ΣΕ ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΖΩΝΗ: Όταν οι πρώτες εικόνες χιλιάδων ανθρώπων μπροστά από κλειστές τράπεζες εμφανιστούν στα ΜΜΕ παγκοσμίως, η κατάσταση θα είναι πλέον μη αναστρέψιμη – ένα τρομακτικό σενάριο, το οποίο δεν θα εξυπηρετούσε απολύτως κανέναν
“Το σύνολο του ισολογισμού (ενεργητικό, παθητικό) των ευρωπαϊκών τραπεζών είναι της τάξης των 31 τρις € - με τις τράπεζες της Ευρωζώνης να αποτελούν το 76% (23,5 τρις €). Όταν η Lehman Brothers χρεοκόπησε, η Fed υποχρεώθηκε να διασώσει το τραπεζικό σύστημα των Η.Π.Α., συνολικού ισολογισμού 16-17 τρις $ - κάτι που δεν θα είχε επιτυχία, εάν η υπερδύναμη δεν εξήγαγε (από το 2000 και μετά) τα προβλήματα της στον υπόλοιπο πλανήτη και κυρίως στην Ευρώπη.
Εάν συγκρίνει κανείς τώρα τα παραπάνω μεγέθη θα αντιληφθεί καθαρά ότι, ο ισολογισμός της ΕΚΤ θα επιβαρυνθεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, από αυτόν της Fed, εάν υποχρεωθεί να διασώσει το τραπεζικό σύστημα της Ευρωζώνης – πόσο μάλλον αφού δεν έχει καμία δυνατότητα εξαγωγής της δικής της κρίσης, όπως στο παρελθόν η Fed.
Ειδικότερα, το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης είναι διπλάσιο, από αυτό των Η.Π.Α. Εάν λοιπόν συμβεί κάτι ανάλογο με τηLehman Brothers (χρεοκοπία της Ελλάδας), πόσο μάλλον κάτι πολύ μεγαλύτερο (χρεοκοπία της Ισπανίας), θα έπρεπε να βρεθεί ένα πακέτο διάσωσης, το οποίο θα ξεπερνούσε το 50% του παγκοσμίου ΑΕΠ (το παγκόσμιο ΑΕΠ υπολογίζεται στα 60 τρις $).
της πρωσικής Γερμανίας (η οποία δεν κερδίζει τόσο από το ευρώ, όσο από την κρίση του), κατάφερε μέσα σε λίγους μήνες να οδηγήσει τη χώρα του στην καταστροφή - ενδεχομένως δε πολύ σύντομα στα νύχια του ΔΝΤ. Όπως είπε τώρα χαρακτηριστικά γνωστός ευρωπαίος πολιτικός, «Όλα όσα μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι ότι, όταν κοιτάζω στα μάτια τους πρωθυπουργούς των χωρών της Ευρωζώνης, καθώς επίσης την ηγεσία της, αυτό που διακρίνω είναι ο παραλογισμός τους - ένας απόλυτος, ολοκληρωτικός και απύθμενος παραλογισμός».
Ολοκληρώνοντας, η Ευρώπη είναι το μεγαλύτερο οικονομικό μπλοκ του πλανήτη - εν τούτοις όμως, το συνολικό ΑΕΠ της δεν είναι περισσότερο από το 60% του ισολογισμού των τραπεζών της. Δυστυχώς, τόσο η ΕΕ, όσο και τα κράτη-μέλη της, επέτρεψαν να γιγαντωθεί σε τέτοιο βαθμό ο τραπεζικός τομέας τους, ώστε να τρέμει ολόκληρος ο πλανήτης – κυρίως επειδή οι τράπεζες της ΕΕ χρηματοδοτούν το 52% των παγκοσμίων δανείων με αποτέλεσμα, εάν συμβεί κάτι, να υποχρεωθούν σε μία καταστροφική ύφεση όλες οι χώρες (ανεπτυγμένες και αναπτυσσόμενες).
Όσο λοιπόν και αν αντιδράει η Γερμανία στα διάφορα πακέτα διάσωσης, στο τέλος θα υποχρεωθεί να συμβιβαστεί – επειδή θα την αναγκάσουν οι Η.Π.Α., η Ρωσία, η Κίνα, η Ιαπωνία, η Βραζιλία κλπ., αφού δεν θέλουν να συμπαρασυρθούν οι οικονομίες τους στο χάος”.
Άρθρο
Όπως λέγεται, ο άνθρωπος κατέχεται από μία ασίγαστη τάση, από μία ατελείωτη καλύτερα επιθυμία για ευχαρίστηση – επειδή η ύπαρξη του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την οδύνη και με τον πόνο. Επομένως, οι περισσότερες πράξεις του καθορίζονται από τη «μανία» απόκτησης ιδιοκτησίας, η οποία εξασφαλίζει την ευχαρίστηση.
Κατ’ επακόλουθο, ο άνθρωπος έχει μία ατελείωτη επιθυμία απόκτησης δύναμης – με στόχο την απόκτηση ιδιοκτησίας, η οποία του εξασφαλίζει την ευχαρίστηση. Αναγκαστικά λοιπόν δημιουργείται στις κοινωνίες ένας διαρκής ανταγωνισμός, σε σχέση με την ιδιοκτησία και με τη δύναμη – ιδίως την πολιτική και την οικονομική.
Στα πλαίσια αυτά είναι απαραίτητη η ύπαρξη μίας ανώτερης (κρατικής) εξουσίας, η οποία να διατηρεί την τάξη και να ρυθμίζει τη διαδικασία του γενικότερου ανταγωνισμού, για την απόκτηση ιδιοκτησίας και δύναμης μεταξύ των ανθρώπων.
Εν τούτοις, η ύπαρξη του χρήματος, όχι ως μέσου ανταλλαγής, αλλά για την απόκτηση δύναμης και ιδιοκτησίας, επιδεινώνει τις ήδη προβληματικές ανθρώπινες σχέσεις – επειδή το χρήμα διαφθείρει, δημιουργώντας από υποσχέσεις και συμφωνίες, από κοινωνικές αξίες δηλαδή, χρέη: επομένως, χρηματοπιστωτικές ή/και «τοκογλυφικές» αξίες.
Περαιτέρω, το «οικονομικό αξίωμα» να πληρώνει κανείς τα χρέη του, είναι ισχυρότερο από αρκετά άλλα – όπως, για παράδειγμα, από το να μην κλέβει κανείς, να συμπεριφέρεται με σεβασμό απέναντι στους συμπολίτες του, να τιμάει το Θεό, να έχει αλληλεγγύη με αυτούς που υποφέρουν και αρκετά άλλα. Το γεγονός αυτό είναι γνωστό από πολλά χρόνια – αφού ακόμη και στο μεσαίωνα είχε διαπιστωθεί από τους σχολαστικούς ότι, η πανίσχυρη «ηθική του χρέους» ήταν ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής της Θεολογίας.
Η βαθιά πίστη μας λοιπόν στο «οικονομικό αξίωμα» της επιστροφής των χρεών και των δανεικών, επισκιάζει κάθε άλλη μορφή ηθικής – γεγονός που καταδικάζει τους οφειλέτες, πολίτες και κράτη, όχι μόνο να είναι, αλλά και να νοιώθουν σκλάβοι των δανειστών: υποδεέστερα όντα δηλαδή, τα οποία δεν είχαν την ικανότητα, την εξυπνάδα, την εργατικότητα, την επάρκεια κλπ. να αποκτήσουν χρήματα, εξελισσόμενα σε δανειστές.
Ολοκληρώνοντας, το χρηματοπιστωτικό σύστημα σήμερα θέλει να μας πείσει ότι, η διαγραφή μέρους των «σωρευμένων» χρεών θα οδηγήσει τον πλανήτη στο χάος. Εν τούτοις, δεν υπάρχει απολύτως καμία άλλη δυνατότητα, για να μπορέσουν να επιβιώσουν οι υπερχρεωμένες δυτικές κοινωνίες ειρηνικά, από τη διαγραφή χρεών – η οποία, εάν αργήσει, επιτρέποντας την περαιτέρω συσσώρευση τόκων και χρεολυσίων, θα θέσει σε κίνδυνο πολλά από όλα όσα δημιούργησε ο άνθρωπος τους τελευταίους αιώνες.
Ο ελεγχόμενος πληθωρισμός της τάξης του 4-6%, τα πολύ χαμηλά επιτόκια, η αύξηση της ποσότητας χρήματος, η «χαμηλότοκη» επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής δανείων κλπ. είναι οι ιδανικότεροι τρόποι μερικής «διαγραφής», περιορισμού δηλαδή των χρεών, χωρίς να δημιουργηθούν εντάσεις – κάτι που θα έπρεπε να σκεφθεί πολύ καλά η Ευρωζώνη, εάν δεν θέλει να οδηγηθεί σε καταστροφικούς μονόδρομους.
ΟΙ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Οι Έλληνες αμφισβητούν την κοινοβουλευτική δημοκρατία - επιθυμώντας να «εγκαταστήσουν» στη θέση της τησυμμετοχική, άμεση δημοκρατία, η οποία θα τους προστατεύει καλύτερα στο μέλλον από οικονομικές, κοινωνικές και πολιτισμικές «καταρρεύσεις». Αμφισβητούν επίσης την υφιστάμενη λειτουργία των κομμάτων τα οποία, στη σημερινή τους μορφή, «εκτρέφουν» την ανεπάρκεια, την ανικανότητα, τη διαφθορά, τη διαπλοκή και την ιδιοτέλεια. Φυσικά αμφισβητούν την εύρυθμη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα ορισμένων άλλων «θεσμών» - όπως της Προεδρίας, της Κεντρικής Τράπεζαςπου δεν τους ανήκει, των ΜΜΕ, των συνδικαλιστικών οργανώσεων κλπ.
Περαιτέρω, αμφισβητούν τη δυνατότητα επιβίωσης της Ευρωζώνης – ειδικά δε του κοινού νομίσματος, το οποίο δημιουργεί πολύ περισσότερα προβλήματα από αυτά που επιλύει, ενώ εντείνει τις οικονομικές ανισορροπίες μεταξύ των χωρών-μελών. Αμφισβητούν βέβαια την ίδια την Ευρωζώνη, το γραφειοκρατικό, πολυδάπανο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση: έναν μη άριστο νομισματικό χώρο, ο οποίος δεν μπορεί να προσφέρει στα μέλη του λύσεις στις βασικές τους ανάγκες - όπως στη δίκαιη αναδιανομή των εισοδημάτων και στην απασχόληση, αφού «παράγει» σκόπιμα υψηλή ανεργία κατά τη νεοφιλελεύθερη «συνταγή», για την διατήρηση των εισοδηματικών ανισοτήτων, καθώς επίσης των χαμηλών μισθών.
Συνεχίζοντας, οι Έλληνες αμφισβητούν την απολυταρχική ηγεμονία του Καρτέλ, του μονοπωλιακού καπιταλισμού καλύτερα, αλλά και την παντοδυναμία των εμπορικών τραπεζών - η οποία πηγάζει από την άδεια αποκλειστικής παραγωγής χρημάτων που τους έχει προσφερθεί από τις κυβερνήσεις και την ΕΚΤ. Επίσης, αμφισβητούν το σημερινό τρόπο λειτουργίας της Ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας - η οποία ουσιαστικά «εκτρέφει» το τοκογλυφικό κεφάλαιο, ενώ είναι παράλληλα ο απόλυτος κυρίαρχος του τραπεζοκεντρικού ευρωσυστήματος.
Κατ’ επέκταση, οι Έλληνες αμφισβητούν το χρηματοπιστωτικό σύστημα στο σύνολο του - γνωρίζοντας πλέον πως, παρά το ότι παράγει χρήματα από το πουθενά, εκμεταλλευόμενο με κάθε τρόπο την απίστευτη εξουσία του, καλεί τους Πολίτες να πληρώσουν για τα λάθη ή τις παραλείψεις του (ιδιοποιούμενο τα κέρδη και κοινωνικοποιώντας τις ζημίες του, όπως στο παράδειγμα των δύστυχων Ιρλανδών - οι οποίοι «σύρθηκαν» από την κυβέρνηση τους στη διάσωση των ιδιωτικών, κερδοσκοπικών τραπεζών!).
Τέλος, οι Έλληνες αμφισβητούν τόσο τη λειτουργία, όσο και τα κίνητρα ορισμένων διεθνών οργανισμών - όπως του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, της Τράπεζας των Τραπεζών (BIS), των εταιρειών αξιολόγησης, των κερδοσκόπων-επενδυτών, των διεθνούς εμβέλειας οικονομολόγων κλπ. Φυσικά αμφισβητούν τις «αγαθές» προθέσεις της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Μ. Βρετανίας αλλά και των Η.Π.Α. - στα θέματα τουλάχιστον που τους αφορούν, έχοντας πλέον συνειδητοποιήσει απόλυτα ότι καλούνται να επιβιώσουν σε μία εμπόλεμη ζώνη, όπου άλλοι λαοί (Ιρλανδοί, Πορτογάλοι) έχουν δυστυχώς αποδεχθεί τη μοίρα τους, σκύβοντας το κεφάλι.
Ακριβώς για τους λόγους αυτούς, σύσσωμοι όλοι οι Έλληνες απαιτούν από την πολιτική ηγεσία της χώρας τους να πάψει πια να δανείζεται, επιτρέποντας τη λεηλασία τόσο της δημόσιας, όσο και της ιδιωτικής τους περιουσίας - υποθηκεύοντας παράλληλα την ελευθερία και την ανεξαρτησία τους. Επίσης, να πάψει να «εκλιπαρεί» την καγκελάριο της Γερμανίας, χωρίς καν να τους ρωτήσει εάν είναι πρόθυμοι να υποκύψουν στον εχθρό της Ευρώπης.
Παράλληλα οι Έλληνες απαιτούν από όλους τους συμπολίτες τους, μισθωτούς και επιχειρηματίες, να αλλάξουν ριζικά τα «κακώς κείμενα» και την «ανατολίτικη νοοτροπία» - συμπεριφορές στις οποίες είχαν ίσως οδηγηθεί από την υφιστάμενη διαπλοκή, από τη διαφθορά του δημόσιου βίου, από την έλλειψη επαγγελματικής ηθικής, από την αδικία και από την κάθε μορφής εκμετάλλευση. Ακόμη περισσότερο, πιστεύουν ότι είναι απαραίτητο να «αποκατασταθεί» η αμφίδρομη φορολογικήσυνείδηση και η συνέπεια, μεταξύ Πολίτη και Πολιτείας – η οποία έχει κοστίσει πανάκριβα και στους δύο «συναλλασσόμενους». Επίσης, απαιτούν να εμποδιστούν αποτελεσματικά και να τιμωρηθούν οι διαφθορείς συνειδήσεων -κυριότεροι των οποίων είναι οι Γερμανικές πολυεθνικές.
Μείωση των υπέρογκων δημοσίων δαπανών, κατάργηση της γραφειοκρατίας, ορθολογικό πλαίσιο λειτουργίας των επιχειρήσεων, συνεχής έλεγχος της εξουσίας από τους Πολίτες, παραδειγματική τιμωρία των όποιων διεφθαρμένων πολιτικών, εγκατάσταση ενός Κράτους Δικαίου, εκδίωξη της Τρόικας και «ανάπτυξη ή στάση πληρωμών», είναι πλέον τα βασικά αιτήματα των Ελλήνων. Επίσης, όχι νέα δάνεια και τέλος στη διεθνή επαιτεία, η οποία καταρρακώνει τόσο την υπερηφάνεια, όσο και την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού, καταστρέφοντας την αυτοπεποίθηση του.
Ενός λαού που γνωρίζει μεν πόσο οδυνηρή είναι μία ξαφνική χρεοκοπία, αλλά την προτιμά από την υποδούλωση του, καθώς επίσης από την ολοσχερή απώλεια της εθνικής του κυριαρχίας – πόσο μάλλον όταν ξέρει πως η στάση πληρωμών ή/και η επιστροφή στη δραχμή ενός πάμπλουτου κράτους, όπως η Ελλάδα, δεν είναι σε καμία περίπτωση συνώνυμα με τη συντέλεια του κόσμου.
Χωρίς να επεκταθούμε σε περαιτέρω ανάλυση του τι ακριβώς συμβαίνει ή τι «κυοφορείται» σήμερα στην Ελλάδα, η οποία δυστυχώς ευρίσκεται στο κέντρο των εξελίξεων, σε εμπόλεμη ζώνη καλύτερα, καλούμενη ακόμη μία φορά από την Ιστορία να προπορευθεί μίας επαναστατικής «αλλαγής πορείας» της δύσης, θα αναφερθούμε στην ανίερη συμμαχία μεταξύ τραπεζών και κυβερνήσεων.
Η ΑΝΙΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ
Στα πλαίσια μίας «σκοτεινής» συνεργασίας, η εκάστοτε κυβέρνηση προσφέρει το δικαίωμα της παραγωγής χρήματος στις τράπεζες, έναντι της χρηματοδότησης των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού της από αυτές – με τη μορφή της παροχής δανείων στο κράτος ή της αγοράς των ομολόγων που εκδίδει το δημόσιο. Κατ’ επέκταση η ανίερη συμμαχία των κεντρικών τραπεζών, των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και των κυβερνήσεων είναι πολύ βαθιά, ενώ λειτουργεί ως εξής:
“Η κεντρική τράπεζα δημιουργεί νέα χρήματα, όταν αγοράζει ομόλογα ή εγκρίνει δάνεια, τα οποία είναι εγγυημένα με ομόλογα του δημοσίου. Η κυβέρνηση πληρώνει τόκους στα ομόλογα ή στα δάνεια που λαμβάνει, οπότε δημιουργούνται κέρδη στην κεντρική τράπεζα. Τα κέρδη αυτά, εφόσον βέβαια η κεντρική τράπεζα ανήκει στο κράτος (κάτι που δυστυχώς δεν συμβαίνει με την Τράπεζα της Ελλάδας, αλλά ούτε με την ΕΚΤ), καταλήγουν ξανά στην κυβέρνηση – δια μέσου των μερισμάτων.
Όταν τα ομόλογα είναι ληξιπρόθεσμα, οι κυβερνήσεις δεν χρειάζεται να τα εξοφλήσουν – αφού, απλούστατα, η κεντρική τράπεζα αγοράζει από το κράτος νέα ομόλογα, τα οποία αντικαθιστούν τα παλαιότερα. Για παράδειγμα, εάν η ΤτΕ ανήκε στην Ελλάδα, με νόμισμα τη δραχμή, η κυβέρνηση θα μπορούσε να εκδώσει νέα ομόλογα, για την αντικατάσταση των παλαιοτέρων, πουλώντας τα στην ΤτΕ – οπότε δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να χρεοκοπήσει (υπενθυμίζουμε ότι, η τελική επιλογή στα καπιταλιστικά συστήματα είναι πληθωρισμός ή χρεοκοπία – όπου όμως με τον πληθωρισμό επιβιώνει κανείς, εάν καταφέρει να τον ελέγξει).
Σε ένα άλλο επίπεδο τώρα, οι εμπορικές τράπεζες δημιουργούν επίσης χρήματα, αγοράζοντας ομόλογα του δημοσίου και χρησιμοποιώντας τα σαν εγγύηση για την παροχή δανείων από την κεντρική. Συνήθως, οι τράπεζες είναι απολύτως σίγουρες ότι η κεντρική τράπεζα θα αποδεχθεί τα ομόλογα του δημοσίου σαν εγγύηση”.
Συνεχίζοντας, η παραπάνω ανάλυση είναι χαρακτηριστική - είναι δεδομένη δηλαδή για όλα τα δυτικά χρηματοπιστωτικά συστήματα, στα οποία οι τράπεζες (κεντρική, εμπορικές) δημιουργούνται και λειτουργούν, έχοντας την υποχρέωση να βοηθούν τα κράτη στη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων τους. Εν τούτοις, η Ευρωζώνη είναι μία ιδιάζουσα περίπτωση, αφού υπάρχει ένα ιδιόρρυθμο κεντρικό τραπεζικό σύστημα (αποτελείται από την ΕΚΤ, καθώς επίσης από τις κεντρικές τράπεζες των κρατών-μελών), το οποίο ενισχύει διαφορετικές κυβερνήσεις στη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων τους.
Ειδικότερα, όταν οι κυβερνήσεις των χωρών-μελών της Ευρωζώνης εμφανίζουν ελλείμματα, τότε εκδίδουν ομόλογα, τα οποία αγοράζει το τραπεζικό σύστημα και όχι η ΕΚΤ. Το τραπεζικό σύστημα αγοράζει ευχαρίστως ομόλογα δημοσίου, αφού χρησιμοποιούνται ως εγγυήσεις στην ΕΚΤ, για την παροχή δανείων εκ μέρους της – πόσο μάλλον όταν τα δάνεια που λαμβάνει τοκίζονται με το βασικό επιτόκιο της ΕΚΤ, ενώ οι τράπεζες τα δανείζουν στα κράτη με αρκετά υψηλότερο επιτόκιο.
Σε τελική ανάλυση λοιπόν κερδίζουν οι εμπορικές τράπεζες εις βάρος των Πολιτών, αφού τα κράτη δεν συμμετέχουν στα κέρδη τους – όπως στο παράδειγμα της κεντρικής τράπεζας που ανήκει στο κράτος (Τράπεζα του Καναδά κλπ.). Δικαίως λοιπόν αναφέρεται κανείς «απαξιωτικά» σε μία Ευρωζώνη, ειδικά κατασκευασμένη για τις τράπεζες – σε μία Ευρώπη των τραπεζών της ή στη δικτατορία των τραπεζών.
ΟΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ
Κατά τη (νέο)φιλελεύθερη άποψη, η υιοθέτηση ενός κοινού νομίσματος είναι καταστροφική για το μέλλον των ανεξάρτητων χωρών. Αυτό οφείλεται στο ότι δεν διευκολύνει την ορθολογική, ελεύθερη ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών μεταξύ των κρατών-μελών, αλλά τη μονεταριστική αναδιανομή εισοδημάτων - όπου τα πλεονασματικά κράτη υποχρεώνονται να ενισχύουν τα ελλειμματικά, με τη βοήθεια της μεταφοράς πόρων.
Για παράδειγμα, η κυβέρνηση της Πορτογαλίας «επιδοτεί» σήμερα τη μη ανταγωνίσιμη οικονομία της, με έναν πολυπληθή δημόσιο τομέα, καθώς επίσης με πολύ υψηλούς πραγματικούς μισθούς (συγκριτικά πάντοτε με τους άλλους εταίρους της). Το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι η δημιουργία μεγάλων ελλειμμάτων στον προϋπολογισμό της - τα οποία χρηματοδοτούν το, σχετικά με την παραγωγικότητα τους, υψηλό βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της.
Στη συνέχεια, η πορτογαλική κυβέρνηση εκδίδει ομόλογα για τη χρηματοδότηση των ελλειμμάτων της χώρας της - τα οποία αγοράζονται από το τραπεζικό σύστημα, αφού τα αποδέχεται η ΕΚΤ σαν εγγύηση. Τα ομόλογα του πορτογαλικού δημοσίου λοιπόν τοποθετούνται σαν εγγύηση στην ΕΚΤ, οπότε δημιουργούνται νέα χρήματα – τα οποία αυξάνουν αργότερα τις τιμές των προϊόντων σε ολόκληρη την Ευρωζώνη.
Ειδικότερα, η κυβέρνηση της Πορτογαλίας είναι η πρώτη που λαμβάνει αυτά τα νέα χρήματα, τα οποία χρησιμοποιεί για την πληρωμή των υποχρεώσεων της (μισθούς, συντάξεις κλπ.). Εάν τώρα ένας Πορτογάλος μισθωτός αγοράσει μία γερμανική τηλεόραση, τα νέα χρήματα εισρέουν στη Γερμανία – αυξάνοντας τις τιμές των τηλεοράσεων εκεί, λόγω της μεγαλύτερης ζήτησης. Ουσιαστικά λοιπόν η Πορτογαλία εισάγει νέα προϊόντα, «εξάγοντας» για την απόκτηση τους νέα χρήματα – το μεγαλύτερο μέρος των οποίων παραμένει στη Γερμανία, αφού τα πορτογαλικά εμπορεύματα δεν είναι ανταγωνίσιμα.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται στην Πορτογαλία ένα αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο με τη Γερμανία, όπου τα γερμανικά εμπορεύματα ανταλλάσσονται με νέα πορτογαλικά χρήματα. Σε τελική ανάλυση όμως, καμία χώρα δεν μπορεί να διατηρήσει ένα διαρκώς αυξανόμενο αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο – να επιδοτεί δηλαδή μία μη παραγωγική οικονομία, η οποία εισάγει περισσότερα εμπορεύματα από ότι εξάγει, ενώ καταναλώνει με δανεικά χρήματα.
Επομένως, αργά ή γρήγορα, η ελλειμματική χώρα υπερχρεώνεται, οπότε «αναγκάζεται» να διασωθεί από τις υπόλοιπες,λόγω της συμμετοχής της στην Ευρωζώνη. Εκείνη τη στιγμή η μεταφορά πόρων, από τις πλεονασματικές προς στις ελλειμματικές, γίνεται πραγματικότητα, αφού τέτοιου είδους διακρατικά δάνεια δεν είναι δυνατόν να εξοφληθούν ποτέ –πόσο μάλλον όταν χρεώνονται με επιτόκια πολύ υψηλότερα από το ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας της εκάστοτε χώρας (όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας, όπου το επιτόκιο υπερβαίνει το 5%, ενώ η ανάπτυξη είναι αρνητική, στο -7%).
Κατ’ επέκταση, το υπερχρεωμένο κράτος χάνει την εθνική του κυριαρχία και μετατρέπεται ουσιαστικά σε προτεκτοράτοτων ισχυρών – αφού θα παραμένει αιώνια «στον ορό», προφανώς σκόπιμα, επειδή διαφορετικά δεν θα επιβαρυνόταν με τοκογλυφικά επιτόκια υποτέλειας. Γνωρίζοντας όμως ότι αργά ή γρήγορα αντιδρούν οι Πολίτες του, οι κοινωνικές εκρήξεις (ο διαφωτισμός προηγείται πάντοτε της επανάστασης), καθώς επίσης οι «διακρατικές αντιπαλότητες», είναι αδύνατον να αποφευχθούν.
Από την άλλη πλευρά βέβαια (στην Οικονομία τελικά, όπως και στη Φύση, τα πάντα εξισορροπούν, μετά από περιόδους αστάθειας), η χρηματοδότηση των ελλειμματικών χωρών (δανεισμός) επιβαρύνει τις πλεονασματικές οι οποίες, παρά το ότι αντιδρούν στη παροχή δανείων, στο τέλος συμφωνούν υποχρεωτικά - αφού διαφορετικά κινδυνεύουν να χάσουν τις απαιτήσεις τους, όπως στο παράδειγμα της Γερμανίας, λόγω ενδεχομένων στάσεων πληρωμών ή δυσλειτουργιών του τραπεζικού συστήματος (Target 2, χρεοκοπία τραπεζών στην περιφέρεια κλπ.)
Περαιτέρω στο παράδειγμα μας, εάν δεν υπήρχε το ευρώ, τότε το εθνικό νόμισμα της Πορτογαλίας θα υποτιμούταν, λόγω μειωμένης ανταγωνιστικότητας – οπότε θα αυξάνονταν οι εξαγωγές της, ενώ θα περιορίζονταν οι εισαγωγές της, με αποτέλεσμα την εξάλειψη των ελλειμμάτων του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών της.
Φυσικά δε, η αύξηση των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού της, αφενός μεν θα δυσκόλευε τον περαιτέρω δανεισμό της, αφετέρου θα τον καταστούσε ασύμφορο (λόγω των υπερβολικών επιτοκίων). Επομένως, θα αναγκαζόταν να πάψει να συντηρεί ένα μη παραγωγικό και πολυδάπανο δημόσιο – οπότε δεν θα υπερχρεωνόταν.
Αντίστοιχα, το μάρκο της Γερμανίας θα υπερτιμούταν, λόγω αυξημένης ανταγωνιστικότητας – οπότε θα μειώνονταν οι εξαγωγές της, ενώ θα αυξάνονταν οι εισαγωγές της, με αποτέλεσμα την εξάλειψη των πλεονασμάτων του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών της, προς όφελος των υπολοίπων ευρωπαϊκών χωρών.
Συμπερασματικά λοιπόν, εάν η Ευρωζώνη δεν ενωθεί πολιτικά, εάν δηλαδή δεν επιταχυνθεί η ολοκλήρωση της Ευρώπης, όπουαφενός μεν θα καταπολεμηθεί με επιτυχία η ανίερη συμμαχία των κεντρικών και εμπορικών τραπεζών, αφετέρου θα λειτουργήσει σταδιακά η αναδιανομή εισοδημάτων από τις πλεονασματικές προς στις ελλειμματικές περιοχές, το Ευρώ θα αποβεί ένα καταστροφικό εγχείρημα - αφού οι ισχυρές, φυγόκεντρες δυνάμεις που αναπτύσσει το κοινό νόμισμα, είναι αδύνατον να αντιμετωπισθούν διαφορετικά.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Σοσιαλιστικό κόμμα χωρίς γεμάτα ταμεία, τα οποία να του επιτρέπουν την εκπλήρωση των (κοινωνικών) υποσχέσεων του, καθώς επίσης χωρίς καμία δυνατότητα δανεισμού, είναι αδύνατον να επιβιώσει. Φιλελεύθερο κόμμα, με ισχυρή σοσιαλιστική αντιπολίτευση, «τυφλά υποταγμένο» στο μνημόνιο, στην Τρόικα και στους δανειστές, είναι επίσης αδύνατον να επιβιώσει. Εάν λοιπόν δεν υπάρξει συναίνεση μεταξύ των αντίθετων κομμάτων, πράγμα πολύ δύσκολο (αν και όχι αδύνατον), αυτό που προβλέπεται είναι δυστυχώς διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις - τις οποίες όμως είναι αδύνατον να αντέξει η ελληνική οικονομία.
Η έξοδος της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ, υπό τις παρούσες προϋποθέσεις, θα ήταν ένα εισιτήριο προς την απόλυτη χρεοκοπία, χωρίς επιστροφή - όπως επίσης η συνέχιση της εφαρμογής του μνημονίου, το οποίο ουσιαστικά την καταδικάζει σε έναν αργό, εξαιρετικά επώδυνο θάνατο (βαθιά ύφεση, ανεργία, χρεοκοπίες επιχειρήσεων, κρατική πτώχευση, λεηλασία, εξαθλίωση, δραχμή). Η Ευρώπη δεν θα μπορούσε επίσης να αντέξει την έξοδο της Ελλάδας, χωρίς να εκτοξευθεί ο κίνδυνος διάλυσης της στα ύψη - πόσο μάλλον όταν οι ανάγκες των ισπανικών τραπεζών υπολογίζονται πλέον στα 260 δις € από το IIF. Επομένως, δεν είναι τόσο πιθανή, όσο φαίνεται, ενώ είναι συνδεδεμένη με ένα τεράστιο, απρόβλεπτο ρίσκο. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι, η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει να δίνει την καταστροφική εντύπωση, αφενός μεν πως εκβιάζει την ΕΕ, αφετέρου πως δεν θέλει να πληρώσει τα χρέη της - αν και θα έπρεπε να τα διαπραγματευτεί άμεσα, με επιτόκια της τάξης του 1%, συν επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, με μία μικρή περίοδο χάριτος. Επίσης, η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει να δίνει την εντύπωση ότι, δεν επιθυμεί την εξυγίανση της οικονομίας της(τακτοποίηση τα του οίκου της, σωστή λειτουργία του δημοσίου, επιχειρηματικό πλαίσιο, κάθαρση, τιμωρία των όποιων διεφθαρμένων πολιτικών ή πολιτών κλπ.), εάν δεν θέλει να βρεθεί προ απροόπτου. Από την άλλη πλευρά, η κατάσταση τόσο στην Ευρωζώνη, όσο και στην Ελλάδα, έχει περάσει πια το σημείο μηδέν - ενώ η ΕΚΤ, με την απόφαση της να αφήσει ως έχει το βασικό επιτόκιο, παρέδωσε ουσιαστικά τη σκυτάλη, όσον αφορά την επίλυση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους και δανεισμού, στην Πολιτική. Αν και η απόφαση της ΕΚΤ ηρέμησε αρχικά τις αγορές, ιδίως τα χρηματιστήρια, επειδή έδειξε ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος βιασύνης (άρα τα προβλήματα της Ευρωζώνης είναι ελεγχόμενα), το άμεσο μέλλον θα δείξει, εάν τελικά έπεισε πραγματικά ή όχι. Σε γενικές γραμμές λοιπόν είμαστε αντιμέτωποι με ένα θερμό καλοκαίρι, με τις συνέπειες μίας πιθανής Lehman Brothers στο πολλαπλάσιο. Εάν δε προσθέσουμε στις «εκρηκτικές αυτές εστίες φωτιάς» τις αυξημένες πιθανότητες οδυνηρών κοινωνικών αναταραχών, με την παράλληλη «έξαρση» της εγκληματικότητας, καθώς επίσης τα γεωπολιτικά προβλήματα στην περιοχή μας, θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε μία ανεξέλεγκτη πυρκαγιά - χωρίς καμία απολύτως διάθεση καταστροφολογίας ή απαισιοδοξίας. Ας ελπίσουμε ότι, στο τέλος θα πρυτανεύσει η λογική σε όλα τα επίπεδα - στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και σε ολόκληρη τη Δύση, η οποία κινδυνεύει πολύ σοβαρά να χάσει τόσο την πρωτοκαθεδρία της στον πλανήτη, όσο και τη Δημοκρατία της.
Αθήνα, 10. Ιουνίου 2012
|
10 Ιουνίου 2012
Β. Βιλιάρδος - ΣΕ ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΖΩΝΗ
Ρεκόρ οικογενειοκρατίας στη ΝΔ
FREE SUNDAY
Θεσσαλία: Πιστή στις παραδόσεις
Τουλάχιστον έναν υποψήφιο με πολιτικές καταβολές σε κάθε νομό περιλαμβάνουν τα ψηφοδέλτια της ΝΔ στη Θεσσαλία. Το θείο του Δημήτρη αποσκοπεί να διαδεχτεί κοινοβουλευτικά ο Παύλος Σιούφας, υποψήφιος στο Νομό Καρδίτσας. Στην ίδια εκλογική περιφέρεια πολιτεύεται για πρώτη φορά ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος, γιος του πρώην υπουργού Θόδωρου Αναγνωστόπουλου. Στα Τρίκαλα τη δοκιμασία των εθνικών εκλογών βιώνει για πρώτη φορά ο Κώστας Σκρέκας, γιος του πρώην βουλευτή Θόδωρου Σκρέκα, ενώ στο Νομό Μαγνησίας την επανεκλογή της διεκδικεί η Ζέτα Μακρή, κόρη του βουλευτή Γρεβενών Μιχάλη Μακρή.
Νοτιότερα, στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας, στον πολιτικό στίβο κατέρχεται για πρώτη φορά ο Ασημάκης Φωτόπουλος, γιος του πρώην βουλευτή Χρήστου Φωτόπουλου. Στην Πελοπόννησο, στο Νομό Κορινθίας, η υποψηφιότητα του Χρήστου Δήμα, γιου του αντιπροέδρου του κόμματος Σταύρου Δήμα, μονοπώλησε την προεκλογική συζήτηση, ενώ στο Νομό Αχαΐας τη βουλευτική θητεία του πατέρα του Βασίλη Μπεκίρη επιχειρεί να επαναλάβει ο γιος του Μιχάλης.
Απόγονοι παρά θίν’ αλός
Η αντίληψη της οικογενειακής παράδοσης στον κοινοβουλευτισμό δεν γνωρίζει σύνορα, διασχίζοντας ακόμη και τα πέλαγα. Οι δεσμοί αίματος, ωστόσο, για τη συμμετοχή στα ψηφοδέλτια της ΝΔ δεν είναι προαπαιτούμενοι, καθώς η υποψήφια βουλευτής Χίου Μαρία Σταυρινούδη-Σόδη είναι νύφη του πρώην βουλευτή του νησιού Γιάννη Σόδη.
Δύο από τις βουλευτικές έδρες της Κρήτης διεκδικούν δύο υποψήφιοι της οικογένειας Κεφαλογιάννη. Ο Μανόλης Κεφαλογιάννης είναι εκ νέου υποψήφιος στο Νομό Ηρακλείου, όπου πολιτεύεται συνεχώς από το 1990. Μετά τη μετακίνηση της Όλγας Κεφαλογιάννη στην Α΄ Αθήνας, βουλευτής στο Νομό Ρεθύμνου φιλοδοξεί να εκλεγεί ο πρώτος της ξάδερφος Γιάννης Κεφαλογιάννης, δίνοντας συνέχεια στην πολιτική δυναστεία.
Γόνοι όλης της χώρας, ενωθείτε!
Ρεκόρ οικογενειοκρατίας στη ΝΔ
09-06-2012
Οι γαλάζιες λίστες ανά την επικράτεια αναμόχλευσαν μνήμες από το παρελθόν στους ψηφοφόρους της ΝΔ. Οι καλές προθέσεις για ριζική ανανέωση των ψηφοδελτίων και εξάλειψη της οικογενειοκρατίας ματαιώθηκαν γρήγορα από τα επώνυμα των υποψηφίων, με εντυπωσιακότερο όλων αυτό του Κ. Καραμανλή του 3ου στις Σέρρες.
Αττική: Έδρα πάππου προς πάππου
Στο λεκανοπέδιο της Αττικής αρκετές από τις γαλάζιες βουλευτικές έδρες σχεδόν κληροδοτούνται. Προσωπικότητες του πολιτικού βίου της χώρας παραδίδουν τη σκυτάλη της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης του λαού στους επιγόνους, συγγενείς πρώτου βαθμού στην πλειονότητά τους. Την ομαλή μετάβαση από τη μια γενιά στην άλλη εγγυάται η εκλογική πελατεία, οικοδομώντας την οικογενειακή παράδοση για τους ελληνικούς πολιτικούς οίκους. Ακτινογραφία της ισχύος των γαλάζιων πολιτικών οικογενειών αποτελεί το ψηφοδέλτιο της Α΄ Αθήνας. Η πρώτη σε σταυρούς προτίμησης Όλγα Κεφαλογιάννη μετακινήθηκε –για να διευκολυνθεί– από την Κρήτη στο κλεινόν άστυ, συνεχίζοντας τους κοινοβουλευτικούς αγώνες του πατέρα της Γιάννη Κεφαλογιάννη. Γιος του πρώην υπουργού Αλέξανδρου Παπαδόγγονα είναι και ο συνυποψήφιός της Διονύσης. Στην ίδια εκλογική περιφέρεια υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ κατεβαίνει και ο Γιάννης Κοραχάης, διεκδικώντας το αξίωμα που κατείχε στο παρελθόν ο πατέρας του Βασίλης.
Ιδρυτικά στελέχη της ΝΔ βλέπουν τα τέκνα τους να ρίχνονται επιτυχώς στην εκλογική μάχη και στη Β΄ Αθήνας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, γιος του επίτιμου προέδρου του κόμματος Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, γιος του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, και η Αλεξάνδρα Πάλλη, κόρη της Φάνης Πάλλη-Πετραλιά, συνιστούν χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Στα χνάρια του πατέρα του Δημήτρη Κωστόπουλου κινείται και ο Νίκος Κωστόπουλος, στέλεχος επιχειρήσεων και υποψήφιος βουλευτής στη Β΄ Αθήνας. Την πολιτική παρακαταθήκη του πεθερού του Μιλτιάδη Έβερτ φιλοδοξεί να διαφυλάξει στην Περιφέρεια Αττικής ο Πέτρος Δούκας.
Κοινοβουλευτικές διαδρομές δεκαετιών με ισχυρούς συμβολισμούς κρύβει και το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ, με επικεφαλής την Ντόρα Μπακογιάννη. Άλλωστε, ήταν ο Κώστας Μπακογιάννης, δήμαρχος Καρπενησίου, ο εκπρόσωπος της Ντόρας στις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για την επιστροφή της στη ΝΔ. Στο ίδιο ψηφοδέλτιο μια θέση καταλαμβάνει και ο οικονομολόγος Θόδωρος Λαμπράκης, γιος του δολοφονηθέντα βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη.
Γενεές Καραμανλήδων
Το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας Καραμανλή έχει βαθιές ρίζες στην Πρώτη Σερρών και πολλά κλαδιά ακόμη να απλώσει. Μετά τον «εθνάρχη» Κωνσταντίνο Καραμανλή οι απόγονοι αναρριχήθηκαν στα ανώτατα αξιώματα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, εκ νέου υποψήφιο βουλευτή στην πρώτη εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης. Ο τρίτος στη σειρά Κωνσταντίνος Καραμανλής (γιος του Αχιλλέα Καραμανλή και πρώτος ξάδερφος του πρώην πρωθυπουργού) προστέθηκε μετά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση στην τελευταία θέση της γαλάζιας λίστας των Σερρών, αποδεικνύοντας ότι κάθε Καραμανλής οφείλει να είναι παρών.
Συνεπώνυμοι και υποψήφιοι με τα ψηφοδέλτια της ΝΔ είναι η δημοσιογράφος Άννα Καραμανλή στη Β΄ Αθήνας και ο δικηγόρος Νίκος Καραμανλής στο Νομό Χαλκιδικής.
Στο Βορρά, στο Νομό Κοζάνης, το σταυρό προτίμησης των ψηφοφόρων της ΝΔ διεκδικεί ο Στάθης Κωνσταντινίδης, πτυχιούχος Νομικής και γιος του πρώην βουλευτή Κώστα Κωνσταντινίδη. Δυτικότερα, στο Νομό Κέρκυρας, ο αρχιπλοίαρχος Στέφανος Γκίκας επιδιώκει να καταλάβει τη βουλευτική έδρα, όπως στο παρελθόν έπραξε με επιτυχία ο πατέρας του Σωτήρης Γκίκας. Αντίστοιχα, πρότυπο για την πολιτική σταδιοδρομία του Ευάγγελου Παπαδημητρίου στο Νομό Άρτας αποδεικνύεται ο πατέρας του Ντίνος, πρώην βουλευτής του νομού.
Αττική: Έδρα πάππου προς πάππου
Στο λεκανοπέδιο της Αττικής αρκετές από τις γαλάζιες βουλευτικές έδρες σχεδόν κληροδοτούνται. Προσωπικότητες του πολιτικού βίου της χώρας παραδίδουν τη σκυτάλη της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης του λαού στους επιγόνους, συγγενείς πρώτου βαθμού στην πλειονότητά τους. Την ομαλή μετάβαση από τη μια γενιά στην άλλη εγγυάται η εκλογική πελατεία, οικοδομώντας την οικογενειακή παράδοση για τους ελληνικούς πολιτικούς οίκους. Ακτινογραφία της ισχύος των γαλάζιων πολιτικών οικογενειών αποτελεί το ψηφοδέλτιο της Α΄ Αθήνας. Η πρώτη σε σταυρούς προτίμησης Όλγα Κεφαλογιάννη μετακινήθηκε –για να διευκολυνθεί– από την Κρήτη στο κλεινόν άστυ, συνεχίζοντας τους κοινοβουλευτικούς αγώνες του πατέρα της Γιάννη Κεφαλογιάννη. Γιος του πρώην υπουργού Αλέξανδρου Παπαδόγγονα είναι και ο συνυποψήφιός της Διονύσης. Στην ίδια εκλογική περιφέρεια υποψήφιος βουλευτής με τη ΝΔ κατεβαίνει και ο Γιάννης Κοραχάης, διεκδικώντας το αξίωμα που κατείχε στο παρελθόν ο πατέρας του Βασίλης.
Ιδρυτικά στελέχη της ΝΔ βλέπουν τα τέκνα τους να ρίχνονται επιτυχώς στην εκλογική μάχη και στη Β΄ Αθήνας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, γιος του επίτιμου προέδρου του κόμματος Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, γιος του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, και η Αλεξάνδρα Πάλλη, κόρη της Φάνης Πάλλη-Πετραλιά, συνιστούν χαρακτηριστικές περιπτώσεις. Στα χνάρια του πατέρα του Δημήτρη Κωστόπουλου κινείται και ο Νίκος Κωστόπουλος, στέλεχος επιχειρήσεων και υποψήφιος βουλευτής στη Β΄ Αθήνας. Την πολιτική παρακαταθήκη του πεθερού του Μιλτιάδη Έβερτ φιλοδοξεί να διαφυλάξει στην Περιφέρεια Αττικής ο Πέτρος Δούκας.
Κοινοβουλευτικές διαδρομές δεκαετιών με ισχυρούς συμβολισμούς κρύβει και το ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ, με επικεφαλής την Ντόρα Μπακογιάννη. Άλλωστε, ήταν ο Κώστας Μπακογιάννης, δήμαρχος Καρπενησίου, ο εκπρόσωπος της Ντόρας στις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις για την επιστροφή της στη ΝΔ. Στο ίδιο ψηφοδέλτιο μια θέση καταλαμβάνει και ο οικονομολόγος Θόδωρος Λαμπράκης, γιος του δολοφονηθέντα βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη.
Γενεές Καραμανλήδων
Το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας Καραμανλή έχει βαθιές ρίζες στην Πρώτη Σερρών και πολλά κλαδιά ακόμη να απλώσει. Μετά τον «εθνάρχη» Κωνσταντίνο Καραμανλή οι απόγονοι αναρριχήθηκαν στα ανώτατα αξιώματα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, εκ νέου υποψήφιο βουλευτή στην πρώτη εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης. Ο τρίτος στη σειρά Κωνσταντίνος Καραμανλής (γιος του Αχιλλέα Καραμανλή και πρώτος ξάδερφος του πρώην πρωθυπουργού) προστέθηκε μετά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση στην τελευταία θέση της γαλάζιας λίστας των Σερρών, αποδεικνύοντας ότι κάθε Καραμανλής οφείλει να είναι παρών.
Συνεπώνυμοι και υποψήφιοι με τα ψηφοδέλτια της ΝΔ είναι η δημοσιογράφος Άννα Καραμανλή στη Β΄ Αθήνας και ο δικηγόρος Νίκος Καραμανλής στο Νομό Χαλκιδικής.
Στο Βορρά, στο Νομό Κοζάνης, το σταυρό προτίμησης των ψηφοφόρων της ΝΔ διεκδικεί ο Στάθης Κωνσταντινίδης, πτυχιούχος Νομικής και γιος του πρώην βουλευτή Κώστα Κωνσταντινίδη. Δυτικότερα, στο Νομό Κέρκυρας, ο αρχιπλοίαρχος Στέφανος Γκίκας επιδιώκει να καταλάβει τη βουλευτική έδρα, όπως στο παρελθόν έπραξε με επιτυχία ο πατέρας του Σωτήρης Γκίκας. Αντίστοιχα, πρότυπο για την πολιτική σταδιοδρομία του Ευάγγελου Παπαδημητρίου στο Νομό Άρτας αποδεικνύεται ο πατέρας του Ντίνος, πρώην βουλευτής του νομού.
Θεσσαλία: Πιστή στις παραδόσεις
Τουλάχιστον έναν υποψήφιο με πολιτικές καταβολές σε κάθε νομό περιλαμβάνουν τα ψηφοδέλτια της ΝΔ στη Θεσσαλία. Το θείο του Δημήτρη αποσκοπεί να διαδεχτεί κοινοβουλευτικά ο Παύλος Σιούφας, υποψήφιος στο Νομό Καρδίτσας. Στην ίδια εκλογική περιφέρεια πολιτεύεται για πρώτη φορά ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος, γιος του πρώην υπουργού Θόδωρου Αναγνωστόπουλου. Στα Τρίκαλα τη δοκιμασία των εθνικών εκλογών βιώνει για πρώτη φορά ο Κώστας Σκρέκας, γιος του πρώην βουλευτή Θόδωρου Σκρέκα, ενώ στο Νομό Μαγνησίας την επανεκλογή της διεκδικεί η Ζέτα Μακρή, κόρη του βουλευτή Γρεβενών Μιχάλη Μακρή.
Νοτιότερα, στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας, στον πολιτικό στίβο κατέρχεται για πρώτη φορά ο Ασημάκης Φωτόπουλος, γιος του πρώην βουλευτή Χρήστου Φωτόπουλου. Στην Πελοπόννησο, στο Νομό Κορινθίας, η υποψηφιότητα του Χρήστου Δήμα, γιου του αντιπροέδρου του κόμματος Σταύρου Δήμα, μονοπώλησε την προεκλογική συζήτηση, ενώ στο Νομό Αχαΐας τη βουλευτική θητεία του πατέρα του Βασίλη Μπεκίρη επιχειρεί να επαναλάβει ο γιος του Μιχάλης.
Απόγονοι παρά θίν’ αλός
Η αντίληψη της οικογενειακής παράδοσης στον κοινοβουλευτισμό δεν γνωρίζει σύνορα, διασχίζοντας ακόμη και τα πέλαγα. Οι δεσμοί αίματος, ωστόσο, για τη συμμετοχή στα ψηφοδέλτια της ΝΔ δεν είναι προαπαιτούμενοι, καθώς η υποψήφια βουλευτής Χίου Μαρία Σταυρινούδη-Σόδη είναι νύφη του πρώην βουλευτή του νησιού Γιάννη Σόδη.
Δύο από τις βουλευτικές έδρες της Κρήτης διεκδικούν δύο υποψήφιοι της οικογένειας Κεφαλογιάννη. Ο Μανόλης Κεφαλογιάννης είναι εκ νέου υποψήφιος στο Νομό Ηρακλείου, όπου πολιτεύεται συνεχώς από το 1990. Μετά τη μετακίνηση της Όλγας Κεφαλογιάννη στην Α΄ Αθήνας, βουλευτής στο Νομό Ρεθύμνου φιλοδοξεί να εκλεγεί ο πρώτος της ξάδερφος Γιάννης Κεφαλογιάννης, δίνοντας συνέχεια στην πολιτική δυναστεία.
Γιώργος Κύρτσος - Η κοινωνική αποσύνθεση πιο επικίνδυνη και από την οικονομική κρίση.
FREE SUNDAY
Η κοινωνική αποσύνθεση πιο επικίνδυνη και από την οικονομική κρίση.
Προεκλογική περιοδεία σε μια διαλυμένη πρωτεύουσα
10-06-2012
Με την ιδιότητα του επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΛΑΟΣ στην πρώτη εκλογική περιφέρεια της Αθήνας επισκέφθηκα διάφορες περιοχές, όπως η οδός Πειραιώς, η Φωκίωνος Νέγρη και η Βαρβάκειος Αγορά. Επιδίωξή μου ήταν να έρθω σε επαφή με τους πολίτες, ιδιαίτερα αυτούς που ψηφίζουν στην Α΄ Αθηνών, για να μάθω πώς ακριβώς αντιμετωπίζουν τη σημερινή κατάσταση και φυσικά να βελτιώσω την εκλογική προοπτική του ΛΑΟΣ.
Βρέθηκα αντιμέτωπος με ακραίες οικονομικές και κοινωνικές καταστάσεις, παρά το γεγονός ότι οι επισκέψεις που έκανα ήταν καλά οργανωμένες, με την έννοια ότι απέφευγα τις κακοτοπιές και είχα πάντα ισχυρή συνοδεία.
Απαισιοδοξία στη Βαρβάκειο
Στη Βαρβάκειο Αγορά χτυπάει η εμπορική, καταναλωτική καρδιά της πρωτεύουσας. Οι επαγγελματίες με τους οποίους ήρθα σε επαφή είναι προβληματισμένοι με την κατάσταση και την προοπτική της εθνικής οικονομίας και δηλώνουν θύματα μιας χωρίς προηγούμενο κοινωνικής διάλυσης.
Όλοι επιμένουν στην κάμψη της κατανάλωσης, που στέκεται εμπόδιο στην κερδοφορία των επιχειρήσεών τους. Αποδίδουν την κακή κατάσταση της αγοράς στην πτώση του εισοδήματος των περισσότερων πολιτών και στο φόβο μπροστά στα χειρότερα που είναι μπροστά μας. Θεωρούν επίσης ότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν σαν επαγγελματίες σε συνθήκες απόλυτης υποβάθμισης του κέντρου της πρωτεύουσας. Τα περισσότερα παράπονα που διατυπώνουν έχουν σχέση με την ανάπτυξη της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας λόγω της μαζικής παράνομης μετανάστευσης. Όπως μου είπε ένας κρεοπώλης με παρουσία δεκαετιών στη Βαρβάκειο Αγορά, έχει περιοριστεί η προσέλευση των γυναικών –οι οποίες παίρνουν και τις αποφάσεις σε ό,τι αφορά την κατανάλωση του νοικοκυριού– επειδή δεν αισθάνονται ασφαλείς σε ένα περιβάλλον όπου «θριαμβεύουν» οι τσαντάκηδες και οι πορτοφολάδες.
Οι περισσότεροι επαγγελματίες της Βαρβακείου τα έχουν και με τους «επαγγελματίες του συνδικαλισμού». Τους κατηγορούν ότι με τις συνεχείς κινητοποιήσεις, οι οποίες πραγματοποιούνται πλέον και τα Σάββατα, απομακρύνουν τον κόσμο από το κέντρο και εμποδίζουν τη λειτουργία της αγοράς.
Η προεκλογική επίσκεψή μου στη Βαρβάκειο, την Πέμπτη το πρωί, συνέπεσε χρονικά με την επίθεση του εκπροσώπου Τύπου της Χρυσής Αυγής κ. Κασιδιάρη κατά της κ. Δούρου του ΣΥΡΙΖΑ και της κ. Κανέλλη του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της εκπομπής του κ. Παπαδάκη στον ΑΝΤ1. Μου προκάλεσε εντύπωση ότι δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι οποίοι αντιμετώπισαν με κατανόηση την έκρηξη βίας που εκδηλώθηκε από την πλευρά του κ. Κασιδιάρη. Η οικονομική και κοινωνική κρίση κάνει πολλούς συμπολίτες μας να ανέχονται φασίζουσες συμπεριφορές. Τέτοια φαινόμενα δεν αντιμετωπίζονται με φραστικές καταδίκες και επίδειξη δημοκρατικότητας ή πολιτικού καθωσπρεπισμού, αλλά με αλλαγή κυβερνητικής πολιτικής, ώστε να αμβλυνθούν οι ακραίες κοινωνικές καταστάσεις που οδηγούν στην ανάπτυξη ή και στην επιβράβευση ακραίων πολιτικών και κοινωνικών συμπεριφορών.
Φωκίωνος Νέγρη: Πτώση τζίρου και παραβατικότητα
Το προεκλογικό μου πέρασμα από τη Φωκίωνος Νέγρη ανέδειξε κι αυτό τη σύνδεση της κοινωνικής διάλυσης και της οικονομικής κρίσης. Οι καταστηματάρχες με τους οποίους μίλησα απέδωσαν την πτώση του τζίρου που δοκιμάζει τις αντοχές των επιχειρήσεών τους στην εισοδηματική λιτότητα, αλλά και στη μεγάλη αύξηση της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας στην περιοχή. Το μεσημέρι οι παραγγελίες είναι περιορισμένες λόγω των οικονομικών δυσκολιών και το βράδυ η καταναλωτική συμπεριφορά προσδιορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ανασφάλεια που νιώθουν οι περαστικοί λόγω της δραστηριοποίησης οργανωμένων κυκλωμάτων παρανόμων.
Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι χρειάζονται ολοκληρωμένες παρεμβάσεις στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα προκειμένου να επιχειρηθεί η σταθεροποίηση της κατάστασης και στη συνέχεια η έξοδος από την κρίση. Οι επαγγελματίες που επένδυσαν στην περιοχή στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας αισθάνονται εγκλωβισμένοι από το αρνητικό κοινωνικό και επιχειρηματικό περιβάλλον, ενώ οι πιο παλιοί προειδοποιούν ότι η απουσία κυβερνητικής, κρατικής πολιτικής σε ζητήματα όπως η παράνομη μετανάστευση και η αντιμετώπιση της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας οδηγεί στην κοινωνική αποσύνθεση και τη δραματική υποβάθμιση μιας περιοχής που άλλοτε ήταν σημείο κοινωνικής και επαγγελματικής αναφοράς για τους κατοίκους της πρωτεύουσας.
Σε συνθήκες μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής πίεσης οι συμπολίτες μας αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο. Άλλοι θέλουν να έχουν οι πολιτικοί άμεση επαφή με το λαό στις γειτονιές και στους χώρους εργασίας, άλλοι δεν θέλουν να έχουν σχέση με πολιτικούς ή υποψήφιους πολιτικούς, ενώ υπερβολικές είναι σε αρκετές περιπτώσεις οι τοποθετήσεις τους για τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Εντύπωση προκαλεί και η προσπάθεια να ερμηνευτεί η πολιτική πραγματικότητα στη βάση σύνθετων θεωριών, αρκετές από τις οποίες έχουν τονισμένη τη συνωμοτική διάσταση. Σε γενικές γραμμές, ο κόσμος νιώθει αβοήθητος, επειδή τον ξεπερνούν τα καθημερινά προβλήματα και δεν έχει εμπιστοσύνη στο πολιτικό και το διοικητικό σύστημα.
Τα στενά γύρω από τη Φωκίωνος Νέγρη έχουν μια εικόνα μεγάλης υποβάθμισης και υψηλής επικινδυνότητας. Δεν υπάρχει η στοιχειώδης κοινωνική συνοχή και η αγωνία των Ελλήνων ενώνεται με την απελπισία νόμιμων και παράνομων μεταναστών, για να δημιουργήσουν ένα εκρηκτικό, από κοινωνική και πολιτική άποψη, μείγμα.
Τα τελευταία οχυρά της οδού Πειραιώς
Στο τμήμα της οδού Πειραιώς που είναι κοντά στην πλατεία Ομονοίας ήρθα σε επαφή με τους επαγγελματίες και τους μικρομεσαίους που δίνουν μια δύσκολη μάχη οικονομικής επιβίωσης.
Περιστοιχίζονται από παράνομους μετανάστες, πανίσχυρα κυκλώματα παρεμπορίου, κλεπταποδόχους με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, και δίνουν καθημερινά μάχη με την παραβατικότητα και την εγκληματικότητα. Όπως μου τόνισαν οι συνομιλητές μου, συχνά η απογευματινή ή βραδινή αποχώρηση από το χώρο εργασίας παίρνει χαρακτήρα καλά οργανωμένης «αστυνομικής» επιχείρησης, προκειμένου να προστατευτούν από τα κυκλώματα των παρανόμων που λειτουργούν ανεξέλεγκτα. Αποδίδουν την έλλειψη αποτελεσματικής αστυνόμευσης στη διοικητική αποσύνθεση του Δημοσίου ή και στη συμμετοχή ενός τμήματος της ΕΛ.ΑΣ. στα κυκλώματα των παρανόμων, με το αζημίωτο. Κατά την άποψή τους, η επιδείνωση του οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος καθιστά προβληματική ακόμα και τη λειτουργία των περιπτέρων. Οι περιπτεριούχοι έχουν να αντιμετωπίσουν από τα κυκλώματα του παρεμπορίου που διαθέτουν αφορολόγητα τσιγάρα μέχρι τις συχνές επιδρομές διάφορων παρανόμων στο εμπόρευμά τους.
Είναι τέτοια η απογοήτευση των επαγγελματιών και των μικρομεσαίων με την κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο της πρωτεύουσας, ώστε θεωρούν την πολιτική του μνημονίου το μικρότερο κακό από αυτά που καλούνται να αντιμετωπίσουν σε καθημερινή βάση. Εκτιμούν ότι ο δήμαρχος Αθηναίων θα μπορούσε να πάρει πρωτοβουλία για την αναβάθμιση της περιοχής, ενώ δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στο κράτος, που έχουν τις περισσότερες αρμοδιότητες για την ανάπλαση περιοχών του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.
Η επικοινωνία ενός υποψηφίου με τους πολίτες είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολη, εφόσον οι περισσότεροι αισθάνονται την ανάγκη να καταγγείλουν τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και την έλλειψη αξιοπιστίας που χαρακτηρίζει το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Η αναγνωρισιμότητα που μου έχει εξασφαλίσει η παρουσία μου στα ΜΜΕ για δεκαετίες ολόκληρες λειτουργεί σαν επικοινωνιακή, πολιτική ασπίδα προστασίας, δεν σημαίνει όμως ότι αυτοί που είναι πρόθυμοι να ακούσουν και να ανταλλάξουν απόψεις δεσμεύονται πολιτικά. Οι πολιτικές επιλογές είναι πολλές, η συμπεριφορά του εκλογικού σώματος χαρακτηρίζεται από μεγάλες και απότομες μεταβολές και η επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης κάνει πολλούς συμπολίτες μας να αμφιβάλλουν για τα πάντα, ακόμη και για τον εαυτό τους. Ελπίζω ότι το προεκλογικό πέρασμά μου από περιοχές της Α΄ Αθηνών θα ενισχύσει την πολιτική μου προσπάθεια και θα βελτιώσει την εκλογική προοπτική του ΛΑΟΣ. Προς το παρόν, το μόνο βέβαιο είναι ότι με έκανε σοφότερο από δημοσιογραφική και πολιτική άποψη.
Βρέθηκα αντιμέτωπος με ακραίες οικονομικές και κοινωνικές καταστάσεις, παρά το γεγονός ότι οι επισκέψεις που έκανα ήταν καλά οργανωμένες, με την έννοια ότι απέφευγα τις κακοτοπιές και είχα πάντα ισχυρή συνοδεία.
Απαισιοδοξία στη Βαρβάκειο
Στη Βαρβάκειο Αγορά χτυπάει η εμπορική, καταναλωτική καρδιά της πρωτεύουσας. Οι επαγγελματίες με τους οποίους ήρθα σε επαφή είναι προβληματισμένοι με την κατάσταση και την προοπτική της εθνικής οικονομίας και δηλώνουν θύματα μιας χωρίς προηγούμενο κοινωνικής διάλυσης.
Όλοι επιμένουν στην κάμψη της κατανάλωσης, που στέκεται εμπόδιο στην κερδοφορία των επιχειρήσεών τους. Αποδίδουν την κακή κατάσταση της αγοράς στην πτώση του εισοδήματος των περισσότερων πολιτών και στο φόβο μπροστά στα χειρότερα που είναι μπροστά μας. Θεωρούν επίσης ότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν σαν επαγγελματίες σε συνθήκες απόλυτης υποβάθμισης του κέντρου της πρωτεύουσας. Τα περισσότερα παράπονα που διατυπώνουν έχουν σχέση με την ανάπτυξη της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας λόγω της μαζικής παράνομης μετανάστευσης. Όπως μου είπε ένας κρεοπώλης με παρουσία δεκαετιών στη Βαρβάκειο Αγορά, έχει περιοριστεί η προσέλευση των γυναικών –οι οποίες παίρνουν και τις αποφάσεις σε ό,τι αφορά την κατανάλωση του νοικοκυριού– επειδή δεν αισθάνονται ασφαλείς σε ένα περιβάλλον όπου «θριαμβεύουν» οι τσαντάκηδες και οι πορτοφολάδες.
Οι περισσότεροι επαγγελματίες της Βαρβακείου τα έχουν και με τους «επαγγελματίες του συνδικαλισμού». Τους κατηγορούν ότι με τις συνεχείς κινητοποιήσεις, οι οποίες πραγματοποιούνται πλέον και τα Σάββατα, απομακρύνουν τον κόσμο από το κέντρο και εμποδίζουν τη λειτουργία της αγοράς.
Η προεκλογική επίσκεψή μου στη Βαρβάκειο, την Πέμπτη το πρωί, συνέπεσε χρονικά με την επίθεση του εκπροσώπου Τύπου της Χρυσής Αυγής κ. Κασιδιάρη κατά της κ. Δούρου του ΣΥΡΙΖΑ και της κ. Κανέλλη του ΚΚΕ κατά τη διάρκεια της εκπομπής του κ. Παπαδάκη στον ΑΝΤ1. Μου προκάλεσε εντύπωση ότι δεν ήταν λίγοι εκείνοι οι οποίοι αντιμετώπισαν με κατανόηση την έκρηξη βίας που εκδηλώθηκε από την πλευρά του κ. Κασιδιάρη. Η οικονομική και κοινωνική κρίση κάνει πολλούς συμπολίτες μας να ανέχονται φασίζουσες συμπεριφορές. Τέτοια φαινόμενα δεν αντιμετωπίζονται με φραστικές καταδίκες και επίδειξη δημοκρατικότητας ή πολιτικού καθωσπρεπισμού, αλλά με αλλαγή κυβερνητικής πολιτικής, ώστε να αμβλυνθούν οι ακραίες κοινωνικές καταστάσεις που οδηγούν στην ανάπτυξη ή και στην επιβράβευση ακραίων πολιτικών και κοινωνικών συμπεριφορών.
Φωκίωνος Νέγρη: Πτώση τζίρου και παραβατικότητα
Το προεκλογικό μου πέρασμα από τη Φωκίωνος Νέγρη ανέδειξε κι αυτό τη σύνδεση της κοινωνικής διάλυσης και της οικονομικής κρίσης. Οι καταστηματάρχες με τους οποίους μίλησα απέδωσαν την πτώση του τζίρου που δοκιμάζει τις αντοχές των επιχειρήσεών τους στην εισοδηματική λιτότητα, αλλά και στη μεγάλη αύξηση της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας στην περιοχή. Το μεσημέρι οι παραγγελίες είναι περιορισμένες λόγω των οικονομικών δυσκολιών και το βράδυ η καταναλωτική συμπεριφορά προσδιορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την ανασφάλεια που νιώθουν οι περαστικοί λόγω της δραστηριοποίησης οργανωμένων κυκλωμάτων παρανόμων.
Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι χρειάζονται ολοκληρωμένες παρεμβάσεις στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα προκειμένου να επιχειρηθεί η σταθεροποίηση της κατάστασης και στη συνέχεια η έξοδος από την κρίση. Οι επαγγελματίες που επένδυσαν στην περιοχή στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας αισθάνονται εγκλωβισμένοι από το αρνητικό κοινωνικό και επιχειρηματικό περιβάλλον, ενώ οι πιο παλιοί προειδοποιούν ότι η απουσία κυβερνητικής, κρατικής πολιτικής σε ζητήματα όπως η παράνομη μετανάστευση και η αντιμετώπιση της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας οδηγεί στην κοινωνική αποσύνθεση και τη δραματική υποβάθμιση μιας περιοχής που άλλοτε ήταν σημείο κοινωνικής και επαγγελματικής αναφοράς για τους κατοίκους της πρωτεύουσας.
Σε συνθήκες μεγάλης πολιτικής και κοινωνικής πίεσης οι συμπολίτες μας αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο. Άλλοι θέλουν να έχουν οι πολιτικοί άμεση επαφή με το λαό στις γειτονιές και στους χώρους εργασίας, άλλοι δεν θέλουν να έχουν σχέση με πολιτικούς ή υποψήφιους πολιτικούς, ενώ υπερβολικές είναι σε αρκετές περιπτώσεις οι τοποθετήσεις τους για τα κόμματα και το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του. Εντύπωση προκαλεί και η προσπάθεια να ερμηνευτεί η πολιτική πραγματικότητα στη βάση σύνθετων θεωριών, αρκετές από τις οποίες έχουν τονισμένη τη συνωμοτική διάσταση. Σε γενικές γραμμές, ο κόσμος νιώθει αβοήθητος, επειδή τον ξεπερνούν τα καθημερινά προβλήματα και δεν έχει εμπιστοσύνη στο πολιτικό και το διοικητικό σύστημα.
Τα στενά γύρω από τη Φωκίωνος Νέγρη έχουν μια εικόνα μεγάλης υποβάθμισης και υψηλής επικινδυνότητας. Δεν υπάρχει η στοιχειώδης κοινωνική συνοχή και η αγωνία των Ελλήνων ενώνεται με την απελπισία νόμιμων και παράνομων μεταναστών, για να δημιουργήσουν ένα εκρηκτικό, από κοινωνική και πολιτική άποψη, μείγμα.
Τα τελευταία οχυρά της οδού Πειραιώς
Στο τμήμα της οδού Πειραιώς που είναι κοντά στην πλατεία Ομονοίας ήρθα σε επαφή με τους επαγγελματίες και τους μικρομεσαίους που δίνουν μια δύσκολη μάχη οικονομικής επιβίωσης.
Περιστοιχίζονται από παράνομους μετανάστες, πανίσχυρα κυκλώματα παρεμπορίου, κλεπταποδόχους με μεγάλη οικονομική επιφάνεια, και δίνουν καθημερινά μάχη με την παραβατικότητα και την εγκληματικότητα. Όπως μου τόνισαν οι συνομιλητές μου, συχνά η απογευματινή ή βραδινή αποχώρηση από το χώρο εργασίας παίρνει χαρακτήρα καλά οργανωμένης «αστυνομικής» επιχείρησης, προκειμένου να προστατευτούν από τα κυκλώματα των παρανόμων που λειτουργούν ανεξέλεγκτα. Αποδίδουν την έλλειψη αποτελεσματικής αστυνόμευσης στη διοικητική αποσύνθεση του Δημοσίου ή και στη συμμετοχή ενός τμήματος της ΕΛ.ΑΣ. στα κυκλώματα των παρανόμων, με το αζημίωτο. Κατά την άποψή τους, η επιδείνωση του οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος καθιστά προβληματική ακόμα και τη λειτουργία των περιπτέρων. Οι περιπτεριούχοι έχουν να αντιμετωπίσουν από τα κυκλώματα του παρεμπορίου που διαθέτουν αφορολόγητα τσιγάρα μέχρι τις συχνές επιδρομές διάφορων παρανόμων στο εμπόρευμά τους.
Είναι τέτοια η απογοήτευση των επαγγελματιών και των μικρομεσαίων με την κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο της πρωτεύουσας, ώστε θεωρούν την πολιτική του μνημονίου το μικρότερο κακό από αυτά που καλούνται να αντιμετωπίσουν σε καθημερινή βάση. Εκτιμούν ότι ο δήμαρχος Αθηναίων θα μπορούσε να πάρει πρωτοβουλία για την αναβάθμιση της περιοχής, ενώ δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στο κράτος, που έχουν τις περισσότερες αρμοδιότητες για την ανάπλαση περιοχών του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.
Η επικοινωνία ενός υποψηφίου με τους πολίτες είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολη, εφόσον οι περισσότεροι αισθάνονται την ανάγκη να καταγγείλουν τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και την έλλειψη αξιοπιστίας που χαρακτηρίζει το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Η αναγνωρισιμότητα που μου έχει εξασφαλίσει η παρουσία μου στα ΜΜΕ για δεκαετίες ολόκληρες λειτουργεί σαν επικοινωνιακή, πολιτική ασπίδα προστασίας, δεν σημαίνει όμως ότι αυτοί που είναι πρόθυμοι να ακούσουν και να ανταλλάξουν απόψεις δεσμεύονται πολιτικά. Οι πολιτικές επιλογές είναι πολλές, η συμπεριφορά του εκλογικού σώματος χαρακτηρίζεται από μεγάλες και απότομες μεταβολές και η επιδείνωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης κάνει πολλούς συμπολίτες μας να αμφιβάλλουν για τα πάντα, ακόμη και για τον εαυτό τους. Ελπίζω ότι το προεκλογικό πέρασμά μου από περιοχές της Α΄ Αθηνών θα ενισχύσει την πολιτική μου προσπάθεια και θα βελτιώσει την εκλογική προοπτική του ΛΑΟΣ. Προς το παρόν, το μόνο βέβαιο είναι ότι με έκανε σοφότερο από δημοσιογραφική και πολιτική άποψη.
Stratfor & JSSNews: "Έρχονται εξεγέρσεις σε Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία" - "Η Ρωσία έτοιμη..."
| Stratfor & JSSNews: "Έρχονται εξεγέρσεις σε Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία" - "Η Ρωσία έτοιμη..." |
Mείζονα γεωστρατηγική αναταραχή σε όλη την Ευρώπη βλέπουν πλέον με όλο και μεγαλύτερη σαφήνεα αμερικανικά think tanks, ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που σαρώνει την ευρωζώνη. Όπως αναφέρει ο Jonathan-Simon Sellem στο JSSNews, αλλά και το ίδιο το Stratfor.
"Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί δεν θα το ομολογήσουν ανοιχτά, αλλά φοβούνται ότι η δεινή οικονομική κατάσταση σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ισπανία θα μπορούσε να οδηγήσει σε εσωτερικές επαναστάσεις οι οποίες εύκολα θα εξάγονταν.
Η Ισπανία δεν έχει ανάγκη μόνο από 100 δισεκατομμύρια για να σώσει τις τράπεζές της, πρέπει επίσης να τροφοδοτήσει τις περιφερειακές κυβερνήσεις της, οι οποίες πρέπει να αναχρηματοδοτήσουν χρέος 36 δισεκατομμυρίων μέχρι το τέλος του 2012.
Εξάλλου, η Ισπανία δεν αποτελεί η χειρότερη ανησυχία για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ιταλία πρέπει να αναχρηματοδοτήσει 200 δισεκατομμύρια αργότερα αυτό το έτος. Που θα τα βρει;".
Ας δούμε τα βασικά σημεία των αναλύσεων των παραπάνω, τα οποία βέβαια καταλήγουν στα ίδια συμπεράσματα:
-Η Ευρώπη κινδυνεύει από σοβαρά εσωτερικά προβλήματα ασφάλειας λόγω των λαϊκών μαζών που περιθωριοποιούνται από την οικονομική κρίση σε Ελλάδα, Ισπανία, Ιταλία. Μετά θα έρθει και η σειρά της Γαλλίας.
-Η Ελλάδα αν κατρακυλήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις θα παρασύρει και την Κύπρο που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη μαζί της
-Η Ισπανία δεν σώζεται, αλλά το πρόβλημα αναχρηματοδότησης της Ιταλίας είναι πολύ μεγαλύτερο
-Η Ρωσία θα μπορούσε να αξιοποιήσει την εσωτερική κατάρρευση σε Ελλάδα και Κύπρο για να τις ελέγξει στρατηγικά μαζί με τα ενεργειακά αποθέματα που έχουν.
Ας δούμε και τα σημαντικότερα σημεία των αναλύσεων:.- "Σε δύο εβδομάδες, οι Έλληνες θα πάνε πάλι στις κάλπες. Η άκρα αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται πρώτος στις δημοσκοπήσεις. Τους τελευταίους μήνες, η βία χτύπησε τους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Άνθρωποι σε απόγνωση αυτοκτονούν δημόσια, υπενθυμίζοντας στους Ευρωπαίους ηγέτες ότι η λεγόμενη αραβική άνοιξη, που ανέτρεψε πολλά αραβικά καθεστώτα, ξεκίνησε με την αυτοθυσία ενός πλανόδιου πωλητή στην Τυνησία".
-"Αργότερα αυτό το μήνα, η Ελλάδα θα χρειαστεί 5,2 δισ. € σε κεφάλαια διάσωσης από άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε αντάλλαγμα, οι Έλληνες πρέπει να περάσουν 14,5 δισεκατομμύρια € σε μέτρα λιτότητας. Ποια κυβερνηση είναι ικανή μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον να πάρει τέτοια μέτρα χωρίς να κινδυνέψει με επανάσταση; Εάν ο θυμός και η απογοήτευση συνεχίζουν να αυξάνονται στην Ελλάδα, η χώρα θα μπορούσε να κατρακυλήσει στο χάος".
- "Ένα χάος που θα μπορούσε να συμπαρασύρει και την Κύπρο, όπου η κατάσταση είναι εξίσου ασταθής λόγω του ότι η Κύπρος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την οικονομία της Ελλάδας. Μια κατάρρευση της Ελλάδας θα παρέσυρε τη Κύπρο μαζί της αφού ενώ η Ρωσία διέσωσε τον δημοσιονομικό τομέα με το δάνειο των 3 δισ. ευρώ οι τράπεζές της μετά το "κούρεμα" του ελληνικού χρέους αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα.
-"Και αν η ΕΕ δεν παρέχει τα χρήματα, άλλοι θα μπορούσαν: Τον Δεκέμβριο του 2012, η Ρωσία είχε ήδη παράσχει ένα διμερές δάνειο 3 δισ. ευρώ. Η Ρωσία είναι σίγουρα σε θέση να διασώσει τη Κύπρο. Οι Ρώσοι, όμως, είναι πιθανό να θέλουν κάτι σε αντάλλαγμα.
Αν παρέμβει η Ρωσία, που μπορεί να νιώσει ότι κλονίζεται η θέση της στην Συρία η στρατηγική κατάσταση σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο θα μπορούσε να αλλάξει, αφού θα θελήσει να αποκτήσει στρατηγικές προσβάσεις σε μια κατεστραμμένη Ελλάδα και μια βυθισμένη Κύπρο".
-"Αλλά η Ελλάδα και η Κύπρος είναι πολύ μικρά ψάρια σε σύγκριση με την Ισπανία. O ισπανικός τραπεζικός τομέας είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης. H Bankia, τρίτη μεγαλύτερη τράπεζα της Ισπανίας, έχει επείγουσα ανάγκη διάσωσης από την ισπανική κυβέρνηση (21 δις. ευρώ). Η Bankia, ένα κρατικό ίδρυμα που χτίστηκε πέρυσι στα ερείπια επτά περιφερειακών τραπεζών που δεν μπορούσαν πλέον να καλύψουν τις τεράστιες απώλειες του κραχ των ισπανικών ακινήτων, βρίσκεται ουσιαστικά σε πτώχευση. Για να μπορέσει να σώσει όλες τις ισπανικές τράπεζες, η ήδη υπερχρεωμένη κυβέρνηση της Μαδρίτης χρειάζεται τουλάχιστον 90 δισ. ευρώ. (σ.σ. τελικά παίρνει 100).
Την ίδια ώρα, η ανεργία των νέων είναι πάνω από το 50%, η ισπανική νέα γενιά δεν έχει καμία δυνατότητα, κανένα μέλλον. Δεν έχουν τίποτα να χάσουν και ως εκ τούτου μπορεί εύκολα να πεισθούν ότι η επανάσταση εναντίον αυτού του πολιτικού συστήματος είναι μια λύση. Πρόκειται για μια πολιτικά επικίνδυνη κατάσταση, που θα έπρεπε να λάβουν υπόψη οι ΗΠΑ. Όλες οι χώρες της Νότιας Ευρώπης θα μπορούσαν σύντομα να βρεθούν σε θύελλα".
- "Εάν η Ισπανία πηγαίνει στον υπόνομο, η Ιταλία θα ακολουθήσει. Οι δεσμοί Iσπανίας με την Ιταλία σημαίνουν ότι και αυτή θα πέσει μαζί της. Αν η Ιταλία, η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ πέσει, η Γαλλία είναι πιθανό να την ακολουθήσει. Οι Ευρωπαίοι ετοιμάζονται για την καταστροφή".
- "Από μια τέτοια καταστροφή είναι βέβαιο ότι το Κρεμλίνο δεν θα χάσει αυτή την ευκαιρία.Ήδη το περασμένο έτος, ο Ρώσος Αναπληρωτής Πρωθυπουργός Arkady Dvorkovich είχε δηλώσει ότι η Ρωσία είναι έτοιμη να δανείσει χρήματα και να προσφέρει την εμπειρογνωμοσύνη της για την επίλυση της ευρωπαϊκής κρίσης. Προσέφερε «τόσο να συμβουλεύσει όσο και να συμβάλει στη σταθερότητα στην Ευρώπη με τα δικά μας οικονομικά αποθέματα».
Τον περασμένο Ιανουάριο, ο Dvorkovich δήλωσε ότι «η επιβίωση του ευρώ είναι μια πρώτης σημασίας ανησυχία για τη Ρωσία». Τον περασμένο μήνα, δήλωσε ότι η Ρωσία επιθυμεί «η Ελλάδα να παραμένει στη ζώνη του ευρώ».
Η Ρωσία έχει, χωρίς αμφιβολία, στρατηγικά συμφέροντα να συνδέσει με την οικονομική υποστήριξη της. Πολλοί θα χάσουν από την κρίση του ευρώ, αλλά η Ρωσία δεν θα είναι μεταξύ των χαμένων".
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Καλωσορίζουν την Ισπανία στο "κλαμπ των χρεοκοπημένων"...
Καλωσορίζουν την Ισπανία στο "κλαμπ των χρεοκοπημένων"...
Παριστάνουν ότι έτσι θα ησυχάσουν οι αγορές; Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και ο επίτροπος για τις οικονομικές νομισματικές υποθέσεις Όλι Ρεν με κοινή ανακοίνωσή τους καλωσορίζουν την απόφαση της Ισπανίας να ζητήσει οικονομική βοήθεια για τράπεζες, τονίζοντας πως είναι έτοιμοι να προχωρήσουν ομαλά με τις απαραίτητες εκτιμήσεις και να προτείνουν τις προϋποθέσεις που θα τεθούν.
«Με αυτή την εκτενή αναδιάρθρωση του τραπεζικού κλάδου είμαστε βέβαιοι πως η Ισπανία θα ανακτήσει σταδιακά την εμπιστοσύνη των επενδυτών και όσων συμμετέχουν στις αγορές,» αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους.
Την ίδια ώρα και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ καλωσόρισε την κίνηση της Ισπανίας για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τη δέσμευση των Ευρωπαίων εταίρων της για την παροχή στήριξης.
Όπως μεταδίδει το Dow Jones Newswires, ο Γκάιτνερ σε ανακοίνωσή του σημειώνει πως τα παραπάνω είναι σημαντικά για την υγεία της ισπανικής οικονομίας και αποτελούν γερά βήματα προς τη χρηματοπιστωτική ένωση, η οποία είναι απαραίτητη για την αντοχή της Ευρωζώνης.
«Χαιρετίζουμε τα μέτρα που έλαβε η Ισπανία για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού της συστήματος και τη δέσμευση των ευρωπαίων εταίρων της να της προσφέρουν στήριξη», σημειώνει ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ σε γραπτή του δήλωση.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Παριστάνουν ότι έτσι θα ησυχάσουν οι αγορές; Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και ο επίτροπος για τις οικονομικές νομισματικές υποθέσεις Όλι Ρεν με κοινή ανακοίνωσή τους καλωσορίζουν την απόφαση της Ισπανίας να ζητήσει οικονομική βοήθεια για τράπεζες, τονίζοντας πως είναι έτοιμοι να προχωρήσουν ομαλά με τις απαραίτητες εκτιμήσεις και να προτείνουν τις προϋποθέσεις που θα τεθούν.
«Με αυτή την εκτενή αναδιάρθρωση του τραπεζικού κλάδου είμαστε βέβαιοι πως η Ισπανία θα ανακτήσει σταδιακά την εμπιστοσύνη των επενδυτών και όσων συμμετέχουν στις αγορές,» αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους.
Την ίδια ώρα και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ καλωσόρισε την κίνηση της Ισπανίας για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τη δέσμευση των Ευρωπαίων εταίρων της για την παροχή στήριξης.
Όπως μεταδίδει το Dow Jones Newswires, ο Γκάιτνερ σε ανακοίνωσή του σημειώνει πως τα παραπάνω είναι σημαντικά για την υγεία της ισπανικής οικονομίας και αποτελούν γερά βήματα προς τη χρηματοπιστωτική ένωση, η οποία είναι απαραίτητη για την αντοχή της Ευρωζώνης.
«Χαιρετίζουμε τα μέτρα που έλαβε η Ισπανία για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού της συστήματος και τη δέσμευση των ευρωπαίων εταίρων της να της προσφέρουν στήριξη», σημειώνει ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ σε γραπτή του δήλωση.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Συνέντευξη Ν.Μιχαλολιάκου: "Προσφέρουν τούρκικα σίριαλ στον λαό αγνοώντας τον Αττίλα" (video)
Συνέντευξη Ν.Μιχαλολιάκου: "Προσφέρουν τούρκικα σίριαλ στον λαό αγνοώντας τον Αττίλα" (video)
«Θα ξεκινήσω με μία ρήση. Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι. Ανήγαγαν σε μείζον εθνικό θέμα ένα ατυχές περιστατικό σε ένα τηλεοπτικό στούντιο. Αυτή είναι μία εκδοχή εικονικής πραγματικότητας, της virtual reality όπως λέγεται με την οποία θέλουν να βαυκαλίζουν τον ελληνικό λαό προσφέροντας άρτον και θεάματα, μόνο που ο άρτος έχει τελειώσει και προσφέρουν μόνο θεάματα. Αυτό το οποίο παρουσιάζουν τα ελληνικά κανάλια και προβάλλουν κατά σύστημα τουρκικά σίριαλ, αγνοώντας τι υπήρξε ο Αττίλας είναι εκτός πραγματικότητας».
Ο επικεφαλής της Χρυσής Αυγής Νίκος Μιχαλολιάκος σχολιάζοντας την επίθεση Κασιδιάρη στη Λιάνα Κανέλλη και τη Ρένα Δούρου μίλησε στο Sigmalive, σε μια εφ όλης της ύλης συζήτηση, για τον ξυλοδαρμό της κ. Κανέλλη, για τη βία, τη χούντα, το φασιμό, τον ναζισμό, τον χιτλερισμό καθώς και για τις προσδοκίες του στις επερχόμενες εκλογές.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
"Ωφέλιμοι στην "τουρκική" μειονότητα"
| "Ωφέλιμοι στην "τουρκική" μειονότητα" |
Πρέπει να μας απαντήσουν στο ΣΥΡΙΖΑ και στο ΠΑΣΟΚ αν έχουν συνειδητοποιήσει ότι οι εκλογές στις οποίες συμμετέχουν είναι για το Ελληνικό Κοινοβούλιο, γιατί με βάση τα λεγόμενα κάποιων υποψηφίων τους μάλλον πρόκειται για την επιλογή πρέσβεων γειτονικής χώρας και δη της Τουρκίας. Μόνο που τους πρέσβεις τους πληρώνει το τουρκικό Δημόσιο ενώ τους Έλληνες βουλευτές (ανεξαρτήτως θρησκεύματος) τους πληρώνει το ελληνικό Δημόσιο για να προασπίζονται τα δικαιώμα΄τα μας και τα συμφέροντα τα δικά μας. Δείτε τι λέει το τουρκικό TRT και θα καταλάβετε:
Η Ελλάδα προχωρά σε νέες εκλογές.Ο στόχος των μελών της "τουρκικής μειονότητας" είναι η εκλογή τουλάχιστον τριών βουλευτών.Τα βλέμματα στράφηκαν στις 17 Ιουνίου οπότε θα διεξαχθούν οι εκλογές στην Ελλάδα η οποία αντιμετωπίζει ταυτόχρονα την οικονομική και πολιτική κρίση.Η "τουρκική" μειονότητα στη Δυτική Θράκη, παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον την πολιτική ατμόσφαιρα που θερμαίνεται στη χώρα.Οι "Τούρκοι" της Δυτικής Θράκης, σκοπεύουν να επαναλάβουν την επιτυχία που απέκτησαν στις εκλογές της 6ης Μαΐου μετά από 16 χρόνια.
Ο υποψήφιος βουλευτής από τον ΣΥΡΙΖΑ στο νομό Ροδόπης, Ayhan Karayusuf δήλωσε τα παρακάτω: «Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα που απέκτησε την μεγαλύτερη επιτυχία. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι πια ένα μικρό κόμμα που παίρνει μέρος στην αντιπολίτευση. Είμαστε τώρα ένα κόμμα που ετοιμάζεται να σχηματίσει κυβέρνηση και που είναι έτοιμο να αλλάξει ορισμένα πράγματα στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτό, νομίζω ότι η άνοδος του κόμματος σε όλη την Ελλάδα, θα συνεχιστεί και στην περιφέρεια της "τουρκικής" μειονότητας».
Ενώ ο επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ στο νόμο Ξάνθης, Hüseyin Zeybek, σημείωσε τα εξής: «Διευρύναμε το στόχο μας. Ο στόχος μας είναι η εξουσία. Πιστεύω ότι η ύπαρξή μας στο κυβερνητικό κόμμα, θα είναι πιο ωφέλιμο για την "τουρκική μειονότητα". Ελπίζουμε να ζήσουμε την επανάληψη των εκλογών της 6ης Μαΐου και οι τρεις φίλοι να μπούμε στην ελληνική βουλή».
Οι οικονομικές δυσκολίες αποτελούν το κύριο θέμα στην ατζέντα της "τουρκικής μειονότητας".Ο Ahmet Hacı Osman ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ στη Ροδόπη, δήλωσε τα παρακάτω:
«Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα περνά μια δύσκολη οικονομική περίοδο αλλά η "τουρκική" μειονότητα μάχεται με σοβαρότερα οικονομικά προβλήματα. Πρέπει να πραγματοποιηθούν εργασίες μετά από τις 17 Ιουνίου για την ανεύρεση λύσεων για τα προβλήματα των "Τούρκων" της Δυτικής Θράκης. Πρέπει να δοθεί ένας μεγάλος αγώνας».Τρεις "Τούρκοι" υποψήφιοι στο νομό Ροδόπης και ένας στον νομό Ξάνθης, θα είναι επικεφαλής των ψηφοδελτίων στις εκλογές της 17ης Ιουνίου.
Όπως είδατε υπάρχει αναφορά μόνο σε "τουρκική" μειονότητα και σε Τούρκους της Δυτ.Θράκης αγνοώντας παντελώς τη συνθήκη της Λωζάνης. Προφανώς οι ΈΛΛΗΝΕΣ υποψήφιοι βουλευτές μουσουλμανικού θρησκεύματος γνωρίζουν άλλες συμφωνίες και τη συγκεκριμένη δε την θυμούνται καν.Η ευθύνη όμως βρίσκεται στα κόμματα που τους εκλέγουν.Για όποιον έχει απορία στη φωτό είναι ο κ. Χατζηοσμάν που κρατάει την ομπρέλα στον Τούρκο πρέσβη.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
9 Ιουνίου 2012
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΛΑΣΤΙΚ - Προς το ευρω-απόσπασμα η Ισπανία
 | |
Πορεία εξανδραποδισμού. Το Βερολίνο σπρώχνει τη Μαδρίτη σε καθεστώς Μνημονίου
Προς το ευρω-απόσπασμα η Ισπανία
8/6/2012
Η δεξιά κυβέρνηση Ραχόι προσπαθεί να αποφύγει την οικτρή τύχη της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας
Απεγνωσμένη μάχη δίνει η δεξιά ισπανική κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι για να αποφύγει έστω και την υστάτη των στιγμών την υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς Μνημονίου, πράγμα που απαιτεί η Γερμανία. Η αυξανόμενη απειλή κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος της Ισπανίας έχει φέρει σε αδιέξοδο τη Μαδρίτη. Βλέποντας τα ολέθρια οικονομικά αποτελέσματα της πολιτικής των μνημονίων στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία, αλλά και την καταρράκωση της εθνικής κυριαρχίας των κρατών αυτών που συνεπέφερε η μνημονιακή πολιτική, ο Ραχόι προσπαθεί πάση θυσία να αποφύγει την ταπείνωση της Ισπανίας.
Εχοντας εκλεγεί μόλις προ εξαμήνου και γνωρίζοντας ότι η υπαγωγή σε καθεστώς Μνημονίου σηματοδοτεί και την πολιτική αυτοκτονία του, ο Ισπανός πρωθυπουργός προσπαθεί να σφυρηλατήσει συμμαχία με τον άρτι νεοεκλεγέντα Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ για να αποφύγει το μοιραίο.
Το Βερολίνο όμως πιέζει ασφυκτικά τη Μαδρίτη και θέλει να την οδηγήσει σε καθεστώς Μνημονίου πριν από τις 30 Ιουνίου, αν είναι δυνατόν. Ο εκπρόσωπος της καγκελαρίας Στέφαν Ζάιμπερτ, ο επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών και στενός συνεργάτης της καγκελαρίου Φόλκερ Κάουντερ, ο γενικός διευθυντής της Ενωσης Γερμανικών Τραπεζών Μίκαελ Κέμερ και άλλοι συγκαταλέγονται μεταξύ αυτών που τα τελευταία 24ωρα καλούν δημοσίως την Ισπανία να προσφύγει στον ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (EFSF) - να μπει δηλαδή υπό καθεστώς Μνημονίου.
«Γιατί αλήθεια αρνείται η Ισπανία τη στήριξη του ΔΝΤ και της ΕΕ;», αναρωτιόταν υποκριτικά ο εκ των πέντε συνδιευθυντών της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» Χόλγκερ Στέλντσνερ και πρόσθετε σαρκαστικά: «Διστάζει η κυβέρνηση της Μαδρίτης εξαιτίας των συνδεόμενων με τη βοήθεια υποχρεώσεων; Αυτές δεν θα έπρεπε να φοβίζουν την Ισπανία, αν είχε μεταρρυθμίσει την αγορά εργασίας τόσο υποδειγματικά όσο επαινείται από όλες τις πλευρές».
Η γαλλική «Λε Μοντ» ήταν χθες εμφανώς αναστατωμένη. «Επίκειται η βοήθεια της Ευρωζώνης στη Μαδρίτη - Εναντίον της γνώμης των εταίρων της, η Γερμανία θέλει να επιβάλει ένα τεράστιο πρόγραμμα λιτότητας στην Ισπανία» έγραφε στους τίτλους ολοσέλιδης ανάλυσής της. «Η κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι δεν έχει ζητήσει ακόμη καμιά βοήθεια, αλλά οι προετοιμασίες επιταχύνονται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ενα σχέδιο βοήθειας προς τις ισπανικές τράπεζες έχει όλες τις πιθανότητες να ενεργοποιηθεί ήδη πριν από το τέλος του μηνός, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας», έγραφε στην αρχή του άρθρου της η «Λε Μοντ».
Πόσα χρήματα χρειάζεται όμως η Ισπανία για να σώσει τις τράπεζές της; Τα αναφερόμενα ποσά διαφέρουν τρομερά.Τον Δεκέμβριο του 2011, οι ευρωπαϊκές τραπεζικές αρχές υπολόγιζαν σε λιγότερα από 27 δισεκατομμύρια ευρώ τις ανάγκες επανακεφαλαιοποίησης των ισπανικών τραπεζών. Αποδείχθηκε ήδη ότι επρόκειτο περί φαιδρών υπολογισμών. Μόνο για τη διάσωση της Μπάνκια, της τρίτης σε μέγεθος τράπεζας της Ισπανίας, απαιτούνται συνολικά 23 δισεκατομμύρια ευρώ!
Τώρα η ίδια η κυβέρνηση Ραχόι λέει ότι θα χρειαστούν πάνω από 50 δισεκατομμύρια για να σωθεί το ισπανικό τραπεζικό σύστημα. Ούτε αυτός ο αριθμός όμως φαίνεται αξιόπιστος. Οπως ανέφερε το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ», οι ειδικοί κρατικοί υπάλληλοι του Βερολίνου ανεβάζουν το ποσό αυτό στα... 90 δισεκατομμύρια ευρώ!
Υπάρχουν όμως και χειρότερα. Πολύ χειρότερα, όπως διαπιστώνει κανείς διαβάζοντας τη «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε», η οποία αναφέρεται σε σχετική μελέτη της διεθνούς ένωσης τραπεζών, του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου (IIF), του γνωστού μας πλέον Τσαρλς Νταλάρα.
Το IIF, λοιπόν, το οποίο είναι ίσως και το καταλληλότερο όργανο γύρω από το θέμα, εκτοξεύει το συνολικό κόστος διάσωσης των ισπανικών τραπεζών στο αστρονομικό ύψος των... 218 έως 260 δισεκατομμυρίων ευρώ!!! Οι αναλυτές του τραπεζικού αυτού οργανισμού, μάλιστα, θεωρούν πιθανότερο το χειρότερο σενάριο, αυτό δηλαδή του κόστους των 260 δισεκατομμυρίων.
ΟΙ ΙΣΠΑΝΟΙ
Χρωστούν 700 δισ. σε ξένες τράπεζες
Χρωστούν 700 δισ. σε ξένες τράπεζες
Τεράστιο είναι το χρέος του ισπανικού κράτους, αλλά και των ισπανικών επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα σε ξένες τράπεζες. Βάσει στοιχείων που δημοσίευσε η γαλλική «Λε Μοντ», κράτος και ιδιώτες της Ισπανίας χρωστούν συνολικά 694,1 δισ. ευρώ. Εξ αυτών τα 515,4 τα οφείλουν σε ευρωπαϊκές τράπεζες και τα 178,7 δισ. ευρώ σε τράπεζες εκτός Ευρώπης. Τα 146,1 δισ. τα οφείλουν σε γερμανικές τράπεζες, τα 115,2 σε γαλλικές, τα 86,3 δισ. σε βρετανικές και τα 67,9 σε ολλανδικές. Σε περίπτωση πάντως χρεοκοπίας της Ισπανίας τρομερή ζημιά θα πάθουν οι τράπεζες της... Τουρκίας (!), στις οποίες οι Ισπανοί χρωστούν το απίστευτο ποσό των 104 δισ. ευρώ, πολύ λιγότερα από όσα οφείλονται σε αμερικάνικες (46,4 δισ.) ή ιαπωνικές (21,7) τράπεζες.
Η ΒΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΕΝ ΕΝΟΧΛΕΙ!
Επίθεση ατόμων από το αντιφασιστικό συλλαλητήριο σε περίπτερο του ΛΑΟΣ
Μικροζημιές στο περίπτερο του ΛΑΟΣ προκάλεσε πριν από λίγο ομάδα ατόμων με ρόπαλα και κράνη, την ώρα που σε εξέλιξη βρισκόταν το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας.
Το περίπτερο βρίσκεται στη γωνία των οδών Βουκουρεστίου και Σταδίου, ενώ προς το παρόν δεν σημειώθηκαν άλλα επεισόδια. Η πορεία ολοκληρώθηκε λίγο νωρίτερα.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Μικροζημιές στο περίπτερο του ΛΑΟΣ προκάλεσε πριν από λίγο ομάδα ατόμων με ρόπαλα και κράνη, την ώρα που σε εξέλιξη βρισκόταν το αντιφασιστικό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας.
Το περίπτερο βρίσκεται στη γωνία των οδών Βουκουρεστίου και Σταδίου, ενώ προς το παρόν δεν σημειώθηκαν άλλα επεισόδια. Η πορεία ολοκληρώθηκε λίγο νωρίτερα.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Επίθεση των Τούρκων κατά Ν. Μιχαλολιάκου
| Επίθεση των Τούρκων κατά Ν. Μιχαλολιάκου |
Επίθεση του τουρκικού Τύπου κατά του γ.γ. της Χρυσής Αυγής Νίκου Μιχαλολιάκου για την φράση του για τις χαμένες πατρίδες και την Κωνσταντινούπολη από τον τουρκικό Τύπο. Συγκεκριμένα τον χαρακτηρίζουν «Έλληνα φύρερ».
«Το προσωνύμιο του Μιχαλολιάκου είναι Φύρερ... και παραπέμπει στον Χίτλερ σχολιάζει χαρακτηριστικά η εφημερίδα «Χουριέτ» που δεν μπορεί να χωνέψει πως μετά από τόσα χρόνια εμφανίστηκε κάποιος Έλληνας πολιτικός να μιλήσει πάλι για την Μεγάλη Ιδέα.
«Το προσωνύμιο του Μιχαλολιάκου είναι Φύρερ... και παραπέμπει στον Χίτλερ σχολιάζει χαρακτηριστικά η εφημερίδα «Χουριέτ» που δεν μπορεί να χωνέψει πως μετά από τόσα χρόνια εμφανίστηκε κάποιος Έλληνας πολιτικός να μιλήσει πάλι για την Μεγάλη Ιδέα.
«Δεν λέω πως πρέπει να πολεμήσουμε με τους Τούρκους, αλλά μην ξεχνάμε πως το εβραϊκό έθνος ίδρυσε το κράτος του στα αρχαία του εδάφη το 1948, άρα κι εμείς μπορούμε με την βοήθεια του Θεού να έχουμε προσδοκίες» γράφει ο τουρκικός Τύπος για τα όσα είπε χθες στον Πϋργο (τεράστια συγκέντρωση).
Ο κ. Μιχαλολιάκος συνέχισε μάλιστα λέγοντας πως «οι καρδιές μας είναι με την Βασσιλίδα Πόλη. Ζήτω ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος».
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
