρσεις, θα έχουν ανυπολόγιστα αποτελέσματα για όλους μας – πόσο  μάλλον εάν επιταχυνθεί η μετανάστευση των κεφαλαίων στην Ασία (άρθρο μας).     

Γερμανία: Η Αχίλλειος πτέρνα της είναι η μεγαλύτερη παγκοσμίως μόχλευση του τραπεζικού της συστήματος, η οποία μπορεί να απειλήσει σοβαρά την πραγματική της οικονομία – κατ’ επέκταση τα νοικοκυριά της, τα οποία αποταμιεύουν κυρίως σε μετρητά (ακριβώς για το λόγο αυτό φοβούνται τον πληθωρισμό και επιλέγουν το «σκληρό νόμισμα»). Επίσης το κοινωνικό κράτος της, το οποίο έχει αναλάβει μελλοντικές υποχρεώσεις απέναντι στους Πολίτες του (έμμεσο εσωτερικό χρέος), της τάξης των 5.000 δις €.     

     

Ελλάδα: Τα μεγέθη της χώρας μας, σε σχέση με το 2008, έχουν επιδεινωθεί, αφού το συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό), αυξήθηκε από περίπου 254% του ΑΕΠ, στο 333% – γεγονός όμως που οφείλεται στην πτώση του ΑΕΠ, λόγω κυρίως της υφεσιακής πολιτικής, στην οποία την καταδίκασε σκόπιμα το ΔΝΤ.

Εν τούτοις, η Ελλάδα συνεχίζει να ευρίσκεται σε εξαιρετική συγκριτικά θέση, αφού έχει το ίδιο περίπου συνολικό χρέος (333%) με τη Γερμανία (321%), παρά τη μείωση του ΑΕΠ της – ενώ διαθέτει, σε αντίθεση με όλα σχεδόν τα υπόλοιπα κράτη, συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας, μεγάλη δημόσια περιουσία. Για παράδειγμα, τόσο οι Η.Π.Α., όσο και η Μεγάλη Βρετανία, έχουν ιδιωτικοποιήσει σχεδόν τα πάντα – επίσης η Γερμανία, σε μεγάλο βαθμό.

Επομένως η Ελλάδα είναι σε πολύ καλύτερη θέση, ακόμη και από τη Γερμανία – ειδικά όσον αφορά τις τράπεζες της οι οποίες, με 22% του ΑΕΠ, είναι πολύ λιγότερο χρεωμένες, από όλα τα άλλα κράτη. Οι Ελληνικές επιχειρήσεις οφείλουν επίσης ελάχιστα συγκριτικά, ενώ τα νοικοκυριά μας δεν ξεπερνούν το μέσον όρο. Τέλος, οι πιθανοί κίνδυνοι των υγιών τραπεζών και επιχειρήσεων δεν οφείλονται στις ίδιες, αλλά στην ενδεχόμενη χρεοκοπία του δημοσίου - η οποία δεν έχει «τιμολογηθεί» ακόμη για καμία από τις άλλες χώρες.

Κατά την άποψη μας λοιπόν, όλα αυτά θα έπρεπε να μας προβληματίσουν σε μεγάλο βαθμό, όσον αφορά τις πραγματικές «προθέσεις» των μπράβων των τοκογλύφων - οι οποίοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είμαστε χρεοκοπημένοι (δυστυχώς με τη μάλλον αθέλητη βοήθεια της κυβέρνησης μας), έτσι ώστε να αναγκάσουν να εκποιήσουμε τα πάντα χωρίς λόγο, σε τουλάχιστον εξευτελιστικές τιμές – ένα γεγονός που τεκμηριώνεται απόλυτα από τον Πίνακα ΙΙ.

Η ΜΟΧΛΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΓΑΛΛΟΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ

Λίγο πριν από τη σύνοδο κορυφής η οποία, ως συνήθως, θα καταλήξει σε νέες πιέσεις της Ευρωζώνης, εκ μέρους των αγορών (άρθρο μας), η Γερμανία φαίνεται να επιθυμεί τη μετατροπή του μηχανισμού διάσωσης (EFSF) σε ένα κερδοσκοπικό εργαλείο – μέσω της αύξησης των κεφαλαίων του με τη βοήθεια της μόχλευσης, για την οποία μέχρι σήμερα κατηγορούσε τις αγορές.

Αναλυτικότερα, προτείνεται η ίδρυση μίας εταιρείας ειδικού σκοπού εκ μέρους της  Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, η οποία θα χρηματοδοτείται από το EFSF, με στόχο την αγορά ασφαλισμένων με CDS ομολόγων υπερχρεωμένων κρατών, δια της έκδοσης δικών της ομολόγων – δηλαδή, με τον δανεισμό της από τις αγορές, ο οποίος δεν επιτρέπεται στο EFSF (η ΕΚΤ θα πρέπει τότε να αποδέχεται ως εγγύηση τα ομόλογα της εταιρείας ειδικού σκοπού).

Είτε λοιπόν μέσω της εταιρείας ειδικού σκοπού, είτε απ’ ευθείας από το EFSF, τα ομόλογα θα ασφαλίζονται με CDS οπότε, σε περίπτωση απώλειας τους, ο δανειστής θα έχανε μόνο το 20% της αξίας τους – επομένως θα μπορούσε να δανείσει τα πενταπλάσια, οπότε θα αυξάνονταν θεωρητικά τα κεφάλαια του μηχανισμού στήριξης, από 440 δις € σήμερα, στο 2 τρις €.

Εάν οι κυβερνήσεις των κρατών της Ευρωζώνης συμφωνούσαν σε κάτι τέτοιο, τότε θα σήμαινε ότι, αφενός μεν θα αποδεχόταν τα CDS και τη μόχλευση, αφετέρου θα ανταγωνιζόταν τις αγορές – αφού η μόχλευση δεν είναι τίποτα άλλο, από την αύξηση των κεφαλαίων του μηχανισμού στήριξης, με τη βοήθεια του δανεισμού. Κατά την άποψη μας όμως, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι η απαίτηση εγγυήσεων ή/και ασφαλειών εκ μέρους όλων όσων αγοράζουν ομόλογα δημοσίου, τα οποία μέχρι σήμερα δεν συνδέονταν με κάτι τέτοιο  – οπότε η αύξηση του κόστους δανεισμού (επιτόκια), με καταστροφικά αποτελέσματα για όλες τις χώρες του πλανήτη. 

Με απλούστερα λόγια, εάν συζητηθεί η πρόταση της (πρωσικής πλέον) Γερμανίας της κυρίας Merkel, προβλέπουμε ότι στο μέλλον δεν θα έχει κανένα κράτος πρόσβαση στις αγορές, εάν δεν είναι ασφαλισμένο με CDS ή/και εάν δεν καλύπτει τα ομόλογα του με εμπράγματες εγγυήσεις - όπως συμβαίνει ακόμη και στις πλέον υγιείς επιχειρήσεις, όταν υπάρχει ένα γενικότερο πρόβλημα, μία κρίση καλύτερα αξιοπιστίας/εμπιστοσύνης στην αγορά.

Πρόκειται λοιπόν για ένα τεραστίων διαστάσεων σφάλμα, το οποίο θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα σε όλα τα κράτη-οφειλέτες, ενώ θα οδηγήσει το κόστος δανεισμού στα ύψη. Η Ευρώπη αδυνατεί προφανώς να κατανοήσει το αυτονόητο: το ότι δηλαδή όταν ψάχνει κανείς στα εσωτερικά των κρατών, βρίσκει τόσα πολλά σκουπίδια, τα οποία αφενός μεν τον τρομοκρατούν, αφετέρου τον υποχρεώνουν να αλλάξει ριζικά στρατηγική – κάτι που θα πληρώσει ολόκληρος ο κόσμος πάρα πολύ ακριβά.   

Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω, η Γερμανία ευρίσκεται σε πορεία σύγκρουσης με τη Γαλλία, η οποία επιθυμεί να χρησιμοποιήσει το EFSF, μετατρέποντας το σε τράπεζα, κυρίως για τη στήριξη των δικών της τραπεζών – εύλογα όπως φαίνεται από τον Πίνακα ΙΙΙ που ακολουθεί:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙΙ: Οι μεγαλύτεροι πιστωτές - ξένες τράπεζες της Ελλάδας, με νέα στοιχεία

Τράπεζα	Χώρα	Ποσόν σε δις €
BNP Paribas	Γαλλία	5.239
Dexia	Γαλλία-Βέλγιο	3.462
Commerzbank	Γερμανία	3.065
Societe Generale	Γαλλία	2.837
Deutsche Bank	Γερμανία	1.773
BPCE	Πορτογαλία	1.335
HSBC	Μ. Βρετανία	1.319
RBS	Μ. Βρετανία	1.199
LBBW	Γερμανία	775
DZ Bank	Γερμανία	731
Credit Agricole	Γαλλία	655

Πηγή: EBA

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Σημείωση: Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της BIS, οι γαλλικές τράπεζες έχουν ομόλογα του Ελληνικού δημοσίου αξίας  8 δις €, οι θυγατρικές τους στην Ελλάδα έχουν δανείσει τις επιχειρήσεις με 43 δις €, ενώ διαθέτουν Ισπανικά ομόλογα ύψους 30 δις € και Ιταλικά 106 δις €. Είναι εκτεθειμένες λοιπόν με δάνεια άνω των 150 δις € σε χώρες, οι οποίες αντιμετωπίζουν προβλήματα – ένα τεράστιο ποσόν, σε σχέση με τα κεφάλαια τους. 

Όπως διαπιστώνεται από τον Πίνακα ΙΙΙ, το τραπεζικό σύστημα της Γαλλίας είναι πολύ πιο εκτεθειμένο στα Ελληνικά ομόλογα, από όσο το Γερμανικό – γεγονός που ισχύει και για τις υπόλοιπες υπερχρεωμένες χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου. Επί πλέον αυτών, η Γερμανία θεωρεί τη Γαλλία ως το μεγαλύτερο «ψεύτη» της Ένωσης αφού, όπως ισχυρίζεται, έχει αποκρύψει σημαντικότατα στοιχεία από την Ευρωζώνη, σε σχέση με τα οικονομικά της – με αποτέλεσμα να επιβαρυνθούν σημαντικά στο μέλλον όλοι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι Πολίτες.

Αναλυτικότερα η Γερμανία θεωρεί ότι, τα φτωχότερα κράτη της Αφρικής, τα οποία διακρίνονται τόσο για τον αναλφαβητισμό, όσο και για τη διαφθορά των κυβερνήσεων τους, είναι συνδεδεμένα από πολλά χρόνια τώρα με το Ευρώ, μέσω της Γαλλίας. Οι χώρες δε της Ευρωζώνης δεν μπορούν να συμμετέχουν στις αποφάσεις αυτών των αφρικανικών κρατών, αφού ανήκουν στη ζώνη CFA, η οποία κυριαρχείται από τη Γαλλία.

Πρόκειται λοιπόν για μία επόμενη «πυριτιδαποθήκη» στα θεμέλια της Ευρωζώνης, η οποία έχει αποκρυφτεί δόλια από τη Γαλλία – πάντοτε κατά τους γερμανικούς ισχυρισμούς, σύμφωνα με τους οποίους διακινδυνεύονται απώλειες πολλών εκατοντάδων δις €, οι οποίες θα επιβαρύνουν όλους τους Ευρωπαίους Πολίτες.

Η πιθανή αυτή απειλή οφείλεται στη συμφωνία, η οποία υπεγράφη από τον τέως αυστριακό πρόεδρο της Ευρωζώνης R.Edlinger και επέτρεψε σε ορισμένες από τις φτωχότερες χώρες της Αφρικής (συνολικού πληθυσμού 130 εκ.), πρώην αποικίες της Γαλλίας, να συνδεθούν με το κοινό νόμισμα - χωρίς η ΕΚΤ να έχει καμία δυνατότητα ανάμιξης! Η Αφρικανική νομισματική ένωση όμως, δεν συνδέθηκε απλά και μόνο με το Ευρώ, αφού παράλληλα εισέρρευσαν δισεκατομμύρια στην Κεντρική Τράπεζα της Γαλλίας, εκ μέρους της – γεγονός που θα αποτελέσει ενδεχομένως ένα τεράστιο μελλοντικό πρόβλημα για το Ευρώ.            

            

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ

Το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουμε ακούσει πάρα πολλά για τις συγκεκριμένες απαιτήσεις της χώρας μας – πρόσφατα από σημαντικό Γάλλο οικονομολόγο, ο οποίος τις τοποθέτησε στα 565 δις € (συμπεριλαμβανομένων των τόκων). Επίσης, από τον επιφανή Γερμανό ιστορικό κ. A.Ritschl (άρθρο μας), ο οποίος είπε χαρακτηριστικά ότι: 

“Η ανθελληνική υστερία των γερμανικών ΜΜΕ είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τη Γερμανία. Ουσιαστικά καθόμαστε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: η γερμανική ανάπτυξη οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο ότι, τόσο τα θύματα του πρώτου, όσο και του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, παραιτήθηκαν από τις απαιτήσεις τους…..Παρά το ότι η Γερμανία είναι υπεύθυνη για δύο παγκοσμίους πολέμους, εκ των οποίων ο δεύτερος ήταν κάτι παραπάνω από καταστροφικός, τα θύματα της συμφώνησαν να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος των χρεών της. Τα ότι η Γερμανία οφείλει την οικονομική της άνοδο στη γενναιοδωρία των άλλων λαών δεν το έχει ξεχάσει κανείς – ούτε οι Έλληνες”.

“Οι Έλληνες”, συνεχίζει ο ιστορικός, “γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τα «πολεμικά άρθρα» των γερμανικών ΜΜΕ. Εάν αλλάξουν οι διαθέσεις στην Ελλάδα (εάν «ξυπνήσουν» δηλαδή οι Έλληνες, εάν εκλέξουν επαρκείς, ανιδιοτελείς, ικανούς, θαρραλέους πολιτικούς και διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους), τότε είναι πολύ πιθανόν να ακολουθήσουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες - απαιτώντας με τη σειρά τους τα χρήματα που χωρίς καμία αμφιβολία τους χρωστάμε. Εάν λοιπόν υποχρεωθούμε νομικά να εξοφλήσουμε όλες μας τις υποχρεώσεις, τότε θα μας πάρουν και τα πουκάμισα μας – αφού, με βάση τη συμφωνία του Λονδίνου, «οι πολεμικές αποζημιώσεις, οι οποίες δεν πληρώθηκαν το 1953, θα έπρεπε να εξοφληθούν σε περίπτωση τυχόν επανένωσης της Γερμανίας».

Στην περίπτωση αυτή, θα ήταν πολύ καλύτερα όχι μόνο να αναδιοργανώναμε την ελληνική Οικονομία με δικό μας αποκλειστικά κόστος, αλλά να το κάναμε πλουσιοπάροχα. Εάν, αντί να συμμορφωθούμε με τους διεθνείς νόμους και να πληρώσουμε τα χρέη μας, συνεχίσουμε να παριστάνουμε τον πλούσιο τραπεζίτη, ο οποίος καπνίζει ήρεμα το πούρο του και δεν θέλει να πληρώσει τα χρέη του, εκβιάζοντας τους πιστωτές του, τότε κάποια στιγμή θα μας έλθει ένας τεράστιος λογαριασμός. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα είχε την ευκαιρία να κάνει μία καινούργια αρχή – μία ευκαιρία που προσφέρθηκε στην αχάριστη Γερμανία πολλές φορές στο παρελθόν, ειδικά από τις Η.Π.Α. το 1953”.

Περαιτέρω ένας άλλος σημαντικός Γερμανός ιστορικός, ο K.H.Roth, παραθέτει σε δύο πρόσφατα άρθρα του πάρα πολλά στοιχεία, τα οποία επιβεβαιώνουν τις απαιτήσεις της Ελλάδας – επιμένοντας στην καταβολή των πολεμικών επανορθώσεων στη χώρα μας.

Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι, υπάρχουν πάρα πολλοί Γερμανοί επιστήμονες, οι οποίοι κατανοούν τις υποχρεώσεις της χώρας τους και δεν επηρεάζονται από το «καθεστώς» της κυρίας Merkel – το οποία είναι μειοψηφικό, κάνει πάρα πολλά λάθη, απειλεί την Ευρωπαϊκή συνοχή και θέτει σε κίνδυνο την ίδια τη Γερμανία, ερήμην των Πολιτών της (ουσιαστικά στηρίζεται μόνο από το Spiegel, το οποίο πολλές φορές φαίνεται να επιβάλλει τις απόψεις του στην κυβέρνηση).  

Συνεχίζοντας, η λύση που προτείνει ο κ. K.H.Roth, είναι να μην επιβαρύνουν οι αποζημιώσεις τους Γερμανούς πολίτες, αλλά τη Γερμανική Ομοσπονδιακή Τράπεζα (η οποία είναι ουσιαστικά διάδοχος της Τράπεζας του 3^ου Ράιχ), καθώς επίσης τις μεγάλες επιχειρήσεις της Γερμανίας - οι οποίες «λήστεψαν» στην κυριολεξία τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας, μέσω της δήθεν Γερμανο-Ελληνικής «Εταιρείας Εμπορικών Συναλλαγών» (Degrides).

Ειδικότερα, στις 14. Ιανουαρίου του 1946 στο Παρίσι, συζητήθηκε και ψηφίσθηκε το Σύμφωνο Αποζημιώσεων, με βάση το οποίο η Γερμανία υποχρεώθηκε να καταβάλλει «επανορθώσεις», συνολικού ύψους 7,1 δις $ - με κριτήριο την αγοραστική αξία του δολαρίου το 1938. Στην Ελλάδα αντιστοιχούσε το 3,5% αυτού του ποσού (248,5 εκ. $), για τις καταστροφές που υπέστη την περίοδο του πολέμου, καθώς επίσης για το δάνειο, το οποίο εξαναγκάσθηκε να χορηγήσει η Εθνική Τράπεζα, το 1942, στο γερμανικό στρατό, για την κάλυψη των εξόδων του! Συνολικά πρόκειται για 106,5 δις $ σε τιμές του 2010 ή για 79 δις € περίπου (χωρίς τόκους, πάντοτε σύμφωνα με το Γερμανό ειδικό).

Χωρίς να αναλωθούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, οι οποίες είναι αρκετά ενοχοποιητικές για την πολιτική ηγεσία της χώρας μας κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, η Ελλάδα εισέπραξε με κόπο περίπου 1,78 δις $ σε τρεις δόσεις (με αξίες 2010), από τα 106,5 δις $ των απαιτήσεων της – ένα πραγματικά ελάχιστο ποσόν, σε σχέση με το συνολικό.

Επομένως, η Γερμανία της οφείλει ακόμη 104,72 δις $, πάντοτε χωρίς τους τόκους, παρά το ότι είναι αρκετοί αυτοί οι οποίοι ισχυρίζονται πως, η είσοδος της χώρας μας στην Ευρωζώνη «διευκολύνθηκε» σκόπιμα από τη Γερμανία - με αντάλλαγμα τη μη απαίτηση της καταβολής των επανορθώσεων (ανεπίσημα φυσικά, αφού το θέμα των αποζημιώσεων παραμένει πολιτικά ακόμη ανοιχτό - ενώ κάτι τέτοιο θα χαρακτηριζόταν εύλογα ως εσχάτη προδοσία).

Εάν σκεφθεί δε κανείς ότι, με επιτόκιο 5% (το βασικό της Fed έφτασε κάποιες εποχές στο 20%), τα χρέη διπλασιάζονται ανά 15 χρόνια (10-20-40-80 κλπ.), τότε οι γερμανικές επανορθώσεις, ύψους 105 δις € περίπου σε σημερινές αξίες, φθάνουν εύκολα στα 565 δις € - τα οποία υπολόγισε πρόσφατα ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος, με χαμηλότερο επιτόκιο από το 5%.    

Περαιτέρω υπενθυμίζουμε πως στις 4. Μαΐου του έτους 2000, ο Άρειος Πάγος επικύρωσε την απόφαση του δικαστηρίου της Λειβαδιάς, σύμφωνα με την οποία η Γερμανία όφειλε να αποζημιώσει με το ποσόν των 54 εκ. € τα θύματα του Διστόμου. Η κυβέρνηση της Γερμανίας αρνήθηκε να πληρώσει, οπότε ο Άρειος Πάγος επέτρεψε τη δήμευση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων στην Ελλάδα.

Όταν όμως ο δικαστικός κλητήρας θέλησε να κατασχέσει το γερμανικό ακίνητο, στο οποίο στεγάζεται το Ινστιτούτο Γκαίτε, ο τότε υπουργός δικαιοσύνης της Ελλάδας δεν έδωσε τη συγκατάθεση του και εμπόδισε την κατάσχεση - ένα γεγονός, το οποίο είναι δύσκολο να ερμηνεύσουμε. Σε κάθε περίπτωση, τα θύματα του Διστόμου αναγκάσθηκαν να καταφύγουν εναντίον της Γερμανίας μαζί με την Ιταλία – καταλήγοντας στη δίκη, η οποία διεξήχθη πρόσφατα στη Χάγη.

ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΜΑΣ

“Οι δυτικές κυβερνήσεις και το ΔΝΤ αγοράζουν χρόνο, κάτι που δεν σας βοηθάει καθόλου. Η Ελλάδα χρειάζεται μία πραγματική λύση, αφού δεν είναι συνετό να καταπολεμάς μία κρίση χρέους με τεράστια, νέα χρέη…… Οι Γερμανοί αποφασίσαμε στην ενοποίηση ότι, δεν έχει νόημα να μειώνεις συνεχώς τις δαπάνες και να αυξάνεις τους φόρους. Επενδύσαμε πολύ, περί τα 150 δις € ετησίως για δέκα χρόνια και αυξήσαμε τις εργατικές αμοιβές στην ανατολική Γερμανία. Είχαμε πολύ καλά αποτελέσματα” (G. Steingart - Handelsblatt).

Καταρχήν λοιπόν, απλά και μόνο με έναν νέο δανεισμό, πόσο μάλλον σε συνθήκες «υφεσιακής» λιτότητας, δεν λύνεται το πρόβλημα μας. Αντίθετα, μεταφέρεται επαυξημένο στο μέλλον, με τον ταυτόχρονο περιορισμό των δυνατοτήτων επίλυσης του.

Έχοντας τώρα αναφερθεί στο παρελθόν στις διάφορες δυνατότητες μας, ειδικά στις απαιτήσεις μας από την ΕΕ και από την κυβέρνηση μας, όπως επίσης στις υποχρεώσεις μας (Λιτότητα, δραχμή ή αναδιάρθρωση), επαναλαμβάνουμε ότι, θα μπορούσε να εγκριθεί και για εμάς μέρος της βοήθειας, η οποία δόθηκε στη Γερμανία το 1953 (video). Ειδικότερα στη Γερμανία προσφέρθηκαν τα παρακάτω:

(α)  Διαγραφή ενός μεγάλου μέρους των χρεών της, της τάξης του 50%, χωρίς ενυπόθηκες εγγυήσεις για τα υπόλοιπα ή υποχρεώσεις για εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της,

(β)  Επιμήκυνση της αποπληρωμής των υπολοίπων, με εφικτές δόσεις οι οποίες δεν υπερέβαιναν το 4% των εξαγωγών της, 

(γ)  Χαμηλά επιτόκια, έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται δυσανάλογα ο ετήσιος προϋπολογισμός της,

(δ)  Αναβολή της πληρωμής του μεγαλύτερου μέρους των πολεμικών επανορθώσεων, μέχρι την ενδεχόμενη επανένωση της.

Φυσικά οφείλει να προηγηθεί άμεσα η «αναβολή» πληρωμών, εντός του ευρώ (χωρίς να απαιτήσουμε μη εθελούσια διαγραφή του χρέους), έτσι ώστε να μπορέσει η χώρα μας να διαπραγματευθεί σωστά, εκμεταλλευόμενη τα τεράστια πλεονεκτήματα της - πριν είναι πολύ αργά για την Ευρώπη και για όλους μας (άρθρο: «απορρύθμιση, κατάρρευση, πραξικόπημα»)

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

“Οι δυσοίωνες προβλέψεις δεν έχουν στόχο να διασπείρουν την απαισιοδοξία ή τον πανικό, αλλά να αποφευχθούν τα λάθη και να μην γίνουν πραγματικότητα – επίσης, να κινητοποιήσουν τους Πολίτες όλων των χωρών, οι οποίοι πρέπει να πάψουν να εμπιστεύονται το μέλλον τους στις κυβερνήσεις-υπαλλήλους των τραπεζών ή/και των σκιωδών οργανώσεων της παγκόσμιας ελίτ”.

Από όλα τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι, η Ελλάδα δεν είναι χρεοκοπημένη και μπορεί να μη χρεοκοπήσει – αρκεί να διαχειριστεί σωστά τα οικονομικά της, χωρίς να χάσει άλλο χρόνο, απαιτώντας παράλληλα την είσπραξη αυτών που της οφείλει αναμφίβολα η Γερμανία. Εν τούτοις, χρειάζονται εξαιρετικά ικανά, ανιδιοτελή, αδιάφθορα και ιδίως «επαρκή» άτομα στην ανώτατη ηγεσία της - αφού, όσο καλός και αν είναι ένας υπουργός, εάν δεν έχει τις αντίστοιχες γνώσεις, όπως και την εμπειρία, είναι αδύνατον να τα καταφέρει.

Φυσικά θα μπορούσε να φέρει αντίρρηση κάποιος, ισχυριζόμενος πως ο υπουργός οικονομικών, για παράδειγμα, αν και δεν είναι ο ίδιος οικονομολόγος, είναι ικανότατος νομικός επιστήμονας, ενώ έχει τους κατάλληλους συμβούλους, οι οποίοι γνωρίζουν πάρα πολύ καλά το αντικείμενο (το ίδιο ισχύει για τον όποιο υπουργό Υγείας, Δικαιοσύνης κλπ.).  

Στην περίπτωση αυτή θα απαντούσαμε λέγοντας ότι, εμείς τουλάχιστον, μη έχοντας γνώσεις Ιατρικής, πόσο μάλλον εμπειρία σε εγχειρίσεις, δεν θα αποτολμούσαμε να κάνουμε μία σοβαρή επέμβαση σε κάποιον ασθενή – όσο έμπειρους χειρουργούς ή ικανούς ιατρικούς συμβούλους και αν είχαμε στην υπηρεσία μας.  

Περαιτέρω, παρά το ότι οι δύο πρόσφατες διαδηλώσεις θεωρήθηκαν (πολύ σωστά) εξαιρετικά επιτυχημένες, ενώ είναι αυτές που απελευθέρωσαν την 6^η δόση του δανείου (το γεγονός που στην κυριολεξία τρομοκρατεί τις κυβερνήσεις και τις οργανώσεις της ελίτ, είναι η «μετάδοση» των κοινωνικών αναταραχών σε όλη τη Δύση), η κυβέρνηση έχει εκτελέσει πλέον την προσχεδιασμένη αποστολή της (εν αγνοία των βουλευτών, ενδεχομένως και πολλών υπουργών) – ενώ όλα έχουν προβλεφθεί ήδη από τους έμπειρους εισβολείς.

Κατά την πάγια τακτική λοιπόν των παιδιών του Σικάγου, αφού όλα τα κρίσιμα νομοσχέδια περάσουν από μία «μεταβατική κυβέρνηση» (η οποία θα εισπράξει όλη την οργή των «υπηκόων» της), χωρίς ως συνήθως να είναι κατοχυρωμένα από την απόλυτη πλειοψηφία (180 βουλευτές), θα ακολουθήσει αμέσως μετά η επόμενη κυβέρνηση «σωτηρίας» – η οποία, αφενός μεν θα τα κατοχυρώσει «τελεσίδικα», χωρίς μεγάλες αντιδράσεις από το «πλήθος», αφετέρου θα τα δρομολογήσει σταδιακά στην πράξη, διατηρώντας φυσικά όλα τα εγκληματικά μέτρα (με την εκλεπτυσμένη αιτιολογία ότι, το κράτος έχει συνέχεια και πρέπει να σεβόμαστε τα υπογεγραμμένα).

Όλα αυτά όπως στο «παράδειγμα» της Τουρκίας όπου, αφού ολόκληρη σχεδόν η πολιτική ηγεσία κατέρρευσε, μετά την από κοινού ψήφιση των νομοσχεδίων (για την λήψη των δόσεων του ΔΝΤ), εν μέσω μεγάλων κοινωνικών αναταραχών, ο σημερινός πρόεδρος της, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία αμέσως μετά, ήταν στην πραγματικότητα αυτός που ξεπούλησε τα πάντα στις πολυεθνικές, μοιράσθηκε διαχρονικά την εθνική κυριαρχία της Τουρκίας με τους εισβολείς, ενώ διατήρησε φυσικά τους μισθούς των 300 € (άρθρο μας).        

Είναι προφανώς το χειρότερο, αλλά ταυτόχρονα το πιθανότερο σενάριο από όλα όσα μπορούν να μας συμβούν (πολύ χειρότερο ακόμη και από τη δραχμή), η μεγαλύτερη από όλες τις παγίδες καλύτερα – ενώ πολύ δύσκολα θα το αποφύγουμε, εάν δεν διώξουμε αμέσως το ΔΝΤ και εάν δεν αποστασιοποιηθούμε από όλους όσους υποστηρίζουν τα προγράμματα του (άμεσα ή έμμεσα – με δήθεν αλλαγές δηλαδή).     

Κλείνοντας, παρά το ότι αρκετοί θεωρούν το Ευρώ ως ένα «θνησιγενές» νόμισμα, ως ένα μοιραίο, θανατηφόρο λάθος δηλαδή, όπως συμβαίνει και με την ίδια την Ευρωζώνη, εμείς πιστεύουμε ότι είναι δυνατόν να αντιστραφεί η «τάση» – με την προϋπόθεση ότι θα εγκαταλείψει την Ευρωζώνη η Γερμανία, αφού δεν φαίνεται να συμφωνεί με όλους τους άλλους, έχει τη δυνατότητα να επιβιώσει μόνη της και μπορεί να συνεχίσει να στηρίζεται σε ένα δικό της «σκληρό νόμισμα», το οποίο είναι καταστροφικό για όλες τις υπόλοιπες χώρες (αν και κατά την άποψη μας θα ήταν προτιμότερο να καθαιρεθεί το «καθεστώς Merkel», αφού στην πραγματικότητα είναι αυτό που απειλεί την ενωμένη Ευρώπη και όχι η Γερμανία – οι περισσότεροι Πολίτες της οποίας έχουν ένα αρκετά υψηλό δημοκρατικό και πολιτιστικό επίπεδο).   

Σε μία τέτοια περίπτωση, εάν η προβλεπόμενη υποτίμηση του Ευρώ μετά την έξοδο της Γερμανίας, η οποία θα αυξήσει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα της Ευρωζώνης, συνδυαστεί με την παροχή μεγαλύτερης «ρευστότητας» από την ΕΚΤ (πληθωρισμό), καθώς επίσης με τη μετατροπή της σε πραγματική κεντρική τράπεζα (όπως η Fed), η οποία θα αγοράζει ομόλογα δημοσίου, η επίλυση του προβλήματος της υπερχρέωσης θα είναι απολύτως εφικτή – επίσης για την Ελλάδα.

VIDEO:

http://www.youtube.com/user/vviliardos#p/a/u/0/djh7g3zi1sA 

http://www.bigroadstv.com/web-tv/40-reportage.html   

Βασίλης Βιλιάρδος  (copyright)

Αθήνα, 22. Οκτωβρίου 2011

viliardos@kbanalysis.com

ΕΚΒΙΑΖΕΙ-ΚΛΕΒΕΙ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ !!

Διεργασίες εντός και εκτός για τα Ομόλογα των ταμείων

Πηγή:www.capital.gr

Την ένταξη των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων που διαχειρίζονται τα διοικητικά τους συμβούλια, υπό την ομπρέλα της Τράπεζας της Ελλάδος και υπό τη διαχείριση του Κοινού Κεφαλαίου, με καθυστέρηση σχεδόν ενάμιση χρόνου, προωθεί η κυβέρνηση, εγείροντας θέμα για το εάν με αυτή την απόφαση επιδιώκει να «εκβιάσει» μια καθολική απόφαση των ταμείων στην όποια λύση αποφασιστεί σήμερα. Η αρχή γίνεται με το ΙΚΑ.

Με έγγραφό της η διεύθυνση οικονομικών υπηρεσιών του ταμείου, που φέρει την ένδειξη «Εξαιρετικά Επείγον» και ημερομηνία 24 Οκτωβρίου 2011, εισηγείται την εξουσιοδότηση του διοικητή Ρ. Σπυρόπουλου να υπογράψει σύμβαση παροχής υπηρεσιών θεματοφύλακα για το χαρτοφυλάκιο του ΙΚΑ ΕΤΑΜ σε τίτλους του ελληνικού δημοσίου με την Τράπεζα της Ελλάδος. Στο έγγραφο, τίθενται υπ’ όψιν του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΚΑ, προς το οποίο και αναφέρεται, οι διατάξεις του άρθρου 45 του Νόμου 3863/2010, του γνωστού πλέον ως ασφαλιστικού νόμου Λοβέρδου – Κουτρουμάνη. Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, όπως αναφέρει το έγγραφο, «τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και τα έντοκα γραμμάτια του ελληνικού δημοσίου που βρίσκονται στα χαρτοφυλάκια των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης μεταφέρονται στην Τράπεζα της Ελλάδος χωρίς προμήθεια, η οποία λειτουργεί ως θεματοφύλακας».

Αυτό που δεν αναφέρει το έγγραφο της διεύθυνσης οικονομικών υπηρεσιών του ΙΚΑ, υπάρχει όμως ξεκάθαρα στο άρθρο 45 του νόμου που ψηφίστηκε από τη Βουλή, μετά από έγκριση της Τρόικας των δανειστών, το καλοκαίρι του 2010, είναι ότι η διαχείριση των επενδύσεων αυτών γίνεται από την ΤτΕ σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου περί «κοινού κεφαλαίου των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και ασφαλιστικών φορέων». 

Συνεπώς, η όποια σύμβαση του ΙΚΑ με την ΤτΕ, αυτομάτως ενεργοποιεί το νόμο που προβλέπει την ένταξη των ομολόγων, ύψους περίπου 2 δισ. ευρώ, στο Κοινό Κεφάλαιο που έχει επενδύσει για το σύνολο των ασφαλιστικών ταμείων, ποσό 16 δισ. ευρώ, σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. 

Η επίσπευση των διαδικασιών μετά από καθυστέρηση 17 και πλέον μηνών γεννά από μόνη της ερωτήματα, όπως άλλωστε και η συγκυρία μέσα στην οποία δρομολογούνται οι εξελίξεις στο μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο. Σύμφωνα με πληροφορίες, ανάλογες διαδικασίες θα κινηθούν –εάν δεν έχουν γίνει ήδη– και στα υπόλοιπα ταμεία, καθώς έτσι,  όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, αφενός θα επιδιωχθεί μια ενιαία στάση για τη συμμετοχή των ταμείων στο όποιο haircut, υπό την ομπρέλα της ΤτΕ, ενώ θα φύγει κι ένα μεγάλο βάρος από τα διοικητικά συμβούλια των ταμείων.  

Η πρώην υπουργός Εργασίας και διαγραφείσα από το ΠΑΣΟΚ βουλευτής, Λούκα Κατσέλη πάντως, είχε προαναγγείλει αλλαγή του άρθρου 45, επισημαίνοντας τον... ασυμβίβαστο διπλό ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας, ως θεματοφύλακα και ως διαχειριστή.

Να σημειωθεί, ότι σε πολλά ασφαλιστικά ταμεία, τα Δ.Σ. είχαν λάβει απόφαση να μην συμμετέχουν στο roll over των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων, αναφορικά με την απόφαση της 21ης Ιουλίου. 

Με το φόβο των Ιουδαίων, και υπό την αδήριτη ανάγκη η όποια απόφαση να ληφθεί τουλάχιστον με τον μανδύα της εθελοντικής συμμετοχής ώστε να αποφευχθεί ένα πιστωτικό γεγονός, η εσπευσμένη υπογραφή συμβάσεων με την ΤτΕ μπορεί να θεωρηθεί και προσπάθεια εξασφάλισης της καθολικής συμμετοχής των ταμείων στην απόφαση που ίσως ληφθεί σήμερα. Και μάλιστα, από την ΤτΕ και όχι από τις διοικήσεις των ταμείων. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο, υποστηρίζουν κάποιοι, θα έβγαζε ένα μεγάλο βάρος και από τις πλάτες των μελών των Δ.Σ.

Εκτός συνόρων, σύμφωνα  με κυβερνητικές πηγές, η ελληνική πλευρά επιδιώκει στην απόφαση των ευρωπαίων ηγετών, να προβλέπεται η ανακεφαλαίωση των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων από τον EFSF, ώστε να μην περάσει το όποιο haircut από τον κρατικό προϋπολογισμό, είτε με τη μορφή δανείων, είτε αυξημένων χρηματοδοτήσεων και επιβαρυνθεί και πάλι, υπέρμετρα το έλλειμμα.

Βέβαια, στην Ε.Ε. είναι πολλές οι φωνές που επιμένουν πως η περιουσία των ταμείων και κατά συνέπεια το ασφαλιστικό αποτελεί ζήτημα μακροχρόνιου σχεδιασμού, δεν είναι άμεσο και θα πρέπει να λυθεί, με τις κατάλληλες παρεμβάσεις, στο εσωτερικό της Ελλάδας.

Δεν αποκλείεται πάντως, η αντιμετώπιση των ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων (23,4 δισ. ευρώ σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες από το υπουργείο Εργασίας) να είναι διαφορετική, ανάλογα από τη συμμετοχή του δημοσίου στη χρηματοδότησή τους. Έτσι, για τα ταμεία κύριας ασφάλισης είναι πιθανό η λύση να βρίσκεται πιο κοντά στο πρώτο σενάριο ενώ για τα επικουρικά, στα οποία το δημόσιο δεν δέχεται οποιαδήποτε συμμετοχή, το δεύτερο. Για το λόγο αυτό άλλωστε, πληθαίνουν οι κυβερνητικοί παράγοντες που κάνουν λόγο για αναγκαίες παρεμβάσεις στα επικουρικά ταμεία και τα ταμεία εφάπαξ και τις συνδέουν πλέον ξεκάθαρα με το κούρεμα των ομολόγων... 

Πηγή:www.capital.gr

ΜΕΘΟΔΟΙ ΤΖΑΜΑΧΙΡΙΑΣ !!

Καταγγελία για Π.Μπεγλίτη που καλό είναι να απαντηθεί με πειστικό τρόπο...

23-10-2011 18:17:47

 

Μία καταγγελία πολίτη τoυ Κιάτου που βρίσκεται στην εκλογική περιφέρεια του Π.Μπεγλίτη, για τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, που είδε το φως της δημοσιότητας στο olympia.gr, αλλά την αλίευσε το yened.blogspot.com, θεωρούμε ότι θα πρέπει να απαντηθεί άμεσα από τον υπουργό :

 

"Την περασμένη Κυριακή 17/10/2011 σε μνημόσυνο σε ορεινό χωριό της Κορινθίας, ο σε απόσταση ομοτράπεζος μουΥπουργός Εθνικής Άμυνας κύριος Π. Μπεγλίτης, σηκώθηκε , πλησίασε, στάθηκε όρθιος με ύφος στρατηγού μπροστά μου και χτυπώντας την γροθιά του στο τραπέζι, με απείλησε μεγαλοφώνως μπροστά στους πολυπληθείς έκπληκτους συντοπίτες μας, στους οποίους συμπεριλαμβάνονταν πρώην Δήμαρχος και νύν Περιφερειακός Σύμβουλος , Δημοτικός Σύμβουλος και πολλοί άλλοι, ότι την επομένη θα μου έστελνε στο ιατρείο μου, το … ΣΔΟΕ!

Αιτία; ρωτήστε τον ίδιο γιατί εγώ δεν του απεύθυνα καν τον λόγο, σεβόμενος την μνήμη του τιμώμενου εκλιπόντα, αν και είχα να του πω πολλά !

Πιθανολογώ ότι κρυφάκουσε - ή ίσως υπέκλεψε τεχνολογικά - την προσωπική κουβέντα μου με τον διπλανό μου, στην οποία συμπεριλαμβανόταν η λέξη κλειδί «γιαούρτι»!Τα πράγματα όμως δεν έμειναν εκεί, αντίθετα η αρχικά εν θερμώ απειλή, εκτελέστηκε τελικά εν ψυχρώ, με απόλυτη συνέπεια!

Πράγματι, το ΣΔΟΕ ήρθε στο ιατρείο μου, στις 21/10/2011 (προφανώς καθυστέρησε λόγω απεργιών), είδε, τα βρήκε όλα εντάξει και απήλθε. Οι άνθρωποι έκαναν καλά την δουλειά τους και δεν τους καταλογίζω κάποια ευθύνη. 

Προφανώς όμως ο κύριος Μπεγλίτης προσπαθεί να συγκροτήσει Σώμα Δίωξης Όσων Ενοχλούν και μέχρι τότε χρησιμοποιεί το κανονικό ΣΔΟΕ.

Η επίδειξη δύναμης και ο απροκάλυπτος εκφοβισμός της τοπικής κοινωνίας ιδιαίτερα ενός ήσυχου εν προκειμένω ορεινού χωριού δεν είναι τυχαία γεγονότα, ιδιαίτερα στην σημερινή συγκυρία.

Τελειώνοντας θεωρώ το περιστατικό πολιτική δίωξη, ένα άκρως επικίνδυνο φαινόμενο που δείχνει πως αντιλαμβάνονται στις μέρες μας, ορισμένοι την άσκηση εξουσίας, γι’ αυτό και το καταγγέλλω.
Γιάννης Γεωργόπουλος – Κιάτο Κορινθίας -21/10/2011".
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ "ΚΟΥΡΕΜΑΤΟΣ'

1. Στις 11 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε από την
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Οικονομικά και Δημοσιονομικά Θέματα

Το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής για την Ελλάδα το οποίο αποτελείτε από 98 σελίδες και περιγράφει λεπτομερώς την όλη κατάσταση της Ελλάδας.

2. Η πρώτη σελίδα είναι η παρακάτω
EUROPEAN COMMISSION
DIRECTORATE GENERAL
ECONOMIC AND FINANCIAL AFFAIRS

The Economic Adjustment Programme
for Greece
Fifth Review – October 2011
DRAFT
This report has been prepared by the Commission services in liaison with the ECB.
The box on the debt sustainability assessment will be finalised shortly and included in the final version for
publication.

3. Στην σελίδα 22 και στο συγκεκριμένο γράφημα που παραθέτω είναι ηλίου φαεινότερο η καταλήστευση που θα πραγματοποιηθεί σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και του εναπομείναντος ελληνικού τραπεζικού συστήματος και καθ’ επέκταση του ελληνικού λαού γιατί στο τέλος ο λογαριασμός θα έρθει σε εμάς.

Γράφημα από την σελίδα 22



4. Στις παραπάνω μπάρες τα χρώματα συμβολίζουν τα ελληνικό χρέος και τα χρώματα ποιοι τα κατέχουν.

Α .Κίτρινο: ελληνικές τράπεζες
Β. Ουρανί.: ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία
Γ. Κόκκινο: ξένες τράπεζες
Δ . Μπλε : Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μηχανισμός στήριξης, και άλλοι ελάχιστοι ξένοι (ξένα ασφαλιστικά ταμεία)
Ε . Μπεζ: ΔΝΤ

5. Παρακολουθώντας την ιστορική διαδρομή του χρέος από τον Δεκέμβριο του 2007 μέχρι τον Μάρτιο του 2011 διαπιστώνουμε τα παρακάτω:

Α. Από την περίοδο του 10 και μόλις προέκυψε το πρόβλημα του ελληνικού χρέους, οι ελληνικές τράπεζες και ελληνικά ταμεία άρχισαν να φορτώνονται με ομόλογα τα οποία ξεφόρτωναν οι ξένες τράπεζες. Έτσι ενώ αρχικά οι ξένες τράπεζες κατείχαν 80 δισεκατομμύρια ευρώ τον Μάρτιο του 11 να κατείχαν μόλις 20 δις.

Β. Στην ίδια ιστορική διαδρομή οι ελληνικές τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία από 55δις που είχαν αρχικά έφτασαν τα 160 δις (εκτιμώ ότι τα μεγέθη έχουν επιδεινωθεί σε βάρος μας μέχρι σήμερα) .

6. Τυχόν κούρεμα που θα πραγματοποιηθεί θα είναι από το κόκκινο χρώμα (συμπεριλαμβανομένου) και κάτω δηλαδή 160δις ευρώ, καθόσον αυτά της Ε.Κ.Τ αλλά και του μηχανισμού στήριξης μαζί με του ΔΝΤ δεν προβλέπεται. Ουσιαστικά σε περίπτωση ενός κουρέματος της τάξης του 50% από, οι ξένες τράπεζες θα χάσουν από τα 20δις ευρώ μόλις 10δις ευρώ, ενώ οι ελληνικές τράπεζες 25δις και τα ασφαλιστικά ταμεία 40 δις.

Ουσιαστικά αυτό θα πυροδοτούσε την πλήρη κατάρρευση του ελληνικού τραπεζιτικού συστήματος και των ασφαλιστικών τα μείων μας.

7. Εύλογο το ερώτημα του αναγνώστη γιατί τόση φασαρία από την Ευρώπη, για ένα τέτοιο ποσό αφού τον λογαριασμό θα τον πληρώσει ο ελληνικός λαός. Η απάντηση είναι ότι το μοντέλο που θα εφαρμοσθεί στην Ελλάδα θα είναι ο μπούσουλας εάν και όταν χρειαστεί και για τις υπόλοιπες χώρες (Ισπανία –Ιταλία κλπ) όπου τα μεγέθη είναι μεγάλα (και τυχόν ξεφόρτωμα με τον ίδιο που πραγματοποιήθηκε με τα ελληνικά ομόλογα θα είναι αδύνατο).

Ύστερα από την παραπάνω μελέτη τίθενται τεράστια πολιτικά ερωτήματα τόσο προς τον πρωθυπουργό όσο και για αυτούς που υπέγραψαν το επαχθές μνημόνιο.

1.Γιατί η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθούσε αμήχανη αυτό το παρκάρισμα των ελληνικών ομολόγων από τους ξένους στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και στα ασφαλιστικά ταμεία;

2.Γιατί η ελληνική κυβέρνηση έδωσε χρόνο στους δανειστές μα να δράσουν με αυτό τον τρόπο;

3.Γιατί όταν η Ευρώπη σήκωνε αναχώματα γύρω από την ελληνική οικονομία προκειμένου ένα κούρεμα ή και μια πτώχευση να μην έχει αντίκτυπο στην ευρωζώνη, η ελληνική κυβέρνηση δεν έλαβε αντίμετρα;

Το κατάλληλο τάιμινγκ παίζει σπουδαίο ρόλο σε έναν πόλεμο. Και αν αυτό που ζούμε είναι μια μάχη τού οικονομικού πόλεμου όπως ισχυριστήκατε πολλάκις εσείς ο ίδιος κ. πρωθυπουργέ, τότε τίθεται το μέγιστο ερωτηματικό γιατί διαλέξατε λάθος χρόνο τόσο για το «κούρεμα», όσο και την διαπραγμάτευση με την Τρόικα «με αποτέλεσμα να φύγουν και μετά να τους παρακαλάτε να επιστρέψουν».

Όλα τα παραπάνω είναι προϊόντα ανεπαρκούς διοίκησης της χώρας ή ένα καλοστημένο σχέδιο πλήρης υποτέλειας της χώρας στον «μεγάλο αδελφό» πέραν του ατλαντικού, μιας και με τον περίφημο «Τιτανικό» και τις μυστικές συναντήσεις σας με τον Στρος Καν, κατορθώσατε να μπάσετε το ΔΝΤ στην Ελλάδα και καθ’ επέκταση στην Ευρώπη , όπου ο μόνος κερδισμένος είναι οι ΗΠΑ;

Κατόπιν των ανωτέρω …..τζάμπα μάγκες, ή εκτελεστές ενός σχεδίου διάλυσης του ευρωπαϊκού οράματος και πλήρης υποταγής της Ελλάδας στην Αμερική μιας και η προηγούμενη κυβέρνηση τόλμησε να αλληθωρίσει ενεργειακά προς την Ρωσία?

Κοζάνη 22-10-2011

Ν. Καρατουλιώτης
http://karatouliotis.blogspot.com/

ΡΕΣΑΛΤΟ

«πολίτικοι λαμόγια, βουλή των βολεμένων, θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων»...

Aίσχη έξω από το ΟΑΚΑ ..θύμισε μέρες χούντας.




Απίστευτα πράγματα έγιναν το βράδυ του Σαββάτου στο ΟΑΚΑ, με την αστυνομία να συλλαμβάνει έναν φίλαθλο του Παναθηναϊκού για το περιβόητο πανό με τους... βολεμένους πολιτικούς.

Συγκεκριμένα οι αστυνομικές δυνάμεις σταμάτησαν αυτοκίνητα και ζητούσαν από οπαδούς να δείξουν τι έγραφε τα πανό που μετέφεραν.

'Όταν βρέθηκε το πανό, υπήρξε ένταση μεταξύ των αστυνομικών και των επιβατών του αυτοκινήτου, ενώ ο οδηγός συνελήφθη!

Οταν το πανό βρέθηκε, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού αντέδρασαν και υπήρξαν έντονες συγκρούσεις με τους αστυνομικούς και μάλιστα από πλευράς του κόσμου υποστηρίζεται ότι οι αστυνομικοί χτυπούσαν αδιακρίτως και ορισμένοι επικεφαλείς των αστυνομικών δυνάμεων επικροτούσαν αυτές τις ενέργειες.

Οπως προκύπτει ως τώρα, η εντολή για την εύρεση και «κατάσχεση» του πανό ήρθε από ανώτερα κλιμάκια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το πανό που αναρτήθηκε στο πρώτο ημίχρονο έγραφε:

«πολίτικοι λαμόγια, βουλή των βολεμένων, θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων»...

Οι φίλοι του Παναθηναϊκού στο αποψινό παιχνίδι με τον Εργοτέλη αποφάσισαν να εκφράσουν την άποψή τους για όσα γίνονται στην Ελλάδα.

Στην έναρξη του αγώνα ακούστηκαν υβριστικά συνθήματα για τον Γιώργο Παπανδρέου, ενώ οι οργανωμένοι από την «Θύρα 13» σήκωσαν ένα πανό το οποίο έγραφε:

«Πολιτικοί λαμόγια, βουλή των βολεμένων. Θα σας πνίξει η οργή των εξεγερμένων».

Το συγκεκριμένο πανό όμως, φαίνεται πως πείραξε πολλούς, γιατί όσα συνέβησαν ήταν το λιγότερο... περίεργα.

Αρχικά, ο διαιτητής διέκοψε το ματς, ζητώντας να κατέβει το πανό, κάτι που δεν έγινε τελικά, ενώ αργότερα η Αστυνομία έκανε μπλόκα έξω από το γήπεδο για να βρει τους... δράστες!

Όσον αφορά την στάση του διαιτητή Μήτσιου, έχουμε κάποιες απορίες, γιατί το πανό σηκώθηκε στο 1' και αυτός διέκοψε το ματς μισή ώρα μετά.

Άραγε μόνος του αποφάσισε να διακόψει το παιχνίδι και να κάνει μείζον ζήτημα ένα πανό στις κερκίδες ή του σφυρίξανε άνωθεν να το κάνει αυτό;

Θέλουμε να πούμε ότι για τέτοια πανό τα παιχνίδια στην Ελλάδα δεν διακόπτονται συνήθως.

Εδώ δεν σταματάνε τα ματς γι’ άλλα γι’ άλλα όργια που γίνονται με επεισόδια και τέτοια. Ποια πανό τώρα; Ακούγεται περίεργο, λοιπόν, ότι υπήρξε θέμα ξαφνικά για ένα τέτοιο ζήτημα.

Ο διαιτητής, λοιπόν, μόνος του το αποφάσισε ή έπεσε σύρμα από πάνω (άγνωστο από ποιόν) σε όσους ήταν στο γήπεδο «πείτε τους, μέσω του διαιτητή, να βγάλουν το πανό».

Μήπως ενοχλήθηκαν κάποιοι πολιτικοί ή παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου που το παίζουν πολιτικάντικα; Μήπως αυτοί θίχτηκαν τελικά και προσπάθησαν να κατέβει το πανό; Κι έτσι να άκουσε κάποια στιγμή στ’ αυτιά του ο διαιτητής «κάνε ό,τι μπορείς για να φύγει από την μέση το πανό».

Εμείς ένα έχουμε να πούμε, όχι μόνο για όσα γίνονται στο ΟΑΚΑ, αλλά γενικά:

Όσο πολλοί καρεκλάτοι αντιμετωπίζουν τους φιλάθλους ως ένα μάτσο ανεγκέφαλων και ανίδεων για όσα συμβαίνουν γύρω τους, όλα μοιάζουν καλά. «Επιτρέπονται» όλα τα πανό, οι τσαμπουκάδες, το ανελέητο ξύλο, η βία από άκρη σε άκρη στο ποδόσφαιρο. Και κανείς δεν κουνάει το χεράκι του.

Όταν, όμως, αποδεικνύεται όπως αυτές τις μέρες σε Καραϊσκάκη, Τούμπα, Περιστέρι, ΟΑΚΑ ότι οι φίλαθλοι τόσων ομάδων είναι πέρα από ποδοσφαιρόφιλοι και άνθρωποι που ζούνε μέσα στην κοινωνία και αντιλαμβάνονται όσα συμβαίνουν και τους αφορούν, άρα αντιδρούν, τότε ξαφνικά αυτό αρχίζει να ενοχλεί. Και ίσως «απειλεί» κάποιους!

Κανένας δεν κάνει τίποτα όταν τα γήπεδα γίνονται χώροι οπαδικής βίας. Όταν, όμως, μετατρέπονται οι κερκίδες σε κοινωνική διαδήλωση, τότε μάλλον υπάρχει χοντρό πρόβλημα όπως είδαμε.

Βέβαια, εκτός από την στάση του διαιτητή, περίεργη είναι και η στάση της αστυνομίας, η οποία μετά τη λήξη του ματς σταμάταγε αυτοκίνητα και έψαχνε τους... δράστες που σήκωσαν το πανό! Μάλιστα, όπως σας γράψαμε πιο πάνω, ο οδηγός του αυτοκίνητου που κουβαλούσε το πανό συνελήφθη!

Τι τους πείραξε; Το «Πολιτικοί λαμόγια» ή το «βουλή των βολεμένων»;

Γιατί αν η σύλληψη έγινε για κάποια από τις δύο φράσεις, τότε θα πρέπει να συλληφθούν και χιλιάδες Έλληνες πολίτες που διαδηλώνουν στο Σύνταγμα και σε όλες τις άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας με τα ίδια συνθήματα...

ΡΕΣΑΛΤΟ

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΑ "ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ" ΜΜΕ !!!

Βαϊμάρη


Του Δημήτρη Μητρόπουλου


Δημοσίευση: 24 Οκτ. 2011 08:00 -- ΤΑ ΝΕΑ

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ παραμένει ένα σύστημα από ασταθείς και μεταβλητές ισορροπίες. Ιδίως όταν τίθεται σε κίνηση η Ιστορία. Ολα αυτά με θέατρο μια πλατεία.

ΟΠΟΙΟΣ αμφιβάλλει για όλα αυτά, δεν έχει παρά να αναρωτηθεί πότε ήταν γεμάτα για τελευταία φορά με ξένους ανταποκριτές τα πολύπαθα ξενοδοχεία του Συντάγματος.

Οπως πάντα, η δυναμική των γεγονότων επιφυλάσσει εκπλήξεις. Το στοιχείο που αυτή τη φορά αιφνιδιάζει είναι η περιφρούρηση της Βουλής και από δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Δηλαδή από το ΚΚΕ. Με την Αλέκα Παπαρήγα να μετατοπίζεται από το πεζοδρόμιο στη Βουλή και τον Θανάση Παφίλη στα παράθυρα της Βουλής με το κινητό ανά χείρας. Καλά ενημερωμένος υπουργός μιλά για ανοιχτή γραμμή κυβέρνησης και Περισσού - κάτι που δεν έχει συμβεί πρώτη φορά. Αλλά που δεν έχει εκδηλωθεί ποτέ τόσο ανοιχτά στην άσφαλτο.
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ; Ενα από τα πιο πολιτικά επιχειρήματα του Αντώνη Σαμαρά τον Μάιο του 2010, όταν επέλεξε την αντίθεση στο Μνημόνιο, ήταν ότι το «όχι» δεν μπορούσε να γίνει μονοπώλιο ακραίων πολιτικών δυνάμεων που να πάρουν φαλάγγι τις διαδηλώσεις. Σύμφωνα με τη συλλογιστική αυτή, χρειαζόταν κι ένα κόμμα εξουσίας στην εξίσωση, ώστε τα πράγματα να μην ξεφύγουν. 

Με τον ίδιο τρόπο το ΚΚΕ αποφάσισε να μην αφήσει το Σύνταγμα έρμαιο των κόκκινων και των μαύρων της Ακρας Αριστεράς και της Ακρας Δεξιάς. Το να πας κόντρα στην ωμή βία, τις πέτρες και τα μάρμαρα δεν ήταν χωρίς τραυματισμούς ή και μια ανθρώπινη απώλεια. Αλλά το ΚΚΕ δεν είναι αστικό κόμμα.
ΟΠΩΣ πάντα στην πολιτική, δεν υπάρχουν ανυστερόβουλες επιλογές. Αν η διαμαρτυρία αφεθεί στους ακραίους που ήθελαν να κάψουν και να αλώσουν τη Βουλή, αν η Ελλάδα γίνει μια Βαϊμάρη με θέα θάλασσα, αυτό θα προκαλέσει μια συντηρητική αναδίπλωση της ευρύτερης κοινωνίας. Τις συνέπειες για τα μικρότερα κόμματα τις έζησε στο πετσί του ο ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη και - τότε - Αλέκου τον Δεκέμβριο του 2008. 

Σε ένα δεύτερο επίπεδο, το ΚΚΕ λειτούργησε στην πολιτική όπως οι αυτόματοι σταθεροποιητές στην οικονομία. Ενεργοποιήθηκε αναγκαστικά για να μην επέλθει χάος στην πλατεία.
[…]

Καλά! Η τύχη του Καντάφι δεν τρομάζει κανένα;...

Δευτέρα 24/10/2011 00:45 -- Capital.gr

Κ. ΣΤΟΥΠΑΣ

 Καλά! Η τύχη του Καντάφι δεν τρομάζει κανένα;...


Τις τελευταίες μέρες όλοι παρακολουθούμε άναυδοι στο διαδίκτυο και τα τηλεοπτικά κανάλια τις σκηνές με τις τελευταίες στιγμές της ζωής του άλλοτε σκληρού δικτάτορα της Λιβύης.

-Αναρωτιέμαι τι συλλογίζεται όταν βλέπει αυτές τις σκηνές το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας.

-Αναρωτιέμαι δηλαδή, τι συλλογίζεται ο πρωθυπουργός που πριν μερικούς μήνες έτρεχε στο «τσαντίρι» του δικτάτορα της Λιβύης με το χρυσό περίστροφο και την χρυσή μπανιέρα, να ζητήσει επενδύσεις και αυτόγραφα...

-Αναρωτιέμαι τι αναρωτιούνται όταν βλέπουν τις φωτογραφίες με τις σκηνές βίας οι κοινοβουλευτικοί «μπαχαλάκηδες», οι  ηγέτες και τα στελέχη της αριστεράς που σε κάθε ευκαιρία διακηρύττουν την απείθεια στο σύνταγμα εντός της Βουλής και παραβιάζουν τους νόμους, κλείνοντας λιμάνια, δρόμους, αεροδρόμια, έχοντας εξασφαλίσει το ακαταδίωκτο από το νόμο.

Η νομιμοποίηση της ανομίας όμως οδηγεί σε φαινόμενα σαν αυτά του «εμφυλίου» που ζήσαμε την περασμένη εβδομάδα μεταξύ των διαδηλωτών στο Σύνταγμα. Είναι δύσκολο όταν κάποιος πετύχει την ανοχή της πολιτείας στην ανομία να την εξασφαλίσει μόνο για το εαυτό του...

- Αναρωτιέμαι τι συλλογίζονται τα μέλη της κυβέρνησης όταν βλέπουν τις σκηνές λιντσαρίσματος και δολοφονίας του Λίβυου δικτάτορα, που κυβερνούσε για δεκαετίας μέσω ενός παρακρατικού μηχανισμού τον οποίο είχε ανακηρύξει με τη βία σε κράτος...

Η παρούσα κυβέρνηση έχει την ατυχία, να της σκάσει η χρεοκοπία της χώρας στα χέρια (φαίνεται πως υπάρχει θεία δίκη τελικά).

Δυο χρόνια κοντεύουν να περάσουν στη δίνη της χρεοκοπίας και κανένας ένοχος πολιτικός δεν βλέπει τον κόσμο πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Δεν υπήρξαν ή κόρακας, κοράκου μάτι κλπ...

Έχουμε ακούσει για εκατοντάδες καταγγελίες λειτουργών του δημοσίου που συνελήφθησαν να λαδώνονται, αλλά δεν έχουμε δει κανέναν να τιμωρείται παραδειγματικά.

Ακούμε συνέχεια για συνδικάτα του δημοσίου που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, ή τις ΔΕΚΟ, για να «παραδιοικούν» τις ΔΕΚΟ... αλλά αυτό είναι όλο.

Καταλαβαίνω πως κυβέρνηση και υπόλοιπη πολιτική σκηνή αδυνατούν να προχωρήσουν στις μεταρρυθμίσεις γιατί αυτές προϋποθέτουν να ξεκινήσουν με το πέταγμα στο δρόμο, κατ’ αρχήν των δικών τους «σωθικών»...

Είμαι περίεργος, αν καταλαβαίνουν τι γίνεται γύρω τους.

Δεν καταλαβαίνουν πως έτσι κρατούν το καπάκι σφιχτά πάνω από μια κατσαρόλα που βράζει.

Δεν  έχουν αντιληφθεί τι  αρχίζει να συμβαίνει καθώς μια μεγάλη μερίδα κόσμου έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται πως οι μέρες της ευημερίας με δανεικά έχουν τελειώσει.

Είναι ο δικός τους κόσμος κατ΄ αρχήν, ο κόσμος που εθίσανε για δεκαετίες στη λογική πως αρκεί να σηκώνεις τη γροθιά να φωνάζεις, να κλείνεις το διακόπτη, το δρόμο και πάντα θα κερδίζεις...

Ο κόσμος της εργασίας και της αξιοπρέπειας αυτής της χώρας  υπομένει σιωπηλός στη γωνία, γιατί κανείς δεν τον εκφράζει. Όταν μιλήσει το σκηνικό θα έχει ανατραπεί και αυτοί που σήμερα βρίζουν τις μεταρρυθμίσεις και τους μεταρρυθμιστές για ακραίους, μετά θα τους κατηγορούν για μετριοπαθείς.

Όπως συνέβη κατά κόρον στην τελευταία μεταπολίτευση...

Χρ. Γιανναρας-Aπεργούμε, δηλαδή ηλίθια αυτοκτονούμε

Hμερομηνία :  23-10-11   -- ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Aπεργούμε, δηλαδή ηλίθια αυτοκτονούμε

Tου Χρηστου Γιανναρα

H Eλλάδα δεν λογαριάζεται πια κυρίαρχο κράτος, είναι περισσότερο από φανερό. H κυβέρνηση δεν κυβερνάει, εκτελεί αδέξια τις εντολές της «Tρόικας». H Bουλή δεν αυτενεργεί, ψηφίζει νόμους που υπαγορεύει με πνιγερούς εκβιασμούς η «Tρόικα». O,τι διαβάζαμε κάποτε στο βιβλίο της Nάομι Kλάιν και το θεωρούσαμε αμφίβολης εγκυρότητας υπερβολή, το ζούμε σήμερα στο πετσί μας, πανικόβλητοι.

Tο εφιαλτικότερο και από τον εφιάλτη είναι ο δικός μας πανικός που έχει τον χαρακτήρα συλλογικής παράνοιας: Zούμε την έξωθεν επιβαλλόμενη «θεραπεία - σοκ» μιας καταστροφής, και εμείς αντιδρούμε με τον φανατισμό της αλογίας ηλίθιου ανθρώπου – απεργούμε. Γκρεμίζουμε από μόνοι μας τους όρους της συλλογικής μας συνύπαρξης, καταστρέφουμε σαν μανιακοί την όποια κοινωνική περιουσία και το όποιο επιχειρηματικό δημιούργημα συμπολίτη. Kάθε συντεχνία θέλει να περισώσει προνόμια, να μείνει, μόνη αυτή, άθικτη από την καταστροφή. Kαι νομίζει ότι θα το πετύχει διαλύοντας τις προϋποθέσεις λειτουργίας κοινού βίου, καταστρέφοντας τους όρους της συνύπαρξης.

Mε τις απεργίες, κάθε μέρα, μήνες τώρα, αντιδρούμε στον πνιγμό σφίγγοντας ακόμα πιο βίαια τη θηλιά στον λαιμό μας. Aν κάποια διεθνή συμφέροντα εκμεταλλεύονται τα εγκλήματα φαύλων και ανίκανων κυβερνήσεων που εμείς ψηφίζουμε, αν μεθοδεύουν την «αναμόρφωση» της οικονομίας μας καταστρέφοντας τον παραγωγικό δυναμισμό της χώρας, εμείς σπεύδουμε να πλειοδοτήσουμε σε καταστροφή. Aν το ευρωπαϊκό «διευθυντήριο» και το δυσώνυμο ΔNT θέλουν την ανάταξη της ελλαδικής οικονομίας με όρους βίαιης απαξίωσης, εμείς τους προσφέρουμε, σαν ανεγκέφαλοι κρετίνοι, έτοιμη στο πιάτο την απαξίωση.

Eίναι κυριολεκτικά παρανοϊκό: Ποιον φαντάζονται ότι ζημιώνουν ή εκβιάζουν οι παντοδαποί κάθε μέρα απεργοί στο χρεοκοπημένο ελλαδικό κράτος; Aπό τους όγκους των σαπισμένων σκουπιδιών στους δρόμους, την καθημερινή παράλυση κάθε κοινωνικού μέσου μεταφοράς, τις δίχως έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας πτήσεις αεροπλάνων, τα κλειστά σχολειά και τα υπό «κατάληψιν» υπουργεία, θίγεται μήπως η «Tρόικα», δυσχεραίνεται στο παραμικρό η απάνθρωπη πανουργία του ΔNT; Mήπως ταλαιπωρούνται, έστω και ελάχιστα, οι αχρείοι εγκληματίες της επαγγελματικής πολιτικής στη χώρα μας; Oι απεργίες βασανίζουν μόνο το κοινωνικό σώμα και προπάντων τη φτωχολογιά, τον ανήμπορο, αδύναμο πολίτη. Eίναι μια στυγνή, σαδιστική ομηρεία ανθρώπων από αδίστακτους συνανθρώπους.

Bασανισμός άσκοπος, βία τυφλή, δίχως ίχνος λογικής επιδίωξης: Eνας κράτος που, από μέρα σε μέρα, απλώς αναβάλλει τη γενική «στάση πληρωμών», απαιτούν οι απεργοί να συντηρήσει κραυγαλέας αδικίας προνόμια. Δεν ζητούν ακατανομή δίκαιη των ψιχίων πια του κρατικού κορβανά, απαιτούν άθικτες τις δικές της κάθε συντεχνία προνομίες. Aκυρώνουν κάθε ενδεχόμενο κοινωνικής συνοχής, συντονισμένης αντίστασης στον κοινό εφιάλτη.

Πρέπει και μπορεί να οργανωθεί αντίσταση στον εφιάλτη που ζούμε. Aλλά ο τρόπος, η πρακτική της αντίστασης δεν μπορεί να είναι η απεργία. Eίναι άλλη η λογική της απεργίας, άλλες οι προϋποθέσεις για να λειτουργήσει αποτελεσματικά. Tο δηλώνει η ίδια η σημασία της λέξης: Aπέχω από το έργο, διακόπτω την εργασία, σταματώ την παραγωγή, για να ζημιωθεί ο ιδιοκτήτης του παραγόμενου προϊόντος και να εξαναγκασθεί σε ικανοποίηση των αιτημάτων μου. Oμως, όταν εργοδότης είναι το σύνολο κοινωνικό σώμα και το παραγόμενο (προϊόντα ή υπηρεσίες) είναι κοινό, κοινωνούμενο αγαθό, όταν ο εργαζόμενος έχει δεχθεί (με την υπογραφή του ή και με όρκο) να βιοπορίζεται υπηρετώντας το κοινωνικό σύνολο, τότε ο απεργιακός εκβιασμός γίνεται λογικά αντιφατικός, ανατρεπτικός των όρων λειτουργίας της συλλογικότητας. Γι’ αυτό και υπάρχουν νόμοι που οριοθετούν την απεργία των δημόσιων λειτουργών, υπάρχουν δικαστήρια που κρίνουν πότε μια απεργία είναι «παράνομη και καταχρηστική».

Mε τους όρους της ρεαλιστικής, όχι ρητορικής δημοκρατίας, δεν χωράει επιείκεια, ούτε οίκτος για τη σαδιστική ιδιοτέλεια, τη μεθοδικά οργανωμένη αντικοινωνική συμπεριφορά: Oι δημόσιοι λειτουργοί που απεργούν παράνομα και καταχρηστικά, απολύονται. H αυτονόητη απόλυσή τους είναι κοινωνική κατάκτηση ασύγκριτα πρωταρχικότερη από το δικαίωμα της απεργίας. Aυτή τη στοιχειώδη λογική της δημοκρατίας παραβιάζει και ατιμάζει η φασιστική λογική της κομματοκρατίας, τριάντα χρόνια τώρα, στην Eλλάδα – δεν απολύει ποτέ κανέναν εκβιαστή.

Για να βρεθούν άλλοι τρόποι κοινωνικής αντίδρασης στον σημερινό εφιάλτη, τρόποι διαφορετικοί από την απεργιακή αυτοκαταστροφή, χρειάζεται πρωταρχικά να ξεκαθαριστούν οι στόχοι: Tι θέλουμε ως κοινωνία να απαιτήσουμε, τι ακριβώς ζητάμε. Kαι η λογική (μοναδική δυνατότητα συν-εννόησης) λέει: Nα αποσυρθούν πάραυτα από τη διαχείριση της καταστροφής οι κυρίως υπαίτιοι και φυσικοί αυτουργοί της καταστροφής, οι επαγγελματίες κομματάνθρωποι και κάθε παρακεντές των σιχαμερών τους μαγειρείων. Θέλουμε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση σοφών της οικονομίας, της διοίκησης, της διπλωματίας, να διαχειριστούν αναδημιουργικά την καταστροφή και να οδηγήσουν τη χώρα σε Συντακτική Eθνοσυνέλευση για καινούργιο Σύνταγμα απελευθέρωσης από τον ζυγό της κομματοκρατίας.

Aυτοί είναι οι στόχοι που υπαγορεύει η λογική των κοινωνικών (όχι συντεχνιακών) προτεραιοτήτων. H ίδια λογική που αποκλείει ως μέσο επιδίωξης και των αγιότερων στόχων την αυτοκτονική απεργία, την οποιαδήποτε μίμηση μεθόδων, νοοτροπίας και ήθους των σημερινών συνδικαλιστών του δημοσίου, τυράννων του κοινωνικού σώματος. Aν είναι ξεκάθαροι οι στόχοι, ξεκάθαρο και το τι πρέπει οπωσδήποτε να αποφευχθεί, τότε μόνο η κοινωνική δυναμική θα γεννήσει τις συγκεκριμένες πρακτικές, τους τρόπους και τα μέσα για να επιτευχθούν οι στόχοι. Kάθε a priori υπόδειξη εύκολα γλυστράει στην ηθικολογία ή σε ουτοπικούς ψυχολογικούς συνεπαρμούς. Nα υποδείξεις λ.χ. φανατισμένο πείσμα για σοβαρή δουλειά με αυτο-οργάνωση των εργαζόμενων σε κάθε πτυχή της κρατικής μηχανής, ή μια απεργία πείνας δεκάδων χιλιάδων πολιτών, με θυσιαστική ετοιμότητα, στο Oλυμπιακό Στάδιο, είναι μόνο άγονα γεννήματα του μυαλού.

ΚΥΡΙΟΝ ΑΡΘΡΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ-Αστυνομία

ΤΟ ΚΥΡΙΟΝ ΑΡΘΡΟΝ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

Αστυνομία

Η μεταπολίτευση έχει καλλιεργήσει μια έντονη «σχιζοφρένεια» στην κοινή γνώμη σε σχέση με τον ρόλο της αστυνομίας. 

Οταν η ΕΛ.ΑΣ. δεν παρεμβαίνει, διατυπώνεται πανταχόθεν κριτική για την απουσία της. Οταν αναγκάζεται να καταδιώξει βίαιους κουκουλοφόρους, πάλι κατηγορείται επειδή χρησιμοποιεί δακρυγόνα ή βία. Οταν ακόμη στήνει μεταλλικούς φράκτες για να αποφεύγεται η σωματική επαφή ΜΑΤ - διαδηλωτών, γίνεται λόγος για... υπερβολικά μέτρα. 

Πρέπει επιτέλους να υπάρξει κοινή λογική σε αυτή τη χώρα. Προφανώς η ΕΛ.ΑΣ. δεν μπορεί να επιδίδεται σε ακρότητες, εκδικητικούς ξυλοδαρμούς κ.λπ. Οσο όμως συνεχίζεται το φαινόμενο της τυφλής χουλιγκανικής βίας, θα πρέπει να κάνει τη δουλειά της, προστατεύοντας τη δημόσια περιουσία με τα μέσα και τον τρόπο που λειτουργεί παγκοσμίως η κάθε αστυνομία.

--------------------

"ΚΟΙΝΗ ΛΟΓΙΚΗ" ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ (ΠΟΥ "ΑΠΕΚΑΤΕΣΤΗΣΕ" ΤΟΝ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ!) ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΩΣ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ "ΓΥΡΟ" ΠΟΥ ΘΑ ΕΓΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗΝ "ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ??

ΑΣ ΓΕΛΑΣΟΥΜΕ ΠΙΚΡΑ !!!