Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


******************************************************
****************************************************************************************************************************************
****************************************************************************************************************************************

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

31 Αυγούστου 2012

Η ΓΑΛΛΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΗΔΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΜΙΛΑ ΓΙ ΑΥΤΟ

ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ


ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 31 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2012


Η ΓΑΛΛΙΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΗΔΗ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΜΙΛΑ ΓΙ ΑΥΤΟ

Συνέντευξη στη Φωνή της Ρωσίας του Γάλλου συγγραφέα Renaud Camus. Ο γενημμένος το 1946 Camus είναι ένας συγγραφέας που χαίρει σεβασμού στην Γαλλία. Έγραψε το 2008 το βιβλιο "La Grande Déculturation", σχετικά με την πτώση του μορφωτικού επιπέδου του γαλλικού πληθυσμού. 


Ο Camus που στο παρελθόν είχε γράψει βιβλία για τα δικαιώματα των ομοφυλόφιλων, έπεσε σε δυσμένεια όταν τόλμησε να δηλώσει την υποστήριξή του στην Marine Le Pen και στο Front National. Τότε πολλοί τον είδαν με "στραβό μάτι" και του άσκησαν σκληρή κριτική, οι δε εκδοτικοί οίκοι με τους οποίους συνεργαζόταν τον εγκατέλειψαν, (επισήμως για «οικονομικούς λόγους»). Ο Camus, λέει στην παρακάτω συνέντευξη, ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Γαλλία βρίσκεται σε πόλεμο και ότι... 



Αυτά που τα μέσα ενημέρωσης αποκαλούν "πράξεις βίας" ή "αγένεια" είναι στην πραγματικότητα πράξεις πολέμου ο οποίος διεξάγεται εναντίον της Γαλλίας και του πολιτισμού της.  


Πριν λίγες ημέρες στην Αμιένη (Amiens) στο βόρειο τμήμα της Γαλλίας, ξέσπασαν βίαιες συγκρούσεις της αστυνομίας με «νεαρούς Γάλλους» (ή «ταραξίες») κατά τα δημοσιεύματα που φοβήθηκαν να γράψουν ότι ήταν νεαροί μουσουλμάνοι. Αφορμή για τα εκτεταμένα επεισόδια ήταν η σύλληψη από την αστυνομία, μετά από περιπετειώδη καταδίωξη, νεαρού μουσουλμάνου που κατελήφθη να οδηγεί με ιλιγγιώδη  ταχύτητα.



Πού βλέπετε πράξεις πολέμου στη Γαλλία που θυμίζουν την έναρξη του πολέμου στην Αλγερία;

Αυτό που θυμάται κανείς από την έναρξη του πολέμου στην Αλγερία είναι η ακραία ευφημισμός του λόγου που επιβλήθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τους πολιτικούς. Τους άκουγες να λένε "τα γεγονότα", να λένε "οι αντιπαραθέσεις". Ο εδαφικός χαρακτήρας της σύγκρουσης δεν υπήρχε.

Γιατί αισθάνεστε οργή εναντίον των μέσων μαζικής ενημέρωσης;

Επειδή επιβάλλουν (σχεδόν) ομόφωνα ένα σύστημα ερμηνείας του κόσμου που είναι μια τεράστια μηχανή για να μην βλέπεις, να μη μιλάς, να μην καταλαβαίνεις. Ο ‘αντι-ρατσισμός’, γιατί περί αυτού πρόκειται, αφού από το να έχει σχέση με την ηθική, έγινε ιδεολογία, έγινε κατήχηση, έγινε μέσο εξουσίας και καταστολής, έγινε αυτό που εγώ λέω, δανειζόμενος τον όρο από τον Alain Finkielkraut, ο κομμουνισμός του 21ου αιώνα. Υποστηριζόμενος από απειλές, χρησιμεύει στο να αποκρύψει το τι συμβαίνει: δηλαδή την αλλαγή των ανθρώπων, την Μεγάλη Αντικατάσταση, έναν αντίστροφο εποικισμό.

Γιατί ιδρύσατε ένα πολιτικό κόμμα; (ΚΟ: πρόκειται για το ‘Parti de l'In-nocence’ που ίδρυσε το 2002. Η πολιτική πλατφόρμα του κόμματος συνεχώς εξελίσσεται και αποτελεί ένα περίεργο μείγμα παραδοσιακών αριστερών / σοσιαλιστικών πολιτικών αξιών και συντηρητικών κοινωνικών αξιών. Δεν παίζει κανένα ρόλο στη γαλλική πολιτική, αλλά ο Camus φαίνεται να το έχει πάρει στα σοβαρά, προσθέτοντας δηλώσεις θέση στην ιστοσελίδα του κόμματος σε σχεδόν καθημερινή βάση.)

Επειδή δεν υπήρχε ούτε ένας που να ανταποκρίνεται στον επείγοντα χαρακτήρα της κατάστασης και να φωνάζει για αυτό που συμβαίνει, την κατάκτηση του εδάφους. Ναι, υπήρχε το Εθνικό Μέτωπο που φαινόταν τουλάχιστον να καταλαβαίνει την πραγματικότητα των πραγμάτων, αλλά η παρουσία του Jean-Marie Le Pen ως επικεφαλής, εκείνη την εποχή, με εμπόδισε να πάω πιο κοντά του, πόσο μάλλον να ενωθώ μαζί του.

Γιατί οι εκδοτικοί οίκοι σας ακυρώσαν το συμβόλαιο μαζί σας;

Θα πρέπει να τους ρωτήσετε...

Είναι η Γαλλία μια χώρα μεταναστών εδώ και αιώνες;

Απολύτως όχι. Αυτή είναι μια από τις πιο κυνικές εφευρέσεις της δοσίλογης ιστοριογραφίας, στην υπηρεσία του ‘φιλάνθρωπου’ κόμματος. Μεταξύ του 6ου και του 20ου αιώνα, τα συστατικά του γαλλικού πληθυσμού ήταν σταθερά. Το πρώτο κύμα των μεταναστών εμφανίζεται στο τέλος του 19ου αιώνα, αλλά ακόμα πρόκειται για μετανάστες που θα μπορούσαν εύκολα να εξομοιωθούν σε μία ή δύο γενιές, επειδή ήταν από τον ίδιο τον πολιτισμό, χριστιανικό και ευρωπαϊκό: Βέλγοι, Ιταλοί, Πολωνοί. Η μαζική μετανάστευση ξεκινά μόνο κατά το τελευταίο τρίτο του 20ου αιώνα και πολύ γρήγορα δεν αποτελεί πλέον ένα ζήτημα ένταξης, διότι ακόμη και αν η Γαλλία ήταν πάντα σε θέση να ενσωματώσει άτομα, δεν μπορεί να ενσωματώσει λαούς, ειδικά όταν ανήκουν σε πολιτισμούς που είναι εντελώς ξένοι προς εμάς και συχνά εχθρικοί.

Υπάρχει ανάγκη να δημιουργηθεί μια κυβέρνηση των Ελεύθερων Γαλλικών Δυνάμεων από το μοντέλο του De Gaulle (Ντε Γκώλ);

Δεν έχουμε φτάσει ακόμα εκεί. Τεράστια τμήματα του εδάφους εξακολουθούν να είναι υπό τον έλεγχο της εθνικής κυβέρνησης. Το πρόβλημα είναι ότι είναι η ίδια σε μεγάλο βαθμό στα χέρια ανθρώπων που αγνοούν ή είναι κυνικοί, στο να διευκολύνουν τον εποικισμό που είναι σε εξέλιξη ή τον υποστηρίζουν.

Βλέπουμε ένα ξαναγράψιμο της ιστορίας της Γαλλίας;

Α, οπωσδήποτε. Και αυτό χάριν της Μεγάλης Deculturation (αποδέσμευση από τον πολιτισμό και τις παραδόσεις), της κατάρρευσης του εκπαιδευτικού συστήματος, της διδασκαλία της λήθης, της βιομηχανίας του ‘παρωχημένου’.

Γιατί οι πληθυσμοί της Βόρειας Αφρικής θέλουν να έρθουν στη Γαλλία με οποιαδήποτε τιμή, δεδομένου ότι αυτοί έδιωξαν τους Γάλλους από τις χώρες τους;

Όταν οι Ρώσοι έδιωξαν τους Γάλλους από τη Ρωσία το 1812 τους έσπρωξαν σε όλη τη διαδρομή μέχρι το Παρίσι. Αλλά έμειναν μόνο δύο ή τρία χρόνια εκεί. Και ήταν ένας στρατός, όχι ένας λαός.


Είναι η Γαλλία όπως το Κοσσυφοπέδιο με τους μουσουλμάνους, τους Αφρικάνους και τις χριστιανικές ζώνες;

Η σύγχρονη Γαλλία καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να γίνει ό, τι η κλασική Γαλλία προσπαθούσε σκληρά μα αποφύγει επί αιώνες, μια πρώην Γιουγκοσλαβία, τα Βαλκάνια, ένας άλλος Λίβανο, ένα καλάθι γεμάτο καβούρια.*

Οι μετανάστες ... λένε ότι είναι πιο Γάλλοι από τους Γάλλους και αποκαλούν τους Γάλλους "souchiens" ή "sous-chiens" [λογοπαίγνιο που σημαίνει «ιθαγενείς» και  «υπο-σκυλιά»]. Μήπως αυτό σας σοκάρει;

Μπορεί να είναι αλήθεια ότι μερικές χιλιάδες από αυτούς αγαπούν στη Γαλλία περισσότερο από τους ιθαγενείς που έχουν αρνηθεί τον πολιτισμό τους. Για τους υπόλοιπους, είναι απλώς μια εδαφική διεκδίκηση – που απλά επιβεβαιώνει τις σκέψεις μου: ότι η κατάκτηση βρίσκεται σε εξέλιξη, με αποικισμό του χώρας.

Ποια είναι η γνώμη σας για τις ανθρωπιστικές οργανώσεις (ΜΚΟ), όπως η MRAP που απαγορεύουν τη συζήτηση των γεγονότων;

Όλοι αυτοί είναι οι βοηθοί που έχουν μερίδιο στη Μεγάλη Αντικατάσταση.

Το γεγονός ότι ο Πούτιν απαγορεύει τέτοιες οργανώσεις στη Ρωσία, είναι μια καλή ιδέα;

Δεν είναι απαραίτητο να τα απαγορεύσεις. Είναι αρκετό να σταματήσεις την επιδότηση τους.

----------------------------------------------
*Programme du Parti de l'In-nocence
 Immigration
 http://www.in-nocence.org/index.php?page=programme&prog=immigration
   
D'inspiration "cratylienne", le parti de l'In-nocence est profondément attaché au caractère "français" de la France et "européen" de l'Europe, de même qu'au caractère suisse de la Suisse, italien de l'Italie, juif de l'État d'Israël ou japonais du Japon - bref à la diversité du monde. Il observe que la souhaitable intégration des immigrés devient très difficile, voire impossible, dès lors que leur nombre est tel, en proportion, qu'il dépasse les capacités intégratrices de la population antérieurement sur place. C'est très injustement selon lui que cette population autochtone est sommée de s'"intégrer" elle-même à un nouvel ensemble où ses traditions, sa culture, son mode de vie et sa propre identité se noient dans une indifférenciation hostile, tandis que se trouve gravement compromise une part importante des acquis de civilisation qu'elle avait su s'assurer, et qui ont fait justement l'attrait du pays pour les habitants des autres régions du globe.


Le parti de l'In-nocence remarque d'autre part que le considérable afflux d'immigrés en France, au cours des trente dernières années, n'a pas coïncidé avec un accroissement de la douceur de vivre, de la civilité dans les échanges sociaux et de l'harmonie dans la vie quotidienne ; mais qu'au contraire la coexistence sur un même territoire de populations aux usages et aux valeurs très différents, travaillées les unes et les autres par de sérieuses rancunes historiques et sociales, paraît bien concourir pour une part importante au développement de la nocence civile, à la montée sans cesse accrue et plus préoccupante de l'insécurité, de la criminalité et de la violence, au délabrement accéléré de l'espace commun ; et se manifester par des tensions inédites, qui sont souvent plus proches, malgré les assurances des experts et les pudeurs des commentateurs, du conflit ethnique et des balbutiements d'une guerre civile que de l'accumulation de faits-divers.

Le parti de l'in-nocence observe que partout dans le monde le caractère multiethnique, multiculturel ou multiconfessionnel des sociétés est un facteur de violence accrue, et que dans la plupart des cas il finit par se traduire par des affrontements meurtriers ; qu'au demeurant la presque totalité des conflits armés dans le monde aujourd'hui oppose les sociétés islamiques aux sociétés juives, judéo-chrétiennes ou animistes ; et qu'en conséquence ne peuvent relever que de la plus grande imprudence historique, voire de l'inconscience criminelle, la passivité face à la mise en place d'aussi dangereux face-à-face, ou les encouragements prodigués à leur instauration.

Le parti de l'In-nocence rappelle d'autre part qu'il tient la croissance démographique exagérée pour responsable de la plupart des maux de nature écologique qui affectent la planète en général et les différents États en particulier ; et qu'il juge qu'après les considérables augmentations de population qui ont marqué la terre entière, France comprise, entre le début et la fin du siècle dernier, une stabilisation est nécessaire, voire un retour progressif et naturel à une moins grande densité humaine, ravageuse pour l'environnement. Il observe que la coïncidence est assez étroite entre le développement économique, voire la démocratie et la liberté, d'une part, et d'autre part la diminution ou la chute des taux de reproduction. Contrairement à ce que prétend la banalité instituée, ce n'est pas la jeunesse, c'est la vieillesse ou la maturité qui sont une richesse pour un pays. Les nations qui se vantent si fort de la très forte proportion des personnes de moins de vingt ans, ou de moins de trente ans, au sein de leur population, sont en général dévastées par le chômage, le sous-développement et l'instabilité. Franchi un certain stade de développement démographique (qui presque partout est largement dépassé) la modération, dans ce domaine, est un signe de la sagesse des peuples, et c'est folie d'y attenter, ou d'en contrebalancer les heureux effets, par une immigration incontrôlée, ou mal contrôlée.

En conséquence le Parti de l'In-nocence demande qu'il soit mis un terme effectif et rigoureux à l'immigration illégale, et que l'immigration légale, quant à elle, soit étroitement limitée aux strictes exigences du droit d'asile.

Il préconise en particulier, pour réduire ou tarir les flux migratoires en direction de l'Europe et de la France, que l'immigration illégale soit dépouillée de la plupart des avantages de fait qui en expliquent l'abondance et la rendent désirable aux éventuels nouveaux immigrés clandestins : ceux-ci ne doivent pouvoir s'attendre, pendant la brève durée de leur séjour, qu'à recevoir des soins d'urgence s'ils sont malades, conformément aux règles universelles de la médecine et au serment d'Hippocrate ; et à voir leurs enfants recueillis à titre provisoire dans des crèches ou dans des écoles, afin qu'eux n'aient pas à souffrir des initiatives de leurs parents. Se mettre volontairement hors la loi, en effet, ne saurait créer d'autres droits que ceux qui protègent les délinquants. Quant aux organisateurs, promoteurs, exploiteurs et profiteurs divers de cette immigration clandestine, les "passeurs", locateurs et employeurs illicites, les peines qu'ils encourent doivent être sérieusement aggravées, et strictement infligées.

Le droit d'asile sera pleinement respecté, mais fera l'objet d'une application stricte, toujours individuelle et toujours provisoire. Tout le droit d'asile, mais rien que le droit d'asile. Il sera veillé en particulier à ce qu'il ne serve pas de prétexte et de voile à une immigration de caractère économique, surtout si elle relevait, plutôt que de véritables exigences humanitaires, de la simple aspiration à un confort d'existence accrue : cette aspiration, infiniment légitime, doit trouver à se satisfaire d'abord dans les pays d'origine des personnes concernées. C'est une des raisons qui font qu'une politique visant à mettre un terme à l'immigration doit se doubler nécessairement d'une politique d'aide très sensiblement accrue aux pays en voie de développement. Il faut que l'immigration ne soit plus désirable, et que l'émigration ne soit plus nécessaire.

Le parti de l'In-nocence estime indispensable une augmentation très sensible de l'aide au développement des pays qui en ont le plus grand besoin. Il juge que dans un premier temps, et comme un strict minimum provisoire, cette aide doit être portée à un pour cent du budget national. Il estime également que le sort et le cours des financements relevant de cette aide doivent être beaucoup plus étroitement contrôlés que ce n'est le cas actuellement. L'aide ne doit pas aller seulement aux États en tant que tels, mais aussi et surtout à des projets particuliers, dans l'exécution desquels le financeur conservera un droit de regard, en plein respect de la liberté et de l'indépendance des bénéficiaires, mais en ferme opposition aux contraintes abusives, aux pressions, oppressions et exactions qui peuvent peser sur eux dans leur pays. L'aide doit aller aux peuples plus qu'aux États et aux États plus qu'à leurs gouvernants, surtout lorsque ceux-ci sont d'une légitimité sujette à caution.

Les ambassades et les diverses institutions nationales françaises installées dans les pays assistés pourront participer aux contrôles d'utilisation de l'aide allouée, et au suivi des opérations d'assistance. Elles pourront également examiner sur place les demandes d'exercice du droit d'asile, tout spécialement bien sûr lorsque ces demandes sont fondées sur des dangers et des menaces d'autre origine qu'étatique. Il sera entendu que ces demandes de droit d'asile présentées dans les pays d'origine seront plus favorablement examinées que celles qui, présentées en France, mettent la France, en quelque sorte, devant le fait accompli.

Aux ambassades et autres institutions officielles françaises dans les pays le plus pauvres il sera loisible, aussi, d'accorder sur place, en accord avec les gouvernements et les législations locales, des aides individuelles ou familiales, d'ordre pécuniaire ou autre, qui coûteront infiniment moins cher au contribuable français que les aides prodiguées en France aux immigrés légaux ou clandestins, qui seront plus profitables aux bénéficiaires comme à leur pays, et qui ne menaceront pas, dans le nôtre, l'harmonie sociale et la paix civile.

Le parti de l'In-nocence, dans cet esprit, est favorable à un renforcement sensible du "pacte de citoyenneté", qui augmente les privilèges et la portée symbolique de la qualité de citoyen, et qui souligne la différence de statut entre citoyens et non-citoyens, cela de façon aussi marquée qu'il est compatible avec les engagements internationaux de la France, quitte à ce que ceux-ci soient modifiés si nécessaire, selon un processus conforme au droit. Les non-citoyens en situation régulière sur le territoire français jouiront des mêmes droits sociaux que les citoyens français, dès lors qu'ils sont soumis aux mêmes contraintes fiscales et sociales. En revanche ils n'auront aucun droit à se maintenir à l'intérieur des frontières de la France s'ils font l'objet de condamnations pénales : l'expulsion sera automatique au-delà d'un certain seuil de gravité de la peine, et, au-delà d'un certain seuil de gravité du délit elle pourra toujours être prononcée par les tribunaux en tant que condamnation spécifique.

Le parti de l'In-nocence reconnaît très volontiers d'autre part qu'entre la qualité de citoyen et le statut de non-citoyen il existe et il doit exister un état intermédiaire, qui est celui des ressortissants de l'Union européenne.

Le parti de l'In-nocence souhaite que la France fasse très clairement savoir que non seulement elle n'encourage pas la poursuite de l'immigration vers son territoire, mais qu'elle est fermement résolue à s'y opposer. Il entend que soit réduite de façon radicale la pratique des naturalisations, et d'abord qu'il soit mis fin définitivement aux vagues de naturalisations massives d'immigrés clandestins. Les naturalisations, dans l'avenir, doivent être limitées, selon lui, à des cas bien particuliers, témoigner de la reconnaissance du pays pour services rendus, consacrer un attachement fort et prolongé à la France et à la culture française, ou bien relever de la plus haute opportunité nationale. En aucun cas elles ne doivent être automatiques. A moins qu'elles n'aient fait l'objet d'une proposition très exceptionnelle de la France, sorte d'hommage rendu à des personnalités hors du commun, elles ne sauraient intervenir qu'à l'issue d'une demande explicite et réitérée. Elles doivent sanctionner une assimilation mesurable, au besoin par un examen ou par une enquête ; elles ne doivent en aucune façon en préjuger. Une pratique courante de la langue française, une certaine familiarité avec les institutions nationales et leur fonctionnement, l'absence de graves condamnations pénales, la renonciation avérée à des pratiques qui heurtent gravement le sentiment national ou bien sont contraires à la loi, telles que l'excision ou la polygamie, seront des conditions indispensables.

Exception faite pour les ressortissants de l'Union européenne, l'accès des non-citoyens au territoire national doit être dans tous les cas limité dans le temps. Il sera mis fin, de façon légale, à la pratique du regroupement familial : cela au moins pour les immigrés de l'avenir, qui doivent savoir qu'ils ne pourront plus y avoir recours : la brièveté et la durée strictement déterminée de leur séjour en France contribueront au maintien et à la solidité de leurs liens familiaux hors de France, et vice-versa.

D'autre part, le seul fait d'être né sur le territoire national, quand ce n'est pas de parents qui eux-mêmes sont déjà citoyens français, n'entraînera plus de droit à la citoyenneté française.

Le parti de l'In-nocence souhaite l'organisation d'un référendum qui permettra d'établir si les citoyens français souhaitent la poursuite de l'immigration telle qu'elle s'exerce actuellement, ou bien s'ils désirent au contraire qu'il y soit mis un terme presque complet. Ce référendum pourrait d'ailleurs être couplé avec un autre, portant celui-là sur l'entrée de la Turquie dans l'Union européenne.

Au cas où la réponse à la question posée sur l'immigration montrerait qu'une majorité du peuple français est favorable à sa poursuite ou son accroissement, le présent chapitre du programme du parti deviendrait sans objet, ainsi, peut-être, que le parti lui-même.
-------------------------------------------------------

30 Αυγούστου 2012

ΜΑΣ ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΕΡΝΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΓΡΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ??


Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

ΛΑΘΡΟΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΞΥΛΟΚΟΠΗΣΑΝ 90ΧΡΟΝΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΣΑΝΣΕΡ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΗΣΤΕΨΑΝ

 

Στη σύλληψη δύο αλλοδαπών υπηκόων Γκάνας και Σιέρρα Λεόνε προχώρησαν άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ το πρωί της Τρίτης, στην Κυψέλη, για ληστεία σε βάρος ηλικιωμένου.

Όπως προέκυψε από την έρευνα, οι δύο δράστες το πρωί της προηγούμενης μέρας, στις 27/08, προσέγγισαν τον 90χρονο, μπήκαν μαζί του στο ασανσέρ της πολυκατοικίας που διαμένει στην Κυψέλη και αφού τον χτύπησαν του αφαίρεσαν χρηματικό ποσό 1650 ευρώ.

ΟΙ ΑΦΓΑΝΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΖΟΥΝ ΚΛΑΙ ΔΕΡΝΟΥΝ, ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ!!!


Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

ΑΦΓΑΝΟΙ ΛΑΘΡΑΙΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΑΝ ΣΟΒΑΡΑ ΓΝΩΣΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ


Σοβαρό επεισόδιο σήμερα τα ξημερώματα στην οδό Ηρώων πολυτεχνείου της Πάτρας όταν τρεις Αφγανοί επιτέθηκαν στον γνωστό επιχειρηματία και ιδιοκτήτη νυχτερινών κέντρων (παλιό Ιόνιο κλπ) Ηλία Παναγιωτόπουλο.

Σύμφωνα με πληροφορίες ο επιχειρηματίας καθόταν σε κατάστημα της περιοχής (ήταν 2.30 τα ξημερώματα και ήταν μόνος του), οι Αφγανοί τον πλησίασαν με άγνωστες προθέσεις, εκείνος τους ζήτησε να απομακρυνθούν, υπήρξε επεισόδιο μεταξύ τους και οι αλλοδαποί του επιτέθηκαν με πέτρες αλλά και χτυπήματα με τα χέρια με αποτέλεσμα να τον τραυματίσουν.

Ο Ηλίας Παναγιωτόπουλος μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες, ενώ οι αλλοδαποί δεν συνελήφθησαν.

dete.gr
makeleio.gr

Ν. Λυγερός-Η θέσπιση της ΑΟΖ ως κυρίαρχο θέμα


Η θέσπιση της ΑΟΖ ως κυρίαρχο θέμα



Ν. Λυγερός
Σε μια περίοδο που αναζητούμε μέτρα εξοικονόμησης σε πλαίσιο διαπραγμάτευσης, πρέπει να φροντίσουμε και το θέμα της ανάπτυξης. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο με παθητικό τρόπο, όπως το περιμένουν οι περισσότεροι. Διότι η ανάπτυξη δεν γίνεται μόνο με οικονομίες άλλα και με στρατηγικές επενδύσεις. Επιπλέον αν τα μέτρα είναι μόνο και μόνο ενδογενή δεν μπορούν να ενισχύσουν το πεδίο δράσης. Αν αντιληφθούμε αυτά τα δεδομένα και θέλουμε να τα αλλάξουμε ριζικά δεν υπάρχουν πολλές επιλογές, διότι μόνο η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη μπορεί να αποτελέσει ένα σοβαρό άνοιγμα για την ανάπτυξη της πατρίδας μας. Εξ ορισμού, λειτουργεί με εξωγενείς παράγοντες και η ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων, ανάλογα με αυτά που ανακάλυψαν το Ισραήλ και η Κύπρος, είναι γνωστά στις ξένες πετρελαϊκές εταιρίες, μια που έχουν γίνει πάρα πολλές ανεπίσημες σεισμικές έρευνες. Και λόγω αυτών των στόχων μπορούμε να προσελκύσουμε μεγάλα ονόματα του τομέα για να βοηθηθεί άμεσα η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός. Υπάρχει όμως το σοβαρότατο προαπαιτούμενο της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ, διότι δίχως αυτήν όλες οι επόμενες διαδικασίες καθυστερούν. Κατά συνέπεια, η θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ είναι το κυρίαρχο θέμα για την ανάπτυξη και την ανάκαμψη της χώρας. Στην στρατηγική, ακόμα κι όταν υπάρχει πλαίσιο για στρατηγικό mix, πρέπει να θέτουμε σε μία βάση κοινή όλες τις προτεραιότητες και να δίνουμε έμφαση στην πιο σημαντική για να προωθηθεί ουσιαστικά και αποτελεσματικά. Τώρα, αυτό ακριβώς είναι και το θέμα της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ διότι θα είναι το στίγμα για όλους, ότι αρχίζουμε όντως επί του πρακτέου και την όλη διαδικασία, συνεπώς θα μας εμπιστευτούν σε μια χειροπιαστή βάση. Ο ίδιος ο λαός μας θα καταλάβει με αυτήν την κίνηση ότι οι πολιτικοί μας, στο υψηλότερο επίπεδο, δεν τον αφήνουν στο έλεος του θεού, και υλοποιούν επιτέλους το όραμα του έθνους. Οι πρώτες επιπτώσεις θα είναι και ψυχολογικές και οικονομικές διότι όταν διαθέτεις μια ΑΟΖ, και συγκεκριμένα τη δεύτερη μεγαλύτερη της Μεσογείου, με τα αναμενόμενα αποθέματα που έχεις, δεν είναι μια μικρή υπόθεση να την ανοίξεις κι ούτε μια στρατηγική λεπτομέρεια. Όσον αφορά τα ακριτικά νησιά μας θα κατανοήσουν ότι τους δίνουμε πια την πρέπουσα σημασία. Διότι όταν έχεις πρόσβαση στο φως και δεν το ανάβεις παραμένεις στο σκοτάδι. Τώρα ήρθε επιτέλους η στιγμή λόγω της όλης προμελέτης που έχει γίνει να δούμε όλοι μας το θέμα της ΑΟΖ ως κυρίαρχο και να επικεντρωθούμε αποκλειστικά σε αυτό για να ψηφίσει η Βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ άμεσα.
------------------------------------------------

Οικονομικά δεδομένα και στρατηγική της ΑΟΖ


Η. Κονοφάγος, Ν. Λυγερός, Α. Φώσκολος
Ακόμα και αν κάνουμε μία πολύ συντηρητική προσέγγιση, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες και αξιολογήσεις έγκυρων πετρελαϊκών οίκων, τα αναμενόμενα (με 50% πιθανότητα) αποθέματα Φυσικού Αερίου και Πετρελαίου του Αιγαίου Πελάγους ανέρχονται σε περίπου 1,5 Δις αντίστοιχα βαρέλια πετρελαίου, του Ιονίου Πελάγους σε περίπου 2 Δις αντίστοιχα βαρέλια, του Λιβυκού Πελάγους Νότια της Κρήτης σε περίπου 20 Δις αντίστοιχα βαρέλια και της Λεκάνης του Ηροδότου Νοτιο-Ανατολικά της Κρήτης σε περίπου 13 Δις αντίστοιχα βαρέλια. 
Με βάση τα παραπάνω δεδομένα αμέσως μετά την ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ θα πρέπει η Ελλάδα να προχωρήσει το συντομότερο σε ουσιαστικές συνομιλίες με τα γειτονικά Κράτη για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και την δημιουργία κατάλληλου πολιτικού κλίματος. Περιοχές όπως το Αιγαίο πέλαγος (περιορισμένα αποθέματα) και η Λεκάνη του Ηροδότου (απαιτείται ιδιαίτερη προετοιμασία) δεν θα ήταν σκόπιμο να τύχουν προς το παρόν προτεραιότητας ερευνητικού πετρελαϊκού ενδιαφέροντος. Η οριοθέτηση όμως της ΑΟΖ με την Κύπρο που αναφέρεται στην λεκάνη του Ηροδότου πρέπει να προχωρήσει άμεσα λόγω της προταθείσας διαδρομής ηλεκτρικού καλωδίου EuroAsia Interconnector και του αγωγού φυσικού αερίου όπου εκεί παίζουν μαζί μας ένα πολύ σημαντικό ρόλο η Κύπρος και το Ισραήλ. Με δεδομένη την σημερινή οικονομική κρίση προτεραιότητά μας θα πρέπει να είναι η μαζική προσέλκυση επενδύσεων για τυχόν ανακάλυψη κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων ιδιαίτερα Νότια της Κρήτης (80% πιθανότητα για παρουσία Φυσικού Αερίου) και στο Ιόνιο Πέλαγος (80% πιθανότητα για παρουσία πετρελαίου) όπου είναι σημαντικό να λειτουργήσουμε αποτελεσματικά με την Ιταλία αφού υπάρχει πλαίσιο συνεκμετάλλευσης για τον στόχο κοιτάσματος «Πύρρος». Κύριος στόχος μας θα πρέπει να είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας το συντομότερο δυνατόν. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την προκήρυξη ταυτόχρονα σε διαγωνισμό μεγάλου αριθμού θαλασσίων οικοπέδων, ακριβώς όπως έκανε πρόσφατα η Κύπρος. Να υπενθυμίσουμε ότι η Κυπριακή Κυβέρνηση προκήρυξε συνολικά όλα τα διαθέσιμα οικόπεδα της νότιας Κυπριακής ΑΟΖ (1+ 12 οικόπεδα). Εμφανίστηκαν 30 σημαντικές Εταιρείες Πετρελαίου με προσφορές για 9 από αυτά (τώρα έχουν τελειώσει οι αξιολογήσεις των εταιρειών από την Κύπρο και αναμένεται το Νοέμβριο η υπογραφή των σχετικών Συμβάσεων). Αν επιπλέον σκεφτούμε ότι η συμφωνία Κύπρος-Ισραήλ έγινε το 2010 και η ανακάλυψη φυσικού αερίου το 2011, ακόμα και αν είμαστε συντηρητικοί, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις η παραπάνω διαδικασία θα επιτρέψει εντός διετίας στην χώρα μας τον εντοπισμού πιθανών κοιτασμάτων, η αξία των οποίων θα μπορούσε να προεξοφληθεί αμέσως στην Διεθνή Αγορά του Πετρελαίου. Είναι δυνατόν μια ταυτόχρονη προκήρυξη παραχώρησης π.χ. ομάδας 20 υποθαλασσίων οικοπέδων να αποδώσει στατιστικά εντός πενταετίας ανακαλύψεις κατ’ ελάχιστον 3 κοιτασμάτων μεγέθους π.χ. Κυπριακής Αφροδίτης δηλαδή συνολικά περίπου 600 Δις m3 Φυσικού Αερίου και αναμενόμενης συνολικής σημερινής ακαθάριστης αξίας της τάξης των περίπου $90 Δις. Με βάση τις ισχύουσες Συμβάσεις παραχώρησης περί το 75% της παραπάνω αξίας αντιπροσωπεύει κατά κανόνα στην αγορά το καθαρό μερίδιο του Δημοσίου δηλαδή περίπου $68 Δις. Εάν δε στις 3 επόμενες πενταετίες επαναληφθούν από στατιστική άποψη τα παραπάνω αποτελέσματα τότε είναι δυνατόν το συνολικό όφελος του δημοσίου μέσα στην πρώτη 20ετία να μπορέσει να φθάσει στο επίπεδο των περίπου $270 Δις. Εάν δε εντός της παραπάνω 20ετίας αποδειχθεί τελικά ότι το 1/4 από τα ανακαλυφθέντα κοιτάσματα ήταν κοιτάσματα Πετρελαίου αντί Φυσικού Αερίου τότε το συνολικό όφελος του Ελληνικού Δημοσίου θα μπορούσε να φθάσει στο επίπεδο του περίπου $1,2 Τρις.

Βουλή:Καυγάς για την «φάμπρικα» των μετακλητών υπαλλήλων


 
Βουλή:Καυγάς για την «φάμπρικα» των μετακλητών υπαλλήλων
Η ΔΗΜΑΡ ζητεί να καταργηθεί εντελώς η δυνατότητα διορισμού τους – Οργισμένος ο Β. Πολύδωρας στρέφεται κατά των «δήθεν αδιάφθορων»
Ενδο-κοινοβουλευτικές αναταράξεις προκαλεί το ζήτημα που ανέκυψε προσφάτως εξαιτίας του διορισμού σε θέσεις μετακλητών υπαλλήλων στα γραφεία τους στην Βουλή συγγενικών προσώπων των κκ. Β. Πολύδωρα και Ι. Τραγάκη.

Υπενθυμίζεται ότι οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν προκάλεσαν την δυσφορία του Μεγάρου Μαξίμου, η οποία και αποτυπώθηκε στην εντολή του Πρωθυπουργού κ. Αντ. Σαμαρά να απαγορευθούν οι προσλήψεις συζύγων και συγγενών μέχρι και δεύτερου βαθμού για το σύνολο των κρατικών λειτουργών οι οποίοι έχουν την δυνατότητα να προσλαμβάνουν μετακλητούς υπαλλήλους.

Ως γνωστόν, ο κ. Πολύδωρας τοποθέτησε στην μια από τις πέντε (!) προβλεπόμενες για τους πρώην Προέδρους της Βουλής θέσεις μετακλητών υπαλλήλων την θυγατέρα του, ενώ ο νυν α’ αντιπρόεδρος κ. Τραγάκης την αδελφή του γαμπρού του και στο παρελθόν και άλλα συγγενικά του πρόσωπα τα οποία μονιμοποιήθηκαν (και για τους αντιπροέδρους προβλέπονται πέντε θέσεις μετακλητών).

Βύρων μαινόμενος


Το θέμα συνεχίζει να προκαλεί έντονες συζητήσεις, ενώ η πρωτοβουλία της ΔΗΜΑΡ να ζητήσει με επιστολή της προς τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Ευ. Μεϊμαράκη να σταματήσει η «φάμπρικα» του διορισμού μετακλητών υπαλλήλων, πυροδότησε την οργισμένη αντίδραση του κ. Πολύδωρα, ο οποίος πήρε θέση για το θέμα κατά την συνεδρίαση της Διάσκεψης των Προέδρων (προ)καλώντας να συζητηθούν όλα στην Ολομέλεια και μάλιστα σε ζωντανή μετάδοση από το κανάλι της Βουλής «για να μάθει όλη η Ελλάδα τι έχει γίνει κι όχι μόνο με τα γραφεία των πρώην, αλλά με όλους τους μετακλητούς».

«Να δούμε τότε τι θα πουν οι δήθεν αδιάφθοροι», προειδοποίησε τους παριστάμενους, εκφράζοντας με έντονο τρόπο (χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι και φωνάζοντας, σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες), ενώ κατέληξε με άλλον έναν υπαινιγμό προς όσους εμφανίζονται ως επικριτές του: «Εγώ είμαι ζωντανός και όρθιος, μολονότι αποσυνάγωγος του πολιτικού συστήματος», είπε.

Αντίδραση Κακλαμάνη


Έντονα αντέδρασε και ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Απ. Κακλαμάνης ο οποίος στράφηκε κατά όσων «επενδύουν» πάνω στο θέμα των μετακλητών. «Γίνεται προσπάθεια αποπροσανατολισμού του ελληνικού λαού που βρίσκεται σε απόγνωση από αποφάσεις που οδηγούν σε απόγνωση», είπε και πρόσθεσε: «Είμαστε όμηροι 20-30 βουλευτακίων που περιφέρονται και ασχημονούν στα διάφορα παράθυρα της τηλεόρασης και παρέχουν υπηρεσίες σε δημοσιογράφους. Δεν είναι δυνατόν να παραμένουμε εμείς απαθείς και το κοινοβούλιο αιχμάλωτο των εντυπώσεων που δημιουργούν τέτοια πρόσωπα». Ενώ σχολιάζοντας την πρόταση της ΔΗΜΑΡ να κατατεθούν στοιχεία για τον αριθμό των διορισμών στη Βουλή, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής δήλωσε ότι «δεν δέχομαι το τσουβάλιασμα όλων μας». «Στα 10,5 χρόνια που ήμουν Πρόεδρος, οι υπάλληλοι της Βουλής ήταν 726 και φεύγοντας ήταν 840. Από εκεί και πέρα πόσοι είναι, πόσοι προσλήφθηκαν δεν ξέρω, ας κατατεθούν τα στοιχεία», κατέληξε ο κ. Κακλαμάνης.

Η επιστολή της ΔΗΜΑΡ


Η Δημοκρατική Αριστερά στην επιστολή της προς τον κ. Μεϊμαράκη, χαρακτηρίζει ατελή των πρόσφατη εντολή του κ. Σαμαρά να απαγορευθούν οι προσλήψεις σε αυτές τις θέσεις συζύγων και συγγενών μέχρι και δεύτερου βαθμού. Οι 16 βουλευτές της ΔΗΜΑΡ που υπογράφουν την σχετική επιστολή, προτείνουν να καταργηθεί εντελώς η δυνατότητα διορισμού μετακλητών και ζητούν αλλαγές του Κανονισμού της Βουλής, ο οποίος, όπως επισημαίνουν, «βρίθει ρυθμίσεων που ευνοούν την αδιαφάνεια, την αναξιοκρατία, την οικογενειοκρατία και τον κομματισμό».
Μάλιστα, ζητούν στοιχεία σχετικά με το ποια πρόσωπα εξακολουθούν να κάνουν χρήση των παρεχόμενων προνομίων και συγκεκριμένα πόσα άτομα απασχολούν και ποιών κατηγοριών (μετακλητούς, υπαλλήλους Βουλής, δημοσίους υπαλλήλους, αστυνομικούς της Φρουράς της Βουλής), αλλά και πόσα άτομα με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου κατά τα άρθρα 91 και 92 έχουνε προσληφθεί κατά την τελευταία πενταετία από τους Προέδρους της Βουλής και ποιοι απ’ αυτούς υπηρετούν ακόμη στη Βουλή.

Τι προβλέπει ο Κανονισμός


Σημειώνεται, ότι σύμφωνα με το άρθρο 41 του Κανονισμού της Βουλής προβλέπεται η σύσταση στα γραφεία των πρώην Προέδρων της Βουλής 6 θέσεων μετακλητών, των πρώην Πρωθυπουργών 5 θέσεων, των πρώην αντιπροέδρων της κυβέρνησης 1 θέση και των πρώην προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων 1 θέση.
Η ΔΗΜΑΡ προτείνει όλες οι προαναφερόμενες θέσεις «να καλύπτονται είτε με διορισμό προσώπων που προτείνονται (ιδιώτες), είτε από υπαλλήλους της Βουλής είτε με απόσπαση από το δημόσιο τομέα».
Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 87 του Κανονισμού στους πρώην Προέδρους της Βουλής διατίθενται γραφεία, καθώς και το αναγκαίο προσωπικό από τους οδηγούς οχημάτων και από τη φρουρά της Βουλής, ενώ με την ίδια διάταξη διατίθενται 2 αστυνομικοί από την Φρουρά της Βουλής στους πρώην αντιπροέδρους κυβερνήσεων και πρώην αρχηγούς Κοινοβουλευτικών Ομάδων.

Σύγχυση για τον Πρόεδρο της Βουλής


Εν τω μεταξύ, σύγχυση προκλήθηκε από την επισήμανση της ΔΗΜΑΡ ότι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Βουλής, μπορεί να προσλαμβάνει κατά την απόλυτη κρίση του και κατά παρέκκλιση από τις γενικές και ειδικές διατάξεις και δίχως η απόφαση να δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μέχρι και 64 άτομα διαφόρων ειδικοτήτων μεταξύ αυτών και 8 δημοσιογράφων, μέλη μόνο των Ενώσεων Συντακτών Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Αυτό, ωστόσο, όπως επιβεβαίωναν εν τέλει όλες οι πλευρές, δεν αφορά τον εκάστοτε Πρόεδρο της Βουλής, αλλά συνέβη άπαξ. Σύμφωνα με κοινοβουλευτικές πηγές η σχετική διάταξη ψηφίστηκε το 1997, ενώ αναθεωρήθηκε το 2009 -προς τα πάνω, εννοείται, όσον αφορά τον αριθμό των προσληφθέντων, για τους οποίους το πιθανότερο είναι ότι ποτέ δεν θα μάθουμε πόσοι ακριβώς είναι.

Σημειώνεται, επίσης, ότι ο Πρόεδρος της Βουλής δικαιούται (και) 12 μετακλητούς υπαλλήλους, οι αντιπρόεδροι της Βουλής πέντε, ενώ από τέσσερις ο γενικός και ο ειδικός γραμματέας της Βουλής.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικούς υπολογισμούς ο συνολικός αριθμός των μετακλητών υπαλλήλων που δικαιούνται να υπηρετούν στα γραφεία όλων των προαναφερθέντων περιπτώσεων, είναι περίπου 190, αν και σύμφωνα με κοινοβουλευτικές πηγές ο αριθμός των προσλήψεων δεν ξεπέρασε ποτέ τους 110, ενώ στην παρούσα φάση έχουν διοριστεί περί τους 90 μετακλητούς. 

Η ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ !


ΙΔΟΥ ΤΙ ΕΛΕΓΑΝ ΚΑΙ ΞΑΝΑΛΕΓΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ (ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙ 2.5 ΕΤΗ ΤΟ ΣτΕ ΔΕΝ ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙΝ ΤΟΥ) ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ-ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΡΙΝ ΚΑΘΕ ΝΕΑ ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΣΙ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ! ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ ΤΟΥ '10, ΑΠΡΙΛΙΟΣ ΤΟΥ '11, ΑΠΡΙΛΙΟΣ ΤΟΥ '12, ΚΑΙ ΤΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΚΟΜΗ! 
Η ΑΠΟΨΙΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ: Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΟΣΟΔΟΥ ΣΤΗΝ Ε.Ε./ΟΝΕ, ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΠΛΕΟΝ ΠΛΗΡΩΣ ΑΠΟΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΑ!
Παν. Μαρίνης
------------------------------------------------------

Συνέντευξη Πρωθυπουργού Γιώργου Α. Παπανδρέου στην εκπομπή του BBC «Hardtalk»

18-11-2010 | 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ
Αθήνα, 18 Νοεμβρίου 2010
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ STEPHEN SACKUR
(Τετάρτη 17 Νοεμβρίου)
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ:  Ήλθα στην εξουσία, για να σώσω την Ελλάδα από τη χρεοκοπία. Υπήρξα απόλυτα ειλικρινής και γι’ αυτό ο λαός εξακολουθεί να υποστηρίζει αυτή την Κυβέρνηση και το έργο της. Υπήρξα απόλυτα ειλικρινής και ανοικτός.
Χρειάστηκε να λάβουμε  επώδυνα μέτρα. Υπήρξε ιδιαίτερα δύσκολο για μένα, κυρίως από ιδεολογική άποψη επειδή, ως σοσιαλιστής, αναγκάστηκα να προβώ σε περικοπές μισθών και συντάξεων, ιδιαίτερα των ανθρώπων που δεν ήταν υπεύθυνοι για την κρίση.
Έπρεπε να χειριστώ αυτή την κρίση, μια μεγάλη κρίση που αντιμετώπιζε η χώρα μου, τη μεγαλύτερη της τελευταίας τριακονταετίας.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπήρξατε όμως ειλικρινής με τον Ελληνικό λαό; Τους είπατε πόσο οδυνηρή είναι η κατάσταση και πόσο θα κρατήσει η κρίση;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Υπήρξα απόλυτα ειλικρινής με τον Ελληνικό λαό και…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:  Αλλά ο Ελληνικός λαός έχει δικαίωμα να γνωρίζει, έτσι δεν είναι; Πόσος χρόνος πιστεύετε ότι θα σας χρειαστεί για να αποπληρώσετε το χρέος;
Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ:  Ο Ελληνικός λαός υποστήριξε αυτά τα σκληρά μέτρα. Δέχτηκε το πλήγμα, επειδή πιστεύει ότι μπορούμε να βγούμε από αυτή την κατάσταση.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Με κάθε σεβασμό, κύριε Πρωθυπουργέ, επιτρέψτε μου να πω ότι εδώ τίθεται το θέμα αξιοπιστίας, που είναι η καρδιά του προβλήματος. O Ελληνικός λαός έχει ήδη δεχτεί το πλήγμα. Ας δούμε τα γεγονότα. Έχουμε μια οικονομία, που ειλικρινά φαίνεται σαν να έχει πνιγεί. Η ανεργία πλησιάζει το 13%, ένας στους τρεις νέους είναι άνεργος. Ο οικοδομικός κλάδος παρουσιάζει πτώση 25%. Ακούγεται ότι 1.500 επιχειρήσεις έχουν μετεγκατασταθεί στο εξωτερικό και μία στις πέντε μικρές επιχειρήσεις βρίσκονται στα πρόθυρα του κλεισίματος. Τα συνδικάτα μιλάνε για μαζικές κινητοποιήσεις, τους επόμενους μήνες.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Είχατε πει στον Ελληνικό λαό ότι  δεν θα τον επιβαρύνατε περισσότερο, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα. Ωστόσο, πριν από δυο μέρες, είπατε επίσης στον Ελληνικό λαό ότι θα γίνουν κι άλλες περικοπές, ως αποτέλεσμα του προϋπολογισμού, τον οποίο θα παρουσιάσετε σύντομα.
Πώς σας βλέπει λοιπόν τώρα ο Ελληνικός λαός, ως αξιόπιστο  ηγέτη;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
:  Αυτό που είπα είναι ότι δεν θα υπάρξουν άλλα επώδυνα μέτρα, όπως περικοπές μισθών και συντάξεων. Αλλά ότι θα μειώσουμε το έλλειμμα, με τον περιορισμό της σπατάλης.

----------------------------------------------------------

Συνέντευξη Δ. Κουσελά, Υφυπουργού Οικονομικών στην Εκπομπή του ΑΝΤ1 «Καλημέρα Ελλάδα» και στον δημοσιογράφο Γιώργο Παπαδάκη

01 | 04 | 2011
Δ. ΚΟΥΣΕΛΑΣ: Κύριε Παπαδάκη, για άλλους η πρωταπριλιά ήταν κάθε μέρα. Εμείς από την αρχή συνηθίσαμε να λέμε την αλήθεια και θα τη λέμε, γιατί η αλήθεια είναι όπλο μας. Άλλωστε, το ότι από τώρα σχεδιάζουμε την πορεία της οικονομίας μέχρι και το 2015 χωρίς να φοβόμαστε το πολιτικό κόστος, τι σημαίνει; Σημαίνει ότι δεν έχουμε στο τσεπάκι μας κάποια μέτρα, τα οποία θα τα βγάλουμε αύριο- μεθαύριο ή μετά τις εκλογές. Γιατί αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η πορεία της χώρας, είναι η σωτηρία της, η έξοδός της από την κρίση.

Γ. ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ: Να πω κάτι: Εσείς στο Υπουργείο Οικονομικών δε λέγατε ότι δε θα ξαναληφθούν ποτέ νέα μέτρα; Μάλιστα ο αρμόδιος Υπουργός έχει πει ότι «δε θα είμαι εγώ τουλάχιστον»..

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Ο κ. Κουσελάς δεν τα έχει πει αυτά, τα έχει πει ο κ. Παπακωνσταντίνου. Ο κ. Παπακωνσταντίνου λοιπόν διαψεύδει τον εαυτό του σχεδόν κάθε μέρα.

Δ. ΚΟΥΣΕΛΑΣ: Έχουμε πει και το ξαναλέω και το τονίζω σήμερα ότι δεν θα προχωρήσουμε σε οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων.

---------------------------------------------------------------------

Παπακωνσταντίνου: Μέτρα 23 δισ. ευρώ ώς το 2015

Ο υπουργός επανέλαβε την πάγια θέση της κυβέρνησης ότι δεν θα υπάρξει μείωση μισθών και συντάξεων ή οριζόντιες περικοπές
13/04/2011

13/04/2011 | 07:37Τελευταία Ενημέρωση: 07:37 13/04/2011

Μέτρα, συνολικού ύψους 23 δισεκατομμυρίων ευρώ θα περιλαμβάνει το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα για την τετραετία 2012 - 2015, όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου στο ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ. 

Το ύψος του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος είχε αρχικά προϋπολογιστεί στα 22 δισ. ευρώ, ενώ θα κατατεθεί ώς τις 16 Μαΐου και θα ψηφιστεί στις αρχές Ιουνίου. 

Ο κ. Παπακωνσταντινου διαβεβαίωσε για ακόμα μια φορά ότι δεν θα υπάρξει μείωση μισθών και συντάξεων ή οριζόντιες περικοπές. 

Ο υπουργός επανέλαβε ακόμη στο ΚΤΕ Οικονομικών την πάγια θέση της κυβέρνησης ότι δεν θα υπάρξει μείωση μισθών και συντάξεων ή οριζόντιες περικοπές.
http://www.skai.gr/news/finance/article/167098/papakonstadinou-metra-23-dis-euro-os-to-2015/ 
-----------------------------------------------------------

Κουτρουμάνης: "Τέλος οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις"


Σε συνέντευξη του στο ραδιόφωνο του Βήματος ο Υπουργός Εργασίας ,Γιώργος Κουτρουμάνης, δήλωσε ότι δεν θα υπάρξουν επιπλέον περικοπές σε μισθούς και συντάξεις μετά τις 10 Ιουνίου εφόσον  εφαρμοστεί από την  κυβέρνηση που θα προκύψει την 6η Μαΐου σχέδιο περικοπών των δαπανών.
Τόνισε ότι μπορεί να αποφευχθούν  νέες μειώσεις  και ότι οι πόροι για το ασφαλιστικό σύστημα μπορούν να εξοικονομηθούν από τομείς που υπάρχει ακόμα περιθώριο λόγω αδιαφάνειας και σπατάλης.
Σημείωσε  ο κ. Κουτρουμάνης ότι μέχρι το τέλος του 2012 αναμένεται    να μειωθούν  οι δαπάνες κατά 1,3 δις ευρώ, δηλώνοντας χαρακτηριστικά : «Έχουμε επιτύχει το 75% του στόχου ».
Star.gr

------------------------------------------------------------------------


Σαμαράς: «Τέλος στις οριζόντιες περικοπές στις συντάξεις»

Σαμαράς: «Τέλος στις οριζόντιες περικοπές στις συντάξεις»
28/04/2012,  
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, στο Εργατικό Κέντρο Αλμυρού στο Βόλο, τόνισε την ανάγκη απενοχοποίησης των επενδύσεων και πως πρέπει να ξαναέρθουν οι επενδύσεις στην Ελλάδα.


Ιδιαίτερη σημασία έδωσε στο ότι πρέπει να σταματήσουν οι οριζόντιες περικοπές στις συντάξεις, ενώ επεσήμανε πως πρέπει να αναγνωριστεί το σθένος των Ελλήνων πολιτών.

------------------------------------

ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ-Μπαμπά, θα γίνω μουσουλμάνος

Ο κ. ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΟΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ "ΕΝΤΑΞΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ". "ΕΝΤΑΞΙ" ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΗ, ΟΜΩΣ ΟΧΙ ΜΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ, ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟ ΣΘΥΝΙΣΤΑ ΠΑΡΑΒΑΣΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΑΒΘΡΩΠΙΝΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ, ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ "ΦΑΒΟΡΙΤΙΣΜΟ" ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΥΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΔΥΣΜΕΝΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ!
ΤΩΡΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ, ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΔΙΔΟΥΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΠΤΥΧΙΑ! ΤΙ ΘΑ ΜΟΥ ΕΙΠΟΥΝ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ??? "ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΠΕΦΤΟΝΤΑΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ "ΕΝΤΑΞΗΣ" ΔΙΟΤΙ Ο ΘΕΡΑΠΩΝ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΣ ΤΟΥ -2"!!! 
ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙ ΠΑΡΑΚΜΗΣ, ΑΠΟΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΛΗΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΗ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΟΛΗ, ΜΕ ΚΑΝΗΣ ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΩ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΤΟΥ ΤΟΥ ΑΘΛΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!
Παν. Μαρίνης

ANTINEWS

Μπαμπά, θα γίνω μουσουλμάνος



Ναι καλά το έγραψα. Έτσι είπε χθες γιος φίλου, στον πατέρα του.

Ποιος ο λόγος; Μα φυσικά τα αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ που ανακοινώθηκαν χθες το πρωί και έλαβε τέλος  η αγωνία των υποψηφίων.

Τι έγινε λοιπόν και εκνευρίστηκε ο νεαρός υποψήφιος;

Απλά είδε ότι, στην ειδική κατηγορία των μουσουλμάνων,  η βάση εισαγωγής στις σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι σε τεράστιο ποσοστό κάτω από τα 10.000 μόρια. Και όμως σε κάποια  σχολή που κάποιος υποψήφιος χρειάζεται 16-17 χιλιάδες μόρια που συγκεντρώνονται με κόπους , μεγάλη προσπάθεια διάβασμα και θυσίες μα και με μεγάλη οικονομική επιβάρυνση των γονέων, λόγω των φροντιστηρίων,  σ’ αυτό το απάνθρωπο σύστημα εισαγωγής, ο ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ  Έλληνας μπαίνει απλά με τη βάση και σε πολλές περιπτώσεις και με βαθμούς κάτω από τη βάση!

Μα σοβαρά μιλάτε; Σοβαρότατα. Γίνεσαι μουσουλμάνος και περνάς. Καλά για παραβίαση του Συντάγματος και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ούτε κουβέντα.

Σε μια χώρα λοιπόν που οι πιο παράλογοι συσχετισμοί είναι ρουτίνα, αρκεί να προσκυνάς προς τη Μέκκα κάθε Παρασκευή και να ακούς τον χότζα στο τζαμί να φωνάζει μπιρ αλάχ, για να θεωρείσαι πιο άξιος να εισέλθεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, από κάποιον που σταματάει το διάβασμα και βγαίνει από το δωμάτιό του μόνο για τις φυσικές ανάγκες του και όχι για να ακούσει τον Ιμάμη!

Σε μια χώρα που μπερδεύουμε τα δικαιώματα με τα προνόμια και την πρόνοια με διαγωνισμό πιο ευφάνταστης αμεροληψίας υπέρ συγκεκριμένων ομάδων, η συντριπτική πλειοψηφία του νόμιμου πληθυσμού πρακτικά… διώκεται λόγω θρησκεύματος!

Και φυσικά, τι περίεργο, αυτό το συμβάν είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Γιατί, ναι μεν το θέμα με τους μουσουλμάνους φέρει τη σφραγίδα του πολυτάλαντου και μη εξαιρετέου ΓΑΠ, από την εποχή της θητείας του ως Υπουργού Παιδείας, αλλά, προφανώς, η ανάδειξη πάμπολλων κοινωνικών ομάδων ως δικαιούχων διαφορετικής μεταχείρισης στο θέμα της εισαγωγής στη τριτοβάθμια εκπαίδευση, ήταν το καινούριο άθλημα στο οποίο διέπρεψε η τελευταία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, πιθανότατα ως αντιστάθμισμα στην κατάργηση του εξίσου πανταχόθεν διαβλητού συστήματος των μεταγραφών. Η κοινωνικοποίηση του ρουσφετιού, όπως μόνο το ΠΑΣΟΚ τη γνωρίζει.

Έτσι, με ένα σμπάρο πετυχαίνεις δυο τρυγόνια. Και κάνεις τα κόλπα σου με τους ημετέρους, χωρίς πλέον και την ταλαιπωρία των μεταγραφών (που να τρέχει ο άλλος στο ΤΕΙ Πέρα Ραχούλας, περνάει κατευθείαν εκεί που θέλει), και παρουσιάζεις κοινωνικό πρόσωπο στην παιδεία, χωρίς να «πετάς» λεφτά σε απαιτούμενες κοινωνικές παροχές (που να χρηματοδοτείς λέσχες και εστίες για τους πραγματικούς αριστούχους που έχουνε ανάγκη, στέλνεις μερικούς κοντά στο σπίτι τους και την έβγαλες αμορτί). Τι δηλαδή, τζάμπα τα έχει τα γαλόνια το πρασινωπό σύστημα?

Β. Βιλιάρδος-ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ


ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ: Η καγκελάριος διατηρεί εξωτερικά την εικόνα της ισχυρότερης ηγέτιδας της Ευρωζώνης - ουσιαστικά όμως έχει οδηγήσει τη Γερμανία στη γωνία, αφού όλοι έχουν καταλάβει τη μπλόφα της και ετοιμάζονται να την υποχρεώσουν να αναλάβει τις βαριές ευθύνες της

"Είναι προφανές ότι, η Ελλάδα δεν χρειάζεται κανέναν άλλο επαίτη, αλλά επειγόντως έναν ηγέτη - κάποιον ο οποίος να έχει την ικανότητα, αφενός μεν να οικοδομήσει ένα λειτουργικό Κράτος Δικαίου με μηδενική διαφθορά, αφετέρου να την οδηγήσει υπερήφανα στην έξοδο από την κρίση και στο μέλλον που της αξίζει, μέσα από το (μονό)δρομο της ανάπτυξης".

Άρθρο

Όπως φαίνεται η ΕΚΤ, μετά τη δήλωση του προέδρου της πως θα κάνει τα πάντα για τη διατήρηση του ευρώ, αγοράζει πλέον μαζικά, ομόλογα των ελλειμματικών χωρών της Ευρωζώνης - με αποτέλεσμα να μειώνονται τα επιτόκια δανεισμού της Ισπανίας και της Ιταλίας. Βέβαια, οι αγορές μάλλον εκμεταλλεύονται ακόμη αυτές τις "πρωτοβουλίες", πουλώντας φυσικά ομόλογα όλων των χωρών της Ευρωζώνης - με απώτερο στόχο το ξεκαθάρισμα των χαρτοφυλακίων τους από αυτά τα, ανεπιθύμητα πια, ρίσκα (τα οποία εμφανίσθηκαν στο προσκήνιο, μετά το άνοιγμα του "κουτιού της Πανδώρας" από τη γερμανίδα καγκελάριο). 

Πολλοί αναρωτιούνται τώρα εάν η στάση αυτή της ΕΚΤ (ο πρόεδρος της οποίας ακύρωσε παραδόξως τη συμμετοχή του στην προγραμματισμένη συνάντηση των κεντρικών τραπεζιτών στις Η.Π.Α., "λόγω φόρτου εργασίας" - γεγονός που μάλλον σημαίνει πως ετοιμάζεται κάτι πολύ σοβαρό), θα μπορούσε πράγματι να είναι το σωστό βήμα, για τη ριζική επίλυση της κρίσης χρέους της ζώνης του ευρώ.

Ενδεχομένως δε η απάντηση να ήταν θετική, όπως τονίζουν, εάν η ΕΚΤ μπορούσε να εγγυηθεί ταυτόχρονα ότι, η πίεση για διαρθρωτικές αλλαγές, με στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων και των χρεών των κρατών της Ευρωζώνης, θα διατηρούταν ανέπαφη - ότι δεν θα ατονούσε δηλαδή, επειδή θα εξασφαλιζόταν η άνευ όρων χρηματοδότηση, με χαμηλά επιτόκια, από την ίδια.

Μπορεί όμως η ΕΚΤ να εγγυηθεί κάτι τέτοιο, με ή χωρίς τη βοήθεια του ΔΝΤ, από το οποίο η ΕΕ έχει πλέον μάθει πάρα πολλά, όσον αφορά τη διαχείριση των οικονομικών κρίσεων των χωρών της, με πειραματόζωο την Ελλάδα; Μπορεί να διατηρήσει τα επιτόκια κάτω από ένα κρίσιμο μέγεθος, όπως μάλλον ισχυρίζεται, παρά το ότι κάτι τέτοιο δεν είναι ξεκαθαρισμένο από νομικής πλευράς; Θα έχει το θάρρος ή/και την "νομιμοποίηση" να συγκρουστεί με τη γερμανική κεντρική τράπεζα - η οποία δεν φαίνεται να συμφωνεί με τέτοιου είδους πρωτοβουλίες, εάν δεν πάρει πολύ μεγαλύτερα ανταλλάγματα;

Κατά την άποψη των περισσοτέρων οικονομολόγων, είναι πιθανότατα αδύνατον να αναλάβει ο διοικητής της ΕΚΤ "υπό την αιγίδα του" ολόκληρη την αγορά ομολόγων της Ευρωζώνης - πόσο μάλλον αφού τόσο η Γερμανία, όσο και οι άλλες χώρες-συνοδοιπόρροι της θα ήταν εντελώς αντίθετες με ένα τέτοιο εγχείρημα, ακόμη και αν θα ήταν απόλυτα εγγυημένη η άμεση επίλυση της κρίσης χρέους.  

Η πιθανότερη εκδοχή λοιπόν θα ήταν η αγορά ομολόγων εκ μέρους της ΕΚΤ, με ανώτατη λήξη το ένα έτος, έτσι ώστε να εξισωθούν μόνο τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια δανεισμού των χωρών της Ευρωζώνης. Έναντι αυτών, η ΕΚΤ θα απαιτούσε την υποβολή αιτημάτων βοηθείας εκ μέρους εκείνων των χωρών, οι οποίες θα αντιμετώπιζαν προβλήματα - με την έγκριση της για την αγορά των βραχυπρόθεσμων ομολόγων τους να προϋποθέτει τη λήψη μέτρων, ανάλογων με αυτά που απαιτεί το ΔΝΤ (τονίζουμε ξανά με ή χωρίς τη συμμετοχή του, αφού αργά ή γρήγορα θα δημιουργηθεί το ΕΝΤ).   

Στα πλαίσια αυτά η επιμήκυνση που λέγεται πως θα ζητήσει η Ελλάδα, με την έκδοση εντόκων γραμματίων του δημοσίου, παράλληλα με την αποδοχή του καταστροφικού προγράμματος των 11,5 δις €, φαίνεται να μην είναι εκτός τόπου και χρόνου. Φυσικά όσον αφορά τη χώρα μας, αλλά και τις υπόλοιπες ελλειμματικές οικονομίες, η έκδοση ομολόγων, εγγυημένων με την κρατική περιουσία ή με δημόσια έσοδα, θα μπορούσε να συμπληρώσει την απαιτούμενη χρηματοδότηση - με τη βοήθεια των αγορών

Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, πιθανότατα έχει ζητηθεί η επιμήκυνση από την Ελλάδα, δεν έχει απορριφθεί κατηγορηματικά από την ΕΕ και διατηρείται μυστικό το αίτημα - ενδεχομένως έως ότου ολοκληρωθούν οι εγκληματικές αποκρατικοποιήσεις των κερδοφόρων, κοινωφελών και στρατηγικών δημοσίων επιχειρήσεων της πατρίδας μας (γεγονός που μάλλον θα εξηγούσε την βιασύνη των ιθυνόντων καλύτερα).      

Συμπερασματικά λοιπόν, παρά το ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα αγορών ομολόγων εκ μέρους της ΕΚΤ δεν θα ισοδυναμούσε με την υιοθέτηση των ευρωομολόγων, θα ήταν κάτι σχετικό με την έκδοση των T-Bills εκ μέρους της Fed - ένας μάλλον έξυπνος ελιγμός της ΕΚΤ, η οποία δεν θα μπορούσε διαφορετικά να διατηρήσει την απαιτούμενη συνέχεια των ενεργειών της, μη έχοντας τη δυνατότητα σωστών επεμβάσεων στα μακροπρόθεσμα ομόλογα των χωρών της Ευρωζώνης.   

Ταυτόχρονα, η ΕΚΤ θα απόφευγε το ρίσκο της απώλειας της αξιοπιστίας της, καθώς επίσης τις πιέσεις στο ευρώ, αφού η μαζική αγορά ομολόγων εκ μέρους της, χωρίς περιορισμούς στο χρόνο λήξης τους, χωρίς δεσμεύσεις των κρατών κλπ., θα ισοδυναμούσε με την ανεξέλεγκτη εκτύπωση πληθωριστικών χρημάτων - κάτι με το οποίο δεν θα συμφωνούσε ποτέ η Γερμανία, ενώ θα ήταν αντίθετο με το σκοπό της ίδρυσης της ΕΚΤ, με τη νομισματική σταθερότητα δηλαδή, αφού δεν είναι κατά κάποιον τρόπο εξουσιοδοτημένη, όπως η Fed, με την παράλληλη "καταπολέμηση" της ανεργίας.

Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Θα δεχόντουσαν όμως οι αγορές μία τέτοια αντιμετώπιση των προβλημάτων της ζώνης του ευρώ, παρά το ότι από καιρό τώρα πιέζουν για καθαρές, βιώσιμες λύσεις - οι οποίες απαιτούν είτε την πολιτική ένωση της Ευρωζώνης, είτε τη διάλυση της;Κατά την άποψη μας μόνο υπό την προϋπόθεση ότι, θα αποτελούσε ένα ενδιάμεσο βήμα, με τελική κατεύθυνση την πολιτική ένωση της Ευρωζώνης.

Από την άλλη πλευρά, θα δεχόταν το ΔΝΤ να αποχωρήσει από την ΕΕ, επιτρέποντας στη Γερμανία να αναδειχθεί στον απόλυτο κυρίαρχο του παιχνιδιού; Δεν θα σήμαινε κάτι τέτοιο την αρχή του τέλους της υπερδύναμης, η οποία ευρίσκεται αναμφίβολα σε πορεία παρακμής; Μήπως θα ήταν πιθανότερη η κλιμάκωση του πολέμου εκ μέρους του, με την καταρχήν τοποθέτηση της Γαλλίας στο στόχαστρο; Μήπως για το λόγο αυτό τοποθετήθηκε εναντίον των ομολόγων του γαλλικού δημοσίου ο W.Buffett, χαρακτηρίζοντας τα πιο επικίνδυνα από τα ιταλικά;

Συνεχίζοντας, τι σημαίνει η ξαφνική δημόσια τοποθέτηση του νέου προέδρου της Γαλλίας υπέρ της αμοιβαιοποίησης του χρέους; Που αποσκοπούν οι πρόσφατες αναφορές, σχετικά με το ότι η Γερμανία είναι πλέον εκβιάσιμη, αφού τυχόν διάλυση της Ευρωζώνης θα ήταν πολύ πιο καταστροφική για την ίδια;

"Η καγκελάριος διατηρεί εξωτερικά την εικόνα της ισχυρότερης ηγέτιδας της Ευρωζώνης - ουσιαστικά όμως έχει οδηγήσει τη Γερμανία στη γωνία, αφού όλοι έχουν καταλάβει τη μπλόφα της και ετοιμάζονται να την υποχρεώσουν να αναλάβει τις ευθύνες της", γράφουν χαρακτηριστικά οι γερμανοί αναλυτές.    

Περαιτέρω, έχει κάποια σχέση με όλα αυτά η παράταση του χρόνου υποβολής της έκθεσης του ΔΝΤ που αφορά την Ελλάδα, για μετά τις εκλογές στις Η.Π.Α., όπως και το συμπλήρωμα των γεωπολιτικών προεκτάσεων/ρίσκων μίας ενδεχόμενηςχρεοκοπίας της χώρας μας, εκ μέρους της ΕΕ; Με ποιον αλήθεια θα "συμμαχούσε" η Ελλάδα αυτή τη φορά, εάν θεωρήσουμε ότι έχουν κάποιο νόημα οι υποθέσεις μας; Μήπως πρέπει απλά να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας, όπως έχουμε τονίσει στο παρελθόν; (άρθρο μας).         

Δύσκολο να απαντηθούν τέτοιου είδους ερωτήματα, τα οποία απαιτούν πολύ μεγαλύτερες γεωπολιτικές γνώσεις, από αυτές που διαθέτουμε - ειδικά επειδή η Γερμανία φαίνεται να επιτίθεται με τα γνωστά της ΜΜΕ εναντίον τόσο της ΕΚΤ, όσο των Η.Π.Α. και της Ρωσίας, αναζητώντας συμπαράσταση από την Κίνα (κάτι που ταιριάζει με το ταξίδι της καγκελαρίου εκεί, με επίσημο στόχο τη βοήθεια προς την ΕΕ).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η αλλαγή στάσης της γερμανίδας καγκελαρίου, ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, στην οποία εκδήλωσε πρόσφατα την αμέριστη συμπάθεια της (!), είναι κάτι παραπάνω από φανερή - γεγονός που πιθανότατα σημαίνει πως έχει πια καταλάβει ότι, τα αποτελέσματα τυχόν διάλυσης της Ευρωζώνης θα ήταν πολύ πιο καταστροφικά για τη Γερμανία, λιγότερο για τη Γαλλία, ελάχιστα για την Ελλάδα και σχεδόν καθόλου για την Ιταλία, τη Φιλανδία κλπ.

Επομένως, οι απαιτήσεις της απέναντι στη χώρα μας, εάν βέβαια σταματήσουμε την πολιτική των υποκλίσεων και της υποτέλειας, θα είναι σημαντικά χαμηλότερες. Οι δόσεις του χρέους μας ίσως επιμηκυνθούν "ανεπίσημα", τα επιτόκια δανεισμού μας μάλλον θα μειωθούν, ενώ ενδεχομένως θα ακολουθήσει μία δεύτερη διαγραφή χρέους - λιγότερο επώδυνη από την πρώτη και χωρίς να διακινδυνεύσει η παραμονή μας στο ευρώ (αν και είμαστε εναντίον της μη πληρωμής των νόμιμων χρεών μας, αφού ανέκαθεν κάτι τέτοιο συνδεόταν με δυσανάλογες παραχωρήσεις, συνήθως κρυφές και ενδοτικές).

Σε κάθε περίπτωση, η Γερμανία δεν μπορεί να αναδειχθεί στον απόλυτο κυρίαρχο του παιχνιδιού, η Ευρωζώνη δεν γίνεται να διαλυθεί, οι Η.Π.Α. δεν έχουν πια την οικονομική δύναμη να μονοπωλούν τον πλανήτη, η Ρωσία δεν είναι σε θέση να αναρριχηθεί περαιτέρω και η Κίνα δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την υπερδύναμη, ακόμη και αν συνεργασθεί με τη Γερμανία- πόσο μάλλον όταν η εμπιστοσύνη των δύο χωρών μεταξύ τους δεν είναι η καλύτερη δυνατή.

Ολοκληρώνοντας, αν και φυσικά μπορεί να κάνουμε λάθος, έχουμε την άποψη ότι, η κρίση έφτασε πια στο ζενίθ της (ναδίρ) - αρκεί να μην επαναλάβουμε τα ίδια σφάλματα και να ακολουθήσουμε το δρόμο της κοινής λογικής. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι πρέπει να συνεχιστεί η σιωπή των αμνών εκ μέρους των Ελλήνων, η οποία μπορεί να οδηγήσει την πατρίδα μας στα αντίθετα ακριβώς αποτελέσματα, όταν ακριβώς πλησιάζει η ώρα της απελευθέρωσης της από τους εισβολείς - απλούστατα, οφείλει να ενταθεί η προσπάθεια των Πολιτών, αφού διαφορετικά η πλούσια, πολλαπλά προικισμένη Ελλάδα θα θυσιαστεί στο βωμό της ευρωπαϊκής ενοποίησης, καταλήγοντας άδικα προτεκτοράτο των δανειστών της.  

Κλείνοντας, η Γερμανική κεντρική τράπεζα και ορισμένα ΜΜΕ της χώρας εξαπολύουν μεν λεκτικές επιθέσεις εναντίον της ΕΚΤ, αλλά αποτελούν στην κυριολεξία "άσφαιρα πυρά" - αφού γνωρίζουν ότι, η μη αγορά ομολόγων εκ μέρους της θα οδηγούσε στη διάλυση της Ευρωζώνης.

Επίσης γνωρίζουν πως ο περιορισμός των υπερβολικών χρεών δεν ήταν ποτέ το αποτέλεσμα της εξ ολοκλήρου αποπληρωμής τους - αντίθετα, της διαγραφής μεγάλου μέρους τους ή/και της πληθωριστικής αντιμετώπισης τους, μέσω της "εκτύπωσης" νέων χρημάτων.    

Αθήνα, 29. Αυγούστου 2012