Ἐγὼ τώρα ἐξαπλώνω ἰσχυρὰν δεξιὰν καὶ τὴν ἄτιμον σφίγγω πλεξίδα τῶν τυράννων δολιοφρόνων . . . . καίω τῆς δεισιδαιμονίας τὸ βαρὺ βάκτρον. [Ἀν. Κάλβος]


****************************************************************************************************************************************

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΠΟΧΗΣ

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΕΠΟΧΗΣ
κλικ στην εικόνα

.

.
ΔΩΡΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ - κείμενα του Παν. Μαρίνη δημοσιευμένα μεταξύ Σεπτεμβρίου 2016 και Απριλίου 2017.
****************************************************************************************************************************************

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ
ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΣΒΑΣΤΙΚΑΣ - ΔΩΡΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ - κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα
****************************************************************************************************************************************

ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ

ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΜΑΡΙΝΗ
κλικ στην εικόνα
****************************************************************************************************************************************

TO SALUTO LA ROMANA

TO SALUTO  LA ROMANA
ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
****************************************************************************************************************************************

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΩΝ ΓΙΓΑΝΤΩΝ

ΕΥΡΗΜΑ ΥΨΗΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΣΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑΣ ΟΣΟΝ ΚΑΙ ΔΙΑ ΜΙΑΝ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΘΕΜΕΛΙΩΣΙΝ ΤΗΣ ΙΔΕΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΚΛΥΣΜΙΑΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΙ Η ΑΝΕΥΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΜΟΜΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΔΑΚΤΥΛΟΥ! ΙΔΕ:
Οι γίγαντες της Αιγύπτου – Ανήκε κάποτε το δάχτυλο αυτό σε ένα «μυθικό» γίγαντα
=============================================

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

.

.
κλικ στην εικόνα

14 Ιανουαρίου 2013

SOS - Οι ΗΠΑ προωθούν την αντι-λευκή, φιλο-πολυπολιτισμική ατζέντα τους στην Γαλλία, μέσα από τον εβραϊκής καταγωγής Αμερικάνο πρέσβη

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ


Οι ΗΠΑ προωθούν την αντι-λευκή, φιλο-πολυπολιτισμική ατζέντα τους στην Γαλλία, μέσα από τον εβραϊκής καταγωγής Αμερικάνο πρέσβη





Το National Public Radio παρουσίασε μια ιστορία από την εκπομπή ‘The World’ του PRI, σχετικά με το ‘πολιτικό ακτιβισμό’ με τον οποίο ασχολείται ο Charles Rivkin, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Γαλλία. Συγκεκριμένα, η ιστορία παρουσίασε το έργο του γεννημένου το 1962, εβραϊκήςκαταγωγής Αμερικάνου πρέσβη (πλήρες όνομα: Charles Hammerman Rivkin) στα μεγάλα προάστια πολλών πόλεων της Γαλλίας, στα οποία κατοικούν ως επί το πλείστοντριτοκοσμικοί μετανάστες. Όπως σημειώνει το άρθρο, οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στη Γαλλία επειδή είναι πάρα πολύ «γαλλική», ενθαρρύνοντας τη χώρα να δεχθεί και να «αφομοιώσει» περισσότερους μη-Γάλλους και μη-Ευρωπαίους μετανάστες. Το άρθρο διαθέτει ένα απόσπασμα από τον Gilles Kepel, ένα Γάλλο ακαδημαϊκό και εμπειρογνώμονα σχετικά με το Ισλάμ στα προάστια του Παρισιού: 

"Υπήρχε η σκέψη ότι οι Γάλλοι ήταν ένα είδος πολιτικής ελίτ που δεν ήταν μικτοί, (δηλ. ήταν ομοιογενείς φυλετικά) που ήταν πολύ λευκοί, πολύ αρσενικοί, πολύ παλιοί, και ότι, αν η χώρα δεν ήταν πιο πλουραλιστική, τότε θα γινόταν πιο αδύναμη, και μια πιο αδύνατη Γαλλία δεν ήταν καλή ως σύμμαχος, έτσι ώστε άρχισαν να προσεγγίζουν τα προάστια". 

Παρατηρήστε ότι η ατζέντα των Ηνωμένων Πολιτειών στη Γαλλία είναι ειδικά αντι-Λευκή. Η αμερικανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση αντιτίθεται στην ιδέα ότι η Γαλλία κατοικείται αποκλειστεί από Γάλλους.

Σε ένα πρόσφατο άρθρο είδαμε τα παράπονα μη-Γάλλων που ζουν στη Γαλλία για την Μις Γαλλία που ήταν «πολύ λευκή»(διάβασε την ιστορία εδώ). 

Ο πρέσβης Rivkin έχει ενθαρρύνει τέτοια σκέψη ως επί το πλείστον στα μη-λευκά προάστια. Έτσι ο Αμερικάνος πρέσβης περιόδευσε στα γαλλικά προάστια μαζί με τον ‘αριστερό’, Μαύρο ηθοποιό Σάμιουελ Τζάκσον, (φώτο) εγκαινίασε μια τοιχογραφία με τον Martin Luther King, Jr και τραγούδησε το ‘We Shall Overcome’ μαζί με ως επί το πλείστον Αφρικανούς μετανάστες. Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο το βλέπει αυτό ως ένα «έξυπνο» παιχνίδι από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό στην πραγματικότητα δεν είναι κάτι νέο. Η «προσέγγιση» των ΗΠΑ, στου τριτοκοσμικούς μετανάστες που ζουν στην Ευρώπη συνεχίζεται για πάνω από μια δεκαετία, όπως αναφέρθηκε στην ραδιοφωνική εκπομπή. Μια από τις «επιτυχημένες» ιστορίες που τεκμηριώνεται από την αναφορά είναι μια προσπάθεια από έναν Αφρικανό μετανάστη να αντιταχθεί στις προσπάθειες της Γαλλίας να μειώσει κάπως την ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα στις περιοχές που ζουν  μετανάστες. Αναφέρει το PRI:

Η Πρεσβεία της Γαλλίας αρνήθηκε να σχολιάσει αυτήν την ιστορία, αλλά έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ένας μακρύς κατάλογος δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται στα προάστια, καθώς και πληροφορίες σχετικά με το Πρόγραμμα International Visitors Leadership Program’.
H ομάδα "Ταξιαρχία Αντι-Νεγροφοβία" είναι μέρος της Collective Against Racial Profiling
Απόφοιτοι του προγράμματος περιλαμβάνουν προσωπικότητες ελίτ, όπως είναι ο Francois Hollande, και οΝικολά Σαρκοζί. Αλλά έχει ήδη επεκταθεί σε ανθρώπους σαν την Tara Dickman, την Γαλλίδα κόρη Νοτιοαφρικανών μεταναστών. Ο πρώην διευθυντής της εκστρατείας τουΟμπάμα θα προσληφθεί για την εκπαίδευση της οργάνωσης της κοινότητας στο Σικάγο, και ότι το ταξίδι αυτό τον ενέπνευσε να δημιουργήσει μια ομάδα που ονομάστηκεCollective Against Racial Profiling’ (‘Κολεκτίβα για την Καταπολέμηση των Φυλετικών Χαρακτηριστικών). 

«Μέσα σε ένα χρόνο, δεκατέσσερις άνθρωποι κατέφυγαν στο δικαστήριο για να μηνύσουν το κράτος, και στη συνέχεια αυτό έγινε ένα σημαντικό ζήτημα στις εκλογές. Τώρα υπάρχουν τρεις προτάσεις νόμου ... και αυτό είναι πραγματικά χάρη σε αυτό το ταξίδι." 

Φυσικά, πολλοί Γάλλοι δεν είναι ευχαριστημένοι για την παρέμβαση αυτή των ΗΠΑ στην κοινωνία τους και τη ριζοσπαστικοποίηση του πληθυσμού των αλλοδαπών ανάμεσά τους. Το άρθρο αυτό δεν αναφέρει μερικούς κέντρο-δεξιούς επικριτές για αυτόν τον ακτιβισμό των ΗΠΑ, ενώ φυσικά, το άρθρο περιορίζεται σε όσους ενστερνίζονται την πολιτική της γαλλικής κυβέρνησης για την αντικατάσταση των Γάλλων. 

-----------------------------------------------------------------------------


ΗΠΑ: Εβραιοαμερικάνα δημοσιογράφος λέει 

ότι η συρρίκνωση των λευκών «είναι καλό πράγμα»

Οι πρόσφατες δηλώσεις της Emily Bazelon ενίσχυσαν την άποψη που υπάρχει σε πολλούς ότι οι Εβραίοι στην Αμερική υποστηρίζουν θερμά και προωθούν την μαζική μετανάστευση στις ΗΠΑ, προκειμένου οι λευκοί να γίνουν μειονότητα. Κάτι που ήδη συμβαίνει στα κορυφαία πανεπιστήμια της χώρας. 

Η Εβραιοαμερικάνα δημοσιογράφος Emily Bazelon είναι ακτιβίστρια και συνδέεται με την AIPAC και άλλες εβραϊκές οργανώσεις. Ισχυρίζεται ότι ο χαμηλός δείκτης γεννητικότητας στους λευκούς είναι ένα «καλό πράγμα» (“good thing”) και ότι οι λευκοί πρέπει να υφίστανται διακρίσεις στα πανεπιστήμια μέσω της λεγόμενηςaffirmative action (κυβερνητική πολιτική υπέρ των μειονοτήτων). Μήπως θα υποστήριζε η Bazelon μία ‘affirmative action’ στο Ισραήλ;

Παρακάτω είναι το βίντεο που στην εκπομπή του «συντηρητικού» δημοσιογράφου Stephen Colbert, η Εβραία δημοσιογράφος Emily Bazelon χαιρετίζει την προοπτική οι λευκοί να γίνουν μειονότητα στην Αμερική ως "ένα καλό πράγμα". Ισχυρίζεται ότι «ζούμε σε ένα χωνευτήρι ("melting pot"), μια κοινωνία γεμάτη μετανάστες με όλες τις διαφορετικές φυλές και θέλουμε να την διατηρήσουμε έτσι".


Αλλά δεν θέλει απλώς να την διατηρήσει έτσι όπως είναι τώρα, θέλει να την αλλάξει περαιτέρω. Όταν ο Colbert αναφέρει ότι οι λευκοί είναι μια πλειοψηφία, γρήγορα τον διακόπτει για να πει ότι «δεν είναι για πολύ», επιμένοντας ότι«Θα συνεχίσουμε να είμαστε όλο και πιο ποικιλόμορφοι και αυτό είναι ένα καλό πράγμα». Αυτή η δήλωση έγινε χωρίς να υπάρχει καμία αντίδραση από τον δημοσιογράφο. Αν ο Colbert είχε πει ότι η Αμερική έχει μια λευκή πλειοψηφία και θέλει να διατηρηθεί αυτό, τι είδους αντίδραση νομίζετε ότι θα υπήρχε; {Αυθόρμητη απάντηση ΚΟ: θα τον είχε κράξει το σύμπαν ως «λευκό ρατσιστή» (“white supremacist”) και θα είχε χάσει την θέση του. Αλλά τώρα «άκρα του (πολιτικά ορθού) τάφου σιωπή»}.

Αφορμή για τη συνέντευξη ήταν η υπόθεση του Ανώτατου Δικαστηρίου για την θετική δράση (“affirmative action”) στο Πανεπιστήμιο του Τέξας. Η Bazelon υπερασπίζεται την πολιτική αυτή λέγοντας ότι «Αν φύγει η θετική δράση αυτό θα ωφελήσει τους λευκούς ανθρώπους». Είναι σαφές από τα λόγια της, ότι δεν θα το ήθελε αυτό. Επιπλέον, δηλώνει ότι "Όλες οι έρευνες δείχνουν ότι  χωρίς θετική δράση θα υπάρχουν λιγότεροι μαύροι και ισπανόφωνοι."

Κατά την έναρξη της συνέντευξης ο Colbert χαρακτηρίζει την Bazelon ως "λευκή", και έτσι θα μπορούσε να φαίνεται «μεγαλόψυχη» στην προώθηση της θετικής δράσης για τους μαύρους και τους ισπανόφωνους, την ώρα που αναγνωρίζει ότι το σύστημα αυτό λειτουργεί εις βάρος των λευκών. Ωστόσο, στην πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζει κανένα μειονέκτημα. 
Οι Εβραίοι, όπως η Bazelon, που αποτελούν μόλις το 2% του πληθυσμού στις ΗΠΑ, αντιπροσωπεύουν το 20-30% των φοιτητών που εισάγονται σε πανεπιστήμια ελίτ, συχνά ένα υψηλότερο ποσοστό από ό, τι οι μη-εβραϊκής καταγωγής λευκοί Αμερικανοί, οι οποίοι εξακολουθούν να αποτελούν το 70% του πληθυσμού. 
Συζητώντας για την «θετική δράση» πόσο άδικο είναι πολλά λευκά παιδιά να μην μπορούν να μπουν σε μια κορυφαία σχολή, λόγω της επίσημης θετικής δράσης υπέρ των μαύρων και των ισπανόφωνων. Η μεγαλύτερη ζημιά όμως είναι ότι η επίσημη θετική δράση είναι μια απόσπαση της προσοχής από αυτή την μαζική ανεπίσημη, φιλο-εβραϊκή θετική δράση. Τι καλύτερο παράδειγμα του διαίρει και βασίλευε! Λευκοί φοιτητές καταθέτουν προσφυγές υποστηρίζοντας ότι η θετική δράση για τους μαύρους και τους ισπανόφωνους συνιστά διακρίσεις σε βάρος τους. Ασιάτες φοιτητές, οι οποίοι δεν επωφελούνται από την θετική δράση και αποτελούν το 16% του Χάρβαρντ και δύο έως τρεις φορές στα κορυφαία σχολεία της Καλιφόρνια, καταθέτουν προσφυγές υποστηρίζοντας ότι αυτοί από την πλευρά τους υπόκεινται σε ποσοστώσεις από τους λευκούς. Εν τω μεταξύ, οι Εβραίοι μπορούν να έχουν και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, δείχνοντας από τη μία ότι είναι «μεγαλόψυχοι λευκοί» που προσπαθούν να σηκώσουν τις μειονεκτούσες μειονότητες, και από την άλλη να ισχυρίζονται ότι είναι μια «μειονότητα σε μειονεκτική θέση», ενώ ο κανόνας είναι ότι αποτελούν μια υπερ-προνομιούχα άρχουσα τάξη. Τα ‘γκογίμ’ μάχονται μεταξύ τους, και κανείς δεν τολμά να δείξει με το δάχτυλό του τους Εβραίους.

Πώς γίνεται οι Εβραίοι να γίνονται δεκτοί σε ποσοστά περίπου 30 φορές υψηλότερα σε σχέση με το μερίδιό που τους αναλογεί στον πληθυσμό από τους μη-εβραϊκής καταγωγής λευκούς Αμερικάνους; Είναι πραγματικά οι λευκοί τόσο ηλίθιοι; Φυσικά όχι. Είναι επειδή οι σχολές και οι διευθύνσεις που κυριαρχούνται από Εβραίους διαβάζουν τις αιτήσεις των υποψηφίων. Και οι αιτήσεις δείχνουν ποιος είναι Εβραίος και ποιος είναι ένας απλός λευκός.

Η Κοινή Αίτηση (Common Application), η οποία χρησιμοποιείται από όλες τις κορυφαίες σχολές, απαιτεί οι αιτούντες να συμπληρώνουν ένα κουτάκι που λέει για την φυλή. Το κουτάκι για την θρησκεία είναι προαιρετικό, αλλά είναι διαθέσιμο σε όποιον αισθάνεται ότι θα αποτελούσε ένα πλεονέκτημα για να το συμπληρώσει, ίσως επειδή το όνομά του δεν ακούγεται αρκετά εβραϊκό. Ωστόσο, επειδή η φιλο-εβραϊκή διάκριση θα ήταν έτσι πολύ εμφανής, η Bazelon ρίχνει κάποιο φως στο πως λειτουργεί ο μηχανισμός. Λέει ότι εκτός από τους βαθμούς και τα αποτελέσματα στα τεστ, οι σχολές μπορούν να επιλέξουν να εξετάσουν άλλα «προσωπικά χαρακτηριστικά», όπως προσφορά κοινωφελούς εργασίας, ηγεσία, ή απαντήσεις σε ερωτήσεις που απαιτούνται. Αυτό επιτρέπει υποκειμενικές θεωρήσεις σε αντικειμενικές βαθμολογίες των τεστ. Ο αιτών π.χ. μπορεί να δηλώσει συμμετοχή σε μια προπόνηση της παιδικής ομάδας μπάσκετ του εβραϊκού κοινοτικού κέντρου ή την συγκέντρωση χρημάτων για ένα εβραϊκό φιλανθρωπικό ίδρυμα. Ποιος θα πει πως αυτά θα πρέπει να αξιολογηθούν; Όσον αφορά τις ερωτήσεις προς ανάπτυξη, εδώ είναι μια από αίτηση του περασμένου έτους:

"Μια σειρά από ακαδημαϊκά συμφέροντα, προσωπικές απόψεις και εμπειρίες ζωής προσθέτει πολλά στο εκπαιδευτικό μείγμα. Δίδοντας το προσωπικό σας υπόβαθρο, περιγράψτε μια εμπειρία που δείχνει αυτό που θα φέρει την ποικιλομορφία σε ένα κολέγιο, ή μια συνάντηση που κατέδειξε τη σημασία της διαφορετικότητας σε σας. "

Πώς ένα λευκό παιδί από την Iowa θα μπορούσε να απαντήσει πως θα φέρει την ποικιλομορφία σε ένα κολέγιο; Πώς νομίζετε ότι θα ανταποκρίνονταν οι Εβραίοι διευθύνοντες σε μια απάντηση του στυλ: «Είμαι ένας λευκός Χριστιανός. Με κάνει αυτό ένα σπάνιο είδος στην πανεπιστημιούπολη σας;» Ας ρωτήσουμε την Emily Bazelon(αριστερά στην φωτογραφία) τι είδους διαφορετικότητα φέρνει εκείνη. Πήγε στο Ισραήλ κατ’ ευθείαν από το κολλέγιο, παντρεύτηκε έναν Εβραίο (μέχρι εκεί έφτανε το «χωνευτήρι» της), έδωσε στα παιδιά της εβραϊκά ονόματα, συνεργάστηκε με έναν Εβραίο δικαστή μετά την αποφοίτησή της από τη νομική σχολή, της δόθηκε ένα χρηματοδοτούμενο από την AIPAC ταξίδι για το Ισραήλ για να πάρει "πληροφορίες" για το παλαιστινιακό ζήτημα, εργάζεται για ένα εβραϊκό on-line περιοδικό, και λέει ότι οι Παλαιστίνιοι δεν αποδέχονται την μη-βία, επειδή «δεν είναι της φύσης τους». Αυτό είναι το είδος της «διαφορετικότητας» που τα ελιτίστικα σχολεία της Ivy League θέλουν να φέρνουν στα κολλέγιά τους!

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / 


Η έλλειψη συμπάθειας των λευκών 

για τους άλλους λευκούς                   

Αρθρο του Kevin MacDonald* (The Occidental Observer) /ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Σημ. ΚΟ: Στις ΗΠΑ μπορείς να μιλάς με υπερηφάνεια για την φυλή σου, εάν είσαι μαύρος, κίτρινος, κόκκινος, καφέ (ισπανόφωνος) ή με μπλε και πράσινους κόκκους. Εάν είσαι όμως λευκός και τολμήσεις να μιλήσεις για την φυλή σου, είσαι ένας «νεοναζί» «ρατσιστής» και θα βρεθείς, με συνοπτικές διαδικασίες, εξόριστος από το σύστημα.
Η Αμερική που ιδρύθηκε από λευκούς Ευρωπαίους μετανάστες και χριστιανούς στο θρήσκευμα, συστηματικά και μεθοδικά, τις τελευταίες δεκαετίες μεταμορφώθηκε σε ένα πολυφυλετικό, πολυθρησκευτικό, πολυπολιτισμικό κρατικό μόρφωμα, συνδετικός κρίκος του οποίου, υποτίθεται, είναι όχι κάποια κοινή καταγωγή και κουλτούρα, αλλά η «δημοκρατία». Είναι το λεγόμενο “proposition nation”. Ας μην ξεχνάμε όμως, ότι από την Αμερική, στην οποία η λευκή φυλή τείνει να γίνει μειονότητα και ο χριστιανισμός βρίσκεται σε διωγμό αλλά και πτώση, εξάγεται (και επιβάλλεται) κάθε είδους προϊόν. Ιδεολογικό, πολιτικό, πολιτιστικό, κουλτούρα και υποκουλτούρα. Γι’ αυτό έχει σημασία θέματα που απασχολούν την σύγχρονη αμερικανική πραγματικότητα και παρουσιάζονται από τον ΚΟ να τυγχάνουν προσοχής και προβληματισμού. Η παγκοσμιοποίηση άλλωστε δεν αφήνει περιθώρια να θεωρήσεις ότι εσύ θα μείνεις στο απυρόβλητο.

Το παρακάτω θέμα αγγίζει και την ελληνική πραγματικότητα. Η «αλληλεγγύη στο μετανάστες» - το έχετε δει σαν σύνθημα – δηλώνει, υποτίθεται, είτε «ανθρωπιά», είτε «ταξική αδελφοσύνη» («ξένοι εργάτες αδέλφια μας» άλλο σύνθημα) είτε αίσθηση «παγκόσμιου πολίτη». Η «αλληλεγγύη στους Έλληνες» από την άλλη πλευρά δαιμονοποιείται καθώς δηλώνει «ρατσισμό». Εκτός αν το δηλώνει ο «φιλάνθρωπος» Σόρος(που θα μας κτίσει «σπίτια αλληλεγγύης»).

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, τα μέλη της ελληνικής οικογένειας είναι πιο δεμένα μεταξύ τους σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Ίσως πολύ σύντομα και αυτό να θεωρηθεί «ρατσιστικό». Άλλωστε όλοι ανήκουμε στην «παγκόσμια οικογένεια». 


Whites’ lack of empathy for other Whites

Υπάρχουν αναμφίβολα πάρα πολλοί παράγοντες που ευθύνονται για την γενική βούληση των Λευκών να επιτρέψουν στον εαυτό τους να παραμεριστούν και να γίνουν εθελοντικά μια μειοψηφία μέσα σε μια θάλασσα από μη-λευκούς, οι περισσότεροι από τους οποίους κατέχουν ιστορικά μνησικακίες εναντίον τους. Η άποψη μου είναι ότι αυτοί οι πολιτισμικοί μετασχηματισμοί είναι το αποτέλεσμα μιας σύνθετης αλληλεπίδρασης προϋπαρχουσών τάσεων των Ευρωπαίων προς τον ατομικισμό που αλληλεπιδρούν με την άνοδο της εχθρότητας της εβραϊκής ελίτ προς τους παραδοσιακούς λαούς και τον πολιτισμό της Ευρώπης.

Το πρόβλημα με την φυλαυτία (ή τον ατομικισμό) είναι ότι έχουμε αδύναμους δεσμούς με άλλους Λευκούς και δεν έχουμε την αίσθηση (ακόμα) της κοινής μοίρας. Με άλλα λόγια, είμαστε χαμηλά στον εθνοκεντρισμό. Ακούμε για ένα λευκό άτομο που έπεσε θύμα ενός μαύρου εγκληματία ή του αρνήθηκαν μια προαγωγή στην δουλειά του ή την εισαγωγή του σε ένα πανεπιστήμιο για χάριν ενός ατόμου από μια «υποεκπροσωπούσα μειονότητα», και εμείς δεν αισθάνομαστε καμία συναισθηματική ταύτιση (αγγλ. "empathy". Μεταφράζεται και ως "συμπάθεια") με τα θύματα απλά και μόνο επειδή είναι λευκοί (σχ. ΚΟ: κάτι που σαφώς υπάρχει σε άλλες φυλές). Δεν αισθανόμαστε κανένα ψυχολογικό πόνο όταν ακούμε ότι Λευκοί της εργατικής τάξης φεύγουν από μια περιοχή, επειδή τις θέσεις τους τις πήραν παράνομοι Μεξικανοί μετανάστες.

Σε ένα ορθολογικό επίπεδο, οι Λευκοί μπορεί κάλλιστα να πιστεύουν ότι η θυματοποίηση των Λευκών ηθικά είναι λάθος. Ως εκ τούτου, η διαπίστωση ότι οι Λευκοί εάν υποστηρίξουν τους λευκούς αυτό θα τερματίσει την «θετική δράση» (“affirmative action” = πολιτικές προνομίων στις ΗΠΑ υπέρ των μειονοτήτων) και τη μετανάστευση (κυρίως την παράνομη μετανάστευση), όπως έχει αποδειχθεί στην Καλιφόρνια και άλλες πολιτείες. Αλλά υποψιάζομαι ότι δεν υπάρχει κανένα πραγματικό συναίσθημα συναισθηματικής ταύτισης προς τους άλλους Λευκούς. Και είναι αυτό το συναίσθημα της συναισθηματικής ταύτισης που στο τέλος παρακινεί αυτού του είδους τη συμπεριφορά που μπορεί πραγματικά να αρχίσει να αλλάζει τα πράγματα στην πολιτική.

Αυτό φάνηκε πρόσφατα σε μια μελέτη που εξέτασε εγκεφάλους Μαύρων και Λευκών βλέποντας τους Μαύρους και τους Λευκούς που ήταν θύματα του τυφώνα Κατρίνα(‘Race and Empathy Matter on Neural Level’, Science Daily). Όλοι ανέφεραν συναισθηματική ταύτιση με τα θύματα. Αυτή είναι μια λεκτική κρίση που δεν αντανακλά τίποτα περισσότερο από την παραδοσιακή ηθική. Οι άνθρωποι σίγουρα δεν θα ήθελαν να πουν στους υπεύθυνους της έρευνας ότι είναι ανάλγητα αδιάφοροι μπροστά στον ανθρώπινο πόνο.

Αλλά τα κέντρα συγκίνησης του εγκεφάλου είπαν μια διαφορετική ιστορία. Οι Μαύροι ένιωθαν συναισθηματική ταύτιση με θύματα που ήταν μαύροι και πιο εθνοκεντρικοί.Οι Μαύροι είχαν ισχυρότερες συναισθηματικές αντιδράσεις. Οι Λευκοί από την άλλη πλευρά, δεν έδειξαν καμία ιδιαίτερη συναισθηματική ταύτιση με ανθρώπους κάποιας φυλής.

Δεν είναι ότι οι Λευκοί δεν μπορούν να νιώσουν συναισθηματική ταύτιση. Εικόνες από μέλη της οικογένειας οδηγούν αναμφίβολα σε ισχυρή συναισθηματική ταύτιση  μεταξύ Λευκών - απαντήσεις που δείχνουν ότι οι άνθρωποι κινούνται να βοηθήσουν τα μέλη της οικογένειάς τους. Πράγματι, όλες οι έρευνες δείχνουν ότι υπάρχουν πολύ ισχυρότεροι οικογενειακοί δεσμοί μεταξύ των Λευκών παρά μεταξύ των Μαύρων – δεσμοί που έχουν ως κίνητρο, τουλάχιστον εν μέρει, την ενσυναίσθητη ανησυχία για την οικογένεια. Αλλά σε γενικές γραμμές, σε εμάς απλά δεν ξυπνούν συναισθήματα συναισθηματικής ταύτισης όταν βλέπουμε Λευκούς που πάσχουν ή είναι θύματα.

Και αυτό σημαίνει, επίσης, ότι οι πολλοί Λευκοί που συμπεριφέρονται με αλτρουισμό προς τους Μαύρους ή άλλους μη-λευκούς δεν ενεργούν εξαιτίας μίας συναισθηματικής επιτακτικής ανάγκης για συναισθηματική ταύτιση, αλλά για κάποιο άλλο λόγο - πιθανότατα γιακοινωνική αποδοχή. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος στην εποχή μας, να δείξεις ότι είσαι ένας «καλός άνθρωπος»; Το σκέφτηκα αυτό σήμερα, όταν είδα μια φωτογραφία της ηθοποιού Σάντρα Μπούλοκ με το πρόσφατα υιοθετημένο μαύρο μωρό της. Φυσικά, αυτό μπορεί να είναι μια άστοχη μητρική στοργή.

Αλλά αυτή η έλλειψη συναισθηματικής ταύτισης με τους άλλους Λευκούς είναι ένα πρόβλημα για την πολιτική δράση εκ μέρους των Λευκών. Οι άνθρωποι παρακινούνται πολύ περισσότερο από τα συναισθήματα παρά από ορθολογικές εκτιμήσεις. Η συναισθηματική ταύτιση μεταξύ των Εβραίωνγια τα εβραϊκά βάσανα είναι θρυλική. Όπως ο WalterBenjamin είπε κάποτε, «το μίσος και το πνεύμα της θυσίας. . . τρέφονται από την εικόνα των υποδουλωμένων προγόνων και όχι από αυτή των απελευθερωμένων εγγονιών».(Illuminations, 1968, 262)

Υπάρχει αναμφισβήτητα διαφορά μεταξύ των Λευκών όσον αφορά τον εθνοκεντρισμό, πράγμα που σημαίνει ότι τουλάχιστον κάποιοι Λευκοί ταρασσόνται από τον πόνο άλλων Λευκών περισσότερο από τον πόνο, ας πούμε, των Μαύρων. Με άλλα λόγια, έχουν το ίδιο μοτίβο συναισθημάτων που έχουν οι Μαύροι, μόνο αντεστραμμένο.

Προσωπικά, έχω διαπιστώσει ότι έχω μεγαλύτερη συναισθηματική αντίδραση προς τους Λευκούς που γίνονται θύματα. Αυτό μπορεί να υπάρχει επειδή έχω γενετικά περισσότερο κλίση προς τον εθνοκεντρισμό ό, τι οι πιο πολλοί λευκοί. Αλλά ο εθνοκεντρισμός θα μπορούσε επίσης να επηρεαστεί εάν ζείτε στη Νότια Καλιφόρνια, όπου οι Λευκοί αποτελούν πλέον μειονότητα. Κοινωνικοί ψυχολόγοι έχουν δείξει ότι τα μέλη των ομάδων που αποτελούν πλειοψηφία δεν έχουν την ίδια αίσθηση αισθημάτων ότι ανήκουν σε μία ομάδα όπως και τα μέλη των μειονοτικών ομάδων.

Τα καλά νέα είναι ότι, καθώς οι Λευκοί γίνονται μια μειονότητα, η αλληλεγγύη μεταξύ μελών της ίδιας ομάδας και η συναισθηματική ταύτιση με άλλους Λευκούς-αναμένεται να αυξηθεί. Και η συμμετοχή στην υπεράσπιση των Λευκών με άλλους ομοϊδεάτες έχει αναμφίβολα ως αποτέλεσμα την ενίσχυση και την αύξηση αυτών των τάσεων, ειδικά όταν δεν είναι καθόλου δύσκολο να φανταστεί κανείς εφιαλτικά σενάρια για το μέλλον των Λευκών. Τέτοια εφιαλτικά σενάρια έχουν μεγάλη συναισθηματική επίδραση, ειδικά όταν απεικονίζονται γραφικά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν θα δούμε τέτοιες απεικονίσεις στα media.

Τα κακά νέα είναι ότι ακόμη και αν υπάρξει συναισθηματική ταύτιση με άλλους λευκούς, εξακολουθούν να υπάρχουν τεράστια εμπόδια για τους Λευκούς για να συμμετάσχουν πραγματικά στην υπεράσπιση των Λευκών - εμπόδια, όπως να χάσει κάποιος τη δουλειά του και ο κοινωνικός εξοστρακισμός. Η δύναμη της αριστεράς να προκαλέσει οικονομικό πόνο είναι τεράστια, όπως φάνηκε πρόσφατα από το διογκούμενο κίνημα υπέρ της επιβολής οικονομικών κυρώσεων κατά της Αριζόνα για το γεγονός ότι είχε το θράσος να θεσπίσει ένα νόμο που αποσκοπεί στο να απαλλαγεί από τους παράνομους αλλοδαπούς (σχ. ΚΟ: Η Αριζόνα λόγω θέσης έχει τεράστιο πρόβλημα από τους αλλοδαπούς που εισέρχονται παράνομα από το Μεξικό).

Αλλά το να υπάρξει συναισθηματική ταύτιση για άλλους Λευκούς είναι βέβαιο ότι θα είναι ένα μεγάλο πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση-και ίσως ένα βήμα που είναι απαραίτητο, αν θέλουμε να δούμε πραγματικά έντονη δέσμευση από τους Λευκούς να αλλάξουν το ισχύον καθεστώς.
* Ο Kevin BMacDonald (γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1944) είναι Αμερικάνος καθηγητής της Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στο Long Beach, συγγραφέαςκαι υπέρμαχος του Εθνοκεντρισμού. Το πιο γνωστό βιβλίο του είναι το The Culture of Critique (1998), το οποίο ασχολείται με τους Εβραίους ακτιβιστές της Αμερικής του 20ου αιώνα, συμπεριλαμβανομένης της ψυχανάλυσης, των «αριστερών», της Σχολής της Φρανκφούρτης, και των «διανοούμενων της Νέας Υόρκης». 
Μιλώντας για την θεωρία του “white guilt” (‘λευκή ενοχή’ – βλ. εδώ) και για το βιβλίο του ‘Cultural Insurrections, Psychology And White Ethnocentrism’, ο MacDonald (που αρθρογραφεί στο Occidental Observer), λέει:¨

«Έχω αναφερθεί στο πώς οι Εβραίοι στα πανεπιστήμια και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν την τάση της κατασκευής πολιτισμού. Εδώ βρίσκονται τα θεμελιώδη ζητήματα γύρω από τον λευκό εθνοκεντρισμό και συγκεκριμένα, την «σιωπηρή λευκότητα» και την «λευκήενοχή».

Σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, ήταν τα εβραϊκά πνευματικά κινήματα του 20ου αιώνα που επέφεραν μια σημαντική μείωση στην πολιτιστική επιρροή των λευκών Αμερικανών. Αυτές οι εβραϊκές κινήσεις πότισαν την αμερικανική ζωή με μια κουλτούρα κριτικής που επιτίθεται στον δυτικό πολιτισμό ως κάτι ανεπαρκές, κάτι ύποπτο, κάτι γεμάτο με ηθικό ξεπεσμό.

Οι ηγέτες αυτών των κινημάτων, όπως ο Franz Boas στον τομέα της ανθρωπολογίας και ο Σίγκμουντ Φρόιντ στο χώρο της ψυχανάλυσης, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως Εβραίοι, έχουν υποβάλει τον λευκό χριστιανικό πολιτισμό σε μια ριζική κριτική, ενώ την ίδια στιγμή έχουν εξιουδαϊσει αυτόν τον πολιτισμό καλλιεργώντας ακόμα και το φόβο, του να προσδιοριστείς Λευκός.



Το Τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου, καθώς και η σύγκλητος του πανεπιστημίου έχοντας δεχτεί πιέσεις από ‘αριστερούς’ που ζητούν το μποϊκοτάρισμα του «νεοναζί» και «αντισημίτη» MacDonald, διαχώρισαν την θέση τους από το έργο του. Ο ίδιος απορρίπτει την ταμπέλα του «νεοναζί» και αυτοπροσδιορίζεται ως "white advocate", υπερασπιστής της λευκής φυλής.



- Δείτε βίντεο του MacDonald που μιλάει για το τέλος του λευκού ανθρώπου
 ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου