ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ_ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - Απειλές και ευκαιρίες

http://www.analyst.gr/2013/12/02/4949/

Απειλές και ευκαιρίες

Εάν η Fed περιορίσει τα πακέτα διευκόλυνσης, η κρίση που θα προκληθεί στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα προσβάλλει και την Ευρωζώνη – πολλές τράπεζες της οποίας θα χάσουν τεράστια ποσά, προκαλώντας κραχ στα ήδη υπερτιμημένα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια

.

Πέντε χώρες της Νοτίου Αφρικής (Κένυα, Τανζανία, Ουγκάντα, Ρουάντα και Μπουρούντι), συμφώνησαν μεταξύ τους για τη δημιουργία μίας νομισματικής ένωσης, με πρότυπο την Ευρωζώνη – σκοπεύοντας  να διευκολύνουν τις εμπορικές συναλλαγές των 135 εκ. κατοίκων τους, κυρίως δε να προσελκύσουν διεθνείς επενδυτές.

Η νομισματική ένωση σχεδιάζεται να λειτουργήσει μέσα στα επόμενα δέκα έτη, διαθέτοντας μία δική της κεντρική τράπεζα – αναλαμβάνοντας τη συναλλαγματική πολιτική όλων των χωρών, οι οποίες διαθέτουν σημαντικά αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου

Την ίδια στιγμή, οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης φαίνεται πως αδυνατούν να «καθαρίσουν» τον τραπεζικό τους τομέα – με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι φόβοι να βυθιστεί ολόκληρη η Ευρώπη σε μία κρίση διαρκείας. Εκτός αυτού, το ευρώ γίνεται όλο και πιο ισχυρό, παρά τις ενδιάμεσες διακυμάνσεις, δημιουργώντας μεγάλα προβλήματα στις αδύναμες οικονομίες – ενώ ο διοικητής της ΕΚΤ ανέφερε ότι, η ισοτιμία του νομίσματος πάνω από το 1,30 σε σχέση με το δολάριο, ζημιώνει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης.

Ουσιαστικά, τα περισσότερα κράτη της Ευρωζώνης θα μπορούσαν να αυξήσουν τις εξαγωγές τους μόνο εάν η ισοτιμία του ευρώ δεν ξεπερνούσε το 1,10 $ – ενώ η μοναδική χώρα, η οποία θα «άντεχε» μία τιμή της τάξης του 1,60 $, είναι η Γερμανία. Βέβαια, η ΕΚΤ δεν φαίνεται να διαθέτει τα μέσα για την ελεγχόμενη  μείωση της ισοτιμίας στο 1,10 $ – έχοντας πλέον εξαντλήσει τις δυνατότητες της.

Σύμφωνα τώρα με τη γερμανική κεντρική τράπεζα το ευρώ, στη σημερινή του ισοτιμία (περί το 1,36 $), είναι υπερβολικά ισχυρό για την Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα – αντίθετα, αδύναμο για τη Γερμανία. Εάν λοιπόν δεν ελεγχθεί, οι φόβοι να βυθιστεί η Ευρωζώνη σε ένα αποπληθωριστικό σπιράλ του θανάτου, αντίστοιχο με αυτό της Ιαπωνίας, είναι κάτι παραπάνω από ρεαλιστικοί.

Οι προτάσεις άλλων κεντρικών τραπεζών της Ευρωζώνης επικεντρώνονται στην «εκτύπωση» χρημάτων από την ΕΚΤ, μέσω της αγοράς ομολόγων από τις αδύναμες χώρες – με στόχο την αύξηση του πληθωρισμού στο 4%. Εν τούτοις, όπως συμπεραίνεται από το παράδειγμα των Η.Π.Α., ένα τέτοιο πρόγραμμα ξεκινάει εύκολα, αλλά σταματάει πολύ δύσκολα – ενώ δημιουργεί τεράστιες φούσκες στα χρηματιστήρια.

Είναι άλλωστε γνωστό το ότι, τα προγράμματα ποσοτικής διευκόλυνσης της Fed (QE), είχαν σαν αποτέλεσμα των υπερδιπλασιασμό της περιουσίας των πλουσίων μέσα σε τρία μόλις χρόνια – χωρίς να βοηθήσουν καθόλου την πραγματική οικονομία (ανάλυση). Τα δάνεια άλλωστε προς τον ιδιωτικό τομέα περιορίζονται συνεχώς στην Ευρωζώνη (διάγραμμα), με δυσμενή αποτελέσματα για την ανάπτυξη.

.

Δάνεια προς τον ιδιωτικό τομέα, Ευρώπη

.

Εντυπωσιακό πάντως συνεχίζει να είναι το πόσο παραποιεί τα στατιστικά της στοιχεία η Ισπανία, αφού είναι προφανώς αδύνατον να έχει αυξηθεί ο ρυθμός ανάπτυξης της, όταν τα δάνεια προς την πραγματική της οικονομία έχουν μειωθεί στο -20% (-5% περίπου στη Ελλάδα, -6% στη Ιταλία και -7% στην Πορτογαλία) – όπως φαίνεται από τον Πίνακα στο κείμενο μας «Θαυμαστός καινούργιος κόσμος».

Κάτι αντίστοιχο, αν και όχι τόσο υπερβολικό, συμβαίνει στην Ιρλανδία – οι εξαγωγικές «επιδόσεις» της οποίας οφείλονται σχεδόν αποκλειστικά και μόνο στο γεγονός ότι, «χρησιμοποιείται» από τις αμερικανικές πολυεθνικές ως φορολογικός παράδεισος, για την έκδοση των τιμολογίων πώλησης τους προς τις χώρες της Ευρώπης.

Το ότι «εκθειάζεται» η οικονομική πολιτική της χώρας από τη Γερμανία, δεν σημαίνει πως είναι πράγματι επιτυχημένη – το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει στην πραγματικότητα, αλλά η τευτονική ηγεσία του Βερολίνου θέλει απλά να αποδείξει με ψέματα, «με νύχια και με δόντια» ότι, η πολιτική λιτότητας που επιβάλλει έχει θετικά αποτελέσματα.

Επιστρέφοντας στην πολιτική των κεντρικών τραπεζών, αν και μέχρι πρόσφατα ήταν συντονισμένη μεταξύ τους, προστατεύοντας τον πλανήτη από την κατάρρευση του συστήματος, φαίνεται ότι πλέον διαφοροποιείται – γεγονός που μπορεί να προκαλέσει μεγάλες «εντάσεις» παγκοσμίως (χρηματιστηριακά κραχ, φυγή κεφαλαίων, συναλλαγματικές αναταραχές).

Πόσο μάλλον όταν το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι σχεδόν απόλυτα εξαρτημένο από τις ενέσεις κορτιζόνηςτων κεντρικών τραπεζών, κυρίως των Η.Π.Α. και της Ιαπωνίας – οι οποίες, τυπώνοντας όλο και περισσότερα χρήματα, «ντοπάρουν» κυριολεκτικά τις αγορές.

Αν και ο κ.Bernanke ανέφερε λοιπόν ότι, η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχισθεί επ’ άπειρο, κανένας δεν τον πίστεψε – ενώ απλά και μόνο η υποψία πως θα μπορούσε να συμβεί, προκάλεσε την κατάρρευση των νομισμάτων πολλών αναπτυσσομένων χωρών, παράλληλα με την εκρηκτική άνοδο των επιτοκίων από την Ινδία, μέχρι την Τουρκία και τη Βραζιλία.

Εάν βέβαια αποφασίσει τελικά να περιορίσει τα πακέτα διευκόλυνσης (QE) η Fed, η κρίση που θα προκληθεί στις αναπτυσσόμενες οικονομίες θα «προσβάλλει» και την Ευρωζώνη – πολλές τράπεζες της οποίας θα χάσουν τεράστια ποσά, προκαλώντας ενδεχομένως κραχ στα ήδη υπερτιμημένα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια (διάγραμμα).

.

Εξέλιξη στην αγορά μετοχών της Ευρώπης (Δείκτης Euro Stoxx 50)

.

Άλλωστε, η κατάσταση στην Ευρωζώνη είναι ήδη εξαιρετικά επισφαλής – αφού τα χρέη των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών ευρίσκονται σε επίπεδα ρεκόρ. Όσο διαρκεί η κρίση δε, τόσο πιο πολλά δάνεια δεν θα εξυπηρετούνται – με αποτέλεσμα να δημιουργούνται τεράστιες επισφάλειες στους Ισολογισμούς των τραπεζών.

Σε κάθε περίπτωση, το σενάριο του τρόμου (ύφεση ισολογισμών) γίνεται όλο και πιο πιθανό. Με απλά λόγια, απειλούμαστε με έναν καθοδικό σπειροειδής κύκλο, όπου τα υψηλά χρέη «φρενάρουν» την ανάπτυξη, οι τιμές πέφτουν, τα χρέη γίνονται αφόρητα, η κατανάλωση καταρρέει, η οικονομία βυθίζεται στην ύφεση, οι τράπεζες δεινοπαθούν, οι επενδύσεις δεν χρηματοδοτούνται κοκ.

Ολοκληρώνοντας οι αγγλοσάξονες, οι οποίοι προκάλεσαν τη χρηματοπιστωτική κρίση, έχοντας στη συνέχεια πλημμυρίσει το σύστημα με τεράστιες ποσότητες χρημάτων, φαίνεται πως θέλουν να «υποχωρήσουν» – να περιορίσουν δηλαδή την ποσότητα χρήματος. Αντίθετα, η ΕΚΤ φαίνεται πως σχεδιάζει να εγκαταλείψει τη σχετικά συντηρητική θέση του παρελθόντος, αυξάνοντας την ποσότητα χρήματος.

Το ενδεχόμενο αυτό θα σημάνει την ισχυροποίηση του δολαρίου – πολύ περισσότερο, συνεπικουρούμενο από την αύξηση των αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου των Η.Π.Α., όπου υπολογίζεται πως η υπερδύναμη θα γίνει ξανά καθαρός εξαγωγέας ενέργειας (εξαγωγές υψηλότερες από τις εισαγωγές).

Η πιθανή πτώση του ευρώ θα είναι θετική για τις εξαγωγές και τον τουρισμό πολλών χωρών της Ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Θα είναι δε αρνητική για τις μεγάλες εισαγωγές (ενέργεια, πρώτες ύλες) τηςΓερμανίας - στην οποία δημιουργείται ήδη μία επικίνδυνη φούσκα ακινήτων, λόγω των χαμηλών επιτοκίων της ΕΚΤ. Επίσης, επειδή αυξάνονται οι εισροές των χρημάτων του ιδιωτικού της τομέα από τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, λόγω φόβων απώλειας τους.

Analyst.gr Team

Β. Βιλιάρδος - Πόλεμοι, πλούτος και πολιτισμός

http://www.analyst.gr/2013/12/01/4935/2/

Πόλεμοι, πλούτος και πολιτισμός

ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΙΛΙΑΡΔΟΣ 

Η βασική αιτία της ανάπτυξης και της προόδου της Ευρώπης δεν ήταν η αναγέννηση, ο διαφωτισμός ή η βιομηχανική επανάσταση, αλλά οι πόλεμοι – τους οποίους μπορεί κάλλιστα να χαρακτηρίσει κανείς ως «δημιουργική καταστροφή»

“Ο πόλεμος, όπως επίσης οι διάφορες «μορφές» του (επαναστάσεις, κοινωνικές εξεγέρσεις κλπ.), είναι προφανώς ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε μία χώρα – στην ανθρωπότητα γενικότερα. Εν τούτους, υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις, όπου είναι αδύνατον να αποφευχθεί – όπως όταν απειλείται η εθνική κυριαρχία μίας χώρας από ξένες δυνάμεις, με οικονομικά ή με συμβατικά όπλα, η κατάλυση της δημοκρατίας στο εσωτερικό της, καθώς επίσης η εγκατάσταση της αυθαιρεσίας στην πολιτική της εξουσία.

Από την άλλη πλευρά, οφείλει κανείς να εξετάσει τα αποτελέσματα των πολέμων, σε σχέση με την οικονομική εξέλιξη διαφόρων περιοχών του πλανήτη – τονίζοντας ότι, ο καπιταλισμός είναι δυστυχώς «σύμφυτος» με τους πολέμους, οπότε θα έπρεπε να ερευνηθεί η ιδανικότερη δυνατή αντικατάσταση του”.

.

Άρθρο

Εάν αναρωτηθούμε σχετικά με το που στηρίχθηκε η άνοδος της Αρχαίας Ελλάδας, τόσο ο πλούτος, όσο και η τεράστια πολιτιστική της εξέλιξη, είναι σχεδόν βέβαιο ότι, δεν θα συμπεράνουμε πως βασίσθηκε στη διεξαγωγή πολέμων – έχοντας την εντύπωση ή την πεποίθηση ότι, ο πόλεμος και ο πολιτισμός, ο οποίος συνήθως προϋποθέτει τον πλούτο, είναι δύο έννοιες «ασύμβατες» μεταξύ τους.

Για να αποφύγουμε τις λογικές αντικρούσεις, όσον αφορά το συμπέρασμα μας από την ανάγνωση της ιστορίας των προγόνων μας, θα αναφερθούμε περιληπτικά σε μία έρευνα δύο ιστορικών – με βάση την οποία ο πόλεμος και ο θάνατος έφεραν τον πλούτο στην Ευρώπη.

Ειδικότερα, το έτος 1300 το κατά κεφαλήν εισόδημα της Κίνας ήταν υψηλότερο, σε σχέση με την Ευρώπη. Εν τούτοις, η ήπειρος μας κατάφερε να ξεπεράσει την Κίνα, κυριαρχώντας στον πλανήτη για πολλούς αιώνες. Οι ερμηνείες της εξέλιξης αυτής, το που στηριζόταν δηλαδή, είναι συνήθως οι εξής:

(α) Στους τεχνολογικούς νεωτερισμούς οι οποίοι, με τη μορφή της βιομηχανικής επανάστασης μετά το 18^ο αιώνα, αύξησαν σε μεγάλο βαθμό την παραγωγικότητα και εξ αυτής τα εισοδήματα στην Ευρώπη.

(β)  Στους θεσμούς, στη δημιουργία του Κράτους Δικαίου, καθώς επίσης στην προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας – ενέργειες που εξασφάλισαν την εξέλιξη και την πρόοδο της οικονομίας.

Όμως, παρά το ότι τα παραπάνω επιτεύγματα είναι πολύ σημαντικά, δεν μπορούν να εξηγήσουν ικανοποιητικά την ιλιγγιώδη άνοδο της Ευρώπης, συγκριτικά με την Κίνα – μία άνοδος που ξεκίνησε, σύμφωνα με τους ιστορικούς, το έτος 1350, όπου η επιδημία της πανώλης οδήγησε στο θάνατο ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού της ηπείρου μας (από το ένα τρίτο έως και το 50% σε πολλές χώρες).

Εκείνη την εποχή, κατά την οποία η ανάπτυξη της οικονομίας στηριζόταν κυρίως στο συντελεστή «Φύση» (γη), ενώ το κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν η συνάρτηση του λόγου των διαθέσιμων (αγροτικών) εκτάσεων, με τον πληθυσμό που ζούσε επάνω σε αυτές, η επιδημία σήμαινε το εξής:

Όλοι όσοι κατάφεραν να επιβιώσουν από το «μαύρο τέρας» ήταν πλουσιότεροι, με αυξημένο το κατά κεφαλήν εισόδημα τους – επειδή η πανώλη είχε οδηγήσει στο θάνατο «μόνο» τους ανθρώπους, χωρίς να επηρεάσει καθόλου τα διαθέσιμα «κεφαλαιακά αποθέματα».

Βέβαια, μία αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος, η οποία στηρίζεται σε τέτοιου είδους «προϋποθέσεις», δεν έχει συνήθως διάρκεια – επειδή, όταν ο πληθυσμός επανέρχεται σε φυσιολογικά επίπεδα, το εισόδημα μειώνεται ξανά, στα προηγούμενα επίπεδα ισορροπίας του.

Εν τούτοις, δεν συνέβη κάτι τέτοιο στην Ευρώπη, αφού το κατά κεφαλήν εισόδημα συνέχισε να αυξάνεται τους επόμενους αιώνες – λόγω του ότι, σύμφωνα με τους ιστορικούς, οι πόλεμοι ακολούθησαν τη θανατηφόρο επιδημία.

Αναλυτικότερα, το αυξημένο κατά κεφαλήν εισόδημα, μετά την επιδημία της πανώλης, ήταν αρκετά υψηλότερο, από το επίπεδο διαβίωσης του εναπομείναντος πληθυσμού. Το γεγονός αυτό επέτρεψε στα κράτη να αυξήσουν σημαντικά τη φορολογία – όπου το 70% έως 80% των φόρων εκείνη την εποχή (1500) χρησιμοποιούταν για τη χρηματοδότηση των στρατιωτικών δαπανών.

Οι υψηλότεροι φόροι λοιπόν έδωσαν τη δυνατότητα σε πάρα πολλά μικρά κράτη της Ευρώπης να αυξήσουν δραματικά τις δαπάνες εξοπλισμού τους – προκαλώντας ένα αγώνα δρόμου μεταξύ τους, ο οποίος κλιμάκωνε συνεχώς τη στρατιωτική τους δύναμη.

 .

ΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

Το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης διαδικασίας ήταν να ακολουθήσει η πλέον πολεμική εποχή στην ιστορία της ανθρωπότητας – γεγονός που μας θυμίζει τους ατελείωτους πολέμους στην Αρχαία Ελλάδα μεταξύ των πόλεων-κρατών, αλλά και εξωτερικών εχθρών (Πέρσες), όπου η χώρα μας τότε ήταν, κατά κάποιον τρόπο, ανάλογη της ηπείρου μας σήμερα (η Ελλάδα θεμελίωσε ουσιαστικά τον πολιτισμό στην Ευρώπη, «εμβολιάζοντας» με το πνεύμα, με την υπερηφάνεια και με τη μαχητικότητα της όλους τους άλλους λαούς).

Μεταξύ των ετών 1500 και 1800 διεξήχθησαν 443 πόλεμοι και 1.071 μεγάλες μάχες – γεγονός που σημαίνει ότι, κατά μέσον όρο διεξάγονταν 1,5 πόλεμοι ετησίως. Το 16^ο και το 17^ο αιώνα, σχεδόν στο 95% όλων των ετών, το λιγότερο μία από τις τότε μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης (Αγγλία, Ισπανία, Γαλλία, Αυστρία, Ρωσία, Οθωμανική Αυτοκρατορία) ήταν «μπλεγμένη» σε πόλεμο – όπως φαίνεται από τον Πίνακα που ακολουθεί.

Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνονται τα φορολογικά έσοδα των κρατών (σε τόνους ασημιού), τα οποία, σε πλήρη αντίθεση με τη σημερινή εποχή, αυξάνονταν με γρηγορότερο ρυθμό από την οικονομία και τον πληθυσμό.

.

Εξέλιξη φορολόγησης στην Ευρώπη – Στήλες: Έτος, συνολικά έσοδα από φόρους (σε τόνους ασημιού), κατά κεφαλήν μέσος όρος φόρου

.

Στο επόμενο γράφημα τεκμηριώνεται η θετική σχέση μεταξύ της συχνότητας των πολέμων, καθώς επίσης του κατά κεφαλήν εισοδήματος, σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης.

.

Σχέση μεταξύ της συχνότητας των πολέμων και του κατά κεφαλήν εισοδήματος

.

Τα συμπεράσματα από το διάγραμμα είναι πέραν κάθε αμφιβολίας – γεγονός που τεκμηριώνει τη θέση, σύμφωνα με την οποία ο πλούτος και η ανάπτυξη της Ευρώπης στηρίχθηκε στους πολέμους.

 .

Η ΚΙΝΑ

Την ίδια εποχή στην Κίνα, μετά την πτώση της δυναστείας των «Yuan» το 1368, ακολούθησε μία περίοδος ειρήνης και πολιτικής σταθερότητας, η οποία διήρκεσε 500 ολόκληρα χρόνια. Μεταξύ των ετών 1350 και 1800 διεξήχθησαν στην περιοχή «μόλις» 91 πόλεμοι (περί τους 0,2 ετήσια), καθώς επίσης 23 «αξιόλογες» μάχες – ενώ οι περισσότεροι «πόλεμοι» ήταν ουσιαστικά αναίμακτες εξεγέρσεις χωρικών.

Επομένως, ο αριθμός των θανάτων στην Κίνα ήταν κατά πολύ χαμηλότερος, από αυτόν της Ευρώπης – με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της να αυξάνεται με διπλάσιο ρυθμό, συγκριτικά με τον ευρωπαϊκό. Στον πίνακα που ακολουθεί φαίνονται τα «οδυνηρά» αποτελέσματα τα ειρήνης, όσον αφορά το κατά κεφαλήν εισόδημα.

.

Εξέλιξη του κατά κεφαλήν εισοδήματος, σύγκριση μεταξύ Κίνας και Ευρώπης

.

Όπως συμπεραίνεται, το κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ευρώπη μεταξύ των ετών 1300 και 1820 σχεδόν διπλασιάστηκε, ενώ στην Κίνα παρέμεινε σχετικά σταθερό. Επομένως, η βασική αιτία της ανάπτυξης και της προόδου της Ευρώπης δεν ήταν η αναγέννηση, ο διαφωτισμός ή η βιομηχανική επανάσταση, αλλά ο πόλεμος – τον οποίο μπορεί κάλλιστα να παρομοιάσει κανείς με τη «δημιουργική καταστροφή» του Schumpeter: με την, κατά τον ίδιο, κινητήριο δύναμη του καπιταλισμού.

 .

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Οι ιστορικοί (Voiglander & Voth) μας προειδοποιούν ότι, δεν πρέπει να συνδέουμε σήμερα τους πολέμους με την αύξηση του βιοτικού επιπέδου – επειδή, κρίνοντας από τις εξελίξεις μετά το 1800, οι σύγχρονοι πόλεμοιοδηγούν στο θάνατο πολύ λιγότερους ανθρώπους, καταστρέφοντας παράλληλα  τις υποδομές, καθώς επίσης τα κεφαλαιακά αποθέματα των κρατών.

Εν τούτοις, η ανάπτυξη που ακολούθησε μετά το 2^ο παγκόσμιο πόλεμο, καθώς επίσης η στασιμότητα μετά το 1970, δεν οδηγεί στα ίδια συμπεράσματα – ενώ από τον οικονομικό πόλεμο που διεξάγεται σήμερα, μέσω του οποίου εκατομμύρια άνθρωποι «καταδικάζονται» είτε στο περιθώριο, είτε στον πρόωρο θάνατο (μείωση του προσδόκιμου ζωής κλπ.), δεν έχει ακόμη τεκμηριωθεί τι ακριβώς θα συμβεί.

Πόσο μάλλον εάν ακολουθήσουν ένας ή περισσότεροι, παγκόσμιοι ή τοπικοί, συμβατικοί πόλεμοι επιβίωσης – γεγονός που δεν μπορεί να αποκλεισθεί σε καμία περίπτωση, λόγω της αδυναμίας πλέον των Η.Π.Α. να κυριαρχήσει στον πλανήτη, με αποτέλεσμα τη σημερινή «πολυπολικότητα» του.

Ολοκληρώνοντας ίσως οφείλουμε όλοι εμείς οι Έλληνες να αναρωτηθούμε, εάν είναι δυνατόν να αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τη σημερινή κρίση, την ύφεση, τη λεηλασία, την εξαθλίωση και το τέρας της ανεργίας, ειρηνικά – αποφεύγοντας τις συγκρούσεις, επιλέγοντας τους συμβιβασμούς, χωρίς την ανάληψη κανενός ρίσκου και σκύβοντας συνεχώς το κεφάλι.

Πάντως, μικρή, φτωχή και αδύναμη χώρα δεν είναι σε καμία περίπτωση η Ελλάδα – όσο δειλή, ανεπαρκής, ανίκανη ή ανόητη και να είναι ίσως η πολιτική της ηγεσία. Απλούστατα, οι Έλληνες έχουν ξεχάσει τι ακριβώς σημαίνει πόλεμος ή εξέγερση, όπως και το ότι πρέπει να προστατεύει ένας λαός, συλλογικά, με κάθε τρόπο και με κάθε θυσία την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, καθώς επίσης την εθνική του ανεξαρτησία – εάν δεν θέλει να λεηλατηθεί, να υποδουλωθεί και να καταλήξει εξαθλιωμένος στα σκουπίδια της ιστορίας..

Συχνότητα πολέμων – Στήλες: Αιώνας, αριθμός πολέμων, μέσος όρος διάρκειας (σε έτη), ποσοστό εμπόλεμης κατάστασης ανά αιώνα

.

Προφανώς αναρωτιέται κανείς γιατί η συχνότητα των πολέμων οδήγησε στην αύξηση του βιοτικού επιπέδου της Ευρώπης. Η αιτία είναι το ότι, το τεχνολογικά χαμηλό επίπεδο των πολέμων τότε, είχε σαν αποτέλεσμα να σκοτώνονται οι άνθρωποι είτε στις μάχες, είτε από μεταφερόμενες επιδημίες και ασθένειες – οπότε να λιγοστεύουν, χωρίς να προκαλούνται ζημίες στα «κεφαλαιακά αποθέματα».

Επομένως, οι κατά συρροή πόλεμοι και επιδημίες μεταξύ του 15^ου και 18^ου αιώνα στην Ευρώπη είχαν το ίδιο αποτέλεσμα, με τη θανατηφόρο πανώλη του 1350 – το ότι πέθαιναν δηλαδή πολλά εκατομμύρια άνθρωποι, χωρίς να καταστρέφονται περιουσιακά στοιχεία. Αυτοί που επιβίωναν λοιπόν ήταν πλουσιότεροι, οπότε τα φορολογικά έσοδα των κρατών αυξάνονταν, διευκολύνοντας τη διεξαγωγή και άλλων πολέμων.

ΙΤΑΛΙΑ: «Όλα τα κρατικά κανάλια της ΕΕ θα πρέπει να γυρίσουν σειρές που θα προωθούν την πολυπολιτισμικότητα», λέει η διευθύντρια της RAI

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

ΙΤΑΛΙΑ: «Όλα τα κρατικά κανάλια της ΕΕ θα πρέπει να γυρίσουν σειρές που θα προωθούν την πολυπολιτισμικότητα», λέει η διευθύντρια της RAI

 

Όλοι είμαστε εξοικειωμένοι με την φιλο-πολυπολιτισμική προπαγάνδα των δελτίων ειδήσεων και των «ενημερωτικών» εκπομπών. Η δε παραγωγή κινηματογραφκών ταινιών που προωθούν την multi-culti προπαγάνδα γνωρίζει τεράστια άνθηση. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στο γαλλικό κινηματογράφο. Συνήθως, αυτό γίνεται υπογείως και αθόρυβα. Εδώ, όμως, έχουμε μια απίστευτα ειλικρινή παραδοχή από την επικεφαλής του ιταλικού κρατικού τηλεοπτικού δικτύου που θέλει να χρησιμοποιήσει τηλεοπτικές σειρές μαζικής κατανάλωσης για την προώθηση της multi-culti προπαγάνδας και πιστεύει ότι όλοι οι κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί φορείς θα πρέπει να κάνουν το ίδιο!(Πάντως στην χώρα μας, τα τουρκοσήριαλ έχουν ανοίξει τον δρόμο…)

ΡΩΜΗ (Ansamed) – Η διευθύντρια του ιταλικού κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα RAI, Anna Maria Tarantola, δήλωσε την Παρασκευή ότι οι τηλεοπτικές σειρές θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην οικοδόμηση «μιας κοινής μεσογειακής ταυτότητας». Η κοινωνικοπολιτική χρήση της τηλεόρασης ήταν το θέμα της ομιλίας της κατά τη διάρκεια εκδήλωσης με θέμα «Ιταλικά και Γαλλικά Μέσα Ενημέρωσης στη Μεσόγειο» στην Accademia dei Lincei της Ρώμης, που διοργανώθηκε από την ένωση ‘Italiques’. Η Tarantola είπε ότι οι σειρές «έχουν μια εγγενή κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική αξία, με την έννοια της “πόλεως”» (‘polis’).

Η Μεσόγειος είναι μια ‘υπερ- polis’ που συνδέεται με τη θάλασσα : αυτό είναι κάτι που η RAI πιστεύει ακράδαντα. Αυτός είναι ο λόγος που έχουμε θέσει σε πρωτοβουλίες να γυρίσουμε δύο σειρές, μια από τις οποίες θα έχει έναν γάμο μεταξύ μιας Ιταλίδας και ενός άνδρα από τη Βόρεια Αφρική και μια άλλη σχετικά με τον διαχωρισμό και την επανένωση οικογενειών μεταναστών. Στην τελευταία, ένας Ιταλός δικηγόρος συναντά ένα παιδί που έχει διαφύγει στη Συρία και το οποίο τελικά επανενώνεται με τους γονείς του που είναι πρόσφυγες στη Γερμανία. «Υπάρχει μια αφθονία ζητημάτων που συνδέονται με τη Μεσόγειο θάλασσα για να διαλέξετε. «Μία σειρά θα πρέπει να ασχοληθεί και με θέματα όπως οι γυναίκες της Μεσογείου, μια πιθανή κινητήρια δύναμη για την πραγματική αλλαγή στην περιοχή, και μια άλλη με τη μετανάστευση, ένα σύνθετο, πολύπλευρο ζήτημα που είναι μια πραγματικότητα που βιώνουν 232 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο – τόσοι πολλοί μετανάστες υπάρχουν. Η Ευρώπη δεν είναι ο μόνος λιμένας άφιξης, και από την άλλη πλευρά είναι μια περιοχή προέλευσης του 25 % των ατόμων που μεταναστεύουν σε άλλα μέρη του κόσμου. «Το να πεις για τη μετανάστευση σημαίνει να πας πέρα από την απλή ειδησεογραφία, πέρα από τα πλοία που φθάνουν στη Λαμπεντούσα».

«Υπάρχει η ανάγκη να μεταφέρουμε το ανθρώπινο δράμα αυτών των ανθρώπων και αυτών των οικογενειών, τον πόνο για τους αγαπημένους τους που χάνονται, τις δυσκολίες στις εγκαταστάσεις υποδοχής». «Αυτό είναι κάτι για το οποίο», όπως είπε, «όλοι οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να εργαστούν από κοινού. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να προωθήσουμε τηγνώση και να μειώσουμε το φόβο». 

Σχ. ΚΟ: Να γυριστεί άραγε, καμιά σειρά με τον φόβο των αυτοχθόνων ιθαγενών από τις ορδές των λαθρομεταναστών; Χλωμό το βλέπω…

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

ΓΑΛΛΙΑ: Δικαστήριο καταδίκασε ακτιβιστές που καλούσαν σε μποϊκοτάζ των Ισραηλινών προϊόντων

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

ΓΑΛΛΙΑ: Δικαστήριο καταδίκασε ακτιβιστές που καλούσαν σε μποϊκοτάζ των Ισραηλινών προϊόντων

Ένα γαλλικό δικαστήριο επέβαλε πρόστιμο 1.300 δολαρίων στα μέλη μιας ομάδας κατά του Ισραήλ, η οποία καλούσε τους πελάτες των σούπερ μάρκετ να μποϋκοτάρουν τα ισραηλινά προϊόντα.

 

Το Εφετείο του Colmar, κοντά στο Στρασβούργο επέβαλε πρόστιμο σε καθένα από τα 12 μέλη της ομάδας ατομικά την Τετάρτη, για τη συμμετοχή τους σε μια δραστηριότητα υπέρ του μποϊκοτάζ κατά την περίοδο 2009-2010, την οποία το δικαστήριο χαρακτήρισε ως «πρόκληση σε διακρίσεις». Το δικαστήριο καταδίκασε επίσης τους ακτιβιστές σε ποινή φυλάκισης με αναστολή, σύμφωνα με αναφορά από την ομάδα CRIF της γαλλικής εβραϊκής κοινότητας.

 

Η απόφαση αυτή ανέτρεψε την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου της Μυλούζης το 2012, το οποίο είχε κρίνει αθώους τους κατηγορούμενους. Ο εισαγγελέας κατόπιν κατέθεσε έφεση, αναφέρει η δήλωση της CRIF.

 

Οι ενέργειες για τις οποίες καταδικάστηκαν οι κατηγορούμενοι έλαβαν χώρα το 2009 σε ένα σούπερ μάρκετ στη Μυλούζη και πάλι το 2010. Μερικοί από τους κατηγορούμενους καταδικάστηκαν σε διπλό πρόστιμο για κάθε δράση.

 

Οι δράστες καταδικάστηκαν σύμφωνα με τους αυστηρούς νόμους «κατά των διακρίσεων», μεταξύ των οποίων έναν που ψηφίστηκε από το γαλλικό κοινοβούλιο το 2003, γνωστό ως “Νόμο Lellouche”, από το όνομα του βουλευτή που το συνέταξε, του εβραϊκής καταγωγής κεντροδεξιού βουλευτή(και μέλους της Τριμερούς Επιτροπής) Pierre Lellouche(φωτο στη μέση).

 

 Τον Σεπτέμβριο, επτά ακτιβιστές καταδικάστηκαν σε πρόστιμο 650 δολαρίων για μια παρόμοια δράση το 2010 σε ένα σούπερ μάρκετ στην Alençon.

 

Ωστόσο, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο - ανώτατο ποινικό δικαστήριο της Γαλλίας εφέσεων - στις 19 Νοεμβρίου αθώωσε διάφορους αντι -Ισραήλ διαδηλωτές, οι οποίοι οργάνωσαν μια δράση μποϊκοτάζ σε ένα σούπερ μάρκετ στο Evry, κοντά στο Παρίσι το 2009.

Σε μια χωριστή απόφαση, ένα γαλλικό Εφετείο την Πέμπτη καταδίκασε σεβαρύ πρόστιμο 36.000 δολαρίων τον κωμικό Dieudonne(φωτο) για «υποκίνηση φυλετικού μίσους» σε ταινίες στις οποίες γελοιοποίησε το Ολοκαύτωμα και εξέφρασε αντισημιτικές απόψεις. Αυτή ήταν η έβδομη καταδίκη του Dieudonne για αδικήματα σχετικά με τον «αντισημιτισμό».

 

Μερικές από τις ταινίες περιέχουν τη λέξη "shoananas", ένας συνδυασμός του εβραϊκού ονόματος για το Ολοκαύτωμα με τη γαλλική λέξη για τον ανανά. Χρησιμοποιήθηκε ως μια λέξη κώδικας για άρνηση του Ολοκαυτώματος η οποία όμως είναι πολύ ασαφής για να παραβιάσει τη νομοθεσία της Γαλλίας που απαγορεύει την άρνηση του Ολοκαυτώματος.

 

Σχ. ΚΟ: Είδες «αριστερέ» γιατί ψηφίζονται οι «αντιρατσιστικοί νόμοι»; Και από ποιους προωθούνται; Για να δούμε τώρα όλους αυτούς τους «αριστερούς» που έχουν αναλάβει εργολαβία τον «αντιρατσισμό». Αν και πιστεύω ότι ο στόχος θα είναι συγκεκριμένος. Οι «επαναστάτες» τύπουTsipras, ας κοιμούνται ήσυχοι. Άλλος είναι ο «εχθρός». Άντε και για σας «δεξιοί», ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για τα εγκλήματα σκέψης. Σε λίγο και η αναπνοή μας θα είναι ύποπτη "υποκίνησης ρατσιστικού μίσους". Ο Μεγάλος Αδελφός θα είναι περήφανος για σας, «συντηρητικοί» και «πατριώτες»... τρομάρα σας.

 

Διάβασε : ΙΤΑΛΙΑ: Δικάζεται για «ρατσισμό» Ιταλός πολιτικός γιατί είπε ότι η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται στα χέρια των Εβραιο-Μασόνων. «Ρατσιστής» και ο δικηγόρος του γιατί αποκάλεσε τον Εβραίο μηνυτή… «Εβραίο»!

 

 

….και έρχονται και άλλα…

 

 

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

ΠΟΤΕ ΕΝΑ ΕΘΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΦΟΡΜΑ!!

ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΙΣ

ΟΙ ΜΩΑΜΕΘΑΝΟΙ ΚΑΤΑΚΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Η Ουκρανία θυμάται το Γολοντομόρ. Κάποιοι άλλοι θέλουν το ξεχάσουν

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Η Ουκρανία θυμάται το Γολοντομόρ. Κάποιοι άλλοι θέλουν το ξεχάσουν

Η Ουκρανία και τα μέλη της ουκρανικής διασποράς σε όλο τον κόσμο δεν μπορούν να ξεχάσουν μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές στην ιστορία της χώρας, όταν τα εκατομμύρια των προγόνων τους πέθαιναν από την πείνα κάτω από τη σιδηρά κυριαρχία του Ιωσήφ Στάλιν.

Ο πρόεδρος Viktor Yushchenko μαζί με τους πρώην προέδρους Leonid Kravchukκαι Leonid Kuchma στο Μνημείο για τα θύματα του Holodomor, στις 23 Νοεμβρίου 2013

Πριν από ογδόντα χρόνια (1932-1933), όταν η Ουκρανία ήταν κάτω από την εξουσία της ΕΣΣΔ, εκατομμύρια απλών Ουκρανών έχασαν τη ζωή τους ως επί το πλείστον από την πείνα, ως αποτέλεσμα της εκκαθάρισης της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και της εκβιομηχάνισης από το σοβιετικό καθεστώς. Το μεγαλύτερο αυτό έγκλημα του σταλινικού καθεστώτος ονομάστηκε "Holodomor" («Γολοντομόρ») ή"εκτέλεση από την πείνα". Προέρχεται από τις λέξεις «Γόλοντ» («holod») που σημαίνει λιμός και «μορίτι» που σημαίνει πρόκληση θανάτου (από το ρήμα «moryty» = σκοτώνω).

Κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια πόσοι πέθαναν από την πείνα που επέβαλε το τυραννικό σταλινικό καθεστώς στην Ουκρανία. Σε τηλεγράφημα προς τα κεντρικά της ΝΚVD,(της σοβιετικής μυστικής υπηρεσίας και προκατόχου της ΚGΒ), ο τοπικός διοικητής στο Χαρκίβ έγραψε στις 5 Ιουνίου του 1933: «... η θνησιμότητα είναι πλέον τόσο μεγάλη που σε κάποια χωριά οι τοπικές αρχές σταμάτησαν να μετρούν τους θανάτους...». Υπολογίζεται πάντως ότι τον χειμώνα του 1932-1933 πέθαναν 7-10 εκατομμύρια, δηλαδή σχεδόν το ένα τέταρτο του πληθυσμού της σιτοπαραγωγού αυτής χώρας.

Ο Στάλιν αποφάσισε ότι οι Ουκρανοί αγρότες έπρεπε να ενταχθούν στα κολχόζ και ότι συγκομιδές τους θα έπρεπε να κατασχεθούν από τις σοβιετικές αρχές. Οι μπολσεβίκικες δυνάμεις σάρωσαν τα χωριά αρπάζοντας την τροφή και πραγματοποιώντας μαζικές εκτελέσεις. Εάν κάποιον τον συλλαμβάνανε να κλέβει τρόφιμα ή να προσπαθεί να φύγει από την περιοχή σε αναζήτηση ψωμιού, είτε τον φυλακίζανε, είτε τον γυρνούσαν πίσω, είτε τον εκτελούσαν.

Πολλοί Ουκρανοί επέζησαν τρώγοντας ψωμί που έκαναν από ζιζάνια (αγριόχορτα) και χόρτα και υπήρχαν τεκμηριωμένες αναφορές για κανιβαλισμούς.

Η σοβιετική κυβέρνηση της εποχής αρνήθηκε ότι υπήρχε λιμός στην Ουκρανία και όποιος μιλούσε γι’ αυτό τον έστελναν στα γκουλάγκ ή τον εκτελούσαν. Μόνο κατά την 50ή επέτειο του Holodomor (1983) η ΕΣΣΔ παραδέχτηκε ότι οι αγρότες είχαν πεθάνει, αν και επέμεινε επίσης ότι η αιτία ήταν η ξηρασία. Σήμερα, η ρωσική κυβέρνηση δέχεται ότι υπήρχε μια τεράστια πείνα στην Ουκρανία, αλλά αρνείται ότι ήταν μέρος μιας συντονισμένης προσπάθειας για να «εκκαθαριστεί» ο πληθυσμός.

Εδώ φωτογραφία από τις 18/5/2010 του Πρόεδρου της Ουκρανίας Βίκτωρ Γιανούκοβιτς και του Ρώσου ΠροέδρουΝτμίτρι Μενβέντιεφ στο Κιεβο, στο Μνημείο των Θυμάτων του Μεγάλου Τεχνητού Λιμού της Ουκρανίας.

Από το 2006, η Ουκρανία έχει διακηρύξει το τέταρτο Σάββατο του κάθε Νοέμβριο ως την Ημέρα Μνήμης του Holodomor. Η δήλωση που κυκλοφόρησε με αφορμή την 80η επέτειο από την ουκρανική κυβέρνηση αναφέρει: «Αν και το Χολοντόμορ ήταν ένα παράδειγμα μιας από τις χειρότερες πλευρές της ανθρωπότητας, η τεράστια αντοχή και το θάρρος που επέδειξε ο ουκρανικός λαός για την αντιμετώπιση αυτής της σκληρότητας είναι μια απόδειξη του αδάμαστου εθνικού πνεύματος».

«Ακόμη και στις χειρότερες μέρες του λιμού, ο λαός της Ουκρανίας δεν έχασε την ελπίδα ότι η πατρίδα του μια ημέρα θα γίνει ανεξάρτητη και ελεύθερη», καταλήγει η δήλωση.

Από τον Μάρτιο του 2008, δεκάδες κυβερνήσεις έχουν δεχτεί ότι οι ενέργειες αυτές της σοβιετικής κυβέρνησης αποτελούν μια πράξη Γενοκτονίας. Η κοινή δήλωση των Ηνωμένων Εθνών το 2003, έχει ορίσει το Λιμό ως αποτέλεσμα των δράσεων και των πολιτικών του ολοκληρωτικού καθεστώτος που προκάλεσε το θάνατο εκατομμυρίων Ουκρανών, Ρώσων, Καζάκων και άλλων εθνοτήτων στην ΕΣΣΔ. Στις 28 Νοεμβρίου 2006, η Verkhovna Rada (το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας), ψήφισε ένα νόμο που ορίζει το Holodomor ως μια «εσκεμμένη πράξη Γενοκτονίας» και έκανε την δημόσια άρνησή της παράνομη. Το μόνο κόμμα που ΔΕΝ ψήφισε το νόμο ήταν το Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας. Ακόμα κι αν τον Απρίλιο του 2010 ο νεοεκλεγείς (φιλο-Ρώσος) πρόεδρος Γιανουκόβιτς ήταν αντίθετος με την θέση του (φιλο-Δυτικού) Γιουσένκο σχετικά με το Holodomor, ο νόμος δεν έχει καταργηθεί και παραμένει σε ισχύ. Στις 23 Οκτωβρίου του 2008, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα, με το οποίο αναγνώρισε το Χολοντόμορ ως«έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».

Από αριστερά: Kaganovich, Stalin, Postyshev, Voroshilov

Στις 12 Ιανουαρίου 2010, στο Εφετείο του Κιέβου ξεκίνησε δίκη για το «γεγονός της Γενοκτονίας του Λιμού Holodomor στην Ουκρανία το 1932-1933». Τον Μάιο του 2009, η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας ξεκίνησε μια ποινική υπόθεση «σχετικά με τη Γενοκτονία στην Ουκρανία το 1932-1933». Σε απόφασή του στις 13 Ιανουαρίου 2010, το δικαστήριο έκρινε τον Ιωσήφ Στάλιν και άλλους ηγέτες των μπολσεβίκων ενόχους για «γενοκτονία εναντίον των Ουκρανών». Το δικαστήριο καταδίκασε έτους : Στάλιν,Vyacheslav Molotov, Lazar Kaganovich, Stanislav Kosior,Pavel Postyshev και άλλους, οι οποίοι είχαν πεθάνει πολλά χρόνια πριν. Η απόφαση αυτή τέθηκε σε ισχύ στις 21 Ιανουαρίου 2010.

Μια εβραϊκή οργάνωση της Ουκρανίας, η Ουκρανική Εβραϊκή Επιτροπή (Ukrainian Jewish Committee) αντέδρασε στην ποινική αυτή υπόθεση, επειδή η ουκρανική υπηρεσία ασφάλειας είχε ασκήσει πιέσεις για μια λίστα με πρώην σοβιετικούς αξιωματούχους που κατηγορούνται για τη διάπραξη του Holodomor. Τα περισσότερα από τα ονόματα στον κατάλογο ήταν Εβραίοι. 

Ο Εβραίος βουλευτής της ουκρανικής βουλής Aleksandr Feldman (φωτο), ο οποίος είναι ηγέτης της Εβραϊκής Επιτροπής της Ουκρανίας, είχε χαρακτηρίσει την υπόθεση «μια φάρσα».

«Όλοι οι διοργανωτές του Μεγάλου Λιμού είναι νεκροί», είπε.

Η Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας είχε κυκλοφορήσει μια λίστα με τους υψηλόβαθμους του σοβιετικού κράτους και τους αξιωματούχους του Κομμουνιστικού Κόμματος - καθώς και αξιωματούχους της NKVD, της αστυνομία της Σοβιετικής Ρωσίας – κατηγορώντας ουσιαστικά τους Εβραίους και τους Λετονούς ως υπεύθυνους για τη διάπραξη και την εκτέλεση του Λιμού, επειδή οι περισσότεροι από τα ονόματα στον κατάλογο ήταν Εβραίοι.

Η εβραϊκή επιτροπή ζήτησε από την μυστική υπηρεσία να αναθεωρήσει τον κατάλογο, ο οποίος «υποκινούσε το μίσος μεταξύ εθνοτήτων», προκειμένου να ξεκαθαριστεί η «ανακρίβεια».

Ο Feldman θεωρούσε ότι υπάρχει «ο κίνδυνος» το υλικό της «Υπόθεσης  Γολοντομόρ» να χρησιμοποιηθεί για πολιτικούς σκοπούς. 

Σχ. ΚΟ: Ο νέος «αντιρατσιστικός» νόμος θα τιμωρεί όποιον «..με πρόθεση δημόσια αλλά και με οποιονδήποτε άλλον τρόπο (προφορικά, δια του Τύπου ή του διαδικτύου), εγκωμιάζει, επιδοκιμάζει, αρνείται κακόβουλα τη σημασία των εγκλημάτων γενοκτονίας ή κατά της ανθρωπότητας, των εγκλημάτων πολέμου, του Ολοκαυτώματος και του ναζισμού κλπ….». Ενώ όπως βλέπετε, δεν τιμωρείται όποιος εγκωμιάζει τα εγκλήματα του κομμουνισμού, όμως, καθώς είναι χαρακτηρισμένο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, το Γολοντομόρ, όποιος το αρνηθεί θα έρχεται προφανώς, αντιμέτωπος με τον «αντιρατσιστικό» νόμο. Για αυτό το ΚΚΕ το καταψηφίζει, φοβούμενο «ιδεολογικού χαρακτήρα διώξεις», όπως λέει (ο Γκιόκας είπε ότι «οι διατάξεις… ανοίγουν τον δρόμο ποινικοποίησης των ιδεών»). Σε άρθρο του δε ο Ριζοσπάστης οδύρεται γράφοντας: «Επικίνδυνους δρόμους για την ποινικοποίηση της λαϊκής πάλης και την αντιμετώπιση των ριζοσπαστικών ιδεών, της κομμουνιστικής ιδεολογίας και δράσης ανοίγει το νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση, με πρόσχημα το ρατσισμό και τον εγκωμιασμό του ναζισμού…». Ως γνωστόν το ΚΚΕ υμνεί τον σφαγέα Στάλιν, ενώ όταν η ΕΡΤ τον Οκτώβριο του 2010 πρόβαλε (απίστευτο κι όμως το έκανε!) το ντοκιμαντέρ «Soviet Story»(“Η Σοβιετική Iστορία” δείτε το εδώ), το ΚΚΕ εξέδωσε σκληρή ανακοίνωση κάνοντας λόγο για «αντικομμουνιστική φρενίτιδα» και «κατάπτυστο δημιούργημα»…

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: εδώ, εδώ κι εδώ