Ωραιοποιούν το Δ.Ν.Τ.

ΤΑ ΝΕΑ online

Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

Πλασιέ

Του Γιώργου Χρ. Παπαχρήστου

ΟΣΟΙ ΑΠΟ την κυβέρνηση προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την εισβολή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στη χώρα, ότι τάχα μου είναι περίπου καλύτερο που μας έρχονται αυτοί να μας δανείσουν από το να μας δάνειζαν οι ευρωπαίου εταίροι, μάλλον κακή υπηρεσία προσφέρουν. Και στην κυβέρνησή τους και στον Πρωθυπουργό. Γιατί όταν αύριο αρχίσει το πογκρόμ των απολύσεων στο Δημόσιο, μπει για τα καλά το μαχαίρι στις δημόσιες δαπάνες, επιβληθούν τα ίδια μέτρα και στον ιδιωτικό τομέα, και γενικά ο πληθυσμός νιώσει στο πετσί του την άγρια λιτότητα, τότε δηλώσεις του είδους «μη δαιμονοποιείτε το ΔΝΤ» θα μοιάζουν περισσότερο με φτηνά επιχειρήματα πλανόδιου πλασιέ, παρά με σοβαρή πολιτική προσέγγιση στην πιο κρίσιμη φάση της κρίσης που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Και διερωτάται κανείς σε τι αποσκοπούν- πέραν του αυτονόητου να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια... 

Η κοινωνική αντίδρασις στην Αργεντινή

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΗ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΑΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΗ ΘΕΜΑ ΣΟΒΑΡΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ

-----------------------------------------------------

Να φύγουν όλοι!

Kυριακή, 18 Aπριλίου 2010

Του Σταθη Kαλυβα*

Que se vayan todos, que no quede ni uno solo: Να φύγουν όλοι, να μη μείνει ούτε ένας! Το σύνθημα αναφερόταν στους πολιτικούς και δόνησε την Αργεντινή στις 20 Δεκεμβρίου 2001, οδηγώντας σε παραίτηση τον πρόεδρο Fernando De la Rua, ο οποίος αναγκάστηκε να διαφύγει από το πολιορκημένο προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο.

Ισως το μέλλον μας να είναι το παρελθόν της Αργεντινής. Αλλωστε, ο συνδυασμός της διάχυτης αριστερίστικης κουλτούρας του πεζοδρομίου και της ανεπαρκούς ή άστοχης αστυνόμευσης τροφοδότησε θλιβερά επαναλαμβανόμενες ταραχές σε περιόδους ευημερίας. Φαίνεται μάλλον δύσκολο, επομένως, να τις αποφύγουμε σε εποχές βαθιάς οικονομικής ύφεσης. Τι θα συνέβαινε, όμως, την επομένη μιας υποθετικής κοινωνικής έκρηξης; Και τι θα είχε να μας πει το παράδειγμα της Αργεντινής;

Οπως είναι γνωστό, η Αργεντινή βρέθηκε στη δίνη μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης, που στη βάση της είχε ένα υπέρογκο χρέος, έχοντας προσδέσει το νόμισμά της στο δολάριο. Η κρίση αυτή οδήγησε στην κατάρρευση του τραπεζικού της συστήματος και το πάγωμα των καταθέσεων, πράγμα που έπληξε κυρίως την μεσαία τάξη η οποία είδε να χάνονται οι οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής. Οι διαδηλώσεις που ξέσπασαν ήταν μαζικές, είχαν σύμβολο την κατσαρόλα και οδήγησαν την κυβέρνηση στην ανακήρυξη καθεστώτος έκτακτης ανάγκης. Το αποτέλεσμα υπήρξε ακριβώς το αντίθετο από το επιδιωκόμενο. Οι ταραχές κατέληξαν σε μαζικές λεηλασίες με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, εξαναγκάζοντας τον De la Rua σε παραίτηση. Ακολούθησε μια παρατεταμένη πολιτική κρίση που κατέληξε στην απόφαση αποσύνδεσης του πέσο από το δολάριο, τον Ιανουάριο του 2002. Η υποτίμηση προκάλεσε το κουρέλιασμα των αποταμιεύσεων και έβαλε την χώρα σε μια μεγάλη οικονομική ύφεση. Σιγά σιγά, όμως, η υποτίμηση αυτή (και όχι η στάση πληρωμών) συνέβαλε στην οικονομική σταθεροποίηση, ενώ η χώρα εκμεταλλεύθηκε τον μεγάλο εξαγώγιμο φυσικό της πλούτο και τη θετική διεθνή οικονομική συγκυρία. Τα θεμελιώδη προβλήματα της χώρας μπορεί να μην αντιμετωπίστηκαν όσο αποτελεσματικά θα έπρεπε (γι’ αυτό και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στη σημερινή συγκυρία), αλλά η οικονομία κατάφερε να ορθοποδήσει μέσω των εξαγωγών και να περάσει σε φάση μεγέθυνσης.

Η πολιτική κρίση υπήρξε παρατεταμένη και η χώρα άλλαξε τέσσερις προέδρους ώς τις εκλογές του 2003. Το ενδιαφέρον, όμως, είναι πως η ολοκληρωτική απονομιμοποίηση της πολιτικής τάξης δεν είχε τις πολιτικές συνέπειες που θα περίμενε κανείς. Οι δημοσκοπήσεις της εποχής έδειχναν πως το σύνθημα «να φύγουν όλοι» εξέφραζε το 70% του πληθυσμού. Τελικά όμως ο κόσμος αυτός ψήφισε τους ίδιους πολιτικούς στις εκλογές του 2003, αναβαπτίζοντάς τους μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες. Η μεσαία τάξη εγκατέλειψε τους δρόμους με την ίδια ταχύτητα με την οποία είχε βγει σ’ αυτούς, και οι διαδηλώσεις εκφυλίστηκαν.

Θα περίμενε ίσως κανείς πως μια τόσο οξεία πολιτική κρίση σε μια χώρα με το πολιτικό παρελθόν της Αργεντινής θα ευνοούσε στρατιωτικού τύπου λύσεις, αλλά δεν έγινε κάτι τέτοιο. Ούτε και η Αριστερά μπόρεσε να εξαργυρώσει πολιτικά την κρίση παρά το γεγονός πως πρωταγωνίστησε στις ταραχές. Μάλιστα, η προσπάθεια δημιουργίας μιας επαναστατικής δυναμικής στη βάση κατέληξε σε πλήρη αποτυχία. Με άλλα λόγια, το πολιτικό σύστημα κατάφερε να περάσει αλώβητο, αν και τραυματισμένο, μέσα από μια πρωτοφανή κρίση – και αυτό σε μια χώρα με σχετικά περιορισμένη δημοκρατική παράδοση.

Αυτό δεν σημαίνει, βέβαια, πως οι ταραχές δεν είχαν συνέπειες. Οι Ριζοσπάστες, το κόμμα που κυβερνούσε τον Δεκέμβριο του 2001, βρέθηκαν σε μια βαθιά και παρατεταμένη κρίση, ενώ οι Περονιστές επανήλθαν στην εξουσία. Η κρίση συνέβαλε ώς ένα βαθμό και στην ανανέωση του πολιτικού προσωπικού στο εσωτερικό των δύο αυτών μεγάλων κομμάτων. Σύμφωνα επίσης με τη διεισδυτική ανάλυση του Isidoro Cheresky, η κρίση μετέβαλε τη λογική της πολιτικής αντιπροσώπευσης, συμβάλλοντας στην εξασθένηση των παραδοσιακών πολιτικών ταυτοτήτων και στη μετάβαση σε ένα πιο προσωποκεντρικό τύπο πολιτικής ηγεσίας. Πάνω απ’ όλα, εκείνο που ξαφνιάζει είναι η ανθεκτικότητα του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής τάξης σε πείσμα της βαθύτατης απονομιμοποίησής τους, καθώς και η απομόνωση και η ήττα των πολιτικών άκρων σε πείσμα της βαθύτατης κρίσης.

Τι σημαίνουν όλα αυτά για τη χώρα μας; Το παράδειγμα της Αργεντινής μας θυμίζει πως ο πολιτικός αντίκτυπος μιας κοινωνικής έκρηξης εξαρτάται κυρίως από τη σύνθεσή της: απαιτεί τη συμμετοχή κοινωνικών στρωμάτων πέρα από τους «συνήθεις υπόπτους». Δίχως τη μαζική συμμετοχή της μεσαίας τάξης, οι ταραχές έχουν περιορισμένες πολιτικές επιπτώσεις. Για να γίνει κάτι τέτοιο, όμως, απαιτείται ένα ισχυρότατο σοκ, όπως ήταν το πάγωμα των τραπεζικών καταθέσεων στην Αργεντινή. Στην ελληνική περίπτωση, κάτι αντίστοιχο θα ήταν μια έντονη κρίση ρευστότητας ή οι άμεσες οικονομικές συνέπειες της εξόδου από το ευρώ. Αλλά και στην ακραία αυτή περίπτωση, η πολιτική αστάθεια δύσκολα θα επηρέαζε τη δημοκρατική νομιμότητα. Οπως και στην Αργεντινή, έτσι και στην Ελλάδα, το πολιτικό σύστημα διαθέτει μεγάλη ανθεκτικότητα.

Από την άλλη, οι μαζικές ταραχές θα επηρέαζαν οπωσδήποτε αρνητικά το μέτωπο των αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και θα έσπρωχναν τη χώρα ακόμα πιο βαθιά στην οικονομική ύφεση χωρίς να την οδηγήσουν απαραίτητα στον δρόμο της εξόδου από την κρίση. Σε σχέση με την Αργεντινή, η στρατηγική της υποτίμησης θα είχε πολύ μεγαλύτερο κόστος για την Ελλάδα, γι’ αυτό και δεν αποτελεί το πιθανότερο σενάριο: το σοκ της εξόδου από τη Ευρωζώνη ξεπερνάει αυτό της αποκοπής του πέσο από το δολάριο. Ούτε, βέβαια, διαθέτουμε τον εξαγώγιμο πλούτο της Αργεντινής.

Η περίπτωση της Αργεντινής υπενθυμίζει, ανάμεσα στα άλλα, την ανθεκτικότητα της πολιτικής τάξης. Ακόμα κι αν ξεσπάσουν μαζικές κοινωνικές εκρήξεις, είναι αμφίβολο αν θα δούμε ριζικές πολιτικές αλλαγές. Το να διατηρείται στην κορυφή η ίδια πολιτική τάξη που την οδήγησε στη χρεοκοπία είναι βέβαια ηθικά δυσάρεστο και πολιτικά προβληματικό. Ομως, οι εναλλακτικές που προκύπτουν από την πλήρη απαξίωσή της είναι ακόμη χειρότερες. Επιπλέον, οι κρίσεις έχουν ένα καλό: μπορούν να ταρακουνήσουν τους πάντες, πολιτικούς και κοινωνίες, αναγκάζοντάς τους να αλλάξουν. Καμιά φορά, το ζόρι μπορεί να αποδειχθεί καλός σύμβουλος.

* Ο κ. Στάθης Ν. Καλύβας είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Yale.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_18/04/2010_398030

Χρ. Γιανναρᾶς:Ερήμην κάθε πολιτικής διαδικασίας

Ερήμην κάθε πολιτικής διαδικασίας

18 Aπριλίου 2010

Tου Χρηστου Γιανναρα

Γιατί άραγε η κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου ευνοεί απροκάλυπτα τον πανικό στην ελλαδική κοινωνία; Η εύνοια του πανικού γίνεται εξόφθαλμη και μετρητή στα δελτία ειδήσεων των κρατικών καναλιών (είναι το βασικό μέσο κάθε κυβέρνησης για τη διαμόρφωση της ψυχολογίας των μαζών): Πόσος τηλεοπτικός χρόνος διατίθεται για τη διεκτραγώδηση του οικονομικού αδιεξόδου της χώρας, του πνιγμού που μας επιβάλλουν οι διεθνείς αγορές, της άρνησης ή της αδυναμίας των Ευρωπαίων εταίρων μας να στηρίξουν την ελλαδική οικονομία; Ποια διασταύρωση γίνεται, ποιος έλεγχος αξιοπιστίας του καταιγισμού απαισιόδοξων προβλέψεων από αναλυτές ή πολιτικούς διαχειριστές της διεθνούς οικονομίας; Γιατί απουσιάζει εντυπωσιακά από τα κρατικά κανάλια κάθε ενδεχομένως ενθαρρυντική (σοβαρή και έγκυρη) ανάλυση πολιτικών προτάσεων ή των κοινωνικών δυνατοτήτων για ενεργό, παλλαϊκή αντίδραση στη χρεοκοπία;

Το αποτέλεσμα της κυβερνητικής αβελτηρίας ή θελημένης πολιτικής είναι, να έχει ο πανικός παραλύσει τόσο τον ψυχισμό των πολιτών όσο και την αγορά. Γιατί ο πανικός γεννάει (πάντοτε) όργιο φημών: Σχεδόν ο κάθε πολίτης έχει «πληροφορηθεί» από κάποια «έγκυρη πηγή» ότι το έλλειμμα δεν είναι 13,7% του ΑΕΠ, αλλά 16%, ότι το εξωτερικό χρέος δεν είναι 370 δισ., αλλά τουλάχιστον 600, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτό το ιλιγγιώδες ποσό, τα χρέη δημόσιων οργανισμών. Οργιάζουν οι φήμες ότι σε λίγο οι Τράπεζες δεν θα έχουν ρευστό για να αποδώσουν στους καταθέτες ή ότι το χρεοκοπημένο κράτος θα υποχρεωθεί να δημεύσει τις καταθέσεις, ενδεχόμενο που προκαλεί τη φυγή από τη χώρα (ή τη φύλαξη «κάτω από το στρώμα») πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ.

Τέτοιες φήμες μοιάζει να συζητούνται σε κάθε γωνιά της χώρας – σε καφενεία, παρέες, λεωφορεία, λαϊκές αγορές, συμπτωματικές συναντήσεις στους δρόμους. Ο πανικός μεταδίνεται σαν τη φωτιά στο δάσος, πολλοί περιμένουν το αναπότρεπτο: ότι θα αρχίσουν να λεηλατούνται υπεραγορές τροφίμων, να ληστεύονται άνθρωποι μέρα μεσημέρι δημόσια, να αφαιρείται η ζωή για είκοσι ευρώ. Πανικοβάλλει το ερώτημα: σε τι θα διστάσουν ενάμισι εκατομμύριο μετανάστες όταν πρώτοι καταληφθούν από την απόγνωση που γεννάει η πείνα, τι θα συμβεί αν το κράτος καθυστερήσει την πληρωμή μισθών και συντάξεων για δύο ή τρεις μήνες, όπως κάνει, χρόνια τώρα, με τους συμβασιούχους;

Αυτόν τον δεδομένο ευφάνταστο πανικό η κυβέρνηση θέλει να τον αγνοεί σκόπιμα ή επιπόλαια ή από κουφόνοια. Δεν διανοείται να αντιτάξει την εγκυρότητα και την πειθώ της ειλικρίνειας στους φόβους και στη φημολογία που παραλύουν την ελλαδική κοινωνία. Αλλά ποιος από την κυβέρνηση να αναλάβει τέτοιο εγχείρημα; Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ολοφάνερα δεν επαρκεί, καμιάν επίσημη εμφάνισή του για παροχή ενθαρρυντικών διαβεβαιώσεων δεν θα την πάρουν οι άνθρωποι στα σοβαρά. Ο ευφυέστατος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχει τόσες φορές (απειράριθμες) εκτεθεί (ή, σωστότερα, διασυρθεί) με παλινωδίες, αυτοαναιρέσεις, κραυγαλέα ασυνέπεια και απόλυτη έλλειψη ψυχραιμίας, ώστε έχει φτάσει να αποτελεί παραδειγματική περίπτωση αναξιοπιστίας. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ευγενέστατο πρωτοεμφανιζόμενο βλάστημα, δίνει περισσότερο την εικόνα μεταπτυχιακού φοιτητή ασκούμενου στην πρακτική της ειδικότητάς του, παρά ανθρώπου ικανού να εκφέρει λόγο αδέσμευτο από την προτεραιότητα εξυπηρέτησης εντυπώσεων. Κάτι ανάλογο και ο υπουργός Οικονομικών.

Επιπλέον, το πιθανότερο είναι να έχουν και τα κυβερνητικά στελέχη τα ίδια με τον μέσο πολίτη κενά πληροφόρησης. Μάλλον δεν πρόκειται ποτέ κανείς να μάθει τους λόγους που ανάγκασαν τον Κ. Καραμανλή, τον βραχύ, να παραιτηθεί έντρομος από κάθε απόπειρα αντίστασης στη φανερά επερχόμενη χρεοκοπία. Κανείς δεν θα μάθει ποτέ τις διεργασίες που οδήγησαν στη σκανδαλώδη ανατροπή κριτηρίων και αξιολογήσεων προκειμένου να εκλεγεί στην αρχηγία του κόμματός του ο σημερινός πρωθυπουργός. Ούτε τα υψηλότερα κυβερνητικά στελέχη δεν θα μάθουν ποτέ, από πού ανασύρθηκε ο παντελώς άγνωστος στον δημόσιο βίο Δημ. Δρούτσας για να του ανατεθεί ποιο; Το υπουργείο Εξωτερικών! Θα μείνει μάλλον για πάντα άγνωστο το γιατί, σε ώρες που η Ελλάδα παλεύει απεγνωσμένα να σωθεί με οποιοδήποτε τρόπο από την επίσημη κήρυξη πτώχευσης και στάσης πληρωμών, ο Δ. Δρούτσας συνάπτει «ιστορικής σημασίας συμφωνία» με την Τουρκία για την «εντατικοποίηση των διερευνητικών επαφών για το Αιγαίο», ενώ έχει παράλληλα επανενεργοποιηθεί, για επίσπευση «λύσης» του «Μακεδονικού», ο αυλοθεράπων του Πενταγώνου Μάθιου Νίμιτς.

Εχουμε οδυνηρά κενά πληροφόρησης για τις καίριες αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην κάθε πολιτικής διαδικασίας. Κρίνεται η επιβίωσή μας, ο ενδεχόμενος ή όχι ξεριζωμός και η προσφυγιά κάποιων από μας, αν θα έχουμε αύριο ψωμί και πολιτική ανεξαρτησία. Και παγιδευόμαστε από τα κρατικά δελτία ειδήσεων και τις κυβερνητικές ανακοινώσεις σε έναν πανικό που αφορά ίσως σε παραπλανητικό εντοπισμό της συμφοράς μας: Δεν είναι η οικονομική χρεοκοπία η κυρίως απειλή, η χρεοκοπία είναι (ίσως) η τεχνητή συνθήκη για να «τακτοποιηθούν» οι διακηρυγμένες ως πρωταρχικές επιδιώξεις των «συμμάχων» μας: Να κλείσει το Κυπριακό, να κλείσει το «Μακεδονικό», να μοιραστεί το Αιγαίο και η Θράκη.

Αυτό το «ίσως» είναι, ασφαλώς, προϊόν του πανικού μας, αλλά προϊόν με τετράγωνη λογική, όχι επιπόλαιο σκεύασμα «συνωμοσιολογίας». Η λογική λέει ότι με την Ελλάδα ξέγνοιαστη, έστω χάρη σε ψευδαισθήσεις σιγουριάς (μια και ανήκει στο «κλαμπ του ευρώ») τα συμφέροντα κάποιων «συμμάχων» της δεν προωθούνται. Με την Ελλάδα οικονομικά κατεστραμμένη και πανικόβλητη, όλα είναι δυνατά.

Γι’ αυτό, ακόμα και οι εναπομείναντες θαυμαστές του κορυφαίου ταλαντούχου αμοραλιστή τολμούν να παραγγέλνουν στον Δημ. Δρούτσα ότι: Ο Ανδρέας Παπανδρέου θα απέλυε πάραυτα τον υπουργό του των Εξωτερικών, αν διενοείτο να ξεκινήσει οποιεσδήποτε συνομιλίες με τους Τούρκους, χωρίς προηγουμένως να έχουν οι Τούρκοι 1) ανακαλέσει το casus belli, 2) ζητήσει συγγνώμη για την εν ψυχρώ εκτέλεση 1.450 Ελλήνων αιχμαλώτων στην Κύπρο, 3) δεχθεί την άρση των συνεπειών της «Μυστικής Πράξης 66»(;) όπως είχε συμφωνηθεί με τον Οζάλ. Και υπενθυμίζουν οι θαυμαστές του Ανδρέα την αποφασιστική συμβολή του Δημ. Δρούτσα στην κατάρτιση του Σχεδίου (πλεκτάνης) Ανάν, που για να το υποστηρίξει κανείς θα έπρεπε: ή να μην το έχει διαβάσει ή να το έχει διαβάσει και να μην το έχει καταλάβει ή να το υποστήριξε «εν διατεταγμένη υπηρεσία».

Οταν και από τους θιασώτες του παπανδρεϊσμού εγείρονται τέτοιας σαφήνειας αντιδράσεις, σημαίνει ότι η λογική του πανικού, έστω και μόνο με ενδείξεις, είναι ακαταμάχητη!

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_100_18/04/2010_398029

Τί συμβαίνει με τον ΟΣΕ

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Σάββατο 17 Απριλίου 2010-

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=152445

ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ ΤΡΕΝΟ...

40 χρόνια εκτροχιασμός

Του ΝΙΚΟΥ ΜΟΥΜΟΥΡΗ

Με συσσωρευμένες ζημιές 10 δισ. ευρώ και με χρέη που ξεπερνούν, πια, τα 8 δισ. είναι σαφές πως ο οργανισμός χρειάζεται επειγόντως οξυγόνο για να αποφύγει το «λουκέτο».

Συνηθίζουμε να λέμε πως η Ελλάδα είναι μια χώρα που βλέπει τα τρένα να περνούν, αλλά στην περίπτωση του σιδηροδρόμου ούτε καν αυτό συμβαίνει. Υστερα από σαράντα χρόνια απαξίωσης του ελληνικού σιδηροδρόμου καταφτάνει η ώρα του λογαριασμού, όχι όμως και του καταλογισμού των ευθυνών. Μπορεί, δηλαδή, η κυβέρνηση να λέει πως «ή θα αλλάξει ο ελληνικός σιδηρόδρομος ή θα κλείσει» -μήνυμα που σαφώς συγγενεύει με το πρωθυπουργικό «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»- αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα ανοίξει και κάποια διαδικασία προκειμένου να δούμε ποιοι ευθύνονται για την απουσία από τη χώρα μας αξιοπρεπών τρένων και σύγχρονων υποδομών.

Από την άλλη πλευρά, ίσως η απόδοση ευθυνών να μην έχει τόσο μεγάλη σημασία αυτή τη στιγμή, δεδομένου ότι η ωρολογιακή βόμβα που ακούει στο όνομα ΟΣΕ κινδυνεύει να εκραγεί ανά πάσα στιγμή. Με συσσωρευμένες ζημιές 10 δισ. ευρώ και με χρέη που ξεπερνούν, πια, τα 8 δισ. είναι σαφές πως ο οργανισμός χρειάζεται επειγόντως οξυγόνο για να αποφύγει το «λουκέτο». Οπως προκύπτει από τα λεγόμενα αρμόδιων κυβερνητικών στελεχών, το τελευταίο δεν συνιστά μακρινό ενδεχόμενο ή αόριστη απειλή. Η γενικότερη οικονομική κατάσταση της χώρας και η επικείμενη ολοκλήρωση της απελευθέρωσης στις σιδηροδρομικές μεταφορές το 2012 καθιστούν επιτακτική τη λήψη μέτρων που ήταν αδιανόητο όχι να εφαρμοστούν αλλά απλώς να συζητηθούν προ δεκαετίας. Η θεραπεία-σοκ για τον ελληνικό σιδηρόδρομο, τα μέτρα που επεξεργάζεται η κυβέρνηση και οι πρώτες αντιδράσεις, στις σελίδες που ακολουθούν. Μαζί, η ακτινογραφία του (αναιμικού) ελληνικού δικτύου και μια γρήγορη ματιά σε όσα θαυμαστά συμβαίνουν στην ευρωπαϊκή γειτονιά μας...

Τραγικές είναι οι επιδόσεις του ελληνικού σιδηροδρόμου στη διακίνηση επιβατών και εμπορευμάτων, κάτι που κάθε άλλο παρά εντύπωση θα πρέπει να προκαλεί. Οταν υπάρχει ένα δίκτυο που μόλις και μετά βίας στο βασικό του άξονα εκσυγχρονίζεται και όταν το τροχαίο υλικό κατά κανόνα έχει πάρα μα πάρα πολλά να ζηλέψει από τις γυαλιστερές αυτοκινητάμαξες του εξωτερικού, ποιος είναι ο λόγος για να πάρει κανείς το τρένο στην Ελλάδα; Ισως η χαμηλή τιμή του εισιτηρίου, χαμηλότερη και από αυτή των ΚΤΕΛ, να είναι ένας λόγος, ή η διάθεση για... ρομαντικές βόλτες στην ελληνική ενδοχώρα να αποτελεί μια (πρώτης τάξεως είναι η αλήθεια) αφορμή, αλλά πέραν αυτού;

Πέραν αυτού δεν υπάρχει κάτι και οι αριθμοί είναι άλλη μια φορά αμείλικτοι. Το 2007 μόλις το 2% επέλεξε το σιδηρόδρομο για τις χερσαίες μετακινήσεις του στην Ελλάδα, όταν ο μέρος όρος στην Ε.Ε. βρίσκεται στο 7%. Την ίδια χρονιά, τα 3/4 μετακινήθηκαν με Ι.Χ., ενώ όλοι σχεδόν οι υπόλοιποι χρησιμοποίησαν τα υπεραστικά λεωφορεία.

Στην ουσιαστική απουσία ζήτησης θα πρέπει κάποιος να προσθέσει και το οργανωτικό χάος που χαρακτηρίζουν ΟΣΕ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Στελέχη των δύο εταιρειών παραδέχονται πως ο τρόπος συγκέντρωσης των στοιχείων για την επιβατική κίνηση είναι επιεικώς... μπακαλίστικος, αφού δεν υπάρχει μία κεντρική υπηρεσία που να συγκεντρώνει σε πραγματικό ή σε σχεδόν πραγματικό χρόνο πληροφορίες για τη ζήτηση σε εισιτήρια ανά δρομολόγιο ή προορισμό. Το χάος αποτυπώνεται και στα στοιχεία που δίνει η χώρα μας στη Διεθνή Ενωση Σιδηροδρόμων και οι αρμόδιοι της τελευταίας μάλλον έρχονται αντιμέτωποι με άλλη μια περίπτωση «greek statistics». Για παράδειγμα, η έκθεση του ΟΣΕ αναφέρει για το 2008 13,5 εκατ. επιβάτες, όταν για το 2007 έκανε λόγο για όχι περισσότερους από 9 εκατ. Κατά διαβολική σύμπτωση, στην περσινή έκθεση για το 2007 ο οργανισμός πάλι ανέφερε ως σύνολο της επιβατικής κίνησης τα 13,5 εκατ., πράγμα που ενισχύει την επιχειρηματολογία περί (κακής) μπακαλικής. Μάλιστα, πληροφορίες από αρμόδια στελέχη αναφέρουν πως στην πραγματικότητα το 2009 η κίνηση με τα τρένα σημείωσε «βουτιά» της τάξης του 20-25% σε σύγκριση με το 2008, κυρίως λόγω των έργων που πραγματοποιούνται κατά μήκος του υπεραστικού και του προαστιακού δικτύου.

Σε αντίστοιχα εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα βρίσκονται οι επιδόσεις του σιδηροδρόμου και στις εμπορευματικές μεταφορές. Το μερίδιο των τρένων στη διακίνηση εμπορευμάτων περιορίζεται σε μονοψήφια ποσοστά, όταν στην Ευρώπη υπάρχουν περιπτώσεις χωρών όπου το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει στο 30%. Ακόμα όμως και όταν κάποιο βαγόνι γεμίζει, δεν είναι βέβαιο πως τα έσοδα που καταλήγουν στο ταμείο του ΟΣΕ ή της ΤΡΑΙΝΟΣΕ είναι τα ανάλογα. Η Δικαιοσύνη ψάχνει την άκρη στο κουβάρι συμφωνιών, στο πλαίσιο των οποίων υπήρχαν φορτία που διακινήθηκαν από τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα έναντι... 5 και 10 ευρώ ανά τόνο.

Η κατολίσθηση στα Τέμπη θα μπορούσε να αποτελέσει μια ευκαιρία προκειμένου τα τρένα να ανακάμψουν και να διεκδικήσουν με αξιώσεις μεγαλύτερο μερίδιο στις εμπορευματικές μεταφορές. Αλλωστε, η κυκλοφορία των φορτηγών στο επαρχιακό δίκτυο της Θεσσαλίας κάθε άλλο παρά εγγυήσεις έδινε στον τομέα της οδικής ασφάλειας, όμως άλλη μια φορά το κράτος ήταν ανέτοιμο να αντιδράσει εγκαίρως. Είναι γεγονός ότι μερικές εβδομάδες μετά την κατολίσθηση του περασμένου Δεκεμβρίου, στελέχη της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και του ΟΣΕ έκαναν κρούσεις στην Ευρώπη για να βρουν τα ειδικά βαγόνια των «κυλιόμενων αυτοκινητοδρόμων». Το σχέδιο προέβλεπε ότι με πλατφόρμες που θα κατασκευάζονταν σε πρακτικά μηδενικό χρόνο, τα φορτηγά αυτοκίνητα θα ανέβαιναν στα ειδικά βαγόνια που μέσω της παλαιάς χάραξης της σιδηροδρομικής γραμμής στα Τέμπη θα παρέκαμπταν το σημείο της κατολίσθησης. Ωραία ιδέα, που όμως διατυπώθηκε αργά. Στο μεταξύ, ο χιονιάς είχε ενσκήψει στην Ευρώπη και τα βαγόνια ήταν είτε άφαντα είτε πανάκριβα, αφού όλοι μεταφορείς στράφηκαν στο σιδηροδρομικό δίκτυο για να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία του εμπορίου. Ετσι, εμείς μείναμε με τις οδικές παρακάμψεις, την Τροχαία στο πόδι και τη θεά Τύχη να συνοδεύει κάθε εποχούμενο...

Τα αίτια της απαξίωσης

Αν είχατε παρακολουθήσει την περιπέτεια της Ολυμπιακής, μπορούμε να πούμε πως κάποιες από τις παθογένειες του ΟΣΕ έχουν κοινή αφετηρία με τον πάλαι ποτέ κρατικό αερομεταφορέα.

Είναι χαρακτηριστικό πως από το 1970, όταν επί χούντας δημιουργήθηκε ο ΟΣΕ, που πήρε τη σκυτάλη από την πανσπερμία των σιδηροδρομικών εταιρειών που λειτουργούσαν ώς τότε, μέχρι και τις μέρες μας, το Δημόσιο δεν εισέφερε ουσιαστικά ούτε ένα ευρώ (ή μια δραχμή) προκειμένου ο οργανισμός να λειτουργήσει όπως θα έπρεπε να λειτουργήσει.

Επί 40 χρόνια ο ΟΣΕ διέθετε μεν εισιτήρια σε χαμηλές τιμές προκειμένου να μην υπάρχουν αποκλεισμοί, όμως το Δημόσιο (σε αντίθεση με ό,τι κάνει τακτικά στις αστικές συγκοινωνίες) δεν συνεισέφερε κάποιο αντιστάθμισμα. Προφανώς σε ένα δρομολόγιο του τρένου που συνδέει δύο πόλεις με μεταξύ τους απόσταση 100 χλμ. δεν μπορεί το εισιτήριο να κοστίζει 1,5, 2,5 ή 3 το πολύ ευρώ και να υπάρχει απαίτηση ο ΟΣΕ να βγάλει και κέρδη. Ούτως ή άλλως το ελληνικό Δημόσιο πάντα αντιμετώπιζε τις εταιρείες που ήταν στον έλεγχό του ως... φιλανθρωπικά ιδρύματα και όταν τα ταμεία άδειαζαν η λύση ήταν εύκολη - ο δανεισμός από κρατικές ή επηρεαζόμενες από το κράτος τράπεζες με την εγγύηση του Δημοσίου. Ουδείς, τουλάχιστον μέχρι πρότινος, κοίταζε τι σήμαινε αυτή η πρακτική για τον κρατικό προϋπολογισμό, ούτε έδειχνε να ιδρώνει το αυτί του όταν η Ε.Ε. δήλωνε πως θα απαγορεύσει τη δανειοδότηση των επιχειρήσεων με κρατικές εγγυήσεις. Αυτή η πρακτική πυροδότησε διαδοχικά φαινόμενα κακοδιοίκησης, με τους εκάστοτε προέδρους και διευθύνοντες συμβούλους να απηχούν τις θέσεις του εκάστοτε πολιτικού προϊσταμένου (κυρίως του προσώπου που βρισκόταν στη θέση του υπουργού Μεταφορών) και να περιορίζονται ως επί το πλείστον σε ένα διαχειριστικό ρόλο. Δεν ήταν όμως μόνο η κακοδιοίκηση που, όπως λένε σήμερα στο υπουργείο Υποδομών, «παράγει» το 40% των ελλειμμάτων του οργανισμού.

Για δεκαετίες, που μας φέρνουν στην περίοδο της μεταπολεμικής Ελλάδας, είναι σαφές πως πριμοδοτήθηκαν οι οδικές μεταφορές, με τα φορτηγά και τα λεωφορεία των ΚΤΕΛ να αναλαμβάνουν τη διακίνηση εμπορευμάτων και επιβατών στον ελληνικό ελλαδικό χώρο. Ουσιαστικά το δίκτυο του ΟΣΕ δεν αναπτύχθηκε καθόλου σε όλο αυτό το διάστημα, αντίθετα συρρικνώθηκε με την εγκατάλειψη γραμμών όπως αυτή του Λαυρίου ή της Αιτωλοακαρνανίας.

Εργα - πυροτεχνήματα

«Θα είναι έτοιμο το 2000... Δηλαδή, το 2001... Σίγουρα το 2007... Μάλλον το 2010... Οπωσδήποτε το 2011...»

Μόλις πήρατε στα γρήγορα μια γεύση από τα χρονοδιαγράμματα που έχουν κατά καιρούς ανακοινώσει κυβερνητικά στελέχη, υπηρεσιακοί παράγοντες και στελέχη επιχειρήσεων για ένα από τα πιο προβληματικά έργα κατά μήκος του σιδηροδρομικού άξονα Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζουμε τη σήραγγα Καλλίδρομου...

Το όρος Καλλίδρομο στη Φθιώτιδα έχει την ατυχία να βρίσκεται κατά μήκος της νέας χάραξης του σιδηροδρόμου. Από το 1995 οι αρμόδιοι έλεγαν πως με τη διάνοιξη στο βουνό δίδυμων σηράγγων συνολικού μήκους 18 χλμ. (9 χλμ. ανά κατεύθυνση), θα μπορούσαμε να απαλλαγούμε από τον Μπράλο και ο χρόνος του ταξιδιού μεταξύ των δύο μεγαλύτερων πόλεων της χώρας να συντομευτεί κατά μισή ώρα. Χαράς ευαγγέλια για τους φίλους του σιδηροδρόμου... Ο πρώτος διαγωνισμός προκηρύχθηκε το 1997, ο ανάδοχος επελέγη, τα εργοτάξια έπιασαν δουλειά, το έργο όμως πήγαινε με ρυθμούς χελώνας, καθώς οι εργάτες και τα μηχανήματα έπεφταν συχνά-πυκνά σε σαθρά εδάφη. Το 2002 τα έργα σταμάτησαν, αφήνοντας κάτι «τυφλές» τρύπες στο βουνό.

Φτάνουμε στο 2005 (σ.σ. ή βιαζόμαστε ή παίζουμε, προφανώς ισχύει το δεύτερο), προκηρύσσεται νέος διαγωνισμός, επιλέγεται ο ανάδοχος, υποβάλλονται ενστάσεις από τους άλλους ενδιαφερομένους, παρεμβαίνει η Κομισιόν... Με τα πολλά ματαιώνεται η διαδικασία, επαναπροκηρύσσεται διαγωνισμός και η ιστορία επαναλαμβάνεται. Νέος ανάδοχος, νέες προσφυγές, νέα παρέμβαση από τις Βρυξέλλες. Ενας (ακόμα) χρόνος χρειάστηκε για να λυθεί ο γόρδιος δεσμός και υποτίθεται πια πως στις αρχές της νέας δεκαετίας (2011 έλεγαν οι τελευταίοι υπουργοί Μεταφορών της Ν.Δ.), το τρένο θα περνά μέσα από τις νέες σήραγγες. Δηλαδή, 15 χρόνια μετά τις πρώτες δηλώσεις. Οσο για το κόστος, στα 150 εκατ. ευρώ υπολόγιζαν οι τότε αρμόδιοι τον προϋπολογισμό του έργου, που μετά τις διαδοχικές επαναπροκηρύξεις έφτασε στα 240 εκατ.

Καθυστερήσεις, υπερβάσεις

Κάποτε το τρένο διέσχιζε την Πελοπόννησο και από την Κόρινθο έφτανε ώς την Καλαμάτα, με ενδιάμεση στάση στην Αρκαδία.

Το 2004 και ύστερα από απανωτούς εκτροχιασμούς κατά μήκος της γραμμής, αποφασίστηκε η διακοπή των δρομολογίων προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις. Υποτίθεται πως τα έργα αποκατάστασης θα ολοκληρώνονταν το συντομότερο δυνατό και σε κάθε περίπτωση εντός 18 μηνών, προκειμένου να ξεκινήσουν και πάλι τα δρομολόγια. Αντί αυτής της προθεσμίας, οι εργασίες ολοκληρώθηκαν (;) σε κάτι περισσότερο από 5,5 χρόνια, με τις ουσιαστικότερες παρεμβάσεις να περιορίζονται σε 80 χλμ. και με υπερβάσεις της τάξης του 20% στον αρχικό προϋπολογισμό των 25 εκατ. ευρώ. Υποτίθεται πως η γραμμή είναι πια έτοιμη για να παραδοθεί στο κοινό, ουδείς όμως στον ΟΣΕ ή την ΤΡΑΙΝΟΣΕ γνωρίζει πότε (και αν) θα γίνει αυτό.

Βρισκόμαστε, πια, στο 2010 και αν θέλετε να μεταβείτε σιδηροδρομικώς από την Κόρινθο στην Καλαμάτα πρέπει να κινηθείτε κατά μήκος της βόρειας και δυτικής ακτογραμμής της Πελοποννήσου. Με άλλα λόγια, να πάρετε το δρομολόγιο που ξεκινά από το Κιάτο, φτάνει στην Πάτρα, συνεχίζει προς τον Πύργο και καταλήγει στην πρωτεύουσα της Μεσσηνίας. Σίγουρα δεν υπάρχει κανένας λόγος για να πάρει κανείς το τρένο, πέρα από το να ...σκοτώσει την ώρα του.

Γραμμές-στολίδια

Πέρα από την απαξίωση, το διοικητικό χάος, τα πάρτι που συχνά - πυκνά στήνονται με τη συμμετοχή εργολάβων και προμηθευτών, ο ελληνικός σιδηρόδρομος έχει να επιδείξει μερικές πανέμορφες... ιδιοτροπίες.

Τρία σημεία του δικτύου του που ξεχωρίζουν θα μπορούσαν (σε μια άλλη χώρα ίσως) να λειτουργήσουν ως πόλος έλξης επισκεπτών, αλλά στη δική μας χώρα περιοριζόμαστε να χρησιμοποιούμε, αδίκως τελικά, τον πολλαπλής ερμηνείας όρο «γραφικός».

1 Ο οδοντωτός σιδηρόδρομος: 22 χλμ. στενής σιδηροδρομικής γραμμής (με πλάτος 75 εκατοστά) συνδέουν το Διακοφτό με τα Καλάβρυτα. Αποτελεί ένα πρώτης τάξης μέσο για να γνωρίσει κανείς από κοντά μερικές από τις ομορφιές της ορεινής Αχαΐας. Η διαδρομή καλύπτεται με το ειδικά διασκευασμένο τρένο που «σκαρφαλώνει» με τη βοήθεια της οδοντωτής ράγας το βουνό σε περίπου 1,5 ώρα και το εισιτήριο κοστίζει 10 ευρώ για απλή μετάβαση.

2 Το τρενάκι του Πηλίου: Γνωστό και ως «μουντζούρης», κινείται σε μια από τις στενότερες γραμμές του κόσμου (αν όχι τη στενότερη), με τις ράγες να απέχουν μεταξύ τους μόλις 60 εκατοστά. Το μήκος της γραμμής φτάνει τα 28 χλμ. και το τρένο καταλήγει στις Μηλιές, μέσα από μια (συγγνώμη για το κλισέ) μοναδικής ομορφιάς διαδρομή. Δυστυχώς τα δρομολόγια δεν είναι τακτικά, έχουν εποχικό χαρακτήρα και τα πρώτα για φέτος πραγματοποιήθηκαν τις ημέρες του Πάσχα.

3 Η περιοχή του Νέστου: Για όσους η πεζοπορία είναι κάτι άγνωστο, ο ΟΣΕ αναφέρει στο πρόγραμμά του τη διαδρομή μέσα στην κοιλάδα του Νέστου - μια περιοχή που όσοι την επισκέφθηκαν δηλώνουν μαγεμένοι. Υπάρχουν αρκετά δρομολόγια που περνούν από την ευρύτερη περιοχή, αλλά για περισσότερες λεπτομέρειες θα πρέπει να επικοινωνήσετε με τον ΟΣΕ Ξάνθης. Δυστυχώς, στις διαδικτυακές σελίδες του οργανισμού δεν υπάρχουν ιδιαίτερες αναφορές, ενώ ο κόμβος της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, που θεωρητικά θα έπρεπε να προσφέρει περισσότερες λεπτομέρειες, είναι ασταθέστατος, με αποτέλεσμα τη μία ημέρα να λειτουργεί άψογα και την επομένη να εξαφανίζεται από προσώπου Διαδικτύου.

Ευρωπαϊκές υπερταχείες

Η σύγκριση του ελληνικού σιδηροδρόμου με τον γερμανικό, τον γαλλικό ή τον ιταλικό δεν έχει, φυσικά, λόγο ύπαρξης.

Στη χώρα μας τα ταχύτερα τρένα καλύπτουν αποστάσεις 500 χλμ. σε 4 ώρες (και βάλε), όταν στην Ευρώπη υπάρχουν συρμοί που μπορούν να πραγματοποιήσουν ανάλογου μήκους διαδρομή σε χρόνους κάτω των δύο ωρών. Δυστυχώς από εδώ δεν μπορούμε να σας... ταξιδέψουμε, αλλά μόνο να σας περιγράψουμε τι συμβαίνει.

Ο «Θαλής»

Χρειάστηκαν μόλις 9 χρόνια προκειμένου Γάλλοι, Γερμανοί και Βέλγοι να συμφωνήσουν σε όλες τις λεπτομέρειες και να λειτουργήσουν μια νέα σιδηροδρομική γραμμή υψηλών ταχυτήτων που, σήμερα, έχει αλλάξει πια τα δεδομένα των μετακινήσεων σε ένα μεγάλο μέρος της Δυτ. Ευρώπης. Τα τρένα Thalys χρειάζονται λιγότερο από 1,5 ώρα για να φτάσουν από το Παρίσι στις Βρυξέλλες, με αποτέλεσμα από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα να είναι πρακτικώς άχρηστες οι αεροπορικές συνδέσεις μεταξύ των δύο πόλεων. Μάλιστα, η εταιρεία λειτουργίας τής γραμμής έχει συνάψει συμφωνίες για δρομολόγια κοινού κωδικού με τη SkyTeam, τη συμμαχία των αεροπορικών εταιρειών, ώστε ο επιβάτης που φτάνει στο αεροδρόμιο της γαλλικής πρωτεύουσας να συνεχίζει (με μια σύντομη αναμονή στην πλατφόρμα του σιδηροδρομικού σταθμού) το ταξίδι του είτε προς το Βέλγιο, την Ολλανδία και τη Γερμανία είτε προς τις γαλλικές Αλπεις ή τη Μασσαλία.

Θα πείτε τώρα, πως η Γαλλία είναι μια πλούσια χώρα που δεν συγκρίνεται με τη δική μας, οπότε τι συζητάμε; Εστω πως έχετε δίκιο· πάμε λίγο πιο νότια, λοιπόν, σε μια χώρα που τους τελευταίους μήνες είναι και αυτή στην επικαιρότητα για τα σοβαρά οικονομικά της προβλήματα: την Ισπανία.

Το ισπανικό παράδειγμα

Το Φεβρουάριο του 2008 πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στις πλατφόρμες του σταθμού της Βαρκελώνης για μια σημαντική στιγμή: την ολοκλήρωση των έργων εκσυγχρονισμού που «έφερναν» την πρωτεύουσα της Καταλονίας μόλις 2,5 ώρες μακριά από την πρώτη πόλη της χώρας, τη Μαδρίτη. Οι εργασίες για τον εκσυγχρονισμό του συγκεκριμένου άξονα ξεκίνησαν το 2003 και, αρχικά, επρόκειτο να ολοκληρωθούν στο τέλος του 2007. Ωστόσο η εμπορική λειτουργία της γραμμής ξεκίνησε με δίμηνη καθυστέρηση, γεγονός που υποχρέωσε το τοπικό υπουργείο Δημ. Εργων να διεξαγάγει σχετική έρευνα. Στην υλοποίηση του εγχειρήματος βρίσκουμε και τη γνωστή μας Siemens, οι επιδόσεις της οποίας στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων για την κατασκευή των νέων συρμών βρέθηκαν στο επίκεντρο της κριτικής.

Σε κάθε περίπτωση, τα τρένα καλύπτουν την απόσταση των 620 χλμ. μεταξύ των δύο πόλεων αναπτύσσοντας ταχύτητα ώς και 300 χλμ./ώρα. Παρά το τσουχτερό εισιτήριο των 135 ευρώ (όπως προκύπτει από την ιστοσελίδα του Renfe, του ισπανικού σιδηροδρόμου), η λειτουργία των τρένων οδηγεί προς κατάργηση την αεροπορική σύνδεση της Βαρκελώνης με τη Μαδρίτη. Σημειωτέον πως τα αεροπορικά δρομολόγια είχαν, πριν... σφυρίξει το τρένο, τη μεγαλύτερη πληρότητα στον κόσμο σε επιβάτες που ταξιδεύουν για επαγγελματικούς λόγους. Τώρα, πια, κάντε τις συγκρίσεις και μελαγχολήστε ελεύθερα...

Το χαμένο στοίχημα του δυτικού σιδηροδρομικού άξονα

Η πιο τολμηρή ιδέα για την ανάπτυξη του σιδηροδρόμου διατυπώθηκε στα τέλη της προηγούμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, όταν έγινε λόγος για την κατασκευή του δυτικού σιδηροδρομικού άξονα που θα ένωνε μέσω της Πάτρας την Ηγουμενίτσα με την Καλαμάτα.

Η νέα γραμμή, που θα μπορούσε σε κάποια σημεία να χρησιμοποιήσει τη χάραξη παλαιότερων τμημάτων που είχαν περιπέσει σε αχρησία, θα μπορούσε να αναβαθμίσει ουσιαστικά το λιμάνι της πόλης της Ηπείρου και να διευκολύνει σημαντικά τη διακίνηση εμπορευμάτων.

Οπως διαπιστώθηκε από την αρχή, η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου δεν είχε κατασκευαστεί με πρόβλεψη να υποστηρίξει τη διέλευση τρένων, γεγονός που έκανε το εγχείρημα πιο πολύπλοκο. Λύση, φυσικά, μπορούσε να βρεθεί, αφού ειδικά διασκευασμένα πλοία θα μετέφεραν τους συρμούς από τη μια πλευρά στην άλλη, κάτι άλλωστε που συμβαίνει και σε άλλα θαλάσσια περάσματα παγκοσμίως.

Ο δυτικός σιδηροδρομικός άξονας παρουσιάστηκε από τους αρμόδιους στην Ε.Ε. όπου έγινε δεκτός μετ' επαίνων και αφού τον είδαμε και τον θαυμάσαμε σε έγχρωμους και ασπρόμαυρους χάρτες, τον... διαγράψαμε. Η επόμενη κυβέρνηση είχε, όπως φαίνεται, διαφορετική άποψη για τον σιδηρόδρομο και με κάποια επιχειρήματα περί μη βιωσιμότητας της γραμμής εγκατέλειψε το σχέδιο, παρά τις περί του αντιθέτου απόψεις συγκοινωνιολόγων που έλεγαν πως ο άξονας θα μπορούσε να τονώσει την οικονομική δραστηριότητα της Ηπείρου και της Δυτικής Στερεάς. Οσο για πιο τολμηρά σχέδια, όπως η «Σιδηροδρομική Εγνατία» ή η σύνδεση της Ηγουμενίτσας με το λιμάνι του Βόλου μέσω της Καλαμπάκας, ούτε λόγος να γίνεται...

Το σχέδιο της ιδιωτικοποίησης

Τις λεπτομέρειες μιας λύσης που θυμίζει αμυδρά την προ δεκαετίας απόπειρα ιδιωτικοποίησης της Ολυμπιακής αλλά και τη συμφωνία μετόχων Δημοσίου-Deutsche Telekom για τον ΟΤΕ φαίνεται πως έχει οριστικοποιήσει η κυβέρνηση για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Το σχέδιο, που στην απλή γλώσσα ενός παράγοντα του υπουργείου Οικονομικών ονομάζεται «ιδιωτικοποίηση», είναι αρκετά πιο πολύπλοκο απ' ό,τι φαίνεται. Ζητούμενο δεν είναι τόσο η εξεύρεση ενός επενδυτή που θα αγοράσει την πλειονότητα των μετοχών της εταιρείας, αλλά η δημιουργία μιας στέρεης βάσης, που θα επιτρέψει στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ να απομακρυνθεί από τους κινδύνους εκτροχιασμού και να σταθεί με αξιοπρέπεια στον επερχόμενο ανταγωνισμό.

Η εταιρεία που τα τελευταία χρόνια ανέλαβε την εκτέλεση των εμπορευματικών και επιβατικών δρομολογίων είναι, στην ουσία, αφημένη στην τύχη της. Χωρίς δικούς της πόρους και με μια φτωχή «προίκα» από την πάλαι ποτέ μητρική της, τον ΟΣΕ, ανήκει εδώ κι έναν χρόνο απ' ευθείας στο Δημόσιο.

Η προηγούμενη κυβέρνηση περιορίστηκε σε αυτή τη λογιστική ενέργεια, χωρίς να φροντίσει να εξασφαλίσει ούτε καν τα βασικά στην εταιρεία. Υποχρεώθηκε, στα τέλη της θητείας της, να επιστρατεύσει κάθε πιθανό και απίθανο τέχνασμα, περιλαμβανομένων των ...μισθωτών εφεδρειών του προσωπικού της εταιρείας αλλά και του ΟΣΕ, όμως από την αρχή ήταν φανερό πως το σχέδιο ήταν καταδικασμένο στην αποτυχία.

Αποτέλεσμα, η ΤΡΑΙΝΟΣΕ να «γεννά» ζημιές από την πρώτη στιγμή λειτουργίας της και να βρίσκεται σήμερα σε μια θέση αντίστοιχη με αυτή του ΟΣΕ, δηλαδή δεινή...

Η παρούσα κυβέρνηση γνωρίζει πως -εκτός απροόπτου- θα κληθεί να διαχειριστεί το 2012 την πλήρη απελευθέρωση των επιβατικών μεταφορών. Βάσει των ευρωπαϊκών κανόνων, οποιαδήποτε σιδηροδρομική εταιρεία θα μπορεί να έλθει και να διεκδικήσει «χώρο» στο σιδηροδρομικό δίκτυο.

Είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι όποιος εμφανιστεί, θα διεκδικήσει δρομολόγια στον άξονα Αθήνα-Θεσσαλονίκη, που θεωρείται κερδοφόρος. Υπάρχει ελπίδα για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ;

Το σχέδιο που φέρεται να προκρίνει το υπουργείο Υποδομών προβλέπει σε γενικές γραμμές τα εξής:

1 Προχωρεί άμεσα η διαδικασία ανασυγκρότησης της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και του ΟΣΕ, προκειμένου να λειτουργούν με τα δεδομένα του 21ου αιώνα. Συνολικά οι δύο φορείς απασχολούν 7.000 άτομα, όταν το οργανόγραμμα που είχε συνταχθεί στις αρχές της δεκαετίας προέβλεπε (κακώς, όπως λένε σήμερα αρμόδιοι παράγοντες) 9.500 εργαζομένους. Στην πράξη και, κυρίως, λόγω της τεχνολογικής εξέλιξης, τα δύο σχήματα μπορούν να λειτουργήσουν με 30-40% λιγότερο προσωπικό. Η κυβέρνηση ξορκίζει τις λέξεις «απολύσεις» και «εθελούσια», διαπιστώνοντας πως η μείωση του προσωπικού μπορεί να επιτευχθεί ανέξοδα και αναίμακτα με τη συνταξιοδότηση όσων έχουν θεμελιώσει σχετικό δικαίωμα. Υπολογίζεται πως τουλάχιστον 1.000 (κατ' άλλους, 1.500) εργαζόμενοι παραμένουν στον ΟΣΕ και την ΤΡΑΙΝΟΣΕ, αν και μπορούν να βγουν στη σύνταξη. Ο εξορθολογισμός θα αφορά και την εφαρμογή διαφανών διαδικασιών στη λειτουργία των εταιρειών και, κυρίως, στις προμήθειες. Αλλωστε πολλές από τις προμήθειες του παρελθόντος έφεραν γκρίζα στίγματα. Στελέχη του υπουργείου Υποδομών σημειώνουν άλλωστε πως το 40% της ετήσιας ζημιάς που «γράφει» ο σιδηρόδρομος, οφείλεται στην κακοδιοίκηση και στην κακή συνέχιση πρακτικών του παρελθόντος.

2 Αναζητείται επενδυτής που από κοινού με τον σημερινό μέτοχο, το ελληνικό Δημόσιο δηλαδή, θα επεξεργαστεί σχέδιο αναδιοργάνωσης και εκσυγχρονισμού της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Αρμόδιοι παράγοντες «φωτογραφίζουν» ως ιδανικούς εταίρους τις σιδηροδρομικές εταιρείες της Γαλλίας, του Βελγίου και της Γερμανίας. Το αν ο όποιος επενδυτής θα αποκτήσει μειοψηφικό ή πλειοψηφικό μέρος των μετοχών της ΤΡΑΙΝΟΣΕ θεωρείται ήσσονος σημασίας, αφού το Δημόσιο μπορεί μέσω μιας συμφωνίας μετόχων να διατηρήσει για τον εαυτό του κάποια αυξημένα δικαιώματα σε μείζονος σημασίας θέματα.

3 Εκτός από τις σιδηροδρομικές δραστηριότητες, ο επενδυτής θα έχει επίσης τη δυνατότητα να επεκταθεί και σε τομείς που ανήκουν στον έλεγχο του ΟΣΕ. Ειδικότερα γίνεται λόγος για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας (για παράδειγμα, σιδηροδρομικοί σταθμοί και περιβάλλοντες χώροι ή εμπορευματικά κέντρα) μέσω ΣΔΙΤ ή με άλλες «συνταγές», ενώ ο εταίρος μπορεί επίσης να συνεργαστεί με το Δημόσιο σε ενέργειες στοχευμένης, δηλαδή εμπορικά βιώσιμης, επέκτασης του δικτύου. Μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να αποτελέσει η «αναγέννηση» της σιδηροδρομικής σύνδεσης του Λαυρίου με την Αθήνα μέσω νέας χάραξης, αλλά κάτι τέτοιο εξαρτάται και από το αν υπάρχουν σχέδια αναβάθμισης του λιμανιού στην άκρη της Αττικής.

4 Αν εξαιρέσει κανείς τον άξονα Αθήνα-Θεσσαλονίκη και τον προαστιακό της πρωτεύουσας, το υπόλοιπο δίκτυο κινείται -από πλευράς εσόδων και κερδοφορίας- μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Το σχέδιο ανασυγκρότησης προβλέπει την ανάλυση κάθε γραμμής, ώστε να διαπιστωθεί ποια δρομολόγια είναι ζημιογόνα και ποια όχι. Οσα εμπίπτουν στην πρώτη κατηγορία θα αξιολογηθούν και θα διατηρηθούν μόνον εκείνα που εξυπηρετούν συγκεκριμένες κοινωνικές ανάγκες.

Ενδέχεται στην κατεύθυνση αυτή να ζητηθεί και η έμπρακτη συνδρομή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, προφανώς μετά την εφαρμογή του «Καλλικράτη», για τη συγχρηματοδότηση της λειτουργίας των δρομολογίων. Επίσης, εξετάζεται σοβαρά το ενδεχόμενο κάποια δρομολόγια να ενταχθούν σ' ένα σύστημα παρόμοιο με εκείνο των αεροπορικών «άγονων γραμμών», με το Δημόσιο να καλύπτει τα κόστη λειτουργίας μέσω μιας διαφανούς διαδικασίας επιδότησης.

Ολοι στα πανεπιστήμια

Ολοι στα πανεπιστήμια

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_16/04/2010_397694

Tης Τασουλας Καραϊσκακη---16-04-10

Από 45.000 εισακτέους σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ το 1993, φτάσαμε τους 62.000 το 1998, τους 85.000 το 2000, ενώ φέτος διατίθενται 88.165 θέσεις. Η τεράστια αύξηση των εισακτέων δεν οφείλεται στη θεαματική βελτίωση του επιπέδου σπουδών του δημοτικού, του γυμνασίου, του λυκείου, αλλά στη σταδιακή πτώση των βάσεων εισαγωγής…

Ολοι μέσα στα πανεπιστήμια, όλοι προς μια καθολική πανεπιστημιακή εκπαίδευση είναι ο διακαής πόθος των Ελλήνων γονέων αλλά και ο στόχος του συστήματος, το οποίο χρειάζεται μια στρατιά από χαμηλόμισθους γρήγορα καταρτισμένους εργαζομένους που θα «μετακινούνται» ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς, διά βίου επιμορφούμενοι και μη συμπεριλαμβανόμενοι, βεβαίως, στα ποσοστά ανεργίας. Αυτή η κολοσσιαία πίεση για ανωτατοποίηση όλων των τύπων σπουδών, ακόμη και της τεχνικής κατάρτισης, αυτή η τυφλή ώθηση σχεδόν του συνόλου των νέων προς μια οποιαδήποτε τριτοβάθμια πύλη (ΑΕΙ να ’ναι κι ό, τι να ’ναι), με μεγάλη ευθύνη των Ελλήνων γονέων, που προτιμούν να δουν το παιδί τους μορφωμένο άνεργο πτυχιούχο παρά μορφωμένο τεχνίτη, οδήγησε στα ελλειμματικά περιφερειακά ΑΕΙ, την εξομοίωση πτυχίων παιδαγωγικών ακαδημιών, τα ανώτατα ΤΕΙ, την άνθηση των κολεγίων, την κατάργηση της βάσης του 10, τη σύγχυση των εννοιών μόρφωση, παιδεία, κατάρτιση και τη μετατροπή της μεγάλης μάζας των πανεπιστημίων σε κέντρα μεταλυκειακής απασχόλησης. Απαξίωση των τεχνικών, μεταλυκειακών, ανώτερων σπουδών, υποβάθμιση της ανώτατης παιδείας. Ομως το πρόβλημα ξεκινάει από χαμηλά. Καμία από τις μεταπολιτευτικές μεταρρυθμίσεις (1976, 1982-85, 1992-93, 1996, 1999, 2001, 2006) δεν κατάφερε να περιορίσει -μάλλον συνέβη το αντίθετο- την αποφοίτηση ανεφοδίαστων νέων. Η εισαγωγή με βαθμό κάτω από τη βάση σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ αποτελεί ένα είδος αποδοχής του χαμηλότατου επιπέδου του μέσου μαθητή, της τρομακτικής ανικανότητας του συστήματος να εκπαιδεύσει. Αστεία η επιχειρηματολογία περί συγκράτησης του φοιτητικού πληθυσμού -καλύτερα με 2,5 στα ΤΕΙ παρά στη Βουλγαρία ή τη Ρουμανία. Κοντόθωρη, παραπλανητική, υποκριτική -ειδικά μετά την αναγνώριση των πτυχίων των κολεγίων.

Ευκαιριακή διαχείριση του αδιεξόδου με τη συνταγή των εκπτώσεων, απλοϊκή ερμηνεία των ανησυχητικών συμπτωμάτων, αδυναμία αποκλιμάκωσης του καταστροφικού -για την παιδεία- αγώνα δρόμου προς τα ΑΕΙ, που έχει μεταμορφώσει τη μάθηση σε προπόνηση για εξετάσεις, σε φροντιστηριακές τεχνικές διαχωρισμού των «χρήσιμων» για τις πανελλαδικές από τις «άχρηστες» γενικές γνώσεις.

Και προς διευκόλυνση των μαθητών, ενημέρωσε το υπουργείο, θα μειωθεί η ύλη. Μα θα έπρεπε μάλλον να αυξηθεί η σωστά αρθρωμένη και καλά διατυπωμένη, όχι να μειωθεί και άλλο η ήδη κατακερματισμένη, ασυνεχής, κακογραμμένη διδακτέα ύλη.

Διαλυμένα σχολεία και πανεπιστήμια, παραλυμένα από τις συνεχείς αλλαγές, τα πολιτικάντικα πυροτεχνήματα, τον κομματικό ανταγωνισμό και τις συναλλαγές, την έλλειψη οραμάτων, εν τέλει τη βαθιά εκπαιδευτική υστέρηση. Οργισμένοι νέοι στους δρόμους να επιχειρούν να χειραφετηθούν απέναντι στην ευτέλεια, αρκετοί από αυτούς ήδη διαποτισμένοι από μια στρεβλή παράδοση να εμπνέει τις σκέψεις και τις πράξεις τους.

Τάφος των Ούγγρων Σοσιαλιστών το ΔΝΤ

Τάφος των Ούγγρων Σοσιαλιστών το ΔΝΤ

Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των ουγγρικών βουλευτικών εκλογών

15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010--http://citypress-gr.blogspot.com/2010/04/blog-post_1301.html

Ριζική ανατροπή του συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων της Ουγγαρίας επέφερε η υπαγωγή της χώρας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η οποία απέβη μοιραία για τη σοσιαλιστική κυβέρνηση που πήρε την απόφαση να προσφύγει σε αυτόν τον μισητό διεθνή οργανισμό. Αυτό απέδειξαν τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των ουγγρικών βουλευτικών εκλογών, όπου κατανεμήθηκαν οι 265 από τις συνολικά 386 έδρες του κοινοβουλίου (οι υπόλοιπες 121 θα κριθούν την Κυριακή 25 Απριλίου).

 Επιβεβαιώθηκαν οι πιο απαισιόδοξες προβλέψεις για τους μέχρι την Κυριακή κυβερνώντες σοσιαλιστές. Το ποσοστό τους, από 44% που ήταν στις βουλευτικές εκλογές του 2006, κατακρημνίστηκε στο 19,3%!

Οι έδρες τους, που στο σύνολο των 386 ήταν 190 το 2006, ενώ άλλες 20 είχαν οι φιλελεύθεροι που ήταν κυβερνητικοί σύμμαχοί τους, συρρικνώθηκαν σε.. 28 (!) στις κατανεμηθείσες 265 έδρες, ενώ οι φιλελεύθεροι πήραν μόνο 2,7% των ψήφων και εκμηδενίστηκαν κοινοβουλευτικά χάνοντας και τις 20 έδρες τους, αφού απέτυχαν πανηγυρικά να υπερβούν το όριο του 5% για να μπουν στη Βουλή.

Από 210 έδρες που είχε δηλαδή ο κυβερνητικός συνασπισμός σοσιαλιστών - φιλελευθέρων βρέθηκε με 28 στον πρώτο γύρο, οπότε όσες και να πάρουν οι σοσιαλιστές από τις 121 που απέμειναν για τον δεύτερο, είναι προφανές ότι δεν θα φτάσουν ούτε τις μισές από όσες είχαν. Πραγματική εκλογική καταστροφή, στα όρια ίσως της πολιτικής αποσύνθεσης του κόμματός τους. Το κωμικοτραγικό είναι ότι το κεντρικό προεκλογικό σύνθημα των σοσιαλιστών ήταν «Η διαχείριση της κρίσης εκ μέρους μας υπήρξε επιτυχής»! Είναι προφανές ότι η ηγεσία τους είχε χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα της ουγγρικής κοινωνίας.

Οι σοσιαλιστές ηγέτες αυτοθαυμάζονταν επειδή μείωσαν το έλλειμμα του προϋπολογισμού από 9,3% του ΑΕΠ το 2006 σε 3,9% το 2009, αλλά ήταν ανίκανοι να συνειδητοποιήσουν τις άκρως επώδυνες συνέπειες που είχαν για τους Ούγγρους πολίτες η πτώση του ΑΕΠ κατά 6,3% μέσα στο 2009 εξαιτίας της πολιτικής της σοσιαλιστικής κυβέρνησης και η εκτίναξη της ανεργίας στο 11,2%.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Βίκτορ Ορμπαν, ο χαρισματικός ηγέτης της εθνικιστικής - συντηρητικής Δεξιάς που σάρωσε στις εκλογές, είχε βασικό σύνθημα την... αύξηση (!) του ελλείμματος και τη δημιουργία ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας στη διάρκεια των επόμενων δέκα χρόνων.

«Η Ουγγαρία κάνει στροφή - Οι συντηρητικοί θάβουν τους σοσιαλιστές σε εκλογές όπου εισβάλλει βίαια η Ακροδεξιά» ήταν ο τίτλος κύριου άρθρου της φιλοσοσιαλιστικής ισπανικής εφημερίδας «Ελ Παΐς».

Δεν υπερβάλλει καθόλου. Η Δεξιά πήρε την απόλυτη πλειοψηφία με 52,8% των ψήφων - μια αύξηση της τάξης του 10% από το 42% που είχε το 2006. Σε επίπεδο εδρών ο θρίαμβός της είναι ακόμη μεγαλύτερος, λόγω του μεικτού εκλογικού συστήματος.

Στον πρώτο γύρο πήρε τις 206 από τις 265 έδρες που κατανεμήθηκαν - ποσοστό δηλαδή... 80%! Αν κατορθώσει να πάρει έστω τις 52 από τις 121 έδρες που απέμειναν για τον δεύτερο γύρο, τότε θα έχει πλειοψηφία δύο τρίτων μέσα στο κοινοβούλιο. Αυτό επιτρέπει στη Δεξιά να αλλάξει το Σύνταγμα χωρίς καμιά πολιτική συμμαχία και έτσι να διαμορφώσει την Ουγγαρία όπως επιθυμεί. Η στροφή του ουγγρικού λαού προς τα δεξιά όμως δεν εξαντλήθηκε στη σαρωτική επικράτηση του Βίκτορ Ορμπαν. Για πρώτη φορά από την εποχή του... Χίτλερ, αναστήθηκε η φιλοναζιστική ουγγρική Ακροδεξιά και πάγωσε όλη την Ευρώπη εισβάλλοντας θριαμβευτικά στο κοινοβούλιο.

Το φασιστικό κόμμα Γιόμπικ, το οποίο έχει συγκροτήσει και παραστρατιωτική οργάνωση κατά το πρότυπο των Ες - Ες, που ονομάζεται ουγγρική Φρουρά, επωφελήθηκε τα μέγιστα από την εξαθλίωση και την ταπείνωση του ουγγρικού λαού που επέφερε η πολιτική του ΔΝΤ και της σοσιαλιστικής κυβέρνησης που εφάρμοζε τις εντολές του.

Για πρώτη φορά μετά από... 70 χρόνια, από το φασιστικό καθεστώς του Χόρτι στον μεσοπόλεμο που συνεργάστηκε με τον Χίτλερ, οι ουγγρικές φιλοναζιστικές δυνάμεις επέστρεψαν στο κοινοβούλιο με τη λαϊκή ψήφο.

Η ΕΥΡΩΠΗ

Τρέμει τους Ούγγρους ναζί

Πάγωσαν όλοι οι Ευρωπαίοι με το εκπληκτικό ποσοστό που πήρε το φασίζον ακροδεξιό κόμμα της Ουγγαρίας: από το 2,2% που είχε το 2006, πολύ κάτω δηλαδή από το όριο του 5% που χρειάζεται για να μπει κάποιο κόμμα στο κοινοβούλιο της χώρας, εκτινάχθηκε στο... 16,7%! Εγινε τρίτο κόμμα της Ουγγαρίας, με διαφορά μικρότερη του 3% από τους σοσιαλιστές που κυβερνούσαν μέχρι την Κυριακή! Ο πολιτικός πανικός ακόμη και των συντηρητικών ευρωπαϊκών εφημερίδων είναι έκδηλος σε χθεσινά κύρια άρθρα τους, όπου καθορίζουν ως δήθεν κύρια αποστολή του νεοεκλεγέντος δεξιού πρωθυπουργού που δεν έχει καν αναλάβει την εξουσία την αντιμετώπιση της Ακροδεξιάς που γιγαντώθηκε εξαιτίας της πολιτικής του ΔΝΤ.

Γιώργος Δελάστικ

***********************

ΣΧΟΛΙΟΝ: ΓΙΑΤΙ ''Πάγωσαν όλοι οι Ευρωπαίοι'', όπως καποιος ειναι  χριστιανοδημοκρατης, αλλος ειναι φασιστης, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ?? ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο  ΛΑΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΣΩΣΤΑ ΟΤΑΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΟΜΕ --ΚΥΡΙΩΣ  ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ-- ΟΠΩΣ ΣΤΟ ΙΡΑΚ, ΟΠΟΥ  Ο ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟ ΜΠΑΑΘ, ΜΠΟΡΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΗ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΝΘΕΟΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ, ΠΟΙΟΣ ΔΟΣΙΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ''ΠΑΕΙ'' ΚΑΛΥΤΕΡΑ! ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΑ ΑΝΙΜΑΛΙΑ ΤΑ ΒΟΥΤΗΓΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΕΙΑ ΚΑΙ Σ' Ο,ΤΙ ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΟ ''ΣΥΣΤΗΜΑ'' ΤΩΝ ΜΜΕ ΤΟΥ ΜΕΡΝΤΟΧ, ΞΥΠΝΗΣΑΝ ΚΑΙ ΤΡΟΜΑΞΑΝ! ΕΧΕΙ ''ΠΛΑΚΑ''! ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΑ ΑΝΙΜΑΛΙΑ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΟΙ ΔΙΟΤΙ Ο ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΠΟΥ Σ' ΑΥΤΑ ΑΡΕΣΕ! 

Απέλυσαν μάρτυρα [από το ΔΣ του ΟΣΕ] επειδή κατέθεσε στην εξεταστική για τη Siemens

Εκτροπή πολιτεύματος. Απέλυσαν μάρτυρα από το ΔΣ του αμαρτωλού ΟΣΕ επειδή κατέθεσε στην εξεταστική για τη Siemens!

http://olympia.gr/2010/04/15/siemens-23/

Αυτό που έγινε σήμερα (15/4/2010) δεν έχει προηγούμενο και οδηγεί σε βιασμό των κοινοβουλευτικών θεσμών και της ίδιας της δημοκρατίας! Ο μάρτυρας  κ. Καραπάνος ΑΠΟΛΥΘΗΚΕ από τον ΟΣΕ μετά την κατάθεση του στην εξεταστική όπου υποτίθεται υπάρχει προστασία των μαρτύρων σε όλα τα επίπεδα!

Από την άλλη το σύστημα ΠΑΣΟΚ ανανέωσε την θητεία του Βουρλούμη, μιλάμε για προκλησεις πρώτου μεγέθους.

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο περίεργο στα πρακτικά που βγήκαν προς τα έξω. Η σελίδα 193 ΕΙΝΑΙ ΛΕΥΚΗ....

Διαβάστε την απίστευτη καταγγελία:

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Ήθελα να ενημερώσω την Επιτροπή επί της διαδικασίας, για ένα πολύ σοβαρό θέμα. Διά του Προεδρείου, δι’ ημών, κύριε Πρόεδρε, όπως είπατε σήμερα στο μάρτυρα ότι «θα σας προστατεύσουμε», το ίδιο είχαμε πει και στους μάρτυρες οι οποίοι μας κατέθεσαν πολύ σοβαρά στοιχεία. Ένας εξ’ αυτών των μαρτύρων, ο κ. Καραπάνος του ΟΣΕ, σήμερα απελύθη από το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΣΕ. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του είχε πει ότι «ξέρω ότι με αυτά που θα καταθέσω θα με ξηλώσουν».

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Ποιος είναι αρμόδιος Υπουργός;

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Από ό,τι ξέρω είναι ο Υπουργός Μεταφορών. Είναι θέμα αξιοπιστίας της Επιτροπής, για την προστασία των μαρτύρων, αλλά και για να μπορέσουμε να έχουμε καταθέσεις, να πάρουμε θέση όλοι οι συνάδελφοι από όλα τα Κόμματα, προκειμένου, τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει το θέμα της Επιτροπής, να προστατευθεί ο κ. Καραπάνος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Έχετε δίκιο. Τι προτείνετε πρακτικά;

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Προτείνω να ζητηθεί μέσω του Προεδρείου, προς τον Υπουργό Μεταφορών, για θέματα αξιοπρέπειας του πολιτικού συστήματος και από τη στιγμή που του δώσαμε τη διαβεβαίωση, διά του Προέδρου, ότι θα προστατευθεί για την κατάθεσή του …

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Η διαβεβαίωση ήταν της Επιτροπής και βεβαίως του Προέδρου και νομίζω ότι μένουμε σε αυτήν. Το πρακτικό πείτε μας.

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Το πρακτικό, κύριε Πρόεδρε, είναι να εκφράσετε το σύνολο της Επιτροπής προς τον Υπουργό Μεταφορών για την προστασία του μάρτυρα, τουλάχιστον για το εύλογο διάστημα μέχρι να τελειώσουμε τις διαδικασίες των εργασιών μας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Απομακρύνθηκε ο κύριος;

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Απομακρύνθηκε σήμερα. Με ειδοποίησε πριν από λίγη ώρα. Εάν, λοιπόν, γίνεται αυτό και ουσιαστικά έρχονται οι μάρτυρες εδώ και φοβούνται ότι εάν καταθέσουν ενώπιον της Επιτροπής της Βουλής, με παρουσία όλων των Κομμάτων, θα κινδυνεύσουν είτε επαγγελματικά …

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Μήπως είναι εκείνος που κατέθεσε αγωγή …

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Όχι, δεν είναι αυτός. Είναι ο κ. Καραπάνος, ο έτερος του ΟΣΕ. Ήταν είκοσι χρόνια.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Δηλαδή, παλεύουμε να απαλλαγούμε από τον κ. Βουρλούμη και βλέπουμε να εξοστρακίζονται ταχύτατα αυτοί που μας βοηθούν.

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Ακριβώς, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα, λοιπόν, να το εκφράσω αυτό διά του Προεδρείου, όπως επίσης, κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν εκκρεμή θέματα πολύ σοβαρά που προκύπτουν από την πρώτη ημέρα. Αρχίζω κατ’ αρχήν με τις καταθέσεις Τέλογλου, Μπουγάτσου. Είχαμε ζητήσει το άνοιγμα συγκεκριμένων εταιρειών …

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Λογαριασμών εταιρειών.

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: … οι οποίες προκύπτουν από την έρευνα της Debevoise. Θα ήθελα, λοιπόν, επισήμως ακόμη μία φορά να ζητήσω, από τη στιγμή που πλέον μας έχει έρθει μέσω της δικογραφίας το πλάνο της διακίνησης των χρημάτων, το οποίο μας ανέφερε και ο κ. Τέλογλου και η κα Μπουγάτσου, να καταθέσω για ακόμη μία φορά για να μοιραστεί στους συναδέλφους, τα πλάνα των χρημάτων που έφυγαν προς εταιρείες off shore, που έφυγαν προς φυσικά πρόσωπα για πληρωμή πολιτικού χρήματος και για την υπόθεση της SIEMENS και αναφέρομαι στο έγγραφο που περιλαμβάνεται στη δικογραφία, που κατατέθηκε από την Debevoise στον κ. Αθανασίου και για το έργο που αναφέρεται στο έργο της Ρουμανίας και να ζητήσω ακόμη μία φορά να πάμε στο δρόμο του χρήματος. Να ζητήσουμε, δηλαδή, το άνοιγμα των λογαριασμών και των εταιρειών. Το καταθέτω στη Γραμματεία για να μοιραστεί και στους συναδέλφους.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Θα παρακαλούσα πολύ, εάν κάτι δεν λειτουργεί και προφανώς κάτι δεν λειτουργεί γιατί ήδη, όπως θυμάστε καλά, εσείς με τον κ. Μακρυπίδη είχατε οργανώσει μία πρόταση την οποία διαβιβάσαμε στον κ. Γκρόζο.

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Αυτό είναι άλλο. Αυτό είναι προς το Υπουργείο Οικονομικών, κύριε Πρόεδρε. Στο Υπουργείο Οικονομικών έχουμε διαβιβάσει το αίτημα να μας δώσουν τα αποτελέσματα των ελέγχων του ΟΤΕ, διότι από εκεί προκύπτει, μαζί με άλλα θέματα, ότι ο κ. Βουρλούμης υπέπεσε στο αδίκημα της ψευδούς καταθέσεως, όχι ενόρκως βεβαίως, αλλά και αυτό αποτελεί αδίκημα. Μάλιστα, εσείς ζητήσατε, εκ μέρους της Επιτροπής, τα Πρακτικά να διαβιβαστούν στην Εισαγγελία και εκεί δεν έχουμε τίποτα παρά την ανανέωση της θητείας του κ. Βουρλούμη.

(PN)

(ML)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Έχουμε ανανέωση θητείας;

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Έχουμε ανανέωση θητείας, βεβαίως.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Πότε;

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Από το τελευταίο Διοικητικό Συμβούλιο. Κύριε Πρόεδρε, με το που στείλατε εσείς επιστολή στον Εισαγγελέα, στείλατε την επιστολή διότι πιθανώς να υποκρύπτονται αδικήματα τουλάχιστον καταθέσεως. Και βεβαίως στο θέμα της απιστίας εις βάρος του ελληνικού δημοσίου και άλλα αδικήματα, τα οποία θα τα εξετάσει η Εισαγγελία, δεν είμαστε εισαγγελείς εμείς να το κάνουμε. Εδώ, όμως, εμείς έχουμε μία περίπτωση όπου υπάρχει σοβαρό θέμα και με τα αδικήματα του Υπουργείου των Οικονομικών, το οποίο δεν μας απαντά ούτε αυτό.

Και τρίτο θέμα, κύριε Πρόεδρε, θέλω να επισημάνω ακόμη μία φορά τις εκκρεμείς κλήσεις μαρτύρων από την πρώτη ημέρα. Είχα καταθέσει έναν κατάλογο σαράντα ονομάτων. Προτάσσω τον εκπρόσωπο της Ντεμπεβόις, που έκανε τον έλεγχο, ελληνικής καταγωγής, έχω δώσει το όνομά του, τη διεύθυνση και το τηλέφωνό του, που είναι στη διάθεσή σας, να κληθεί άμεσα για να μπορέσουν να προχωρήσουν στους δρόμους του χρήματος. Και μάλιστα, την κατ’ αντιπαράσταση εξέταση του κ. Βουρλούμη, ο οποίος είναι υποχρεωμένος να έρθει στην Επιτροπή μαζί με τον εκπρόσωπο των Τεχνικών Υπηρεσιών του Ο.Τ.Ε., τότε, τον μάρτυρα που κατέθεσε εδώ και συμφωνήσαμε όλοι μαζί στην κατ’ αντιπαράσταση εξέτασή τους. Και βεβαίως, τους δικηγόρους, τον κ. Γιαννίδη και τους υπόλοιπους, οι οποίοι έχουν πάρει χρήματα από τα μαύρα ταμεία. Και μάλιστα για τον κ. Γιαννίδη υπάρχει σοβαρό θέμα αδικήματος διότι είναι αυτός που φέρεται –να το ξεκαθαρίσουμε αυτό- ότι ως μέλος της Επιτροπής για την προστασία του απορρήτου, χρεώθηκε την απάντηση για το κατά πόσο η Ντεμπεβόις μπορεί να κάνει έλεγχο. Και μάλιστα ο ίδιος ήταν ο δικηγόρος του Χριστοφοράκου και δικηγόρος του Βουρλούμη. Εδώ υπάρχουν σοβαρά θέματα. Υπάρχουν με καταβολές προς το δικηγόρο αυτόν από τα μαύρα ταμεία της SIEMENS του Γεωργίου, αρκετά μεγάλων ποσών που δεν δικαιολογούνται. Και νομίζω ότι επειδή περιμένει όλος ο ελληνικός λαός από εμάς να προχωρήσουμε πέραν της εξετάσεως, που καλώς γίνονται για το C4I και τα υπόλοιπα με τους υπηρεσιακούς παράγοντες, να έχουμε κι ένα αποτέλεσμα.

Εδώ, κύριε Πρόεδρε, έχουμε και το θέμα της μη αποστολής προς την Επιτροπή μας, αδικημάτων πολιτικών. Δηλαδή, συγκεκριμένα έχουμε το άνοιγμα του λογαριασμού του πρώην Υπουργού, κ. Μαντέλη και συγγενικών του προσώπων όπου φαίνεται να πήρε χρήματα μαύρα και το οποίο έχει στα χέρια της η ελληνική δικαιοσύνη. Βάσει του Συντάγματος και των νόμων, αμελητί στη Βουλή έπρεπε να είχε αποσταλεί, αφού αναφέρεται σε πολιτικό πρόσωπο, αυτή η υπόθεση, όπως και οι άλλες υποθέσεις που χειρίστηκε κατά το παρελθόν ο κ. Οικονόμου.

Να εκφράσουμε, λοιπόν …

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Αυτό έπρεπε να γίνει από το 2005.

ΠΑΝΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Βεβαίως, εγώ δεν λέω για μία συγκεκριμένη εποχή, αλλά για όλες.

Θέλω, λοιπόν, να σας ζητήσω επισήμως και μέσω των Πρακτικών, να στείλουμε ακόμα μία επιστολή με ερωτήματα προς τον Προϊστάμενο της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου να διαβιβαστεί αρμοδίως, κατά πόσο υπάρχει εμπλοκή πολιτικών προσώπων. Διότι δεν είναι δυνατόν να βλέπει ο ελληνικός λαός εφημερίδες, να βγαίνουν λογαριασμοί πρώην Υπουργών μέσω εγγράφων που δόθηκαν στη Δικαιοσύνη και άνοιξαν οι λογαριασμοί και να μην ενημερώνεται η αρμοδίως καταρτισθείσα Επιτροπή της Βουλής, όπως προβλέπεται.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Κύριε συνάδελφε, πρώτα επειδή λείπατε, συμφώνησε η Επιτροπή μας ομόφωνα να διατυπωθούν ερωτήσεις, δηλαδή, να βάλουμε μπροστά –δεν την εγκαταλείπουμε, γνωρίζετε και προηγούμενη δική μου τοποθέτηση- τη βουλευτική μας ιδιότητα και τη δυνατότητά μας κοινοβουλευτικού ελέγχου. Να βάλουμε και αυτή τη δυνατότητα μπροστά και για το θέμα της προστασίας του απορρήτου και για το θέμα επικοινωνιών, το οποίο είναι «άστα να πάνε» και για το θέμα του Βουρλούμη ως ερώτηση των μελών της Επιτροπής και για το θέμα της επιτάχυνσης της θεσμοθέτησης της ευνοϊκής ποινικής μεταχείρισης κατηγορούμενων εμπλεκομένων, οι οποίοι θα μας βοηθήσουν στο να αποκαλύψουμε σκάνδαλα κυβερνητικής διαφθοράς. Εάν αυτά δεν προχωρήσουν θα δώσουμε και την εικόνα ότι δεν έχουμε ουσιαστική εξουσία. Και παρακαλώ, νομίζω ότι αυτό είναι σημαντικό να το κάνουμε. Τώρα από εκεί και πέρα μην μου απαντάτε. Απλώς σας ενημερώνω.

(XA)

(PN)

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Πάντως την ίδια στιγμή βλέπουμε να ξηλώνεται μάρτυρας ο οποίος προαναγγέλλουμε ότι θα ξηλωθεί.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Κύριε συνάδελφε, μην επανέρχεστε. Είπα -και φαντάζομαι ότι συμφωνείτε, θα ακούσω και τους άλλους συναδέλφους- να κάνουμε πρακτικά πράγματα τα οποία μπορούμε να κάνουμε είτε ως Επιτροπή είτε και ως Βουλευτές, πρακτικά πράγματα που να φέρνουν αποτέλεσμα.

Σε ό,τι αφορά τους λογαριασμούς σας ενημερώνω. Ενδεχομένως δεν έχετε ενημερωθεί. Μπορεί να έχετε ενημερωθεί, ότι υπάρχει ένα team από τη Βουλή που συνδράμει τους εφέτες-ανακριτές και μας έρχεται πια με καλύτερη ροή το υπόλοιπο της δικογραφίας. Σας ενημερώνω λοιπόν. Και είναι ένα θέμα που πρέπει να απασχολήσει τα κόμματα. Δηλαδή να βάλει ομάδες δουλειάς να τα επεξεργαστούν. Είναι πολύ ενδιαφέρον το υπόλοιπο που έρχεται, αμέτρητο. Δεν μας φέρνουν πια σελίδες. Μας φέρνουν κούτες.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Αλλά κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν υποθέσεις, όπως αυτή της Ρουμανίας που προανέφερα για την Debevoise η οποία δεν υπάρχει σε καμιά δικογραφία. Δηλαδή κανείς ανακριτής μέχρι σήμερα δεν έχει ανοίξει. Και για να σας πω συγκεκριμένα, παραδείγματος χάρη την εταιρεία ΣΟΥΤΟΝ. Και αναφέρομαι στην εταιρεία ΣΟΥΤΟΝ διότι η συγκεκριμένη εταιρεία παραδείγματος χάρη ενεργοποιεί την έρευνά μας για το θέμα του Ο.Τ.Ε., εκτός από τη σύμβαση 8002 και στη σύμβαση 8004 και νομίζω ότι γίνομαι αντιληπτός τι εννοώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Παρά το ότι η εντολή μας δεν καλύπτει αυτή την πτυχή, όμως συμφωνώ μαζί σας, μπορούμε να δώσουμε δρόμους για την τακτική ανάκριση να συμπεριλάβει. Όμως θα σας πω ότι δεν είναι μόνο δυστροπούσα η δικαιοσύνη απέναντι στον Υπουργό Δικαιοσύνης όπως παρακολουθούμε, αλλά επίσης με το τσιγκέλι παίρνουμε και τις υπόλοιπες δικογραφίες, και αυτή που έρχεται σταδιακά…

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Μη βάζετε όμως στις λέξεις αυτές τη συμφωνία όλων μας. Δεν θεωρούμε ότι όλη η δικαιοσύνη είναι δυστροπούσα. Ίσως κάποιος λειτουργός.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Προφανώς. Δεν είπα «όλοι». Αλλά έχω περιπτώσεις και έχουμε περιπτώσεις εξοργιστικές.

Ο κ. Χατζίκος προς τον πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Αθηνών: «Διαβιβάζουμε το υπ’ αριθμ. 7/4 έγγραφο της Βουλής των Ελλήνων Εξεταστικής Επιτροπής της υπόθεσης της SIEMENS και παρακαλούμε απευθείας να αποστείλετε σ’ αυτήν το 2058/2001 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών μεθ’ όλων των εγγράφων της σχετικής δικογραφίας που βρίσκεται στο γραφείο του Εφετείου Αθηνών, αποσταλείσα με αριθμό πρωτοκόλλου της Εισαγγελίας Εφετών το 2002». Είναι αυτό που λέτε, η ROM TELECOM. Για να πάρουμε κάθε δικογραφία, περνάμε από σαράντα κύματα.

Και επαναλαμβάνω ότι τα κουτιά που έρχονται είναι πολύ ενδιαφέροντα για να έρχονται τυχαία τελευταία.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Τα κύματα εσείς δεν τα φοβάσθε. Κάποτε κολυμπήσατε πολλές ώρες.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Ναι, αλλά εδώ να φθάνουμε και σε σύντομο χρόνο. Και ο χρόνος μας και οι αντοχές μας –εκφράζω και τους υπολοίπους συναδέλφους- δεν είναι απεριόριστες και πάντως ο πολιτικός μας χρόνος είναι ιδιαίτερα περιορισμένος. Πρέπει να έχουμε αποτέλεσμα.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Πάμε στο δρόμο του χρήματος λοιπόν.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Συγκροτήστε λοιπόν και έχετε την κάλυψη και την παρότρυνση και την καθοδήγηση του Προεδρείου. Η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα. Συγκροτήστε διακομματικές ομάδες διμελείς ή τριμελείς και κυνηγήστε επιμέρους. Όλο δεν γίνεται.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Συγκεκριμένα επανειλημμένως σας λέω ότι εκπρόσωπος της Debevoise, Γιαννίδης, δύο πρόσωπα που σας προτείνω άμεσα για να προχωρήσουμε και να ανοίξουμε…

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Τώρα μου λέτε για μάρτυρες.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Ναι.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Μάρτυρες. Ζήτησα από τα κόμματα για την τελευταία φάση να μου κάνουν προτάσεις.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Πρόσθετα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Επιπροσθέτως συμπεριλαμβάνονται. Αλλά όταν μιλάμε για λογαριασμούς, να συμφωνήσουμε ότι πάμε για μεγάλα ποσά. Ας συμφωνήσουμε ότι πάμε πάνω από 100.000.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Κύριε Πρόεδρε, θα συμφωνούσα για πάνω από 100.000 αλλά εδώ έχουμε το εξής φαινόμενο, να έχουμε πληρωμές σπασμένες σε μικρότερα ποσά γιατί αν ένα ποσό πληρωθεί πάνω από 70.000 μάρκα παραδείγματος χάρη, τότε εμπίπτει στις διατάξεις του ελέγχου προελεύσεως χρήματος. Ο συγκεκριμένος παραδείγματος χάρη σπάστηκε σε τέσσερις πληρωμές.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Η σκέψη μου λοιπόν είναι να πάμε κάτω από το όριο του ελέγχου. Είναι για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος για την τρομοκρατία. Να πάμε κάτω από το όριο και να ψάξουμε να βρούμε πληρωμές είτε σε χρήμα είτε σε off shore. Γιατί αν πάμε σε όλη τη γκάμα, να εντοπίσουμε. Και σας παρακαλώ με task force κινηθείτε. Το Προεδρείο δεν έχει άλλες δυνατότητες στο μέτρο που όλο το σύστημα κωλυσιεργεί.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Το telepassport τι έγινε; Μας απάντησαν; Δεν μας απαντάνε κύριε Πρόεδρε. Έχουν διατυπωθεί τα ερωτήματα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Καλώς να επανέλθουμε συγκεκριμένα και στοχευμένα. Συνεννοηθείτε με τον κ. Μακρυπίδη και προχωρήστε το. Δεν έχω αντίρρηση. Πρακτικά κινήστε το.

Ορίστε κύριε Νικητιάδη.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, πρώτον, θέλω να εκφράσω τη λύπη μου για την τραγική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου που υποθέτω ότι είναι έτσι. Δεν μπορεί να κάνει λάθος ο κ. Καμμένος αφού μας το ανακοίνωσε.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Με ενημέρωσαν τηλεφωνικά.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: Στην ουσία έρχεται να προδικάσει σε ό,τι αφορά τον κ. Ζαγοριανό. Είμαι βέβαιος ότι εμείς θα συνεχίσουμε το έργο μας χωρίς να υπολογίσουμε κανένα σκεπτικό σε σχέση με Ανώτατα Δικαστικά Συμβούλια.

Δεύτερον, επειδή ο κ. Καμμένος αναφέρθηκε ξανά…

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Προφανώς αυτό έχει να κάνει με τη θέση σε αργία και όχι με την ουσία, αλλά προδικάζει και την ουσία.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: Το έχω υπόψη μου. Να είσθε βέβαιος κύριε Πρόεδρε, ότι το σκεπτικό που περιλαμβάνει η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου υπεισέρχεται επί της ουσίας. Γιατί διαφορετικά πώς κρίνει ότι δεν πρέπει να τεθεί σε αργία;

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Άρα πρέπει να προτάξουμε κύριοι συνάδελφοι, τα των ανακριτικών διαδικασιών που αφορούν μέλη του σώματος για να δούμε τι γίνεται μ’ αυτούς. Και δεν θέλω να δίνω γενικότητες και γενικώς ορισμούς αλλά ορισμένοι από το Σώμα της Δικαιοσύνης δεν τιμούν τον όρκο τους και το ρόλο τους και την εμπιστοσύνη του λαού.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: Δεύτερον, θέλω να διευκρινιστεί αν δεν έχει γίνει αντιληπτό, επειδή ο κ. Καμμένος αναφέρθηκε στον φάκελο που σχετίζεται με τον κ. Τσουκάτο, ότι ο κ. Τσουκάτος είναι κατηγορούμενος στην τακτική δικαιοσύνη. Δεν είναι το πολιτικό πρόσωπο τυπικώς για το οποίο έχουμε εμείς την ευθύνη και η Βουλή προκειμένου να έλθει ο φάκελος. Το διευκρινίζω για να μην υπάρχει καμία σύγχυση σχετικώς …

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Για άλλο ποσό είπα κύριε Νικητιάδη. Δεν είπα για το ένα εκατομμύριο μάρκα. Είπα για το ένα εκατομμύριο ευρώ που φέρεται να έχει πάρει ο κ. Τσουκάτος με στέλεχος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην Ελβετία.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: Δεν έχει λοιπόν καμία σχέση με μας. Αυτό κύριε Καμμένο, να γίνει αντιληπτό. Αυτό το εκατομμύριο, αυτή η υπόθεση δεν σχετίζεται με τα πολιτικά πρόσωπα των οποίων εμείς την ευθύνη αναζητούμε. Δεν έχουμε εμείς τη δυνατότητα και την αρμοδιότητα να ελέγξουμε τις πολιτικές ευθύνες του κ. Τσουκάτου. Αυτό προσπαθώ να σας πω. Αυτό μόνο παρεμπιπτόντως μπορεί να βγει αν βγει και δεν ξέρω αν πρέπει να βγει από μας, όταν μάλιστα ο άνθρωπος είναι κατηγορούμενος στην τακτική δικαιοσύνη.

Τρίτον, επειδή ορθώς φέρατε το θέμα, κύριε Καμμένο, του αποπεμφθέντος όπως κατάλαβα, μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΣΕ. Νομίζω ότι είναι προφανές πως εμείς έχουμε υποχρέωση να αντιδράσουμε και μάλιστα με πολύ δυναμικό τρόπο προκειμένου να καταδείξουμε τη δική μας θέση, αλλά θεωρώ σκόπιμο προτού γίνει αυτό να έχουμε μία ιδίαν άποψη.

(XP)

Και επειδή δεν μπορούμε να καλούμε εδώ τον αποπεμφθέντα για να δώσει εξηγήσεις, με δική σας πρωτοβουλία ή και εγώ μπορώ ν’ αναλάβω την υποχρέωση να τον καλέσω για να μας διευκρινίσει τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος πιστεύει ότι αποπέμφθηκε. Εάν εμείς κρίνουμε ότι οι λόγοι για τους οποίους αποπέμφθηκε είναι η δική του μαρτυρία στην Επιτροπή μας, τότε πρέπει ν’ αντιδράσουμε έντονα. Παραπέρα εγώ προτείνω να ζητήσουμε να πάει στην τακτική δικαιοσύνη, διότι αυτός που απέπεμψε ο ηθικός αυτουργός ή ο αυτουργός που απέπεμψε από το διοικητικό συμβούλιο ενός οργανισμού κάποιον επειδή κατέθεσε την αλήθεια ενώπιον ανακριτικών αρχών όπως είμαστε εμείς, παρακωλύει το έργο απονομής της δικαιοσύνης. Άρα, πραγματοποιεί ποινικό αδίκημα και γι’ αυτό πρέπει να πάει στην τακτική δικαιοσύνη.

Πρέπει, κύριε Πρόεδρε, να το δείτε εσείς ή εγώ, ή ο κ. Τζαβάρας…

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Θα προτιμούσα να το διερευνήσει κάποιος από την Επιτροπή.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: Να τον καλέσω εγώ και ν’ αναφερθώ μετά στην Επιτροπή.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Ο κ. Τζαβάρας έχει το λόγο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ: Εκράζω και εγώ τον αποτροπιασμό μου. Είναι απαράδεκτο το φαινόμενο της αποπομπής από τη θέση του μέλους του διοικητικού συμβουλίου του ΟΣΕ ενός πολίτη, ο οποίος είχε την γενναιότητα και την ευψυχία να έλθει ενώπιόν μας και χωρίς να διστάσει να πει αυτά που γνώριζε και μάλιστα κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μη μένει σε κανέναν η εντύπωση ότι είχε οποιαδήποτε κομματική μεροληψία. Ενώνω και εγώ τη φωνή μου μ’ αυτές των προλαλησάντων συναδέλφων. Πρέπει αυτό το συγκεκριμένο κρούσμα να το προλάβουμε όσον αφορά την επέκταση των εντυπώσεων που δημιουργεί.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Εγώ αναλαμβάνω μια επαφή με το αρμόδιο κυβερνητικό στέλεχος.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ: Παρακαλώ να μας ενημερώσετε.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Επίσης, να γίνει μια διερεύνηση ώστε να έχω και εγώ πλήρη εικόνα άτυπα και εκτός διαδικασιών. Να αναλάβει ο κ. Νικιτιάδης ή όποιος άλλος, αλλά να με ενημερώσει και να ενημερωθεί η Επιτροπή.

Δεύτερον, παρ’ όλα αυτά, να ετοιμαστεί ένα έγγραφο που να είναι ουσιαστικό και σκληρό.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ: Ας διερευνήσετε εσείς πρώτα, και μετά κάνουμε το έγγραφο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Ιωσήφ Βαλυράκης): Για να μη δημιουργήσω την εντύπωση ότι θέλω ν’ αποφύγω την κίνηση.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΖΑΒΑΡΑΣ: Δεν νομίζω. Τώρα μιλάμε με συνείδηση και των λεγομένων και των πραττομένων.

************************************************

ΣΧΟΛΙΟΝ: ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΑΣ! ΑΘΑΝΑΤΟΝ ΠΑΣΟΚ!

Δείτε τι λένε τα παιδιά των (λαθρο)μεταναστών για την χώρα μας...!

Δείτε τι λένε τα παιδιά των (λαθρο)μεταναστών για την χώρα μας...!

http://ellinikiafipnisis.blogspot.com/2010/03/blog-post_7452.html

Λάβαμε μια επιστολή από καθηγήτρια σε ΕΠΑΛ στον Πειραιά. Δείτε τι λένε τα παιδιά των (λαθρο)μεταναστών για τη χώρα μας. Αφιερωμένο στους πολιτικούς μας!

Διδάσκω σε ΕΠΑΛ του Πειραιά στο οποίο φοιτούν πολλά Πακιστανάκια, Αλβανάκια και από λοιπές χώρες. Στα ΕΠΑΛ υπάρχουν πολλοί αλλογενείς μαθητές των οποίων οι γονείς μπήκαν παράνομα στο έδαφός μας και αυτό συμβαίνει γιατί δεν τα καταφέρνουν στο Γενικό Λύκειο και αναγκαστικά έρχονται σε εμάς.

Όχι επειδή θέλουν να ειδικευθούν κάπου για να μπουν στην αγορά εργασίας, αλλά επειδή είναι δύσκολα (ακόμα τουλάχιστον) στο γενικό Λύκειο. Έτσι έχουμε αναγκαστεί να ρίξουμε τον πήχυ πολύ χαμηλά και να σβήνουμε και απουσίες πολλές φορές. Υπάρχει μεγάλη παραβατικότητα μέσα κι έξω από το σχολείο.

Όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν κάποιοι, ότι οι αλλοδαποί μαθητές είναι οι καλύτεροι, σας λέω υπεύθυνα ότι αυτό οφείλεται , κατά κύριο λόγο, στο ζήλο των Συριζαίων συναδέλφων να πριμοδοτούν με βαθμούς τα παιδιά αυτά, αδικώντας παράλληλα κάποια Ελληνόπουλα τα οποία βαθμολογούν αυστηρά ή κανονικά.

Κατά καιρούς ρωτάω τους μαθητές μου, τι θα κάνουν σε περίπτωση πολέμου με την Τουρκία. Η απάντηση που παίρνω από τους Αλβανούς, Πακιστανούς και λοιπούς μαθητές είναι ίδια για όλους:

- Εγώ, κυρία, είμαι μουσουλμάνος και η θρησκεία μου με υποχρεώνει να πολεμήσω στο πλευρό της Τουρκίας!

Ισχύει και για κάποια Αλβανάκια που είναι βαπτισμένοι χριστιανοί. Κι αυτοί το ίδιο λένε, ΕΙΜΑΙ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΩ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ!

Για να είμαι ειλικρινής τα ρώτησα κάποια φορά γιατί βαπτίστηκαν αφού δεν το πιστεύουν και μου απάντησαν:

- Για να έχουμε επιπλέον βοήθεια από τη εκκλησία και για να κυκλοφορώ πιο άνετα στη χώρα σας. 

Προσέξετε τα λόγια παιδιού που είναι γεννημένο στην Ελλάδα: στη χώρα σας. Δεν την αισθάνεται δική του χώρα, αλλά ξένη!. Μου είπε ακόμα ότι όταν κυκλοφορούν στην Αλβανία, κρύβουν αυτά τα χαρτιά και παρουσιάζουν τα αληθινά!!!!! Μου είπε ότι έτσι κάνουν όλοι οι Αλβανοί!

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν αρπαχτεί Αλβανοί μαθητές με Ελληνόπουλα. Το θράσος των Αλβανών δεν περιγράφεται. Πολλά περιστατικά φθάνουν μέχρι το γραφείο όπου οι Αλβανοί μαθητές ξεσαλώνουν. Μια μέρα μπροστά μας, κάποιος Αλβανός μαθητής είπε ότι η μισή Ελλάδα είναι αλβανική και θα επιστρέψει στην Αλβανία! Αν τα λέει αυτά παιδί που γεννήθηκε εδώ, φανταστείτε τι θα λένε οι γονείς τους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Αλβανία. Ο διευθυντής μας τους ρώτησε από πού το ξέρουν αυτό κι αυτοί απάντησαν με άνεση ότι το ότι η Αλβανία θα αποκτήσει και την υπόλοιπη Ήπειρο αλλά όχι αμέσως, τους το έχουν εγγυηθεί Αλβανοί που ζούνε στην Ελλάδα και «έχουνε πιάσει θέσεις» χωρίς να κατονομάσουν κανένα, βέβαια, αλλά είπαν ότι αυτό θα γίνει, γι αυτό τα άτομα αυτά πασχίζουν χρόνια τώρα να δοθεί ελληνική ιθαγένεια σε Αλβανούς!!!!

Το ότι η Βόρειος Ήπειρος ήταν 4000 χρόνια ελληνική, ούτε που τους ενδιαφέρει καθόλου.

Αυτούς τους ανθρώπους θα κάνουμε Έλληνες πολίτες; Για να μας δημιουργήσουν πρόβλημα - δήθεν μειονοτήτων - μέσα στην ίδια μας τη χώρα;

Επίσης, τσακώνονται με Βορειοηπειρώτες μαθητές στους οποίους κάνουν φραστικές επιθέσεις με τα λόγια:

- Ποιο πολύ μετράει ο δικός μου λόγος που είμαι ξένος από το δικό σου που είσαι Έλληνας! Με τα αυτιά μου το άκουσα.

Το λειτούργημα που εξασκώ με υποχρεώνει να αντιμετωπίζω τα παιδιά όλα με τον ίδιο τρόπο, αλλά σκέφτομαι ότι αν οι Αλβανοί μας κοροϊδεύουν μέσα στα μάτια μας, τότε αυτά τα παιδιά που δεν αισθάνονται Έλληνες, μεθαύριο αν μπει η χώρα σε κίνδυνο, τι θα γίνει;

ΣΧΟΛΙΟΝ: ΜΑΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ κ. ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ! ΔΕΝ ΞΕΥΡΕΙ ΟΤΙ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ''ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ'' ΜΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ, ΚΑΙ ΝΑ ΒΑΣΙΛΕΥΣΟΥΝ ΣΕ ΤΟΥΤΑ ΤΑ ΧΩΜΑΤΑ ΠΑΝΩ Σ' ΕΝΑ ''ΠΟΛΥΦΥΛΕΤΙΚΟ ΤΙΠΟΤΕ'' ΩΣ ΠΙΣΤΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ/ΔΙΕΘΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ?