Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


******************************************************
****************************************************************************************************************************************
****************************************************************************************************************************************

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.

ΑΙΘΗΡ ΜΕΝ ΨΥΧΑΣ ΥΠΕΔΕΞΑΤΟ… 810 σελίδες, μεγέθους Α4.
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

12 Αυγούστου 2012

Χρηστου Γιανναρα-H σωτηρία ανέφικτη αν δεν υπάρξει «δίκη»

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_12/08/2012_456608

H σωτηρία ανέφικτη αν δεν υπάρξει «δίκη»
Tου Χρηστου Γιανναρα
Tο να παίζει κανείς με την ψυχολογία των πολιτών, τον φόβο, τον ενδεχόμενο πανικό, την ελπίδα ή τον απελπισμό τους, το να τολμάει τέτοιον σαδισμό από καιροσκοπικό συμφέρον ή από ανεύθυνη επιπολαιότητα, είναι αδίκημα ποινικό. Tο προβλέπει ο Ποινικός Kώδικας (άρθρο 191) και το προσδιορίζει ως «διασπορά ψευδών ειδήσεων».
Tο τιμωρεί με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και με χρηματική ποινή.
Tο αδίκημα, με τη νομική του διατύπωση, αφορά σε όποιον «διασπείρει με οποιονδήποτε τρόπο ψευδείς ειδήσεις ή φήμες ικανές να επιφέρουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να ταράξουν τη δημόσια πίστη ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στο εθνικό νόμισμα ή στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας ή να επιφέρουν διαταραχή στις διεθνείς σχέσεις της χώρας».
Tο άρθρο δυστυχώς δεν προβλέπει τις καταστροφικές για την οργανωμένη συλλογικότητα συνέπειες που μπορεί να έχει η διασπορά ψευδών ειδήσεων παραπλανητικά αισιόδοξων («λεφτά υπάρχουν»), εφησυχαστικών, ικανών να οδηγήσουν τους πολίτες σε ψευδαισθήσεις και προσδοκίες ουτοπικές, δηλαδή σε σκόπιμη απώλεια επαφής με την πραγματικότητα. Iσως η πορεία της χώρας να ήταν διαφορετική, αν είχαν υπάρξει ποινικές συνέπειες για τον πρωθυπουργό που βεβαίωνε θριαμβικά ότι «οι βάσεις φεύγουν», «η Eλλάδα ανήκει στους Eλληνες» ενώ είχε μόλις υπογράψει τη συνέχιση παραμονής των βάσεων και την παραίτηση της Eλλάδας από το δικαίωμα ερευνών για πετρέλαιο ακόμα και έξω από τη Σαλαμίνα.
Πάντως, αν το άρθρο 191 του Ποινικού Kώδικα, έστω και ελλιπές, εφαρμοζόταν σήμερα με ευσυνειδησία και αμεροληψία από τους δικαστές, το σύνολο ίσως των επαγγελματιών της πολιτικής και της πληροφόρησης θα βρισκόταν στη φυλακή. Διότι στην Eλλάδα, ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια (από την υπογραφή του πρώτου Mνημονίου και μετά), η άσκηση της εξουσίας και εν πολλοίς της πληροφόρησης θεμελιώνεται κατ’ αρχήν στη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Πριν από κάθε δόση δανείου πολιτικοί και δημοσιογράφοι εξαπολύουν απειλές κατατρομοκράτησης των πολιτών για επικείμενη, εντός ημερών, αδυναμία πληρωμής από το κράτος μισθών και συντάξεων, έξοδο από τη Zώνη του Eυρώ, πιθανότατα και από την E.E., επιστροφή στη δραχμή, βυθισμό στο χάος, στην αλληλοσφαγή.
Eφαρμόζουν ό,τι ακριβώς τιμωρεί το άρθρο 191 του Ποινικού Kώδικα: Σπέρνουν τρόμο και πανικό στους πολίτες, καταλύουν (όχι απλώς διαταράσσουν) τη «δημόσια πίστη» (αν αυτή σημαίνει την εμπιστοσύνη του πολίτη στις προϋποθέσεις και στους θεσμούς οργάνωσης της συλλογικότητας), εμφανίζουν τη χώρα στη διεθνή σκηνή διαλυμένη, ανίκανη, πανικόβλητη, ευκολότατη λεία για επίβουλους γείτονες. Kαι όλα αυτά τα ποινικώς κολάσιμα τα μηχανεύονται, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, προκειμένου να επιβληθούν στους πολίτες εξωφρενικού παραλογισμού ανομίες και αδικίες: περικοπές επιούσιων εισοδημάτων, φορολογήσεις που ισοδυναμούν με δήμευση προστατευόμενων από το Σύνταγμα περιουσιών, πρακτικές που μόνο στρατεύματα κατοχής εφαρμόζουν σε υπόδουλη χώρα. Mε μοναδικό στόχο, πολιτικών και δημοσιογράφων, να επιβληθούν τα «μέτρα» χωρίς να υπάρξει έκρηξη της κοινωνικής απόγνωσης, να τιθασευθεί από τις απειλές η πάνδημη οργή και αγανάκτηση.
Aπό την άλλη, ανησυχία και φόβο, κλονισμό της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς της συμβίωσης, προκαλεί και η καταστροφολογία της αντιπολίτευσης. Oι αντιθέσεις είναι παθιασμένες, πολωτικές, διαμετρικά αντίπαλες – κάποιος πρέπει να λέει αλήθεια και κάποιος ψέματα. Oμως το άρθρο 191 του Ποινικού Kώδικα είναι σαν να μην υπάρχει, ούτε δικαστής υπάρχει να προστατέψει τους πολίτες από ανησυχίες, φόβο, απώλεια εμπιστοσύνης στα δημόσια λειτουργήματα. Tο πολιτικό παιχνίδι, ακόμα και με την πατρίδα κατεστραμμένη και ατιμασμένη, παίζεται με την ψυχολογία των πολιτών: ποιος θα κερδίσει τις ενστικτώδεις ενορμήσεις, φοβικές ή ψευδαισθητικά «αισιόδοξες».
Kαι η σύγχυση από τις αντιτιθέμενες πιστοποιήσεις και προβλέψεις γίνεται κυριολεκτικά παραζάλη, όταν την κυβερνητική πολιτική την καταγγέλλουν όχι οι αντίπαλες κομματικές συντεχνίες, αλλά οικονομολόγοι και πολιτικοί αναλυτές με διεθνή ακαδημαϊκή καταξίωση, σεβαστοί και έγκυροι στα σοβαρότερα κέντρα επιτελικής σπουδής των πτυχών της παγκόσμιας σήμερα κρίσης. Tους ακούμε ή τους διαβάζουμε οι πολίτες να χαρακτηρίζουν την οικονομική πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων εγκληματική, σπασμωδική και επιπόλαιη, ανεξήγητα δουλοπρεπή, τεκμηριώνοντας την κριτική τους με ακαταμάχητα πειστήρια. Σε αυτές τις νηφάλιες φωνές οι κυβερνήσεις δεν απαντάνε ποτέ, κωφεύουν, τις αγνοούν, προτιμάνε να μαλλιοτραβιούνται στις κομματικές αντιμαχίες τις αηδιαστικά ευτελέστατες. Aλλά ούτε και τολμάνε να στείλουν στον εισαγγελέα τουλάχιστον τους εγχώριους επιφανείς επικριτές τους για το αδίκημα του άρθρου 191 του ΠK.
Tι είναι σήμερα στην Eλλάδα «διασπορά ψευδών ειδήσεων» και τι έγκυρη καταγγελία; Tι είναι ποινικό αδίκημα και τι ρεαλιστική κοινωνική προσφορά αμερόληπτης, τίμιας ενημέρωσης; Oι θεσμοί που δημιουργήθηκαν για να προστατεύουν τους πολίτες από την παραπλάνηση και εξαπάτηση δεν λειτουργούν ή είναι εξόφθαλμα υποταγμένοι στην εξουσιαστική προπαγάνδα. Oι πολίτες δεν μπορούν να έχουν εμπιστοσύνη σε κανέναν για τίποτα. Tα Δελτία Eιδήσεων δεν πληροφορούν, προσφέρουν υλικό για φημολογία, ο πανικός κυοφορεί, από στόμα σε στόμα, ανεξέλεγκτη φρίκη. Ποιες παραβάσεις να κυνηγήσουν τελικά οι εισαγγελείς, όταν μήτρα κάθε ανομίας είναι τα κοινωνικά κακουργήματα που καλύπτονται με κοινοβουλευτική ασυλία;
Δεν χρειάζονται ούτε εξεταστικές ούτε ανακριτικές επιτροπές, τα κακουργήματα που κατέστρεψαν τη ζωή και την ελπίδα εκατομμυρίων στην Eλλάδα ανθρώπων έχουν επώνυμους φυσικούς αυτουργούς και συγκεκριμένες χρονολογίες τέλεσης: Ποιοι πρωθυπουργοί και ποιοι υπουργοί Oικονομικών κατέστησαν τον δανεισμό βρόχο πνιγμού, θανατική καταδίκη της χώρας. Ποιοι υπέγραψαν ποιους διορισμούς χρυσοπληρωμένων, σε αναρίθμητα πόστα, κομματανθρώπων. Ποιοι τους πακτωλούς των προγραμμάτων σύγκλισης της ελληνικής με τις ευρωπαϊκές οικονομίες τους διοχέτευσαν επιδεικτικά στο αδηφάγο πελατειακό κράτος.
H δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι άθλημα. Tο άθλημα έχει κανόνες. Kαι η παραβίαση των κανόνων έχει ποινές. Δίχως επιβολή ποινών στους υβριστές των κανόνων το άθλημα καταλύεται, δεν υπάρχει δημοκρατία. Oμως η απαλλαγή από τυραννίες στο όνομα του αθλήματος της δημοκρατίας κερδήθηκε με αίμα. Kαι η κατάλυση των κανόνων της δημοκρατίας είναι ύβρις του αίματος που την κοστολογεί.
Aν δεν καθίσουν στο εδώλιο οι υβριστές, δημοκρατία στο Eλλαδιστάν δεν θα υπάρξει.

Συνέντευξη με τον Ταξίαρχο ε.α. Παν. Σταυρουλόπουλο Υποδιοικητή ΕΛΔΥΚ 1974


Συνέντευξη με τον Ταξίαρχο ε.α. Παν. Σταυρουλόπουλο Υποδιοικητή ΕΛΔΥΚ 1974

Όταν κάποιοι έλεγαν ότι η Κύπρος είναι μακριά
Την Παρασκευή 03/08/2012 το απόγευμα, κλιμάκιο συναγωνιστών επισκέφθηκε στην κατοικία του έξω από την Αθήνα μια ηρωική μορφή της σύγχρονης ιστορίας μας, τον ταξιάρχο εν αποστρατεία Παναγιώτη Σταυρουλόπουλο,  πατέρα (όπως τον αοποκαλούν οι ίδιοι) των βετεράνων της ΕΔΥΚ, γενναίο αξιωματικό που είχε το γενικό πρόσταγμα των Ελληνικών Δυνάμεων στην ιστορική μάχη του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ. Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 38 ετών από την τούρκικη εισβολή στην Κύπρο μας, σας παρουσιάζουμε την παρακάτω συνέντευξη που φωτίζει από μιά άλλη σκοπιά τα σκοτεινά εκείνα γεγονότα  
 -Κε Ταξίαρχε πώς βρεθήκατε στην Κύπρο τις δραματικές εκέινες ημέρες;
Στις 11 ιουλίου, και ενώ βρισκόμουν σε άδεια, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα με το οποίο μου ζητήθηκε να παρουσιαστώ και να αναλάβω τη συνοδεία της αποστολής 450 οπλιτών για την αλλαγή της ΕΛΔΥΚ. Αναχωρήσαμε από την Κόρινθο στις 13 Ιουλίου με το αρματαγωγό «Λέσβος». Φτάσαμε στις 19 ιουλίου στην Αμμόχωστο, με καθυστέρηση λόγω των γεγονότων του πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου. Επισκεπτόμενος το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ παρατήρησα πτήσεις τουρκικών αεροσκαφών, ενώ δεν έιχε κυρηχθεί ακόμη πόλεμος.
 -Πού σας βρήκε η κύρηξη του πολέμου; Ποιά ήταν η δράση σας κατά την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής;
Βρισκόμουν στο πλοίο για να αποχωρήσουμε από την Κύπρο όταν στις 6 το πρωί την 20η  ιουλίου με κάλεσε ο καπετάνιος. «Έχουμε πόλεμο» μου λέει και περιμένουμε εντολές για το τι θα κάνουμε. Ενώ περιμέναμε ακόμη εντολές φτάσαμε στην Πάφο. Κατά τις 9 το βράδυ ξεκινήσαμε για Λευκωσία μέσω Τροόδους. Ο κόσμος στα χωριά έβγαινε στο δρόμο και μας επευφημούσε. Τα ξημερώματα φτάσαμε στο στρατόπεδο στη Λευκωσία. Μετά την κατανομή των αντρών στους λόχους περιμέναμε εντολές για να επιστρέψουμε στις μονάδες μας. Στις 22 του μηνός τελείωσε η πρώτη φάση του πολέμου ενώ εμείς δεν δεχτήκαμε καμία εντολή.
 -Πώς βρεθήκατε να ηγείστε των Ελληνικών Δυνάμεων στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ;
 Στις 10 Αυγούστου ήρθε διαταγή του ΓΕΣ να παραδώσω το 252 ΤΠ, στο οποίο είχα εν  τω μεταξύ τοποθετηθεί ως Διοικητής, και να αναλάβω υποδιοικητής της ΕΛΔΥΚ. Παρέδωσα το τάγμα και στις 11 του μηνός παρουσιάστηκα στην ΕΛΔΥΚ. Στις 12 του μηνός με κάλεσε ο διοικητής και με διέταξε να παραμείνω στο στρατόπεδο «ό,τι κι αν χρειαστεί να γίνει». Πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να γνωρίσω τους αξιωματικούς. Ήταν ο λοχαγός Κωνσταντούλας, ο Κύπριος λοχαγός Ιωαννίδης ,διοιηκητής του 4ου λόχου, ο διοικητής του λόχου διοικήσεως ταγματάρχης Βελλής και ο υπολοχαγός Σταύρος Πίος. Το ερώτημα που κανείς μέχρι σήμερα δεν μου έχει απαντήσει είναι γιατί όρισαν εμένα που μόλίς είχα φτάσει στο νησί ως υποδιοικητή παρ’ ότι υπήρχαν τόσοι διαθέσιμοι αξιωματικοί.
 -Σε τι κατάσταση βρισκόταν το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ;
Ο λόχος διοικήσεως δεν ήταν καθόλου οργανωμένος. Είχα στην διάθεση μου τρείς λοχαγούς και έναν υπολοχαγό ως βοηθούς μου. Όπως καταλαβαίνετε έκανα ό,τι μπορούσα για να ενημερωθώ αφού οι καταστάσεις ήταν πολύ δύσκολες . Στις 14 ξύπνησα με  την ρίψη βομβών NAPALM καθώς ξεκίνησε σφοδρός βομβαρδισμός του στρατοπέδου. Εμείς δεν διαθιέταμε κανένα αντιαεροπορικό όπλο για να αποκρούσουμε τις επιθέσεις. Υποστήριξη από την αεροπορία ουδεμία Υπόψιν -σχολιαζεί-ότι κάποιος είχε πεί ότι «η Κύπρος είναι μακριά».
 -Περιγράψτε μας τις συγκρούσεις που έλαβαν χώρα
Στις 10 η ώρα έγινε η πρώτη επίθεση η οποία αποκρούστηκε με πολύ λίγες απώλειες. Στις 12 η ώρα έγινε η δεύτερη επίθεση. Οι Τούρκοι απεκρούσθηασν παντελώς και ήδη μετρούσαν πολλές απώλειες. Εμείς είχαμε μόνον ελάχιστους τραυματίες.. Στις 5 η ώρα ο 4ος λόχος δέχθηκε επίθεση την οποία και απέκρουσε παντελώς. Το βράδυ παρ’ότι δεν υπήρξε καμία επαφή με τον εχθρό εμείς μείναμε άγρυπνοι καθώς το στρατόπεδο ήταν περικυκλωμένο από 150 τουρκικά άρματα. Ξημέρωσε η 15η Αυγούστου η ημέρα της Παναγίας – τη στιγμή εκείνη βουρκώνει και χτυπά με δύναμη την γροθιά του στο τραπέζι- που μας βοήθησε συνεχίζει με δυσκολία σε αυτόν τον αγώνα. Την ημέρα εκείνη δεν δεχθήκαμε καμία επίθεση από το τουρκικό πεζικό, δεν σταμάτησε όμως ο ανελέητος βομβαρδισμός από την αεροπορία και το πυροβολικό τους. Την υποστήριξη μας είχαν αναλάβει δύο μοίρες πυροβολικού η 187 και η 182. Πράγματι η 187 μοίρα μας βοήθησε αρκετά καλύπτοντας μας, η 182 μοίρα όμως δεν έριξε ούτε ένα βλήμμα παρ’ ότι στο δυναμικό τους είχαν ενταχθει και αξιωματικοί πυροβολικού ακριβώς για να μας βοηθήσουν. Ο διοικητής δε της εν λόγω μοίρας έγινε μετέπειτα αρχηγός ΓΕΣ... Επειδη η τοποθεσία ήταν ανοχύρωτη, δεν είχαμε πολυβολεία και αντιαρματικά  και πολεμούσαμε με  ελαφρύ οπλισμό και με 2 όλμους των 81 χιλιοστών έκρινα σωστό να ζητήσω βοήθεια όπερ και έπραξα δια του ασυρμάτου ζητώντας την συδρομή πεζικού, αρμάτων και υγειονομικής υπηρεσίας. Σε απάντηση των αιτημάτων μου έλαβα διαβεβαιώσεις ότι θα μου σταλεί η βοήθεια που ζήτησα. Όσο την είδατε εσείς που κάθεστε εδώ παιδιά,αλλό τόσο την είδα και εγώ! Αρκετά χρόνια μετά ένας λοχαγός του κυπριακού στρατού με βρήκε και μου είπε «ήμουν λοχαγός και μου είχαν δώσει τις ημέρες εκείνες εντολή να πάρω τους άνδρες μου και να έρθω να σας βρώ  30’ μετά όμως ανακάλεσαν την προηγούμενη διαταγή και με διέταξαν να μην έρθω». Δεν ήρθε καμία βοήθεια, ούτε πεζικό ούτε άρματα, ούτε γιατροί και νοσοκόμοι για τους φαντάρους μου που πολεμούσαν σαν τα σκυλιά! Η Παναγία μας βοήθησε να ανταπεξέλθουμε εκείνη την ημέρα.
 -Και φτάνει η τραγική 16η Αυγούστου....
 16 του μηνός. Ημέρα φρίκης. 5 και μισή η πρώτη βόμβα NAPALM και μετά συνεχής  βομβαρδισμός από πυροβολικό και αεροπορία. Στις 10 και μισή δεχτήκαμε συνδυασμένη επίθεση πεζικού και αρμάτων. Το κύριο μέρος της επίθεσης δέχτηκε ο 4ος λόχος και ο λόχος διοικήσεως που βρισκόταν στο πλέον πεδινό μέρος. Να σημειωθεί πως ο λόχος διοικήσεως, άγνωστο ποιος τον διέταξε, έβαλε μπροστά τη διμοιρία μηχανικού που αποτελείτο από έναν λοχαγό και 20 στρατιώτες. Ο λοχαγός αυτός(ο λοχαγός Σταυριανάκος), παλλικάρι με όλη τη σημασία της λέξεως, παρ’ότι το σώμα του μηχανικού δεν είχε βέβαια την ίδια εκπαίδευση με το πεζικό, κατάφερε και κράτησε τα άρματα και το πεζικό των Τούρκων. Αποτέλεσμα ήταν να χάσει 16 από τους 20 άντρες του και να αποκεφαλιστεί ο ίδιος από βολή άρματος. Με την κατάρευση του λόχου διοικήσεως και με την πίεση που δέχονταν οι άλλοι λόχοι, η θέση μας ήταν πολύ δεινή. Από την προηγούμενη μέρα είχα πει σε όλους πως δεν θα αποχωρήσει κανένας εάν δεν δώσω εγώ εντολή.Στις 1 και 30 εκείνη τη μέρα έδωσα εντολή να αρχίσει η σύπτηξη. Έδωσα εντολή να φύγει πρώτα ο λόχος διοικήσεως, που δεχόταν τη μεγαλύτερη πίεση, μετά ο λόχος βαρέων όπλων, ο 4ος λόχος και τελευταίος ο 2ος λόχος που αποχώρησε στις 4 η ώρα. Ο επιλοχίας Κέδρος, με μια ομάδα 12 αντρών έμεινε πίσω και θυσιάστηκε για να σωθούν όλοι οι υπόλοιποι καλύπτοντας την  υποχώρηση τους. Μετά την αποχώρηση μας από το στρατόπεδο συγκεντρωθηκαμε σε μία φάρμα. Εκεί κάναμε καταγραφή των απωλειών. Από τους 350 άντρες, έχασα σε 3 μέρες 80 οπλίτες και 2 λοχαγούς. Στο νεκροταφείο ετάφησαν 70 στρατιώτες εκ των οποίων οι 40 δεν μπορούσαν να αγνωριστούν καθώς οι Τούρκοι τους είχαν αφαιρέσει ρούχα και διακριτiκά. Αυτή εν ολίγοις ήταν η μάχη του στρατοπέδου της Ελδυκ. Τα λάθη που έγιναν τότε ήταν τα εξής κατά την γνώμη μου : 1) η αναχώρηση από το στρατόπεδο της Ελδυκ της διμοιρίας ασφαλίσεως του συντάγματος που αριθμούσε 40 άνδρες η οποία θεώρησαν πως θα ήταν καλύτερο να φυλαέι τον συνταγματάρχη από το να υπερασπιστεί το στρατόπεδο  2) η μηδενική υποστήριξη από την αεροπορία.
-Ποιά ήταν η υποστήριξη που λάβατε από την ανώτερη διοίκηση κατά τις στιγμές εκείνες;
Καθ’όλη τη διάρκεια των μαχών ούτε ένα τηλεφώνημα. Ούτε ένα τηλεφώνημα από τον διοικητή της υγειονομικής υπηρεσίας, ούτε από την Ανωτέρα διοίκηση που ήταν υποχρεωμένη να μας προμηθεύει με τρόφιμα. Δύο μέρες ήμαστε άγνωστοι για αυτούς, τι τρώγαμε, πως επιβιώναμε δεν τους ενδιέφερε...... Η πολιτεία τίποτα δεν έκανε για όλα αυτά . Ύστερα από τα τραγικά εκείνα γεγονότα, παρέμεινα στην ΕΛΔΥΚ ως υποδιοικητής μέχρι τον Σεπτέμβριο όταν και με έστειλαν στην Κρήτη ως μέλος  συντάγματος  επιστρατεύσεως  να διοικώ μονάδα 20 στρατιωτών και αυτό μετά από 40 χρόνια στρατιωτικής πείρας και την συμμετοχή μου σε δύο πολέμους τον συμμοριτοπόλεμο ως ανθυπολοχαγός πολεμώντας τους κατσαπλιάδες και τον πόλεμο της Κύπρου πολεμώντας τους Τούρκους.
-Θεωρείτε πως ήταν απλά σοβαρά λάθη ή ηθελημένες-προδοτικές ενέργειες;
Όπως γνωρίζετε οι διαβιβαστές ακούνε από τους ασυρμάτους κάθε επικοινωνία μεταξύ διοικήσεως και μονάδων. Μετά το τέλος του πολέμου ήρθαν και με βρήκαν περίπου 10 στρατιώτες των διαβιβάσεων και μου είπαν επί λέξει «Κύριε διοικητά,  τα τηλεφωνήματα που λαμβάναμε και από εδώ ακαι από εκεί εννοώντας (Κύπρο και Ελλάδα αντιστοιχα) έλεγαν αφήστε τους να πεθάνουνε».
-Ποιά ήταν η αντιμετώπιση του ελλαδικού κράτους απεναντι σας;
Η πολιτεία δεν έλαβε καμία απολύτως πρόνοια για αυτά τα παλλικάρια από τα οποία τα περισσότερα σήμερα βρίσκονται έγκλειστα σε ψυχιατρεία και τα υπόλοιπα δεν έχουν δουλειά. Δεν μας θυμήθηκε ποτέ σε αντίθεση με τους ριψάσπιδες που πρωωθήθηκαν σε υψηλές θέσεις στο Στράτευμα και αλλού.
-Το καθεστώς της 21ης Απριλίου είχε εξοπλίσει κατάλληλα την Κύπρο και τα νησιά απέναντι στην τουρκική απειλή?
Βεβαίως! Εξέχασα δε να σας πω ότι τα δύο τελειοτάτου τύπου γερμανικά υποβρύχια που διαθέταμε ήταν  αδύνατο να προσβληθούν από  αντιτορπιλικά και βρίσκονταν σε τέτοια απόσταση που αν είχαν επέμβει κατά την τουρκική απόβαση  τα πράγματα δεν θα είχαν πάρει αυτή την τραγική πορεία αντ’ αυτού κατευθύνθηκαν στην Ρόδο κατόπιν διαταγής του κου Αραπάκη. Σημειωτέον η αεροπορία μας διέθετε καινούρια αεροσκάφη τύπου PHANTOM, τα οποία αν είχαν επέμβει θα είχαν καταστρέψει τους Τούρκους.

Ο ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

Βίδα ηλικίας 300 εκατ. χρόνων! Ποιοί την έφτιαξαν;

Βίδα ηλικίας 300 εκατ. χρόνων! Ποιοί την έφτιαξαν;


ImageΤο καλοκαίρι του 1998, Ρώσοι επιστήμονες που ερευνούσαν σε μια περιοχή 300 χ.λ.μ. νοτιοδυτικά της Μόσχας για τα υπολείμματα ενός μετεωρίτη, ανακάλυψαν ένα κομμάτι βράχου που περιέκλειε μια σιδερένια βίδα. Οι γεωλόγοι υπολογίζουν ότι η ηλικία του βράχου είναι 300-320 εκατομμύρια χρόνια.


Εκείνη την εποχή όχι μόνον δεν υπήρχαν ευφυείς μορφές ζωής στον πλανήτη, αλλά ούτε καν .....
οι δεινόσαυροι δεν είχαν εμφανιστεί στην επιφάνειά του. Η βίδα, στην οποία διακρίνεται καθαρά το κεφάλι και το περικόχλιο της, έχει μήκος ενός περίπου εκατοστού και διάμετρο περίπου τριών χιλιοστών του μέτρου.

Οι επιστήμονες νόμισαν αρχικά ότι η βίδα ανήκε σε κάποιο γεωργικό μηχάνημα. Όμως η βίδα ήταν γερά στερεωμένη στον βράχο.
Περίπτωση "λάθους" αποκλείστηκε γιατί επιπλέον, όπως έδειξαν μεταγενέστερες μελέτες, η βίδα βρίσκεται εκεί για ένα πραγματικά τεράστιο χρονικό διάστημα, αφού τα άτομα του σιδήρου της βίδας και τα άτομα του πυριτίου (από το οποίο αποτελείται κυρίως ο βράχος) έχουν διαχυθεί εκατέρωθεν στα δύο υλικά.Οι ακτίνες Χ αποκάλυψαν ότι μέσα στο βράχο υπάρχουν και άλλες παρόμοιες βίδες όπως..επίσης και δύο μικρές στρογγυλές σφαίρες που φέρουν τετράγωνες οπές.


Το εύρημα μελετήθηκε επισταμένα σε διάφορα επιστημονικά ιδρύματα της Ρωσίας - από γεωλόγους, φυσικούς, παλαιοντολόγους, μεταλλειολόγους και αποδείχτηκε ότι η βίδα βρισκόταν μέσα στο ίζημα πριν αυτό στερεωθεί σε βράχο. Όλοι οι τεχνικοί που εξέτασαν τα ευρήματα είναι πεπεισμένοι ότι η βίδα έχει κατασκευαστεί τεχνητά και ότι δεν αποτελεί προϊόν κάποιας φυσικής διαδικασίας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

6 Αυγούστου 2012

6η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ -ΧΙΡΟΣΙΜΑ

ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑ-ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΒΟΜΒΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΥΣ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΥΣ ΜΕΓΑ-ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ, ΤΑ "ΒΔΕΛΥΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΩΣΕΩΣ", ΠΟΥ ΑΠΕΦΑΣΙΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΡΙΞΟΥΝ --ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟ (ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗ ΟΥΔΕΝΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΣΚΟΠΟ) ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΩΝ ΑΘΩΩΝ (ΜΗ-ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ) ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΝΟΧΥΡΩΤΟΥ ΠΟΛΕΩΣ!
----------------
ΟΙ ΜΕΓΑ-ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ


ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΤΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΒΔΕΛΥΡΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ!




Hiroshima, the pictures they didn't want us to seeThe massacre
The Atomic Bombings of Hiroshima and Nagasaki killed about 250.000 people and became the most dreadful slaughter of civilians in modern history. However, for many years there was acurious gap in the photographic records. Although the names of Hiroshima and Nagasaki were incised into our memories, there were few pictures to accompany them. Even today, the image in our minds is a mixture of devastated landscapes and shattered buildings. Shocking images of the ruins, but where were the victims?

The American occupation forces imposed strict censorship on Japan, prohibiting anything "that might, directly or by inference, disturb public tranquility" and used it to prohibit all pictures of the bombed cities. The pictures remained classified 'top secret' for many years. Some of the images have been published later by different means, but it's not usual to see them all together. This is the horror they didn't want us to see, and that we must NEVER forget:


On August 6, 1945, 8.15 am, the uranium atom bomb exploded 580 metres above the city of Hiroshima with a blinding flash, creating a giant fireball and sending surface temperatures to 4,000C. Fierce heat rays and radiation burst out in every direction, unleashing a high pressure shockwave, vaporising tens of thousands of people and animals, melting buildings and streetcars, reducing a 400-year-old city to dust.


Housewives and children were incinerated instantly or paralysed in their daily routines, their internal organs boiled and their bones charred into brittle charcoal.

Beneath the center of the explosion, temperatures were hot enough to melt concrete and steel. Within seconds, 75,000 people had been killed or fatally injured with 65% of the casualties nine years of age and younger.


Radiation deaths were still occurring in large numbers in the following days. "For no apparent reason their health began to fail. They lost appetite. Their hair fell out. Bluish spots appeared on their bodies. And then bleeding began from the ears, nose and mouth".

Doctors "gave their patients Vitamin A injections. The results were horrible. The flesh started rotting from the hole caused by the injection of the needle. And in every case the victim died".



This photograph shows an eyeball of an A-bomb victim who got an atomic bomb cataract. There is opacity near the center of the eyeball.






3. Hibakusha

Hibakusha is the term widely used in Japan referring to victims of the atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki. The Japanese word translates literally to "explosion-affected people".

They and their children were (and still are) victims of severe discrimination due to lack of knowledge about the consequences of radiation sickness, which people believed to be hereditary or even contagious.

Many of them were fired from their jobs. Hibakusha women never got married, as many feared they would give birth to deformed children. Men suffered discrimination too. "Nobody wanted to marry someone who might die in a couple of years".


4. Yamahata, the photographer of Nagasaki

On Agust 10, 1945, the day after the bombing of Nagasaki Yosuke Yamahata, began to photograh the devastation. The city was dead. He walked through the darkened ruins and the dead corpses for hours. By late afternoon, he had taken his final photographs near a first aid station north of the city. In a single day, he had completed the only extensive photographic record of the immediate aftermath of the atomic bombing of either Hiroshima or Nagasaki.

“A warm wind began to blow - he wrote later - Here and there in the distance I saw many small fires, like elf-fires, smoldering. Nagasaki had been completly destroyed"

Mr. Yamahata's photographs are the most complete record of the atomic bombing as seen in the most immediate hours after the bombing. The New York Times has called Mr. Yamahata's photographs, "some of the most powerful images ever made".







Mr. Yamahata became violently ill on August 6, 1965, his forty-eighth birthday and the twentieth anniversary of the bombing of Hiroshima. He was diagnosed with terminal cancer of the duodenum, probably caused by the residual effects of radiation received in Nagasaki in 1945. He died on April 18, 1966, and is buried at Tama Cemetery, Tokyo.


Συρία: Υπέρ Τουρκίας και ισλαμιστών η κυβέρνηση -Απίστευτες θέσεις Αβραμόπουλου

Συρία: Υπέρ Τουρκίας και ισλαμιστών η κυβέρνηση -Απίστευτες θέσεις Αβραμόπουλου


Σαφή θέση υπέρ της Τουρκίας και κατά της Ρωσίας, αλλά βασικά υπέρ των ισλαμιστών και των πάσης φύσεως μισθοφόρων σφαγέων της Συρίας, έλαβε η κυβέρνηση Σαμαρά στο θέμα της Συρίας, με τοποθέτηση του υπουργού Εξωτερικών Δημήτρη Αβραμόπουλου σε σχετική ερώτηση στη Βουλή του πρώην υπουργού Ανδρέα Λοβέρδου.  
"Το καθεστώς του Ασαντ έχει κλείσει το βίο του και πρέπει να αποχωρήσει" (!) αναφέρεται στην απάντηση και μάλιστα υποστηρίζει ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών ότι "Θα προστατευτούν οι Ελληνες και γενικότερα ο χριστιανικός πληθυσμός της περιοχής”, αλλά δεν διευκρινίζει με ποιο τρόπο.  
Θα στείλουμε στόλο; Ή θα παρακαλέσουμε τους μακελάρηδες να μην δολοφονούν τους ελληνορθόδοξους και τους λοιπούς χριστιανούς; Και αφού μπορούμε να τους προστατέψουμε, γιατί δεν το κάνουμε τώρα; 

Είναι πραγματικά εντυπωσιακή η τοποθέτηση και το εύρος της εξάρτησης της κυβέρνησης από τις ΗΠΑ (γιατί προφανώς στις ΗΠΑ δίνει εξετάσεις ο Δ.Αβραμόπουλος) ακόμα κια σε ζητήματα που άπτονται της εθνικής ασφάλειας.

Μήπως θα μπορούσαν, δε, να γίνουν πιο αναλυτικοί όταν αναφέρουν πως η επικρατήση ισλαμιστικών δυνάμεων στην Συρία, αποτελεί ”εκδημοκρατισμό”; Τι εννοούν με την λέξη "εκδημοκρατισμό"; Αυτό που έγινε στο Ιράκ; Ή αυτό που έγινε στην Λιβύη; 

Έχουν συνειδητοποιήσει ότι τάσσονται υπέρ της Τουρκίας και των τουρκικών συμφερόντων και υπέρ της δορυφοροποίησης της Συρίας από την Τουρκία;

 Αντιλαμβανόμαστε, την συμπάθεια στον αμερικανικό παράγοντα, αλλα αλήθεια, έχουν συνειδητοποιήσει, πως η όποια αποσταθεροποίηση στην Συρία, θα ανάψει το φυτίλι γενικότερης ανάφλεξης στην περιοχή;
Έχουν συνειδητοποιήσει, πως μία χρεοκοπημένη Ελλάδα, σε μία περίπτωση γενικότερης ανάφλεξης, είναι ”εύκολος’ στόχος; Και με ποια λογική τάσσονται αναφανδόν υπέρ των "δημοκρατών" ισλαμιστώνκαι δεν προσπαθούν να καρτήσουν μια στοιχειώδη ισορροπία; 

Τέλος, σε ότι αφορά την χριστιανική μειονότητα στην Συρία, αποκρύπτουν την παρούσα πραγματικότητα. δηλαδή ότι το καθεστώς Άσαντ (πατέρα και γιου), όπως προβλέπουν οι αρχές του Μπααθ, είναι ένα κοσμικό καθεστώς, το οποίο επέδειξε σεβασμό στην χριστιανική ελληνορθόδοξη μειονότητα. Για τους ισλαμιστές-αντάρτες, ήδη τους καταλογίζονται εκατοντάδες δολοφονίες χριστιανών και ερήμωση ολόκληρων περιοχών από τους χριστιανούς κατοίκους τους


Το αστείο είναι ότι η κυβέρνηση Σαμαρά υποτίθεται ότι θα ακολουθούσε διάφορη πολιτική σε σχέση με την κυβέρνηση Παπανδρέου, αλλά αυτοί είναι χειρότεροι!

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
 

5 Αυγούστου 2012

Χρήστου Γιανναρά-Mπαλάντα για πρωθυπουργούς άδοξοι που ’ναι

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Mπαλάντα για πρωθυπουργούς άδοξοι που ’ναι
Tου Χρήστου Γιανναρά
«H κυβέρνηση πρέπει να πάρει τις αποφάσεις της» – «Oφείλει η κυβέρνηση να αποφασίζει με αντικειμενικά κριτήρια» – «Eίναι επιτακτική ανάγκη να ενεργεί η κυβέρνηση με πλήρη διαφάνεια» – «Θα είναι απολύτως καταστροφικό αν η κυβέρνηση δεν τολμήσει» – «Δεν πρέπει να χάνει καιρό η κυβέρνηση» – «Eίναι απαραίτητο να υλοποιηθούν όσα επαγγέλθηκε η κυβέρνηση» – «Πρέπει...» – «Oφείλει...» – «Yποχρεούται η κυβέρνηση...».
Iσως να είχε κάποια γονιμότητα για την ανανέωση της εκφραστικής και (κυρίως) του προβληματισμού μας στη σημερινή Eλλάδα ένα στοίχημα: Nα αποδεχθούν οι αρθρογράφοι των εφημερίδων, σχολιαστές, πολιτικοί αναλυτές, γενικώς οι χρήστες δημόσιου λόγου, να μην χρησιμοποιήσουν στο εξής ποτέ τη λέξη «πρέπει». Aλλά και κάθε ταυτόσημο (δεοντολογικό) σημαίνον. Nα προκηρυχθεί ένα ελκυστικό «Bραβείο Συνεπούς Eκφραστικής Σοβαρότητας» που θα κερδίσουν όσοι κατορθώσουν τέλεια αποφυγή της κυρίαρχης στη χώρα μας λοιμικής που λέγεται: δεοντολογική κενολογία.
Eίναι προϋπόθεση ορθολογικής συνέπειας, άρα και εκφραστικής σοβαρότητας, η αποφυγή του «πρέπει», διότι στην ελλαδική κοινωνία σήμερα δεν είναι καθόλου αυτονόητες οι κανονιστικές αρχές που θα καθιστούσαν αυτόδηλο (προφανές για όλους) αυτό το «πρέπει». Kαι επειδή τα «πρέπει» της πολιτικής συμπεριφοράς και της ενδεικνυόμενης κυβερνητικής πρακτικής, έστω κι αν διατυπώνονται από έγκυρους και επαΐοντες, δεν υπάρχει τρόπος να επιβληθούν στους κυβερνώντες, αποτελούν μόνο και σαφώς κενολογία. Kάποτε τις προφανείς και αυτονόητες για όλους κανονιστικές αρχές τις γεννούσε η κοινή λογική (συνάρτηση πάντοτε της κοινωνικής συνοχής) και ένα «ήθος» αυτοσεβασμού και σεβασμού των προϋποθέσεων της ανθρώπινης συνύπαρξης. Στο Eλλαδιστάν του «εκσυγχρονισμού» και της «προόδου» κανονιστικές αρχές και κυβερνητικές πρακτικές επιβάλλουν (δεν τις γεννάνε) τα συντεχνιακά συμφέροντα. Eτσι, λέμε «πρέπει», αλλά η λέξη δεν σημαίνει τίποτα, λειτουργεί ως πομφόλυγα ψυχολογικής μας απλώς εκτόνωσης.
Aν η διαπίστωση αυτή αληθεύει, τότε πιθανολογούνται δύο συμπεράσματα: Oι επαγγελματίες της εξουσίας και οι συντεχνίες τους (τα κόμματα) πιστοποιούν και γνωρίζουν (όπως όλοι μας) την απουσία κοινού αισθητηρίου υποχρεώσεων και ευθυνών στην ελλαδική συλλογικότητα σήμερα. Ξέρουν ότι αυτή η απουσία ακυρώνει κάθε αυτονόητη (άλλοτε) κοινωνική δεοντολογία, κάθε εφαρμόσιμη κανονιστική αρχή. Γι’ αυτό και «δεν ιδρώνει το αφτί» των επαγγελματιών της εξουσίας, τους αφήνουν παγερά αδιάφορους τα «πρέπει» των εφημερίδων, των επαϊόντων, των πολιτών που αγωνιούν ή υποφέρουν.


Δεύτερο λογικό συμπέρασμα, δυσκολότερα επαληθεύσιμο: Aφού η άμβλυνση ή και ακύρωση του κοινωνικού αισθητηρίου υποχρεώσεων και ευθυνών εξασφαλίζει στους πολιτικούς το ανεξέλεγκτο και την ασυδοσία, τι πιο φυσικό να επιδιώκουν οι πολιτικοί αυτή την άμβλυνση και ακύρωση – να τη μεθοδεύουν προγραμματικά. Mόνο μια τέτοια συνειδητή επιδίωξη μπορεί λογικά να ερμηνεύσει το τεράστιο οικονομικό κόστος που φορτώνουν στο κράτος, προκειμένου να προωθηθεί η εξηλιθίωση του πληθυσμού με την ποδοσφαιρολαγνεία, τον κρατικό τζόγο, τις εξωφρενικές προνομίες που παρέχονται στην εμπορική τηλεόραση.
Oι καθημερινές τα τελευταία χρόνια «πορείες» σε κεντρικούς δρόμους των μεγάλων πόλεων, οι «καταλήψεις», οι καταστροφές και λεηλασίες, οι απίστευτης βαρβαρότητας βανδαλισμοί, οι δολοφονικοί εμπρησμοί, έχουν παγιώσει μιαν εικόνα ζούγκλας εγωκεντρικών, κτηνωδών ενορμήσεων σαν ορισμό και ταυτότητα της ελλαδικής κρατικής μας οντότητας. Mοιάζει να βολεύει και αυτή η εικόνα τους επαγγελματίες της εξουσίας: Oταν η ανομία είναι παγιωμένη, ο ετσιθελισμός κυρίαρχος, οι «αγώνες» των μαφιόζων εκβιαστών, που ρεκλαμάρονται σαν συνδικαλιστές, «δημοκρατικό δικαίωμα», τότε και ο πιο χυδαίος αμοραλισμός της εξουσίας εισπράττεται σαν αυτονόητος: Mπορεί ο κ. Σαμαράς, σήμερα, με δεδομένο τον εφιάλτη της χρεοκοπίας και της καταστροφής που παραλύει τη χώρα, να κατακλύζει Γενικές Γραμματείες υπουργείων και πλήθος απίστευτο κρατικών πόστων με στρατιές καιροσκόπων της κομματικής του καμαρίλας. Kαι το μόνο που αντιτάσσει ο δημόσιος λόγος είναι το «Δεν θα ’πρεπε»!, η δεοντολογική κενολογία.


Tο ανθρωπολογικό (ίσως και ψυχιατρικό) αξιοπερίεργο είναι, πως όταν εξαλειφθούν τα «πρέπει» της κοινωνικής υποχρέωσης και ευθύνης, συμπαρασύρουν και τα «πρέπει» της εγωτικής αυτοάμυνας, τα αμυντικά αντανακλαστικά της ιδιοτέλειας. Tο σύμπτωμα έχει την κλινική ονομασία «απώλεια επαφής με την πραγματικότητα» (Loss of contact with reality). Oταν ο κ. Σαμαράς, για παράδειγμα, έχριε τον κ. Πάνο Παναγιωτόπουλο υπουργό Aμυνας της χώρας ή τον κ. Λυκουρέντζο υπουργό Yγείας-Πρόνοιας, είχε σαφώς απωθήσει στο ασυνείδητο την εικόνα από τις εκατοντάδες χιλιάδες ανοιχτές παλάμες της ανθρωποθάλασσας στο κέντρο της Aθήνας, είχε (και έχει) χάσει ο κ. Σαμαράς οποιαδήποτε επαφή με την πραγματικότητα της οργής και αηδίας των πολιτών για το κομματικό μας σύστημα, το υπεύθυνο για την καταστροφή της ζωής και της ελπίδας εκατομμυρίων Eλλήνων.
Aυτεγκλωβισμένος ο κ. Σαμαράς, από τα πρώτα νεανικά του χρόνια, στο στεγανό μικροσύμπαν της κομματικής μονοτροπίας και αμβλυωπίας (ολόιδια όπως και οι δυο πριν από αυτόν πρωθυπουργοί) εμφανίζει τυπικά συμπτώματα αδυναμίας επαφής με την πραγματικότητα.
Συμπεριφέρεται, ωσάν ο χρόνος γι’ αυτόν να έχει σταματήσει στο 2004: στο απόγειο παντοδυναμίας και αναίδειας της κομματοκρατίας. Aντανακλαστικά και ορμέμφυτα την προτεραιότητα την έχει το κόμμα, η στερέωση της αρχηγίας σε μικρονοϊκούς λακέδες, η επανεκλογή. Oχι η πατρίδα ούτε η κοινωνία ούτε η προσφορά.
Eίχε και ο κ. Σαμαράς στη ζωή του τη μία και ανεπίστρεπτη ευκαιρία να ξεπεράσει την ατολμία και μυωπία της μετριότητας, να γράψει Iστορία: Nα τηρήσει την υπόσχεση που τον δέσμευε: να επιβάλει το ασυμβίβαστο του υπουργικού με το βουλευτικό αξίωμα. Nα σχηματίσει κυβέρνηση, πραγματικά, «Eθνικής Σωτηρίας» επιστρατεύοντας ό,τι καλύτερο σε ανθρώπινη ποιότητα και πατριωτική ανιδιοτέλεια διαθέτει ακόμα ο Eλληνισμός, της διασποράς και ο εντόπιος. Aλλά πώς να το κάνει, αφού είναι ανίατα αποκομμένος από την κοινωνική πραγματικότητα, τριάντα χρόνια τώρα, και οι παρωπίδες του κομματισμού έχουν πια αφομοιωθεί στον ψυχισμό του.
Προτίμησε να τον συνοδεύει ο τίτλος του κάποτε πρωθυπουργού σαν στίγμα ντροπής, όχι ως καύχηση και τιμή. Δεν διδάχτηκε τίποτα από το δράμα του βραχέος Kαραμανλή και του ολίγιστου των Παπανδρέου, που δεν τολμούν να ξεμυτίσουν στην αγορά τρέμοντας την οργή των θυμάτων τους, τους προπηλακισμούς, την καταφορά. Για λίγο ακόμα ο κ. Σαμαράς θα παζαρεύει περικοπές, «κουρέματα», απολύσεις, νομίζοντας ότι πρωθυπουργεύει.

SOS - ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ


EU should 'undermine national homogeneity' says UN migration chief
Peter Sutherland 
Peter Sutherland's global migration forum brings together 160 nations to discuss policy 
The EU should "do its best to undermine" the "homogeneity" of its member states, the UN's special representative for migration has said.[!!!!!!]
Peter Sutherland told peers the future prosperity of many EU states depended on them becoming multicultural.[!!!!!!]
He also suggested the UK government's immigration policy had no basis in international law.
He was being quizzed by the Lords EU home affairs sub-committee which is investigating global migration.
Mr Sutherland, who is non-executive chairman of Goldman Sachs International and a former chairman of oil giant BP, heads the Global Forum on Migration and Development, which brings together representatives of 160 nations to share policy ideas.
He told the House of Lords committee migration was a "crucial dynamic for economic growth" in some EU nations "however difficult it may be to explain this to the citizens of those states".
'More open'An ageing or declining native population in countries like Germany or southern EU states was the "key argument and, I hesitate to the use word because people have attacked it, for the development of multicultural states", he added.
"It's impossible to consider that the degree of homogeneity which is implied by the other argument can survive because states have to become more open states, in terms of the people who inhabit them. Just as the United Kingdom has demonstrated."

“Start Quote

At the most basic level individuals should have a freedom of choice”
Peter Sutherland UN special representative for migration

The UN special representative on migration was also quizzed about what the EU should do about evidence from the Organisation for Economic Cooperation and Development (OECD) that employment rates among migrants were higher in the US and Australia than EU countries.
He told the committee: "The United States, or Australia and New Zealand, are migrant societies and therefore they accommodate more readily those from other backgrounds than we do ourselves, who still nurse a sense of our homogeneity and difference from others.
"And that's precisely what the European Union, in my view, should be doing its best to undermine."[!!!!!!]
Mr Sutherland recently argued, in a lecture to the London School of Economics, of which he is chairman, [ΚΑΛΑ, ΠΟΣΕΣ ΑΝΩΤΑΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟΣ???] that there was a "shift from states selecting migrants to migrants selecting states" and the EU's ability to compete at a "global level" was at risk.[ΕΔΩ ΜΑΣ ΤΡΕΛΛΑΙΝΕΙ 100%!!!!]

'No justification'

In evidence to the Lords committee, he urged EU member states to work together more closely on migration policy and advocated a global approach to the issue - criticising the UK government's attempt to cut net migration from its current level to "tens of thousands" a year through visa restrictions.[!!!!!!]
British higher education chiefs want non-EU overseas students to be exempted from migration statistics and say visa restrictions brought in to help the government meet its target will damage Britain's economic competitiveness.
But immigration minister Damian Green has said exempting foreign students would amount to "fiddling" the figures and the current method of counting was approved by the UN.
Committee chairman Lord Hannay, a crossbench peer and a former British ambassador to the UN, said Mr Green's claim of UN backing for including students in migration figures "frankly doesn't hold water - this is not a piece of international law".
Mr Sutherland, a former Attorney General of Ireland, agreed, saying: "Absolutely not. it provides absolutely no justification at all for the position they are talking about."

'UK support'

He said the policy risked Britain's traditional status as "tolerant, open society" and would be "massively damaging" to its higher education sector both financially and intellectually.[!!!!!!]
"It's very important that we should not send a signal from this country, either to potential students of the highest quality, or to academic staff, that this is in some way an unsympathetic environment in which to seek visas or whatever other permissions are required... and I would be fearful that that could be a signal."
Mr Sutherland, who has attended meetings of The Bilderberg Group, a top level international networking organisation often criticised for its alleged secrecy, called on EU states to stop targeting "highly skilled" migrants, arguing that "at the most basic level individuals should have a freedom of choice" about whether to come and study or work in another country.[!!!!!!]
Mr Sutherland also briefed the peers on plans for the Global Migration and Development Forum's next annual conference in Mauritius in November, adding: "The UK has been very constructively engaged in this whole process from the beginning and very supportive of me personally."
Asked afterwards how much the UK had contributed to the forum's running costs in the six years it had been in existence, he said it was a relatively small sum in the region of "tens of thousands".